📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _115 ✍️ രചന -ജിഫ്ന നിസാർ 💥 അല്ല.. അതങ്ങനെ വെറുതെ വന്നതാവില്ല " മഹേഷ്‌ ഉറപ്പിച്ചു പറയുമ്പോൾ നട്ടെല്ലിൽ കൂടി ഒരു തരിപ്പ് പാഞ്ഞു പോയത് പോലൊരു കുളിരോടെ തമ്പി ദീപയെ നോക്കി. മനസ്സിൽ അങ്ങനൊരു സംശയം അയാൾക്കുമുണ്ട്. അതിപ്പോൾ മഹേഷ്‌ ഉറപ്പിച്ചു പറയുക കൂടി ചെയ്തതോട് കൂടി ബലമുള്ളതായി മാറി. എന്റെ മുറിയിൽ നിന്നെന്തെങ്കിലും മിസ്സായിട്ടുണ്ടോ.. അതൊന്ന് നോക്കിക്കേ.. " മഹേഷിന്റെ വാക്കുകളിലും വെപ്രാളമുണ്ട്. ഇല്ലെടാ.. ഒന്നും എടുത്തിട്ടൊന്നുമില്ല. അതൊക്കെ ഞാൻ ആള് പോയ ഉടനെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.. അതുമല്ല ഇവിടിന്നിറങ്ങി പോകുമ്പോഴും അശോകന്റെ കയ്യിലൊന്നുമില്ല. അതൊക്കെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.. " തമ്പി അൽപ്പം ആശ്വാസത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. ലാപ്പൊക്കെ എടുത്തു നോക്കിയോ.. ഇല്ലെടാ.. ഞാൻ വരുമ്പോ ഇവിടെ വെറുതെ നോക്കി നിൽപ്പായിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോ നമ്മള് കരുതും പോലെ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല.. നീ ഇവിടുണ്ടോ എന്നറിയാൻ വെറുതെ വന്നത് തന്നെ ആണെങ്കിലോ.. എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നു.. " തമ്പി സ്വയം ആശ്വാസം കണ്ടെത്തും പോലെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അതങ്ങനെ അല്ലെന്ന് അപ്പോഴും മനസ്സിൽ തോന്നിയിട്ടും ഇനിയവരെ കൂടുതൽ ടെൻഷനാക്കേണ്ടന്ന് കരുതി മഹേഷ്‌ പിന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. നിന്റെ ജാമ്യത്തിന്റെ കാര്യം എന്തായി മഹി ." ദീപ തമ്പിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതിന് അമ്മേടെ ആങ്ങള എന്റെ പേരിലോരു കേസ് കൊടുത്തു കിട്ടണ്ടേ.. എങ്കിൽ എപ്പോ മുൻ‌കൂർ ജാമ്യം എടുത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ പറന്നെത്തിയേനെ .ഇതിപ്പോ ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും മൂപ്പര് കേസൊന്നും കൊടുത്തിട്ടില്ല.. ഇതിപ്പോ എത്ര ദിവസമായി ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചു കളി.. കമ്പനി കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഏകദേശം അവതാളത്തിലായത് പോലാണ്. ഇനിയും അധികദിവസം എനിക്കിങ്ങനെ തന്നെ മാറി നിൽക്കേണ്ടി വന്ന അതൊക്കെ എപ്പോ പൂട്ടി കെട്ടി പോകേണ്ടി വരും എന്ന് ചോദിച്ച മതി.. ഇതിപ്പോ അശോകന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തട്ടി എടുത്തിട്ടും അതൊന്ന് നേരെചൊവ്വേ അനുഭവിക്കാൻ യോഗമില്ലെന്നത് പോലെയാണ്. " മഹേഷിന്റെ സ്വരത്തിൽ നിരാശ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു.. ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു.." ദീപയും അതേ നിരാശയിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു. എന്ത് വേണ്ടന്ന്.. ഇതൊക്കെ ഇന്നോ നാളെയോ തീരുന്ന കേസാണ്.. പിന്നെ കയ്യിൽ വന്നു ചേരുന്നത് കോടികളാണ്.. ഞാനൊ നീയോ നമ്മുടെ മോനോ ഒരായുസ്സ് മുഴുവനും ഓടി പാഞ്ഞു നടന്നു അധ്വാനിച്ചാലും അതിന്റെ പാതി പോലും ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാൻ പറ്റില്ല.. അപ്പഴാ.. " ആ പറഞ്ഞത് ഒട്ടും ഇഷ്ടമായില്ല എന്നൊരു മട്ടിൽ ദീപയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ തട്ടി പറിച്ചെന്ന പോലെ വാങ്ങിയിട്ട് തമ്പി അവരെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.. കൈ പിടിയിൽ ഒതുങ്ങി കിട്ടിയതൊന്നും കൈ വിട്ടു കളയാൻ അയാളോരുക്കമല്ല. അന്നും.. ഇനിയെന്നും. "നീ വെറുതെ അതുമിതും ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് വെറുതെ ടെൻഷൻ ആവാതെടാ. നിന്റമ്മ അങ്ങനെ പലതും പറയും.. മറുവശം അവളുടെ ആങ്ങളയല്ലേ.. ആ കൂറ് കാണാതിരിക്കില്ലല്ലോ. എന്നെക്കാളും നിന്നെക്കാളും നിന്റമ്മക്ക് എന്നും വലുത് അവരൊക്കെ തന്നെയാ.." ദീപയെ നോക്കി പല്ലുറുമ്മി കൊണ്ടാണ് അയാളത് പറയുന്നത്. നാവിൽ തുമ്പിൽ വന്നു പെട്ടൊരു മറുപടി ഉണ്ടായിട്ടും ദീപ അപ്പോൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. സ്വന്തം ആങ്ങളയോട് കാണിക്കാത്ത സ്നേഹം അവരെയപ്പോൾ കളിയാക്കി ചിരിക്കും പോലായിരുന്നു. തുടക്കത്തിൽ തന്നെ അശോകേട്ടനൊരു സൂചന കൊടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിങ്ങനെയൊന്നും വരില്ലായിരുന്നു എന്നവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർക്കുന്നുണ്ട്. പരിതപിക്കുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ നീചമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ആദ്യം തന്നെ തടയിടാൻ കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട്.. അതിന് ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ ഈ വിധം വളർന്നു പോയതെന്ന് അവർക്കറിയാം. അച്ഛന്റെ പാതയിൽ തന്നെ മകനും. അവനെങ്കിലും അശോകേട്ടനോട് കാണിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിൽ വഞ്ചനയില്ലെന്ന് തന്നെയാണ് താനും കരുതിയിരുന്നത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവന് കാർത്തുവിനോട് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണും പൂട്ടി അതിന് സമ്മതിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ കൂടെ നിന്നു കൊടുത്തതും. പക്ഷേ അച്ഛന് കൂടി വേണ്ടിയാണ് മകനെന്ന പോലായി കാര്യങ്ങൾ.. ദീപാ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഭർത്താവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ അവരോട് വല്ലതും പറയുമെന്നും അത് പിന്നെ വലിയൊരു വഴക്കാവുമെന്നും കരുതി തന്നെയാണ് അവരവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയത്.. "നീയിങ് നാട്ടിൽ വാടാ മോനെ .. നിനക്കെതിരെ കളിക്കൊരുങ്ങും മുൻപ് അവനെ.. ആ അശോകനെ ഞാനങ്ങു തീർത്തു കളയും.. പിന്നെ അവനുള്ളതെല്ലാം നിന്റെ കയ്യിലല്ലേ.. കേസും കൂട്ടവുമൊന്നും ഇല്ലാതെ എന്നെ നീ രക്ഷപ്പെടുത്തി എടുകുമല്ലോ.." ദീപ പോയ വഴിയേ നോക്കി അതീവ രഹസ്യം പോലെ തമ്പി അത് പറയുമ്പോൾ അത് വരെയും ആറി തണുത്ത മഹേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ പിന്നെ കൂടുതൽ മികവോടെ പിന്നെയുള്ള പ്ലാനുകൾ നടത്തുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.. 💥💥 വിളിക്കാം... കണ്ണ് ചിമ്മി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ശിവ പറയുമ്പോൾ മിയക്കുമുണ്ടൊരു ചിരിയൊക്കെ. വിളിക്കണം.. അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ നോട്ടം തെറ്റിച്ചു. എങ്കിലുമാ ചിരി അത് പോലെ തന്നെയുണ്ട്. ശിവക്കും.. തത്കാലം ആരും അറിയണ്ട... അവനോർമിപ്പിച്ചു. എനിക്കറിയാം.. അവനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ മിയ പതിയെ ആ കയ്യിലൊന്ന് തൊട്ടു കൊണ്ടാണത് പറയുന്നത്. അവളാ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു മാറും മുന്നേ ശിവയാ വിരൽ കോർത്തെടുത്തു. മുറുകെ പിടിച്ചു. നമ്മള് പെട്ടന്നെത്തിയ പോലെ. ല്ലേ.. " മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട യാത്ര വളരെ പെട്ടന്ന് അവസാനിച്ചത് പോലൊരു തോന്നലോടെ അവനത് പറയുമ്പോൾ അതേ ചിന്ത മനസ്സിൽ തോന്നിയ മിയയും അത് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. എക്സാമിന് മുന്നേ ഇനി ലീവ്ണ്ടാവുമോ.. " മ്മ്.. വീട്ടിലോട്ട് പോകാതെ കുഞ്ഞാറ്റയുടെ വീട്ടിലെക്ക് പോരാമോ..? " കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞൊരു ആവിശ്യം.. അത്‌ വേണോ.. കള്ളത്തരം കൂടിയ വീട്ടിൽ പെട്ടന്ന് സീനാവും. എക്സാം കഴിയും വരെയും ഇങ്ങനെ പോട്ടെ.. അവനെക്കാൾ കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചിരിയപ്പോൾ അവൾക്കാണ്. എങ്കിൽ വേണ്ട അല്ലേ.. ഇടയ്ക്കിടെ ഇങ്ങോട്ട് വായോ.. ഇവിടെ കുറച്ചു കൂടി സേഫാണ് " അവൾ അനുവാദം കൊടുത്തു.. നമ്മളെന്തെ കാണാനും മിണ്ടാനും ഇത്രേം വൈകിയേ...? " ശിവ അവളെ നോക്കി.. കണ്ടില്ലേലും മിണ്ടിയില്ലേലും കാശ്യേട്ടന്റെ കൂടെയുള്ള ശിവേട്ടനെ കുറിച്ച് കാർത്തു എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒത്തിരി തവണ.. പക്ഷേ അന്നൊന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ.. ആ ശിവേട്ടനിങ്ങനെ എന്റെ കൈ പിടിയിൽ ഒതുങ്ങി വരുമെന്ന്.. " അവൻ പിടിച്ചു വെച്ച കയ്യിലേക്കൊന്നു നോക്കി മിയ കുറുമ്പോടെ പറയുമ്പോൾ ശിവ തലയാട്ടി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. കുഞ്ഞാറ്റയുടെ കുറുമ്പുള്ള കൂട്ടുകാരി കൊച്ചിനെ കാശി പറഞ്ഞിട്ടാ ഞാനും അറിഞ്ഞത്. അന്നവർ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ ഇയാളെടുത്ത റിസ്ക്കിനെ കുറിച്ചവൻ പറഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ ഞാനോർത്തിരുന്നു.. നേരിട്ട് കണ്ടാൽ എന്നെങ്കിലും ഒരു താങ്ക്സ് പറയണമെന്ന്.. " ശിവ അവളുടെ കയ്യിലെ പിടി ഒന്ന് ക്കൂടി മുറുക്കി.. എങ്കിലത് ഇപ്പൊ പറഞ്ഞേക്ക്.. എന്ത്.. ആ താങ്ക്സ്.. അതിനി വേണമെന്നില്ല.. അതെന്തേ.. ഇനി പറയേണ്ടത് അതല്ല.. പിന്നെന്താ.. അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെല്ലാം നന്നായി മനസ്സിലായിട്ടും മിയ ചോദിച്ചു.. പറയും.. ഇപ്പോഴല്ല.. " അവൾക്കതറിയാം എന്നതവനും അറിയാലോ.. പതിയെ പതിയെ.. ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ള ആരോടോ എന്നത് പോലെയാണ് മിയ അവനോട് യാത്ര പറഞ്ഞത്. ഞാനെടുത്തോളാം. " തനിക്കു പിറകെ ഇറങ്ങി ഡിക്കിയിൽ നിന്നും ബാഗ് എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയവനോട് മിയ പതിയെ പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവന്റെയാ പരിഗണന.. അതവളെ വല്ലാതെ സന്തോഷമാക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.. സ്നേഹമെന്നാൽ പരിഗണന തന്നെയാണല്ലോ.. നീയെന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ലെന്നും കൈ വിടില്ലെന്നുമുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ മറ്റൊരു പേര് കൂടിയല്ലേ 💐💐 കെട്ടഴിച്ചു മാറ്റി എന്നും കരുതി പെട്ടന്ന് ഭാരമുള്ളതൊന്നും എടുക്കരുത്.. കേട്ടോ.. പിന്നത് വീണ്ടും പണിയാകും " ഡോക്ടർ പറയുമ്പോൾ കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ കാശിയുടെ നോട്ടം അവനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന കാർത്തുവിന്റെ നേരെയാണ്. അവളാകട്ടെ ചമ്മലോടെ നോക്കിയതാ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഡോക്ടറേയും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അയാൾക്കത് അവന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ അർഥം വെടിപ്പായി മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് തെളിയിക്കുന്നൊരു ചിരിയോടെയാണ് ആളുടെ നിൽപ്പ്. കുറച്ചു ദിവസം ഫിസിയോ ചെയ്യേണ്ടി വരും. എങ്കിലേ പഴയ പോലൊരു ബലം കിട്ടൂ.. ഇവിടെ ഓപ്പോസിറ്റ് തന്നെ അത് ചെയ്യുന്നോരു സ്ഥാപനമുണ്ട്.. ഞാനങ്ങോട്ട് റഫർ ചെയ്യട്ടെ.. ഷീട്ട് എഴുതുന്നതിനിടെ ഡോക്ടർ കാശിയെ നോക്കി. സോറി.. എന്റെ വൈഫ് ഡോക്ടറാണ്.. ആള് ചെയ്‌തോളും.. " അവൻ ചിരിയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. അതിൽ പിന്നെ അത് ചെയ്യേണ്ട രീതികളെ കുറച്ചായി ഡോക്ടറുടെ സംസാരം. അതെല്ലാം പറയുന്നത് മൊത്തം കാർത്തുവിനോടാണ്.. കാശിയും അവളെ മാത്രമാണ് നോക്കുന്നത്. അര മണിക്കൂർ കൊണ്ടാണ് അവർ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്.. മനുഷ്യൻ ചമ്മി നാശമായി.. " പുറത്തിറങ്ങിയതെ കാർത്തു അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു പിച്ചു കൊടുത്തു. ഞാനെന്ത് ചെയ്ത്.. അവനതെ ചിരിയോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു. വയ്യാത്ത കയ്യും വെച്ചിനി നിങ്ങളെന്തെലും ചെയ്യാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നോ.. എന്നിട്ടാണ്.. " ഗൗരവത്തോടെ പറയണമെന്ന് കരുതിയിരുന്നെങ്കിലും അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു പോയി.. കാശി ഒന്നും പറയാതെ ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്ത് കൊണ്ടവൾക്കൊപ്പം നടന്നു. ഞാനോടിക്കണോ.. കയ്യിലൊന്ന് തടവി കൊണ്ടവൻ കാർത്തുവിനെ നോക്കി. മിണ്ടാതെ ഇരുന്നോളണം. അല്ലേൽ തന്നെ ആ കെട്ടഴിച്ചപ്പോ മുതൽ എനിക്കൊരു സമാധാനവുമില്ല.. അപ്പഴാണ്. കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോഴും അവളുടെ മുഖവും മങ്ങി പോയിരുന്നു. ഇത് നല്ല കൂത്ത്.. പിന്നെന്റെ കൈ എന്നുമിങ്ങനെ കെട്ടി പൂട്ടി ഇടണമെന്നാണോ നിനക്ക്..? നിനക്കൊരു കണ്ണീ ചോര ഇല്ലെടി.. ദുഷ്ടെ " അതേ ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കോ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നപ്പോഴും അവനറിയാമായിരുന്നു അവളെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്നും ആ മനസ്സ് പിടയുന്നത് എന്തിനാണെന്നും. എന്നാണോ ഞാനിപ്പോ പറഞ്ഞത്.. അവനാ പറഞ്ഞത് അവൾക്കും ഒട്ടും പിടിച്ചിട്ടില്ല. അല്ലേ... അല്ല. ഇനിയിപ്പോ തുടങ്ങില്ലേ മഹേഷ്‌.. അവനോടുള്ള പ്രതികാരം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള ഓടല്.. അയാള് കൊടും ക്രിമിനൽ ആണെന്ന് നിങ്ങള് തന്നെയല്ലേ പറയാറ്. അങ്ങനെ ഒരാൾക്ക് പിറകെ പോകുമ്പോ എനിക്ക് പിന്നെ പേടിയല്ലാതെ സന്തോഷം തോന്നില്ലല്ലോ.. " അവനോടുള്ള പരിഭവം കലർന്നൊരു ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെയാണ് അവളാ കാർ മുന്നോട്ടെടുത്തത്. പതിയെ പോടീ.. " കാശി ഓർമിപ്പിച്ചു. ആ.. എന്തായാലും മഹേഷിന്റെ കൈ കൊണ്ട് ചാവുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ഇങ്ങനാ.. അതാവുമ്പോ ഒപ്പം മരിക്കാലോ.. കണ്ട് കൊണ്ട് മരിക്കാലോ " വാശി പോലെ കാർത്തുവിന്റെ കാലുകൾ ആക്സലേറ്ററിൽ അമർന്നു. കാശി പിന്നൊന്നും പറയാതെ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടാ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു.. കുറച്ചു ദൂരം അങ്ങനെ പോയെങ്കിലും വെറുതെ ആ ചിരിയിലേക്കൊന്ന് നോക്കിയ അതേ നിമിഷം തന്നെ അവൾ സ്പീഡ് കുറച്ചു.. എന്തേയ്‌.. നിനക്കിപ്പോ ഒരുമിച്ച് മരിക്കണ്ടെ.. " അവനതേ ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു. "എനിക്ക്.. എനിക്ക് സ്നേഹിച്ചു മതിയായില്ല.. കൊതി തീർന്നില്ല.ജീവിച്ചു മതിയായില്ല.." അവളൊരു ചിരിയോടെയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോയത് അവനും കണ്ടിരുന്നു. എനിക്കും.. ഗിയറിൽ വെച്ച കയ്യിൽ അവനും കൈ ചേർത്ത് വെച്ചു. എന്നിട്ടാണോ അവന്റെ പിന്നാലെ..വീണ്ടും. അവനെ അവന്റെ വഴിക്ക് വിട്ടിട്ട് നമ്മക്ക് സമാധാനമായി ജീവിച്ചൂടെ.. കാത്തുവിന് വീണ്ടും സങ്കടം വന്നു. അവളുടെ സ്വരത്തിൽ അപേക്ഷ കൂടി വന്നു ചേർന്നു.. ഞാനിപ്പോ അവന്റെ പിറകെ പോയില്ലേൽ അവൻ നമ്മുക്ക് പിറകെ വരും. നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൻ ജയിക്കും.. അതിന് അവനൊരു അവസരം കൊടുക്കണോ ഞാൻ.. വേണോ.. അവൻ കാർത്തുവിനെ നോക്കി. അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. അവനെ നോക്കിയതുമില്ല.. നമ്മളല്ല കുഞ്ഞാറ്റെ.. ഇനി തോൽക്കാൻ പോണത് അവനാ.. അത് പക്ഷേ മരണം കൊണ്ടല്ല.. അത്ര പെട്ടന്ന് മരിക്കേണ്ടവനല്ലല്ലോ അവൻ.. ചെയ്ത് കൂട്ടിയത് വെച്ച് നോക്കിയാൽ ഇഞ്ചിഞ്ചായി മരിക്കേണ്ടവൻ.. അങ്ങനൊരു വിധിയിലേക്ക് അവനെ ഞാൻ കൊണ്ടെത്തിക്കും.. എന്നിട്ടേ ഞാൻ അവനെ നിയമത്തിനു വിട്ട് കൊടുക്കൂ.. അതുറപ്പാണ്.. " വല്ലാത്തൊരു കാഠിന്യം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവന്റെയാ വാക്കുകൾ. കാർത്തുവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പൊരുപാട് കൂട്ടാൻ അത് ധാരാളമായിരുന്നു.. തുടരും.. ലാഗ് ആയി തുടങ്ങിയോ..? റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ ജിഫ് 💥💥 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ🐺 Part-17 രണ്ട് കണ്ണുകൾ തങ്ങളെ തന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും മുഖം തിരിച്ചു കൊണ്ട് പൂജ അർജുന്റെ കൂടെ പോയി. -------------------------------------------- ശക്തമായ ഇടിയോട് കൂടി മഴ പെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഡേവിഡിന്റെ കഴുത്തിലെ മാലയും ശിശിരയുടെ പിൻ കഴുത്തിലെ സൂര്യന്റെ ചിഹ്നവും ഒരേ പോലെ തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ കഴിയുമ്പോഴും ഇടിയുടെ ശബ്ദം കൂടി കൂടി വന്നു. ഇടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് സൈമൺ ബോധം വന്നത്. "ബിനു... എടാ ബിനു..... എഴുന്നേക്കട നമുക്ക് എങ്ങനെങ്കിലും ഇവിടന്ന് രക്ഷപ്പെടാം." തന്റെ വയറിൽ നിന്ന് കത്തി വലിച്ച് ഊരി കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ കൂട്ടാളിയെ വിളിച്ചു. അവൻ ബിനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവനെ തട്ടി വിളിച്ചു. എടാ നമ്മൾ വിചാരിച്ചത് പോലെ അല്ല അയക്ക് നല്ല ശക്തി ഉണ്ട്. ആ ഡേവിഡിന്റെ ഒറ്റ ചവിട്ടിന എന്റെ ബോധം പോയത്. "വാ ബിനു എന്തോ ഈ അന്തരീക്ഷം കണ്ടിട്ട് പേടി ആകുന്നത് പോലെ." അവർ കൊട്ടാരത്തിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.മഴ നനഞ്ഞ് കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഒര് അലർച്ച കേട്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്ന. അവർ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയതും കൊണ്ടു കണ്ടാൽ ഭയക്കുന്ന രക്ഷസനെ അത് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഒര് അലർച്ചയോടെ വന്ന്. അവർക്ക് മനസിലായി ഈ നാട്ടിലുള്ളവർ പറയുന്ന കഥകൾ ഒന്നും കേട്ട് കഥകൾ അല്ലെന്ന്. അതിന്റെ നഖം കൊണ്ട് അവരെ ശരീരത്തിൽ ആഴത്തിൽ മുറിവ് ഉണ്ടാക്കി അവരെ ദൂരെക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു ----------------------------------------- ഡേവിഡ് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ കാണുന്നത് തന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്ന ശിശിരയെ ആണ്. അവൻ ഒര് ചെറു പുഞ്ചിരിയിടെ അവളുടെ മൂക്കിൽ തുമ്പിൽ തോട്ടു. അവൾ ഒന്ന് ചിണുങ്ങി കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. "അയ്യോ സാർ ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ഉണ്ട്. വേദന ഉണ്ടോ. നോക്കട്ടെ ചോര വരുന്നുണ്ടോ എന്ന്." "അവൾ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ചോദിച്ചു." "കൊച്ചേ ആദ്യം നീ ശ്വാസം വിട് എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. വാ നമ്മൾക്ക് പോകാം." പിന്നെ ഈ സാർ വിളി വേണ്ട. എന്നെ നീ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്‌ ഇഷ്ട്ടമല്ല. "അത് ഇച്ചായ ഞാൻ ഒര് കാര്യം പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കുമോ." "ആദ്യം നീ പറ എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം." "അത് ഇച്ചായൻ താലി കെട്ടിയ കാര്യം ഒന്നും തല്ക്കാലം ആരും അറിയണ്ട." "അത് എന്താ. അങ്ങനെ" "അത് ഇച്ചായ . ഞാൻ കാരണം ഇച്ചായന് ഒര് പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകരുത്. എന്ന ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്." "നീ കാരണം എനിക്ക് എന്ത് പ്രശ്നം വരാനാ." "അത് ഇച്ചായ.." അന്ന് കാർത്തിക്ക് ഫോൺ വിളിച്ച് പറഞ്ഞത് എല്ലാം അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു. I "അവൻ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞോ.നീ എപ്പോഴാണോ എന്നോട് പറയുന്നത്. അവൻ വെറും ഓല പടക്കം അത് കേട്ടിട്ടാണോ നീ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പെരുമാറുന്നത് . പിന്നെ പഴയത് പോലെ എന്തെങ്കിലും എന്നോട് പറയാതെ ഇരുന്നാൽ നിനക്കായിരിക്കും എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടാൻ പോകുന്നത്. " "മ്മ്മ്." അവൾ മൂളികൊണ്ട് തല അനക്കി. "ഞാൻ നിനക്ക് വാക്ക് തരുന്നു നിലാ നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് ആരായാലും അവരെ ഞാൻ ഒരിക്കലും വെറുതെ വിടില്ല." ഡേവിഡ് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. ------------------------------------------ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ അവനെ അങ്ങനെ ഒന്നും കൊല്ലാൻ സാധിക്കില്ല. മേപ്പാടാൻ പറയുന്നത് പോലെ ചുവന്ന ചന്ദ്രഗ്രഹണത്തിന് മുൻപ് എങ്ങനേലും അവന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് മാല സ്വന്തമാക്കണം. അയാൾ ജേക്കബിനോട് പറഞ്ഞു. എന്തോ ഇപ്പോൾ ആ നിധി എടുക്കാൻ curiosity കൂടുന്നു. മറ്റാർക്കും കിട്ടാത്തത് ഞാൻ സ്വാന്തമാക്കും. ബാക്കി ഉള്ളവർ എല്ലാം ഇങ്ങനെ ചത്ത്‌ ഓടുങ്ങും. അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. ------------------------------------------ പൂജയെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്നതാണ് അർജുൻ. "ഡോക്ടർ പൂജക്ക്‌ ഇങ്ങനെ ഉണ്ട് " അർജുൻ ഡോക്ടറോഡ് ചോദിച്ചു. കൈയ്യിൽ നീര് ഉണ്ട് കുറച്ച് നാളെത്തേക്ക് കൈ അനക്കരുത്. വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല "കൈ എന്തു പറ്റിയതാ പൂജ." "ഡോക്ടർ അത് കുളിക്കാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സ്ലിപ് ആയത."പൂജ പറഞ്ഞു. "താൻ അർജുൻ അല്ലേ ഇലഞ്ഞി മറ്റത്തെ." "ഡോക്ടർന് എന്നെ അറിയാമോ." എനിക്ക് ഇയാളെ അറിയാം. ഗീതു എന്റെ കസിൻ ആണ്. അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അർജുന്റെ മുഖം വല്ലാതെ പോകുന്നത് പൂജ ശ്രദ്ധിച്ചു. "എന്ന ശരി ഡോക്ടർ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുന്നു."പൂജ വാ പോകാം." ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുകയാണ് അർജുൻ. "അജു നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്. ഗീതു അവളോട്‌ ഞങ്ങൾ ഒന്ന് കൂടി സംസാരിക്കട്ടെ." വേണ്ട പൂജ എന്നോട് ഒത്തിരിയെങ്കിലും ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ എന്നെ തേടി വന്നേനെ അത്രക്ക് എന്നെ അവൾ വെറുത്ത് കാണും. നമ്മുക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ അല്ലേ പറ്റു സ്നേഹം പിടിച്ച് വാങ്ങാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ------------------------------------- വെണ്ണിലാ നീ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വേഗം ചെയ്യ് എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു. ഇനി അവൻ കേസ് വല്ലതും കൊടുക്കുമോ എന്ന് എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു. എന്റെ ആന്റി. ആന്റി എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്. ഞാൻ അത് പുഷ്പം പോലെ പൂജയുടെ തലയിൽ ഇടാം ആന്റി പൂജ എടുക്കുന്നത് കണ്ടു എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞാൽ മതി അത് അവളുടെ തലയിൽ ആയി പിന്നെ രണ്ട് പവന്റെ മാല നമ്മൾക്ക് സ്വന്തം. വെണ്ണിലായുടെ റൂമിന് അടുത്തൂടെ പോകുമായിരുന്നു ആകാശ്. യാദൃശ്ചികമായി അത് വഴി പോയ ആകാശ് ഇത് കേൾക്കാൻ ഇടയായി.അവൻ ഡോർ തള്ളി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. "ഓഹോ അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ആണ് അല്ലേ എന്റെ ഡയറിയും മാലയും എടുത്തത് കൊള്ളാം." "മാലയോ മോൻ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത് ഞങ്ങൾ ഒന്നും കണ്ടത് പോലും ഇല്ല .അല്ലേ വെണ്ണിലാ "അതെ ആന്റി. ആകാശ് തന്നെ ആരോ തെറ്റിധരിപ്പിച്ചത്." "ഓക്കേ എന്നൽ പോലിസിനെ വിളിക്കാം. അവർ വന്ന് തെളിയിക്കട്ടെ ആരാണ് മാല എടുത്തത് എന്ന്." അത് വരെ കള്ളം പറഞ്ഞ് പിടിച്ച് നിന്ന ഇന്ദുജയുടെ മുഖം മാറി കൈ കാലുകൾ ഭയതാൽ വിറച്ചു. മോനെ ആന്റിക്ക് ഒര് അബദ്ധം പറ്റിയതാ. പോലീസിനെ ഒന്നും വിളിക്കല്ലേ. നിന്റെ അച്ഛമ്മക്ക് ആണേൽ എന്നെ കണ്ണ് എടുത്താൽ കണ്ടുടാ. മാല ഞാൻ തിരിച്ചു തരം. "ഇല്ല ഞാൻ ഇത് എല്ലാവരെയും അറിയിക്കുകയും ചെയ്യും പോലീസിനെയും അറിയിക്കും." "അയ്യോ മോനെ ആന്റിയുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കല്ലേടാ ഞാൻ നിന്റെ കാല് പിടിക്കാം." അവർ അവന്റെ കാല് പിടിച്ചു. ആന്റി എന്റെ കാല് വീട്. എന്റെ കാല് വിടാനാ പറഞ്ഞത്. ശരി എന്റെ മാലയും ഡയറിയും താ ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല. അവർ എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണ് തുടച്ച് കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അടിയിലെ ഉറയിൽ നിന്ന് മാലയും ഡയറിയും എടുത്ത് കൊടുത്തു.അവരെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ പുറത്തേക്ക് പോയി. --------------------------------------------- "പൂജ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് ഓർമയുണ്ടല്ലോ കൈ കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് കൈ അയക്കാൻ പാടില്ല." തറവാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയതിന് ശേഷം അർജുൻ പറഞ്ഞ്. ഓക്കേ അജു ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ തല ചുറ്റുന്നത് പോലെ.അതും പറഞ്ഞ് പൂജ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി. റൂമിൽ ചെന്ന് കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് ടേബിളിൽ ബുക്കിനടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന പേപ്പർ പൂജ കണ്ടത്.അവൾ അത് എടുത്ത് വായിച്ചു. "സോറി പൂജ ഇന്നലെ നടന്നത് ഒന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചെയ്തതല്ല ." പൂജ അത് വായിച്ചതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അഞ്ച് വര്ഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അവനെ കണ്ടത് ഓർത്തു. ഞാൻ പറുന്നത് പോലെ പറയ്‌ കണ്ണേട്ടാ. "ഞാൻ ഇനി ". "ഞാൻ ഇനി ". "പൂജ അറിയാതെ പൂജയോട് ചോദിക്കാതെയോ കള്ള് കുടിക്കുകയോ. സിഗരറ്റ് വലിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. സത്യം സത്യം സത്യം." "എടി നീ എന്നെ പെണ്ണുണ്ണി ആക്കുമോ.". "സത്യം ചെയ്യുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ." "ആ ചെയ്യാം." അവൻ സത്യം ചെയ്തത് ഇന്നും അവൾ ഓർത്തു. അതെല്ലാം ഓർക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ---------------------------------------- വർഷങ്ങളായി കോട്ടരത്തിന്റെ ഇരുട്ട് പിടിച്ച് കിടന്ന ഉള്ളറകളിൽ ഒര് മഞ്ഞ വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു വന്നു. ആ അറ മുഴുവനും വെളിച്ചം പടർന്നു. തുടരും...... #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

എന്നും കൂടെ Part2​ Ak Writes അഖിൽ ഫോണും എടുത്തു പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ നിവ്യ വീണ്ടും അവളുടെ ചിന്തകളിലേക്ക് മടങ്ങി. ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ 'നവനീത്' എന്ന പേര് അഖിൽ മാത്രമേ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ കോറിഡോറിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് മാറി നിന്നാണ് അവൻ ആ കോൾ എടുത്തത്. ​"ഹലോ നവനീത്..." ​"അഖിലേ... അവന് ഇപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്? കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?" മറുതലക്കൽ നവനീതിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ തന്റെ പെങ്ങളോടുള്ള ആവലാതിയും പേടിയും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. ​"വിനോദിന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. മൈനർ സ്ട്രോക്ക് ആയിരുന്നു, വൈകുന്നേരം റൂമിലേക്ക് മാറ്റും," അഖിൽ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ​ഒരു വലിയ ആശ്വാസത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പ് ഫോണിലൂടെ അഖിൽ കേട്ടു. "അവൾ... നിവി വല്ലാതെ പേടിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമല്ലേ അഖിലേ? അവളോട് ഞാൻ വിളിച്ചെന്ന് പറയണ്ട. വെറുതെ ഈ സമയത്ത് അവൾക്കതൊരു അസ്വസ്ഥത ആകരുത്." ​"വരുന്നില്ലേ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക്?" അഖിൽ ചോദിച്ചു. ​"ഞാൻ വന്നിട്ട് അവൾക്ക് എന്നെ കാണാൻ താല്പര്യമില്ലെങ്കിലോ? വിനോദിന്റെ അസുഖം മാറിയിട്ട് അവനെ ഞാൻ വന്ന് കണ്ടോളാം. അവളുടെ കണ്ണിൽ ഞാനെന്നും ഒരു വില്ലൻ അല്ലേ അഖിലേ... അമ്മക്ക് അവനെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് വല്ലാത്ത നിർബന്ധം, എന്നാലും ഞാൻ തടഞ്ഞു നിർത്തിയിരിക്കുവാ. അനഘയെയും കൂട്ടി ഞാൻ വൈകുന്നേരം അങ്ങോട്ട് വരാം. അവൾ കാണാതെ ദൂരെ നിന്ന് നിങ്ങളെ കണ്ടിട്ട് ഞങ്ങൾ പൊയ്ക്കോളാം. ഹോസ്പിറ്റലിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം, അഖിൽ അവളൊന്നും അറിയാത്തത് പോലെ നിന്നാൽ മതി." ​തന്റെ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന പെങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് വന്നപ്പോൾ ഓടിയെത്താൻ കഴിയാത്ത ആ ചേട്ടന്റെ ഗതികേട് അഖിലിന് നന്നായി മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് തിരികെ റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൻ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ മറച്ചുപിടിച്ചു. ​"ആരായിരുന്നു അഖിലേട്ടാ?" ശ്രീ ചോദിച്ചു. ​"ഓഫീസിൽ നിന്നാടി, ലീവിന്റെ കാര്യം പറയാൻ വിളിച്ചതാ..." അഖിൽ നിവ്യയെ നോക്കാതെ കള്ളം പറഞ്ഞു. ​വൈകുന്നേരത്തോടെ വിനോദിനെ ഐ സി യുവിൽ നിന്നും റൂമിലേക്ക് മാറ്റി. നിവ്യ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ വീണ്ടും കരഞ്ഞു പോയി. ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും വിനോദ് അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ​"ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്ന്... നീ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാൽ എനിക്ക് അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വേദന," വിനോദ് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ​കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം, മുറിയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായപ്പോൾ വിനോദ് പതുക്കെ അവളോട് ചോദിച്ചു, "നിവി... നീ വീട്ടിൽ അറിയിച്ചിരുന്നോ? അമ്മയെയും ഏട്ടനെയും?" ​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവളുടെ മുഖത്തെ അലിവ് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യത്തിന് വഴിമാറി. നിവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ മുറുകി. . . . ബാക്കി വായിക്കാൻ ലിങ്ക് നോക്കു 👇 . . https://aksharacheppuofficial.blogspot.com/2026/08/2.html . . . #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #👨‍👩‍👧‍👦 കുടുംബം #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

പെയ്തിട്ടും തോരാതെ പെയ്തിട്ടും തോരാതെ Part -5 മഴ മിഴി ഇതാ സാറേ ആളു.. ഇവളെയൊക്കെ കണ്ടാൽ പറയുവോ കയ്യിലിരിപ്പ് ഇതാണെന്നു. പിടിച്ചു വണ്ടിലോട്ട് കേറ്റടോ ആ മൊതലിനെ. വൈഗയും ഹിമയും ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ തങ്ങൾക്ക് അരികിലേക്ക് വരുന്ന പോലീസുകാരെ നോക്കി ഭയന്നു നിന്നു.. വന്നു വണ്ടി കേറെഡി.. മുന്നോട്ട് വന്ന പോലീസുകാരൻ ശബ്ദം ഉയർത്തി പറഞ്ഞതും വൈഗ ഭയത്തോടെ ഹിമേ നോക്കി. എന്താ സാറേ കാര്യം. കാര്യം നിന്നോട് പറയേണ്ട കാര്യം എന്താടി.. ചി...മാറി നിൽക്കേടി അങ്ങോട്ട്.. അല്ലെങ്കിൽ ഇവടെ കൂടെ നിന്നേം പിടിച്ചു അകത്താക്കും. എന്നാൽ അതൊന്നു കാണാമല്ലോ സാറേ.. ഹിമായും വിട്ടു കൊടുക്കാതെ പറഞ്ഞതും വൈഗ പേടിയോടെ അവടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. മര്യാദക്ക് വന്നു വണ്ടി കേറുന്നതാ നിനക്ക് നല്ലത്. അല്ലെങ്കിൽ പോലീസിന്റെ കാര്യനിർവഹണത്തിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചുന്നു പറഞ്ഞു നിന്റെ കൂടെ ഉള്ളതിനെ കൂടി അകത്താക്കും. അപ്പോഴേക്കും പോലീസ് ജീപ്പിൽ നിന്നും രണ്ടു വനിതാ പോലീസുകാര് ഇറങ്ങി വന്നു അവളെ ബലമായി പിടിച്ചു ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റി. പിന്നാലെ ചെന്ന ഹിമേ നോക്കി പേടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ആ ജീപ്പ് മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു. ഹിമ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു ആരെയൊക്കെയോ കോൺടാക്ട് ചെയ്തു. വൈഗ ആണെങ്കിൽ ഭയന്നു വിറച്ചു രണ്ടു വനിതാ പോലീസുകാർക്ക് ഇടയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. കണ്ടാൽ പറയുവോ സാറേ ഈ പെങ്കൊച്ചിന്റെ പണി ഇതാണെന്നു. ഇവൾക്കൊക്കെ മാനം മര്യാദക്ക് ജോലി എടുത്തു ജീവിച്ചാൽ പോരെ. അതെങ്ങനെയാ ഇവളുമാരെ പോലെയുള്ളതുങ്ങളെ വിശ്വസിച്ചു ജോലിയ്ക്ക് നിർത്തുക. ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടില്ലേ... ജോലിയ്ക്ക് നിന്ന വീട്ടിന്നു ലക്ഷങ്ങൾ വില വരുന്ന മൊതല് അടിച്ചു മാറ്റിയെ. പിന്നെ എങ്ങനെയാ ഇവളെയൊക്കെ വിശ്വസിച്ചു എവിടെ എങ്കിലും ജോലിയ്ക്ക് നിർത്തുക. അവര് അവളെ നോക്കി പറയുമ്പോൾ വൈഗ ഞെട്ടി വിറങ്ങലിച്ചു ഇരുന്നു പോയി. . . . . ബാക്കി വായിക്കാൻ ലിങ്ക് ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ 👇 . . . https://aksharacheppuofficial.blogspot.com/2026/08/5.html . . #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #👨‍👩‍👧‍👦 കുടുംബം #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ

part 28 അഭിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ജീവനിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു. “അവൾ നിന്റെ പെണ്ണല്ല.” “എന്താ പറഞ്ഞത്?” “മാളവികയ്ക്ക് നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതമില്ല.” അത് കേട്ടതും ജീവൻ അഭിയുടെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. “നിനക്ക് ഇത്ര ധൈര്യമോ?” അഭി കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “കൈ വിട്.” “എന്റെ കല്യാണം മുടക്കാൻ വന്നിട്ട് എന്നോട് ആജ്ഞാപിക്കുന്നോ?” അടുത്ത നിമിഷം ജീവൻ അഭിയെ തള്ളിയിട്ടു. അവന്റെ കൂട്ടുകാർ ഇടപെട്ടതോടെ കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് കൈവിട്ടു. ഒരാൾ അഭിയെ പിടിച്ചുവലിച്ചു. മറ്റൊരാൾ അവനെ തള്ളിയിട്ടു. “അഭി!” മാളവിക പേടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. “നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പോകൂ… പ്ലീസ്!” പക്ഷേ ആരും കേട്ടില്ല. തല്ലിനിടയിൽ അഭിയുടെ കൈയിൽ ശക്തമായൊരു അടി കിട്ടി. “ആഹ്!” അവൻ കൈ പിടിച്ച് പിന്നോട്ട് മാറി. അത് കണ്ടതും മാളവികയുടെ മുഖം മാറി. “അഭി, മതി… നീ ഇപ്പൊ പൊയ്ക്കോ ” അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ജീവൻ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. “നീയും ഇവന്റെ കൂടെ പോകാണോ?” “കൈ വിട് ജീവൻ…” അവൾ കൈ വലിച്ചെങ്കിലും അവൻ വിട്ടില്ല. “ഇത്രയും നാൾ എന്നെ ഒഴിവാക്കി നടന്നിട്ട്, ഇന്ന് ഇവന്റെ കൂടെ പോകാനാണോ?” “ഞാൻ നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ!” അവളുടെ വാക്ക് കേട്ടതും ജീവന്റെ കൈ ഉയർന്നു. പളാർ! അടി കിട്ടിയതും മാളവികയുടെ മുഖം ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവിടെ നിന്നവരെല്ലാം നിശ്ചലമായി.#നോവൽ #തുടർകഥ

Part 26 അടുത്ത ദിവസം… മാളവികയുടെ കല്യാണദിവസം. വീടാകെ കല്യാണത്തിരക്ക്. പുറത്തുനിന്ന് നോക്കിയാൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞൊരു വീട്. പക്ഷേ ആ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ, കല്യാണവേഷത്തിൽ ഇരുന്ന മാളവികയുടെ കണ്ണുകൾ മാത്രം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾക്ക് ഇന്നലെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അഭിയുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോയിരുന്നില്ല. “എനിക്ക് ഈ കല്യാണം വേണ്ട അഭി…” അവൻ കൂട്ടുകാരെ വിളിച്ചു. “എല്ലാവരും വാ.” കുറച്ചുസമയത്തിനുള്ളിൽ അവർ വീട്ടിലെത്തി. അഭി മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “ചേച്ചി… വാ.” അവൾ തല ഉയർത്തി നോക്കി. “എങ്ങോട്ട്?” “ഇവിടെ നിന്ന്. നമുക്ക് പോകാം.” മാളവിക ഉടനെ തലകുലുക്കി. “ഇല്ല അഭി… എനിക്ക് പറ്റില്ല.” “എന്തുകൊണ്ട്?” “എനിക്ക് മാമനെയും ആന്റിയെയും ഉപേക്ഷിക്കാൻ പറ്റില്ല. അവർ എന്നെ വളർത്തിയവരാണ്. ഞാൻ ഇറങ്ങി പോയാൽ… അവരെ എല്ലാവരും കുറ്റപ്പെടുത്തും.” “പക്ഷേ ചേച്ചിയുടെ ജീവിതം?” “എന്റെ ജീവിതം പോയാലും… അവരുടെ മനസ്സ് തകർക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല.” അഭി കുറച്ചുനേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു. “അപ്പോൾ ഇനി നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യും?” മാളവികയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ വീണു. “ഒന്നും ചെയ്യില്ല… അവർ തീരുമാനിച്ചതുപോലെ ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കും.” അഭിയുടെ മുഖം മാറി. “ചേച്ചി…” “എന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ നോക്കണ്ട അഭി.” അവൾ കൈകൂപ്പി. “നീ എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രശ്നത്തിൽ പെടുന്നത് എനിക്ക് കാണാൻ വയ്യ.” അഭി അവളുടെ കൈ താഴ്ത്തി. അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം. “എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്?” ജീവൻ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. തുടരും #📙 നോവൽ #📔 കഥ #തുടർകഥ

ഡിററക്ടീവ് ബാററൺബോസ് (89) സബ് ഇൻസ്പെക്ടർമാരായ ഗോപിനാഥും ആനന്ദനും കൽക്കത്തയിലെ പോലീസ് ആസ്ഥാനത്തെ ചർച്ചകൾ അവസാനിച്ച ഉടൻ തന്നെ നാട്ടിലെ പോലീസ് ആസ്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കാര്യങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ച് വീഡിയോ കോൺഫറൻസ് നടത്തി... കന്യാകുമാരി ത്രിവേണി സംഗമത്തിൽ ചാക്ക് കെട്ട് കണ്ടെത്തിയതു പോലെ ഗംഗാ യമുനാ ത്രിവേണി സംഗമത്തിലും സമാനതയിൽ ചാക്ക് കെട്ട് കണ്ടെത്തിയതും, സംഭവത്തിൻ്റെ സാദൃശ്യവും, വയസ്സുകളുടെ സാദൃശ്യവും, രണ്ട് മൃതഃദേഹങ്ങളും ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യൻ സാദൃശ്യവും എല്ലാം കൂട്ടി വായിച്ച് സംശയാസ്പദമായി രണ്ട് മൃതഃദേഹങ്ങളും സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ച് ജ്യോതിർശാസ്ത്രജ്ഞൻ സോമനാഥിൻ്റേയും ഭാര്യയുടേതുമെന്ന് സംശയിക്കേണ്ട സാധ്യതകളെപ്പററി 🔥 തീപ്പൊരി ചർച്ച നടന്നു... ജോമോനെ എങ്ങനെ വിവരമറിയിക്കണമെന്നുളളതായി അടുത്ത 🔥 തീപ്പൊരി ചർച്ച... ജോമോനെ വിളിച്ച് വരുത്തേണ്ടതുണ്ടോ? ഗൾഫിൽ കഴിയുന്ന ജോമോൻ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരിച്ചറിയണമെന്നില്ല...പക്ഷേ മൃതഃദേഹങ്ങൾ തീർച്ചയായും തിരിച്ചറിയും...തല്ക്കാലം മൃതദേഹങ്ങളുടെ ഫോട്ടോ അയച്ചു കൊടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു... അതിന് വിശാഖപ്പട്ടണത്തുളള മൃതദേഹം കൂടി കൊണ്ട് വരണം. അതിന് റീജിയണൽ പ്രശ്നങ്ങളും, നിയമ വഴികളും പൂർത്തിയാക്കാൻ കാലതാമസമെടുക്കും... അത് ഒഴിവാക്കാൻ മൃതദേഹം ഇവരുടേതാണെന്ന് പറയേണ്ടി വരും...ഇപ്പോൾ യാതൊരു തെളിവുമില്ലാതെ അത് അപകടകരമാണ്...അതിനുളള വഴി ഈ മൃതദേഹത്തിൻ്റെ ഫോട്ടോ അയച്ചു കൊടുക്കുക എന്നുളളതാണ്... മൃതദേഹം ആരുടേതെന്ന് ജോമോൻ കണ്ടുപിടിക്കും... അതോടെ കേസിന് വഴിത്തിരിവാകും... പിന്നെ ഛോട്ടാ സിങ്ങുമാരെ പൊക്കിയാൽ മാത്രം മതി... ഈ തീരുമാനത്തോടെ വീഡിയോ കോൺഫറൻസ് അവസാനിച്ചു. (തുടരും) #📔 കഥ #📙 നോവൽ #🍔 രുചി #🍲 ഇന്നത്തെ രുചി #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR ❤️ 48 " സത്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയാ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്? " സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഒബ്സെർവഷൻ ബെഡിൽ ഒന്നിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് അടുത്തിരിക്കുന്ന വൈശാഖിനെ നോക്കി സിദ്ധു ചോദിച്ചു. വൈശാഖ് അവനു നേരെ നല്ലൊരു ചിരി പാസാക്കി കയ്യിലിരിക്കുന്ന ഓറഞ്ച് പൊളിച്ചു ഒരല്ലി വായിലിട്ടു. " എന്റെ സിദ്ധു ചേട്ടാ.... എനിക്കും സത്യത്തിൽ ഒന്നും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്നതിന്‌ തൊട്ടുമുന്നാണ് ആ പെണ്ണ് അപ്പന്റെ നമ്പറിലേക്ക് ലൊക്കേഷൻ അയക്കുന്നത്. അപ്പോഴേക്കും ചേട്ടൻ എങ്ങനെ അവിടെയെത്തി? " " എടാ... ഐഷു വിളിച്ചിരുന്നു.  അഞ്ജു ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല. റെസ്റ്റോറന്റലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ അവിടെയെത്തിയിട്ടില്ലാന്നും പറഞ്ഞു ഫുൾ കരച്ചിൽ. അപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ വേഗം സിറിയെ വിളിച്ചു. അവനും ഫോൺ എടുത്തില്ല. പിന്നെയാണ് ആരോണിനെ വിളിക്കുന്നതും അവൻ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതും. ലൊക്കേഷൻ അയച്ചു തരുന്നതും. എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് ഞാൻ ഒരു ബൈക്ക് നോക്കാൻ ചെന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു ലൊക്കേഷൻ. കൂടെയുള്ളവൻമാരെയും കൂട്ടി ഒറ്റപോക്കായിരുന്നു. " സിദ്ധു പിന്നീട് നടന്നതിന്റെ ഓർമയിൽ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു.. വൈശാഖ് അപ്പുറത്തു ബെഡിൽ തലയിൽ നല്ലൊരു കെട്ടും വച്ചു കിടക്കുന്ന സിറിയെ നോക്കി. അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. " അഞ്ജു ശരിക്ക് ആരുടെ കാമുകിയാണ്? " വൈശാഖ് നോക്കിയതിനൊപ്പം സിറിയെ നോക്കി സിദ്ധു ചോദിച്ചു. " സിറിയുടെ അപ്പൻ ഡോക്ടർ ഏഥൻ മില്ലറിന്റെ....... " സിറിയുടെ അരികിലിരുന്ന് അവന്റെ തലയിൽ തഴുകുന്ന ഏഥനിൽ തന്നെ നോട്ടം നിർത്തിയവൻ പറഞ്ഞു. " unbelievable.... "  വല്ലാത്തൊരു അതിശയം അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. "  ചില കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അങ്ങനെയാണ് സിദ്ധു ചേട്ടാ...... നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം കാണും." അപ്പോഴേക്കും അവർ കിടക്കുന്നിടത്തേക്ക് നവീൻ കയറി വന്നു. നവീനൊപ്പം ആരോണും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആരോൺ നേരെ സിദ്ധു കിടക്കുന്ന ബെഡിൽ പോയിരുന്നു. " നല്ല ബ്ലീഡിങ് ഉണ്ടായതല്ലേ, അതിന്റെ ക്ഷീണം കാണും..... " നവീൻ ഏഥന്റെ തോളിൽ കയ്യമർത്തി പറഞ്ഞു. നവീനറിയാം സിറിക്ക് ഒരു മുള്ള് കൊണ്ടാൽ അത് പോലും ഏഥന് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്.  " നീ അഞ്ജുവിനടുത്തേക്ക് ചെല്ല്. അവളിപ്പോൾ എണീക്കും. ആരെയും കണ്ടില്ലെങ്കിൽ പാനിക്ക് ആവും. ഇവിടെ ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഇല്ലേ? " അതിനൊന്ന് തലയാട്ടി ഏഥൻ എണീറ്റു. അവന്റെ മനസും അഞ്ജുവിനെ കാണാൻ കൊതിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോകുന്നത് എല്ലാവരും നോക്കി നിന്നു. " അങ്ങേര് ശരിക്കും ഹിറ്റ്ലർ അല്ലെടാ... പക്കാ സൂപ്പർഹീറോ ആണ്. വെറുതെയല്ല സിറി ഇങ്ങനായെ. " ആരോൺ വലിയ കാര്യം പോലെ പറഞ്ഞു. " അവനെ നിങ്ങൾക്ക് ശരിക്കറിയാഞ്ഞിട്ടാണ്. മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ പഠിച്ചിരുന്നൊരു ഏഥൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി എതിർത്തു സംസാരിക്കാൻ പോലും എല്ലാവരും ഒന്ന്  മടിക്കും. അവന്റെ സ്വഭാവം സിറിക്ക് ഒരു ദോഷമാവരുത് എന്നത് കൊണ്ടു മാത്രം പുണ്യാളനായതാണവൻ. അതുകൊണ്ടല്ലേ നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഒപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും അവനിടപ്പെട്ട് ഒതുക്കുന്നത്. ഇല്ലെങ്കിൽ സിറി അവനെ കടത്തിവെട്ടുമെന്ന് അവനു നന്നായറിയാം." നവീൻ പഴയ ഓർമയിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അത്ഭുതത്തോടവർ പരസ്പരം നോക്കി. ****************** അഞ്ജു കിടക്കുന്ന റൂമിലേക്ക് നടക്കുന്ന വഴി നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്റ്റാഫുകൾ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഏഥൻ കണ്ടു. ഇത്രയും വലിയൊരു മകൻ ഏഥൻ ഡോക്ടർക്ക് ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞതിന്റെ ഒരു ഞെട്ടലാണത് എന്നവനും അറിയാം. ഏഥൻ റൂമിലേക്ക് കടന്നു. തന്റെ ഷർട്ട്‌ ധരിച്ചു ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്നവളെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി അവൾക്കരികിൽ പോയിരുന്നു.അവൾ എണീക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും അഞ്ചുവിനരികിലേക്കവൻ പതുക്കെ കിടന്നു. അവളെത്തന്നെ നോക്കി കിടന്നു കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം വന്ന് മൂടി.ഏഥനു നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്ന് തന്നെ ഏഥൻ ഉറങ്ങി പോയി. മാർട്ടിനും മെർലിനും പ്രേതങ്ങളെ പോലെ ഒരു കാടിനുള്ളിലേക്ക് അഞ്ജുവിനെ ഓടിക്കുന്നത്  സ്വപ്നം കണ്ടാണ് അഞ്ജു ഞെട്ടി എണീക്കുന്നത്. വല്ലാതെ വിയർത്തൊഴുകി വെപ്രാളത്തോടെയവൾ കണ്ണ് തുറന്നു നേരെ മുകളിലേക്ക് നോക്കി.  Hospital ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതും വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അടുത്ത് കിടക്കുന്നവന്റെ സാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞവൾ ചെരിഞ്ഞു നോക്കുന്നത്. വളരെ  ശാന്തമായി അവളെ പറ്റിച്ചേർന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഏഥനെ കണ്ടതും അഞ്ജുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തണുപ്പ് വീണു. അവസാനം കണ്ണടയുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്നേ കണ്ടത് കണ്ണുകളിൽ കനലുമായി സാക്ഷാൽ മഹാദേവനെ പോലൊരു ഏഥനെയും  നെഞ്ചിൽ കയറിയ കത്തിയോടെ വീഴുന്ന മാർട്ടിനെയുമാണ്.ശരിക്കും അവൾ ഭയന്ന് പോയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടോ ഒരു ആനന്ദം തോന്നുന്നു. അത്രയും ദയനീമായ അവസ്ഥയിൽ അവളെ നിർത്തിയവർ എല്ലാമിപ്പോൾ ഏതവസ്ഥയിൽ ആയിരിക്കും എന്ന് ഊഹിക്കുമ്പോൾ ആ ആനന്ദം കൂടി വരുന്നു. അഞ്ജു ഏഥന്റെ മുഖം മുഴുവൻ കണ്ണുകളോടിച്ചു. അവൾക്ക് സഹിക്കാനാവാത്ത സ്നേഹം തോന്നിയവനോട്. അവൾ ഒന്നുകൂടെ കുറുകി കൊണ്ടവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചുരുങ്ങി.ഏഥൻ ആ ഉറക്കത്തിലും അവളെ അവനോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു. ഫുഡ്‌ കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി വന്ന സിദ്ധു ആ കാഴ്ച കണ്ടു മിഴിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവരെ ശല്യപെടുത്താൻ തോന്നാതെ അവൻ തിരിച്ചു പോയി. പിറ്റേന്ന് അഞ്ജു എണീക്കുമ്പോൾ ഏഥൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു. " വീട്ടിൽ പോവാം.... " അവളുടെ തലയിൽ തഴുകി കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു. അതിനവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ  തലയാട്ടി. രണ്ടു പേരും എണീറ്റ് ഫ്രഷ് ആയി സിറിയും സിദ്ധുവും കിടന്നിരുന്നിടത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴാണ് വല്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ നവീൻ അവർക്ക് നേരെ വരുന്നത്. " ഇപ്പൊ ok അല്ലേ അഞ്ജന... " നവീൻ ചോദിച്ചതും അഞ്ജു അതിനു തലയാട്ടി. " ഇന്നത്തെ ബ്രേക്കിങ് ന്യൂസ്‌ കണ്ടിരുന്നോ നീ? " നവീന്റെ ചോദ്യം ഏഥനോട് ആയിരുന്നു. " ഇല്ല... " " സഹോദരനെ അനിയത്തി കുത്തി കൊന്നു. തന്റെ ഡ്രൈവറുമായി അനിയത്തി പ്രണയത്തിൽ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞതിനെ തുടർന്ന് ഡ്രൈവറെ മർദിക്കുന്നതിനിടയിൽ അനിയത്തി കത്തി ഉപയോഗിച്ച് കുത്തുകയായിരുന്നു. " നവീൻ വാർത്ത വായിക്കും പോലെ പറഞ്ഞു. ഏഥൻ പുച്ഛത്തിൽ ചിരിച്ചു. അഞ്ജു ഞെട്ടി പോയി. " മെർലിന്റെയും മാർട്ടിന്റെയും ഫോട്ടോ എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. നീ ഇന്ന് പറ്റുമെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ട് വാ. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പേര് വന്നത് കൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചു കുഴപ്പമാണ്. മിക്കവാറും മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടാവും... " " നോക്കാം.... " ഏഥൻ അതും പറഞ്ഞു അഞ്ജുവിന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു നടന്നു. അവളുടെ കൺഫ്യൂഷൻ കണ്ടു അവൻ ആ  കവിളിൽ ഒന്ന് വിരൽകൊണ്ട് കുത്തി. " si എന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്. അവനാണ് കേസ് ഇങ്ങനെയാക്കിയത്.. അവിടെ നടന്നത് അത്രയും നമുക്കും നവീനും മാത്രം അറിയുള്ളു... " ഏഥൻ ആ കൺഫ്യൂഷൻ തീർത്തു കൊടുത്തു. അവർ ചെന്നപ്പോഴേക്കും സിറിയും സിദ്ധുവും വൈശാകും ആരോണും തയ്യാറായിരുന്നു. അഞ്ജു ഓടി ചെന്ന് സിറിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. " എനിക്ക് ഒന്നൂല്ലെന്റെ അഞ്ജു. ചെറിയൊരു മുറിവാണ്. " അവൾ കരയുകയാണെന്ന് കണ്ടതും സിറി അവളുടെ മുഖം അവന്റെ തോളിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി പറഞ്ഞു. " എനിക്കറിയാം അതിന്റെ വലുപ്പം . ഞാൻ ആണല്ലോ ആ തലയിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയ ചോര മുഴുവനും കണ്ടത്. " വേദനയോടെ അവന്റെ തലയിലെ കെട്ടിൽ അവളൊന്ന് തൊട്ട് നോക്കി. സിറി അതിന് ചിരിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഏഥൻ ചെന്ന് സിദ്ധുവിന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു  പിടിച്ചു. " നന്ദി പറഞ്ഞാൽ തീരില്ല സിദ്ധാർഥ്... നീയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ...... "ഏഥൻ അത്രയും നന്ദിയോടെ പറഞ്ഞു. " അവരെന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സ് അല്ലേ സർ.... കൈവിടാൻ പറ്റില്ലല്ലോ... " അവിടുന്നുള്ള സംസാരങ്ങൾ എല്ലാം തീർത്തു ക്യാന്റീനിൽ നിന്നു ബ്രേക്ഫാസ്റ് കഴിച്ചിട്ടാണ് എല്ലാവരും ഇറങ്ങിയത്. സിദ്ധുവും വൈശാകും ആരോണും അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. എഥനും അഞ്ജുവും സിറിയും  അവരുടെ വീട്ടിലേക്കും പോന്നു. വലിയൊരു മഴ പെയ്തു തോർന്ന പ്രതീതിയായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിൽ. വീട്ടിൽ എത്തി സിറിക്ക് മരുന്ന് കൊടുത്തു അവനെ കിടത്തി, റൂമിൽ ചെന്ന് കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് ഏഥൻ അഞ്ജുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നത്. അഞ്ജു അപ്പോഴേക്കും കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയിരുന്നു. ഈറൻ മുടി അഴിച്ചിട്ടു കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിബം നോക്കി നിൽക്കുന്ന അഞ്ജുവിനെ പുറകിലൂടെ ചെന്ന് ഏഥൻ പുണർന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിനിടയിലേക്ക്  മുഖം പൂഴ്ത്തി. അഞ്ജു കണ്ണുകൾ അടച്ചു നിന്നു. " ഞാൻ പേടിച്ചു പോയി.... നിങ്ങളെ നഷ്ട്ടപെടുമോന്ന് ഓർത്തു ശരീരം തളർന്നു പോയി. എങ്ങനെയാ അവിടം വരെ ഞാൻ എത്തിയതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല." കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഏഥൻ ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു അതിനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. " If anyone hurts you , I will completely destroy them, even if the whole world opposes me." അവൻ അതും പറഞ്ഞവളുടെ കഴുത്തിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു. അഞ്ജു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുറന്നു ഏഥനെ തന്നെ കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കി നിന്നു. അപ്പോഴാണ് ഏഥന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്നത്. നവീൻ ആയിരുന്നു. ഏഥൻ അത് പോലെ തന്നെ നിന്ന് കാൾ എടുത്തു സംസാരിച്ചു. കാൾ cut ചെയ്ത് അഞ്ജുവിന്റെ കവിളിൽ ഒരു കടി കൂടെ കൊടുത്തു. " ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിട്ട് വരാം. മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്.....  സീമേച്ചിയോട് നിങ്ങളെ നോക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.ഫുഡും മരുന്നും മറക്കരുത്. Ok" അഞ്ജു പുഞ്ചിരിയോടെ അതിനു തലയാട്ടി. അവളെ വിട്ടു പോവാൻ മടിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്ന് കൂടി ഇറുക്കി പുണർന്നവൻ റൂമിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി. ഏഥന്റെ കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നത് അഞ്ജു ജനലിലൂടെ കണ്ടു. ക്ഷീണം തോന്നിയത് കൊണ്ട് അഞ്ജു കുറച്ചു നേരം ഒന്ന് കിടന്നു. തുടർച്ചയായി കാളിങ് ബെൽ അടിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് പിന്നെയവൾ എണീക്കുന്നത്. ആരോ നിർത്താതെ ബെല്ലടിക്കുന്നുണ്ട്. അഞ്ജു എണീറ്റ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴുണ്ട് സീമേച്ചി നനഞ്ഞ കൈ കുടഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടി വരുന്നു. " ഞാൻ നോക്കാം ചേച്ചി... " ഇതും പറഞ്ഞു അഞ്ജു ഡോർ പോയി തുറന്നു. ഡോറിന് മുന്നിൽ ബാഗും തോളിലിട്ട് സ്കൂൾ യൂണിഫോമിൽ ടെൻഷൻ നിറഞ്ഞ മുഖത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ടു അഞ്ജു പുരികം ചുളിച്ചു. മുന്നിൽ ഉള്ള ആളും പുരികം ചുളിച്ചു അഞ്ജുവിനെ നോക്കി. " ആരാ.... " രണ്ട് പേരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. " ഞാൻ ആര്യ... വൈശാഖിന്റെ അനിയത്തി. സിറിച്ചായൻ എവിടെ? " അഞ്ജുവിനെ തള്ളി അകത്തേക്ക് കയറി ആര്യ ചോദിച്ചു. അഞ്ജു അവളെ അത്ഭുതത്തിൽ നോക്കി പോയി. " മുകളിൽ റൂമിൽ ഉണ്ട്..." അഞ്ജു പതുക്കെ പറഞ്ഞു. " ആണോ... " എന്നും ചോദിച്ചു അവൾ സ്റ്റെപ്പിന് നേരെ ഒറ്റ  ഓട്ടം . പെട്ടന്ന് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ തിരിഞ്ഞു. " ആരാ? " അഞ്ജുവിനെ നോക്കി ആര്യ കണ്ണ് വിടർത്തി. " സിറിയുടെ ഫ്രണ്ട് ആണ്... " അഞ്ജു പറഞ്ഞത് കേട്ട് ആര്യയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് പിടച്ചു. " ഫ്രണ്ട്‌ എന്ന് പറയുമ്പോ? " " ഫ്രണ്ട് എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഫ്രണ്ട് തന്നെ..." അഞ്ജു അവളുടെ സംസാരത്തിൽ intrest ആയി ഇടുപ്പിൽ കൈ കുത്തി പറഞ്ഞു. " സിറിച്ചായന് girls ഫ്രണ്ട്‌സ് ഇല്ലല്ലോ.. " " ഗേൾ ഫ്രണ്ട് ആവാലോ... " അഞ്ജു ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞതും ആര്യയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പരിഭവം വന്ന് മൂടിയതവൾ അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ടു. " ഞാൻ എന്തായാലും ഇച്ചായനെ കണ്ടിട്ട് വരാം.... " ആര്യ തുള്ളിക്കൊണ്ട് തോളിലുള്ള സ്കൂൾ ബാഗിന്റെ കനത്തിൽ ഒന്ന് വളഞ്ഞു കൊണ്ട് സ്റ്റെപ് ഓടി കയറി പോകുന്നത് അഞ്ജു വിടർന്ന ചിരിയോടെ കണ്ടു. " സിറിച്ചായൻ...." അഞ്ജു പതുക്കെ പറഞ്ഞു. തുടരും......

part 25 അർജുൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അഭിയുടെ മനസ്സിൽ തന്നെ കിടന്നു. “അത് അവളുടെ personal matter ആണ്.” ശരിയാണ്. പക്ഷേ മാളവിക പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും ഓർത്തപ്പോൾ അഭിക്ക് വെറുതെ ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ ആദ്യം അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. വഴിയിലുടനീളം അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്തയായിരുന്നു— “ചേച്ചിക്ക് ഈ കല്യാണം വേണ്ടെങ്കിൽ… ആരെങ്കിലും അവളുടെ കൂടെ നിൽക്കണം.” വീട്ടിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ വിവാഹത്തിന്റെ തിരക്ക് കാണാമായിരുന്നു. മുറ്റത്ത് പന്തൽ. ആളുകളുടെ സംസാരം. വീടിനുള്ളിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന ചിരികൾ. അഭിയുടെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു. ഇത്രയും ആളുകൾക്കിടയിൽ ഒരാൾ മാത്രം സന്തോഷത്തിലല്ല. മാളവിക. അവൻ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് കയറി. അവളെ കണ്ടതും അവന്റെ കാലുകൾ നിശ്ചലമായി. കല്യാണവേഷത്തിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. മുഖത്ത് ചിരിയില്ല. കണ്ണുകൾ മാത്രം… എന്തോ തിരയുന്നതുപോലെ. അഭിയെ കണ്ടതും അവൾ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. “അഭി… നീ ഇവിടെ?” അവൻ ഒന്നും പറയാതെ അവളെ നോക്കി. “ചേച്ചി…” “എന്താ?” അഭി പതുക്കെ ചോദിച്ചു. “ചേച്ചിക്ക് ശരിക്കും ഈ കല്യാണം വേണ്ടേ?” മാളവികയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ മറുപടി പറയാതെ തല താഴ്ത്തി. അത് തന്നെയായിരുന്നു അഭിക്ക് വേണ്ടിയിരുന്ന മറുപടി. അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു— “എങ്കിൽ കരയാതെ ഇരിക്ക് ചേച്ചി.” മാളവിക അവനെ നോക്കി. “ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും അഭി?” അഭി ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു. പിന്നെ അവൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു— “ചേച്ചി ഒന്നും ചെയ്യണ്ട. ബാക്കി ഞാൻ നോക്കാം.” അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അഭിക്ക് അപ്പോൾ അറിയില്ലായിരുന്നു മുന്നിൽ എന്തൊക്കെയാണ് കാത്തിരിക്കുന്നതെന്ന്. പക്ഷേ അവൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചിരുന്നു— മാളവികയുടെ സമ്മതമില്ലാതെ ആ താലി അവളുടെ കഴുത്തിൽ വീഴാൻ പാടില്ല. തുടരും അഭിപ്രായം അറീക്കണേ. അഭിയ്ക്ക് കയ്യുമോ കല്ല്യാണം തടയാൻ നമുക്ക് അടുത്ത പാർട്ടിൽ നോകാം 🥰 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #പ്രണയം #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ

part 24 “നാളെ കല്യാണമാണ്.” അഭി പറഞ്ഞതും അർജുൻ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. “അവൾക്ക് സമ്മതമല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണോ?” “മ്മ്…” അർജുൻ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു. “അത് അവളുടെ personal matter ആണ് അഭി. നമുക്ക് അതിൽ ഇടപെടാൻ പറ്റില്ല.” അഭി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. “അവൾ ഒരു nurse ആണ്. ഞാൻ അവിടെ patient ആയിരുന്നു. അതിനപ്പുറം നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധവുമില്ല. അവളുടെ വീട്ടിലെ കാര്യത്തിൽ കയറി തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് ശരിയല്ല.” അഭി തല താഴ്ത്തി. “പക്ഷേ ഏട്ടാ…” “വേണ്ട അഭി.” അർജുന്റെ ശബ്ദം ഇത്തവണ കുറച്ച് കടുപ്പമായിരുന്നു. “അവൾക്ക് വേണ്ടി നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെങ്കിൽ പോലും, അത് അവളുടെ സമ്മതത്തോടെ ആയിരിക്കണം.” അർജുൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് അഭിക്കും അറിയാം. പക്ഷേ മാളവികയുടെ കരഞ്ഞ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോകുന്നില്ലായിരുന്നു. ‘എനിക്ക് ഈ കല്യാണം വേണ്ട…’ അവളുടെ ആ വാക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മ വന്നു. അർജുൻ അവിടെ നിന്ന് പോയതിന് ശേഷവും അഭി കുറച്ചുനേരം അവിടെ തന്നെ നിന്നു. “ഇല്ല…” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “ചേച്ചിയെ ഇങ്ങനെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല.” അർജുൻ ഇടപെടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ അഭിക്ക് അങ്ങനെ മാറിനിൽക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അർജുന്റെ സഹായം ഇല്ലെങ്കിലും… മാളവികയെ ആ വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വഴി അവൻ കണ്ടെത്തും. അവൻ ഫോൺ എടുത്തു. ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. തുടരും #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർകഥ