ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mADpPRD?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#ബൊമ്മലാട്ടം S2 ((EP08)) മരിയ ഒന്നു നിശബ്ദമായി തറയില്‍ നോക്കി. ശേഷം ഡിക്സന്‍ കോബയെ നേരിട്ടു നോക്കി ചോദിച്ചു : "മകനോ?! നിങ്ങള്‍ക്കെന്താ വല്ല കിറുക്കുമുണ്ടോ?! നിങ്ങള്‍ ആരെന്നു പോലും എനിക്കറിയില്ല. നിങ്ങളീ പറയുന്ന നിങ്ങളുടെ മകനെ തീരെ അറിയില്ല. ഒരു പരിചയം പോലുമില്ലാത്ത ആ പയ്യന് എന്നോട് എന്ത് സംസാരിക്കാനാണ്?! ഈ മെക്സിക്കോ സിറ്റിയില്‍ ഞാനെത്തിയിട്ട് ഒരുമാസം പോലും തികയുന്നില്ല. പിന്നെ എന്തുദ്ധേശത്തിലാ എന്നെ കാണണമെന്നും സംസാരിക്കണമെന്നുമൊക്കെ ആ പയ്യന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്?!" "അത്.. പിന്നെ.. ഞാന്‍.." ഒരുത്തരം കിട്ടാതെ കോബ തറഞ്ഞു നിന്നു. മരിയ ചോദിച്ചത് കൃത്യമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്. നെല്‍സന്‍ മരിയയെ കാണാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത് നേര് തന്നെ! പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടാണ് അവനത് ആവശ്യപ്പെട്ടതെന്ന മരിയയുടെ മറുചോദ്യത്തിന് താന്‍ എന്ത് ഉത്തരം പറയും? ആദ്യ കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ അതീവ സുന്ദരിയായും ഒരു മത്സ്യകന്യകയായും മരിയയെ തനിക്ക് തോന്നിച്ചത് കൊണ്ടാണ് നെല്‍സന്‍ ഈ കൂടിക്കാഴ്ച്ചയ്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ മരിയ ചിലപ്പോള്‍ പരിഹസിച്ച് ആര്‍ത്തു ചിരിക്കും. അതിനു ശേഷം ചീത്തവിളിയുടെ കനം അല്‍പ്പം കൂടി കൂട്ടി എവിടെയും തൊടാതെ തിരിഞ്ഞു പോകും. "എന്താ നിങ്ങള്‍ ആലോചിക്കുന്നത്?" മരിയയുടെ ചോദ്യം കോബയെ തിരികെ കൊണ്ടു വന്നു. "നിങ്ങളെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ഞാനൊന്നൂഹിച്ചതാ., മറ്റു മനുഷ്യരെ പോലയല്ല നിങ്ങള്‍. വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന വത്യസ്തമായ ഒന്ന്. അപ്പോള്‍ നിങ്ങളില്‍ നിന്നും അല്‍പ്പം കരുതലോടെ ഞാന്‍ നില്‍ക്കണം." കോബ മിണ്ടിയില്ല. "നിങ്ങള്‍ ഈ പറയുന്ന മകന്‍റെ ആവശ്യം എന്തുകൊണ്ടോ എനിക്ക് അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. അതിലെവിടെയൊക്കെയോ കള്ളത്തരങ്ങള്‍ ഉള്ളതുപോലെ!! ആം സോറി. മേലില്‍ ഇത്തരം സൂത്രങ്ങളുമായി നിങ്ങള്‍ എന്‍റെ മുന്‍പില്‍ വരരുത്." അത്രയും പറഞ്ഞ് ഡിക്സന്‍ കോബയെന്ന ബോണ്‍ ക്രിമനലിനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി മരിയ നടന്നകലുകയായിരുന്നു. *********************************************************************************************************************** കാറിന്‍റെ ബോണറ്റില്‍ ചാരി നിന്ന് കൈകള്‍ നെഞ്ചിനു താഴെ കെട്ടി നിര്‍ത്തി ശാന്തമായി കടല്‍ത്തിരമാലകളെണ്ണി നില്‍ക്കുകയാണ് കോബ. "എന്നിട്ടുമെന്തേ ബോസ്സ് പ്രതികരിക്കാതിരുന്നത്?!" മോറിസിന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ കോബ അതേ നില്‍പ്പ് തുടര്‍ന്നു. "ഇതൊരു നിസ്സാര കാര്യമല്ലേ ബോസ്സ്. ആ പെണ്‍കുട്ടി ആരാണെന്നും എന്താണെന്നും എവിടെ നിന്നുമാണെന്നോക്കെ ഇപ്പോള്‍ നമുക്കറിയാം. ഒരു ഇര്‍ക്കിലി കമ്പെടുത്ത് തലയിലൊരു കൊട്ട് കൊടുത്ത് ബോധം കെടുത്തി ആ കുട്ടിയെ നെല്‍സന്‍റെ മുമ്പിലേക്ക് നമുക്ക് ഇട്ടു കൊടുക്കാം ബോസ്സ്. എല്ലാം ഞാന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തുകൊള്ളാം. ബോസ്സ് ഒരു വാക്ക് മൂളിയാല്‍ മാത്രം മതി." കോബ അപ്പോഴും നിശബ്ദത പാലിക്കുകയായിരുന്നു. മോറിസ് എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒന്നും കോബയില്‍ ഏല്‍ക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും അയാള്‍ തന്‍റെ സംസാരം താനേ നിര്‍ത്തി. "എന്തുപറ്റി ബോസ്സ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നില്‍ക്കുന്നത്?!" അപ്പോഴാണ് നിശബ്ദയില്‍ നിന്നും കോബ പുറത്തേക്ക് കടന്നത്. അയാള്‍ ഒന്നാഞ്ഞു ശ്വസിച്ച് മോറിസിനെ നോക്കി. "താന്‍ പറഞ്ഞതാണ് ശരി മോറിസ്. ഇത്തരക്കാരെ നമ്മള്‍ നമ്മുടേതായ രീതിയില്‍ വരുതിയില്‍ കൊണ്ടുവരാറാണ് പതിവ്. പക്ഷേ, ഇവിടെ എന്തോ എനിക്കത് ചെയ്യാന്‍ മനസ്സ് വരുന്നില്ല." "എന്തുകൊണ്ട്??!!" മോറിസ് സംശയിച്ചു. "കാരണം രണ്ടുണ്ട്. മരിയയെ ആദ്യമേ കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കിതുവരെ തോന്നത്ത തരം മമത അവളോട് തോന്നിയതു കൊണ്ടാവാം, അല്ലെങ്കില്‍ ഇതുവരെ നേരില്‍ കാണാത്ത നെല്‍സന്‍ അവളെ മാലാഖ എന്ന് വിളിച്ചതു കൊണ്ടാവാം." മോറിസ് തലയനക്കി. "താന്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ മരിയയെ നമ്മുടെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ നിസാരമായി നമുക്ക് കീഴ്പ്പെടുത്താം. പക്ഷേ അതൊന്നും വേണ്ട എന്നൊരു തോന്നല്‍. അവള്‍ സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തോടെ നെല്‍സനെ കാണണം. സംസാരിക്കണം." "പക്ഷേ എങ്ങനെ ബോസ്സ്? കൂടുതല്‍ അടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുംതോറും അതിനേക്കാള്‍ ദൂരെ മരിയ പിന്നോട്ട് പോവുകയാണല്ലോ! പിന്നെയെങ്ങനെ നമ്മള്‍?!" "അറിയില്ല.. ഇനിയവള്‍ക്ക് നെല്‍സനെ കാണുവാന്‍ ഒട്ടും താല്‍പ്പര്യമില്ലെങ്കില്‍ അത് അങ്ങനെതന്നെ പോകട്ടെ മോറിസ്. എവിടെ വരെ പോകുമെന്നും നമുക്ക് നോക്കാം. എന്തായാലും ബലം പ്രയോഗിച്ച് അവളെ നെല്‍സന്‍റെ മുമ്പിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാന്‍ എന്തുകൊണ്ടോ എന്‍റെ മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ല.!" കടല്‍ത്തിരമാലകളില്‍ തറഞ്ഞു നിന്ന് കോബ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും തന്‍റെ ബോസ്സിനെ വ്യക്തമായി പിടികിട്ടാതെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു മോറിസ്. *********************************************************************************************************************** രാത്രി ഒരുപാട് വൈകിയാണ് കോബ ബംഗ്ലാവിലെത്തിയത്. ആദ്യം മുകള്‍ നിലയിലെ നെല്‍സന്‍റെ മുറിയില്‍ ചെന്നു. അവന്‍ മയങ്ങുകയാണ്. കോബ അവന്‍റെ മുടിയില്‍ മുത്തം വെച്ചു. അപ്പോഴാണ് സിന്‍ഡി ലിനിന്‍റെ ആകാശക്കൊട്ടാരമെന്ന പുസ്തകം കണ്ണില്‍ പെട്ടത്. നെല്‍സന്‍ അത് വായിക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് അയാള്‍ അനുമാനിച്ചു. ആ പുസ്തകത്താളുകള്‍ മറിച്ചു നോക്കി. പ്രപഞ്ച ലോകത്തില്‍ നിന്നും വളരെയകലെ ആകാശക്കൊട്ടാരത്തില്‍ താമസിക്കുന്ന മാലാഖയുടെ വളരെ മനോഹരമായ കഥയായിരുന്നു അത്. മാലാഖയുടെ ചില ചിത്രങ്ങള്‍ മരിയയുടേതുമായി നല്ല സാമ്യമുണ്ട്. "അപ്പോള്‍ മരിയ എന്ന കഥാപാത്രം ഇവന്‍റെ മനസ്സില്‍ നിന്നും ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്നും മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. ചിലപ്പോള്‍ എന്നെ ശുണ്ഠി പിടിപ്പിക്കാതിരിക്കാനാവണം നെല്‍സന്‍ ആ ആഗ്രഹം രണ്ടാമതും അവതരിപ്പിക്കാതിരുന്നത്. കോപത്താല്‍ ഞാനെന്തെങ്കിലും അരുതാത്തത് മരിയയോട് ചെയ്തു പോയാലോ എന്ന ഭയം." നെല്‍സന്‍റെ നെറ്റിയില്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി കോബ ഉമ്മ വെച്ച് വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു : "സോറി മൈ ഡിയര്‍ സണ്‍., പപ്പ ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചു. ആ മാലാഖയെ മോന്‍റെ മുന്‍പില്‍ എത്തിക്കാന്‍. എന്നാല്‍ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. ഇക്കാര്യത്തില്‍ പപ്പ തോറ്റു പോയി. തോറ്റു പോയി...." ഇതൊന്നും അറിയാതെ അപ്പോഴും ശാന്തമായി മയങ്ങുകയായിരുന്നു നെല്‍സന്‍. താഴെയിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ആല്‍ബര്‍ത്തോ അതാ മുന്‍പില്‍. അവന്‍ മദ്യപിച്ച് ആടിയാടി നില്‍ക്കുന്നു. "എന്താടാ?! ഉറങ്ങാറായില്ലേ നിനക്ക്?!" വളരെ ഗൗരവത്തോടെ ഡിക്സന്‍ കോബ ചോദിച്ചു. "നോ ബ്രോ.! ഞാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു ബ്രോയുടെ വരവിനായി." നാവ് കുഴഞ്ഞ് ആല്‍ബര്‍ത്തോ പറഞ്ഞു. "എന്തുകാര്യം?! എന്താ നിനക്ക് എന്നോട് പറയാനുള്ളത്?" കോബയുടെ പുരികം വളയുന്നത് അവന്‍ കണ്ടു. "ബ്രോയെ തീര്‍ത്തും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം. ഇപ്പോള്‍ ഈ സിറ്റിയില്‍ നമ്മുടെ പുതിയ ശത്രുവായ റൊസാരിയോ ലൂയിസ് എന്ന പോലിസ് കമ്മീഷണറുടെ സഹപ്രവര്‍ത്തകനില്‍ ഒരാളെ മാര്‍ഗരറ്റ് കോളനിയില്‍ വെച്ച് എനിക്കു കിട്ടി. ഒതുക്കത്തില്‍ ഞാനയാളെ അങ്ങ് തട്ടി." "ആല്‍ബര്‍ത്തോ??!!" ബംഗ്ലാവ് കുലുങ്ങുമാറ് കോബ അലറി. ശേഷം സഹോദരന്‍റെ കവിള്‍ നോക്കി അയാൾ ആഞ്ഞടിച്ചു. കോബയുടെ ഒറ്റയടിക്ക് അവന്‍ നിലംപൊത്തി വീഴുകയായിരുന്നു. അലര്‍ച്ച കേട്ട് ബംഗ്ലാവിന് പുറത്തു നില്‍ക്കുന്ന മോറിസ് പാഞ്ഞെത്തി. "ഇതിന്‍റെ പിന്നാലെ വരുന്ന പ്രത്യാഘാതം എത്ര വലുതായിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോടാ നീ??" കോബ കോപം കൊണ്ട് വിറച്ചു. ആല്‍ബര്‍ത്തോ അവശേഷിക്കുന്ന ത്രാണിയില്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. "എന്‍റെ ജോലികള്‍ ചെയ്യാന്‍ നിനക്കാരാ അധികാരം തന്നത്? അതോ സ്വയം രാജാവ് ചമയുകയാണോ നീ?!" ആല്‍ബര്‍ത്തോ മിണ്ടിയില്ല. "റൊസാരിയോ ലൂയിസിനെ ഞാനറിയുന്ന പോലെ നിനക്കൊന്നും അറിയില്ല. നായയുടെ മൂക്കാണ് അയാള്‍ക്ക്. നീ ചെയ്ത ഇക്കാര്യത്തിന്‍റെ മണം പിടിച്ച് അയാള്‍ ഈ വീട്ടു മുറ്റത്ത് വന്ന് കുരയ്ക്കും. എല്ലാം തകരും. ഒരറ്റത്തു നിന്നും ഞാന്‍ ചെയ്തു കൂട്ടിയ സകലതും അയാള്‍ തോണ്ടിയെടുക്കും." ശിരസ്സ് താഴ്ത്തി ആല്‍ബര്‍ത്തോ അതേ നില്‍പ്പ് തുടരുകയായിരുന്നു. "കടന്നു പോടാ എന്‍റെ മുന്‍പില്‍ നിന്ന്. മേലില്‍ എന്‍റെ അനുവാദമില്ലാതെ ഇവിടെ നിന്നും നീ പുറത്തേക്കിറങ്ങരുത്.!! മോറീസ്??!!" കോബ ഗര്‍ജ്ജിച്ചതും ഭയത്തോടെ മോറിസ് ആല്‍ബര്‍ത്തോയില്‍ പിടിത്തമിട്ടു. കുഴഞ്ഞാടി നില്‍ക്കുന്ന അവനെ മറ്റൊരു മുറിയില്‍ കൊണ്ടു പോയി തള്ളി മോറിസ് കതക് പുറത്തു നിന്നും പൂട്ടി കോബയിലേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി. ചുരുട്ട് എരിച്ച് പുക തള്ളുകയായിരുന്നു അപ്പോള്‍ കോബ. "ബോസ്സ്., ഇത് വല്ലാത്ത കളിയാണ് ആല്‍ബര്‍ത്തോ കളിച്ചത്. നമ്മളെ പൂട്ടാന്‍ ആ റൊസാരിയോയ്ക്ക് നല്ലൊരു ചാന്‍സാണ് ഇപ്പോള്‍ കിട്ടിയേക്കുന്നത്." മോറിസ് ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തി. കോബ ആഴത്തില്‍ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. മരിയയുടെ വിഷയം അയാള്‍ മറന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "ഇനിയൊന്നും ആലോചിക്കാനില്ല മോറിസ്. ആല്‍ബര്‍ത്തോയെ ഇവിടെ നിന്നും മറ്റൊരിടത്ത് ഒളിപ്പിക്കണം." "എവിടെ?!" "കിഴക്ക് പിടിച്ചോളൂ., സിറ്റിയുടെ പുറത്ത് നമ്മുടെ ഒരു പഴയ ബംഗ്ലാവുണ്ടല്ലോ." "അതെ പാരഡൈസ്.!" "ഉം., അവിടെ തല്‍ക്കാലം ഇവനെ പൂട്ടിയിടുക." "ബോസ്സ് നിറയെ കാട് പിടിച്ച അവസ്ഥയാണ് പാരഡൈസിന് ഇപ്പോൾ." "അറിയാം മോറീസ്., നമുക്ക് മുന്നില്‍ വേറെ ഉപായമില്ല. രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം ആല്‍ബര്‍ത്തോ അവിടെ കിടക്കട്ടെ. സംരക്ഷണത്തിനായി ബംഗ്ലാവിനു ചുറ്റും നമ്മുടെ പത്താളെ നിര്‍ത്തണം." മോറിസ് തലയാട്ടി. "ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അവനെ കൊണ്ടു പൊയ്ക്കോളൂ....." കോബയുടെ ഉത്തരവ് കിട്ടിയതും മോറീസ് ആല്‍ബര്‍ത്തോയെ തൂക്കിയെടുത്ത് സ്ഥലം കാലിയാക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴും ഡിക്സന്‍ കോബ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി. ഒന്നിനു പുറകേ ഒന്നായി ചുരുട്ടുകള്‍ വലിച്ചു തീര്‍ത്ത് ആ വലിയ ബംഗ്ലാവില്‍ ഉലാത്തി നല്ലൊരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു അയാള്‍. നേരം കടന്നു പോകവേ മോറിസ് തിരികെയെത്തി. "ബോസ്സ്., കാര്യങ്ങള്‍ അതുപോലെ ചെയ്തു. ആല്‍ബര്‍ത്തോ ഇപ്പോള്‍ നമ്മുടെ സംരക്ഷണത്തിലാണ്." "ഗുഡ്., ഇനിയുമുണ്ട് കളികള്‍ ചിലതു കളിക്കാന്‍." മോറിസിന്‍റെ നെറ്റി ചുളുങ്ങി. "കുറച്ചു നാളുകളായി കെട്ടടങ്ങിയേക്കുന്ന വംശീയത പുറത്തു വരണം. സ്പാനിഷ് വംശങ്ങള്‍ വസിക്കുന്ന കോളനികളില്‍ കേറിയടിക്കണം. മരിച്ച പോലീസുകാരന്‍ സ്പാനിഷ് ചാരനാണെന്ന് നമ്മള്‍ വരുത്തി തീര്‍ക്കണം. സിറ്റി ഒന്നാകെ കത്തിയമരണം." ഡിക്സന്‍ കോബ വീണ്ടും ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണ് ആല്‍ബര്‍ത്തോ ചെയ്തത്. പക്ഷേങ്കിലെന്താ., ഇതുമൂലം ഇപ്പോള്‍ തന്‍റെ ബോസ്സിനെ തനിക്ക് തിരിച്ചു ലഭിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ആളുകള്‍ക്ക് കോബയുടെ ഗ്യാങ്ങിനോടുള്ള ഭയവും ബഹുമാനവും മാറി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവര്‍ തങ്ങളെ മറന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ തിരിച്ചടി നല്ലതാണ്. ഇതവരെ നല്ലൊരു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലിനായി ഗുണം ചെയ്യും. മോറിസിന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ ക്രൂരമായ ചിരി വിടര്‍ന്നു. "എല്ലാം ഞാന്‍ വേണ്ടതുപോലെ കൈകാര്യം ചെയ്തോളാം ബോസ്സ്. ഈ അനുവാദം മാത്രം മതിയെനിക്ക്." ഉത്സാഹഭരിതനായി മോറിസ് സ്ഥലം കാലിയാക്കി. തന്‍റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍റെ വേര്‍പാട് അന്വേഷിക്കുന്നതിനു മുന്നേ റോസാരിയോ ലൂയിസെന്ന പോലീസ് കമ്മീഷ്ണറിന് മറ്റു പലതുമായിരുന്നു നേരിടേണ്ടി വന്നത്. കോബയുടെ കുതന്ത്രമായ കളികള്‍. അതെല്ലാം എങ്ങനെ കളിക്കണമെന്ന് അയാള്‍ മോറിസിന് ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു. ആല്‍ബര്‍ത്തോ കൊലപ്പെടുത്തിയ പോലീസുകാരന്‍ സ്പാനിഷ് വംശത്തിലെ ചാരനെന്ന് സമര്‍ത്ഥമായി കോബ വരുത്തി തീര്‍ത്തു. തുടര്‍ന്ന് മോറീസും സംഘവും മുഖം മൂടികളിഞ്ഞ് അമേരിന്ത്യന്‍സ് ചേരികളില്‍ കയറി അട്ടഹസിച്ചു. "ഞങ്ങള്‍ സ്പാനിഷ് വംശരാണ്. ഞങ്ങളുടെ വംശത്തിലെ നിയമം കാക്കുന്ന പോലീസുകാരനെയാണ് നിങ്ങളുടെയാളുകള്‍ കൊലപ്പെടുത്തിയത്. ഇത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് പൊറുക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ഇതിന്‍റെ പ്രത്യാഘാതം നിങ്ങള്‍ നേരിടുകതന്നെ ചെയ്യണം. ഞങ്ങള്‍ക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യണം..!" കടുവയെ പോലെ അയാള്‍ ഗര്‍ജ്ജിച്ചു. ഹയ്നയെപ്പോലെ പല്ലിളിച്ചു. സ്വന്തം വംശത്തിലുള്ളവരില്‍ ഏതാണ്ട് പതിനഞ്ചോളം പേരെ മോറിസും സംഘവും കൊന്നു തള്ളി. സിറ്റിയിലെ പലയിടവും സംഘര്‍ഷാഭരിതമായി. ഇരു ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നുമായി കുട്ടികളും സ്ത്രീകളും എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ ഭയന്നോടി. ഇതിന്‍റെയെല്ലാം ചരടുകള്‍ വലിച്ച് കോബ തൃപ്തിയടഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു. രംഗം ശാന്തമാക്കാന്‍ റൊസാരിയോയും പോലീസ് സംഘവും കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. സ്വന്തം ചേരികളിലെ സ്വന്തം വംശത്തിലേതന്നെ ആളുകളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്ത് രക്തക്കറ പുരണ്ട കൈകള്‍ കഴുകി കോബ അവര്‍ക്കു മുന്നില്‍ നിന്ന് കപടമായി വിലപിച്ചു തേങ്ങി. ചേരികള്‍തോറും കയറിയിറങ്ങി തീ പാറുന്ന പ്രസംഗങ്ങള്‍ നടത്തി ജനങ്ങളുടെയുള്ളില്‍ അയാള്‍ പകയുടെ വിത്തുകള്‍ പാകി. രണ്ടു ദിവസമെന്ന കണക്കു കൂട്ടലുകളില്‍ നിന്നും ഏഴു ദിവസത്തിലേക്കും വംശീയത അടി തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒടുവില്‍ ഈ രക്തച്ചൊരിച്ചില്‍ നിര്‍ത്താന്‍ കോബയുള്‍പ്പെടെ വലിയ നേതാക്കളുടെ കാല് പിടിക്കേണ്ടി വന്നു സര്‍ക്കാരിന്. പകരം ന്യായമായതെന്തും തരാമെന്ന വ്യവസ്ഥയും മുന്നോട്ടു വച്ചു. "ഐലാ ഹോള്‍ബോക്സിന് വളരെ അടുത്തായി ഒരു ഫൈവ്സ്റ്റാര്‍ ചൂതാട്ടകേന്ദ്രം എന്‍റെ സ്വപ്നമാണ്. എനിക്കുടന്‍ അതിന്‍റെ ലൈസന്‍സ് വേണം. അതും പത്തു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍." കോബയുടെ ആവശ്യം കേട്ട് സര്‍ക്കാര്‍ തല ചൊറിഞ്ഞു. ഡിക്സൻ കോബ ക്രൂരന്‍ മാത്രമല്ല., വളരെ തന്ത്രശാലിയും കൂടിയാണ്. ഒരു ക്രിമിനലായ കോബയുടെ കൈകളില്‍ ചൂതാട്ടകേന്ദ്രത്തിന്‍റെ ലൈസന്‍സ് കിട്ടിയാലുള്ള ഭവിഷത്ത് എത്രമാത്രം വലുതായിരിക്കുമെന്ന് ഊഹിക്കുന്നതിലും അപ്പുറമാണെന്ന് അറിയാവുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ നിശബ്ദത പാലിച്ചു. "ഞാനായി ഇനി ഒരു കുഴപ്പവും സൃഷ്ടിക്കില്ല. സ്പാനിഷെന്നോ അമേരിന്ത്യനെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഈ ക്ലബ്ബില്‍ ആര്‍ക്കും വരാം. തീര്‍ത്തും നിയമപരമായും സമാധാനപരമായും ആയിരിക്കും ഞാനിത് നടത്തിക്കൊണ്ടു പോവുക." ഒടുവില്‍ കോബയുടെ ഈ ഉറപ്പിന്മേല്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ചൂതാട്ടകേന്ദ്രത്തിനായുള്ള ലൈസന്‍സ് അനുമതി കോബയ്ക്ക് പതിച്ചു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. കോബ ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെയുള്ള വ്യവസ്ഥകള്‍ മറ്റു നേതാക്കന്മാരും മുന്നോട്ട് വച്ചു. അതെല്ലാം ഒരു ധാരണയിലൂടെ ഒത്തുത്തീര്‍പ്പാക്കി സര്‍ക്കാര്‍ തരണം ചെയ്തു. ഒടുവില്‍ എല്ലാം ശാന്തമായി. അക്രമങ്ങള്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. വലിയൊരു ചുമട് ഇറക്കി വെച്ചതുപോലെ സര്‍ക്കാരും പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റും തളര്‍ച്ചയോടെ ശ്വാസം വിട്ടു. അപ്പോഴും റൊസാരിയോ ലൂയിസ് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു., കോബയെന്ന ക്രിമനലിന്‍റെ പത്തി നോക്കി ആഞ്ഞടിക്കാന്‍. ((തുടരും)) രചന : കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!