ചുരം കയറുന്ന സൂര്യോദയം
കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി ബസ്സിന്റെ വിൻഡോ സീറ്റിലിരുന്ന് പുറത്തെ തണുപ്പിനെ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് നിറയെ വയനാടൻ കാറ്റായിരുന്നു. ബസ് സാവധാനം താമരശ്ശേരി ചുരം കയറിത്തുടങ്ങി. ഒൻപത് ഹെയർപിൻ വളവുകളും പിന്നിട്ട് മുകളിലേക്ക് കയറുന്തോറും താഴെ കോടമഞ്ഞിൽ പുതച്ചു കിടക്കുന്ന താഴ്വരകൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
അപ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്—സൂര്യോദയം! മലനിരകൾക്കിടയിലൂടെ സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശം അരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ പച്ചപ്പണിഞ്ഞ വയനാട് കൂടുതൽ സുന്ദരിയായി തോന്നി. മഞ്ഞിൻ കണങ്ങളിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുന്ന ആ പ്രകാശം ഒരു സ്വപ്നഭൂമിയിലെന്നപോലെ എന്നെ മയക്കിക്കളഞ്ഞു.വയനാട് എന്നും ഒരു വിസ്മയമാണ്. എത്ര തവണ പോയാലും മടുക്കാത്ത പ്രകൃതിയുടെ ഒരു മാന്ത്രിക ലോകം. ഇന്നലത്തെ എന്റെ യാത്ര തുടങ്ങുന്നത് ഇരുട്ടുമാറാത്ത പുലർകാലത്താണ്.അനിയന്റെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾഅവിടെ എന്നെ വരവേറ്റത് പ്രകൃതിയുടെ ഭംഗി തന്നെയാണ്. കുറെ നേരം അവിടെ ചിലവഴിച്ചു, വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു, ഒപ്പം അനിയൻ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ച പുതിയ ചെടികളും കണ്ടു. വീടിന്റെ മുറ്റത്തെ ആ കൊച്ചു വർത്തമാനങ്ങൾ മനസ്സിന് വലിയ സന്തോഷം നൽകി. നേരം ഉച്ചയായപ്പോൾ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെടാൻ സമയമായി. സന്ധ്യാസമയത്തെ ആകാശം പതുക്കെ ചുവപ്പണിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. മടക്കയാത്രയിൽ മനസ്സ് നിറയെ അനിയന്റെ വീട്ടിലെ ഓർമ്മകളുമായിരുന്നു.പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ബസ് യാത്രയും, സ്നേഹം പങ്കുവെച്ച കുറച്ചു മണിക്കൂറുകളും- ഈ യാത്ര എന്നും എന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിലനിൽക്കും
#💚തനി മലയാളി
