#😇 ഇന്നത്തെ ചിന്താവിഷയം ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ ഉപേക്ഷിച്ചു കളയുന്നത് ഒരു വൻമരം കടപുഴകി വീഴുന്നതുപോലെയാണ് .. വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങൾ തീർത്താണ് ഒരു മരം കടപുഴകി വീഴുന്നത് ! പക്ഷേ, ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ മാറ്റിനിർത്തി അവഗണിക്കുന്നത് ഒരു മരം ഉണങ്ങുന്നതുപോലെയാണ്. അത് നിശ്ശബ്ദമാണ് ... പതിയെപ്പതിയെ ഇലകൾ ഉണങ്ങി, വേരുകൾ വരണ്ട് ഏറ്റവുമൊടുവിൽ മാത്രമേ അതിൻ്റെ പൂർണത നമ്മൾ അറിയുകയുള്ളൂ ! ഫലത്തിൽ രണ്ടും ഏതാണ്ടൊരുപോലെയാണ് ! ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ച മനുഷ്യരിൽ നിന്നും ഒരുപാട് പ്രിയപ്പെട്ട ഇടങ്ങളിൽ നിന്നും മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുന്നവരുടെ വേദന പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്തതാണ് .. ഒറ്റ വാതിൽ മാത്രമുള്ള ഒരു വലിയ വീടിനുള്ളിൽ ഒരാളെ കടത്തിവിട്ട് വാതിലടയ്ക്കുകയും ... പിന്നെ സാവധാനത്തിൽ ഓരോ ജനാലകളെ അടച്ച് .. അതിലേക്കുള്ള എല്ലാ വെളിച്ചവും വായുസഞ്ചാരവും പതിയെപ്പതിയെ പൂർണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നതുപോലെ ഭയാനകമായൊരു അവസ്ഥയാണത് ! ഒടുവിൽ ആ ഇരുട്ടറയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട് പുറത്തേക്കു കടക്കാനാവാതെ പരിഭ്രാന്തരാകുന്ന നിമിഷത്തിലേ അതൊരു തടവറയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയുള്ളൂ .. മരം ഉണങ്ങുന്നതുപോലെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഇലകൾ കൊഴിഞ്ഞ് വാക്കുകളുടെ വേരുകളുണങ്ങി മറുപടികളുടെ നീർച്ചാൽ നിലച്ച് അങ്ങനെയങ്ങനെ സാവധാനത്തിൽ മാറ്റിനിർത്തലുകൾക്രമേണ ഉപേക്ഷിക്കലായി മാറും ! ഒരാളെ പെട്ടെന്നുപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ ക്രമേണയുള്ള ഉപേക്ഷിക്കലാണ് മാറ്റിനിർത്തലുകൾ .. പെട്ടെന്നൊരാളും ഒരാളെ മാറ്റിനിർത്തില്ല, ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള തീരുമാനമെടുത്തശേഷം അതിലേക്കുള്ള വഴിതെളിക്കലാണത് .. അതവർ എത്രയോ മുമ്പേ ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവും .. നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്നത് അവസാനത്തിലാണെന്ന് മാത്രം ! മരം ഉണങ്ങുന്നതുപോലെ പതിയെപ്പതിയെ ...നിശ്ശബ്ദമായി ... ഏറ്റവുമൊടുവിൽ മാത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത് വാക്കുകൾ ഉണങ്ങിത്തുടങ്ങുമ്പോൾത്തന്നെ അത് തിരിച്ചറിയുക ... ............................................... #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ #✍️Life_Quotes