📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlzGzDvp?d=n&ui=v64j8rk&e1=cഞാൻ മോളെയും കൂടെക്കൊണ്ട് പോകുകയാണമ്മേ... അവൾ ഒത്തിരിയാഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്റെ കൂടെ വരാൻ. ശിവദ പറഞ്ഞു. നിനക്കെന്താ ശിവദേ ഭ്രാ.ന്തുണ്ടോ.?? വിവാഹാലോചന വന്നപ്പോൾ തന്നെ അവരുടെ വീട്ടുകാർ പറഞ്ഞതല്ലേ കുഞ്ഞിനെ ഏറ്റെടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്. കുഞ്ഞൊരിക്കലും നിങ്ങൾക്കൊരു ബാധ്യതയാവില്ല, അവൾ ഇവിടെ നിന്നോളും എന്ന് ഞാനുറപ്പ് പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഈ കല്യാണം നടന്നത്..അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കല്യാണം നടത്തിയിട്ട്, ഇപ്പോൾ കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് നീ അങ്ങോട്ട് ചെന്നാൽ കുഞ്ഞിനെയവർ സ്വീകരിക്കുമോ?? മാത്രമോ, വല്ലവരുടെയും വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഈ കുഞ്ഞിന് സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ വളരാൻ പറ്റുമോ? അതിനെ അവിടെയുള്ളവർ വേദനിപ്പിച്ചാൽ നീ എന്ത് ചെയ്യും?? ഒന്നാമത് ഒരു പെൺകുഞ്ഞാണ്. നമ്മൾ സൂക്ഷിക്കാനുള്ളത് നമ്മൾ തന്നെ സൂക്ഷിക്കണം. അമ്മ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്??? ഞാൻ ഉള്ള കാര്യമാണ് പറയുന്നത്. ഇന്നത്തെ കാലമതാണ് ചെറിയ പെൺകുഞ്ഞിനെ പോലും, നമ്മൾ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിപോലെ നോക്കണം. ഉണ്ണിമോൾ ഇവിടെ എന്റെ കൂടെ നിന്നോളും. ഉണ്ണിമോൾ അമ്മമ്മയുടെ കൂടെ നിന്നാൽ മതി കേട്ടോ... സാവിത്രി ഉണ്ണിമോളോട് പറഞ്ഞു. ഇല്ല.... ഞാൻ അമ്മേടെ കൂടെ പോവാ... വേണ്ട മോളെ...... വേണം... ഞാൻ പോകും. മോള് പോയാൽ അമ്മമ്മ തന്നെയല്ലേ ഉള്ളൂ. മാമൻ അമ്മമ്മയെ ഇട്ടിട്ട് എങ്ങോട്ടോ പോയി. അമ്മമ്മ വയസായതല്ലേ... വല്ല അസുഖവും വന്നാൽ ആരുണ്ട് ഇത്തിരി വെള്ളമെടുത്ത് തരാൻ. സാവിത്രി വിഷമം ഭാവിച്ച്‌ ചോദിച്ചു. ഉണ്ണിമോൾക്കത് കേട്ടപ്പോൾ ആകെ വിഷമമായി നീ പോകാൻ നോക്ക്....ഓട്ടോറിക്ഷ വന്നു. ഇനിയും ഇവിടെ നിന്ന് കൊച്ചിനെകരയിക്കല്ലേ... സാവിത്രി പറഞ്ഞു. അവൾ കുഞ്ഞല്ലേ അമ്മേ... അവളെ ഞാൻ കൊണ്ടുപൊയ്കോളാം. മനുവിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം... ദേ... പെണ്ണേ...നീ വേഗം പോകാൻ നോക്ക്. സാവിത്രി ദേഷ്യപ്പെട്ടു. ശിവദ ഉണ്ണിമോളുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു. അമ്മ രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ വരാം കേട്ടോ , അന്നേരം ഉണ്ണിമോളെ കൊണ്ടു പോകാം. തീർച്ചയായും കൊണ്ടുപോകാം ഇപ്പോൾ അമ്മമ്മ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ ഉള്ളൂ അതുകൊണ്ട് കുറച്ചു ദിവസം മോളിവിടെ നിൽക്കാമോ..??? ഉം... ഉണ്ണിമോൾ തലയാട്ടി. ശിവദ വിഷമത്തോടെ ഓട്ടോയിൽ കയറിയിരുന്നു ഓട്ടോ ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നത് ഉണ്ണിമോൾ നോക്കി നിന്നു... ഓട്ടോയിൽ ഇരുന്നിട്ട് ശിവദക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു. ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല, തന്റെ കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് എവിടെയെങ്കിലും ഒരു വാടക വീടെടുത്ത് സ്വന്തമായി ജീവിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. ആരോ പറഞ്ഞതുപോലെ ബന്ധങ്ങളെല്ലാം ബന്ധനങ്ങളാവുകയാണ്... അതിനിടയിൽ ഏറ്റവുമധികം വേദനിക്കുന്നത് താനും തന്റെ ഉണ്ണിമോളുമാണ്. അത്രയും നേരം അമ്മയോടൊപ്പം പോകാൻ കഴിയുമെന്ന് കരുതി സന്തോഷത്തോടെയിരുന്ന ഉണ്ണിമോൾ തീർത്തും മൗനത്തിലായി. ആരോമൽ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ കുറെക്കൂടി കുഞ്ഞിനെ പരിഗണിച്ചിരുന്നു. മാമനും കൂടി പോയതോടെ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നുള്ള ചിന്ത ആ കുഞ്ഞു മനസ്സിൽ കൂടുകൂട്ടിയിരുന്നു... രണ്ടുമൂന്നു ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. മനുവിന് ഓഫീസിൽ തിരക്കായത് കൊണ്ട് ശിവദയ്ക്കും മനുവിനും ഒരുമിച്ച് എവിടെയും പോകാനൊന്നും കഴിഞ്ഞില്ല. അയാൾ ജോലിക്ക് പോയതോടെ ശിവദയും ലീവ് ക്യാൻസൽ ചെയ്ത് തിരികെ സ്കൂളിലേക്ക് പോയി കൊച്ചു കുട്ടികളുടെ കൂടെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ കുറച്ചെങ്കിലും സമാധാനമനുഭവിക്കുന്നത്. ഉണ്ണിമോൾ മറ്റൊരു സ്കൂളിലാണ് പഠിക്കുന്നത്. രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ശിവദ ഉണ്ണിമോളെ ഫോൺ വിളിക്കും. ഉടനെ അമ്മ വരുമെന്നും അവളെ കൊണ്ടുപോരുമെന്നും പറഞ്ഞാശ്വസിപ്പിക്കും. മനുവിനോട് സംസാരിച്ച്‌, കുഞ്ഞിനെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരണമെന്ന് ചിന്ത ശിവദയുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാൾക്ക് കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി എപ്പോഴും തിരക്കാണ്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ മനസ്സുകൊണ്ട് ശരിക്കും ഒന്നടുക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. എങ്കിലും അവളെ പരിഗണിക്കുന്ന ഭർത്താവ് തന്നെയായിരുന്നു അയാൾ. അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് ലഞ്ച് ബ്രേക്കിന്റെ സമയത്താണ് ശിവദയുടെ ഫോണിലേക്ക് ഉണ്ണിമോളുടെ ക്ലാസ് ടീച്ചറിന്റെ കോൾ വന്നത്. ഒറ്റബെല്ലിന് തന്നെ ശിവദ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. ഉണ്ണിമോളുടെ ടീച്ചറാണ് വിളിക്കുന്നത് മനസ്സിലായി, എന്താ.... ടീച്ചർ വിളിച്ചത് ??? ശിവദ തിടുക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു. മോള്...കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി ഇപ്പോഴും സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ... ക്ലാസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കില്ല. ലഞ്ച് കൊണ്ടുവരുന്നത് മുഴുവനും കഴിക്കില്ല. കൂട്ടുകാരോട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ മൗനമായിരിക്കും മോൾക്ക് സാരമായ എന്തോ സങ്കടമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ മോളോട് വിശദ വിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചത്. ആദ്യമൊന്നും എന്നോട് ഒന്നും പറയാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. മോളോട് കുറേ ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്. അവൾക്ക് അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ല, അവളെ ആർക്കും ഇഷ്ടമല്ല എന്നൊക്കെയാണ് കുട്ടി പറയുന്നത്. അമ്മയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു എന്ന് മോൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. മോളിപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത് അമ്മമ്മയുടെ കൂടെയാണെന്നും, അമ്മമ്മയ്ക്ക് വയസ്സായി മരിച്ചു പോയാൽ ഒറ്റയ്ക്കാ വീട്ടിൽ നിൽക്കാൻ പേടിയാണെന്നൊക്കെയാണ് മോൾ പറയുന്നത്... ചെറിയ കുട്ടിയല്ലേ, അവളുടെ മനസ്സിലെ ദുഃഖങ്ങൾ കണ്ടെത്തി പരിഹരിക്കണം, അവളെ കാര്യമായി ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് പറയാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ വിളിച്ചത്.... ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊള്ളാം ടീച്ചറേ..... ശിവദയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. ശരി... ടീച്ചർ കാൾ കട്ടാക്കി. ശിവദയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. പാവം തന്റെ മോൾ.... താനൊറ്റയൊരാളാണ് തന്റെ മകളുടെ ദുഃഖത്തിന് കാരണം. പറ്റില്ല... ഒന്നിനുവേണ്ടിയും എന്റെ മകളെ എനിക്ക് വേദനിപ്പിക്കാൻ വയ്യ... ഇങ്ങനെ പോയാൽ അത് തന്റെ മകളുടെ ഭാവിയെ തന്നെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കും... ഒന്നുകിൽ എന്റെ മകളെ ഞാനെന്റെ കൂടെ തന്നെ കൊണ്ടുപോകും, എന്നോടൊപ്പം എന്റെ കുഞ്ഞിനെയും സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ മാത്രം ഭാര്യയായി ഞാൻ അവിടെ തുടരും ഇല്ലെങ്കിൽ ആർക്കൊക്കെ എന്തൊക്കെ നാണക്കേട് ഉണ്ടായാലും ശരി, ഞാൻ അവിടെ നിന്നിറങ്ങും. എനിക്ക്, എന്റെ മകൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിച്ചാൽ മതി... ആരുമറിയാത്ത എങ്ങോട്ടെങ്കിലും എന്റെ മകളെയും കൊണ്ട് ഞാൻ പോകും. മനുവിനോട് ഇന്ന് തന്നെ കാര്യം പറയണം. മനുവിന് താൻ പറയുന്നത് സമ്മതമല്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെ താനവിടെ നിന്നിറങ്ങും. അവൾ ഒരുറച്ച തീരുമാനവുമായാണ് വീട്ടിൽ എത്തിയത്. വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോഴേ കേട്ടു... ഒരു കുഞ്ഞിച്ചിരിയുടെ ശബ്ദം... അവൾ വീടിനകത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി. അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.. ഉണ്ണിമോൾ... മനുവിന്റെ അമ്മ അവൾക്ക് പാലിൽ മുക്കി ബിസ്കറ്റ് കൊടുക്കുകയാണ്. ശിവദയെ കണ്ടതും ഉണ്ണിമോളോടി വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. മോൾ എങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി....?? എന്നെ മനുവച്ഛൻ വന്ന് കൊണ്ടുവന്നതാ... ശിവദ അത്ഭുതത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി. അമ്മ മെല്ലെ ചിരിച്ചു.... അവൻ പോയി കുഞ്ഞിനെയിങ്ങു കൊണ്ടുവന്നു.... ഈ കിലുക്കാംപെട്ടിയെ ഞങ്ങൾക്കിഷ്ട്ടമായി... അവൾ മുറിയിലേക് ചെന്നു. അയാൾ അകത്തിരിപ്പുണ്ട്. ജൂലി എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു.... അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൾ മനസ്സിലാവാതെ നെറ്റി ചുളിച്ചു... ഉണ്ണിമോളുടെ ടീച്ചർ.... ടീച്ചറിനെ മനുവിന് എങ്ങനെയറിയാം.??? എന്റെ ക്ലാസ്സ്‌മേറ്റ് ആയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം താനും ഞാനും കൂടെ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ വാട്സപ്പിൽ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടപ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചിരുന്നു ഇത് ആരാണെന്ന്. ഞാൻ പറഞ്ഞു ഭാര്യയാണെന്ന്. അപ്പോഴാണവൾ പറയുന്നത് ഉണ്ണിമോൾ അവിടെയാണ് പഠിക്കുന്നതെന്ന്. ഇന്ന് ഉച്ചയായപ്പോൾ അവൾ വിളിച്ചു. മോൾക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം ആണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. മറ്റൊരാളുടെ കുഞ്ഞിനെ ഏറ്റെടുക്കാൻ മാത്രം വിശാല മനസ്സൊന്നും എനിക്കാദ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നുള്ളത് സത്യമാണ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ബാധ്യത ഇല്ലാത്ത ഒരു ബന്ധം വേണമെന്ന് ഞാൻ വാശി പിടിച്ചത്. പക്ഷേ ശിവദ, താനിപ്പോൾ എന്റെ ഭാര്യയാണ്. തന്റെ ദുഃഖങ്ങൾ എന്റെതും കൂടിയാണ്... കല്യാണ ദിവസം ഞാൻ ഉണ്ണിമോളെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു... ഞാൻ ഇത്രയും ദിവസം ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു എനിക്ക് ആ കുഞ്ഞിനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുമോയെന്ന്. അതിന് കഴിയുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ശിവദയെ പിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുമ്പോൾ ഉണ്ണിമോൾക്ക് വിഷമമാണ്. ഉണ്ണിമോളെ പിരിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ ശിവദക്കും. ശിവദയുടെ ദുഃഖം എന്നെയും ബാധിക്കും. അങ്ങനെയെങ്കിൽ നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരുമിച്ചങ്ങ് ജീവിക്കാമെന്നെ........ അയാൾ പറഞ്ഞു. സ്കൂളിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിനെ മനുവിനോടൊപ്പം വിട്ടോ ?? അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു. ഇല്ല. സ്കൂളിൽ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയല്ലാതെ വേറെയാരെങ്കിലും ചെന്നാൽ കുഞ്ഞിനെ അയക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഞാൻ നേരെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. അമ്മ സമ്മതിച്ചോ ഉണ്ണി മോളെ മനുവിന്റെ കൂടെ വിടാൻ...??? സമ്മതിച്ചു..... അയാൾ ചിരിച്ചു. ആരോമൽ അവിടെ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് മുകളിലത്തെ നില അമ്മ വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അമ്മക്കൊരു കൂട്ടുമാകും, വാടകയും കിട്ടുമെന്ന്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ തന്റെ അമ്മ ജീവിക്കാനറിയാവുന്ന സ്ത്രീയാണ് കേട്ടോ. തന്നെപ്പോലെ തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനുമൊക്കെ കരഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആൾ ഒന്നുമല്ല... അതെ....അമ്മക്ക് എല്ലാത്തിനും നല്ല ധൈര്യമാ....ശിവദ പറഞ്ഞു ഞാൻ ചെന്ന് വിളിക്കാൻ കാത്തിരുന്നതുപോലെ ഉണ്ണിമോൾ എന്റെ കൂടെയിങ്ങു പോന്നു... ആരും പറഞ്ഞുകൊടുക്കാതെ തന്നെ അവളെന്നെ വിളിച്ചത് മാനുവച്ഛേ എന്നാണ്.... പിന്നെങ്ങനാടോ എനിക്കതിനെ സ്നേഹിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റുന്നത്. ശിവദ ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അയാളെ നോക്കി.. തന്റെ ദുരിതം പിടിച്ച, കഴിഞ്ഞ കാലത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനമാണിതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. മനസ്സ് നിറയെ ആശ്വാസം പടരുന്നു... ഈ മനുഷ്യനോട് ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ കടുത്ത ആരാധന തോന്നുന്നു... പ്രണയം തോന്നുന്നു.. അവൾ അയാളെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... പെട്ടന്ന് ഉണ്ണിമോളുടെ ചിരി കേട്ട് അവർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... അമ്മ മനുവച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത് കണ്ടവൾക്ക് നാണം വന്നെന്നു തോന്നി.... അയാൾ ഉണ്ണിമോൾക്ക് നേരേ ഇടം കൈ നീട്ടി..... ഉണ്ണിമോൾ ഓടിവന്ന് അവരോട് ചേർന്നു നിന്നു...... 🍀🍀🍀🍀🍀 അവസാനിച്ചു. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlNdnBp0?d=n&ui=v64j8rk&e1=c❤️മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണിന്റെ സുൽത്താൻ ❤️ ഭാഗം: 36 ***----**** നാസിമ ഫോൺ എടുത്ത് അമീറിനെ വിളിച്ചു... ഖൽബകം പിടഞ്ഞുകൊണ്ടവൻ ഫോൺ എടുത്തു... എങ്ങിനെ തുടരണം എങ്ങെനെ അവതരിപ്പിക്കണം എന്നറിയാതെ... "ഹെലോ.... ഇക്കാ.." ഹെലോ... മ്മ്" "ഇക്കാ.. വിളിച്ചിരുന്നുയെന്ന് പറഞ്ഞു നസീം" മ്മ് " വിളിച്ചിരുന്നു." എന്നാലും 'ന്റെ 'ഇക്കാ.. നിങ്ങളെന്നെ ഉള്ളിന്റെ..ഉള്ളിൽ.. ഇഷ്ടത്തോടെ പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ട് നടക്കായിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കുണ്ടായ സന്തോഷം എത്രയാണെന്ന് അറിയാവോ.. അന്ന് ബസിൽ വെച്ച് കണ്ടപ്പഴേ ഇയാളോട് എനിക്ക് ഇഷ്ടം തോന്നിയതാ.. മ്മ്..." പക്ഷെ..ഞാനത് തുറന്ന് പറഞ്ഞില്ലന്നെ ഒള്ളു.. മ്മ്.. " എന്തോന്നിക്കാ... ഇത്രയും കേട്ടിട്ടും മൂളൽ മാത്രമേ..ഒള്ളു...ഞാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും ഇഷ്ടപെടാത്തപോലെ.. ഇങ്ങനെ ആണേൽ ഞാൻ വെച്ചുപോകും..അവൾ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് ചിണുങ്ങി. എനിക്ക് തന്നോട് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു... അതിനുള്ള അവസരം നീ...തരണ്ടേ.. ഹി..ഹി..ഹി.. അവൾ കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു. സോറി " ഇക്ക പറഞ്ഞൊളു.. ഞാൻ..കേൾക്കാം.. അത്‌..പിന്നേ..എനിക്ക് ഞാൻ...എനിക്ക്... വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ അവൻ തപ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. എങ്ങെനെ അവധരിപ്പിക്കണം എന്നവൻക്ക് അറിയുന്നുഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഇക്ക..എന്താണ് പറയാൻ പോകുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം...അതൊക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലായ് എന്താ....? എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടാണ്...അതുപിന്നെ അന്ന് പറയാൻ പറ്റിയില്ല അതിൽ എനിക്ക് വെഷമം ഉണ്ട്.. നാസിമ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമോ എന്ന പേടിയായിരുന്നു... എന്നൊക്കെ അല്ലേ.... ശെ... ഇവളിത് എന്തൊക്കെയാ വിളിച്ചു പറയുന്നത്.. അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ തലചൊറിഞ്ഞു ഇക്ക...എന്താ.. മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത്... സത്യമല്ലേ..ഞാൻ പറയുന്നത്. മ്മ്..." അവൻ മൂളുക മാത്രം ചെയ്യ്തു. ശെരി... ഞാൻ പിന്നേ വിളിക്കാം..എനിക്കൊരു കാൾ വരുന്നുണ്ട്...അമീർ... ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യ്തു.. മ്മ്.." അവൾക്കെന്തോ അവനോട് മിണ്ടി കൊതിതീരാത്ത പോലെ തോന്നി... കാൾവരാൻ കണ്ടൊരുനേരം സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയതല്ലേ ഒള്ളു... . **** ഛെ... ഈ പെണ്ണിത് എന്തൊക്കയാ...വിളിച്ച് പറയുന്നത്... ഏത്...നേരത്താണാവോ ഇവളുടെ പേര് പറയാൻ തോന്നിയത്... അമീർ അവന്റെ മണ്ടക്കിട്ട് ഒരു കുത്തുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ഫോൺ ബെഡിലേക്കെറിഞ്ഞു വടികൊടുത്ത് അടിവാങ്ങിയത് പോലെ ആയല്ലോ..'എന്റെ പടച്ചോനെ' അവളെ കയ്യിലിപ്പോ.. എന്റെ നമ്പറും കിട്ടി.. ഇനിയെനിക്കും ഫോണിനും. വിശ്രമം ഉണ്ടാകാൻ ചാൻസില്ല പെണ്ണല്ലേ..വർഗം. ***** ഇക്കാ... ദാ...ഫോൺ.. അവനെ നോക്കി നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടവൾ ഫോൺ അവന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പിന്തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. അവളെ നാണം കണ്ടതോന്നും അവരെ ആദ്യരാത്രി ആയിരുന്നെന്ന് ഇതിപ്പോ...ജസ്റ്റ്‌ വിളിച്ചല്ലേ ഒള്ളു....കഴുത.. നമുക്ക് എന്നാണാവോ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഒരു ഭാഗ്യം. "ന്റെ.. ആയിശു എവിടെയാണേലും ഒന്ന് വേഗം വാ... എന്നരികിലേക്ക് . നമുക്കും വേണ്ടേ.. ഇങ്ങനെ മധുരമൂറും സല്ലാപങ്ങളൊക്കെ. എന്താടാ..ഒറ്റക്കിരുന്ന് പിറുപിറുക്കുന്നത്.. ജോലി വല്ലതും ശെരിയായോ എന്റെ ഉമ്മാ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... ഒന്ന് സ്വസ്ഥായിട്ടിരുന്ന് സ്വപ്നം കാണാനെങ്കിലും നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കോ... അവിടെയും വരും ജോലി...ജോലി..കഷ്ടണ്ട്ട്ടൊ. എടാ.. ഇന്ന് വൈകീട്ട് നാസിമാക്ക് അവളുടെ കൂട്ടുക്കാരിയുടെ വീട്ടിൽ പോകണമെന്ന് പറയുന്നു. അവളെ ബസ്റ്റാന്റവരെ ഒന്ന് ആക്കികൊടുത്തെക്ക്. അവളുടെ ചുറ്റലും കറങ്ങലുമെല്ലാം നിർത്താനായി.. അവനോട് ചോദിച്ചോ...? ആരോട്...? എന്റെ അളിയൻ അമീറിനോട്.. അവൻ അവളെ നിക്കാഹ് കഴിച്ചിട്ടൊന്നുല്ലല്ലോ സമ്മതം ചോദിക്കാൻ അവളുടേത് ആവട്ടെ. എന്നിട്ട് മതി ചോദ്യവും പറച്ചിലൊക്കെ.. "മ്.. മതിയെങ്കിൽ മതി. പിന്നേ...നീ ഇടക്ക് കൊണ്ടന്നാക്കാറില്ലേ അവളുടെ കൂട്ടുകാരി അഞ്ചു. അവിടേക്കാ.. എത്ര കോളേജുകൾ മാറി..മാറി..പഠിച്ചു രണ്ടാളും..എന്നാലും ആ..പഴയ ചെങ്ങാത്തം അന്നും,ഇന്നും ഒരുപോലെ തന്നെ അതിനൊരു മാറ്റവുമില്ല... മ്മ്.. ഉവ്..ഉവ്... എനിക്കുമുണ്ട്..അങ്ങിനെ കൂടെ പഠിച്ച ആൾ 'അവൻ തന്നെയാ അമീറും അവളെ മാത്രം പുകഴ്ത്തണ്ട. എന്നെയും കൂടെ ഉൾപെടുത്തിക്കോ.. ഈ...ചെക്കന്റെ ഒരു കാര്യം വയസ്സ് പത്തിരുപത്താറായി ഇപ്പോഴും കൊച്ചുകുട്ടികളുടെ കുശുമ്പും,കൊണ്ട് നടക്കാ. അതും പറഞ്ഞു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ ഉമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. **** അമ്മേ... ഇന്ന് വൈകുനേരം എന്താ സ്പെഷ്യൽ ഒന്നുല്ല..എന്നുമുള്ളത് പോലെ..തന്നെ... ചെറിയമ്മേ... അത് പറ്റില്ല നസി വരുന്നുണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.. ഓഹോ... പിന്നേ...അവൾ എത്ര ഇവിടെ വന്ന് നിന്നിട്ടുള്ളതാ.. ഉള്ളതൊക്കെ തിന്നാമതി.. എന്നിട്ട് ആയിഷുവിനെ നോക്കി അവളുടെ അമ്മ കണ്ണിറുക്കി...അവളെ ചൂടാക്കുകയാണന്ന് അവൾക്കും മനസ്സിലായി. ദേ... അമ്മേ എന്റെ സ്വഭാവം മാറ്റണ്ടാട്ടോ.. നാളെ വേറെ ഒരു വീട്ടിൽ ചെന്നു കയറേണ്ട പെണ്ണാ.. ഇപ്പോഴും..ചെറിയ കുട്ടിയാണന്നാ വിചാരം... ദേ... ഇതും അതും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധവുമില്ലാ... ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ചൂട് കൂട്ടല്ലേ... എങ്കിലിന്ന് അടുക്കളയിൽ ഞാൻ കയറാം നല്ല പത്തിരിയും, വറുത്ത് അരച്ച കോഴിക്കറിയും.. ആയിക്കോട്ടെ ഇന്നത്തെ സ്പഷ്യൽ എന്താ..അഞ്ചു നിന്റെ അഭിപ്രായം ആയിശു അവളോട് ചോദിച്ചു.. എങ്കിൽ പിന്നേ... അത്‌ മതി ആയിശു.. നസിയുടെ വീട്ടിൽ വിരുന്ന് ചെല്ലുമ്പോൾ അവളുടെ ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കിത്തരാറുണ്ട് എന്താ..അതിന്റെ രുചി. എന്നായിന്ന് അമ്മമാർ രണ്ട് പേരും മാറിക്കെ... ആയിശു അടുക്കള നിനക്ക് വിട്ട് തന്നിരിക്കുന്നു. അഞ്ചു അവരോടായ് പറഞ്ഞു. ഞാൻ..ഒറ്റക്കോ നീയും..വായോ... എനിക്ക് അവളെ സ്റ്റാന്റിൽ പോയി കൂട്ടാനുണ്ട്. അത് ഇപ്പോഴല്ലല്ലോ അഞ്ചു' മണിക്കല്ലേ.. ഇപ്പൊ..മൂന്നല്ലേ ആയൊള്ളു.. ശെരി... എന്നെകൊണ്ട് പറ്റുന്നത് പോലെ ഞാനും സഹായിക്കാം.. മ്മ്.... അങ്ങെനെമതി... ഒന്നര മണിക്കൂർ ആയപ്പോഴേക്കും.. ആയിശു കടുപ്പത്തിൽ പത്തിരി പരിവാടി കഴിച്ചു. ഇനി കോഴിക്കറി ഉണ്ടാക്കണം. വൃത്തിയാക്കി വെച്ച കോഴിയെടുത്തവൾ കുക്കറിൽ ഇട്ടു.അതിന്റെ കൂടെ ഉള്ളിയും,തക്കാളിയും ഇഞ്ചി..വെളുത്തുള്ളിയും മസാലകളും എല്ലാകൂടി കൂട്ടി കുഴച്ച് അടുപ്പത്തുവെച്ചു. അപ്പോഴേക്കും തേങ്ങചിരവി വറുക്കാനായി വെച്ചു. എടി... അഞ്ചു..നീ..പൊക്കോ സമയമായല്ലോ... ഇനി ഇത് അരച്ച് ഒഴിക്കാൻ അല്ലേ ഒള്ളു... ഞാൻ ചെയ്‌തോളാം.. ഒക്കെ...ഡി.. അഞ്ചു അടുക്കളയിൽ നിന്നും റൂമിലേക്കോടി. തിടുക്കത്തിൽ വേഷം മാറി ഇറങ്ങി.. എല്ലാം..റെഡിയാക്കിവെച്ച് അടുക്കള വൃത്തിയാക്കി അവൾ ഹാളിലേക്കെത്തി.. അഞ്ചു പോയപ്പോൾ അവൾ തനിച്ചായ പോലെ തോന്നി.. അവൾ മുറ്റത്തേയ്ക്കിറങ്ങി പൂക്കളോടും ഇലകളോടും എല്ലാം വെറുതേ കിന്നാരം പറഞ്ഞു..നടന്നു... ***** എടാ...അമീറെ... ഇന്നല്ലേ..അമാന വരുന്നത്... അവളെപ്പോയി കൂട്ടീട്ട് വായോ... ട്രെയിൻ ഇറങ്ങി..അവൾ ബസിനു വരില്ലേ... അവൾ നിന്നെ പറഞ്ഞിവിടാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് പൊക്കോ... അവൾ കാത്ത് മുഷിയും.. മ്മ്... ശെരി വലിയ മുഖതെളിയില്ലാതെ അവൻ വേഷം മാറി ബൈക്കിന്റെ കീയും എടുത്തിറങ്ങി... അവൻ ഇറങ്ങിയതും ജാസി ലൈലത്തയുടെ അരികിലെത്തി... ഇത്താത്ത... നിങ്ങൾ എത്രയും വേഗം ഇക്കാക്കയോട് നാട്ടിലേക്ക് വരാൻപറ എന്നിട്ട് പെട്ടന്ന് നമുക്ക് അത് നടത്തണം അല്ലേൽ ചെക്കൻ ആയിഷുവിനെയും കൂട്ടി ഇങ്ങോട്ട് കയറി വരും. എന്താ... ജസി നീ അങ്ങെനെ പറയുന്നത്.. അവനെന്തേലും പറഞ്ഞോ..നിന്നോട്.. എന്തിനാ..പറയുന്നത്... അവന്റെ റൂമിലുള്ള കാബോർഡ് ഒന്ന് തുറന്ന് നോക്കിയാൽ മതി... എല്ലാം കാണാം..അവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവനും അതിനകത്തുണ്ട്.. അപ്പൊ... നാസിമാ.... അത് നിങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോ അവൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാവാനാണ് വഴി.. "അമാനയുമായി അവൻ വരുന്നതിന് മുൻപ് ഒന്ന് പോയി നോക്ക് ഞാനിന്നലെ തുറന്ന് കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വെറുതേ..ഒന്ന് എത്തിനോക്കിയതാ.." ലൈലത്തഅത് കേട്ടതും അവന്റെ റൂമിലേക്കോടിചെന്നു ഛെ... കാബോർഡ് പൂട്ടിയിരിക്കുന്നല്ലോ.. റൂം..മൊത്തം അരിച്ചു പെറുക്കിയിട്ടും ചാവി കിട്ടിയില്ല... ഇത്ത..കബോർഡ് തുറന്നു നോക്കിയോ...? ഇല്ലാ..അവൻ പൂട്ടിയിട്ടാണ് പോയത്... ഓഹോ... ഇന്നലെ അടക്കാൻ മറന്നതാവും.. എന്നെ ടെൻഷൻ അടിപ്പിക്കാതെ പറ എന്താ.. അതിനുള്ളിൽ...നീയെന്താ കണ്ടന്ന്. പറഞ്ഞത്.. പറയാൻ പറ്റില്ല വായിക്കണം.. അപ്പോഴേ അറിയൂഅതിന്റെ ആഴവും വ്യാപ്തിയും. എന്തോന്ന്.. തെളിയിച്ചു പറ അതെ.... അവൻ എഴുതി വെച്ചിരിക്കാന്ന് അവന്റെ ഖൽബിലെ മാലാഖയെപറ്റി അവൻക്ക് അവളോടുള്ള പ്രണത്തെ കുറിച്ച്...അവളെ കാണാത്തതിലുള്ള സങ്കടങ്ങളെ കുറിച്ച്.. അങ്ങെനെ..ഓരോന്നും. അതൊക്കെ ഒന്ന് വായിക്കുക തന്നെവേണം ഞാൻ തരിച്ചുപ്പോയി... അവളവനെ മയക്കി വശത്താക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. അൻവർ ഇക്ക പറഞ്ഞത്പോലെ അവൾ പഠിച്ചകള്ളിയാ... അവനിങ്ങു വരട്ടെ... കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ട് അവന്റെ പ്രണയവും എഴുത്തും ഈ...ലൈല ആരാണന്ന് അവനിന്നറിയും... ഇത്താത്ത.. ഇപ്പൊൾ പ്രശനം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കണ്ട..നമുക്ക് തല്ക്കാലം മൗനം പാലിക്കാം അതാണിപ്പോ നല്ലത്... എന്ത്..വേണമെന്ന് എനിക്കറിയാം.. ലൈല ദേഷ്യത്തോടെ ഹാളിലെ സോഫയിൽ ചെന്നിരുന്നു.. പിന്നാലെ ജാസിയും. ****** എടി... ആയിശു ഞങ്ങളെത്തി.. ഉമ്മറത്ത് എത്തിയപ്പോഴേക്കും അവൾ അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... "വാ...നസി ഞാൻ കാണിത്തരാം എന്റെ ആയിശൂട്ടിയെ അമ്മമാരെ എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ... എവിടെ.. അവൾ ആയിശു. ഇവിടെയെത്തുവോളം എന്തൊരു പോരിശയായിരുന്നു.. കൂട്ടുക്കാരിയെ കുറിച്ച് പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആയിശു.... ആയിശു..." അഞ്ചു...നീട്ടി വിളിച്ചു. ദാ... വരുന്നു..പെണ്ണെ.. അവൾ ഗോവണി ഇറങ്ങിവന്നു... നാസിമ അവളെതന്നെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിനിന്നു. ആഹാ.. നിന്റെ കൂട്ടുക്കാരിനല്ല മൊഞ്ചത്തിയാണല്ലോ... അഞ്ചുസെ... മ്മ്.... അവളെ മൊഞ്ചുപോലെത്തന്നെയാ അവളെ സ്വഭാവവും... ആഹാ... വായോ...ആയിശു. എടി..അഞ്ചു.. ഈ മൊഞ്ചത്തിയെ ഞാൻ എടുക്കട്ടെ... എങ്ങിനെ.... എങ്ങിനെങ്ങിനെ.... എന്റെ വീട്ടിലോട്ട്... കൊണ്ട് പൊക്കോട്ടെയെന്ന്. ഹേയ്... അങ്ങനെ വെറുതേകൊണ്ട് പോകാനൊന്നും പറ്റില്ല... അല്ലേ ആയിശു... വെറുതേ..വേണ്ട ഡോ... എന്റെ ഇക്കയുണ്ടല്ലോ അവൻക്ക് കൊണ്ട് പോയ്‌ കൊടുക്കാനാ.. ഈ..മൊഞ്ചത്തിയെ... ആയിശു.. ആകെഅമ്പരന്ന് നിൽക്കാണ്.. മോൾ.. അവരെ കുസൃതികളും തമാശകളും കേട്ട് പേടിക്കണ്ടാട്ടൊ.. രണ്ടും കൂടി കൂടിയാൽ അവരിങ്ങനയാ...ആരേലും എന്തേലും പറഞ്ഞു തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കും ഇന്ന് നീയാണ് ഇവരുടെ ഇരയെന്ന് തോന്നുന്നു. നീ...പേടിച്ചു പോയോ.. വാ.. ഞാൻ..തമാശ പറഞ്ഞതാണേലും എനിക്ക് ഒരു ഇക്കയുണ്ട് വീട്ടിൽ...അവനോട് ചോദിക്കട്ടെ ഞാൻ.... ഈ മൊഞ്ചത്തിയെ വേണോയെന്ന്.. ഹേയ്.... അതൊന്നും നടക്കില്ല.. അവൾ ബുക്ക്ട് ആണ് പെണ്ണെ... നീ...ആദ്യം.. നിന്റെ ചെറുക്കന്റെ ഫോട്ടോ കാണിക്ക്.. ഞാൻ വന്ന് കയറിയതല്ലെയൊള്ളു. അതൊക്കെ പിന്നെയാവാം.. അത്‌.. പറ്റില്ല.. നിന്റെ ചെറുക്കനെ ഞങ്ങൾക്കിപ്പോ കാണണം അല്ലേ... ആയിശു... അതെ...വേണം. ആയിശുവും വിട്ട് കൊടുത്തില്ല. എന്റെ കയ്യിൽ ഫോട്ടോ. ഒന്നുമില്ല വേണേൽ ഇക്കാടെ ഡിപി കാണിക്കാം. നാസിമ..പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഫോണെടുത്ത് വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്നു... ചെറുക്കനെ കാണാൻ ആകാക്ഷയോടെ അഞ്ചുവും..ആയിഷുവും.. അവളുടെ കൂടെതന്നെ നിന്നു.. (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mpxkEV0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 33 "അവിടം മുതൽ എല്ലാം തകിടം മറിയാനാരംഭിച്ചു എന്നു വേണം പറയാൻ. മൃദുല ആ ബന്ധത്തെ നഖശിഖാന്തം എതിർത്തു. വെറുതേ എതിർക്കുകയല്ല, വല്ലാതെ വയലന്റ് ആയി അവൾ! ഇനി തേജ് ചിന്റുവിനെ കണ്ടാൽ തല്ലിക്കൊന്ന് കടലിൽ കലക്കിയേക്കാൻ അവൾ ഓർഡറിടുന്നത് ഞാൻ നേരിട്ടു കേട്ടതാണ്‌ മാൻ!" തരുണിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. " മൃദുലയ്ക്ക് ഇതിൽ ഇടപെടേണ്ട ആവശ്യമെന്തായിരുന്നു ?" "സ്വാഭാവികമായ ചോദ്യം. ഞാനും അത് തന്നെയേ ചോദിച്ചുള്ളൂ. ഇതിന്റെ പേരിലാണ് എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തുടങ്ങിയത്." തരുണിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത ഭാവം തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് അജയ് ശ്രദ്ധിച്ചു. "പേടിക്കണ്ടടോ. മൃദുല ലെസ്ബിയൻ ഒന്നുമല്ല. ഷീ ജസ്റ്റ്‌ റിയലി ലൈക്ഡ് മൈ സിസ്റ്റർ." അജയ് പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഭയങ്കര കൂട്ടായിരുന്നു അവർ. അങ്ങനെ ഒരു പേഴ്സണാലിറ്റി ആണ് ചിന്റുവിന്. അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ആർക്കും ഒരു നോ പറയാൻ പറ്റില്ല. വല്ലാത്ത ക്യൂട്ട് ആണവൾ " തരുൺ നിശബ്ദനായി കേട്ട് ഇരിക്കുകയാണ്. എന്തുകൊണ്ടോ , ഈ കഥ ഒരു ദുരന്തപര്യവസാനി ആയേക്കുമെന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഈ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം, ചിന്റുവും മൃദുലയും തമ്മിൽ മിണ്ടാതെയായി. ആകെ അസ്വസ്ഥതയായി. അവസാനം , ഞാൻ പേടിച്ചിരുന്നത് തന്നെ സംഭവിച്ചു.” ഒരൽപ്പ നേരത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്കു ശേഷമാണ്‌ അജയ് തുടർന്നത്. “ഞങ്ങളുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരു 4 മാസമായിട്ടുണ്ടാകും. ഒരു ഫ്രണ്ട് പറഞ്ഞാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. ചിന്റു, മാരീഡ് ദാറ്റ്‌ ഗയ്!” അജയുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു. ഏറെ പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അയാൾ വീണ്ടും തുടർന്നത്. "അവൾ അയാളെ രജിസ്റ്റർ മാരി ചെയ്തു. കോരമംഗലയിൽ എവിടെയോ പോയി താമസവും തുടങ്ങി. അന്നാണ് ആദ്യമായി ഞാനും മൃദുലയും തമ്മിൽ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടാകുന്നത്." തരുൺ സംശയത്തോടെ മുഖമുയർത്തി. "ഞാൻ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു , നീ ഇടപെട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ , ഇപ്പൊ എനിക്കെന്റെ പെങ്ങളുടെ കല്യാണം ഇങ്ങനെ ഒരു അന്യനെ പോലെ വേറെ ഒരാൾ പറഞ്ഞ് അറിയേണ്ടി വരുമായിരുന്നില്ല... അങ്ങനെ കൊറേ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു." അജയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ പതിഞ്ഞിരുന്നു. "ഞങ്ങൾക്ക് വേറെ ബന്ധുക്കളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല തരുൺ. ഞാൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അവൾക്ക്. അവൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എനിക്ക്... അത് പറഞ്ഞ അന്ന് മുതൽ ഞാനും മൃദുലയും തമ്മിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങി. കാരണം , ചിന്റു കണ്ടുപിടിച്ച ആ ചെറുക്കൻ... തേജ്... അയാൾ , അവരുടെ ഫാമിലി ബിസിനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആളായിരുന്നത്രെ!" തരുൺ ഞെട്ടി! "അവരുടെ കൂടെ ഡ്രഗ്സ് ട്രാഫിക്കിങ്നു അവനുമുണ്ടായിരുന്നത്രെ!" "ഷിറ്റ്!" "ഉം" "വെറുതെയല്ല മൃദുല ആ ബന്ധം എതിർത്തത് "തരുൺ തല ചലിപ്പിച്ചു. "എക്സാക്റ്റ്ലി! അവൾ എന്നാൽ അതെന്നോട് പറയണ്ടേ. എങ്കിലല്ലേ എനിക്കറിയൂ. എനിവേ , ഞാൻ പോയി തേജിനെ മീറ്റ് ചെയ്തു. ബട്ട്, മൃദുല പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രശ്നക്കാരനായിട്ട് എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ഹീ വാസ് എ റിയൽ നൈസ് ജന്റിൽ മാൻ!" തരുൺ കണ്ണെടുക്കാതെ അജയ്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിപ്പാണ്. അയാൾ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. "അതിനു ശേഷം, കുറച്ചു കാലം എടുത്തു എല്ലാം ഒന്നു സോൾവ് ആകാൻ... ഏതാണ്ട് രണ്ട് മൂന്ന് മാസങ്ങൾ. ചിന്റു സേഫ് ആയിരുന്നു . അവൻ അവളെ വളരേ സേഫ് ആയിട്ടാണ് കൊണ്ടു നടന്നത്. എവെരിതിങ് വാസ് ഓക്കേ. സൊ... പതുക്കെ പതുക്കെ മൃദുലയും ഓക്കേ ആയി. പേപ്പേഴ്സ് എല്ലാം റെഡി ആയതും ഞങ്ങൾ US ലേക്ക് തിരിച്ചു. ല്യുസിയാനയിലായിരുന്നു ഞാൻ പ്രാക്ടീസ് സെറ്റ് ആക്കിയത് . അവിടെ എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട്ന്റെ ക്ലിനിക്കിൽ. പിന്നെ രണ്ടു വർഷം അവിടെയായിരുന്നു. എന്റെ ലൈഫിലെ ഏറ്റവും ബ്യൂട്ടിഫുൾ ആയ രണ്ടു വർഷങ്ങൾ. ഇവിടെ ഇപ്പൊ ഒരു KGF ഗേൾ ആയി നടക്കുന്ന മൃദുല, അവിടെ എന്റെ സ്വന്തമായിരുന്നു. ഐ ലവ്ഡ് ഹെർ മോർ ദാൻ എനിതിങ്ങ് ഇൻ ദി വേൾഡ് മാൻ!” അജയുടെ ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായൊരു ചിരി വിടർന്നു. “മൃദുല, ഒരു വീട്ടമ്മയായിട്ട്... ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ലഡോ.” തരുൺ അവിശ്വസനീയത മറച്ചുവെച്ചില്ല. “അവൾ അപ്പോഴും അവിടെയിരുന്നുകൊണ്ട്, ഇവിടത്തെ ബിസിനസ്‌ ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ അപ്പായുടെ വെജ് റെസ്റ്റെറന്റ് അവിടെയും എത്തിച്ചു അവൾ. വിതിൻ 2 ഇയർസ് 4 റെസ്റ്റോറന്റ്സ്! ഷീ ഈസ്‌ സച്ച് എ ഗ്രേറ്റ്‌ -" " അതൊക്കെ വിട് . എന്താ ഉണ്ടായതെന്ന് പറയൂ അജയ്!" തരുൺ ഇടയ്ക്കു കയറി. "അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോ... കഴിഞ്ഞ വർഷം - ജൂലൈ 27ത്ത്നായിരുന്നു അത് സംഭവിച്ചത്." തരുണിന്റെ മുഖത്ത് കൗതുകം നിറഞ്ഞു. "മൃദുലയ്ക്ക് ഒരു കാൾ വന്നു. നാട്ടിൽ നിന്ന്. നാട്ടിൽ ആ സമയത്ത് പാതിരാത്രിയാണ്. സൊ , എന്തോ എമർജൻസി ആണെന്ന് മനസ്സിലായി. അവൾ പുറത്തിറങ്ങി ഒരു 10 മിനുറ്റ്സ് സംസാരിച്ചു. പിന്നെ , റൂമിലേക്ക്‌ കയറി വന്ന് 'ഞാൻ നാട്ടിൽ പോകുകയാണ്' എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ് പാക്കിങ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. സ്വഭാവികമായിട്ടും ഞാൻ ഞെട്ടി. എന്താ സംഭവം എന്നൊന്ന് ചോദിച്ചതേ എനിക്കോർമ്മയുള്ളൂ. അവൾ ഒരു യക്ഷിയെപ്പോലെ പാഞ്ഞ് വന്ന് എന്റെ കഴുത്തിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു മാൻ!" ആ ഓർമ്മ മനസ്സിൽ വന്നതുപോലെ , അജയ് ഒരു നിമിഷം വിറങ്ങലിച്ച് ഇരുന്നു. " എന്താ ഉണ്ടായത് ?" "ചിന്റു ആണ്‌ അവളെ വിളിച്ചതെന്ന് പിന്നീടാണ്‌ ഞാനറിഞ്ഞത്...” അജയുടെ സ്വരം നന്നേ താണു. “ആ പട്ടി... തേജ്... അവൻ -" " അവൻ അഡിക്റ്റായിരുന്നു അല്ലേ ?" തരുണിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ നേരിയ പരിഹാസ ചുവയുണ്ടായിരുന്നു. “നിങ്ങൾ എന്തു കോപ്പിലെ സൈക്ക്യാട്രിസ്റ്റ് ആണ്‌ മാൻ ? ഒരു അഡിക്റ്റിനെ ഫാമിലിയിൽ കയറ്റുമോ ആരെങ്കിലും ? അവൻ എത്ര ഡീസന്റായിക്കോട്ടെ. എത്ര ജെന്റില്മാൻ ആയിക്കോട്ടെ. ഒരിക്കൽ ഈ സാധനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയാൽ, പിന്നെ അതിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായിട്ട് പുറത്തേക്ക് വരണമെങ്കിൽ ഇത്തിരി പാടാണ്‌ മാൻ.” ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമായിരുന്നു മറുപടി. അജയ് തലകുനിച്ച് നിശബ്ദനായി വീണ്ടും ബെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി. “ബാക്കി കൂടി പറയൂ...” തരുൺ അയാളെ തട്ടി വിളിച്ചു. വല്ലാതെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിലാണ്‌ അജയ് തുടർന്നത്. " അവൻ അവളെ വല്ലാതെ ഉപദ്രവിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു തരുൺ. ഹീ വാസ് എ റിയൽ സൈക്കോ!! തീരെ സഹികെട്ടപ്പൊഴാണ്‌ ചിന്റു മൃദുലയ്ക്ക് കോൾ ചെയ്തത്." തരുണിന്റെ മുഖത്ത് പുച്ഛം നിറഞ്ഞു. " കാൾ വന്ന് 15 മിനുറ്റ്സിൽ ഞങ്ങൾ എയർപോർട്ടിലേക്കു യാത്ര തുടങ്ങി. ദാറ്റ്‌ എൻറ്റയർ ട്രിപ്പ്‌!! ഓൾമോസ്റ്റ് 20 മണിക്കൂറുകൾ! അവൾ മിണ്ടിയില്ല മാൻ! ക്യാൻ യൂ ഇമാജിൻ ദാറ്റ്‌ ?" അയാൾ തരുണിനെ നോക്കി. "എത്ര എല്ലൊടിഞ്ഞെന്നാ പറഞ്ഞത് ? ഇരുപത്തിനാലോ ?" "മ്മ്... പക്ഷേ അത് മുൻപല്ലേ " അജയ് അവനെ നോക്കി പുരികം ചുളിച്ചു . "ആ... പക്ഷേ , നിങ്ങൾ എന്നിട്ടും പഠിച്ചില്ല എന്നു പറഞ്ഞതാ ഞാൻ.. ഞങ്ങൾക്ക് ഫാമിലി ലവ് ഇത്തിരി കൂടുതലാണ് അജയ്. നീ മൃദുലയെ കല്യാണം കഴിച്ചാൽ , പിന്നെ ചിന്റു നിന്റെ സിസ്റ്റർ അല്ല. ഞങ്ങളുടെയും കൂടെ ആണ്." "കുറച്ച് ഓവർ അല്ലേ അത് ?" "എന്താണ് പിന്നെ സംഭവിച്ചതെന്ന് പറയൂ!" തരുണിന്റെ സ്വരം ഗൗരവമാർജ്ജിച്ചു. " വെൽ... തരുൺ ആയിരുന്നെങ്കിൽ അവനെ എന്തു ചെയ്തേനെ ?" അജയ് അവനെ ഉറ്റുനോക്കി. " സിംപിൾ ... അവനെയും കൊണ്ടു ഞാൻ കല്ലഹള്ളി വരേ ഒരു യാത്ര പോകും. കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കും. എന്നിട്ട് , ഹേമാവതി എന്നൊരു പുഴയുണ്ട് ഞങ്ങടെ നാട്ടിൽ ..." " മതി. മനസ്സിലായി." അജയ് അവനെ പൂർത്തിയാക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല. "ഏറെക്കുറെ അത് തന്നെയായിരുന്നു മൃദുലയുടെയും പ്ലാൻ. ബട്ട് ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല." തരുണിന്റെ മുഖം മുറുകി വന്നു. "എന്താ താൻ സമ്മതിക്കാതിരുന്നത് ?" "വയലൻസ് അല്ലല്ലോ നമ്മുടെ ഫസ്റ്റ് ഗോ ടു ഓപ്ഷൻ. തേജ് അഡിക്റ്റ് ആണെങ്കിൽ , എനിക്കതു മനസ്സിലാക്കാം. ഞാൻ അത്തരക്കാരെ ചികിൽസിക്കുന്ന ഒരു ഡോക്ടർ അല്ലേ ? സൊ... അങ്ങനെ ഡീൽ ചെയ്യാം എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. ബട്ട്, നാട്ടിലെത്തിയത് ഒരു ദുരന്തവാർത്തയിലേക്കാണ്." അജയുടെ തല താഴ്ന്നു. "മൃദുലയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തതും , അവളെ ആ മൃഗം... " അജയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു . "അവൻ അവളെ പുറകിൽ നിന്നും അടിച്ചു വീഴ്ത്തി. എന്നിട്ടും കലി തീരാതെ ആ ബാസ്റ്റഡ്, എന്റെ പെങ്ങളെ അഅപ്പാർട്മെന്റിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും താഴേക്ക് തള്ളിയിട്ടു!" തരുണിന്റെ മുഖത്ത് പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവവ്യത്യാസങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ സംഭവം അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതാണെന്നു തോന്നി. "ആൻഡ് ദാറ്റ്സ് ഇറ്റ് മാൻ... തന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ആൻസർ ആയി. ഇതാണ് ഞാനും മൃദുലയും തമ്മിൽ ഉണ്ടായ പ്രശ്നം." "ചിന്റു ?" തരുണിന് അറിയേണ്ടത് അതായിരുന്നു. അജയ് ബെഞ്ചിൽ പുറകോട്ടു ചാരിയിരുന്നുകൊണ്ട് മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയ തരുൺ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു! അതി സുന്ദരിയായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി ഇരുന്നിരുന്നു അവിടെ. “ഹായ്!” ചിന്റു അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈ വീശിക്കാണിച്ചു. ഒരു നിമിഷ നേരത്തേക്ക് അവളുടെ വീല്ച്ചെയറിലെ സ്റ്റീൽ ചക്രങ്ങളുടെ തിളക്കം തരുണിന്റെ കണ്ണുകളെ മഞ്ഞളിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. “അവനെവിടെ ? തേജ് ?” തിരിഞ്ഞ് അജയെ നോക്കിയ തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ക്രോധം നിറഞ്ഞിരുന്നു. “അവനെവിടാണെന്നാണ്‌ ഞാനും അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് തരുൺ...” അജയ് ഒരു വരണ്ട ചിരി ചിരിച്ചു. “പൊലീസടക്കം, ഒരുപാടു പേർ അവനെ അന്വേഷിച്ചു നടപ്പുണ്ട്. സൗകര്യം പോലെ, മൃദുലയോട് ഒന്നു ചോദിച്ചു നോക്കൂ.അവൾക്കറിയാതിരിക്കില്ല.” “അപ്പൊ ഇതാണ്‌ നീയും മൃദുലയും തമ്മിലുണ്ടായ പ്രശ്നം...” തരുൺ ചുണ്ടു കടിച്ചു. “യെസ്!” “പൊന്നു സുഹൃത്തേ... നീ അവളെ മറന്നേക്കൂ കേട്ടോ.” അജയ് ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി. “കാരണം, നീയും കൂടി ഉത്തരവാദിയാണ്‌ അതിന്‌.” ചിന്റുവിനെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടാണ്‌ തരുൺ അത് പറഞ്ഞത്. “മൃദുല ഒരിക്കലും നിന്നോട് ക്ഷമിക്കും എന്നെനിക്കു തോന്നുന്നില്ല.” “പ്ലീസ് ഡോണ്ട് സേ ദാറ്റ്...” അജയ് ചിരിച്ചു. “അങ്ങനെ ഒക്കെ ആരെങ്കിലും പറയാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്‌ ഞാൻ.” “ഞാൻ സീരിയസായിട്ട് പറഞ്ഞതാണ്‌ അജയ്! ഒരിക്കലും തമ്മിൽ ചേരാത്തവരാണ്‌ നിങ്ങൾ രണ്ടും. ചേരാൻ പാടില്ലാത്തവരാണ്‌.” ആ ഡയലോഗ് ഞാൻ ഒരുപാടു വട്ടം കേട്ടതാണ്‌ തരുൺ. പക്ഷേ, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രയോജനമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. അവളെപ്പോലൊരാളെ മറന്നുകളയുന്നത് അത്ര ഈസിയല്ല.“ ”ഉം...“ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ തരുൺ തിരിഞ്ഞ് ചിന്റുവിനെ ഒന്നു നോക്കി.താൻ തിരികെ പോകുകയാണെന്ന അർത്ഥത്തിൽ കയ്യുയർത്തി വീശി. ”എനിക്കൊരുപകാരം ചെയ്യണം...“ അജയ് എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. ”നോ... നിങ്ങളുടെ ഈ പ്രശ്നത്തിൽ ഞാൻ ഇടപെടില്ല. എന്റെ വിഷയമല്ല ഇത്. തുടക്കം തൊട്ടേ നിങ്ങളുടെ തീരുമാനങ്ങൾ തെറ്റായിരുന്നു അജയ്. ഈവൺ അവളെ പ്രേമിച്ചതു വരെ.“ ”അങ്ങനാണെങ്കിൽ ഞാനൊന്നു പറയട്ടെ ?“ തീഷ്ണമായിരുന്നു അയാളുടെ സ്വരം. ”തരുൺ മിശ്വയെ അന്വേഷിച്ചുള്ള ഈ യാത്രയില്ലേ ? അതൊരു ബുദ്ധിപരമായ തീരുമാനമാണോ ?“ ”മനസ്സിലായില്ല.“ ”നമുക്കു രണ്ടുപേർക്കുമറിയാം മിശ്വയ്ക്കെന്താണ്‌ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകുക എന്ന്. അതറിയാതിരിക്കാനും മാത്രം, തരുൺ അത്ര വലിയൊരു മണ്ടനാണെന്നെനിക്കു തോന്നുന്നില്ല.“ ഒരൊറ്റക്കുതിപ്പിന്‌ മുൻപോട്ടാഞ്ഞ തരുൺ അജയുടെ കോളറിൽ പിടിമുറുക്കി. ”നിന്റെ ചെങ്ങാതിയും ഇതു തന്നെയാ പറഞ്ഞെ. എന്റെ പെണ്ണിനെപ്പറ്റി. നീയും അതാവർത്തിക്കാനാണ്‌ പ്ലാനെങ്കിൽ...കഴുവേറിക്ക മകനേ!“ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അജയ് തരുണിന്റെ കൈമുഷ്ടി വിടുവിച്ചെടുത്തു. ”ഇത്രേ ഞാനും പറഞ്ഞുള്ളൂ തരുൺ. ആണുങ്ങൾ പ്രേമിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ, അവരെക്കാൾ വലിയ പൊട്ടന്മാരുണ്ടാകില്ല ലോകത്ത്.നിനക്കിത് മനസ്സിലാകും എന്ന് നല്ല ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടാണ്‌ ഞാൻ കാണണമെന്നു പറഞ്ഞത്. അതുകൊണ്ടു മാത്രമാണ്‌ എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞത്... ആൾസൊ...“ അയാൾ ഒന്നു നിർത്തി. തരുണിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. ”ആൾസൊ... എന്റെ പെണ്ണിനെ എനിക്കു കിട്ടാൻ നീ കൂടെ നിന്നാൽ, മിശ്വയെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഞാനുമുണ്ടാകും നിന്റെ കൂടെ.“ തുടരും 🥰🥰🥰🥰🥰 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/ma7M050?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി പാർട്ട്‌ :53💚🌺 ഡോക്ടറുടെ കൺസൾട്ടിങ് റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ഇന്നുവരെ അനുഭവിക്കാത്തത്ര സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു നന്ദനും ഭാമയും. രണ്ടിടത്തും ലീവ് വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോ തങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് വരാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞതിഥിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ഇരുവരുടെയും ചിന്ത. 🌼🌼🌼🌼 വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ ഇരുവരും അത്രയും സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു....... നന്ദൻ വീട്ടിലെത്തുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ കുറച്ച് മധുരപലഹാരങ്ങൾ കൂടി വാങ്ങിയിരുന്നു...... ദേവകിയമ്മ അന്ന് വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു ജോലികളൊക്കെ ഒതുക്കി ഒരു കപ്പ് കോഫിയുമായി ഡയിനിങ് ഹാളിലേക്ക് ഇരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു നന്ദന്റെയും ഭാമയുടേയും വരവ്....... അടുക്കളയിലെന്തോ എടുക്കാനായി വന്ന കാവ്യയും രാവിലെ ജോലിക്ക് പോയിട്ട് തിരിച്ചു വന്നു നിൽക്കുന്ന നന്ദനേയും ഭാമയേയുമൊന്ന് നോക്കി........ എന്താ ഏട്ടാ പോയില്ലേ....... എന്തുപറ്റി തിരിച്ചുവന്നത് രണ്ടുപേരും? അവൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അരികിലേക്കെത്തി..... അപ്പൊത്തന്നെ ദേവകിയമ്മയും ഹാളിലേക്ക് വന്നിരുന്നു...... പോയില്ലേ മക്കളേ...... രണ്ട് പേരേയും നോക്കി അവർ ചോദിച്ചു.... രണ്ട് പേരും എങ്ങനെ യീ സന്തോഷവാർത്ത പറയുമെന്നറിയാതെ നിൽക്കുകയാണ്. മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കുന്നുമുണ്ട്. അത്‌..... അമ്മേ...... ഭാമ തുടക്കമിട്ടു..... മറുപടി പറയാനുള്ള അവരുടെ തപ്പിതടയൽ കണ്ടതും കാവ്യയുമമ്മയും പരസ്പരം നോക്കി...... അതമ്മേ.... അങ്ങോട്ട് പോകുന്നവഴിക്ക് ഭാമക്കൊരു തലചുറ്റൽ പോലെ...... എന്നിട്ട്..... അത് കേട്ടതും ദേവകിയമ്മയുടേയും കാവ്യയുടേയും മുഖത്തൊരാധി പ്രകടമായി..... എന്നിട്ട്...... പെട്ടന്ന് തന്നെ അടുത്തുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്നു ഡോക്ടറേ കാണിച്ചു. അവർ ബ്ലഡ്‌ ടെസ്റ്റിനൊക്കെ എഴുതി തന്നു. ടെസ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു റിപ്പോർട് കിട്ടിയപ്പോ.... സന്തോഷിക്കാനുള്ള വകയുണ്ട്. അവൻ പറഞ്ഞു..... അത്‌ കേട്ടപ്പോ കാവ്യക്ക് പൂർണമായങ്ങോട്ട് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ദേവകിയമ്മയ്ക്ക് ഏകദേശം പിടികിട്ടി. അമ്മയൊരു മുത്തശ്ശിയാകാൻ പോകുന്നു. നന്ദൻ കൈയിലിരുന്ന സ്വീറ്റ്സിന്റെ ബോക്സ്‌ തുറന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു...... അത്‌ കേട്ടതും ഒരു കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന ഭാമക്കരികിലേക്ക് ദേവകിയമ്മയും കാവ്യയും വന്നു...... ഇരുവരുടേയും മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു...... ചേച്ചി..... സത്യാണോ ........ ഭാമയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് കാവ്യാ ചോദിച്ചു... ദേവാകിയമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. നന്ദൻ മധുരം നിറഞ്ഞ ബോക്സ് അമ്മയുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ നീട്ടിയതും സന്തോഷം തുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവരതിൽ നിന്ന് കുറച്ചെടുത്ത് ഭാമയുടെ നേർക്ക് നീട്ടി....... മഹി രാവിലത്തെ ഫിസിയോതെറാപ്പിയൊ ക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഒരുറക്കത്തിലായിരുന്നു. ഉണർന്നുടനെ കാവ്യയീ വാർത്തയവനെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. അവനൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു....... കുറച്ച് നിമിഷം കഴിഞ്ഞതും എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിലൊരു വേദന തങ്ങി. എപ്പോഴോ ഒരിക്കൽ ഒരച്ഛനാകാൻ തയ്യാറെടുത്തതായിരുന്നല്ലോ...... അവനൊന്നു ദീർഘ നിശ്വാസമുതിർത്തു. മഹിയുടെ മുഖം മാറിയതും അവന്റെ മനസ്സിലെന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കികൊണ്ട് കാവ്യ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു...... പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഓരോ ദിവസങ്ങളും വരാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞഥിതിക്ക് വേണ്ടി കൂടി ആ വീടൊരുങ്ങി....... ഓരോ ദിവസവും സന്തോഷം മാത്രം....... പുതിയ പുതിയ വിഭവങ്ങളും രുചിക്കൂട്ടുകളു മൊരുക്കി ദേവകിയമ്മയും കാവ്യയും ഭാമയുടെ ഇടവും വലവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇടക്ക് കാവ്യയുടെ അച്ഛനും കാണാൻ വന്നിരുന്നു...... 🌼🌼🌼 സഞ്ചുവിന്റെ വിവാഹം അടുക്കാറായിട്ടുണ്ട് അതിന്റെ കൂടി തിരക്കിലാണിപ്പോ..... വിവാഹത്തിന് ഡ്രെസ്സെടുക്കാൻ പോകാൻ എല്ലാവരെയും ക്ഷണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭാമയും ദേവകിയമ്മയുമൊഴിച്ച് എല്ലാവരും പോകുന്നുണ്ട്. കാവ്യാ...... ഈ തണുപ്പത്ത് കുളിക്കണോ ഞാൻ...... അവളെ നോക്കി അവൻ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു കുളിക്കണം..... ഒരു മയവുമില്ലാതവൾ പറഞ്ഞു. ശേഷം കബോഡിനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവനുമവൾക്കും ഇടാനാവശ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് വച്ചു. രാവിലെ തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങളാണ് ഞാൻ വരണോ ഞാൻ കുളിക്കണോ എന്നൊക്കെ...... വലിയ മടി ഇല്ലെങ്കിലും ചെറിയ ചെറിയ മടി ആൾക്കുണ്ട്. അത്‌ കാവ്യക്കറിയാം. കുറച്ച് ദൂരെയുള്ള കടയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.... പുറത്തൊക്കെ പോവുകയും വരുകയുമൊക്കെ ചെയ്യാമെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവൻ വേണമെന്ന് അവൾ നിർബന്ധിക്കുന്നത്. ഞാൻ വന്നാ എന്നെയും വീലചെയറിൽ തള്ളി നീ നടക്കണം കാവ്യാ...... ടൈം എടുക്കും ഒത്തിരി...... മഹിയേട്ടനെ വീലചെയറിൽ തള്ളി നടക്കാൻ എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല ഒരു നാണക്കേടുമില്ല. പല്ലവിയും സഞ്ചുവും എടുത്ത് പറഞ്ഞതാ കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ മഹിയേട്ടനേം കൊണ്ട് വരണം ന്ന് . നന്ദേട്ടനും പറഞ്ഞു. മര്യാദക്ക് കുളിക്കാനിരുന്നേ...... അവന്റെ മുടിയിലേക്ക് കുറച്ച് ഓയിലൊ യൊഴിച്ച് ഒന്ന് മസാജ് ചെയ്ത് അവൾ വീൽചെയർ ഉരുട്ടി ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി....... ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോ അവൻ ഫ്രഷായിക്കഴിഞ്ഞു..... അവൾ അവന്റെ വീൽചെയർ ഉരുട്ടി പുറത്തേക്കിറക്കി...... ദേ.....കാവ്യാ..... എന്റെ മുടി തോർന്നിട്ടില്ല ഒന്നൂടി തുടച്ച് തന്നേ........ മുടിയിലെ കുഞ്ഞ് നനവിനെകാണിച്ചുകൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ നന്നായി തുടച്ചതാണല്ലോ....... ഏയ്യ് വെള്ളം പോയിട്ടില്ല..... പറയുന്നതിനിടയിൽ ഒന്ന് തുമ്മുകകൂടി ചെയ്തവൻ. കാവ്യ ഉടനെ തന്നെ വിരിച്ചിട്ട ടൗവൽ എടുത്തുകൊണ്ടു വന്നു. അവടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ തന്നെ അവൻ വീൽചെയറിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവളെ വയറിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവൾ തല തോർത്തി കൊടുക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും അവൻ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അവൾ ഒന്നുകൂടി തോർത്തി തുടങ്ങിയതും അവൻ അവളുടെ വയറിലേക്ക് മുഖം ചരിച്ചിരുന്നു ......... കാവ്യ അറിയതൊന്ന് പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും നടന്നില്ല അവൻ മുറുകി ചുറ്റി പ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്..... മഹിയേട്ടാ........ ഹ്മ്മ്മ്...... ചേർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ മൂളി.... ക്.... കഴിഞ്ഞു..... പ്ലീസ്......പ്ലീസ്......... കുറച്ച് നേരം കൂടി..... അല്ലേൽ ഞാൻ ഇനിയും തുമ്മും. ആഹാ..... അപ്പോ അടവാണല്ലേ...... അവൾ ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞതും നേരത്തേ നനഞ്ഞ അവളുടെ സാരിയുടെ മുൻഭാഗത്തേക്ക് വീണ്ടുമവൻ മുഖം ചേർത്തു. വെള്ളം നനഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ ആലില വയറിനോട് ചേർന്നൊട്ടി യാണാ സാരി കിടന്നിരുന്നത്..... അവൻ കണ്ണുതുറന്നൊന്നു നോക്കി....... ഇങ്ങനെ വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കാൻ ഒത്തിരി ഇഷ്ടാണ്...... ഇന്നെന്തോ ആ ആഗ്രഹം കൂടി കൂടി വരുന്നപോലെ..... അവൾ കൈയുയർത്തി തന്റെ തലതുടക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ആ സാരി മെല്ലെ മെല്ലെ നീങ്ങുന്നുണ്ട്..... അതവൻ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സാരിയുടെ മറ നന്നായൊന്നു നീങ്ങിയതും ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹത്തേ അടക്കാനാകാതെ അവനാ വയറിൽ അമർത്തി ഒന്ന് ചുംബിച്ചുപോയി. മഹിയുടെയാ പ്രവർത്തി കാവ്യയുടെ കൈകൾ നിശ്ചലമാക്കിക്കളഞ്ഞു കാൽ കുത്തിയവളൊന്ന് ഉയർന്നുപൊങ്ങി പ്പോയി..... മഹ്..... മഹിയേട്ടാ........ എന്ത് സോഫ്റ്റാണ് കാവ്യാ....... മുഖമുയർത്തി ഒരു കള്ളച്ചിരി യോടെ അവൻ ചോദിച്ചു. കാവ്യ പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ കൈക്കുള്ളിൽ നിന്നും അടർന്നുമറി...... ഇച്ചിരി കൂടുന്നുണ്ട്....... അവൾ കൃത്രിമ ഗൗരവം കാട്ടി പറഞ്ഞതും അവനൊന്നു കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. കൊതി കൊണ്ടാ...... വീണ്ടും അതേ ചിരി..... പറയാൻ വന്നതെന്തോ പറയാതെ കാവ്യ ടൗവലെടുത്ത് ബാത്‌റൂമിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോ അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിലുമൊരു നാണത്തിൽ കുതിർന്ന ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.... മഹി മെല്ലെ മുടിയൊന്ന് കൈകൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് കോതി....... നേരത്തത്തെ ഓർമ്മയിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു പോയി..... ആ നിമിഷം തന്നെയാണ് ഡോറിലൊരു തട്ട് കേട്ടത്..... ഏട്ടാ.... ഞാനാ..... നന്ദൻ പുറത്ത് നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..... ആഹ്ഹ്ഹ്.... അകത്തേക്ക് വാടാ...... ഏഹ് നിങ്ങളിതുവരെ ഒരുങ്ങിയില്ലേ..... അകത്തേക്ക് കയറിക്കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു..... ഒരുങ്ങാൻ തുടങ്ങുവാടാ..... മ്മ്മ്....... കാവ്യയെവിടെ.... അവൾ കുളിക്കാൻ കയറി...... ആഹ്ഹ് എന്നാപ്പിന്നെ ഏട്ടനെ ഒരുങ്ങാൻ ഞാൻ ഹെൽപ് ചെയ്യാം..... അവൻ നന്ദന്റ ഡ്രെസ്സ് കട്ടിലിൽ നിന്ന് എടുത്ത് അവന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു.... മ്മ്മ്..... മഹി മൂളിക്കൊണ്ട് കണ്ണാടിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു..... ശേഷം കൈകൊണ്ട് മുടി ഒന്നുകൂടി പിന്നിലേക്ക് കോതി...... അറിയാതൊരു പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വന്നുപോയി...... എന്താണ് ഒരു ചിരിയൊക്കെ...... അവന്റെ ചിരികണ്ട് നന്ദൻ ചോദിച്ചു പോയി..... ഒന്നൂല്ലടാ..... ഹ്മ്മ്...... വിശ്വസിച്ചു....നന്ദൻ തലയാട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. തുടരും 💚🌺 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/ml6r7zDX?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപറ അമ്മേ...ഉണ്ണിമോളേം കൊണ്ടുപോകുമോ? ആ ഇളം മനസ്സ് വേദനിപ്പിക്കാൻ ശിവദക്ക് തോന്നിയില്ല. മോളേം കൊണ്ടുപോകാം കേട്ടോ, അവൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ മാത്രം ഉണ്ണി മോളുടെ മുഖത്ത് പൂനിലാവ് പൂത്തപോലൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ആ ചിരിയുടെ അഴകിലേക്ക് ശിവദയങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നു.... തന്റെ മകളാണ്.... തന്റെ ഉയിരാണ്.... എന്നേക്കുമുള്ള തന്റെ സമ്പാദ്യമാണ്.... എന്നിട്ടും തന്റെ ജീവനെയിവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടാണ് താൻ ഭർത്താവിനരികിലേക്ക് പോയത്. മറ്റെന്തിനേക്കാളും തനിക്ക് വലുത് തന്റെ മകളായിരുന്നു. എന്നിട്ടും എന്റെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കാതെ എല്ലാവരും കൂടി നിർബന്ധിച്ചു മറ്റൊരു വിവാഹത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. മനു നല്ലവനാണ്, പക്ഷേ വിവാഹത്തിന് മുമ്പേ അയാളുടെ വീട്ടുകാർ പറഞ്ഞിരുന്നു കുഞ്ഞിനെ ഏറ്റെടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്. എന്റെ പൊന്നു മോളെ.... തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ ധൈര്യമില്ലാത്ത, ആത്മവിശ്വാസം തീരെയില്ലാത്ത ഒരമ്മയായി പോയി നിന്റേത്...അവൾ ഉണ്ണിമോളേ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു n നീ അമ്മയോട് ക്ഷമിക്കില്ലേ കുഞ്ഞേ.. ...അവൾ മൗനമായി കുഞ്ഞിനോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു..... അന്ന് ശിവദ കൂടുതൽ സമയവും കുഞ്ഞിനോടൊപ്പമാണ് ചെലവഴിച്ചത്. ഉണ്ണിമോൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതെല്ലാം ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത്, അവളെ നിർബന്ധിച്ചു കഴിപ്പിച്ചു. അവളോടൊപ്പം മുറ്റത്തും, തൊടിയിലുമെല്ലാം കളിക്കാൻ കൂടി കുറേ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം അവിടെങ്ങും ഉണ്ണിമോളുടെ ചിരി നിറഞ്ഞു... മകൻ എല്ലാവരെയും ചതിച്ച് ഒരു പെണ്ണിനെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് മുങ്ങിയതിന്റെ വിഷമത്തിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന സാവിത്രിയുടെ മനസ്സ്, ഉണ്ണിമോൾടെ ചിരിയും കുസൃതിയുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ അല്പം ശാന്തമായി. ഒടുവിൽ അവൻ തെ.. ണ്ടി. ത്തിരിഞ്ഞ് ഇവിടെ തന്നെയെത്തുമെന്ന് അവർക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ജോലിയും കൂലിയും ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ ജീവിക്കാനാണ്. പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ പ്രേമവും മണ്ണാങ്കട്ടയും ഒന്നും കാണില്ല. പെട്ടെന്ന് സാവിത്രി എന്തോ ഓർത്തത് പോലെ അലമാരിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ഓടി. അലമാരി തുറന്ന് അകത്തെ ചെറിയ ബോക്സ്‌ തുറന്നു നോക്കി. ഈശ്വരാ അവൻ ചതിച്ചു.... സാവത്രിയുടെ നിലവിളികേട്ട് ശിവദയും ഉണ്ണിമോളും അകത്തേക്ക് പാഞ്ഞു വന്നു. എന്താ അമ്മേ....??? എടി മോളെ, അവൻ നമ്മളെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ സ്വർണമെല്ലാം എടുത്തുകൊണ്ടാണ് അവൻ പോയിരിക്കുന്നത്... ഈ പറമ്പിലെ കുരുമുളകും കൊക്കോയും ഒക്കെ നുള്ളി പെറുക്കി വിറ്റ് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കി, സൂക്ഷിച്ചുവച്ച പണവും അവൻ കൊണ്ടുപോയി. അവൻ ഒരിക്കലും രക്ഷപെടില്ല നശിച്ചു പോവുകയേയുള്ളൂ... സാവിത്രി തലയിൽ കൈവെച്ച് പ്രാ.കി... ശിവദയ്ക്കത് കേട്ടപ്പോൾ ചിരിയാണ് വന്നത് ലോക പിശുക്കിയാണ് തന്റെ അമ്മ. തനിക്കും ആരോമലിനും അവർ വളരെ നല്ല അമ്മയാണ്. അതൊക്കെ ശരിയാണ്. എങ്കിലും ആർക്കും ഒരു രൂപ പോലും കൊടുത്ത് സഹായിക്കുന്ന ആളല്ല. വല്ല ഭിക്ഷക്കാരോ മറ്റോ വന്നാൽ വാതിൽ തുറക്കാതെ, പമ്മി ഇരിക്കും. അവർ പോയതിനുശേഷമേ വാതിൽ തുറക്കുകയോ പുറത്തിറങ്ങുകയോ ചെയ്യു. ആർക്കും ഒരു രൂപ പോലും കൊടുക്കില്ല.... ഭിക്ഷക്കാർക്ക് എങ്കിലും ഒരു പത്തു രൂപ കൊടുത്തു കൂടെയമ്മേ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ, അമ്മ പറയും അവർക്ക് പത്ത് വീട്ടിൽ കയറിയാൽ തന്നെ ജീവിക്കാനുള്ള വക കിട്ടും. നമ്മൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് പണിയെടുത്താലേ നമുക്ക് പണം കിട്ടു എന്ന്.. അങ്ങനെയുള്ള അമ്മയുടെ സ്വർണവും പണവും എടുത്താണ് ആരോമൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. അത് ഉപയോഗിച്ചവന് സുഖമായി ജീവിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.. ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാൽ മറ്റൊരു വീട്ടിൽ നിന്നും വരുന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് ഇവിടെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് നിൽക്കാൻ വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടാകും. വല്ല കോവലിന്റെ ഇലയോ ചീരയോ മത്തങ്ങയോ, ചക്കക്കുരുവോ ഒക്കെ ആയിരിക്കും ഇവിടെ കറികൾ... പുറത്തുനിന്നും കാശ് മുടക്കിയുള്ള ഒരു പച്ചക്കറിയും വാങ്ങില്ല. വല്ലകാലത്തും ഇത്തിരി കോഴിയോ, ശകലം മീനോ വാങ്ങിച്ചാലായി. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പിശുക്കുന്നവർക്ക് ഇതുപോലെയൊക്കെ സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിലേ അതിശയമുള്ളൂ... സാരമില്ലമ്മേ നമ്മുടെ ആരോമൽ അല്ലേ, അവൻ നന്നായി ജീവിക്കട്ടെ. ശിവദ പറഞ്ഞു നീ പോടി....നിനക്ക് അങ്ങനെയൊക്കെ പറയാം. പോയത് എന്റെ മുതലാണ്‌. അമ്മയീ മുതലൊക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നിട്ട് എന്താ കാര്യം. പോകുമ്പോൾ ഇതൊന്നും ആർക്കും കൊണ്ടുപോകാൻ പറ്റില്ല. ഒക്കെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല നമ്മളെല്ലാവരും മടങ്ങേണ്ടത് ഞാൻ ഇതുപോലെ പിശുക്കി സമ്പാദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ,അതെല്ലാം നിങ്ങൾക്ക് അനുഭവിക്കാനാ. എന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞാലും നിങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുമല്ലോ... എനിക്കൊന്നും വേണ്ട. എനിക്ക് പണ്ടേ പണത്തിനോടോ സ്വർണത്തിനോടോ ഒന്നും ആഗ്രഹമില്ല. ആഹ് കൊള്ളാം.. നീ നേഴ്സറി പിള്ളേരെ പഠിപ്പിച്ച് കിട്ടുന്ന കാശും കൊണ്ട് എങ്ങനെ ജീവിക്കുമെന്നാണ് പെണ്ണേ....സാവിത്രി ചോദിച്ചു. എനിക്കതു മതിയമ്മേ... ആ നശിച്ചവൻ ഏതെങ്കിലും കാലത്ത് തിരിച്ചു വരുമല്ലോ, ഈ മുറ്റത്ത് ഞാൻ അവനെ കേറ്റില്ല....സാവിത്രി മുരണ്ടു.. ശിവദ ചിരിച്ചു അച്ഛൻ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്തും വീട്ടിലെ കാര്യകാരി അമ്മയായിരുന്നു. അച്ഛൻ സമ്പാദിക്കുന്ന പണം കൃത്യമായി അമ്മയുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിക്കണം ഇല്ലെങ്കിൽ അമ്മ ഉറഞ്ഞുതുള്ളും. അച്ഛൻ ഒരു പാവമായിരുന്നു. അച്ഛൻ പലപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. വളർന്നുവരുന്നത് ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ് അതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും സമ്പാദിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് അക്കാലം മുതൽ അമ്മ ഓരോന്നും സ്വരുക്കൂട്ടി വയ്ക്കുമായിരുന്നു എന്ന്. നിന്റെ അമ്മ പിശുക്കി ആണെങ്കിലും കുടുംബം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ നല്ല കാര്യപ്രാപ്തിയുള്ള ആളാണെന്ന്. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പണിതുണ്ടാക്കുന്ന പണം പോലും അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുക്കുന്നതെന്ന് അതുകൊണ്ട് ഇരുപത്തിയഞ്ചു പവന്റെ സ്വർണ്ണവും, കൂടാതെ പണവും കൊടുത്താണ് തന്നെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചയച്ചത്. സാധാരണക്കാരന്റെ കുടുംബത്തിന് ഇരുപത്തിയഞ്ചു പവൻ ഉണ്ടാക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഏതുകാലത്തും ഭാരപ്പെട്ട കാര്യം തന്നെയാണ്. അങ്ങനെയൊക്കെ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ പിശുക്ക് ഒരർത്ഥത്തിൽ നല്ലതായിരുന്നു. ആദ്യ ഭർത്താവിൽ നിന്നും താൻ വേർപിരിഞ്ഞപ്പോൾ, വിവാഹത്തിന് കൊടുത്ത പണം അയാൾ തിരികെ തന്നിരുന്നു. സ്വർണവും മുഴുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. മനുവിനോടൊപ്പം വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേന്ന് തന്നെ,താലിമാലയും , രണ്ട് വളയും പാദസരവും ഒഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാം ലോക്കറിൽ വെച്ചിരുന്നു. പണ്ടത്തെ പോലെയല്ലല്ലോ സ്വർണത്തിന് ഇപ്പോൾ വില കൂടുതലല്ലേ... നേഴ്സറി കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന തനിക്ക് സാലറിയായി അധികമൊന്നും കിട്ടാറില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ തനിക്ക് തന്റെ വീട്ടുകാർ തന്ന സ്വർണവും പണവും തന്റെ ഉണ്ണിമോൾക്കായി താൻ കരുതിവച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാൽ തന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞത് നന്നായി. ഇല്ലെങ്കിൽ ആരോമൽ ആ സ്വർണവും പണവും കൂടി കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നോ?? ഹേയ്...ഇല്ല. അവൻ അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല. താൻ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കണമെന്ന് ഏറെ ആഗ്രഹം അവനായിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു ചേച്ചിക്ക് ഒരു കുടുംബം വേണ്ട എന്ന്.. ഒരുപക്ഷേ അവനും കൂടി പോയി കഴിഞ്ഞാൽ ഈ അമ്മയുടെ പിശുക്കിന്റെ ഇടയിൽ കിടന്ന് താൻ വേദനിക്കേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്നവൻ വിചാരിച്ചിരുന്നിരിക്കാം.അതുകൊണ്ടാകും തന്റെ വിവാഹത്തിനായി അവൻ നിർബന്ധിച്ചത്. എന്തായാലും തന്റെ അനിയനെ പ്രാകാനൊന്നും തനിക്ക് പറ്റില്ല. എവിടെയായിരുന്നാലും അവൻ സന്തോഷമായി തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ... പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സാവിത്രി നിർബന്ധിച്ച്‌ ശിവദയെ തിരിച്ചയക്കാൻ നോക്കി ഉണ്ണിമോൾ, അവളുടെ ബാഗിൽ ഉടുപ്പുകളും ബുക്‌സും, ഒന്ന് രണ്ട് ടോയ്‌സും എടുത്തു വച്ചു. അമ്മേ... നമുക്ക് പോകാം.. അവൾ തുള്ളിത്തുള്ളി.... ശിവദയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. 💚💚💚💚💚💚💚 തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mwqNmEk?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -52💚🌺 ദിവസങ്ങൾ പതിയെ കൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി...... മഹിയും കാവ്യയും പതിയെ പതിയെ അടുത്ത് തുടങ്ങി...... പ്രണയവും സ്നേഹവും ആ റൂമിൽ ഇടകലർന്നൊഴുകാൻ ആരംഭിച്ചു. മഹിയുടെ ചികിത്സ ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോ കൂടുതലായും ഫിസിയോതെറാപ്പിയാണ്..... ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയപ്പോൾ ഡോക്ടർ ചെയ്തു കൊടുത്തിരുന്നു. ഇപ്പോ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞുകൊടുത്തത് പ്രകാരം കാവ്യ തന്നെയാണ് ദിവസവും രാവിലെ അത്‌ ചെയ്യുന്നത്........ മഹി എഴുന്നേറ്റ് നടക്കുമെന്ന് തന്നെയാണ് ഡോക്ടർ പറയുന്നത്.കുറച്ച് സമയമെടുക്കുമെന്നേ യുള്ളൂ. മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയി നിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതിരാവിലെയുള്ള ഫിസിയോ തറാപ്പിമാത്രം അവന് ഇച്ചിരി മടിയാണ്...... മടി മാത്രം നടക്കില്ലന്നുള്ള രീതിയാണ് കാവ്യക്ക്...... അന്നും അതുപോലൊരു ദിവസമായിരുന്നു.... എനിക്ക് വയ്യെടി..... പ്ലീസ്...... ഇന്നത്തേക്ക് ഇത്രേം മതി... ഇന്നത്തേയും കൂടി ചേർത്ത് നാളെ ചെയ്യാം.... കുറച്ചു നേരത്തേ മൂവ്മെന്റ് ന് ശേഷം കാൽ തുട കഴച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ മഹി കാവ്യയോട് പറഞ്ഞു...... പറ്റില്ല മഹിയേട്ടാ..... കുറച്ച് നേരം കൂടി ചെയ്താൽ മതി. പ്ലീസ്‌ ടീ...... ദേ...... എന്റെ കൊച്ചിനിപ്പോ വന്ന് വന്നു നല്ല മടിയായി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്..... കാവ്യ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒരു കൃത്രിമ ഗൗരവത്തോടെ നോക്കി പറഞ്ഞു. എന്നും ഇല്ലല്ലോ ടീ ഇന്നെനിക്കിനി വയ്യ. എന്നുമീ മടി പറയുന്നത് ഞാൻ കേൾക്കാൻ നിൽക്കാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ എന്നും ചെയ്തു തീരുന്നത്. ഇന്നും അതുപോലെ അങ്ങ് ചെയ്താൽ മതി... കാവ്യ പറഞ്ഞു..... ഓഹ്...... അങ്ങനാണേൽ എനിക്ക് എനർജി വേണം..... അത്‌ കേട്ടതും കാവ്യ കണ്ണുരുട്ടി...... മഹി മടി പറയുമ്പോൾ കുറച്ച് എനെർജി കിട്ടാനെന്നും പറഞ്ഞ് കുഞ്ഞ് കുഞ്ഞ് ഉമ്മകൾ അവൻ എണ്ണം വയ്ക്കാതെ ചോദിച്ചു വാങ്ങുന്നുണ്ട്. തറാപ്പി കംപ്ലീറ്റ് ആകാൻ വേണ്ടി അവളത് കൊടുക്കാറുമുണ്ട്...... പക്ഷേ പോകെ പോകെ അവനതൊരു ശീലമാക്കി തുടങ്ങി....... ഇന്നും അതേ വാശിയാണ്...... ഇന്നെനിക്ക് കുറച്ച് കൂടുതൽ എനെർജി തന്നെ വേണം എന്നാലേ ഞാൻ ബാക്കി തറാപ്പി കംപ്ലീറ്റാക്കു. കുഞ്ഞ് കുട്ടികൾ വാശി പിടിക്കും പോലവൻ പറഞ്ഞു. കാര്യം അത്യാവശ്യം പാടുള്ള കാര്യം തന്നെയാണ് ഈ ഫിസിയോ തെറാപ്പി ചെയ്യുന്നതും ചെയ്യിക്കുന്നതും . അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അറിയാവുന്നുള്ളത് കൊണ്ടാണ് അവന്റെയീ കുഞ്ഞ് കുഞ്ഞ് പരിഭവങ്ങൾക്ക് കൂടെ നിൽക്കുന്നത്. തരുന്നുണ്ടോ....... മഹി വീണ്ടും ചോദിച്ചു..... ഉമ്മ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് തെറാപ്പി ചെയ്യാൻ എന്റെ മഹിയേട്ടൻ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലേ....... അവനടുത്തേക്ക് മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നുകൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു...... ഏയ്യ് അതൊക്കെ നിന്റെ തോന്നലാ..... എനെർജി ഇല്ലെങ്കിൽ എനിക്കിപ്പോ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാ..... ഉവ്വ...... അതെനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്.... കാവ്യ ഒരു തലയാട്ടലോടെ പറഞ്ഞു. ഇന്നെനിക്ക് കുറച്ച് അധികം എനെർജി വേണം കേട്ടോ...... ഒരു കുഞ്ഞ് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞവൻ കണ്ണടച്ചു. കാവ്യ തന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ കാണുന്നയാ മുഖമങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതും അവൾ മെല്ലെ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു..... ഇന്ന് എവിടെയാണവൾ ഉമ്മ വയ്ക്കുന്നതറിയാൻ ആകാംഷയുടെ മുൾമുനയിൽ നിൽക്കുകയാണവൻ. കരണം ഓരോ ദിവസവും കണ്ണടക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഓരോ ചുംബനങ്ങളും അവനത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്...... അവ കിട്ടുന്ന നിമിഷം താനീലോകത്തേ അല്ലെന്ന് തോന്നിപോകുമവന്. തനിക്കരികിലേക്കെത്തിയവളുടെ ശ്വാസനിശ്വാസം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തട്ടുന്നുണ്ടിപ്പോൾ. കാവ്യയവന്റെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ച് കൂടി ചേർന്ന് തനിക്ക് നേരെയിരിക്കുന്ന മുഖം മെല്ലെ ഒന്ന് ചരിച്ചു . അവൾക്കെപ്പോഴും പ്രിയമുള്ള ആ കഴുത്തിടുക്കിലെ കുഞ്ഞ് മറുകിലൊന്നുനോക്കി ശേഷം മെല്ലെയവിടെ ചുണ്ട് ചേർത്തു. ചുംബനമെവിടെയാണെന്നറിഞ്ഞതും മഹി ശ്വാസമെടുക്കാൻ കഴിയാതെ നിശ്ചലനായിരുന്നു പോയി...... അവനറിയാതെ മിഴികൾ തുറന്ന് പോവുകയും ചെയ്തു....... കാവ്യ അവളുടെ അധരങ്ങളെ മെല്ലെ ഒന്നിഴച്ചു..... ആ നിമിഷം മഹിയുടെ കൈകൾ അവനിരുന്ന വീൽചെയറിൽ അറിയാതെ മുറുകിപ്പോയി. ആ നിമിഷം തന്നെ കാവ്യ ചുണ്ടുകൾ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി അവിടെ നിന്നും പിൻവലിച്ചു. മഹി ഉള്ളിൽ അധികമായ് പിടിച്ചു നിർത്തിയ ശ്വാസത്തേ പുറത്തേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് തനിക്ക് മുൻപിൽ കണ്ണടച്ച് നിൽക്കുന്നവളെയൊന്ന് നോക്കി..... കാവ്യാ...... അവൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു...... ഹ്മ്മ്..... ഒരു മൂളലോടെ അവൾ കണ്ണുതുറന്നു...... അവൻ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു പോയി. ഇത്രയും എനെർജി കിട്ടുമെന്ന് പ്രദീക്ഷിച്ചില്ല..... അത് കേട്ടവളും ഒന്ന് നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. ഇനി എന്നും എനിക്കിത് പോലെ കൂടുതൽ എനെർജി തന്നാൽ മതി..... അവൻ പറഞ്ഞു..... അയ്യടാ...... കൊച്ചിന്റ ആഗ്രഹം കൊള്ളാലോ....... ദേ..... മര്യാദക്ക് ബാക്കി ചെയ്തേ...... ഒരു കള്ള ഗൗരവം നടിച്ച് മുഖത്തേ നാണം മറച്ചവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ അടുത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. 🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋 നന്ദേട്ടാ....... എനിക്കാകെ ടെൻഷനാകുന്നു....... താൻ ടെൻഷനാകാതിരിക്ക് ഭാമേ....... നമ്മൾ യൂറിൻ ടെസ്റ്റിന് കൊടുത്തിരിക്കുന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ...... റിസൾട് കിട്ടട്ടേ...... രാവിലെ തന്നെ ജോലിക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങിയതാണ് നന്ദനും ഭാമയും കുറച്ചു ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോ തന്നെ ഭമാക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത പോലെ...... ഒരു തലചുറ്റലും തളർച്ചയും മുൻപെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത് പോലെയുള്ള അവളുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് കണ്ടതും നന്ദനും ചെറിയ ടെൻഷനായി. അവൻ ഉടൻ തന്നെ അടുത്തുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചു. അവിടെ ചെന്നതും ഡോക്ടറെ കണ്ടു. ലക്ഷണങ്ങൾ പറഞ്ഞതും ഉടൻ തന്നെ കുറച്ച് ടെസ്റ്റുകൾക്ക് എഴുതി തന്നിരുന്നു. അതിൽ പ്രേഗ്നെന്സി ടെസ്റ്റും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. അതറിഞ്ഞതുമുതൽ ഭാമയിൽ നിർവചിക്കാൻ അറിയാത്തൊരു ഭാവമാണ്. അത്‌ പോസിറ്റീവ് ആയെങ്കിൽ എന്നവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുമുണ്ട് അതിന്റെ ടെൻഷനിലാണവൾ..... റിപ്പോർട്ട്‌ ഒന്ന് കൈയിൽ കിട്ടിയെങ്കിൽ..... അങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്ന നിമിഷം തന്നെയാണ് ഡോക്ടർ വിളിപ്പിച്ചത്. ടെസ്റ്റ്‌ റിസൾട്ട് വന്നിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ...... ഡോക്ടറുടെ മുന്നിലെ കസേരയിലേക്ക് വന്നിരുന്നതും അവർ പറഞ്ഞു..... എന്തായാലും കൺഗ്രാജുലേഷൻ...... നന്ദൻ ഒരച്ഛനാകാൻ പോകുന്നു ഭാമ അമ്മയും അതിന്റെ ക്ഷീണമായിരുന്നു ഭമയ്ക്ക് ഡോക്ടർ അത്‌ പറഞ്ഞതും ഇരുവരും വർദ്ധിച്ച സന്തോഷത്തോടെ മുഖാ മുഖം നോക്കി....... ഇരുവരിലും സന്തോഷം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി. നന്ദൻ ഭാമയുടെ കൈകൾ കവർന്ന് മുറുക്കി പിടിച്ചു..... എന്തായാലും ഞാൻ കുറച്ച് വൈറ്റമിൻ ടാബ്ലറ്റ് എഴുതി തരാം..... ഇരുവരും ഒരുപോലെ തലയാട്ടി....... ശേഷം കുറച്ചധികം നിർദ്ദേശങ്ങളും നൽകി. ഡോക്ടറുടെ കോൺസൾട്ടിങ് റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ഇന്നുവരെ അനുഭവിക്കാത്തത്ര സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു നന്ദനും ഭാമയും. രണ്ടിടത്തും ലീവ് വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോ തങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് വരാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞതിഥിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ഇരുവരുടെയും ചിന്ത. തുടരും 💚🌺 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mg81x4X?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ. 48.s 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 ആശാലത പോകാൻ ഒരുങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മൃദുലഅവളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. "ഇന്നലെ സ്ട്രൈക്ക് ആയത് കൊണ്ട് ഇന്നലത്തെ ക്ലാസ് പോയി. എന്നാൽ പിന്നെ ഇന്നത്തെ ക്ലാസ് കൂടി പൊയ്ക്കോട്ടെ അല്ലേ ഏട്ടത്തീ.." അവൾ താനും ആശാലതയ്ക്ക് ഒപ്പം വരുന്നുണ്ടെന്ന ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ഇന്നത്തെ ക്ലാസ് കളഞ്ഞിട്ട് നീ എവിടെ പോണ്.. എന്റെ കൂടെ വരാനാണെങ്കിൽ വേണ്ട. കേട്ടോ.. ക്ലാസ് കളഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു കളിയും വേണ്ട." "നിറമാല കാണാൻ പോവല്ലേ ഏട്ടത്തി.. ഞാനത് കണ്ടിട്ടേയില്ല. നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും ഒത്ത്‌ പോകാം ഏട്ടത്തീ.." മൃദുല പ്രതീക്ഷയോടെ അവളെ നോക്കി. ആശാലത നടന്ന് അവളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു. "ട്യൂഷൻ ക്ലാസ് ആണെങ്കിൽ വേണ്ടില്ലായിരുന്നു. ഇത്.. വേണ്ടെടീ. അതുമല്ല രതീഷേട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ സമ്മതിയ്ക്കില്ല ക്ലാസ് മുടക്കം വരുത്താൻ. ദേ.. അടുത്തവണ ഉറപ്പായും നമ്മൾ രണ്ടുപേരും കൂടിയാവും പോകുന്നത്.. അത് മതി." "ചുമ്മാ.. അടുത്ത വർഷവും എനിയ്ക്ക് ക്ലാസുള്ള ദിവസമാണെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യും. അന്നും ഏട്ടത്തി ഇത് തന്നെയാവില്ലേ പറയാൻ പോണത്..." "അല്ലെടീ.. അന്ന് ക്‌ളാസുണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ നീ പോകുന്നില്ല. പോരെ.." മൃദുലയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു നിർത്താനാണ് താൻ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞതെങ്കിലും ആശാലതയ്ക്കറിയാമായിരുന്നു, അടുത്ത വർഷം ഇതേ ദിവസം താനീ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന്. അവർ സംസാരിച്ചിരിയ്ക്കെ രുഗ്മിണിയും അവിടേയ്ക്ക് കടന്ന് വന്നു. ദേവിയ്ക്ക് വഴിപാട് നടത്താനുള്ള പൈസ അവർ ആശാലതയെ ഏൽപ്പിച്ചു. "അവനിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എനിയ്ക്ക് കൂടി വരാമായിരുന്നു. കാർ അവൻ കൊണ്ട് പോയിരിയ്ക്കയല്ലേ." രുഗ്മിണി പറഞ്ഞു. "എന്നാൽ അമ്മയ്ക്ക്ഏട്ടത്തിയുടെ കൂടെ ആക്ടിവായിൽ പോയിട്ട് വരാൻ പാടില്ലേ. ഏട്ടത്തി തനിച്ചാണല്ലോ പോകുന്നത്.." മൃദുല അമ്മയെ നോക്കി. "ഓ.. എനിയ്ക്കതിന്റെ പിന്നിലിരിയ്ക്കുന്നതേ പേടിയാ.. അതിന്റെ പിന്നിലിരിയ്ക്കുമ്പോ എനിയ്ക്ക് തോന്നും ഏതോ വെളിച്ചമുള്ള ഗുഹയിലൂടെ ഞാൻമുമ്പോട്ട് പോയി പോയി പിടിവിട്ട് ഇപ്പോൾ റോഡിലേക്ക് വീണു പോകുമെന്ന്. നീ പോയിട്ട് പെട്ടന്നിങ്ങു പോരണേ മോളേ.. അവൻ നേരത്തെ വരികയാണെങ്കിൽ നമുക്കെല്ലാവർക്കും കൂടി വൈകിട്ട് ഒന്നൂടെ പോയി തൊഴുതിട്ട് വരാം." ആശാലത സമ്മതം മൂളിയിട്ട് അപ്പോൾ തന്നെ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി. ഒമ്പതു മണി കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ നേരം. ആശാലത ഏഴoകുളത്ത്‌ വന്നിട്ട് പട്ടാഴി റോഡിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു പോയി. പട്ടാഴിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ ആവണിയുടെ മൊബൈലിലേക്ക് വിളിച്ചു നോക്കി. "ചേച്ചി ഏത് വഴിയാ വരുന്നത്." ആവണി തിരക്കി. താനിപ്പോൾ പട്ടാഴിയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾ ആവണിയെ അറിയിച്ചു. "ഞാനിവിടെ അമ്പലത്തിൽ നിൽപ്പുണ്ട് ചേച്ചീ.നേരെ ഇങ്ങോട്ട് പോരെ." ആവണി അമ്പല നടയിൽ നിൽക്കുകയാണെന്ന് ഫോണിലൂടെ കേൾക്കുന്ന മേള പ്പെരുക്കത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ ആശാലതയ്ക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. പത്ത്‌ മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ആശാലത വണ്ടിയോടിച്ചു രണ്ടാലും മൂട് ജങ്ഷനിൽ എത്തി. ഇനി രണ്ടോ മൂന്നോ മിനിറ്റ് നേരത്തെ യാത്രക്കൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരും. രണ്ടാലും മൂട് മുതൽ അമ്പലത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ മൈക്ക് കളിലൂടെ ദേശമെങ്ങുംവല്ലാത്തൊരു ഭക്തി സാന്ദ്രമായ അന്തരീക്ഷം തീർത്തിരുന്നു.ജംഗ്ഷൻ മുതൽ അമ്പല നട വരെ വഴിയുടെ ഇരു വശത്തും വൈദ്യുത ദീപാലാങ്കാരങ്ങൾ കാണാനുണ്ട്. നടപ്പന്തലിനു മുൻപിലെ, ക്ഷേത്രത്തിലെ കലാ പരിപാടികൾ നടക്കുന്ന സ്റ്റേജിന് സമാന്തരമായ പാർക്കിങ് ഗ്രൗണ്ടിൽ ആശാലത വണ്ടി നിർത്തിയതും അവളെ കാത്ത്‌ നിന്ന ആവണി അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. ആകാശത്ത്‌ അങ്ങിങ്ങു കാർമേഘങ്ങൾ നിരന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പത്ത്‌ മണിയായതോടെ തന്നെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആവി പടർന്നു തുടങ്ങി. അടുത്ത ദേശങ്ങളിൽ നിന്നൊക്കെ കാറിലും, മറ്റു വാഹനങ്ങളിലും ധാരാളം ആൾക്കാർ എത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയാണ്. ആറോ ഏഴോ കരക്കാരുടെദേശപ്പെരുമ വിളിച്ചോതുന്ന ഒരു മഹാ ക്ഷേത്രമാണ് തലവൂർ ദേവീ ക്ഷേത്രം.. മനം നൊന്തു വിളിച്ചാൽ വിളിപ്പുറത്തെത്തുന്ന വരദായിനിയായ അമ്മ.. പൂരം നാളിൽ നടക്കുന്ന അമ്മയുടെ തിരുവുത്സവത്തിന് നാന്ദി കുറിച്ച് കൊണ്ട് ആദ്യം തുടങ്ങുന്ന ചടങ്ങാണ് നിറമാല.. പൊങ്കാല മഹോത്സവം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം നാളാണ് നിറമാല നടക്കുന്നത്. തലയിൽ വെയിൽ തട്ടാതിരിയ്ക്കാൻ വേണ്ടിയാവും ആവണി, ചുരീദാറിന്റെ ഷാൾ തലയിലൂടെ ചുറ്റിയിട്ടുള്ളതെന്ന് ആശാലതയ്ക്ക് തോന്നി.അതിന്റെ ഒരു തുമ്പ് പിന്നിലേക്കും, മറ്റേ തുമ്പ് മാറിലേക്കും ഇട്ടിരിയ്ക്കുന്നതിനാൽ മുഖത്തിന്റെ പകുതിയോളം മറഞ്ഞിരിയ്ക്കുകയാണ്. "വാ.. നമുക്കൊന്ന് തൊഴുതു വരാം.." ആവണിയെയും കൂട്ടി അവൾ ചുറ്റമ്പലത്തിലേക്കുള്ള പടവുകൾ ഇറങ്ങി. പിന്നെ അവർ വഴിപാട് കൗണ്ടറിൽ പോയി ചീട്ടെഴുതി വന്ന ശേഷം അമ്പലത്തിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. സർവാഭരണ വിഭൂഷിതയായ തലവൂരമ്മയുടെ വെള്ളിക്കൽ മൂക്കുത്തിയിൽ നിന്നൊരു പ്രഭ തന്റെ മുഖത്തടിച്ചു കണ്ണഞ്ചി പോകും പോലെ ആശാലതയ്ക്ക് തോന്നി. അവൾ ഒന്ന് കൂടി കണ്ണടച്ചു തുറന്നു ആ രൂപത്തിലേക്ക് നോക്കി. അവൾക്കിന്ന് പൂക്കളാൽ അലoകൃതമായ അമ്മയുടെ രൂപം കണ്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടും മതി വന്നില്ല. ദർശനത്തിനായി തിരക്ക് കൂടുന്നതനുസരിച്ചു അവർക്ക് തിരുനടയിൽ നിന്നും മാറി നിൽക്കേണ്ടി വന്നു. വഴിപാട് ചീട്ടുകൾ നൽകി പ്രസാദത്തിന് കാത്ത്‌ നിൽക്കുമ്പോൾ അത് വരെ തന്റെ മനസിനെ മൂടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്ന സർവ്വ വ്യഥയും മാറിപ്പോയതായി ആശാലതയ്ക്ക് തോന്നി. മനസ്സിൽ എന്തോ, എവിടെയോ സന്തോഷത്തിന്റെ ചില പുതു നാമ്പുകൾ കുളിർ മഴയേറ്റ് കിളിർക്കുന്ന അനുഭവം. വഴിപാട് പ്രസാദം വാങ്ങി ഉപ പ്രതിഷ്ഠ കളെ വലം വച്ച ശേഷം പുറത്ത് നിന്ന് ആശാലത ഒരു തവണ കൂടി ദേവിയ്ക്ക് മുൻപിൽ കൈകൂപ്പി. "നീ വന്നിട്ട് കുറെ നേരം ആയോ ആവണീ.." ആശാലത തിരക്കി. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ വാതിലിനപ്പുറമുള്ള റെയിൽവേ ലൈനിലൂടെ കാതടപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒച്ചയിൽ ഒരു കൊല്ലം പാസഞ്ചർ പാഞ്ഞു പോയി. "നമുക്ക് പുറത്തേയ്ക്ക് പോകാം ചേച്ചീ. ഇവിടെ നിന്നാൽ ഈ ശബ്ദ മുഖരിതമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒന്നും സംസാരിയ്ക്കാൻ പറ്റില്ല." ആവണി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളെയും കൂട്ടി ആശാലത കമ്മിറ്റി ഓഫീസിനു പിന്നിലുള്ള വലിയ മാന്തണലിലേക്ക് മാറി നിന്നു. അവിടെ അധികം തിരക്കില്ലാത്ത ഇടമായിരുന്നു. പടർന്നു പന്തലിച്ച മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ അർദ്ധ വൃത്താകൃതിയിൽ ഉള്ള കൽക്കെട്ടിൽ ആൾക്കാർക്ക് ഇരുന്നു വിശ്രമിയ്ക്കാനുള്ള ഇടമുണ്ട്. അവർ രണ്ട് പേരും അടുത്തടുത്തായി കൽക്കെട്ടിലേക്ക് ഇരുന്നു. ആശാലത അവിടെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് താഴേയ്ക്ക് ചെരിഞ്ഞിറങ്ങിപോകുന്ന റോഡിന് നേർക്ക് കൈ ചൂണ്ടി. പൂരത്തിന് വരുമ്പോ ഇവിടെയാ നമ്മൾ വണ്ടി വയ്ക്കാറ്. ഓർമ്മയുണ്ടോ നിനക്ക്.. " "ഉവ്വ്. ഒരു തവണ ഇവിടെ തിരക്കിൽ പെട്ട് പോയിട്ട് പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെയാ നമ്മൾ വന്ന് ആക്ടിവ എടുത്തു കൊണ്ട് പോയത്.. ബബിൾഗം മുതൽ, സ്റ്റിക്കറുകളും ഐസ് ക്രീം കപ്പും, ഡിസ്പോസിബിൾ ഗ്ലാസ്സും എല്ലാം ഏതോ വികൃതികൾ അന്ന് വണ്ടിയിൽ ആകമാനം കൊണ്ടിട്ട് വൃത്തികേടാക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഒരാഴ്ച നീ പിന്നെ ആ വണ്ടി കൈകൊണ്ട് തൊട്ടിട്ടില്ല. അതൊക്കെ ഇവിടെ വരുമ്പോ എന്നും ഞാനോർക്കും. കുറച്ച് സമയം ഞാനിവിടെ വന്ന് തനിച്ചിരിയ്ക്കാറും ഉണ്ട്." ആ ഓർമകളൊക്കെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിട്ട് അവർ അൽപ്പ നേരം പരസ്പരം മിണ്ടാതിരുന്നു. "ആവണീ." അവസാനം ആശാലത വിളിച്ചു. സമയമായിരിയ്ക്കുന്നു എന്ന് ആവണിയ്ക്ക് മനസിലായി. ഇത്രയും നേരം ഒരു തുടക്കം കിട്ടാനായി അവൾ കാത്തിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു എന്നിട്ടും ആവണിയ്ക്ക് തന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പേറുന്നതായി തോന്നി. "നീയെന്താ എന്നോട് സംസാരിയ്ക്കാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്." ആശാലത നിർവികാരമായ സ്വരത്തിൽ അവളോട് തിരക്കി. "ചേച്ചീ.. ചേച്ചീ ഞാൻ.. ഞാനിന്നലെ ശക്തി കുളങ്ങരയ്ക്ക് പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു." ആവണി അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ഒരു വിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. ആശാലതയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീഴുന്നത് അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. "ചേച്ചി മറന്നോ.. ആരൊക്കെയോ പറഞ്ഞുള്ള അറിവ് ചേച്ചിയ്ക്ക് ഇല്ലേ, വിന്നിച്ചൻ അവിടൊരു പെൺകുട്ടിയെ കല്യാണം കഴിയ്ക്കാൻ ഇരുന്നതാണെന്ന്...അതൊന്ന് അന്വേഷിയ്ക്കണമെന്ന് എനിയ്ക്ക് തോന്നി." "എന്നിട്ട് അന്വേഷിച്ചു തൃപ്തി വന്നോ നിനക്ക്..ആരോ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞെന്ന് കരുതി, നീയും അത് കാര്യമായിട്ടെടുത്തോ ആവണീ.എത്രനാളു കൊണ്ട് നീ കാണുന്നതും അറിയുന്നതുമാ ആവണീ വിന്നിച്ചനെ..എന്നിട്ട് നിനക്കും പകർന്നിരിയ്ക്കുന്നു ആസംശയ രോഗം. കഷ്ടം.." "കഷ്ട്ടമല്ല ചേച്ചീ. സത്യം.. ആരുടെ നാവിൽ നിന്നാണോ ചേച്ചി അത് കേൾക്കാൻ ഇടയായത്.. അതാണ്‌ സത്യം.അവരറിഞ്ഞതാണ് നേര്.. നമ്മളെയൊക്കെ വിന്നിച്ചൻ വലിയൊരു കള്ളത്തിന്റെ കട്ടിയുള്ള പുറന്തോട് കൊണ്ട് മൂടി നിർത്തിയിരുന്നതാണ്..നമ്മൾഅത് വിശ്വസിച്ചു നിന്നു.." ആവണി നോക്കി നിൽക്കേ ആശാലതയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു നിന്ദാഹാസം വിരിഞ്ഞു. "ആരാ, നിനക്ക് അവസാന നിമിഷം ഈ ട്രെയിനിങ് തന്നത് ആവണീ..ആരായാലും അവരുടെ ബുദ്ധി അപാരമെന്ന് പറയാതിരിയ്ക്കാൻ വയ്യ. ഇത്‌ രതീഷേട്ടൻ ആവാൻ വഴിയില്ല.. അശോകേട്ടനാണോ നിന്നോട് പറഞ്ഞത് എന്റെ മുൻപിൽ ഇങ്ങനെ നടിയ്ക്കണമെന്ന്.. ആയിരിയ്ക്കും. അശോകേട്ടൻ ആകാനേ വഴിയുള്ളൂ.അശോകേട്ടനാണല്ലോ എന്നെ കൊണ്ടുള്ള ലാഭക്കണക്കുകൾ ചുമക്കുന്നത്. നീ ഇങ്ങനൊരു നാടകം എന്റെ മുൻപിൽ അവതരിപ്പിയ്ക്കാനാണ് എന്നെ ഇവിടേയ്ക്ക് വിളിച്ചുവരുത്തുന്നത് എന്നതിന്റെ ഒരു സൂചനയെങ്കിലും കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഈ അഭ്യാസം കാണാൻ ഞാനിങ്ങോട്ട് വരില്ലായിരുന്നല്ലോടീ." ആശാലതയുടെ മുഖത്തൊരു കാളിമ പടർന്നു. "ചേച്ചീ.. ദയവായി ഞാൻ പറയുന്നതൊന്ന് വിശ്വസിയ്ക്ക്.. ചേച്ചി കരുതും പോലെ വിന്നിച്ചൻ മരണപ്പെടാൻ ഇടയായത് രതീഷേട്ടൻ മൂലമോ, അശോകേട്ടൻ കാരണമോ ഒന്നുമല്ല... അവരായിരുന്നു ഇതിന്റെ പിന്നിൽ.. വിന്നിച്ചൻ കെട്ടാനിരുന്ന ജസീന്ത എന്ന പെണ്ണിന്റെ സഹോദരങ്ങൾ. അവരാണ് വിന്നിച്ചനെ..." അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ആവണി അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. ആശാലതയുടെ മുഖത്തും, കണ്ണുകളിലും വിവിധ ഭാവങ്ങൾ മാറി മറിഞ്ഞു വരുന്ന കാഴ്ച അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. "അവർക്കെല്ലാം ഇഷ്ടമായിരുന്നു വിന്നിച്ചനെ. പക്‌ഷേ അതിനിടയിൽ ആരോ പറഞ്ഞു അവർ വിന്നിച്ചന് മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയുമായി ബന്ധമുള്ള വിവരവും, ആപെണ്ണിനെ വിന്നിച്ചൻ രഹസ്യമായി കല്യാണം കഴിയ്ക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യവും അറിഞ്ഞു. ജസീന്തയുടെ ആങ്ങളമാരുടെ അന്വേഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ വിന്നിച്ചന് മറ്റു പല ബന്ധങ്ങളും ഉള്ളതായി അറിയാൻ ഇടയായി.. അവർക്കവരുടെ കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ ജീവിതമായിരുന്നു വലുത്. ഏതോ ഒരു നെറികെട്ടവന്റെ കയ്യിലെ കളിപ്പാവയാക്കാനല്ല അവർ അവരുടെ കൂടപ്പിറപ്പിനെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞാണ് വിന്നിച്ചന് അവർ മരണ ശിക്ഷ വിധിച്ചത്. അവരെയൊക്കെ കബളിപ്പിയ്ക്കും പോലെ വിന്നിച്ചൻ നമ്മളെയും കബളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നതാണ് ചേച്ചീ..നമ്മൾ അത് അറിഞ്ഞില്ലെന്നേയുള്ളൂ. അറിഞ്ഞാലും നമ്മൾക്ക് പ്രതികരിയ്ക്കാനുള്ള ശേഷിയുണ്ടായിരുന്നോ." "ഇല്ല.." ആവണി പറഞ്ഞു നിർത്തും മുൻപേ ആശാലത ഇരുന്ന ഇടത്ത്‌ നിന്നും ചാടി എണീറ്റു. "നീ.. നീയെന്നോട് കള്ളം പറയല്ലേ ആവണീ.ഞാനിതു വിശ്വസിയ്ക്കില്ല. ഇത് മാത്രം ഞാൻ വിശ്വസിയ്ക്കില്ല."." അവളുടെ മുഖം ദീനമായി. "ഇവിടെ, ഈ തിരുനടയിൽ ഇരുന്ന് ഞാൻ ചേച്ചിയോട് കള്ളം പറയുവോ... മരണപ്പെട്ടു പോയ മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ കളങ്ക പ്പെടുത്താനായി ഞാനൊരു കള്ളം പറഞ്ഞാൽ വിശ്വo കാത്തരുളുന്ന ഈ അമ്മ തമ്പുരാട്ടി എന്നോട് പൊറുക്കുവോ.." "ദൈവമേ.. ഞാനെന്തൊക്കെയാണോ ഈ കേൾക്കുന്നത്.." ആശാലത നെഞ്ചുരുകി വിതുമ്പി പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് നടയുടെ നേർക്ക് നോക്കി. തിടപ്പള്ളിയ്ക്ക് ചുറ്റിനും വലം വച്ചു ആൾക്കാർ നടന്ന് പോകുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കാണാനില്ല. "ആ ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവന്മാർ അവിടെയിട്ട് എന്നെ കൊന്നേനെ ചേച്ചീ.. ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നുമാണ് ചെല്ലുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവർക്ക് അറിയില്ലല്ലോ എന്ന് കരുതി എന്റെ നാട് എവിടെയാണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവരോട് മയ്യനാട് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു പോയി. വിന്നിച്ചന്റെ നാടായിരുന്നല്ലോ അത്. അവർക്ക് തോന്നിക്കാണും ഞാൻ വിന്നിച്ചന്റെ ആരെങ്കിലും ആയിരിയ്ക്കുമെന്ന്... അവരെന്റെ മുഖത്തടിച്ചു. എന്നെ ചവിട്ടി വീഴ്ത്താനായി കാൽ വീശി... അവരെന്റെ മുഖത്ത്‌ നോക്കി പറഞ്ഞു അവരുടെ കൂടപ്പിറപ്പിനെ ചതിയ്ക്കാൻ നോക്കിയ വിന്നിച്ചനെ കൊന്ന് കളഞ്ഞത് പോലെ അവർ എന്നെയും കൊല്ലുമെന്ന്.. അവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു പോന്നെന്ന് എനിയ്ക്കിപ്പോഴും വിശ്വസിയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല ചേച്ചീ... ആ ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ ഒറ്റയാളാ എന്നെ ആ കാപാലികർക്കിടയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് പോന്നത്... അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ... അത്രയ്ക്ക് ക്രൂരരായിരുന്നു ചേച്ചീ അവർ. അവരുടെ സഹോദരിയെ ചതിയ്ക്കാൻ നോക്കിയതിന് അവർ വിന്നിച്ചനോട് പ്രതികാരം ചെയ്തു.." ആവണി പറഞ്ഞു നിർത്തിയിട്ട് താൻ തലയിലൂടെ ചുറ്റിയിരുന്ന ഷാൾ വലിച്ചു മാറ്റി. അവളുടെ ഇടത്തേ കവിളിൽ നാലുവിരലുകളുടെ കരിവാളിച്ച പാടുകൾ അപ്പോഴും അവിടെ കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. "ഇതിൽ കൂടുതലൊന്നും എനിയ്ക്ക് ചേച്ചിയോട് പറയാനില്ല. ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒരു തെളിവും എനിയ്ക്ക് ചേച്ചിയ്ക്ക് മുൻപിൽ നിരത്താനില്ല.. ആവണി വീണ്ടും ഷാൾ കൊണ്ട് തന്റെ കവിൾ മൂടി കളയും മുൻപേ ആശാലത തന്റെ കൈ അവളുടെ കവിളത്തേയ്ക്ക് നീട്ടി. അവളുടെ കൈ വിരൽ തുമ്പുകൾ വിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആവണിയുടെ കവിളത്തെ കരിവാളിച്ച പാടുകളിൽ വിരൽ കൊണ്ട് തൊടുമ്പോൾ ആശാലതയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. കണ്ണീർ പ്പാടയ്ക്ക് പുറത്ത് ഭൂമിയും, തനിയ്ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള സർവ്വ ചരാ ചരങ്ങളും ഓളംവെട്ടും പോലെ ആശാലതയ്ക്ക് തോന്നി. അവളുടെ കണ്ണിലൂടെ ഒന്നോ രണ്ടോ തുള്ളി കണ്ണീർ ഒലിച്ചു നിലത്തേയ്ക്ക് വീണു. (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mljkrQj0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -49🌺💚 നമുക്ക്........ നമുക്ക്..... അവൻ അവൾ ചോദിച്ചത് ആവർത്തിച്ചു..... നമുക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചാലോ.....? ഏഹ്......... മഹിയിൽ ആ ചോദ്യമൊരു നടുക്കം തീർത്തു...... എനിക്ക് മഹിയേട്ടനെ ഇഷ്ടമാണ്....... നമുക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചാലോന്ന്........ അവൾ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു........ 🌼🌼🌼 കാവ്..... കാവ്യ എന്തായീ പറയുന്നത് ....... ഒന്ന് വിക്കി കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു..... ഞാൻ കാര്യമായി തന്നെ ചോദിച്ചതാ........ എനിക്ക് മഹിയേട്ടനെ ഇഷ്ടാണ്....... അതെങ്ങനെ തുടങ്ങിയെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.... മാഹിയേട്ടൻ എന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് മുതൽ എങ്ങനെയാണെ ന്നറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് മുതൽ എനിക്ക് മഹിയേട്ടനെ ഇഷ്ടാണ്....... മറ്റാരോടും എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരിഷ്ടം തോന്നിയിട്ടില്ല...... ഒരുപാടൊരുപാട് ആലോചിച്ച് പറയണോ വേണ്ടയൊയെന്ന്..... ഇന്നലെ രാത്രി ഇതാലോചിച്ച് എനിക്ക് ഉറക്ക മില്ലായിരുന്നു. മനസ്സിലുള്ളത് തുറന്ന് പറയാതെ പോയാൽ ശ്വാസം മുട്ടിപ്പോകുമെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടാ ഇന്ന് തുറന്ന് പറഞ്ഞത്. മഹി എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു....... എനിക്കറിയാം...... മഹിയേട്ടന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന്...... പലപ്പോഴും എനിക്കങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുമുണ്ട്........ അവളുടെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ നിറഞ്ഞു...... കാവ്യാ...... നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ എന്താണ് നിന്നിലുള്ള കുറവ്...... നീ നല്ല കുട്ടിയാണ്........ പക്ഷേ ഞാനോ..... ഭാമയുമായി നടക്കാനിരുന്ന കല്യാണ കഥയൊക്കെ അറിയാമല്ലോ..... വലിയൊരു ചതി ചെയ്തവനാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തോട്....... ആ എന്നെ നീ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നറിഞ്ഞാൽ...... കൂടാതെ സ്വന്തമായ് എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല. ആരും ഒന്നും പറയില്ല..... പറയാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കുകയുമില്ല.... മഹിയേട്ടന്റെ അന്നത്തെ സാഹചര്യം എന്തായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം...... പിന്നെ എന്റെ വീട്ടുകാർ ..... അവർ കണ്ടെത്തി തന്ന നല്ല ബന്ധം ഇന്ന് എവിടെയാണ്....... ചിലർ പറയുമായിരിക്കും ബന്ധം പിരിഞ്ഞതിന്റ നാലാം നാൾ അവൾ വേറെ കെട്ടിയെന്ന് ....... ആരെന്ത് പറഞ്ഞാലും എനിക്കൊരു പ്രശ്നമില്ല ആരുടെയും വായ്‌ മൂടിക്കെട്ടാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. പറയുന്നവർ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും. എന്നെ ഉപദ്രവിച്ച് രസിച്ചയാദുഷ്ടനെ ഓർത്തിരിക്കാനുള്ളതല്ല ഇനിയെന്റെ ജീവിതം എന്റെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് എന്റെ സന്തോഷത്തിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനുള്ളതാണ്..... എനിക്ക് പ്രയോരിറ്റി തരുന്ന എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ അറിയാവുന്നുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ ഞാൻ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു. കാവ്യാ........... എന്റെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് നിനക്ക് അറിയില്ലേ...... അറിയാം...... നല്ലതുപോലെ അറിയാം...... പക്ഷേ കാത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല...... ഈ വീൽചെയറിൽ നിന്ന് മഹിയേട്ടൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ഇനിയും ഒരുപാട് മാസങ്ങൾ എടുത്തേക്കുമെന്നും എനിക്കറിയാം..... അതിന് മുൻപേ നമുക്ക് കല്യാണം കഴിക്കണം ഈ വീൽചെയറിൽ നിന്ന് മഹിയേട്ടനെ കൈപിടിച്ചുയർത്താൻ എനിക്ക് കഴിയണം. കാവ്യാ.... നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ല. മഹിയേട്ടാ പ്ലീസ്...... മഹി വീണ്ടും പറയാൻ വന്നതുമവൾ തടഞ്ഞു. മഹിയേട്ടന് നെഞ്ചിൽ കൈവച്ച് പറയാൻ പറ്റുമോ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് പോയ്ക്കഴിഞ്ഞാൽ മഹിയേട്ടന് ഇപ്പോ അനുഭവിക്കുന്ന സന്തോഷം പൂർണമായ് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന്..... മഹി അതിനുത്തരം പറയാതെ മുഖം താഴ്ത്തി...... അവൾ അവനരികിലേക്ക് മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു...... എനിക്കറിയാം...... മഹിയേട്ടന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന്..... മഹിയേട്ടന്റ മനസ്സിൽ ഇപ്പോ എന്താണെന്നും..... കാവ്യാ...... നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയാകില്ല ഞാനുമായുള്ള വിവാഹ ബന്ധം. ഞാൻ ഈ വീൽചെറിൽ നിന്നെഴുന്നേൽക്കാൻ ഇനിയും ഒരുപാട് നാളുകളെടുക്കും ....... കൃത്യമായൊരു ഡേറ്റ് പോലും പറയാൻ കഴിയില്ല...... അതുവരെ...... പൂർണമായൊരു ദാമ്പത്യ ജീവിതം പോലും നമുക്ക് കഴിയില്ല..... ഞാൻ മഹിയേട്ടന്റ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കികൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഈ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.... മാഹിയേട്ടൻ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കുമ്പോൾ പൂർണമായൊരു ദാമ്പത്യജീവിതം തുടങ്ങിയാൽ മതി. അതുവരെ മനസ്സ് കൊണ്ട് സ്നേഹിച്ചും പ്രണയിച്ചും ജീവിക്കാം നമുക്ക്..... നമ്മുടെ വിഷമങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കാനും സന്തോഷങ്ങൾ പറയാനും പരസ്പരം താങ്ങാവനും നമ്മുക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ..... മാഹിയേട്ടൻ ഒരിക്കലും എനിക്കൊരു ബാധ്യതയല്ല....... മഹിയേട്ടന്റെ ചിന്തകൾ ആ വഴിക്കാണെന്ന് എനിക്കറിയാം....... അതെല്ലാം മനസ്സിൽ നിന്ന് മാറ്റിയേക്ക്..... അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല....... തനിക്കവളെ ഇഷ്ടമാണ്...... എന്നും കൂടെ ഉണ്ടായെങ്കിലെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുമുണ്ട്. വിട്ടുകളയാൻ കഴിയുന്നില്ല.പക്ഷെ എന്തോ ഒന്ന് പുറകിലേക്ക് വലിക്കുന്നു. അവൾ ആലോചനയോടെ യിരിക്കുന്ന മഹിയുടെ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അവന്റെ ഫോൺ കൈയെത്തി എടുത്തു.... അവൻ പെട്ടന്നവളെ നോക്കി..... വീൽചെയറിന്റ ഹാന്റിലിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ കൈ ഒന്ന് ഉയർത്തികൊണ്ട് ഒരു വിരൽ മാത്രം ഫോണിന്റെ പിന്നിൽ വച്ച് അതിന്റെ ഫിങ്കർ ലോക് അഴിച്ചവൾ.... ശേഷം മഹിയുടെ ഫോണിലേക്ക് അവളുടെ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തു വച്ച് അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒന്ന് മിസ്സ്കോൾ ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൾ എഴുന്നേറ്റു.... ഫോൺ തിരികെ അവന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് വച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.. ഒരുപാടാലോചിച്ച് തലപുകയ്ക്കണ്ട മഹിയേട്ടന്റ സമ്മതം അറിഞ്ഞുടൻ ഞാൻ എല്ലാവരോടും ഇക്കാര്യം തുറന്ന് പറയും എനിക്കീ മഹിയെ വേണം..... അവന്റെ കവിളിലൊന്നു തഴുകികൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പോകുവാ...... വിളിക്കാം...... പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ പോകാനെഴുന്നേറ്റു മഹിയൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.... അവളെ തന്നെ അങ്ങനെ നോക്കി ഇരുന്നു... 💚💚💚 അന്ന് തന്നെ കാവ്യ അച്ഛനൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. രാത്രി അവൾ ഫോൺ വിളിച്ചെങ്കിലും മഹി എടുത്തിരുന്നില്ല..... അവന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു പിടിവലി നടക്കുകയായിരുന്നു. പിറ്റേ ദിവസവും അത്‌ തന്നെയായിരുന്നു അവസ്ഥ. മഹിക്കാകെ ഒരസ്വസ്ഥത തോന്നി തുടങ്ങി....... ഒന്നാമത് അവളെ കാണാത്തത്തിലുള്ള മിസ്സിംഗ്‌ രണ്ടാമത് അവൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ...... നന്ദൻ മഹിയുടെ പുതിയ മാറ്റങ്ങളെല്ലാം തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... അടുത്ത ദിവസം കാവ്യ വീണ്ടും വിളിച്ചു. മഹിക്ക് കോൾ എടുക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ ശബ്ദമൊന്നു കേൾക്കാൻ അവൻ അത്രയുമാഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ കോളെടുത്തു........ മഹിയേട്ടാ........ മറുവശത്തു നിന്നും കാവ്യാ വിളിച്ചു...... മ്മ്മ്മ്മ്...... അവനൊന്ന് മൂളി.... ദേഷ്യമാണോ എന്നോട്...... എന്തിന്???? അവൻ ചോദിച്ചു... ഞാൻ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട്...... എനിക്ക് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല കാവ്യാ...... തനിക്കൊരു മറുപടി തരാൻ പറ്റണ്ടേ...... അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ...... അത്‌ സാരമില്ല......... മാഹിയേട്ടൻ സമയമെടുത്ത് ആലോചിക്ക്...... അതുവരെ പഴേ പോലെ നമുക്ക് നല്ല സുഹൃത്ത്കളായി ഇരിക്കന്നെ.... അവളൊരു കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവൾക്കവന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ആ വാക്കുകൾ ചെറുതല്ലാത്തൊരാശ്വാസ മവനിൽ പടർത്തി...... നന്ദേട്ടനും ഭാമ ചേച്ചിയുമൊക്കെ എവിടെപ്പോയി..... ഇവിടുണ്ട്...... എന്റെടുത്ത് നിന്നും ഇപ്പോ താഴേക്ക് പോയതേ ഉള്ളൂ രണ്ടുപേരും.... ആഹ്ഹ്..... താനിന്ന് പോയില്ലേ...... പോയിരുന്നു...... പതിയെ പതിയെ ഓരോ വിശേഷങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു ഇരുവരും...... കാവ്യ മഹിയുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കി അവന് സമയം കൊടുത്തു..... ദിവസങ്ങൾ പതിയെ കടന്ന് പോയി തുടങ്ങി.... ഫോൺ വിളികൾ പതിവായി തുടങ്ങി.... സംസാരങ്ങൾ നീണ്ടുതുടങ്ങി...... അതോടെ മഹിയുടെ മനസ്സും മാറി സഞ്ചരിച്ചു.... അകലങ്ങളിലിരുന്ന് ഫോൺ ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ അരികിലവളുടെ സാമീപ്യമവൻ ആഗ്രഹിച്ചുതുടങ്ങി...... മാസമൊന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുന്നിലവൻ മുട്ടുകുത്തി..... പരസ്പരമിരുവരും സമ്മതത്തോടെ തന്നെ വീട്ടിലറിയിച്ചു. ആദ്യം നന്ദനേയും ഭാമയെയുമാണ് അറിയിച്ചത് . മഹിയുടെ മാറ്റം നേരത്തേ കണ്ട് മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ടും സംശയമുള്ളത് കൊണ്ടും മഹി പറഞ്ഞപ്പോൾ നന്ദനിൽ വലിയ ഭവമാറ്റങ്ങളൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു..... ആ സമയം അവൻ പറയുകയും ചെയ്തു ഞാനും ഭാമയും ഇത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു വെന്ന്...... പിന്നീട് അവരിരുവരുടെയും ഡ്യൂട്ടിയായിരുന്നു വീട്ടിലവതരിപ്പിക്കൽ ദേവകിയമ്മക്ക് നൂറുവട്ടം സമ്മതം അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ് അവർക്ക് കാവ്യയെ. കാവ്യയുടെ വീട്ടിൽ ചെറിയ പൊട്ടിത്തെറികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു..... അവൾ ആരെയും മൈൻഡ് ചെയ്തിരുന്നില്ല....... പത്തിൽ പത്ത് പൊരുത്തവും നോക്കി എല്ലാം തികഞ്ഞതെന്ന് പറഞ്ഞ് ആഡംബരത്തോടെ അവർ തന്നെയാണ് ഒരുത്തനെ വിവാഹം കഴിച്ചു തന്നത്..... എന്നിട്ട് എന്തുണ്ടായി...... ആ ഒരു ചോദ്യത്തിൽ എല്ലാവരും മൗനം പാലിച്ചു..... കാവ്യയുടെ അച്ഛൻ അവളുടെ ഇഷ്ടം നടക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു...... ശാരദ ഇപ്പോഴും ഇടം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്...... അതാരും അധികം ശ്രദ്ധിക്കാനും നിന്നില്ല. ദിവസങ്ങൾ പതിയെ കടന്നുപോയി...... ഫോണിലൂടെ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞും ആഗ്രഹങ്ങൾ പറഞ്ഞും സ്വപ്നങ്ങൾ പങ്കുവച്ചും മുൻപത്തേതിനെക്കാൾ ഇരുവരും ഒത്തിരി അടുത്തു. ഒരാഴ്ച കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ രെജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽവച്ച് ഒരു ചെറിയ താലികെട്ടാണ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതുവരെ കഴിഞ്ഞുപോയ ജീവിതത്തിലെ കറുത്ത അധ്യായങ്ങളായ മെറിനേയും, ജീവനേയും മറവിക്ക് വിട്ടുകൊടുത്ത് പുതിയ പുലരി സ്വപ്നം കാണുകയായിരുന്നു മഹിയും കാവ്യയുമപ്പോൾ. തുടരും. 💚🌺 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlBXB1R0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -48💚🌺 എല്ലാവരും അവളുടെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ സന്തോഷത്തിൽ അച്ഛനൊപ്പം കാവ്യ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ പോയി..... ഒരാഴ്ച അച്ഛനൊപ്പം നിൽക്കാനാണ് പോയതെങ്കിലും രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അവൾ മടങ്ങിയെത്തി ആ വരവുമാഗ്രഹിച്ച് ഒരാൾ ആ വീട്ടിൽ കാത്തിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം ...... സ്വയമറിയാതെ തന്നെ തിരികെ വന്നുപോയത്. 🌼🌼🌼🌼 വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ വന്ന് ഒന്ന് ഫ്രഷായതിനു ശേഷം ആദ്യമവൾ പോയത് മഹിയുടെ മുറിയിലേക്കാണ്..... എന്നാൽ ചെന്നപ്പോ അവിടെ അവനെ കണ്ടിരുന്നില്ല.... അവൾ നെറ്റിയൊന്ന് ചുളിച്ചു കൊണ്ട് നേരെ പുറത്തേക്ക് വന്ന് ബാൽക്കണിയിലെ വശത്തേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞതും അവിടെ ആരോ ഇരിക്കുന്നത് പോലെയവൾക്ക് തോന്നി..... നേരെ അവിടേക്ക് ചെന്നൊന്ന് എത്തി നോക്കിയതും മഹിയവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു....... അവൾ മെല്ലെ അവനരികിലേക്ക് നടന്നു. ആരോ തനിക്കരികിലേക്ക് വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് കൈയിലിരുന്ന ബുക്കിൽ നിന്നവൻ മുഖമുയർത്തി നോക്കിയത്. ആഹാ എത്തിയോ....... ഒരാഴ്ച്ച നിൽക്കാനായി പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്....... അവളെ കണ്ടതും അവൻ ചോദിച്ചു. നിൽക്കാൻ തന്നെയാ പോയത്....... പക്ഷെ അവിടെ ചെന്നപ്പോ നിൽക്കാൻ തോന്നണ്ടേ....... അവനടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു..... അതെന്താ തോന്നാത്തേ....... ഇവിടുള്ള പ്രിയപ്പെട്ടവരേ വല്ലാതെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നത് പോലെ തോന്നി അതുകൊണ്ട് പെട്ടന്നിങ്ങു പോന്നു. അവൻ മെല്ലെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അല്ലാ എന്താ ഇവിടെയിരിക്കുന്നെ....... ഇത് പതിവില്ലാത്തതാണല്ലോ..... വെറുതേ ഇവിടെ കാറ്റുകൊണ്ടിരിക്കാൻ നല്ല സുഖമുണ്ട്...... അല്ലാതെ എന്നെകാത്തിരുന്നതല്ല ല്ലേ...... അവൻ പറയുന്നത് കേട്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. വേണമെങ്കിൽ അങ്ങനെയും പറയാം...... അത്‌ തന്നെയാണ് സത്യവും..... രാവിലെ നന്ദൻ പറഞ്ഞ് അറിഞ്ഞിരുന്നു കാവ്യ രാവിലെ വരുമെന്ന്...... അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് പതിവുകൾ തെറ്റിച്ച് ബുക്ക്‌ വായിക്കുന്ന വ്യാജേന ഇവിടെ വന്നിരുന്നത്. ഇവിടിരുന്നാൽ പുറത്തേ കാഴ്ചകളെല്ലാം കാണാമല്ലോ...... പിന്നെ താനിന്ന് വരുമെന്ന് നന്ദൻ പറഞ്ഞിരുന്നു....... അതുകൊണ്ട് പ്രധീക്ഷിച്ചിരുന്നു...... ഹാ..... അങ്ങനെ പറയ്...... അവളൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞൂ. കോടതിയിൽ എന്തായി കാര്യങ്ങൾ..... അവളോട്‌ അടുത്ത് കിടക്കുന്ന ചെയറിലേക്ക് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. എല്ലാം വിചാരിച്ചത് പോലെ തന്നെ നടന്നു. ഡിവോഴ്സ് കിട്ടുകയും ചെയ്തു എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വന്നുപോയൊരു കറുത്ത അധ്യായം. അതങ്ങനെ അങ്ങ് അവസാനിച്ചു. അവളൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു...... കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞില്ലേ....... ഇനി പുതിയ അധ്യായങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പരിശ്രമിക്ക്. താൻ നല്ലൊരു കുട്ടിയാ...... തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നല്ലതേ നടക്കൂ...... അവനവളെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി പറഞ്ഞു...... അവളൊന്ന് ചിരിച്ചു...... ഞാനിന്ന് ഇങ്ങ് വന്നത് ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കാനല്ലാട്ടൊ..... പിന്നെ...... നിങ്ങളെയെല്ലാം കണ്ട് രണ്ട് ദിവസം കൂടി നിന്നിട്ട് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകാനാ...... ഇനി വീട്ടിൽ നിൽക്കാം ന്നാ അച്ഛൻ പറയുന്നത്..... ഇപ്പൊ എന്റെ കോഴ്സും കഴിഞ്ഞല്ലോ ഇനി ട്രെയിനിങ് ആണ് അത്‌ എന്റെ വീടിനടുത്താണ് കിട്ടിയിരിക്കുന്നതും. അതുകൊണ്ട് പോകാതെ തരമില്ല. അവൾ പോവുകയാണെന്ന് കേട്ടതും അവന്റെ മനസ്സിലൊരു കനം വന്നടിഞ്ഞു...... താൻ പോണ്ടാ....... ഇവിടെ..... ഇവിടെല്ലാർക്കും സങ്കടാവും....... അവന്റെ ശബ്ദം പതിഞ്ഞു പോയിരുന്നു. എല്ലാർക്കും എന്ന് പറയുമ്പോ........ മഹിയേട്ടനോ? മഹിയേട്ടന് സങ്കടം തോന്നുവോ? എനിക്കും....... അവളുടെ മനസ്സാർദ്രമായി........ ഇങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യനെ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്...... അവൾ അവനൊന്നു നോക്കി..... പോകാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടല്ല..... പക്ഷേ.... ഡിവോഴ്സ് കിട്ടി പകുതി വഴിയിൽ നിന്ന എന്റെ പഠിത്തം കമ്പ്ലീറ്റ്‌ ആക്കി...... അന്ന് പതറിപ്പോയ മനസ്സും ശരീരവും ഇന്ന് ഓക്കേ ആണ്..... എന്തും നേരിടാനുള്ള മനകരുത്തുമുണ്ട്...... അതുകൊണ്ട്......ഇനി തിരികെ പോകുന്നത് തന്നെയാണ് നല്ലത്. അച്ഛൻ നിർബന്ധിക്കുക കൂടി ചെയ്യുകയാണ്....... ഹ്മ്മ്മ്....... പോയാൽ..... ഇടക്കൊക്കെ വരോ....... എല്ലാവരെയും കാണാൻ...... അവൻ ചോദിച്ചു? തീർച്ചയായും...... വരും...... അവൾ പറഞ്ഞതും ഇരുവർക്കുമിടയിൽ അല്പനേരമൊരു മൗനം പിടികൂടി....... 🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋 നന്ദേട്ടാ....... ഹ്മ്മ്മ്...... രാത്രി അവൾക്കരികിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നവനെ നോക്കി അവൾ വിളിച്ചു. കാവ്യ നാളെ പോകുമെന്നാ പറയുന്നേ ഇന്ന് രാത്രി ഡ്രെസ്സ് എല്ലാം പാക് ചെയ്തു. ഹ്മ്മ് അവളിന്നലെ നൈറ്റ്‌ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. ട്രെയിങ് വീടിന്നടുത്തല്ലേ കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്... ഹ്മ്മ്മ്....... പോകാൻ അത്ര താല്പര്യമില്ലവൾക്ക്..... അത് പിന്നെ കാണുവോടൊ...... ഇത്രയും നാൾ നമ്മൾ അതുപോലെ ആയിരുന്നില്ലേ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. പെട്ടന്ന് പോകുമ്പോ സങ്കടം കാണില്ലേ...... പിന്നെ തന്റെ അച്ഛൻ ഒത്തിരി നിർബന്ധിക്കുന്നുണ്ട് കൂടാതെ ട്രെയിനിങ് അവിടെ അല്ലേ കിട്ടിയിരിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ട് ഇനിയും അവളെ വിടില്ലന്ന് അച്ഛനോട് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ...... ഹ്മ്മ്മ്...... അത്‌ പറ്റില്ല....... പക്ഷേ നന്ദേട്ടാ...... അവൾക്ക് നമ്മളെ വിട്ട് പോകുന്നതിൽ മാത്രമല്ല സങ്കടമെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്...... അത്‌ കേട്ടതും അവന്റെ നെറ്റിയൊന്ന് ചുളിഞ്ഞു. പിന്നെ........ എന്റെ ഒരു സംശയം മാത്രമാണ്....... കുറച്ച് നാളായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു..... കാവ്യക്ക് മഹിയേട്ടനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന പോലെ..... അതുപോലെ തന്നെ തിരിച്ചും..... അത്‌ കേട്ടതും നന്ദനൊന്ന് ഞെട്ടി ഇരുവരുടേയും ഉള്ളിൽ ഒരിഷ്ടമുണ്ട് പക്ഷേ പുറത്ത് കാണിക്കുന്നില്ല. രണ്ടുപേരും പരസ്പരം പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല .... നീ എന്തൊക്കെയാ ഭാമേ പറയുന്നേ...... എനിക്ക് തോന്നിയ ഒരു കാര്യം ആണ് നന്ദേട്ടാ..... ചിലപ്പോ തോന്നൽ മാത്രമാകാം..... രണ്ട് പേരുടെയും സാഹചര്യങ്ങൾ ഒരുപോലെയാണ്.... രണ്ടു പേരുടേയും വിഷമങ്ങൾ ഒരുപോലെയാണ്...... രണ്ടുപേർക്കും പരസ്പരം നന്നായി മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്...... അതാ എനിക്കങ്ങനൊരു തോന്നൽ വരാൻ കാരണം. നന്ദനപ്പോൾ ഭാമ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി കിടക്കുകയായിരുന്നു...... അവന്റെ മനസ്സിൽ അപൂർവമായി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ അപ്പോൾ കടന്ന് വരുകയും ചെയ്തു. മെല്ലെ അവന്റെ മനസ്സൊന്നു തണുത്തു..... അങ്ങനെ ഒന്ന് അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്..... പൂർണ്ണ സന്തോഷമാണ്......... അവൻ ആലോചനയോടെ കിടന്നു........ 💚💚💚💚💚💚 രാവിലെ തന്നെ പാക് ചെയ്തു വച്ച ബാഗുകൾ രണ്ടും കാവ്യ എടുത്തു വച്ചു...... ഇന്നാണ് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത്. മനസ്സ് നിറയെ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത...... കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ അച്ഛൻ വരും കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ....... പിന്നിനി എപ്പോഴാണ് ഇങ്ങോട്ടെന്നറിയില്ല. രാവിലെ ജോലിക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് നന്ദനോടും ഭാമയോടും യാത്ര പറഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മ വീട്ടിൽ തന്നെയുണ്ട് പോകാൻ നേരം ഒന്നുകൂടി പറയണം. പിന്നെ മഹി........... അവളൊരു ദീർഘനിശ്വാസ മുതിർത്തു...... കുറേ നാളുകളായി മനസ്സിൽ തോന്നിയൊരു കാര്യം.......... കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി മനസ്സിൽ കിടന്നു പുകയുന്നൊരു കാര്യം ......... എങ്ങനെ അത്‌ പറയുമെന്നറിയില്ല....... പക്ഷേ...... പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ തനിക്കൊരു സമാധാനവും കിട്ടില്ല...... അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകാനോരോ പടികളായി കയറി........... പതിയെ അവന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ രാവിലത്തെ ഫിസിയോ തെറാപ്പി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിരിക്കകയാണ് ആള്......... ഇപ്പൊ സ്വന്തമായി നേരെ ഇരിക്കാനും കിടക്കാനും ഒക്കെ കഴിയുന്നുണ്ട്...... വളരെ പതിയെ മഹിയത് ചെയ്യുന്നുമുണ്ട് ... എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാൻ കുറച്ച് കാലതാമസം കൂടി ഉണ്ടാകും...... അവൾ പതിയെ അകത്തേക്ക് വന്നു....... എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ മുറിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ വളരെ പ്രസന്നമായിരിക്കുന്ന മഹിയുടെ മുഖം ഇന്നാകെ വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം നിഴലിച്ചു നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി....... അകത്തേക്ക് കയറിവരുന്നവളെ കണ്ടതും അവന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം മാറി...... പുഞ്ചിരി അണിഞ്ഞു. ആഹാ...... പോകാറായോ........ ഒരുങ്ങി വരുന്നവളെ നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു...... ഹ്മ്മ്മ്..... ആയി...... കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ അച്ഛൻ വരും..... ഹ്മ്മ്മ്...... അവനൊന്നു മൂളി...... അവൾ അവനരികിലേക്ക് വന്ന് അവന്റെ ബെഡിന്റ ഒരു സൈഡിലായിവന്നിരുന്നു. ഞാൻ തന്നെ ഒത്തിരി മിസ്സ്‌ ചെയ്യും..... അവളെ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു..... പെട്ടന്നവൾ മുഖമുയർത്തി നോക്കി...... തന്നെ മാത്രമല്ല..... എന്നെക്കൊണ്ട് ഇടക്ക് എഴുതിക്കുന്ന അസൈൻമെന്റ്, പ്രൊജക്റ്റ്‌ എല്ലാം മിസ്സ്‌ ചെയ്യും. അവളെ നോക്കി ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.... അതുകേട്ട് അവളൊന്നു ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു..... ഇടക്കൊക്കെ വരുമോ........ അവളെ നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു..... ഹ്മ്മ്മ്..... വരാം..... കാവ്യ...... എന്നെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുമോ....? ചോദ്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി....... ആ നിമിഷം അവൾ അവനെ നോക്കിയൊന്ന് മൃദുവായ് ചിരിച്ചു. ഞാൻ....... ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ മഹിയേട്ടാ........ അതിനെന്താ ചോദിക്ക്... താൻ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം തരാതെ മറുചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവളെ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു നമുക്ക്........ നമുക്ക്..... അവൻ അവൾ ചോദിച്ചത് ആവർത്തിച്ചു..... നമുക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചാലോ.....? ഏഹ്......... മഹിയിൽ ആ ചോദ്യം ഒരു നടുക്കം തീർത്തു...... എനിക്ക് മഹിയേട്ടനെ ഇഷ്ടമാണ്....... നമുക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചാലോന്ന്........ അവൾ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു........ തുടരും. 💚🌺 നെക്സ്റ്റ് പാർട്ട്‌ നാളെ തരാം കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

പാവം ഉണ്ണിനമ്പൂതിരി 😔😔😔😔 #ട്വിസ്റ്റ്‌ കഥകൾ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📽️ വീഡിയോ സ്റ്റാറ്റസ് #ഇമോഷൻ സ്റ്റാറ്റസ് ക്രിയേറ്റർ