പ്രായം വെറുമൊരു നമ്പർ മാത്രമാണെന്ന് ഞാനിനി പറഞ്ഞ് ബോറാക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.. എങ്കിലും ഒന്ന് കൂടി അവിടെ നിന്ന് തന്നെ തുടങ്ങാം.. തീർച്ചയായും പ്രായം ഒരു നമ്പർ മാത്രമാണ്‌..! മനസ് കൊണ്ട് എത്ര വയസിലാണ് നിങ്ങൾ നിൽക്കുന്നത് എന്നതിലാണ് കാര്യം.. പതിനാറു വയസുകാരിയെ അറുപതു വയസുകാരിയാക്കാനും.. അറുപതുകാരിയേ പതിനാറുകാരിയാക്കാനും മനസ്സിന് പറ്റും..! എങ്കിലും ഒരുപാട് മോഹിച്ചത് പലതും പ്രായത്തിന്റെ കണക്ക് പറഞ്ഞ് നമ്മൾ തള്ളിക്കളയും..! അതിനി ഒരു യാത്രയാവട്ടെ.. അടുത്തിരിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ടവനെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ച് ചുംബിക്കണമെന്നാവട്ടെ.. മനസിലുറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സദാചാരപടയാളി ആ നിമിഷം ഇടപെടും.. ഇഷ്ടപെട്ടത് ഇന്നല്ലെങ്കിൽ എന്ന് ചെയ്യാനാണ്.? ഉറങ്ങിയാൽ ഉണരുമെന്ന് പോലും ഉറപ്പില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതത്തിൽ സ്വപ്നങ്ങളെ നാളത്തേക്ക് മാറ്റി വയ്ക്കുന്നതിലെ മനോഭാവമാണ് രസകരം.. സാമ്പത്തികവും.. കുടുംബ പ്രാരാബ്ദങ്ങളും ഒക്കെ മനസ്സില്ലാ മനസോടെ വേണ്ട എന്ന് വയ്പ്പിച്ച മോഹങ്ങളെ അവസ്ഥകൾ എല്ലാം മാറിയാലും പ്രായത്തിന്റെ പേരും പറഞ്ഞു നമ്മൾ അകറ്റി നിർത്തും.. നൃത്തം പഠിക്കാൻ കൊതിച്ചവർ.. വരയ്ക്കാൻ മോഹിച്ചവർ.. എഴുതാൻ ഒരു കടൽ മനസ്സിൽ ഒളിപ്പിച്ചവർ.. പഠിക്കാൻ മോഹിച്ചവർ.. അണിഞ്ഞൊരുങ്ങാൻ കൊതിച്ചവർ.. യാത്രകളെ പ്രണയിച്ചവർ.. അങ്ങനെ അങ്ങനെ നീണ്ട ലിസ്റ്റുണ്ട്. പക്ഷേ മാറ്റി വെച്ചു..വെച്ചു കാലം കടന്നു പോയി.. ആർക്ക് വേണ്ടി മാറ്റി വെച്ചു.? ഒരിക്കലും അവനവന് വേണ്ടിയല്ല..! പ്രിയപ്പെട്ട മറ്റാർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി.. എന്നിട്ടെന്തു നേടി.? പ്രിയപ്പെട്ടവർ സന്തോഷമായി ജീവിക്കുന്നു..! നടക്കാത്ത മോഹങ്ങൾ എന്നും ഒരു വിങ്ങൽ തന്നെയാണ്.. ആരാവണം എന്നെഴുതാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരുപിടി മോഹങ്ങൾ എഴുതിയ ആ പത്തു വയസുകാരി എവിടെപ്പോയി.? അവളുടെ ലിസ്റ്റിലെങ്ങും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ഒരു അടുക്കളക്കാരി ആവണമെന്ന്..! നിധിപോലെ കാത്ത് വച്ച അനുമോദനപത്രങ്ങൾ.. സ്വർണവും.. കാറും.. അലമാരയും ഒക്കെ കയറ്റിയ അവളെ യാത്രയാക്കിയ വണ്ടിയിൽ കയറ്റാൻ എല്ലാവരും മറന്നു.. അല്ലെങ്കിൽ അതിന് മാത്രം സ്ഥലമതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. അവളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഉറങ്ങുന്ന ആ പേപ്പറുകൾക്ക് വണ്ടിയിലല്ല ചില മനുഷ്യരുടെ മനസിലാണ് സ്ഥലമില്ലാതായത് എന്നറിയുവാൻ ഉറങ്ങാതെ ശാഠ്യം പിടിച്ച് കരയുന്ന കുഞ്ഞിനെയുമെടുത്ത് ഉറങ്ങാതിരിക്കുന്ന രാത്രികളുണ്ടാവണം..! സ്വപ്‌നങ്ങൾക്ക്‌ പൊന്നിനോളം തൂക്കമില്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയ നോബൽ സമ്മാനം നേടാത്ത ശാസ്ത്രജ്ഞൻമാരുടെ നാടാണ് നമ്മുടേത്.. എത്രയെത്ര അനുമോദനപത്രങ്ങളാണ്.. മാർക്കുകളാണ്.. അലമാരക്കുള്ളിൽ മാനം കാണാത്ത മയിൽപ്പീലിതുണ്ട് പോലെ കാത്തിരിക്കുന്നത്..? പയ്യന്റെ കുടുംബം.. ജോലി.. ജാതകം.. ജാതി.. മതം എല്ലാം നോക്കിയൊരു കരാറുറപ്പിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മോഹങ്ങളുടെ താക്കോൽ മാത്രം വലിച്ചെറിയുന്നു.. വീട്ടിലെ കോഴിയും.. താറാവും.. പശുവും.. പട്ടിയുമൊക്കെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി റാങ്കുകൾ നൽകി ആദരിച്ചൊരുവളുടെ പരിചരണത്തിൽ സുഭിഷമായി ജീവിക്കുമ്പോൾ.. കുഞ്ഞുങ്ങളെ പെറാനും.. പോറ്റാനും.. അപ്പി കഴുകിച്ചും.. തുടച്ചും.. ഒരു കലാകാരി ഉണ്ടാവുമ്പോൾ പതിയെ അവളും അവനും മറക്കും അലമാരക്കുള്ളിലെ സ്വപ്‌നങ്ങളെ.... കഴുകി തുടച്ച് ക്ലാവ് പിടിക്കാതെ നോക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ സ്വർണമായി തിളങ്ങേണ്ട എത്ര ജന്മങ്ങളാണ് അടുക്കളയിൽ കരിപിടിച്ചും പുകയടിച്ചും മാറാല പിടിച്ചും ഇല്ലാതാകുന്നത്.? സ്വപ്നങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ പ്രായമൊരു തടസമല്ല എന്നറിയുകയാണ് പ്രധാനം..!! കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങൾ നമ്മളെക്കാൾ നന്നായി ആർക്കാണ് വരച്ചു കാണിക്കാൻ കഴിയുക..? വേണ്ടത് ഉറച്ച മനസാണ്.. ലക്ഷ്യബോധമാണ്.. അവനവനിലുള്ള വിശ്വാസമാണ്.. ഈശ്വരനെ വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു തരാൻ ഒരാളുണ്ട് എന്ന തോന്നലിൽ നമ്മുടെ ഉള്ള് തന്നെ നേടിയെടുക്കാൻ പ്രാപ്തമാവുകയാണ് എന്ന് എത്ര പേർക്കറിയാം.? അത്കൊണ്ട് തന്നെ മനസാണ് നമ്മുടെ എല്ലാം..! ആർക്കും ഇന്നുമറിയില്ല ഈ മനസ് എവിടെയാണ് എന്ന്.. തലയിലോ.. ഹൃദയത്തിലോ.? അതിന്നും ഒരു സമസ്യയാണ്..! അത്കൊണ്ട് തന്നെ സ്വന്തം മനസ്സിലാണ് മോഹങ്ങളുടെ വിത്ത് പാകേണ്ടത്.. നിങ്ങൾ പോലുമറിയാതെ അതെന്നോ അവിടെ മുളച്ചു കഴിഞ്ഞു. ജീവിതതിരക്കുകളിൽ കൃത്യമായ പരിചരണം കിട്ടാതെ വാടിക്കരിഞ്ഞുവെന്ന് മാത്രം.. ഒരു ചാറ്റൽ മഴ മതിയാവും വീണ്ടുമത് തളിർക്കാനും.. പൂക്കാനും..! സ്വപ്‌നങ്ങൾ ബാക്കിയാക്കുന്ന മനുഷ്യന് ആത്മ ശാന്തിക്ക് പിണ്ഡചോറുരുട്ടിയിട്ടെന്ത് കാര്യം.? ഒരുപക്ഷെ മക്കളൊക്കെ സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാറായിട്ടായിരിക്കാം സമയം കണ്ടെത്താനാവുന്നത്.. പ്രായമേതുമാവട്ടെ ഈ ലോകത്ത് മറ്റേത് ജീവിയെയും പോലെ ഇഷ്ട്ടാനുസരണം ജീവിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കുമുണ്ട്.. രജനി ചാണ്ടിയുടെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അളവെടുത്ത സദാചാരക്കണ്ണുകളെ കണ്ടില്ലേ.? കണ്ണുകളെ ഭയന്നാൽ ജീവിതം യന്ത്രികമാവുകയെ ഉള്ളു.. അവനവന് വേണ്ടി കൂടി സമയം ഉണ്ടാക്കണം..! "ആർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി ജീവിച്ചു മരിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാണ്‌ നമുക്ക് ഒരു ജന്മം.?" എത്ര കാലം ജീവിച്ചു എന്നല്ല.. നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി എത്ര സമയം മാറ്റി വച്ചു എന്ന് വേണം ചിന്തിക്കാൻ.. "എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല എന്റെ മക്കളെങ്കിലും നേടണം എന്നല്ല മറിച്ച് ഞാൻ നേടി.. എന്റെ മക്കളും നേടണം എന്ന് തിരുത്തണം..!" പുനർജ്ജന്മം എന്നത് ഇന്നുമറിയില്ല സത്യമാണോ എന്ന്.. പിന്നെന്തിനാണ് ഇനിയൊരു ജന്മത്തിലേക്ക് സ്വപ്‌നങ്ങൾ ബാക്കി വയ്ക്കുന്നത്..? ജന്മം ഒന്നേ ഉള്ളു.. ഒന്നും ബാക്കി വച്ചു പോകരുത്..! "എല്ലാം സാധിച്ച മനുഷ്യനുണ്ടാവില്ല.. പക്ഷേ ഒന്നും സാധിക്കാത്തവ൪ ഒരുപാട് ഉണ്ടാകും.." കടൽകടന്ന് അന്യനാട്ടിൽ ആർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി ആഡംബരമുണ്ടാക്കുമ്പോൾ അവനവനു വേണ്ടി ബാത്ത്റൂം അറ്റാച്ഡ് മുറിയുണ്ടാക്കും.. തിരികെ വരുന്ന വയസുകാലത്ത് മുക്കിയും ഞരങ്ങിയും മറ്റാരെയും ശല്യപ്പെടുത്താതെ അതിനുള്ളിൽ ഒടുങ്ങാൻ..! 'പിന്നെപ്പോഴാണ് ജീവിച്ചത്' എന്ന് ചോദിച്ചാൽ മക്കളൊക്കെ ജീവിക്കുന്നില്ലെയെന്നൊരു മറുപടി തരും..! മക്കൾ ജീവിക്കുന്നത് അവരുടെ ജീവിതമാണെന്ന് ആരോട് പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കാനാണ്.? നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാറ്റി വയ്ക്കുന്ന സമയവും.. നിങ്ങളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങളുടെ സാക്ഷാത്കാരവുമാണ് ഒടുവിൽ സ്വന്തം മുതൽ.. ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ പലതിൽ നിന്നും പുറകോട്ടു വലിക്കും.. പക്ഷേ ഒടുവിൽ നിങ്ങളിൽ തന്നെ എത്തി ചേരണം..! വാർദ്ധക്യവും ആഘോഷിക്കാനുള്ളതാണ്. വടിയും.. മരുന്നും.. മന്ത്രവും.. കുഴമ്പും മാത്രമല്ല ഒരു മൊബൈലും ഇച്ചിരി ഡ്രൈവിങ്ങും ഒക്കെ ആവാം.. കയലി മാറ്റിയൊരു ചുരിദാറിട്ടു നോക്കാം പാടിയും.. യാത്ര പോയും.. ഒരിക്കൽ കൂടി ഹൃദയം തുറന്നൊന്നു ചിരിക്കാം..! ഒന്നിനും പ്രായം തടസമല്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് പാതിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചൊന്നു കൂടി പ്രണയിക്കാം.. കൈകോർത്തു നടക്കാം.. കവിളിലൊന്ന് ചുംബിക്കാം.. പ്രണയത്തിനും പ്രായമില്ലെന്ന് ഉറക്കെ പറയാം.. സ്വപ്‌നങ്ങൾ കണ്ട് കൊതിതീർക്കാനുള്ളതല്ല..! നേടിയെടുത്ത് വാശി തീർക്കാൻ കൂടി ഉള്ളതാണ്..! പ്രായക്കണക്കിൽ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ബലികൊടുക്കുന്നവരെ..... ആകാശം നിങ്ങൾക്ക് കൂടി പറക്കാൻ ഉള്ളതാണ്.. ചിറകുകൾ വിരിക്കാൻ മടിക്കുന്നതെന്തിന്.. പറക്കാനൊരു ആകാശമുള്ളപ്പോൾ... #📔 കഥ

ഒരാളെങ്കിലും കൂടെയുണ്ടാവുക എന്നത്... ജീവിതത്തിന്റെ പാച്ചിലുകൾക്കിടയിൽ, നമ്മളൊന്നു കിതച്ചുനിൽക്കുന്ന ചില സായാഹ്നങ്ങളുണ്ട്. ചുറ്റും വലിയ ആൾക്കൂട്ടവും ആരവങ്ങളും ഉണ്ടാകാം. പക്ഷേ, മനസ്സ് വല്ലാതെ ശൂന്യമായിരിക്കുന്ന, ഒരു തുള്ളി സ്നേഹത്തിനായി ദാഹിച്ചുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അപ്പോഴാണ് നമ്മൾ സ്വന്തം നിഴലിനോട് പോലും പറഞ്ഞുപോകുന്നത്; "ഒരുപാടൊന്നും വേണ്ടാ... പക്ഷേ, ഒരാളെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ കൂടെയുണ്ടാകണമായിരുന്നു..." ആയിരം പേരുടെ കയ്യടികളേക്കാൾ, നമ്മൾ പലപ്പോഴും കൊതിക്കുന്നത് ആ ഒരാളുടെ നിശബ്ദമായ സാമീപ്യമാണ്. നമ്മൾ എന്താണോ, അത് മാത്രമായി ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരിടം. മുഖംമൂടികളില്ലാതെ, ഭംഗിവാക്കുകളില്ലാതെ, നമ്മളെ കേട്ടിരിക്കാൻ ഒരാൾ. തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ഫോണിലേക്ക് നോക്കാതെ, വിധിക്കലുകളില്ലാതെ, നമ്മുടെ കൊച്ചു കൊച്ചു സങ്കടങ്ങളും വലിയ സ്വപ്നങ്ങളും കേട്ടിരിക്കുന്ന ആ ഒരാൾ മതി, ആ ദിവസത്തെ ഭാരം മുഴുവൻ ഇറക്കിവെക്കാൻ. എല്ലായ്പ്പോഴും ജയിക്കുന്നവരല്ല നമ്മൾ. ചിലപ്പോൾ കാലിടറാം, വീണുപോയേക്കാം. ആരും കാണാതെ കരയുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ, കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളില്ലാതെ വീണു പോയാലും പിടിച്ചേഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ആ കൈകൾ. "സാരമില്ല, നമുക്ക് ശരിയാക്കാം" എന്ന ആ ഒരൊറ്റ വാക്ക് നൽകുന്ന ആശ്വാസം എത്ര വലുതാണെന്ന് അനുഭവിച്ചവർക്കേ അറിയൂ. തളർന്നു പോകുമ്പോൾ മുന്നോട്ട് നടത്താൻ, "നീ തനിച്ചല്ല" എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ ആ ഒരാൾ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ ഏത് കൊടുങ്കാറ്റിനെയും നമ്മൾ അതിജീവിക്കും. ജീവിതം ചിലപ്പോഴൊക്കെ വല്ലാതെ നോവിക്കും. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ, ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വേദനകളെ ദൂരെ എടുത്തു കളയാൻ കഴിയുന്ന ഒരാൾ കൂടെയുണ്ടാകുക എന്നത് ഒരു വരമാണ്. നമ്മുടെ കണ്ണീരിനെക്കാൾ വില ആ ചിരിക്ക് നൽകാൻ അവർക്ക് കഴിയും. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിക്കാതെ, ഒരു പുഞ്ചിരി കൊണ്ട് മുറിവുണക്കുന്ന മാജിക് അറിയുന്നവർ. എല്ലാത്തിനും ഒടുവിൽ, വാക്കുകൾ തോൽക്കുന്നിടത്ത്, ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് ധൈര്യം പകരാൻ ഒരാൾ. ലോകം മുഴുവൻ എതിരെ നിന്നാലും, ആ നെഞ്ചോട് ചേർന്നുനിൽക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു സുരക്ഷിതബോധമുണ്ട്. "പേടിക്കേണ്ട, ഞാനുണ്ട് കൂടെ" എന്ന് ആ ഹൃദയമിടിപ്പ് നമ്മളോട് പറയും. ആ ധൈര്യമാണ് നമ്മളെ ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. അതെ, വലിയ കൊട്ടാരങ്ങളോ സമ്പാദ്യങ്ങളോ അല്ല മനുഷ്യൻ ആത്യന്തികമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ജീവിതത്തിൽ ഒരാളെങ്കിലും കൂടെ ഉണ്ടാകണമെടോ... എന്ന് നമ്മൾ വെറുതെ പറയുന്നതല്ല. അത് ആത്മാവിന്റെ ആഴത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രാർത്ഥനയാണ്. അങ്ങനെയൊരാളെ കണ്ടെത്തിയവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ; അങ്ങനെയൊരാളായി മാറാൻ കഴിയുന്നവർ അതിലും ധന്യർ. #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍