ഓർമ്മകൾ PART-1 നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി, തറവാട് വീടിന്റെ മുകളിൽ വായനമുറിയിൽ പഴയ പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കുകയായിരുന്നു സിദ്ധാർത്ഥ്. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് അവൻ ആ മുറി തുറക്കുന്നത്. മരിച്ച മുത്തച്ഛന്റെ പുസ്തകശേഖരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് 'വിശ്വസാഹിത്യ മാല'യുടെ ഒരു പഴയ വാല്യം അവൻ പുറത്തെടുത്തു. അതിനിടയിൽ നിന്ന് മഞ്ഞനിറം പടർന്ന, മടക്കുകൾ വീണ ഒരു കവർ നിലത്തു വീണു. അതൊരു കത്തായിരുന്നു. വിലാസമില്ലാത്ത, അയച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കത്ത്. വിറയാർന്ന കൈകളോടെ സിദ്ധാർത്ഥ് അത് തുറന്നു. അതിൽ നീല മഷിയിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു: *"പ്രിയപ്പെട്ട മാധവിക്ക്, നീ പോയതിന് ശേഷം ഇവിടുത്തെ പവിഴമല്ലികൾക്ക് പഴയ മണമില്ലാത്തതുപോലെ. നീ തന്ന ആ മയിൽപ്പീലി പുസ്തകത്തിനുള്ളിൽ വെച്ച് പ്രസവിക്കുമെന്ന് നീ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ? അത് ഇപ്പോഴും അതേപടി ഇരിപ്പുണ്ട്. പറയാൻ ബാക്കിവെച്ച ഒന്നുണ്ട്... അത് പറയാതെ പോയാൽ ഈ ജന്മം അപൂർണ്ണമാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുുന്നു..."* കത്ത് അവിടെ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് അമ്പരന്നു. അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ രാഘവൻ നായർ ഇത്രയും തീവ്രമായി പ്രണയിച്ചിരുന്ന ഈ 'മാധവി' ആരായിരിക്കും? അവൻ ആ കത്തുമായി താഴേക്ക് നടന്നു. വർഷം 1974. മഴക്കാലം പടിവാതിൽക്കൽ എത്തി നിൽക്കുന്ന ഒരു ജൂൺ മാസം. അന്ന് രാഘവൻ കോളേജിലെ അവസാന വർഷ വിദ്യാർത്ഥിയാണ്. തറവാടിനടുത്തുള്ള കാവിനോട് ചേർന്ന ചെറിയ തോട്ടത്തിലായിരുന്നു അവൻ മാധവിയെ ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിച്ചത്. അയൽപക്കത്തെ വാര്യത്തെ പെൺകുട്ടി. കണ്ണുകളിൽ എപ്പോഴും ഒരു കൗതുകം ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച, ചിരിക്കുമ്പോൾ കവിളിൽ നുണക്കുഴികൾ വീഴുന്ന മാധവി. "രാഘവേട്ടാ... ഇത്തവണയും പവിഴമല്ലി ഒത്തിരി പൂത്തിട്ടുണ്ട്." വായനശാലയിൽ നിന്ന് മടങ്ങുകയായിരുന്ന രാഘവനെ നോക്കി അവൾ വിളിച്ചു പറയും. (തുടരും ) #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ