👑🔥💯💙कट्टर भीमसैनिक💙💯🔥👑

गावकीची कामे सोडा आयु. चोखोबा खंडागळे. वय ८० वर्षे. मु. सिरसगाव, ता. नेवासा, जि. अहमदनगर. यांनी बाबासाहेबांच्या आठवणी सांगितल्या त्यावेळी त्यांचे हृदय भरून आले. डोळे आसवांनी भिजून गेले. चितळी येथील सभेसमोर बाबासाहेब म्हणाले, 'अन्याय, अत्याचाराचा प्रतिकार करा. भिऊ नका. गावकीची कामे सोडा. स्वाभिमानी बना.' त्यानंतर औरंगाबादला सभा झाली, तेथे बाबासाहेब म्हणाले, 'मुस्लिम होऊ नका. रक्ताला डाग लावू नका. औरंगाबाद सुवर्णभूमी करीन.' हे सारं सांगताना चोखोबा खंडागळे बाबासाहेबांच्या आठवणींनी रडत होते. युगप्रवर्तकास पाहिल्याचा आनंद त्यांच्या चेहऱ्यावर दिसत होता. बाबासाहेचांच्या महापरिनिर्वाणाची बातमी खेड्यापाड्यात पसरली. सारे लोक रडत होते. बाया-माणसं-मुले रडत होती. चोखोबा खंडागळे ते दुःख अजून विसरले नाहीत. ते म्हणाले, 'आम्ही सेंदूरवादा येथे रहात होतो. विहिरीचे काम करीत होतो. बाबासाहेब मरण पावल्याची बातमी मालकांनी सांगितली, तेव्हा हातातील टिकाव, खोरं, पहार, घमेलं फेकून दिले नि मालकाकडून पैसे मागितले. मुंबईची वाट धरली. आम्ही सातजणांपैकी पाचजण मुंबईला गेलो, बाबांचे दर्शन घेतले.' ते सारं रडतच सांगत होते... संदेश तुपसुंदरे कार्यसंपादक मुक्तीदाता विशेषांक संदर्भ डॉ बाबासाहेब आंबेडकरांच्या आठवणी #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #bhimsenik #💙 भीमसैनिक 💙 #💪बुद्धांची तत्वे📜 #🙂Positive Thought

*#डॉ_बाबासाहेब_आंबेडकर_यांच्या_जयंती_निमित्तान* *#नांदेड_शहरातील_मेन_रोड_श्रीनगर_चौक_येथे* *#नवयुवक_भीम_जयंती_मंडळ_प्रभात_नगर_च्या_वतीने #नांदेड_शहरातील_श्रीनगर_येथील_मुख्य_रस्त्यावर* *#25_फूट_निळा_ध्वज_लावण्यात_आला* *#सर्व_प्रभात_नगर_येथील_भीमसैनिक* *#babadahebAmbedkarjayanti2026* *#drbabadahebAmbedkarjayanti* #🙂Positive Thought #💪बुद्धांची तत्वे📜 #bhimsenik #💙 भीमसैनिक 💙 #🙏 प्रेरणादायक बॅनर

#भिम सैनिक💙💙🙏 #🙏महामानव डॉ. आंबेडकर #☸️जय भीम #🙏 बाबांची शिकवण #🎭Whatsapp status

बाबासाहेबांचे विविध भाषणातून विचार... भाग 2 विकल्या गेलेल्या नेत्यांना ओळखायला शिका हे समाजात राहून समाजाला दिशाहीन करण्याचे काम खूप अलगत करत असतात त्यांच्या पासून सावधान रहा हे स्वतःचा फायदा करून समाजाचे आणि चळवळीचे नुकसान करत असतात... तुम्ही स्वतःच स्वतःची गुलामगिरी संपवली पाहिजे. ती नष्ट करण्यासाठी कोण्या देवावर किंवा कोण्या महापुरुषावर अजिबात विसंबुन राहू नका. लक्षात ठेवा की लोक नुसते आकडेवारीने बहुसंख्य असणे पुरेसे नाही. यश मिळवण्यासाठी आणि ते टिकवण्यासाठी लोकांनी सजग, सक्षम आणि स्वाभिमानी असणे अत्यंत आवश्यक आहे. आपण आपले मार्ग स्वतःच आखले पाहिजेत आणि स्वतःच त्या मार्गावरुन चालले पाहिजे... अस्पृश्यता ही अस्पृश्यांसाठी जीवन सुधारण्याच्या सर्व प्रकारच्या संधींची दारे बंद करून टाकते. ती अस्पृश्याला समाजात मोकळेपणाने फिरण्याची संधी देत नाही, तर ती त्याला कैदेत आणि विजनवासात जगण्यास भाग पाडते; ती त्याला स्वतःला सुशिक्षित करण्यापासून व त्याच्या निवडीचा व्यवसाय करण्यापासून रोखते... अस्पृश्यतेने अस्पृश्य, हिन्दू व अंतिमतः देशाचाही विनाश केला आहे. उपेक्षित वर्गाला जर त्याचा आत्मसन्मान प्राप्त झाला तर ते केवळ स्वतःच्याच प्रगती व समृद्धीमध्ये सहभागी होतील असे नाही तर त्यांची व्यावसायिक कौशल्ये आणि निर्धारामुळे ते देशाच्या शक्ती व समृद्धीमध्ये देखील योगदान देतील. अस्पृश्यतेच्या अवमानकारक जिण्याविरुद्ध संघर्ष करण्यासाठी अस्पृश्यांना जी काही महाकाय शक्ती खर्च करावी लागते आहे, ती जर वाचवली तर तीच शक्ती त्यांनी शिक्षणाचा प्रसार आणि संपूर्ण देशातील संसाधनांचा विकास यासाठी वापरली असती.... या देशात अनेक महात्मे होऊन गेले ज्यांचे एकमेव उद्दिष्ट अस्पृश्यतेला नष्ट करून उपेक्षित वर्गाचे जिणे उंचावून त्यांना मुख्य प्रवाहात सामिल करून घेणे हे होते, पण कुणालाही त्यांच्या कार्यात यश आले नाही. महात्मे आले आणि महात्मे गेले, परंतु अस्पृश्य हे अस्पृश्यच राहिले... जातीप्रथेचे संपूर्णतः निर्मूलन करण्याच्या दृष्टिकोनातून संतांच्या संघर्षाचा समाजावर काही परिणाम झालेला नाही. व्यक्तीचे मूल्य हे स्वयंभू व स्वस्थापित असते; ते त्याच्याकडे भक्तीच्या मुलाम्यामुळे येत नाही. संतांनी हा मुद्दा प्रस्थापित करण्यासाठी संघर्ष केला नाही. याउलट, उपेक्षित वर्गावर त्यांच्या संघर्षाचा अयोग्य परिणाम झालेला आहे. यांमुळे ब्राह्मणांना अस्पृश्यांच्या तोंडावर फेकून त्यांची तोंडे बंद करायला एक तर्क मिळाला की तुम्ही जर चोखामेळा सारखे व्हाल तरच तुम्हाला आदर मिळेल नाहीतर नाही... हिंदू संहितांमधून खोडसाळपणे असा प्रचार केला गेला की उच्च वर्णीयांची सेवा करण्यातच शुद्रांची मुक्ती सामावलेली आहे. अस्पृश्यता ही गुलामगिरीचेच दुसरे नावरूप आहे. कोणताही वंश त्याचा आत्मसन्मान नष्ट करून वाढूच शकत नाही. तेव्हा जर तुम्हाला खरोखरच अस्पृश्यांचे उत्थान करायचे असेल, तर तुम्ही सामाजिक स्तरावर त्यांना त्यांचे भवितव्य घडवण्यासाठी मुक्त असे स्वतंत्र नागरिक म्हणूनच वागवले पाहिजे... मुक्तीदाता विशेषांक #bhimsenik #💪बुद्धांची तत्वे📜 #💙 भीमसैनिक 💙 #🙏 प्रेरणादायक बॅनर

*#डॉ_बाबासाहेब_आंबेडकरांचे_विविध_दर्शन..* *बाबासाहेब आंबेडकरांचे नाव प्रथम मी १९३२ साली माझ्या जन्मस्थळी साठगाव खेड्यात वडिलांच्या तोंडून ऐकले. दिवाळीच्या दिवशी महारपुऱ्यात सभा आयोजित केली होती. त्याप्रसंगी त्यांनी बाबासाहेबांविषयी माहिती दिली. ऐकणारे गरीब, अशिक्षित, काबाडकष्ट करणारे लोक अशा तन्हेने सण साजरा करण्याची प्रथा सुरू करत होते. भारतामधला सर्वात मागासलेला चांदा (चंद्रपूर) जिल्हा त्यावेळी निबिड जंगलांनी व हिंस्र वन्य प्राण्यांनी व्यापलेला होता. अस्पृश्यांची परिस्थिती सर्वात हलाखीची होती. सभेला आलेली मंडळी मलीन व अपुऱ्या कपडचात कसंबसं अंग झाकून बसली होती. स्त्रियांना वस्त्रं जेमतेमच. मी लंगोटीतच होतो. त्यावेळी गुरं राखणे हा माझा धंदा झाला होता. बाबासाहेबांचा उपदेश माझे वडील मारोतराव सर्वांना पटवून सांगत होते.* *'मेलेल्या गाईबैलांचे मांस खाऊ नका. पाडव्याच्या सणाला टोपली घेऊन कुणबीपुऱ्यात उरलेले अन्न मागण्यास जाऊ नका. मुला-मुलींना शाळेत पाठवा, अशी बाबासाहेबांची शिकवण आहे.' वडिलांचे चार शब्द बोलून झाल्यावर माझे आजोबा बुधाजी म्हणाले, 'आणखी कोणीतरी पुढे या न् बोला.' कोणीच उभा राहिला नाही म्हणून ते माझ्याकडे पाहून म्हणाले, 'नामदेव, बोल रे काहीतरी. चारचौघात उभा तर राहून पाहा!' मी हिमत करून पुढे झालो व बोलू लागलो. 'आपण सर्वांनी बाबासाहेब सांगतात तसे वागले पाहिजे.' सर्वांनी शाबासकी दिली. माझी हिमत वाढली.* *१९३३ मधे माझे नाव 'कोल्हारी' गावी प्रायमरी शाळेत टाकले. तो गाव माझ्या गावापासून ३ मैल लांब आहे. शाळेच्या आत बसता येत नव्हते. कोणा स्पृश्यास माझा हात लागला तर त्याला स्नान करावे लागे. नंतर १९३६ ला उमरेड ह्या शहरातील जोगीठाणा प्रायमरी शाळेत नाव टाकले व राहण्यासाठी गावाबाहेरील पडीक जागेमधे वडिलांनी झोपडे बांधून दिले. तिथे मी आजी सगुणाबाई, भाऊ अंकुश व बहीण रुक्मिणी यांसह राहू लागलो. १९३८ मध्ये चवथा व १९४२ ला आठवा वर्ग पास झाल्यावर समाधान लाभले. 'पब्लिक हायस्कूल' मधे शिकत असताना जुलै १८,१९,२० ला १९४२ साली नागपूरला 'अखिल भारतीय डिप्रेड क्लासेस कॉन्फरन्स' करिता बाबासाहेब आले होते. त्यावेळी त्यांचे दर्शन झाले. पण त्याकरिता मी आधीच उमरेडमधे सव्वा रुपयाचे प्रवेशतिकीट घेतले होते. ते पैसे मी शेतात २ पैसे रोजाने काम करून शिल्लक ठेवले होते. तिकीट तर घेतले प्रवेशाचे; पण नागपूरला जावे कसे? माझ्याजवळ फक्त १० पैसेच उरले होते, साठगाववरून नागपूरला जवळपास ५० मैल पायीच गेलो,* *नागपूरला बाबुराव मेश्राम शाहिरांकडे राहिलो. त्यांच्याच कृपेने माझा बाबासाहेबांच्या नागपूरमधील परिषदेच्या जवळच्या विश्रामगृहात समता सैनिक दलातर्फे अंगरक्षक असलेल्या तुकडीत समावेश झाला. त्यावेळी मला किती धन्यता बाटली म्हणून सांगू! परिषदेचे अध्यक्ष* *बाबासाहेबांऐवजी रावबहादूर एन. शिवराज होते. बाबासाहेबांना व्हाईसरॉयच्या कौन्सिलमध्ये सदस्य म्हणून घेतले होते, त्यामुळे बाबासाहेबांनीच श्री. एन. शिवराजचे नाव सुचविले होते. ही सभा नागपूरच्या इतिहासामधील सर्वात मोठी सभा होती. स्वागताच्या वेळी बाबासाहेबांना उद्देशून श्री. बाबूराव मेश्रामांनी गीत गायले, त्यावेळी 'डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरकी जय' चा व टाळ्यांचा गजर होत होता.* *'आंबेडकर, क्या कहूँ शान और शौकत तेरी।* *और बस गई है भीमराव, दिलमें सूरत तेरी.....'* *ह्याच अधिवेशनात डिप्रेस्ड क्लासेसचे नामांतर 'ऑल इंडिया शेड्यूल्ड कास्ट फेडरेशन' असे झाले. स्त्रियांच्या अधिवेशनाची अध्यक्षा श्रीमती डोंगरे व समता सैनिक दलाचे अध्यक्ष पंजाबचे 'गोपालसिंग' होते.* *त्यादिवशी बाबासाहेब फार आनंदात होते. ३० हजारांपेक्षा जास्त स्त्रिया हजर होत्या. अस्पृश्यांच्या सर्व जातींना एकत्र, एका सूत्रात बांधण्याकरिता शेडयूल्ड कास्ट फेडरेशन समर्थ होईल अशी आशा बाबासाहेब व्यक्त करत होते. अधिवेशन आटोपल्यावर संध्याकाळी लाला जयनारायणनी आयोजित केलेल्या स्वागत पार्टीला जावयास बाबासाहेब निघाले. सोबत बरीच कार्यकर्ती मंडळी होती. समता सैनिक दलाचे स्वयंसेवक होते. आम्ही बाबासाहेबांना रस्ता मोकळा करून देत होतो. मंडपाबाहेर आल्यावर आम्हाला दिसले की ३-४ स्त्रिया फाटक्या कपड्यांत असलेल्या, थकलेल्या नजरेने वाट पहात उभ्या होत्या. बाबासाहेब आंबेडकर सर्वांपुढे असल्यामुळे त्यांनी त्यांनाच विचारले, 'आंबेडकर कोठे आहेत?' बाबासाहेबांना फार नवल वाटले. त्यांनी सांगितले की, 'मीच आंबेडकर आहे. आपले काय काम आहे?'* *तेव्हा त्या माउल्या अति आनंदाने पुढे आल्या व आपल्या फाटक्या लुगडयाच्या ओट्यातून झेंडूच्या फुलांचे हार काढून बाबासाहेबांच्या गळ्यात टाकू लागल्या. त्यांच्या मानाने बाबासाहेब फार उंच होते. म्हणून बाबांनी मान खाली बाकविली व सर्व बायांनी त्यांच्या गळ्यात हार टाकले. त्या बाया बाबासाहेबांस सांगू लागल्या, 'आम्ही गरीब दुबळ्या, आमच्याजवळ मंडपाच्या आत जाण्याची तिकीट घेवाले पैसे नोयते बापा, मनून आमी तुमची वाट पाहात उभ्या होतो. कवातरी तुमी बाहार यालय, तवाच दर्शन घेऊ. आमी तुमाले पायले नोयते, आमच्याजवळ तुमचा फोटूबी नाई, तं मग वळखावं तं कायच्या भरोश्यावर? मनून चूक झाली बापा, तुमालेच पुसलो आंबेडकर कोण हाय मनून.'* *हे त्यांचे अगाध प्रेम पाहून बाबासाहेबांनी त्यांना विचारले, 'मग हे हार कसे घेतले? तुमच्याजवळ तर पैसे नव्हते.' तेव्हा त्या भोळ्याभाबड्या ग्रामीण बाया बाबांना सांगू लागल्या. एक म्हणाली, 'आज मी गवताचा भारा आणला खेडपातून, तो विकला य त्या पैशातून हार घेतला.' दुसरीने सांगितले, 'मी काट्यांची मोळी आणली, ती विकली व त्या पैशाचा हार घेतला.' त्यांचे ते निर्मळ प्रेम पाहून बाबासाहेब आंबेडकरांच्या भावना उचंबळून आल्या. त्यांचे डोळे अश्रृंनी दाटले व ते द्रवलेल्या कंठाने त्या माउल्यांना सांगू लागले, 'माझी आई मी लहान असतानाच वारली. ती कशी होती ते मला आठवत नाही, ती तुमच्यासारखीच दयाळू असली पाहिजे. म्हणून माउल्यांनो, मी ठामपणे सांगतो, जसा मी शिकून मोठा झालो, तसाच तुमच्या लेकरांनासुद्धा मोठा करीन व तुम्हाला सुखाचे दिवस दाखवीन. तसे करण्यात जर मी यशस्वी झालो नाही तर मी आपल्या डोक्यात बंदुकीची गोळी घालून घेईन.'* *बाबासाहेबांना त्यादिवशी बरेच पुष्पहार मिळाले होते, फार मोठमोठे व निरनिराळ्या फुलांचे, गुलाब, झेंडू, मोगरा इत्यादी हजारो हार बाबांच्या गळ्यात पडले होते. परंतु त्या गरीब बायांच्या हारांमुळे बाबासाहेबांचे हृदय द्रवले. आम्हाला फार नवल वाटले त्यांचे अश्रू पाहून. त्यांचे अंतःकरण फार कोमल होते. कार्यकर्त्यांना ताबडतोब बोलावून बाबासाहेबांनी आदेश दिला, की 'कोणालाही मंडपाबाहेर राहू देऊ नये. ज्यांची भाषण ऐकायची इच्छा आहे त्यांच्याजवळ पैसे असोत वा नसोत, त्यांना आतमध्ये प्रवेश द्यावा.'* *मुक्तीदाता विशेषांक* *लेखक डॉ ना मा. निमगडे* *संदर्भ डॉ बाबासाहेब* *आंबेडकरांच्या आठवणी* #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #💙 भीमसैनिक 💙 #🙂Positive Thought #bhimsenik #💪बुद्धांची तत्वे📜

*लवकरच भिमजन्मोत्सव 2026* *Coming soon 14 April* *नगरमध्ये नाही, महाराष्ट्रात नाही, भारतात नाही* *तर अवघ्या १०० वरून अधिक देशात साजरी होणारी जयंती म्हणजे* *भीम जयंती* *10X60* *BIGGEST BANNER* *BHIM JAYANTI 20K6* *NANDED* *The first 10X 60 graphics design hoarding was put up in Srinagar, Nanded city, on the occasion of Dr. Babasaheb Ambedkar's 135th birth anniversary.* *संघर्षाच्या आगीतून जन्मलेला समाज) विद्रोह आमच्या शब्दात आणि जगन्यात आहे सर भीमसैनिक प्रभात नगर नांदेड* #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #bhimsenik #🙂Positive Thought #💙 भीमसैनिक 💙 #💪बुद्धांची तत्वे📜

#Coming_soon #coming #14April #bhimjayanti #आमच्या_सारख्या_करोडो_लोकांचे_जीवनाचे_सोने #करणारा_आमचा_बापमाणूस #आमचा_आदर्श #आमचा_श्वास_आमचा_अभिमान #आमचा_स्वाभिमान #आमचा_बाप_माणूस #डराने_क_लिये_दहशत्_और_जलाने_के_लिये #आंबेडकर_नाम_ही_काफी_है..! #अभी_तो_सुरवात_है #drbabadahebambrdkar #drbabadahebambedkarjayanti2K26 #drbabadahebambedkarjayanti #bhimjayanti #bhimjayanti #प्रभात_नगर_मित्र_परिवार_नांदेड #🙂Positive Thought #💪बुद्धांची तत्वे📜 #bhimsenik #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #💙 भीमसैनिक 💙

#मालेगाव_येथे_डॉ_बाबासाहेब_आंबेडकर_यांच्या #पुतळ्याला_अभिवादन_करताना_मुस्लिम_बांधव.. ही आहे भारताची एकता ही ताकत आहे भारतीय संविधान मध्ये सर्व धर्मीय सर्व धर्म समभाव हे स्वातंत्र्य दिलेले आहे संविधानाने #malegaon #ramzan #babasahebambedkar #bhimshahi #babasaheb #drbabasahebambedkar #jaybhim #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #bhimsenik #💙 भीमसैनिक 💙 #🙂Positive Thought

Bhim Jayanti Prabhat Nagar nanded #💪बुद्धांची तत्वे📜 #🙂Positive Thought #jaybhim #💙 भीमसैनिक 💙 #bhimsenik

खापऱ्या महार एका खेडेगावी खापऱ्या राहत असे. गावकीची सर्व कामे तो इमाने इतबारे करी. मेलेली जनावरे ओढण्यात, त्याचे कातडे काढण्यात व मृतमांस खाण्यातच त्याला आपल्या जीवनाची इतिकर्तव्यता वाटत असे. त्याच जीवनाचा त्याला स्वाभिमान वाटत असे. एकदा पाटलाच्या घरापुढील खळ्यात (अंगणात) गावकऱ्यांची सभा भरली. पाटलाचे लहान पोर घरातून बाहेर आले. बापाच्या मांडीवर थोडा वेळ बसले. तिथून उठले. बैठकीच्या मध्यावर थोडोशी मोकळी जागा होती. तिथे गेले आणि हागले ! पाटलाच्या लगेच लक्षात आले. आता काय करावे असा प्रश्न त्याला पडला. कारण या बैठकीत पाटलीन येणे आणि पोराचा' गू काढणे शक्यच नव्हते. त्याने एकवार सभेवर नजर फिरविली. सर्वजण हिरमुसल्या चेहऱ्याने त्यांच्याकडेच पाहत होते. त्याने नंतर दूरवर पाहिले. पलीकडे असलेल्या उकीरड्यावर खापऱ्या महार अंग चोरुन उभा होता. त्याला उद्देशून पाटील ओरडला. - खापऱ्या SS" " जी SS मालक " अरे तुला दिसत नाही काय ? " " कायजी मालक ?" अरे हे-हे ऽ घाणीकडे बोट दाखवित पाटील खेकसला ! खापाऱ्याला अतिशय आनंद झाला ! पाटील आपणाला बोलला ! तो आता त्या घाणीकडे निघाला. भराभर बाजूला होऊन लोकांनी त्याला रस्ता दिला. जवळ गेला. दोन्ही हाताच्या ओंजळीत भरुन घाण काढू लागला. (याचे ओंजळीने घाण कशी काढू लागला याचे साभिनय प्रात्यक्षिक बाबासाहेब करीत असत. ) तो आता हवेत तरंगू लागला ! महारवाड्यात गेला. छाती काढून चालू लागला. कुणाला बोलेना, कुणी बोलले तर दखल घेईना. महार लोक चर्चा करु लागले. अरे खापऱ्याला आज झाले तरी काय ? पारावर असलेल्या एका म्हाताऱ्याने विचारले खापऱ्या !" " काय रं SS" खाप-या गुरगुरला आसं काय करतुच ? कंस करतूय ?" बोलत न्हाईच ।" नाही बोलनार ! " " आर पर कां ? " " तुला म्हाईत न्हाई ! " काय," सबा व्हती पाटलाच्या खळ्यात "मग " तितं कुनाला न्हाई पर मला पाटील बोलला ! " काय बोलला रSS" "मनाला खापऱ्या पोरग सबात हागलं काडून टाकं !! " मग मग काय ? टाकलं काडून मी !! " हासले. हात तिच्या ! म्हातारा उद्‌गारला. भोवती जमलेले लोक एकदम भावार्थ : आपला दलित समाज अज्ञानात गुलामगिरीत कसा सुख मानायचा व गुलामगिरीचाच त्याला कसा अभिमान वाटायचा या संदर्भात बाबासाहेब खापऱ्या महाराची कथा ऐकवीत. ही कथा घनःश्याम तळवटकरांनी खुद्द बाबासाहेबांच्या तोंडून ऐकली... संदर्भ डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांनी सांगितलेल्या गोष्टी #bhimsenik #💙 भीमसैनिक 💙 #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #🙂Positive Thought #💪बुद्धांची तत्वे📜