#ମହାଭାରତର_ମହାନ_ବୀର_ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ_କାହାଣୀ ଘଟୋତ୍କଚ ଭୀମ ଏବଂ ରାକ୍ଷସ କନ୍ୟା ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ପାଣ୍ଡବ ବଂଶର ସେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଏବଂ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଯଦିଓ ତାଙ୍କୁ କେବେବି ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣନା କରାଯାଇନଥିଲା (ଏହାର କାରଣ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କର ରାକ୍ଷସ କୁଳ ଥିଲା), ତଥାପି ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ କେବେବି କମ୍ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ କରାଯାଇନଥିଲା। ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଠାରୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଘଟୋତ୍କଚ ନିଜ ଜୀବନ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ଲାକ୍ଷାଗୃହ ଘଟଣା ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୂରି ବୁଲୁଥିଲେ। ଚାଲି ଚାଲି ମାତା କୁନ୍ତୀଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ହଜିଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। କୁନ୍ତୀଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଭାଇ ଗଭୀର ନିଦରେ ଶୋଇପଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଭୀମ ସେଠାରେ ପହରା ଦେବାକୁ ବସିଲେ। ସେହି ପାଖରେ ହିଡିମ୍ବ ନାମକ ଜଣେ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ **ହିଡିମ୍ବା**ଙ୍କ ସହିତ ରହୁଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିଲେ, ହିଡିମ୍ବକୁ ମଣିଷର ଗନ୍ଧ ମିଳିଲା ଏବଂ ସେ ହିଡିମ୍ବାକୁ ଏହାର ସନ୍ଧାନ ନେବାକୁ ପଠାଇଲା। ହିଡିମ୍ବା ଯଦିଓ ଜଣେ ରାକ୍ଷସୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଅହିଂସା ପ୍ରିୟ ଥିଲେ ଏବଂ କେବଳ ନିଜ ଭାଇର ଭୟରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ସାଥ୍ ଦେଉଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ହିଡିମ୍ବା ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଖୋଜି ଖୋଜି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେଠାରେ ଭୀମଙ୍କ ରୂପ ଏବଂ ବଳିଷ୍ଠ ଶରୀର ଦେଖି ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ। ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଭୀମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ, ସେ ଯଥାଶୀଘ୍ର ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ସେଠାରୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତୁ, ନଚେତ୍ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ଭାଇର ଆହାର ପାଲଟିଯିବେ। ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଥକ୍କାପଣ ପରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କାହାକୁ ଭୟ କରିବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ସେପଟେ ଯେତେବେଳେ ହିଡିମ୍ବା ଫେରିଲେ ନାହିଁ, ହିଡିମ୍ବ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜି ଖୋଜି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲା। କ୍ରୋଧରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କୁ ହିଁ ମାରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଏପରି କରିବାକୁ ଦେଇନଥିଲେ। ଭୀମ ହିଡିମ୍ବ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ହିଡିମ୍ବକୁ ବଧ କଲେ। ଭାଇର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ହିଡିମ୍ବା ନିଜକୁ ଅସହାୟ ମନେ କଲେ ଏବଂ ଭୀମଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଜର ଆକର୍ଷଣ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ସେ ଭୀମଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ। କୁନ୍ତୀ ଏହି ସମସ୍ୟା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଜଣାଇବାରୁ ସେ ଦୁଇଟି ସର୍ତ୍ତରେ ଭୀମ ଏବଂ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ଗନ୍ଧର୍ବ ବିବାହ ପାଇଁ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଲେ: ହିଡିମ୍ବା ପ୍ରତି ରାତିରେ ଭୀମଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପରିବାର ପାଖରେ ଛାଡିଦେବେ। ଭୀମ କେବଳ ଗୋଟିଏ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରହିବେ। ହିଡିମ୍ବା ଏହି ସର୍ତ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଆନନ୍ଦର ସହ ଗ୍ରହଣ କଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ ହିଡିମ୍ବା ଏକ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ବୟସ୍କ ହୋଇଗଲା। ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଗୋଟିଏ ବି କେଶ ନଥିଲା, ତେଣୁ ଭୀମ ତାଙ୍କ ନାମ **ଘଟୋତ୍କଚ** ରଖିଥିଲେ (ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ମାଠିଆ ଭଳି ଚିକ୍କଣ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି)। ସର୍ତ୍ତ ଅନୁଯାୟୀ ଭୀମ ନିଜ ପରିବାର ପାଖକୁ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ଲାଳନପାଳନ ହିଡିମ୍ବା ହିଁ କରିଥିଲେ। ଘଟୋତ୍କଚ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଯେତେବେଳେ ବି ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଯିବେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାକ୍ଷସରାଜ ମୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ମୌର୍ବୀଙ୍କୁ ବରଦାନ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ପସନ୍ଦର ବର ପାଇବେ। ମୌର୍ବୀ ସର୍ତ୍ତ ରଖିଥିଲେ ଯେ ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ଏବଂ ବଳରେ ପରାସ୍ତ କରିବ, ସେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ବିବାହ କରିବେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ଘଟୋତ୍କଚ ମୌର୍ବୀଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳରେ ପରାସ୍ତ କରି ବିବାହ କଲେ। ସେମାନଙ୍କର ତିନୋଟି ପୁତ୍ର ଥିଲେ: ବର୍ବରୀକ: ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଦାନ ସ୍ୱରୂପ ମାଗି ନେଇଥିଲେ। ଅଞ୍ଜନପର୍ବା: ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇଥିଲେ। ମେଘବର୍ଣ୍ଣ: ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ ଏବଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃଷକେତୁଙ୍କର ଘନିଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ। ଭାଇ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ: ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁ ବଳରାମଙ୍କ କନ୍ୟା ବତ୍ସଳାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବଳରାମ ଏଥିପାଇଁ ମନା କରିଦେଇଥିଲେ। ନିଜ ଭାଇର ଖୁସି ପାଇଁ ଘଟୋତ୍କଚ ନିଜ ମାୟାବଳରେ ବତ୍ସଳାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଆଣିଲେ ଏବଂ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ବିବାହ କରାଇଦେଲେ। ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଘଟୋତ୍କଚ କୌରବ ସେନାର ଭୟଙ୍କର ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପତନ ପରେ ଘଟୋତ୍କଚ କୌରବ ସେନାରେ ଏପରି ଉତ୍ପାତ ମଚାଇଥିଲେ ଯେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କେବଳ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ମାରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ହାହାକାର ଦେଖି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। କର୍ଣ୍ଣ ସାଧାରଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ବହୁତ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହେଲେ। ଶେଷରେ ନିଜ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, କର୍ଣ୍ଣ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ଉପରେ **ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଅମୋଘ ଶକ୍ତି (ଏକାଘ୍ନୀ) ପ୍ରୟୋଗ କଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କର ବୀରଗତି ପ୍ରାପ୍ତି ହେଲା। କୁହାଯାଏ ଯେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରାଣରକ୍ଷା ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ଏହି ଉତ୍ପାତ ମଚାଇବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଖରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଦତ୍ତ ଶକ୍ତି ଅଛି, କର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସହଜରେ ବଧ କରିପାରିବେ। ଯେତେବେଳେ କର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଶକ୍ତି ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ଉପରେ ବ୍ୟବହାର କରିଦେଲେ, କୌରବ ସେନାରେ କେବଳ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲେ, କାରଣ କର୍ଣ୍ଣ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ମାରିବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଚାଲିଯାଇଛି। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ପାଣ୍ଡବ ସେନାରେ ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖିତ ଥିବା ବେଳେ କେବଳ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ଥିଲେ, କାରଣ ଘଟୋତ୍କଚ ନିଜ ବଳିଦାନ ଦେଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରିଦେଇଥିଲେ। #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 #🌹🌹good morning 🌹🌹 #🙏ପବନପୁତ୍ର ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ🙏🏻