येथे स्त्रीच्या जीवनावर आधारित एक कविता आहे, जी तिच्या विविध रूपांचा आणि प्रवासाचा वेध घेते: ​तिची न संपणारी गाथा ​कधी लेक होऊन अंगणात बागडते, तर कधी सून होऊन उंबरठा ओलांडते. नात्यांच्या विणलेल्या जाळ्यात ती रंगते, दुसऱ्यांच्या सुखातच स्वतःला शोधते. ​लहानपण तिचे जणू फुलांसारखे कोमल, स्वप्नांच्या दुनियेत असते ती निर्मळ. शाळा, मित्र आणि मैत्रिणींचा तो मेळा, मनात जपून ठेवते तो बालपणीचा लळा. ​संसाराच्या रथाचे ती एक महत्त्वाचे चाक, कधी मायेची सावली, तर कधी प्रेमळ हाक. कष्टांच्या घामाने ती घरकुल सजवते, दुःखाला गिळून चेहऱ्यावर हास्य फुलवते. ​आई होऊन ती ईश्वराचे रूप घेते, स्वतः उपाशी राहून मुलांना घास देते. तिच्याच प्रेमावर उभे असते संपूर्ण घर, तीच खरी शक्ती, तीच धैर्याचा सागर. ​कधी उन्हात राबते, कधी ऑफिसला जाते, आजची स्त्री आकाशाला गवसणी घालते. अन्यायाविरुद्ध आता ती पेटून उठते, स्वतःच्या अस्तित्वाची नवी ओळख घडवते. ​स्त्री म्हणजे त्याग, स्त्री म्हणजे माया, तिच्याच अस्तित्वाने घराला मिळते छाया. तिचा सन्मान करणे हेच आपले कर्तव्य, कारण तिच्याच मुळे घडते हे जग भव्य #🙂Positive Thought #🎭Whatsapp status #👧Girls status #🙏प्रेरणादायक / सुविचार .