📙 നോവൽ

പ്രതികാരത്തിൽ 💟💞💞💞 നിന്നൊരു ലവ് 💟💞 written by 📝:—-Naji__rinu പാർട്ട്:-25 🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍 ഞാൻ എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ആകെ വണ്ടർ അടിച്ചു പോയി….. “രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈധ്യൻ കല്പിച്ചതും ഒന്ന് “ എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ ആയല്ലോ … ഇമ്മമക്ക് എന്റെ മനസ്സ് വയിക്കാൻ കഴിവുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു…. പക്ഷേ ഞാൻ സമ്മയിച്ചു കൊടുക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ… ഇമ്മാമ എനിക്കവളെ കണ്ണെടുത്ത കണ്ടു കൂടാ… അവൾക്ക് ജോലി കൊടുത്തതേ ഇങ്ങളെ നിർബന്ധത്തിന …: ഇപ്പോ ഇങ്ങൾ അവളെ കെട്ടാനുംകൂടെ പറഞ്ഞ… അത് നടക്കൂല ഇമ്മാമ….. മോനെ നുണ പറയുമ്പോ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളുന്ന രീതിയിൽ പറയണെ …. അന്റെ മുഖത്ത് എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ട് അനക് ഓളെ ഇഷ്ടാന്നുള്ളത് … നിന്റെ തപ്പിപിടിച്ചുള്ള സംസാരം കേട്ടാൽ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേഉള്ളൂ നിന്റെ കള്ളത്തരം…. പറ എന്ന് മുതൽ തുടങ്ങി മോനു അവളോട് ദിവ്യ പ്രേമം..???? ഇമ്മാമ്മ ഇങ്ങൾ വേർതേ ഓരോന്ന് പറയല്ലി …. ഒക്കെ എങ്കിൽ എന്റെ കുട്ടി അന്റുപ്പ പറയുന്ന പെണ്ണിനെ കല്യാണം കയിക്കണം… എനിക്ക് നിന്റെ കല്യാണം കൺകുളിർക്കേ കാണണം… എന്താ നീ റെഡിയല്ലേ….. ഇമ്മാമ്മ ഇപ്പോ ഞാൻ ഒരു കല്യാണത്തിനൊന്നും പറ്റിയ മൂടിലല്ലാ… സമയാവുമ്പോ ഞാൻ നിങ്ങളോടൊക്കെ പറയാ … ഇനി എങ്ങട നീ.. നിന്റെ വയസ്സത്രേ … അത് ജസ്റ്റ് 27 😉…. അതൊരു വയസ്സല്ലേ… പെണ്ണ് കെട്ടി 2 കുട്ടികളാവേണ്ട ഏജ് ആയി… എന്നിട് നീ വയസ്സായില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നേ…. മോനെ നാളെ നീ നിന്റെ ഉപ്പ കണ്ടെത്തിയ പെൺകുടിയെ കാണാൻ പോവണം… പോയേ പറ്റൂ.. നിന്റെ ന്യായങ്ങളൊന്നും എനിക്ക് കേൾക്കണ്ട…. അവളോട് നിനക്ക് ഇഷ്ടണ്ടാവും കരുതി ആണ് അവളെ പ്രേമിക്കുന്നിലെ ചോയ്ച്ചത്….. അതില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഞങ്ങൾ പറയുന്നതു കേൾക്കു.. എനിക്ക് വാക്ക് താ നീ നാളെ ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ പെണ്ണിനെ കാണാൻ പോവുമെന്ന്… ഇനിയിപ്പോ ഇമ്മാമക് എന്ത് മറുപടി നൽകും ഞാൻ…ഈ അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ സമ്മതികാഞ്ഞ ഇമ്മാമക് എന്തേലും സംഭവിക്കും അത് പാടില്ല….. ചിലതൊക്കെ കണക്ക് കൂടി സമ്മതം മൂളി…. #📙 നോവൽ

എന്നെന്നും നിനക്കായി.. 🌷💕 "പൊന്നു നില നീ എന്നെ ഒന്ന് മനസിലാക് ഇപ്പൊ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ നല്ല കുട്ടിയല്ലേ പ്ലീസ്‌ " "റാം നിനക്ക് ഞാൻ എത്ര ടൈം തന്നു ഇനി എനിക്ക് പറ്റില്ല ഞാനും വരുന്നു നമുക്ക് ഒപ്പം പോയാൽ മതി "നില റാമിനെ തള്ളി തിരിഞ്ഞ് സോഫയിൽ ഇരുന്നു "ഇനി അത്രക് വേണ്ട പ്ലീസ് നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ അല്ല കാര്യങ്ങൾ. അദ്യം ഞാൻ പോയിട്ട് മെല്ലെ കാര്യങ്ങൾ അവധരിപ്പിച്ചിട്ട് ഓക്കേ ആക്കിട്ട് നീ അങ്ങോട്ട് വന്നോ അതുവരെ എന്റെ കുട്ടി ഇവിടെ നില്ക് പ്ലീസ് " "പറ്റില്ലാ..."കൈ കെട്ടി സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന വാശിയോടെ നിൽക്കുന്ന നിലയെ നോക്കി അവൻ ദീർഘശ്വാസം വലിച്ചുവിട്ടു. കാരണം ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല എന്ന് അവൻ അറിയാമായിരുന്നു "ഓക്കേ നിനക്ക് ഇപ്പോൾ എന്താ വേണ്ടത് നാട്ടിൽക് എന്റെ കൂടെ വരണം നിന്റെ കാര്യം ഓക്കേ ആകണം അത്രല്ലേ ഒള്ളു "നിലയുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു അവൻ "യെസ്, റാം എനിക്ക് ഇപ്പോ നല്ല ഫോഴ്സ് വരുന്നുണ്ട് കല്യാണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടിട്ട്.ഞാൻ എന്തു ചെയ്യാനാ എനിക്ക് അവൻ ഇല്ലാതെ പറ്റില്ല. ഇപ്പൊ ആണേൽ വീട്ടിൽ നല്ല ഫോഴ്സ് ഉണ്ട്. ആദ്യം പഠിപ്പ് പറഞ്ഞു പിടിച്ചു നിന്നു പിന്നെ ജോബ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഇപ്പൊ ഞാൻ ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് ആണ് ഇനിയും പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാണ്. പിന്നെ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യല്ല അതോണ്ട് ഞാനും വരുന്നു "ആദ്യം അവൾ മയത്തിൽ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവസനത്തിൽ അവളുടെ ശബ്ദം കനത്തിരുന്നു. റാം ഒന്ന് ചിരിച്ചു "പക്ഷെ നിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും എങ്ങനെ വീട്ടിൽ കയറ്റും "റാം തലക് കൈയ്യും കൊടുത്ത് ആലോചിച്ചു. "എനിക്ക് അറിയില്ല നിന്റെ ബാക്കി അല്ലെ ആലോചിച്ചു നോക്ക് "പുച്ഛത്തോടെ പറയുന്ന അവളെ കാണെ റാം പല്ല് കടിച് 'അവൻ ചെയ്യാനും ഞാൻ അനുഭവിക്കാനും വിധി 'റാം മനസ്സിൽ ഓർത്തു "അങ്ങനെ തോന്നിയ പോലെ അങ്ങോട്ട്‌ കയറാൻ പറ്റില്ല. അവന്റെ പേരെന്റ്സ് അറിഞ്ഞാൽ കൊല്ലും എന്നെയും നിന്നെയും, അവർ ഭയങ്കര പ്രശ്നകാര പോരാത്തതിന് അവന്റെ കല്യാണവും ഉറപ്പിച്ചില്ലേ. അപ്പോ ഇനി പോ..വണോ "റാം പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് അവൾ കൈ നിവർത്തി "റാം നിനക്ക് പറ്റുമെങ്കിൽ മതി ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പോവും കൊല്ലാണെങ്കിൽ കൊല്ലട്ടെ എന്നാലും ഞാൻ പോവും "അതും പറഞ്ഞു ബാഗ് ഇട്ടു അവൾ ഡോർ തുറന്നു "അങ്ങനെ നിന്നെ ഞാൻ ഒറ്റക് വിടില്ല ഞാനും വരും. ബട്ട്‌ എങ്ങനെ കയറും.. ഐഡിയ..."റാം ആലോചിച്ചു ഉറക്കെ പറഞ്ഞു എന്ത് ഐഡിയ "ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി നീ ആണ് വേഷം കെട്ടണം " വാട്ട്‌.... നോ "അവൾ അലറി അതല്ലാതെ വഴി ഇല്ല ചെയ്തേ പറ്റു. അവന്റെ വീട്ടിൽ പെണ്ണിന് സ്ഥാനം ഇല്ല. നീ പോയാൽ നിന്നെ ആ വീട്ടിൽ കയറ്റുക കൂടി ഇല്ല സൊ ഇതാണ് നല്ലത്. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ മതി " "ഓക്കേ "ഒരു മടിയോടെ പറയുന്ന അവളെ കണ്ട് അവന്ക് ചിരി വന്നു. നില അവനെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി "ഓക്കേ അപ്പൊ മോർണിംഗ് 7am ൻ റെഡി ആയി നില്ക് ഞാൻ വന്നു പിക്ക് ചെയ്യാം "പോവാൻ നിൽക്കുന്ന അവളോട് അവൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. ശേഷം അവൾ പോയി എന്ന് ഉറപ്പായത്തും അവന്റെ ചുണ്ടിലെ ചിരി മാഞ്ഞു.പകരം അവന്റെ മുഖത് പല ഭാവങ്ങൾ മിനി മറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു തുടരും... കമന്റ്സ് വേണം ട്ടോ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

#😎 ബുധനാഴ്ച സ്പെഷൽ സ്റ്റാറ്റസ് #😎 Thursday Attitude Status #📔 കഥ #📙 നോവൽ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 17) (സയാൻ) മൗണ്ടൻ വ്യൂ പോയിന്റിലെ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് ഫ്ലാറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ജസ വല്ലാതെ മൗനിയായിരുന്നു. എന്തോ ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത അവളിൽ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്. യാത്രയിലുടനീളം ഷെറിൻ എന്നെ വല്ലാതെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അത് ജസയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ ജസയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൾ ബാൽക്കണിയിൽ തനിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ: "ജസാ... എന്താ ഒരു മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലല്ലോ? യാത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?" അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ ആ ചിരിയിൽ പഴയ ആ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജസ: "ഇല്ല സയാൻ... എനിക്ക് ക്ഷീണമാണ്. പിന്നെ ഷെറിൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കാനുണ്ട്." ഞാൻ: "എന്ത് കാര്യങ്ങൾ? നീ എന്തിനാണ് വെറുതെ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത്? ഷെറിൻ നമ്മുടെ കൂടെ തന്നെയല്ലേ ഉള്ളൂ. അവൾ നമുക്ക് ശല്യമാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ." എന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ മറുപടി അവൾക്ക് ദേഷ്യമാണോ സങ്കടമാണോ ഉണ്ടാക്കിയത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. അവൾ പെട്ടെന്ന് അകത്തേക്ക് നടന്നുപോയി. (ഷെറിൻ) ഞാൻ എല്ലാം അകലെ നിന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജസയുടെ മുഖത്തെ ആ ദേഷ്യം എനിക്ക് വലിയൊരു സന്തോഷമാണ് നൽകുന്നത്. ഞാൻ അവരുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. ജസ അവിടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഷെറിൻ: "ജസേ... നീ സയാൻ ഇക്കയോട് പിണങ്ങിയോ? എന്റെ പെരുമാറ്റം നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കിയോ? എനിക്ക് ശരിക്കും വിഷമമുണ്ട്. പണ്ട് ഇക്കയോട് എനിക്കുള്ള സ്നേഹം ഇപ്പോഴും സൗഹൃദമായി എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ട്. അത് ഞാൻ മറച്ചുവെക്കുന്നില്ല. നീ അത് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്." അവൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ജസയെ കൂടുതൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. അവൾ കരയണോ അതോ ഷെറിനെ തല്ലണോ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും. (ജസ) ഷെറിൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി. അവൾക്ക് ഇപ്പോഴും സയാനോട് സ്നേഹമുണ്ട്! അത് അവൾ തന്നെ സമ്മതിക്കുന്നു. പിന്നെ സയാൻ സാർ എന്തിനാണ് അവളെ ഇത്രയധികം കൂടെക്കൂട്ടുന്നത്? എന്റെ ഫോണിലേക്ക് അപ്പോൾ സയാൻ സാറിന്റെ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു: "ജസേ, ഷെറിന് ഇവിടെ നിൽക്കാൻസൗകര്യമില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് അവൾക്ക് ഒരു റൂം വാടകയ്ക്ക് എടുത്ത് കൊടുക്കാം. അവൾ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾനിനക്ക് വിഷമം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് പറയാമല്ലോ?" ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് മറുപടി അയക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ, ഷെറിൻ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. ഷെറിൻ: "ജസേ... ഇക്കയോട് നീ ഒന്നും പറയണ്ട. അദ്ദേഹം എന്നെ പുറത്താക്കിയാൽ എനിക്ക് പോകാൻ വേറെ ഒരിടവുമില്ല. നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ സംശയിക്കരുത്. നിന്നെയും അദ്ദേഹത്തെയും വേർപിരിക്കാനല്ല ഞാൻ വന്നത്, ഒന്നിച്ചു നിർത്താനാണ്." അവളുടെ കണ്ണിലെ ആ കള്ളക്കണ്ണുനീർ കണ്ട് ഞാൻ വല്ലാതെ തളർന്നു പോയി. സയാൻ സാർ എന്നെ എത്ര സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഷെറിൻ എന്നെ വല്ലാതെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. സയാൻ സാറിനെ വിശ്വസിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ഈ ഷെറിനെ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ വയ്യ! (സയാൻ) അന്ന് രാത്രി ഞാൻ ജസയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ അവൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. ഞാൻ: "ജസാ... നീ എന്താ ഇങ്ങനെ? നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?" അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൾ ജനാലയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. സയാൻ എന്ന ഞാൻ, എന്റെ പ്രണയത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, ഷെറിന്റെ ആ തന്ത്രങ്ങൾ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. ജസ എന്റെ അടുത്തല്ല, എവിടെയോ ദൂരെയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. (തുടരും...) ✍🏻whispering words #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ.... 🔻 ഭാഗം _73 ✍️ രചന - Aysha akbar അവൻ വന്നതോടെ ആ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലെ സന്തോഷത്തിനും നിറം കൂടിയിരുന്നു...... അവന് ചുറ്റുമുള്ളവർ അവനെ ഹൃദയത്തിലേക്കാണ് എടുത്ത് വെച്ചതെന്നറിയാതെ അവൻ മുകളിലേ അട്ടം നോക്കിയങ്ങനെ കിടന്നു..... തുറന്നിട്ട ജന വാതിലിലൂടെ വരുന്ന ഇളം കാറ്റേറ്റ് തണുക്കാതിരിക്കാൻ മിനുസമുള്ള ഒരു തുണി കൊണ്ട് അവനെ പൊതിഞ്ഞു വെച്ചിരുന്നു.... കൃഷ്ണ കിരീട പ്പൂക്കൾ അവനെ ഒരു നോക്ക് കാണാൻ എത്തി നോക്കി..... ചുവട് വെച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ തങ്ങളെ കാണാൻ പുറത്തേക്കൊടി വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ അവ നിറഞ്ഞു സന്തോഷിച്ചു....... ചെറു ചാറ്റൽ മഴ പുറത്ത് വീഴുന്നുണ്ട്....... സച്ചു ഇഷാനിക്കും കുഞ്ഞിനും അരികിൽ അങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്.... സുഖമുള്ള ഒരു തെന്നൽ അവർക്കിടയിലേക്ക് കടന്ന് വന്നു......... ലോകം വെട്ടി പ്പിടിച്ചത് പോൽ ഇഷാനി വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവരെ നോക്കി ക്കിടന്നു..... കുഞ്ഞി കവിളുകളിൽ അവന്റെ ചുണ്ടുരസുമ്പോൾ ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളെയവൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു..... അതേയ്..... ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂറും ഇവിടെയിങ്ങനെ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്നാൽ ഞങ്ങൾക്കൊന്നും കുഞ്ഞിനെ എടുക്കണ്ടേ.... അപ്പോഴേക്കും മുഖം വീർപ്പിച്ചതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് മീനു അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു..... ഞാനിപ്പോ വന്ന് കിടന്നല്ലേയുള്ളു.... നീയല്ലേ കോളേജിലേക്ക് പോലും പോകാതെ ഇവിടെ അടയിരിക്കുന്നത്...... തലയൊന്ന് ചെരിച്ചു കൊണ്ട് സച്ചുവത് പറയുമ്പോൾ മീനു അത് കേട്ടില്ലെന്ന വണ്ണം അവർക്കിടയിലേക്ക് നൂണ്ട് കയറി...... കുഞ്ഞിനെ തന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ചു കിടത്തി അവളാ കുഞ്ഞി കവിളിൽ മുത്തി.... പൊന്നേ..... ചക്കരെ...... മുത്തേ...... അവനെ വിളിക്കാൻ വാക്കുകൾ തികയുന്നില്ലായിരുന്നവൾക്ക്.... സച്ചുവും ഇഷാനിയും ഒരു ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കി കിടന്നു....... ഇഷാനി മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ ഉമ്മറത്ത് വെച്ചുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും കൂടിയി രിക്കൽ ഇപ്പോൾ ഈ ചെറിയ മുറിയിലാണ്..... അതിന് കാരണവും ഇഷാനി തന്നെയാണ്.... താനില്ലാതെ അവരങ്ങനെ കൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്കും അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ തോന്നും.... അത് കൊണ്ടാണ് എല്ലാവരെയും പ്രസവ രക്ഷാ മരുന്നുകളുടെ ഗന്ധമുള്ള ഈ മുറിയിൽ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത്..... സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലവും അത് തന്നെയാണ്..... കാരണം ഇവിടെയാണല്ലോ അവനുള്ളത്..... ഇവനെന്ത് പേര് വെക്കും നമ്മൾ........ ആ ചർച്ചക്ക് തുടകക്കമിട്ടത് മീനുവാണ്..... ഇഷാനി പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യം അവൾക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തു.... അങ്ങനെ എല്ലാവരും കൂടി അവന് പേര് കണ്ടു പിടിച്ചു....... വിഹാൻ കൃഷ്ണ....... അവന്റെ കുഞ്ഞി കാതിൽ ആ പേര് വിളിക്കുമ്പോൾ ഇഷാനിയുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത് ഇരുട്ടിനെ നീക്കി ഭൂമിയിലേക്ക് കടന്ന് വരുന്ന ആ സ്വർണ നിറത്തിലുള്ള പ്രകാശമായിരുന്നു..... അതേ..... അതാണ്‌ വിഹാൻ...... അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു നിന്നു...... എല്ലാവരിലും ഒരേ സന്തോഷം.... അതേ അവനെന്നത് പുതിയ സന്തോഷത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്........ എല്ലാവരിലും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ ആ സന്തോഷത്തിനേ അളന്നെടുക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല..... തനൂജയും ഗോപിയും അവനെ എടുത്ത് കൊണ്ട് നടന്നു....... കൈ നിറയെ അവനുള്ള സമ്മാനങ്ങളുമായി മമ്മയും ഋതിനും വന്നു...... പപ്പ..... അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ..... ഇഷാനി ഗായത്രിയോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവരൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..... ഞാൻ ഋതിനേ കൊണ്ട് പറയിപ്പിച്ചിരുന്നു.... ഒന്നും പറയാതെ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തെന്നാ പറഞ്ഞത്..... ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ ആ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ഒരു നിസ്സംഗത ഇഷാനിയെയും വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു.... അവർ പോകും വരെ കുഞ്ഞിനെ ഋതിൻ എടുത്ത് നടക്കുന്നതിൽ ചെറിയൊരു പരിഭവം മീനുവിനുണ്ടായിരുന്നു.... അവൾക്ക് കൂടുതൽ സമയം കുഞ്ഞിനെ കിട്ടുന്നില്ലെന്ന പരാതിയിൽ അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു...... സന്തോഷമുള്ള നിമിഷങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് പെട്ടെന്ന് കൊഴിഞ്ഞു വീണു തുടങ്ങി...... കൊഴിഞ്ഞതിനേക്കാൾ മനോഹരമായ പുതിയ സന്തോഷങ്ങൾ തളിർക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു...... അവൻ വിളിച്ചിടത്തേക്ക് നോക്കാനും മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിക്കാനും തുടങ്ങി...... മോണ കട്ടിയുള്ള അവന്റെ ചിരിയിൽ ആ വീട് മുഴുവൻ വെളിച്ചം പരന്നു...... കാണാൻ അവൻ ഇഷാനിയെയും സച്ചുവിനെയും പോലെയായിരുന്നില്ല.... ഇരു നിറത്തിൽ തുടുത്ത കവിളുകളുള്ള ഓമനത്തമുള്ളൊരു മുഖമായിരുന്നു... പക്ഷെ സച്ചുവിന്റെ ആ കോലൻ മുടി അതേ പോലെ അവന് പകർന്ന് കിട്ടിയിരുന്നു..... ഇഷാനി ഇടയ്ക്കിടെ രണ്ട് പേരുടെയും മുടിയിൽ ഒരു പോലെ തലോടും..... അപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിലെ സന്തോഷം മുഴുവൻ തന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞു നിൽക്കും പോലെ തോന്നിയവൾക്ക്...... വിനൂട്ടാ........ ആ വലിയ വീട്ടിലൊന്നാകെ ആ വിളി മുഴങ്ങി...... എപ്പോഴും കച്ചവടത്തിന് പോയിരുന്ന ഗോപി യുടെ പോക്ക് ഇടക്കായി...... ആന കളിക്കാനും കഥ പറയാനും അയാൾ സ്വയം സമയം കണ്ടെത്തി...... പാട വരമ്പിലൂടെ കുഞ്ഞിനേയും തോളിലേറ്റി ഗോപി നടന്നു വരുമ്പോൾ ഒരു നറു ചിരിയോടെ ഇഷാനി ആ ഉമ്മറത്തു നിൽക്കും....... സ്നേഹം എന്തെന്നറിയാതെ വളർന്ന അമ്മയാണ്‌ താനെന്ന് എന്നെങ്കിലും പറയുമ്പോൾ അവന് വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരിക്കാം.... കാരണം അവൻ സ്നേഹത്തിന്റെ ഉൾക്കടലിലാണ്.... വാൽസല്യത്തിന്റെ തിരകളിലാണ്....... സച്ചു കടയിൽ നിന്ന് അല്പം നേരത്തെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... വന്ന ഉടൻ ഡ്രെസ്സെല്ലാം മാറി കുഞ്ഞിനെയുമെടുത്ത് ആ തിണ്ണയിൽ വന്നിരിക്കും.... അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരിയെന്ന വണ്ണം അവളും കിടക്കും...... നന്ദ്യാർ വട്ട പൂക്കളുടെ നേർത്ത സുഗന്ധം അവിടമാകെ പരക്കും.... അല്പം ദൂരെ നിന്ന് തവളകളുടേ യും ചീവീടുകളുടെയും ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ടാവും...... ഇളം കാറ്റ് ഒരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി തങ്ങളെ തഴുകി വരും..... കാറ്റിനും ശബ്ദമുണ്ടോ... ഉണ്ട്...... ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയാൽ അറിയാം.... കാറ്റിനു പ്രത്യേക ശബ്ദമുണ്ട്...... ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ പരസ്പരം കലഹിക്കുന്ന ശബ്ദം........ ചുള്ളി ക്കമ്പുകൾ കൈ കോർക്കുന്ന ശബ്ദം..... പച്ചിലകൾ തലോടുന്ന ശബ്ദം........ പൊടി പടലങ്ങൾ പതിയെ ഒന്നുയർന്നു താഴുന്ന ശബ്ദം....... അതേ..... കാറ്റിനും ഈണമുണ്ട്...... അവളൊന്നു കൂടി അവനോട് ചേർന്നു നിന്നു..... സന്തോഷത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ അവളുടെ ഹൃദയം ശെരിക്കുമൊരു അപ്പൂപ്പൻ താടിയായി മാറിയിരുന്നു..... ഇളം കാറ്റിന്റെ ശക്തി പെട്ടെന്ന് കൂടി ക്കൂടി വന്നത് പോലെ അവർക്ക് തോന്നി...... എവിടെയോ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്..... ഈറൻ നിറഞ്ഞൊരു തണുത്ത കാറ്റ് വന്നതും മുത്തശ്ശി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി..... മേഘം ഉരുണ്ട് കേറിയ പോൽ നിലാവ് ഒളിച്ചു നിന്നു....... വലിയ മഴക്കുള്ള കോളെന്ന പോൽ ആകാശം കനത്തു തുടങ്ങി...... പെട്ടെന്ന് കറന്റ്‌ പോയതും ഇഷാനി സച്ചുവിന്റെ കയ്യിലൊന്ന് കയ്യമർത്തി.......... വിളക്ക് കത്തിക്ക്..... എമർജൻസി എവിടെ..... തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾ ആ ഇരുട്ടിൽ ഉയർന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ സച്ചു വും ഇഷാനിയും ഇരുന്നിടത് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നില്ല.... സച്ചു എഴുന്നേൽക്കണ്ടാ.... ഇരുട്ടിൽ കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് വീഴും...... ആ ഇരുട്ടിലും അച്ഛൻ താക്കീതെന്ന പോലത് പറയുമ്പോൾ സച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു പ്രകാശം നിറഞ്ഞു...... അപ്പോഴാണ് ആ മുറ്റത്തേക്കൊരു കാറ് വന്ന് നിന്നത്........ ഹെഡ് ലൈറ്റ്ന്റെ വെളിച്ചം അവിടമാകെ നിറഞ്ഞു.... ആ നേരത്ത് അങ്ങനെയൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് കൊണ്ട് തന്നേ എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു...... ഡോർ തുറന്ന് ഇറങ്ങിയ ആളിലേക്ക് എല്ലാവരും കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ചു നിൽക്കെ ആ ഇരുട്ടിലും ഇഷാനി അയാളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു..... പപ്പാ..... അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഒരു വിറയലോടെ ആ പേര് പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അത് വരെ കനത്ത് നിന്നിരുന്ന മേഘം ഘനീഭവിച്ചു തുടങ്ങി..... ആദ്യത്തെ തുള്ളി ഭൂമിയിലേക്ക് വീണതും അയാൾ ഒരു ചുവട് മുന്നോട്ട് വെച്ചിരുന്നു..... ഭയം കൊണ്ട് ഇഷാനി നിന്ന് വിറച്ചു...... (തുടരു) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

★ *പ്രതിലിപി പ്രീമിയം' കഥ* ★ *തന്നെ മറന്നുപോയ ഭർത്താവിനെയും മരിച്ചു പോയെന്ന് കരുതിയ കുഞ്ഞിനേയും നേടിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവളുടെ പ്രണയകഥ 🔥🔥...* ഈ കഥ പ്രതിലിപി ആപ്പിൽ വായിക്കൂ *_താലി ബന്ധനം_* 290581 പേർ ഏറെ ഇഷ്ടത്തോടെ വായിച്ച കഥ https://pratilipi.app.link/I6qfUg2Ss2b #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…*

താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 9 നജ കമ്പനിയിലെ work ചെയ്യന്നതിനിടയിൽ ആയിരുന്നു പെട്ടെന്നൊരു കാര്യാ ഓർത്തത്. ഇന്നലെ കണ്ട ചിലന്തിയെ മറ്റാരും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. അതുപോലെ തന്നെ ആരും കണ്ടത്താത്ത പക്ഷിയെ ആയിരിക്കുമോ താൻ ഇന്നലെ കണ്ടത്. ഫോട്ടോ എടുത്തു എന്നല്ലാണ്ട് അതിനെ പറ്റി ഗൂഗിളിൽ നോക്കിയിട്ടില്ല. ഉടനെ നജ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ ഗൂഗിളിൽ ഓൺ ചെയ്തു ഇന്നലെ കണ്ട പക്ഷിയുടെ സവിശേഷത വെച്ചു സെർച്ച്‌ ചെയ്തു. "A bird with a sharp red beak, dark blue shining eyes, black feathers and yellow legs. And a red feather like a crown on the head".. Which bird is this? നജ ഉത്തരത്തിനായി കാത്തിരുന്നു. ഉടനെ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്‌ക്രീനിൽ മൂന്ന് result വന്നു. നജ ഓരോന്നും വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. "സാധ്യമായ പക്ഷികൾ ​ ഇരട്ടത്തലച്ചി (Greater Racket-tailed Drongo): ഇവയ്ക്ക് കറുത്ത നിറവും തലയിൽ ചെറിയൊരു കിരീടം (Crest) പോലെയുള്ള തൂവലുകളുമുണ്ട്. എന്നാൽ കൊക്കും കാലും കറുത്ത നിറത്തിലാണ്. ​ കരിയിലക്കിളി (Jungle Babbler): മഞ്ഞ കാലുകളും കൊക്കും ഉണ്ടെങ്കിലും ഇവയ്ക്ക് ചാരനിറമാണ്. ​ സൽഫർ ക്രെസ്റ്റഡ് കോക്കറ്റൂ (Sulphur-crested Cockatoo): ഇവയ്ക്ക് കിരീടമുണ്ടെങ്കിലും നിറം വെള്ളയാണ്. പക്ഷെ ഇതിലൊന്നും താൻ കണ്ടപോലെ തന്നെയുള്ള പക്ഷി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നജയുടെ കണ്ണുകൾ വിരിഞ്ഞു. മറ്റൊരു അഭൂർവ പക്ഷിയെ കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷത്തിൽ അവൾ ബെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. ചുറ്റുമുള്ളവർ നോക്കി.സ്ഥലകാല ബോധം വീണ്ടെടുത്തു അവൾ വർക്കിലേക്ക് തന്നെ നീങ്ങി. --------------------------------------------------------- "അഭി.. ഞാൻ പറഞ്ഞ പുസ്തകം വന്നോ"? അഭിയുടെ കടയിലേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് alex ചോദിച്ചു. "ആട.. എത്തിയിട്ടുണ്ട്." "നിന്നോട് പറഞ്ഞാൽ ഏതു പുസ്തകമാ കിട്ടാതെ ഇരിക്ക്യ" "ആ. നിനക്ക് അത് പറയാം. ഈ പുസ്തകം ഒന്നൊപ്പിക്കാൻ ഞാൻ പെട്ട പാട് എനിക്കെ അറിയൂ." "വെറുതെ അല്ലല്ലോ അഭി. Extra പൈസ തരുന്നില്ലേ" "അതുകൊണ്ട് മാത്രമാ ഞാൻ ഇത് തേടി അലഞ്ഞത്. അല്ലടാ. എന്താണ് ഈ ബുക്കിന്‌ ഇത്ര പ്രത്യേക."? "എടാ. ഇത് Elliot Aronson എഴുതിയ The Social Animal എന്ന പുസ്തകം ആണ്. മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള deep research ഇതിലുണ്ട്" "എങ്ങനെ alex ഇതൊക്കെ വായിച്ചു മനസ്സിലാകുന്നേ.ഞാൻ just വായിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ കിളി പോയി. കട്ടിയുള്ള ഇംഗ്ലീഷും ആദ്യമായി കേൾക്കുന്ന വാക്കുകളും" Alex ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "വായിക്കാൻ പറ്റാത്ത പുസ്തകം എന്നൊന്നും ഇല്ലടാ. Interest ഉണ്ടേൽ എന്തും വായിക്കാം.." "അല്ലേടാ..ജോസ് ന്റെ വീട്ടിൽ തമാശക്കാർ വന്നെന്നു കേട്ടു" അവരുടെ തുടർ സംസാരത്തിനിടയിൽ alex ചോദിച്ചു. "ആട. നാല് പെൺകുട്ടികളാണ്. ഇവിടെ info ഇൽ work ചെയ്യുന്നവരാണ്." "നീ പരിചയപെട്ടോ" "ആട.. അനിലേട്ടൻ പറഞ്ഞു പോയി നോക്ക്.. കച്ചോടം കിട്ടാൻ ചാൻസ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പൊ പോയീന്നു." Alex ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് അഭിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു "നിനക്ക് അവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അറിയില്ലേ" അഭി ഒന്ന് ചുറ്റും നോക്കുക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "Alex.. അവർ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ആണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവർ അവിടെ വന്നിട്ട് ഒരാഴ്ച്ച ആവാനായി. അവർക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല. അതൊക്കെ അന്തവിശ്വാസം ആണെടാ.നീ ഇ psychology ഒക്കെ പഠിച്ചിട്ട് ഇതൊക്കെ വിശ്വസിക്കുന്നത് കഷ്ടമുണ്ട്" "നിനക്കവിടെ ഒരു പ്രേശ്നവും ഇല്ലെന്ന് പറയാൻ കാരണം എന്താണ്" "കാരണം കുറെയുണ്ട്. ഒന്ന് ഇതുവരെ അവർക്കു ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല. രണ്ട് സയൻസ് prove ചെയ്യാത്ത കാര്യമാണ്. വെറും അന്തവിശ്വാസം എന്നാണ് സയൻസ് പറയുന്നത്. പിന്നെ എന്തിന് വിശ്വസിക്കണം.ഇ പ്രേതം, ആത്മാക്കൾ എല്ലാം പണ്ടുള്ള ആളുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു കഥ മാത്രമാണ്. അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല" "ശെരി.science കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടല്ല എന്നല്ലേ നീ പറഞ്ഞത്.അതുകൊണ്ടല്ലേ നീ വിശ്വസിക്കാത്തത്" അതെ എന്ന് അഭി തലയാട്ടി. "വർഷങ്ങൾക്കുമുന്നേ സൂര്യനാണ് ഭൂമിക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് എന്നാണ് ആളുകൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ഭൂമിയാണ് സൂര്യന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് എന്ന് ഗാലീലിയോ പോലും പറഞ്ഞെങ്കിലും ആരും അത് വിശ്വസിച്ചില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന് നമുക്ക് സത്യം അറിയാം. ഭൂമിയാണ് സൂര്യന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് എന്ന്.അതായത് അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ സയൻസ് പഠിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതുകൊണ്ട് സത്യം മനസ്സിലായി. അതുപോലെ ആണ് എല്ലാം. സയൻസ് നു ഇന്നും എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം അറിയില്ല.അറിയാത്ത കാര്യം പഠിക്കുമ്പോഴാണ് സയൻസ് ഉത്തരം നേടുന്നത്. അതുപോലെ സയൻസ് ഇന്നും ആത്മാക്കളെ പറ്റി പഠിക്കുന്നുണ്ട്. മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നതിന് ഉത്തരം കിട്ടാനുള്ള തീവ്ര പരിശ്രമത്തിലാണ് അവർ. ഒരുപക്ഷെ അതിനവസാനം ആത്മകൾ ആകുമെന്ന ഉത്തരം കിട്ടിയാലോ..?" അഭിക്ക് ഉത്തരം ഉണ്ടായില്ല., അവൻ alex ന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി. Alex തുടരുന്നു. "ഇനി നീ പറഞ്ഞ മറ്റൊരു point. അവർക്കു ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന്. ആത്മക്കൾ ഒരിക്കലും പെട്ടെന്ന് ആക്രമിക്കില്ല. അവരുടെ ഉദ്ദേശവും അതല്ല. തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് വന്ന ആളുകളെ അവർ ചെറുതായി ഭയപ്പെടുത്താനോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും സൂചനകൾ കൊടുത്തു അവിടെനിന്നു പുറത്താക്കാനോ ആണ് ശ്രമിക്കുക.എന്നിട്ടും അവർ പോയില്ലെങ്കിലാണ് അവർ വൈലന്റ് ആകുക.അവർക്ക് ചിലപ്പോൾ സൂചനകൾ കിട്ടിക്കാണും. എന്നാൽ അവരും നിന്നെപ്പോലെ ഇതെല്ലാം കേട്ടുകഥകൾ ആണെന്ന് വിശ്വസിച്ചായിരിക്കും അവടെ തുടരുന്നത്... ചുരുക്കിപറഞ്ഞാൽ എല്ലാം തുടങ്ങാൻ പോകുന്നെ ഒള്ളു. അവർ അപകടത്തിലാണ്." Alex ന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അഭിയുടെ മുഖം ചുവന്നു. അഭിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുകൊണ്ട് alex അവിടെന്നുന്നും ഇറങ്ങി. അഭി തന്റെ കസാരയിൽ ഇരുന്നു. അവൻ അതിൽ ചാരികൊണ്ട് മുകളിൽ ഓടുന്ന ഫാനിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ ചിന്തകൾ പുറകോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു. ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ ആ വീട്ടിൽ കേട്ടിത്തൂങി കിടന്ന സണ്ണിചായന്റെ മൃതുദേഹം.6 മാസങ്ങൾക്കുശേഷം അയാളുടെ മകനും ജോസ് ന്റെ അനിയനും ആയിരുന്ന ജോപ്പന്റെ മരണം. ശേഷം ഒരു മാസങ്ങൾക്കുമുന്നേ ആ വീട്ടിലെ അവസാന ആളുമായ മറിയാമ്മയുടെ മരണവും..ആ മരണ പരമ്പര പലരിലും സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും കാലക്രമേണ ആളുകൾ അതു മറക്കാൻ തുടങ്ങി..പലരും ആ വീട്ടിൽ ഇപ്പോഴും അവരുടെ ആത്മക്കൾ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ആരും ആ വീട് എടുക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.. അഭി കണ്ണു തുറന്നു. മുന്നിൽ നിഷ്കളങ്കരായാ ആ പെൺകുട്ടികളുടെ മുഖവും alex പറഞ്ഞ വാക്കുകളും തെളിഞ്ഞു വന്നു.. "ആത്മക്കൾ ഒരിക്കലും പെട്ടെന്ന് ആക്രമിക്കില്ല. അവരുടെ ഉദ്ദേശവും അതല്ല. തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് വന്ന ആളുകളെ അവർ ചെറുതായി ഭയപ്പെടുത്താനോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും സൂചനകൾ കൊടുത്തു അവിടെനിന്നു പുറത്താക്കാനോ ആണ് ശ്രമിക്കുക.എന്നിട്ടും അവർ പോയില്ലെങ്കിലാണ് അവർ വൈലന്റ് ആകുക.അവർക്ക് ചിലപ്പോൾ സൂചനകൾ കിട്ടിക്കാണും. എന്നാൽ അവരും നിന്നെപ്പോലെ ഇതെല്ലാം കേട്ടുകഥകൾ ആണെന്ന് വിശ്വസിച്ചായിരിക്കും അവടെ തുടരുന്നത്... ചുരുക്കിപറഞ്ഞാൽ എല്ലാം തുടങ്ങാൻ പോകുന്നെ ഒള്ളു. അവർ അപകടത്തിലാണ്." (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📙 നോവൽ

ശക്തമായ മഴയും കൊടുക്കാറ്റും വീശി അടിക്കുന്ന ആ രാത്രിയിൽ ഓലക്കുടിലിൽ ഉറങ്ങുന്ന പാറുക്കുട്ടി അമ്മയും കൊച്ചു മകൾ കണ്മഷിയും.കണ്മഷിയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഉറക്കമില്ലാതെ കാറ്റും മഴയും വീശിയടികുമ്പോൾ പേടിച്ചു പരിഭാന്ത്രരായി നേരം വെളുപ്പിച്ചു. " എടി പുതച്ചു മൂടി ഇങ്ങനെ അങ്ങ് കിടക്കാതെ എഴുന്നേൽക്കടി, " രാവിലെ അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങളോട് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.അമ്മയുടെ അടുത്ത വരവ് തന്നെ തല്ലാൻ ആവുമെന്ന് അവൾക് അറിയാം. ആയതിനാൽ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. ഉറക്കമുണർന്നതിന് ശേഷം കിടന്നിരുന്ന പായ മടക്കി അച്ഛമ്മയുടെ കട്ടിലിന്റെ ചാരെ വെച്ചു. " അച്ഛമ്മ എവിടെ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ.... "???? ഉമ്മർത്തു ഇറങ്ങി അവൾ ഉറക്ക ചടവ് മാറാൻ മുഖം കഴുകി തുടച്ചു. അച്ഛനും അമ്മക്കും ഇളയവൾ ആണ് കണ്മഷി. സഹോദരൻ ഒരു ഡ്രൈവർ ആണ്, ദൂരെ സ്ഥലങ്ങളിൽ വണ്ടി ഓടിച്ചു നടക്കുകയാണ്. കിട്ടുന്ന ഇടവേളകളിൽ മാത്രമേ വീട്ടിലേക്കു ഒരു മടക്കം ഉള്ളു കുമാരനു. അച്ഛനും അമ്മയും രാവിലെ തന്നെ പാടത്തു പണിക്കു പോകും. പിന്നീട് കണ്മഷി സ്കൂളിലേക്കും. പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ വിദ്യാർത്ഥിയാണ് കണ്മഷി. പഠിക്കാനും സ്കൂളിൽ പോകാനും അവൾക്കു ഒട്ടും താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. കഷ്ടപ്പെട്ടു ആണ് കണ്മഷിയെ പഠിക്കാൻ അയക്കുന്നത്. "അച്ഛമ്മ എവിടെ അമ്മേ? രാവിലെ കണ്ടില്ലലോ " "രാവിലെ തന്നെ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. മക്കളുടെ വിടായ വീട് എല്ലാം കേറിയിറങ്ങി പരദൂഷണം പറയാൻ. കുശലം ചോദിച്ചു ഇരിക്കാതെ നീ പോയി രണ്ടു പത്രം വെള്ളം കോരിയിട്ട് വാ പെണ്ണെ...." ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ആണ് ഇവരുടെ താമസം. പാറുക്കുട്ടി അമ്മക്ക് മക്കൾ 9 ആണ് . പെണ്മക്കളെ എല്ലാം ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരുന്ന കാലം തന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചയച്ചു.. പിന്നെയുള്ള 5 ആൺ മക്കളും ചുറ്റോടു ചുറ്റുമാണ് താമസിക്കുന്നത്. പകൽ മുഴുവൻ മക്കളുടെ വീട്ടിൽ കേറി ഇറങ്ങി നടന്നു.എന്നിരുന്നാലും രാത്രി നേരം കണ്മഷി എല്ലാം താമസിക്കുന്ന ആ കുടിലിൽ വന്നു അന്തി ഉറങ്ങണം. ഇതാണ് ഇവരുടെ കുടുംബം. " അച്ഛൻ പാടത്തേക്ക് പോയിട്ട് മണിക്കൂർ ഒന്ന് ആയി. ഇവിടെത്തെ പണി കഴിഞ്ഞു ഞാൻ അവിടെ എപ്പോൾ എത്തും എന്നിനി അറിയില്ല എനിക്ക്. " അമ്മ തുടർന്നു. വെള്ളത്തിനു രണ്ടു വളവ് മാറി ശാന്തായേച്ചിടെ കുടിയിലിൽ വരെ ചെന്ന് വേണം രണ്ടു പാത്രം കൊണ്ട് വരാൻ.എന്നും കണ്മഷിയും അമ്മയും അങ്ങിനെയാണ് വീട്ടിലേക്കു ആവശ്യമുള്ള വെള്ളം എത്തിക്കാറുള്ളത്. വെള്ളവും കോരി വീട്ടിലെ പണികളും ഒതുക്കി കണ്മഷിയെ സ്കൂളിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു, അമ്മ പാടത്തേക്ക് ഓടി . " കണ്മഷി, നീ എന്താ ഇന്ന് സ്കൂളിലേക്ക് വരാം എന്ന് വിചാരിച്ചേ,.......... " സ്കൂളിൽ എത്തിയ ഉടൻ കൂട്ടുകാരികൾ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. 😂........... " നിങ്ങളെ ഒക്കെ പേടിച്ചു എനിക്ക് പഠിക്കാൻ വരാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ..... " ഒരു കള്ളത്തരചിരിയോടെ കണ്മഷി തുടർന്നു. പഠിക്കാൻ ഒട്ടും താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവൾ ആയിരുന്നു കണ്മഷി എന്നാൽ, നന്നായി പഠിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു അവൾ. അവളുടെ ഏറ്റവും ഇഷ്ട വിനോദം എന്ന് പറയുന്നത് ഗാനം ആലപിക്കുക എന്നതാണ്. നന്നായി പാടുന്നവൾ ആയിരുന്നു കണ്മഷി. വീട്ടിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കഷ്ടപ്പാടുകളും വേണ്ടുവോളം കൂടെ ഉള്ളതിനാൽ അവൾ ഇത് വരെ സംഗീത ക്ലാസിന് ചേരണം എന്നുള്ള ആഗ്രഹം തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഒരുപക്ഷേ തന്റെ സഹോദരൻ കുമാരനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ നടന്നു പോകുന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു അത്.എന്നാൽ അവൾക്ക് ഈ ആഗ്രഹം തുറന്നു പറയാൻ ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "പഠിക്കാൻ കഴിയാത്ത നീയാണോ" എന്നൊരു ചോദ്യം അവർക്ക് നേരെ ഉയരും എന്നവർക്ക് നല്ല നിശ്ചയം ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂളിലെ പഠിത്തവും കളിയും ചിരിയും എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ച അവൾ വീട്ടിലേക്ക്. അവളുടെ ഗാനം ആകെ ആസ്വദിക്കുന്നത് പാറുക്കുട്ടി അമ്മയാണ്.അച്ഛമ്മയുടെ അടുത്തായിരുന്നു അവൾ ക്ക് ഏറ്റവും അടുപ്പം. അവളുടെ ആഗ്രഹം അവൾ തുറന്നു കാണിക്കാൻ ഏറ്റവും ആദ്യം തീരുമാനിച്ചിരുന്നത് പാറുക്കുട്ടിയമ്മയോട് ആണ്. പാറുക്കുട്ടി അമ്മയുടെ കട്ടിലിന്റെ ചാരെ പായ വിരിച്ചു മാത്രമേ കണ്മഷി ഉറങ്ങുകയുള്ളൂ രാത്രിയായാലും പകലായാലും അച്ഛമ്മയുടെ അടുത്ത് സംസാരിക്കുവാനാണ് അവൾക് ഏറെ ഇഷ്ടം. അമ്മയും അച്ഛനും കണ്മഷി കുഞ്ഞായി ഇരിക്കെ പണിക്കു പോകുമ്പോൾ പാറുക്കുട്ടി അമ്മയായിരുന്നു അവളെ പൊന്നു പോലെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നത്. ആ സ്നേഹം എത്ര വന്നാലും അവൾക്കു ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്തു പാറുക്കുട്ടി അമ്മയുടെ മറ്റു മക്കളും പേരക്കുട്ടികളും എല്ലാം താമസം ഉണ്ട്. പകൽ മൊത്തം ആ വീടുകളിൽ പോയാലും രാത്രിയാകുമ്പോൾ കണ്മഷിയുടെ പാട്ടും കളി യും ചിരിയും എല്ലാ പാറുക്കുട്ടി അമ്മക്ക് കാണണം. ഇവർ തമ്മിൽ അത്രക്ക് സ്നേഹമായിരുന്നു. അന്നേ ദിവസം വൈകിട്ട് " അച്ഛമ്മ എവിടെ അമ്മേ............ ഞാൻ സ്കൂൾ വിട്ട് വന്നത് മുതൽ കണ്ടില്ലല്ലോ........... അച്ഛാ ചുമ്മാ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാതെ പോയി നോക്കിക്കേ.. " അച്ഛനും അമ്മയും മുഖാമുഖം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. " അച്ഛമ്മ ഇന്ന്, ഇളയച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ ആ കിടക്കണേ.......... പാടത്തു നിന്നു വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവിടെ കേറിയിരുന്നു............... " "അച്ഛമ്മ, അവിടെ ഒന്നും കിടക്കാറില്ല.... എന്റെ കൂടെ അല്ലെ കിടക്കാറുള്ളു....." കണ്മഷിയുടെ മുഖമാക്കെ സങ്കടപെട്ടു ഇരിക്കുന്നു... അവളുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യവും വാശിയും കാണാനായി അമ്മ പിന്നെയും തുടർന്നു.. " അവിടെയുള്ള കുട്ടികളും അച്ഛമ്മയുടെ പേരക്കുട്ടിക്കൾ അല്ലെ, അപ്പോൾ അച്ഛമ്മക്ക് അവിടെയും നിക്കാം.... നമ്മുടെ വീടിനെക്കാൾ നല്ല സൗകര്യമുള്ള വീടും ആണ്. " അമ്മയുടെ വാക്ക് കേട്ടിട്ട് അവൾക്കു അവളുടെ സങ്കടം സഹിക്കാൻ ആയില്ല. കണ്മഷി വിങ്ങി പൊട്ടി കരയുവാൻ തുടങ്ങി. 😥......... സന്ധ്യനേരം ആയതിന്റെ മങ്ങലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം കാർമേഘം ഇരുണ്ടു കൂടി മഴക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളും തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആൾ ഒഴിഞ്ഞ ആകാശം പോലെ പക്ഷികൾ എല്ലാം അവരുടെ കുട്ടിലേക്കു പറന്നു ചേക്കേറിയിരിക്കുന്നു. മഴ ഇപ്പോൾ പെയ്യും എന്നതുപോലെ സങ്കടം കണ്ണുകളിൽ ചേക്കേറിയിരുന്നു കണ്മഷിയുടെ. ദൂരെ ഒരു ചൂട്ടു കെട്ടിന്റെ വെളിച്ചം തെളിയുന്നത് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു. ആ വെളിച്ചം അടുത്തടുത്തു വരുന്ന പോലെ കണ്മഷിക്കു തോന്നി തുടങ്ങി. ചെറിയ ഒരു ചാറ്റൽ മഴ പെഴിയുവാൻ തുടങ്ങി. ചെറിയ മഴയുടെ കാരണത്താൽ ആ വെളിച്ചം കണ്മഷിയുടെ കുടിലിലേക്ക് അടുത്തു വന്നു. " അമ്മേ അച്ഛാ ....... ദേ അച്ഛമ്മ.... " കണ്മഷി സന്തോഷത്താൽ തുള്ളി ചാടി. അവൾ ഓടി ചെന്നു അച്ഛമ്മക്ക് അരികിലേക്ക്. " ന്താ, കുട്ട്യേ....... ഞാൻ ഒന്നു കേറട്ടെ...... വീട്ടിലേക്കു... ആകെ നനഞ്ഞു " " എന്റെ അമ്മേ മഴ പെയ്യുന്നത് കാണുന്നില്ലേ.... ഈ വയസുകാലത്തു മഴ നനഞ്ഞു നടന്ന എന്തെങ്കിലും അസുഖം വരും..... പറഞ്ഞേക്കാം. " അച്ഛന്റെ ശകാരം കേട്ടിട്ട് പാറുക്കുട്ടി അമ്മയും കൊച്ചുമകൾ കണ്മഷിയും കണ്ണ് അടച്ചു പുഞ്ചിരി തൂകി. അത്താഴം കഴിച്ചു അവർ കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങി. കിടക്കും മുൻപ് അച്ഛമ്മക്ക് ഒരു പതിവ് ഉണ്ട്. കണ്മഷിയുടെ ഒരു ഗാനം...................................🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶❤️❤️❤️❤️ നിന്നിൽ....നിറയാൻ മാത്രം.....ഞാനീ..... മഴയായ്.......... സ്നേഹം...കരുതി ഞെഞ്ചിൽ......... 🎶🎶 " നിനക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടെന്ന് നീ ഉറപ്പായും വീട്ടിൽ തുറന്നു പറയണം.അല്ലാതെ നീ........... " കണ്മഷിയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്‌ ആയിരുന്നു മഹിമ. അച്ഛമ്മയോട് എന്ന പോലെ മഹിമയോടും അവൾ അവളുടെ സങ്കടങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും പങ്കുവെയ്ക്കാറുണ്ട് . മഹിമ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കണ്മഷി കേട്ടിരുന്നു. അതിൽ മുന്നോട്ട് ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത പടി കടക്കുവാൻ കണ്മഷിക്കു ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . മഹിമയും കണ്മഷിയും ഒരേ നാട്ടുകാരാണ്. മാത്രവുമല്ല മറ്റൊരു ബന്ധം കൂടെ ഇവർ തമ്മിൽ ഉണ്ട്. ❤️........ മഹിമയും കണ്മഷിയുടെ സഹോദരൻ കുമാരനും തമ്മിൽ ഒരു വർഷമായി ഇഷ്ടത്തിൽ ആണ്.ഇരുവരും തമ്മിൽ നാലു അഞ്ചു വയസ്സിന്റെ പ്രായവ്യത്യാസം ഉണ്ട് എന്നിരുന്നാലും എങ്ങിനെയോ അവർ തമ്മിൽ അടുത്തു. മഹിമ പല ആവർത്തി കണ്മഷിയോട് സൂചിപ്പിചതാണ് സഹോദരനോട് അവൾ കാര്യങ്ങൾ പറയാം എന്ന്. കണ്മഷിക്കു അവരുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും വരുന്ന മറുപടി എന്ത് ആകും എന്ന് ഭയം ആയിരുന്നു. 🦋 ... ... ... ... ... ... 🦋 ഒരു വർഷം മുമ്പ് നാട്ടിലെ അമ്പലത്തിൽ നടന്ന ഒരു ഉത്സവ ആഘോഷത്തിൽ വെച്ചായിരുന്നു ഇവരുടെ ഇഷ്ടം ഇവർ തുറന്നു പറഞ്ഞത് . അതിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷിച്ചത് കണ്മഷി തന്നെയാണ്. കുമാരൻ തന്റെ പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സ്‌ പഠനം പാതി വഴിക്കു ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു. പാടത്തു പണിതുകൊണ്ടിരിക്കെ ഒരിക്കൽ തന്റെ അച്ഛന് ഹൃദയനൊമ്പരം സംഭവിച്ചിരുന്നു. നാളുകൾ കുറെ അച്ഛൻ പണിക്കു പോകാതെ കഷ്ടപെട്ടിരുന്നു. അതിനിടെ കുമാരൻ സ്വയമേ ഉപേക്ഷിച്ചു തന്റെ പഠനം. അന്ന് ആരംഭിച്ചതാണ് കുമാരന്റെ ഡ്രൈവർ എന്നുള്ള പദവി. ഇപ്പോൾ അയാൾ അതിൽ സന്തോഷവാൻ ആണ്. തന്റെ കുടുംബം മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള കഴിവ് ഇന്ന് അവനുണ്ട്. ഉത്സവപറമ്പിൽ കൂട്ടുകാരുമൊത്തു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ആയിരുന്നു കുമാരൻ. മഹിമ അത് വഴി അനിയന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് വരുകയായിരുന്നു.അച്ഛൻ ഇല്ലാത്ത കുട്ടിയാണ് മഹിമ. പല വീടുകളിലും പോയി വീട്ടു ജോലി ചെയ്താണ് അമ്മ അവളെയും അനിയനെയും നോക്കുന്നത്. മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള പട്ടു പാവാടയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച,ഒരു നാടൻ പെൺകുട്ടീയായിരുന്നു അവൾ.ആരെയും ആകർഷകമാകുന്നത് അവളുടെ മുടി ആയിരുന്നു . നീണ്ടു നിവർന്നു പനം കുലപോലുള്ള കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുടിയിൽ ആരും വീണു പോകും ഭംഗിയായിരുന്നു. രണ്ടു വർഷം മുമ്പ് ഇതേ ദിവസമായിരുന്നു കുമാരന്റെ മനസ്സിൽ അവളുടെ മുഖം പതിഞ്ഞത്. അന്ന് തൊട്ട് അവൻ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അവളെ സ്നേഹിച്ചു പോയി. സ്വന്തം അനിയത്തിയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്‌ ആയതിനാൽ ആണ് അവൻ അവന്റെ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറയാതെ ഇരുന്നത്. അനിയത്തിയുടെ പ്രായം ഉള്ള കുട്ടി അല്ലെ എന്നൊരു ചിന്തയും. പല തവണ വീട്ടിൽ വന്ന് കുമാരൻ മഹിമയെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കണ്മഷിയോട് തന്റെ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറഞ്ഞാലോ എന്നൊരു ചിന്തയും അവന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയിരുന്നു. അനിയത്തിയെ എങ്ങിനെയാണ് ബ്രോക്കർ ആക്കുക .... കുമാരന്റെ സുഹൃത്തു ആയ കണ്ണൻ ഒരിക്കൽ അവനോടു പറഞ്ഞിരുന്നു. " നിന്റെ സ്ഥാനത്തു ഞാൻ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ അവളെ വളച്ചു കുപ്പിയിൽ ആക്കിയേനെ......... " തന്റെ സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞ വാക്കു കുമാരൻ ഇടയ്ക്കു ഓർക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ കുമാരനു മഹിമയോട് തുറന്നു പറയുവാൻ പല തടസങ്ങളും നേരിടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പ്രായം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ആദ്യം മുന്നിൽ നിന്ന പ്രശ്നം. എന്നാലും അവളെ മറക്കുവാൻ കുമാരനു കഴിയും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. " എടാ, നീ ആ മഞ്ഞ പട്ടുപാവാട ധരിച്ചു വരുന്ന പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടോ...... എന്തൊരു ഭംഗിയാടാ അവൾക്കു. അവളുടെ മുടി............." ഉത്സവപറമ്പിൽ തടിച്ചു കൂടിയ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും ഒരുവൻ സംസാരിച്ചു. ആ നാട്ടുകാരൻ അല്ലാത്തതിനാൽ അവനു അവിടെയുള്ള ആരെയും ഭയക്കണ്ട. പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടാൽ കമന്റ്‌ അടിക്കാം, തൊട്ട് നോക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. അങ്ങിനെ എന്തും ചെയ്യാൻ ധൈര്യമുള്ള ഒരുവൻ. ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും അവൻ ചാടി ഇറങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ മഹിമയിൽ ആയിരുന്നു. അവൻ അവളെ തന്നെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ട് നടന്നു. സുഹൃത്തുക്കളെ കാണിക്കാൻ അവന്റെതായ അടവുകൾ അവൻ പുറത്തിറക്കി. ഒറ്റ വാക്കിൽ എടുത്തു പറഞ്ഞാൽ വെറും ഷോ..... ദൂരെ നിന്നും അനിയന്റെ കൈയും പിടിച്ച് വരുന്ന മഹിമയിൽ തന്നെയായിരുന്നു ആ പയ്യന്റെ കണ്ണുകൾ . അവൻ മഹിമയെ തന്നെ നോട്ടമിട്ടു. മഹിമയുടെ അടുത്തു ചെന്ന് അവളുടെ ദേഹത്തു തട്ടി ആ പയ്യൻ.മഹിമ പെട്ടെന്നു അനിയന്റെ കൈയിൻ തുമ്പിൽ നിന്നും വീഴാൻ തുടങ്ങി. പയ്യൻ " സോറി, ഞാൻ കണ്ടില്ല. അറിയാതെ പറ്റിയതാട്ടോ......... " മഹിമ അവനോട് മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ അനിയനെ ഒപ്പം കൂട്ടി അമ്പലമുറ്റത്തേക്ക് പിന്നെയും നടന്നു. അവനോടു ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ മൗനം പാലിച്ചു നിന്ന മഹിമയെ അവനു ശരിക്കും ബോധിച്ചു. " എന്താ... തന്റെ പേര്.....,.... ഈ നാട്ടുകാരി ആണോ??? നടന്നു നീങ്ങിയ മഹിമക്കും അനിയനും ഒപ്പം യാതൊരു പരിചയമില്ലാത്ത ആ പയ്യൻ കൂടി. മഹിമ പിന്നെയും മൗനം പാലിച്ചു. " തന്നെ ഞാൻ മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്..., തന്നെ കാണാൻ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ ഉത്സവപറമ്പിൽ എത്തിയത്....... " സ്ഥിരം പൂവാലന്മാര് സംസാരിക്കുന്ന പല ഭാഷകളും മഹിമ അവിടെ കേൾക്കുവാൻ തുടങ്ങി. മഹിമയുടെ പുറകിലുള്ള ആ പയ്യെന്റെ നടത്തം മുഴുവൻ ദൂരെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കു ഒപ്പം കുമാരൻ നീരീക്ഷിക്കുണ്ടായിരുന്നു. മഹിമയുടെ അനിയൻ പതുക്കെ അവനു തിരുച്ചു മറുപടി നൽകുവാൻ തുടങ്ങി. " ചേട്ടാ............ചേട്ടൻ ആരാ.... എന്തിനാ എന്റെ ചേച്ചിയുടെ പേരൊക്കെ ചോദിച്ചേ............ " " ഇത് മോന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചിയാണോ...... മോന്റെ ചേച്ചിയുടെ പേര് എന്താണ്..........,? " എന്റെ ചേച്ചിയുടെ പേര് മഹിമ എന്നാണ്................... " പെട്ടെന്നു മഹിമ സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയ അനിയന്റെ വാ പൊത്തി...അവനെ സംബന്ധിച്ച് മഹിമ എന്നുള്ള പേര് തന്നെ ധാരാളം. അവൻ ആ പേരിൽ തന്നെ തുടർന്ന്.... " മഹിമ, എന്ത് നല്ല പേര് ആടോ തനിക്കു....... പേര് മാത്രം അല്ല ആളും കൊള്ളാം 😍 തന്റെ മുടിയുടെ അഴക് അടിപൊളി.... ആരെയും ആകർഷിക്കും ഭംഗി........... " മഹിമ ദേഷ്യത്തോടെ വേഗതയിൽ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു തുടങ്ങി. മഹിമ ചുറ്റും കണ്ണോടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി . തന്നെ പേര് വിളിച്ചു പുറകെ നടക്കുന്ന ഈ പയ്യൻ ആരെന്നുള്ള ചോദ്യം അവൾക്കു ആരിൽ നിന്നു എങ്കിലും ഉയരുമോ എന്ന് ഭയം ആയിരുന്നു. " നിങ്ങൾ ആരാണ്..... എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പിന്നാലെ നടക്കുന്നത്. ഇത് എന്റെ നാട് ആണ്. എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ദയവു ചെയ്തു മാറിനിൽക്കു." മഹിമ ദേഷ്യത്തോട് കൂടെ അവനോടു പ്രതികരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാം ദൂരെ നിന്നു ശ്രദ്ധിക്കുന്ന കുമാരൻ പതുക്കെ സുഹൃത്തുക്കളുമായി മഹിമക്കു അരികിൽ എത്തി. മഹിമ " ഏട്ടാ........ " ഭയന്ന് വിറച്ചു നിന്നിരുന്ന അവൾക്കു ഒരു താങ്ങായി കുമാരൻ അവിടെയ്യെത്തി. കുമാരൻ " മോനെ... മോൻ കുറച്ചു നേരം ആയിലോ.... എന്താ മോനെ......... കൂട്ടുകാരു എവിടെ........ " പയ്യൻ " ചേട്ടാ......... മഹിമ എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ആണ്... അവൾ വിളിച്ചിട്ടാണ് ഞാൻ ഉത്സവത്തിന് വന്നത്......... " കുമാരനിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാൻ അവൻ കണ്ടെത്തിയ ഉപാധിയായിരുന്നു അത്. മഹിമ " ഏട്ടാ...... ഇയാൾ ആരാണ് എന്ന് പോലും എനിക്ക് അറിയില്ല. ദൂരെ നിന്നു നടന്നു വന്ന എന്റെ ദേഹത്തു ഇയാൾ ഇടിച്ചു....... അത് കഴിഞ്ഞു പുറകെ കൂടിയതാ........ ഇവൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തതാ എന്റെ പേര്.... സത്യം........ " മഹിമ തന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കുമാരനോട് എല്ലാം തുടർന്ന് പറഞ്ഞു..മഹിമയുടെ കണ്ണുകൾ പേടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് അധികം നേരം കണ്ടു നിൽക്കാൻ കുമാരനു കഴിഞ്ഞില്ല. " എടാ.... ഞങ്ങൾ കുറച്ചധികം സമയം ആയി നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. നീ മഹിമയുടെ സുഹൃത്ത്‌ ആണ് പോലും." ഒരുപാട് നേരം മഹിമയെ ശല്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പയ്യനെ ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് കുമാരൻ ആട്ടിയോടിച്ചു.അവന്റെ ഓട്ടം മഹിമയുടെ അനിയൻ പൊട്ടി ചിരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അമ്പലത്തിനുള്ളിൽ എല്ലാവരും ഭഗവാനെ തൊഴുതു പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു. മഹിമയുടെ കണ്ണുകൾ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ കുമാരനെ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. പരസ്പരം ഇരുവരും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52358/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

Guys🌷🩷 സ്റ്റോറി വായിക്കാൻ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് വായോ.. 😘❤️ #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ് #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#🤩 എന്റെ ആദ്യ പോസ്റ്റ് സ്റ്റോറി വായിക്കാൻ അക്കൗണ്ടിൽ വായോ.. #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ