#😇My Status #ఇచ్చే గుణం #దానగుణం
*ఇచ్చేగుణం*
*నందగిరి రాజు మహేంద్రుడికి ఒక పర్యాయం తన గురువు వేదనాథుడు జ్ఞప్తికి వచ్చాడు. గురువుగారి బోధన వల్లనే విజయవంతంగా రాజ్యపాలన చేస్తున్నాననే ఎరుక అతనిలో కలిగింది. గురువును సత్కరించడం విధిగా భావించి గురుకులానికి వెళ్ళాడు. తన మనసులోని మాటను చెప్పి, సగౌరవంగా సభకు ఆహ్వానించాడు. శిష్యుని కోరికను వేదనాథుడు కాదనలేకపోయాడు. రాబోయే గురుపౌర్ణమి నాడు వస్తానని మాట ఇచ్చాడు.*
*చెప్పిన సమయానికి కొందరు శిష్యులతో కలిసి నందగిరి బయలుదేరాడు వేదనాథుడు.*
*వారు వెళ్ళేసరికి చీకటిపడింది. మహేంద్రుడు పట్టపురాణితో కలిసి గురువుకు సాదర స్వాగతం పలికాడు. పాదపూజ అనంతరం వేదనాథుడిని ఉన్నతాసనంపై కూర్చోబెట్టారు. రాజదంపతులు ఓ భారీ పూలదండను గురువు మెడలో అలంకరించారు. వెనువెంటనే పరివారం తెచ్చిన ఓ పట్టువస్త్రపు మూటను ఆయన చేతిలో ఉంచారు.*
*“ఏమిటిది?” ఆశ్చర్యపోతూ వేదనాథుడు అడిగాడు.*
*“నా ఉన్నతికి దోహదపడిన మీకు నా గురుదక్షిణ” వినయంతో అన్నాడు మహేంద్రుడు. “చిరుకానుకే… దయచేసి స్వీకరించండి” అంటూ మూటవిప్పి చూపింది రాజమహిషి.*
*బంగారు నాణెములు, వజ్రవైఢూర్యాలు లెక్కకు మిక్కిలిగా ఉన్నాయందులో!*
*ఆ మూటను మహేంద్రునికే తిరిగిస్తూ, “ఒక గురువుగా ఇచ్చేగుణం తప్ప తీసుకుని ఎరుగను. ప్రజలకోసం ఖర్చుచేసే ప్రతి పైసా గురుదక్షిణగానే భావిస్తాను. నా అంతరంగం నీకు అర్థమైందనే భావిస్తాను” గంభీరస్వరంతో చెప్పాడు వేదనాథుడు.*
*గురుపౌర్ణమి నాడు గురువు తనకో నూతన పాఠాన్ని బోధించాడని భావించిన మహేంద్రుడు, ఆ సొమ్మును ప్రజల శ్రేయస్సుకే వినియోగించాడు.*
