ଜୟ ଶ୍ରୀ
🚩🚩★PRAMOD★«SAHOO»🚩🚩
525 views
•
1 months ago
#🚩ରାମ ମନ୍ଦିର ଅଯୋଧ୍ୟା🛕 #ଜୟ ଶ୍ରୀ ରାମ #ଜୟ ଶ୍ରୀ #ଜୟ ଶ୍ରୀ ରାମ #🙏ପବନପୁତ୍ର ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ🙏🏻 ଅମର କଥା*
===================
*ଅନାମିକା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରିକା*
===================
ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ତାରା ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରଶମିତ କରିବାପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଆସନ ଦେଇ ପାଦପୂଜା କରାଇଲେ।କୋମଳ ବଚନରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଅନାମୟ ଜିଜ୍ଞାସା କରି ତାରା କହିଲେ..ଆପଣଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜପ୍ରସାଦ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି ସୌମିତ୍ରି ! ବାନର ରାଜ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଉପରେ ଦୟା କରି କ୍ରୋଧ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ମହାବୀର ।ଆପଣ ତ ଜାଣିଛନ୍ତି କିପରି ଭୟ, ଆଶଙ୍କା ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଭିତରେ ଯାଯାବର ଭଳି ବହୁକାଳ ସୁଗ୍ରୀବ ବ୍ୟତୀତ କରିଛନ୍ତି। ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ସୁଖ ସ୍ବାଚ୍ଛନ୍ଦ୍ୟ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବେ ହସ୍ତଗତ ହେଲେ ତାହା ସେମାନେ ମନଭରି ଉପଭୋଗ କରିବା ସ୍ବାଭାବିକ।ତାହା ହିଁ ଘଟିଛି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ। କିନ୍ତୁ ସୁଗ୍ରୀବ କଦାପି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ମିତ୍ରତାକୁ ଅବଜ୍ଞା କରି ନାହାଁନ୍ତି। ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଥିବା ବାନର ସେନା ମାନଙ୍କୁ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟା ଆସିବା ପାଇଁ ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରେରଣ କରିଛନ୍ତି ସୁଗ୍ରୀବ।ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାରେ ପହଞ୍ଚିବେ। ଆପଣ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ହୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ ଭ୍ରାତା ଲକ୍ଷ୍ମଣ।"
ଏହି ସମୟରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ଯୋଡ ହସ୍ତରେ ସୁଗ୍ରୀବ କହିଲେ.. ମିତ୍ର ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଘଟିଥିବା ବିଳମ୍ବ ପାଇଁ ମୋର ଅପରାଧ ଉଦାର ହୃଦୟରେ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ ଭ୍ରାତା ଲକ୍ଷ୍ମଣ। ଯେଉଁ ରାଜପଦ ଓ ସୁଖସ୍ବାଚ୍ଛନ୍ଦ୍ୟର ମୁଁ ଆଜି ଅଧିକାରୀ ତାହା ମିତ୍ର ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇ ପାରିଛି। ତାଙ୍କୁ କିପରି ମୁଁ ଭୁଲିଯିବି ? ରାବଣର ଲଙ୍କାଗଡକୁ ଏକାକୀ ଅଵଲୀଳାକ୍ରମେ ଧ୍ବଂସ କରିବା ଶକ୍ତି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କର ରହିଛି। ଆମେମାନେ କେବଳ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଠିଆହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା ବ୍ୟତୀତ ଅଧିକ କଣ ବା କରିପାରିବୁ ? ନିମିତ୍ତ ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେମାନେ। ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ହାତରେ ରାବଣର ମୃତ୍ୟୁ ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ, ସୀତାଙ୍କ ଅନ୍ବେଷଣ ଶୀଘ୍ର ଆରମ୍ଭ ହେବ। ମୋ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଦିନେ ଦୁଇଦିନ ଭିତରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ବାନର ସେନା କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାରେ ପହଞ୍ଚୁଛନ୍ତି। ମୋର ଏହି ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଅପରାଧ ପାଇଁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ ସୁମିତ୍ରା ନନ୍ଦନ।"
ତାରା ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ କୋମଳ ବଚନରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତ ହେଲା।ଲକ୍ଷ୍ମଣ କହିଲେ.. ଦୁଃଖରେ କାଳାତିପାତ କରୁଥିବା ମୋର ଅଗ୍ରଜ ତଥା ଆପଣଙ୍କ ମିତ୍ରଙ୍କପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ଶାନ୍ତ୍ବନାବାଣୀ ଓ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଳନ ନିତାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ଚାଲନ୍ତୁ, ଋଷ୍ୟମୁକରେ ତାଙ୍କୁ ଭେଟି ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ବ୍ୟକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ସୁଗ୍ରୀବ, ପାତ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ପରିବେଷ୍ଠିତ ହୋଇ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସୀତାଙ୍କ ଅନ୍ବେଷଣ ପାଇଁ ହେଉଥିବା ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ବିଷୟରେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କଠାରୁ ଅବଗତ ହୋଇ ମନରେ ସନ୍ତୋଷ ଲାଭକଲେ ଦାଶରଥି। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ କୋଳାଗ୍ରତ କରି ରଘୁବଂଶୀ କହିଲେ..ଆପଣ ବାସ୍ତବରେ ମୋର ଅତି ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ। ସ୍ବତଃ ତୃଷିତ ଧରିତ୍ରୀକୁ ମେଘ ଜଳଦାନ କରିବା ଭଳି,ସୂର୍ଯ୍ୟ ତମସା ଦୂର କରିବା ଭଳି,ଚନ୍ଦ୍ର ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ଆଲୋକରେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟ ଆହ୍ଲାଦିତ କଲାଭଳି ଆପଣ ମୋ ହୃଦୟକୁ ଅଫୁରନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି ମିତ୍ର। ଜଣେ ଭଲ ବନ୍ଧୁ ସ୍ବତଃପ୍ରବୃତ ଭାବେ ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ବନ୍ଧୁତାର ମାନ ରକ୍ଷା କରେ; ତାହା ହିଁ ଆପଣ କରିଛନ୍ତି।ଏବେ ମୁଁ ସ୍ଥିରନିଶ୍ଚିତ ଯେ ରାବଣର ସବଂଶ ବିନାଶର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ।
ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ସହିତ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କର ଏହିପରି କଥୋପକଥନ ସମୟରେ ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ,ଅରଣ୍ୟ, ପାହାଡ଼,ପର୍ବତ ଓ ବେଳାଭୂମି ଅତିକ୍ରମ କରି ବାନର ଓ ଭଲ୍ଲୁକ ସୈନ୍ୟମାନେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ସଂଖ୍ୟାରେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ କିଳିକିଳା ନାଦରେ ଗଗନ ପବନ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହେଲା।
ସୁଗ୍ରୀବ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ.. ଏତେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ମନୋବଳ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିବାରୁ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଶେଷ ଧନ୍ୟବାଦ ଜଣାଉଛି। ସୀତା ମାତାଙ୍କ ଅନ୍ବେଷଣ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମର ପ୍ରମୁଖ କାର୍ଯ୍ୟ। ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ଶିବିର ନିର୍ମାଣ କରି ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିବାସ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁଛି।"
ଉପସ୍ଥିତ ବାନର ବୀର ମାନଙ୍କୁ ଆଠଗୋଟି ଦଳରେ ବିଭକ୍ତ କରି ଆଠ ଦିଗ ବିଦିଗକୁ , ଉପଯୁକ୍ତ ଦଳପତିଙ୍କ ଅଧୀନରେ ସୀତାଙ୍କ ଅନ୍ବେଷଣ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣ କରିବାପାଇଁ ସ୍ଥିରକଲେ ସୁଗ୍ରୀବ।
ବିଶାଳ ବାନର ସେନାବାହିନୀକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦରେ ବିଭୋର ହୋଇ ଶ୍ରୀରାମ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ... ଏହା କେବଳ ଆପଣଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇ ପାରିଲା ମିତ୍ର।ଏ ବିଶାଳ ସେନାବାହିନୀର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଆପଣ।ଏମାନଙ୍କୁ ପରିଚାଳିତ କରିବା ମୋର ଅଥବା ଲକ୍ଷ୍ମଣର ସାମର୍ଥ୍ୟର ବାହାରେ।ଏମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ତ ସସାଗରା ଧରିତ୍ରୀର କୋଣ ଅନୁକୋଣରେ ସନ୍ଧାନ କରାଯାଇ ପାରିବ।
କିଛି ନିରବତା ପରେ ଶ୍ରୀରାମ ଅଶ୍ରୁଳ ନେତ୍ରରେ କହିଲେ.. ସୀତା ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି ନାଁ ନାହିଁ ମୁଁ ଜାଣେନା ମିତ୍ର।ଯେବେ ମୋ ପ୍ରଣପ୍ରିୟା ଜୀବିତା ତା'ହେଲେ ରାବଣ କେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ରଖିଛି ଆମେ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନ ଯାଇଛି ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରାବଣର ଲଙ୍କାଗଡ କେଉଁଠି ଅବସ୍ଥିତ ତାହା ଆମକୁ ଅଜଣା।"
ଆଠଗୋଟି ଦଳକୁ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ ସୁଗ୍ରୀବ। ବାଲ୍ମୀକ ଭିତରୁ ବାହାରି ଉଇମାନେ ଦଳ ବାନ୍ଧି ବିଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ମାଡିଗଲା ଭଳି ଖେଦିଗଲେ ବାନର ଓ ଭଲ୍ଲୁକ ଦଳ।ସତାବଳିଙ୍କ ଅଧିନାୟକତ୍ବରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମାଡ଼ି ଚାଲିଲେ କିଛି ବାନର ସେନା।ବିନତା ପୂର୍ବଦିଗ ଓ ସୁଷେଣ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ସସୈନ୍ୟ ମାଡିଚାଲିଲେ। ହନୁମାନ ଓ ଅଙ୍ଗଦ,ସେନାପତି ତାରାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବାପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ବାନର ବୀର ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରୀରାମ ଓ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ଆସ୍ଥା ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ବାୟୁସୁତ ହନୁମାନଙ୍କ ଉପରେ। ଅତୁଳନୀୟ ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ ଅଞ୍ଜନା ନନ୍ଦନ ହନୁମାନ।ଶୈଶବରେ ଦିନେ ନବୋଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଲଡୁ ମନେକରି ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ହନୁମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଦେବ ସୀମିତ କରିଦେଇଥିଲେ। ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ସହିତ ଭେଟ ହେବାପରେ ତାଙ୍କ ଅସାମାନ୍ୟ ଶକ୍ତି ସେ ଫେରି ପାଇବେ ବୋଲି ବ୍ରହ୍ମା ବରଦାନ କରିଥିଲେ। ଧରାପୃଷ୍ଠକୁ ତାଙ୍କ ଆଗମନ ବିଧି ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଥିଲା।ଆସୁରୀ ଶକ୍ତିର ବିନାଶ ନିମିତ୍ତ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶିବଙ୍କ କଳା ନେଇ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଅଞ୍ଜନେୟ ରାମରୂପୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଥିଲେ ପରମ ଭକ୍ତ। ଶିବ-ଶକ୍ତି ଓ ବିଷ୍ଣୁଶକ୍ତିର ମିଳନରେ ସୃଷ୍ଟିକାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ସହିତ ସମାହିତ ହୋଇଥାଏ,ପୁରାଣ ଏହାର ସାକ୍ଷୀ। ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଲୋକରେ ଭକ୍ତିମାର୍ଗର ଚରମ ନିଦର୍ଶନ ଥିଲେ ବୀର ହନୁମାନ।ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ଯେପରି କ୍ଷୀର ଓ ନୀର ଭଳି ଅବିଭକ୍ତ ଓ ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ, ସେପରି ଥିଲା ରାମ ଓ ହନୁମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ। ହନୁମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଭିତରେ ବିରାଜମାନ ଥିଲେ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତା।ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଦ ତଳର ଭୃତ୍ୟ ବୋଲି ନିଜର ପରିଚୟ ଦେଉଥିବା ହନୁମାନ ଭକ୍ତି-ଶକ୍ତିର ଅପୂର୍ବ ନିଦର୍ଶନ ଥିଲେ।
ଶ୍ରୀରାମଙ୍କର ବିଶ୍ବାସ ଥିଲା ଯେ ହନୁମାନ ହିଁ ସୀତାଙ୍କୁ ଠାବ କରିବାରେ ସଫଳକାମ ହେବେ। ସେଥିପାଇଁ ନିଜ ଅନାମିକା ଅଙ୍ଗୁଳିର ମୁଦ୍ରିକା ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦେଇ ଶ୍ରୀରାମ କହିଲେ..ବତ୍ସ! ମୋର ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ବାସ ଯେ ତୁମେ ହିଁ ସୀତାଙ୍କୁ ଠାବ କରିପାରିବ। ଏହି ମୁଦ୍ରିକାଟି ଜାନକୀଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ ସେ ବିଶ୍ବାସ କରିବେ ଯେ ତୁମେ ମୋର ଦୂତ।ତୁମ ସହାୟତାରେ ଜାନକୀଙ୍କ ସହିତ ମୋର ପୁନର୍ମିଳନ ହେବ ବୋଲି ମୋ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ବାସ ବତ୍ସ।"
ନତମସ୍ତକ ହୋଇ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପାଦ ପୂଜା କରି ହନୁମାନ କହିଲେ.. ତାହା ମୋର ପରମ ସୌଭାଗ୍ୟ ହେବ ପ୍ରଭୁ !
କ୍ରମଶଃ...
🚩🚩★PRAMOD★«SAHOO»🚩🚩
515 views
•
1 months ago
#ଜୟ ଶ୍ରୀ #ଜୟ ଶ୍ରୀ ରାମ #🚩ରାମ ମନ୍ଦିର ଅଯୋଧ୍ୟା🛕 #🙏ପବନପୁତ୍ର ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ🙏🏻 #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 ଅମର କଥା*
===================
*ମାଡି ଆସେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅନଳ*
===================
କ୍ରମେ ବର୍ଷାଋତୁ ଶେଷ ହୋଇ ଆସିଲା। ଆକାଶ ନିର୍ମଳ ଦେଖାଗଲା ଏବଂ ଦିଗମାନେ ସମୁଜ୍ଜଳ। ପ୍ରସ୍ରବଣ ଗିରିରେ ଶ୍ରୀରାମ ବିରହ ବ୍ୟଥାରେ କାଳାତିପାତ କରୁଥିବା ସମୟରେ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାରେ ସୁଗ୍ରୀବ ଆକଣ୍ଠ ପ୍ରେମମଦିରା ପାନ କରି ରମଣୀ ମାନଙ୍କ ମେଳରେ ବିଳାସରେ ମଗ୍ନ ଥିଲେ; ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଭୁଲି ଯାଇଥିଲେ ବାନରରାଜ। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ମନେ ପକାଇଦେବା ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମନେକରି ହନୁମାନ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ବିନମ୍ରତା ସହିତ ହାତଯୋଡି କହିଲେ..ବାନରରାଜ ! ଆପଣ ହୃତରାଜ୍ୟ ଫେରିପାଇ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଲାଳସାର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ମହା ଉଲ୍ଲାସରେ କାଳାତିପାତ କରୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମିତ୍ରଙ୍କପ୍ରତି ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଆପଣ ଭୁଲି ଯାଇଛନ୍ତି।ଆପଣଙ୍କର ଏହି ରାଜ୍ୟ,ବିପୁଳ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଦୁଇ ସୁନ୍ଦରୀ ରାଣୀ ପାଇବାରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରୀରାମ ଆପଣଙ୍କର ସହାୟତା କରିଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ପ୍ରତି କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଆପଣ ଅବହେଳା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ପ୍ରଭୁ ବିରହ ବିଧୁର ହୋଇ ମହା ମନସ୍ତାପରେ ପ୍ରସ୍ରବଣ ଗିରିରେ କାଳାତିପାତ କରୁଛନ୍ତି। ବର୍ଷାକାଳ ପରେ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ବାନର ସେନା ପ୍ରେରଣ କରି ସୀତାଙ୍କୁ ଠାବକରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆପଣ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ତାହା ପାଳନ କରିବା ସମୟ ଆସିଯାଇଛି। ନିଜେ ସାଂସାରିକ ସୁଖରେ ହଜି ନଯାଇ, ସ୍ୱାର୍ଥପରତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ସହାୟତା କଲେ ପାରସ୍ପରିକ ସହଯୋଗ ଯୋଗୁଁ ଦୁଇ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା ଦୃଢହେବ, ପ୍ରଜାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେବ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଯଶ ବୃଦ୍ଧି ହେବ।ନହେଲେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଶିକାର ହୋଇ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାର ଘୋର ଅନିଷ୍ଟ ଘଟିବ।
ମହାବଳୀ ହନୁମାନଙ୍କର ଏହି ପରାମର୍ଶ ଭିତରେ ସର୍ବକାଳୀନ ସାମାଜିକ ବାର୍ତ୍ତା ଲୁଚି ରହିଛି। ସମାଜରେ ଏପରି ଅନେକ ସ୍ବାର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି,ନିଜର କାର୍ଯ୍ୟ ହାସଲ ହେବାପରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଭୁଲି ଯାଆନ୍ତି। ତା'ର ଅବଦାନକୁ ଅଣଦେଖା କରି ସମ୍ପର୍କକୁ ଅପମାନିତ କରନ୍ତି। ସ୍ୱାର୍ଥପରତା ବନ୍ଧୁତାର ସେତୁକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଏ।
ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ବଳବିକ୍ରମ ଏବଂ ସୁମିତ୍ରା ନନ୍ଦନଙ୍କର କ୍ରୋଧ ହନୁମାନଙ୍କୁ ବେଶ୍ ଜଣାଥିଲା। କୃତଘ୍ନତାର ଶାସ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ହୋଇପାରେ।ରାମ-ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଫଳସ୍ବରୂପ ସୁଗ୍ରୀବ ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ପାରନ୍ତି,ଏହା ହନୁମାନ ଠିକ୍ ଜାଣିଥିଲେ।
ହନୁମାନଙ୍କ ଉପଦେଶର ପ୍ରଭାବ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଉପରେ କିଛି କିଛି ପଡ଼ିଲା।ସୁଗ୍ରୀବ କହିଲେ..ତୁମେ ଠିକ୍ କହିଛ ହନୁମାନ।ଦୂତ ପ୍ରେରଣ କରି ରାଜ୍ୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ବାନରସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବାପାଇଁ ଆଦେଶ ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଆଦେଶ ଅବଜ୍ଞା କରିବେ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ପାଇବେ।" ଏହା କହି ସୁଗ୍ରୀବ ପୁନର୍ବାର ରାଣୀ ହଂସପୁରକୁ ରମଣ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଘୋର ଘନକାଳ ପରେ ପୃଥିବୀରେ ଶରତ ଋତୁ ଉପସ୍ଥିତ।କାଶତଣ୍ଡି ଫୁଲର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ସୁଶୋଭିତ ପୃଥିବୀ।ଜଳ ପ୍ରାବଲ୍ୟ ହ୍ରାସ ଯୋଗୁଁ ହ୍ରଦ,ପୁଷ୍କରିଣୀ ଓ ତଡାଗ ପଦ୍ମଫୁଲ ଓ ନୀଳ କଇଁରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।ଭ୍ରମରମାନଙ୍କର ପୁଷ୍କରିଣୀରେ ଅଭିସାର ଏବଂ ହଂସ,ହଂସରାଳିଙ୍କ କ୍ରୀଡା ଓ କାକଳିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଭିନ୍ନ ଜଳଖଣ୍ଡ। ନିର୍ମଳ ଆକାଶରେ ବିମଳ ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଜ୍ୟୋସ୍ନାରେ ସ୍ନାତା ପୃଥିବୀ। ଜ୍ୟୋସ୍ନା ପାନ କରୁଥିବା ଚକୋର ଚକୋରୀ କରୁଣ ସ୍ବନରେ ରାତ୍ରିର ପରିବେଶକୁ ବିରହ-ବିଧୂର କରି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସୀତାଙ୍କ ବିରହରେ ଶ୍ରୀରାମ ବ୍ୟଥିତ ହୃଦୟରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ.. ମୋ ଭଳି ହତଭାଗ୍ୟ ଆଉ କିଏ ଅଛି ଅନୁଜ ?ପ୍ରାଣସମା ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ହରାଇ ଏ ନିର୍ଲଜ ଜୀବନ କାହିଁକି ପିଣ୍ଡରେ ରହିଛି?କେଉଁଠାରେ ମୋ ପ୍ରାଣପ୍ରିୟା କେତେ କଷ୍ଟରେ ଜୀବନ ବିତାଉଥିବେ ଅନୁଜ ! କେବେ ତାଙ୍କର ସନ୍ଧାନ ମୋତେ ମିଳିବ ? ସୁଗ୍ରୀବ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ ବର୍ଷାକାଳ ପରେ ସୀତାଙ୍କ ଅନ୍ବେଷଣରେ ବାନର ସେନାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ପ୍ରେରଣ କରିବେ। ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଫେରିପାଇ ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଭୁଲି ଯାଇଛନ୍ତି।"
ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପ୍ରତି ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଜାତ ହେଲା ଶ୍ରୀରାମଙ୍କର। ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ..ମର୍କଟମାନେ ବଡ଼ ଚଞ୍ଚଳମତି।ନିଜର ସ୍ବାର୍ଥ ସାଧନ ପରେ ଆମକୁ ଭୁଲିଗଲେ ସୁଗ୍ରୀବ।ତାଙ୍କୁ ଚେତାବନୀ ଦେବାର ସମୟ ଆସିଛି। ତୁମେ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଅବିଳମ୍ବେ ଯାତ୍ରାକର ଅନୁଜ। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଜଣାଅ ସୀତାଙ୍କ ଅନ୍ବେଷଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସୁଗ୍ରୀବ ଆମର ସହାୟତା କରନ୍ତୁ ଅଥବା ନିଜ ଅଗ୍ରଜ ବାଳିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତୁ।"
ଅଗ୍ରଜଙ୍କୁ ବ୍ୟଥିତ-ହୃଦୟ ଦେଖି ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ କମ୍ପିଗଲେ ସୌମିତ୍ରି। ଧନୁର୍ବାଣ ଧରି ଉଭାହେଲେ,କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାରେ ପହଞ୍ଚି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଚେତାବନୀ ଦେବାପାଇଁ। ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଦେଖି ବିଚଳିତ ହେଲେ ଶ୍ରୀରାମ।ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଯେବେ କ୍ରୋଧର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି ତାହେଲେ ସୀତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧିତ ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ।ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରୀରାମ କହିଲେ..କ୍ରୋଧ ପ୍ରଶମିତ କର ସୌମିତ୍ରି! ତୁମେ କେବଳ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି ଚେତାବନୀ ଦେବ;ଦଣ୍ଡ ନୁହେଁ।ଯାହାହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଆମର ମିତ୍ର।ତାଙ୍କୁ ଶାସ୍ତି ଦେବା ଆମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନୁହେଁ ।"
ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ କୋମଳ ବଚନରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧ କିଛି ପରିମାଣରେ ପ୍ରଶମିତ ହେଲା। ତଥାପି ଯେପରି କାର୍ମୁକ ଟଙ୍କାର କରି ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ସେ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟା ନଗ୍ରର ଦ୍ବାର ଦେଶରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ଦ୍ବାରରକ୍ଷୀମାନେ ଭୟରେ ଦ୍ବାର ବନ୍ଦ୍ କରିଦେଇ ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ସମ୍ବାଦ ପଠାଇଲେ।
ନଗରର ଦ୍ବାରରକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କର ଏପରି ବ୍ୟବହାର ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଆହୁରି କ୍ରୋଧିତ କଲା। ଗୋଟିଏ ଧକ୍କାରେ ନଗ୍ରଦ୍ବାରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ ବୀରବିକ୍ରମରେ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦରୀ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟା ନଗରୀ।ମହା ଉଲ୍ଲାସରେ ରାସ୍ତାଘାଟ ଗଳିକନ୍ଦିରେ ବାନରମାନେ ମଉଜ ମଜଲିସରେ ନିମଜ୍ଜିତ ଥିବା ଦେଖି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଠିକ୍ ବୁଝି ପାରିଲେ ଯେ ବାନରମାନେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ କଥା ଭୁଲି ଯାଇଛନ୍ତି।
ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଦେଖି କିଛି ବାନର ପରିସ୍ଥିତିର ଗୁରୁତ୍ଵ ଅନୁଭବକରି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।ସୁଗ୍ରୀବ ସେ ସମୟରେ ଅର୍ଦ୍ଧଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଇ କହିଲେ.. କାହିଁକି ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମୋ ଉପରେ କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ! ମୋର ଭୁଲ୍ କ'ଣ? ବୋଧହୁଏ କେହି ତାଙ୍କୁ କିଛି ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ କହିଛନ୍ତି।"
ବିନମ୍ରତା ସହିତ ହନୁମାନ କହିଲେ.. ସେପରି କାହିଁକି ଭାବୁଛନ୍ତି ବାନରରାଜ ? ବାସ୍ତବରେ ଆପଣ ଅବହେଳା କରିଛନ୍ତି।ଏବେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କୋମଳ ବଚନରେ ଶାନ୍ତକରି ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଆୟତ୍ତ କରନ୍ତୁ,ନହେଲେ ମହାକ୍ରୋଧୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣ କଣ ଯେ କରି ବସିବେ ଠିକଣା ନାହିଁ।"
ରାଜପ୍ରାସାଦ ଭିତରେ ଏଭଳି କଥୋପକଥନ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ ପ୍ରାସାଦର ଦ୍ବାର ଦେଶରେ ପହଞ୍ଚି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦ୍ବାରରକ୍ଷୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପ୍ରାସାଦ ଭିତରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଭିତରେ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ ....ବତ୍ସ,ଯାଅ,ତୁମ ଅବିବେକୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଅ,ପ୍ରସ୍ରବଣ ଗିରିରେ ପତ୍ନୀ ବିରହରେ କାଳାତିପାତ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଅନୁଜ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବାନରରାଜଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ମନେ ପକାଇ ଦେବାପାଇଁ ସିଂହଦ୍ବାରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।ଆଉ ତିଳେମାତ୍ର ବିଳମ୍ବ କଲେ ରାଜପ୍ରାସାଦ ସହିତ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟା ନଗରୀ ଧ୍ବଂସ ସ୍ତୁପରେ ପରିଣତ ହେବ। "ଏହା କହି ଧନୁରେ ଟଙ୍କାର ଦେଇ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ସୁମିତ୍ରାନନ୍ଦନ।ମେଘ ଘଡଘଡିରୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ କମ୍ପିଗଲା ସମଗ୍ର କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟା ନଗରୀ।ରାଣୀ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଅର୍ଦ୍ଧଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୟନ କରିଥିବା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ କାନରେ ସେ ଶବ୍ଦ ପଡିବା ମାତ୍ରେ ପଲ୍ୟଙ୍କରୁ ତଳକୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲେ ବାନରରାଜ।ନିକଟରେ ବସିଥିବା ତାରାଙ୍କୁ ସୁଗ୍ରୀବ କହିଲେ.. ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅନଳ ମାଡି ଆସୁଛି ତାରା।ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଭସ୍ମୀଭୂତ କରିଦେବ। ପରିସ୍ଥିତିକୁ ତୁମେ ସମ୍ଭାଳ ।ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମତୀ।ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କୋମଳ ବଚନ କହି ଶାନ୍ତକର। ମୋଦ୍ୱାରା ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। କ୍ରୋଧର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ କଣ ଯେ କରି ବସିବେ ଠିକଣା ନାହିଁ।
କ୍ରମଶଃ...
