കവിത...
ഇന്നലെ...
ഇന്നലെകളിരവിന്റെ വെറും നാടകശാലകളവിടെ
യിന്നിന്റെയന്ത്യോദയത്തിലസ്ഥി പെറുക്കുന്ന സന്ധ്യ
ഒന്നായിരുന്നെന്ന മിഥ്യയിൻ മുഖപടത്തിലെങ്ങോ
ഓർമ്മതൻ ചിത്രങ്ങൾ തഴുകി മിനുക്കുന്ന പ്രണയം
പൂക്കാത്ത മൊട്ടിന്റെയിരു കവിൾ പറിച്ചവിടെങ്ങോ
പെറ്റിട്ട നോവ് ശിരസ്സിൽ തറച്ചഗ്നിയായമരുന്ന മനസ്സ്
പിന്നിട്ട നിഴലിന്റെ വസന്തങ്ങളൊക്കെയുമടിമയായെങ്ങോ
പൂക്കാലം വന്ധ്യയെന്നുറക്കെ കരയുന്ന പൂത്തുമ്പി...
പുണർന്നിരിക്കാനഭീഷ്ടത്തിൻ പൊക്കിൾക്കൊടിയെങ്ങോ
പകലിരവാക്കിയുറങ്ങാത്ത പാതിയിൽ പാഥേയമായിന്നും
പല കൈകളാൽ ചുരത്തുന്ന ജനുസ്സിന്റെ സിരതേടിയലയെ
പിതൃക്കൾ ചിരിച്ചു, പാതിയുടഞ്ഞ മനസ്സ് താങ്ങാതെ കരഞ്ഞു
പല കൈവഴികൾ ദിക്കറിയാതെയാറു തേടിയെത്തും
പലരിലൊന്നിനെ തിരഞ്ഞവൾ ദിശയുള്ളയാഴിയിൽ നിറയും
പകലും ചിരിക്കാത്ത സന്ധ്യയുമിരവിന്റെ തിടമ്പിലവരെ തിരഞ്ഞു
പകരാത്ത കൈകളിൽ കറുപ്പിന്റെ നവരസമവരിൽ തുപ്പിചീറ്റി
പുലരിയല്ലയാ,ശ്വാസ സന്ധ്യയല്ലയിരവിന്റെ മടിയിലാണിന്നു കൂട്ടം!
പുകമറയിലെത്തുന്ന കോലങ്ങൾ തുള്ളുന്ന നഗ്നതയാണെൻ
പകരമില്ലാത്ത വീര്യത്തിനടിമക്ക് പുലരുന്ന സൂര്യോദയം...!
പകച്ചു നിൽപ്പോരന്തിക്കന്നത്തിന്നായി പിടഞ്ഞുറഞ്ഞുരുകുമ്പോൾ
പകുക്കാനില്ലാത്ത വസ്ത്രങ്ങളിവർക്കെന്നും ഭൂമി സ്വർഗമാക്കുന്നു!
പടുത്തുണരുന്ന തലമുറയൊന്നറിയട്ടെ പടവിന്നിടയിൽ ചോരയുണ്ടോ!
പലവട്ടമാകാശം കരഞ്ഞിരിക്കാമിന്നലെകൾ കൂടില്ലാതലയുമ്പോൾ
പിടിച്ചിരിക്കാനിന്നിന്റെ തൂറലും മേഘങ്ങളന്ന്യമാക്കിടുമ്പോൾ!
പറഞ്ഞിരിക്കാനില്ലയിന്നലെകളിന്നിന്റെയധിപനെന്നുമതിൻ മതിൽ
പറയാതെയുയിരിന്റെ കാവലും കവാടങ്ങളുമെന്നൊന്നിനിയുമിനിയും!
false.
#🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #🙋♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💭 Best Quotes #💑 സ്നേഹം #ഇന്നലെ