ഒരു ഡയറി പറഞ്ഞ കഥ 😍 Full part ** അന്നവളുടെ കോളജിലെ ആദ്യദിനമായിരുന്നു,എന്തോ രാവിലെ മുതൽ തുടങ്ങിയതാണ് എന്തോ ഒരു വെപ്രാളം,പേരറിയാത്ത എന്തോ ഒരു വികാരം മനസ്സിൽ കിടന്നു തിളക്കുന്നു😲 ബസിലേക് കയറുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ വല്ലാണ്ട് പെരുമ്പറ മുഴങ്ങിയിരുന്നു,പക്ഷേ കോളജിന് അടുത്തുള്ള സ്റ്റോപ്പിൽ ബസ്സിറങ്ങി കാലു നിലത്തു കുത്തിയപ്പോൾ പെട്ടൊന്ന് പെരുവിരലിലൂടെ ഒരു തരിപ്പ് മുകളിലേക്ക് കയറുന്നത് അവളറിഞ്ഞു😵അത് കോളജിലേക്ക് ആദ്യമായി വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ജൂനിയർ വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ പകപ്പല്ല,മറ്റെന്തോ...😊 "എടീ...എനിക്കാകെയൊരു അസ്വസ്ഥത ,വയറ്റിനുള്ളിലൊക്കെ എന്തോ കിടന്നിഴയും പോലെ" അവൾ ഉറ്റകൂട്ടുകാരി അശ്വതിയോട് പറഞ്ഞു. "ഓ...അത് ഗ്യാസ് ആകും😏" അവളുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ പിന്നെ മറ്റൊന്നും പറയാൻ തോന്നിയില്ല. അന്ന് കോളജ് കഴിഞ്ഞു വന്നിട്ടും,പിന്നീട് കോളജ് ദിനങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചു വന്നിട്ടും അവളുടെ ആ പേരറിയാ വികാരം മാത്രം മാറിയില്ല.പക്ഷേ അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു,എന്തോ ഒന്ന് ഈ മണ്ണിൽ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്😊 അന്ന് രാവിലെ വരാന്തയിലൂടെ തലകുനിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ കുറച്ചു സീനിയർ പയ്യന്മാർ അവളെ വന്നു പൊതിഞ്ഞു,അവർ ചോദിച്ചതിനൊക്കെ തലയുയർത്താതെ മറുപടി കൊടുത്തു, "മുഖത്തേക്ക് നോക്കെടീ😡" അതിലൊരുത്തൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടവൾ പെട്ടൊന്ന് തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. "എന്തൊരു കണ്ണാടാ അവൾക്ക്,ആ നോട്ടം ഉണ്ടല്ലോ😨" പുറകിൽ നിന്നവർ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് പ്രതേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല. ***** അന്നുച്ചക്ക് ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ജിയോളജി അധ്യാപകനായ വിനോദ് സാർ നവ രത്നനകളിൽ ഒന്നായ റൂബിയെ കുറിച്ച് പറയുകയായിരുന്നു. "സാർ...ഈ റൂബി കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടാവോ?!" അശ്വതിയാണ് ചോദിച്ചത്. "S...Ruby is a red beautifull stone,രേണുകയെ പോലെ😍" ആ മറുപടി കേട്ട് അവളൊന്നു ഞെട്ടി.അവൾ മാത്രമല്ല ആ ക്ലാസ്സിലെ ഒട്ടുമിക്ക കുട്ടികളും,അവിവാഹിതനായ വിനോദ് സാറിന്റെ ശ്രദ്ധ പതിഞ്ഞു കിട്ടാൻ എല്ലാ പെൺകുട്ടികളും കഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്😉 പക്ഷേ രേണുകയെ കൂടുതൽ ഞെട്ടിച്ചത് വൈകീട്ട് സൈൻ ചെയ്ത പ്രൊജക്റ്റ്‌ മറിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴാണ്, 'I love ruby'അതിൽ കുറിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന വിനോദ് സാറിന്റെ വാക്കുകൾ കണ്ടവൾ പകച്ചുപോയി. "സൊജാതി,കാണാനും സുന്ദരൻ,നല്ല ജോലി..ഒരു കൈ നോക്കിയാലോ" അശ്വതിയെ അവളൊന്നു കടുപ്പിച്ചു നോക്കി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അതും വാങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി നടക്കുമ്പോൾ പെട്ടൊന്ന് വല്ലാതെ ഹൃദയ മിടിപ്പുയർന്ന പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി,വല്ലാത്തൊരു വെപ്രാളം.ആരോ പ്രേരിപ്പിച്ച പോലെ അവൾ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടോടി,കോളജ് മൈതാനത്തിലൂടെ ഓടി ഗേറ്റും കടന്നു റോഡിലേക്കു കയറിയതും എതിരെ വന്ന ഒരാളുമായി കൂട്ടിയിടിച്ചതും പെട്ടന്നായിരുന്നു😰 താഴെ വീഴാതെ തന്നെ താങ്ങി നിർത്തിയ അയാളോട് സോറി പറഞ്ഞു അവൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.ഇപ്പോൾ എല്ലാം പഴയ പടിയായിരിക്കുന്നു,ഹൃദയമിടിപ്പ് സാധാരണ നിലയിലായി😊 "ഞാൻ കണ്ടു" ബസിൽ വെച്ച് അശ്വതി എന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു. "എന്ത്...😡" "അവിടേം ഇവിടേം വന്നിടിച്ചത്😉"അവൾ കൈ കൊണ്ട് ഹോൺ അടിക്കുന്ന പോലൊരു ആംഗ്യം കാട്ടി. "പോടീ തെണ്ടീ😤" ****** രാത്രി ചുമ്മാ പുസ്തകത്തിലേക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് തുറന്നിട്ട ജാലകത്തിലൂടെ കടന്നു വന്ന കാറ്റവളുടെ കൈ തണ്ടയിൽ നീറ്റലുണ്ടാക്കിയത്💨അപ്പോഴാണ് അവളാ ചുവന്ന മുറിപ്പാട് ശ്രദ്ധിച്ചത്.ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു😱 'ഇന്നത്തെ ഓട്ടത്തിൽ തട്ടിവീണപ്പോ കയ്യിലെ കുപ്പിവളകൾ ഉടഞ്ഞു കയ്യിൽ തറച്ചതാകും,എന്തൊരു ഓട്ടമായിരുന്നു താൻ അപ്പൊ.ഇപ്പൊ ആ പഴയ വെപ്രാളമില്ല,ഒരു സമാധാനം..തേടി വന്നതെന്തോ..കൈ വന്നപോലെ😊 എപ്പോഴാണ് ഓട്ടം നിലച്ചത്,ആരെയോ തട്ടി വീഴാൻ പോയപ്പോൾ... "ആരെയോ അല്ല..വ്യക്തമായി ഓർക്കുന്നുണ്ട്,അന്തം വിട്ടു നോക്കുന്ന ആ കണ്ണുകൾ" അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. ****** രവിയപ്പോൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു,തന്റെ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ആ കരിമിഴികളെ അവൻ ഓർത്തു,സോറി പറഞ്ഞു അവൾ മടങ്ങിയിട്ടും അറിയാതെ കുറെ നേരം അവിടെ നിന്ന് പോയി.അവൻ തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അതെടുത്തു നോക്കി,ഉടഞ്ഞ കുപ്പി വളകൾ. ******* പിറ്റേന്ന് ബസിറങ്ങി നടക്കുമ്പോൾ സാവാധാനം എന്തോ ഓർത്തു കൊണ്ടു നടക്കുകയായിരുന്ന രേണുക എതിരെ വരുന്ന ബൈക്ക് കണ്ടിരുന്നില്ല,പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ ബൈക്ക് തൊട്ടടുത്തെത്തിയിരുന്നു,പരിഭ്രമം കൊണ്ട് ഒഴിഞ്ഞു മാറാതെ കണ്ണും പൂട്ടി നിന്ന തന്നെ ആരോ പെട്ടെന്ന് വലിച്ചുമാറ്റിയത് മനസ്സിലായപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണുതുറന്നത്. അതേ അവൻ തന്നെ.പെട്ടന്ന് തോന്നിയ അത്ഭുതത്തിൽ അവനോട് ഒരു നന്ദിപോലും പറയാതെ പെട്ടൊന്ന് നടന്നകന്നു, പക്ഷേ അന്ന് ക്ലാസ്സിൽ പറഞ്ഞതൊന്നും അവൾ കേൾകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.എന്തോ എങ്ങനെ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും മനസ്സിൽ അവന്റെ മുഖമായിരുന്നു. "എടീ..നിനക്ക് ഈ കോ ഇൻസിഡന്റിൽ ഒക്കെ വിശ്വാസം ഉണ്ടോ?!😐" അവൾ അശ്വതിയോട് ചോദിച്ചു. "പിന്നേ....നീ വീണ്ടാമതും അവനെ കണ്ടുമുട്ടി എന്നത് കൊണ്ട് എനിക്കാ വിശ്വാസം ഇല്ല,ഈ നാട്ടുകാരൻ ആവുമ്പോൾ ഇടക്കൊക്കെ കാണും ചിലപ്പോ വല്ലതും മിണ്ടീ എന്നൊക്കെ ഇരിക്കും😏" ഈ പെണ്ണ് എന്ത് പറഞ്ഞാലും ചടപ്പിക്കാനായിട്ട്,എന്നാണാവോ താൻ അവളെ തല്ലിക്കൊല്ലാ😤 പിന്നെയും ഇടക്കിടക്ക് കണ്ടുമുട്ടിയിരുന്നു,ഒന്നും മിണ്ടാറില്ലെങ്കിലും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ പലപ്പോഴും കൂട്ടി മുട്ടിയിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം വൈകീട്ട് ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ ഒന്ന് ലൈബ്രറിയിൽ കയറി ഒരു ബുക്ക് വാങ്ങി തിരികെ വരുമ്പോഴാണ് രേണുക വാച്ചിൽ നോക്കിയത്. "ഈശ്വരാ...എന്റെ ബസ്😱" നേരം വൈകിയെന്ന ഭീതിയിൽ അവൾ വേഗം മുന്നോട്ടോടി,പക്ഷേ അവൾ തൊട്ടടുത്തെത്തും മുൻപ് ബസ് എടുത്തിരുന്നു,പോയെന്നു കരുതിയപ്പോഴാണ് അതിൽ നിന്നാരോ കൈ നീട്ടിയത് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്.പുറകെ ഓടി ആ കയ്യിൽ കേറി പിടിച്ചതും അവളെ അകത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടതും ഒപ്പമായിരുന്നു. ആശ്വാസത്തോടെ അയാളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കിയ അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി,അതവനായിരുന്നു.അവൾ വേഗം മുഖം കുനിച്ചു😳അവന്റെ ശ്വാസം മുഖത്ത് പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,ബസിലെ തിരക്ക് വർധിക്കുന്നതിന് അനുസരിച്ച് അവൾക്ക് കൂടുതൽ അവനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കേണ്ടി വന്നു.ഹൃദയം കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കേണ്ടി വന്ന നിമിഷങ്ങൾ😚 അവസാനം വീട് എത്താനായപ്പോ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ അവൾ ഇറങ്ങിനടന്നു,അവന്റെ ചൂടുള്ള നിശ്വാസം പതിച്ചത് കൊണ്ടെന്ന പോലെ അവളുടെ മുഖം പൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അപ്പൊ ഇതാണല്ലേ ലൈബ്രറി ബുക്ക്,എന്താ പ്ലാനിങ്..നിങ്ങളാരാ ഷാരൂഖും കാജോളുമോ😏" പുറകെ നടന്നു കലപിലാ പറയുന്ന അശ്വതിയെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ രേണുക മുൻപോട്ട് നടന്നു. ******** പിറ്റേന്ന് സെക്കന്റ്‌ സാറ്റർഡേ ആയതിനാൽ അന്ന് രേണുകയും ഫാമിലിയും ഷോപ്പിങ്ങിനു പോയിരുന്നു.മടങ്ങി വരുമ്പോൾ ഒരു ജ്യൂസ്‌ ആയാലൊന്ന് കരുതിയാണ് അവൾ ആ ഹോട്ടലിൽ കയറിയത്. ഓർഡർ ചെയ്യാനായി മെനു കാർഡ് മറിക്കുമ്പോഴാണ് തൊട്ടടുത്ത ടേബിൾ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്ന അവനെ കണ്ടത്,വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം തോന്നി,പിന്നെ മറ്റൊന്നുമാലോചിക്കാതെ തലവേദനിക്കുന്നെന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി നടന്നു. പക്ഷേ പിറ്റേന്ന് ഞായറാഴ്ച അശ്വതിയേയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട്‌ കയറുമ്പോൾ മനസ്സിൽ വ്യക്തമായ പ്ലാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.നേരെ ചെന്ന് മുന്നിൽ കണ്ട ടേബിളിൽ ഇരുന്നു, "എന്താണ് വേണ്ടത് മാഡം" മുന്നിലേക്ക് കടന്നു വന്ന അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഞാൻ പുറകിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി. "ദാ...അവനെ😉" അത്ഭുതം കലർന്നൊരു ചിരിയോടെ അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു. "രവീ....😀" ആ വിളി കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അവനൊന്ന് അമ്പരന്നു,അവൾ....😵 പതുക്കെ മടിച്ചു മടിച്ചവൻ അവരുടെ അരികിലേക്കു വന്നു. "ഞാൻ രേണുക,അറിയാമായിരിക്കും അല്ലേ...എനിക്ക് തന്നെ ഒത്തിരിയിഷ്ട്ടാ...അതുപോലെ ഇങ്ങോട്ടും ഉണ്ടോന്നറിയാനാ ഞാൻ വന്നത്" അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അശ്വതി പോലും ഞെട്ടിപ്പോയി.ഇത്രേം പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലല്ലോ... രവി ആണെങ്കിൽ ആകെയൊരു ഞെട്ടലിൽ ആയിരുന്നു,എന്ത് പറയണെമന്നറിയില്ല,അവളാണെങ്കിൽ വിടാൻ ഉള്ള ഭാവവുമില്ല.അവസാനം അവൻ രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. "രേണുക എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം,എനിക്ക് തന്നോട് അങ്ങനെയൊന്നും...😔" അവൻ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കും മുൻപേ അവൾ അവിടെ നിന്നും മടങ്ങിയിരുന്നു. ***** "ടീ പെണ്ണെ നീ എന്നാ ഭാവിച്ചാ...നിന്റെ വീട്ടുകാർ സമ്മതിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?!😱" അശ്വതി അവളെ പിടിച്ചു നിർത്തി. "എനിക്കറിയില്ലടീ...എന്തോ...അവൻ എന്റെ സ്വന്തം ആകണമെന്ന ആഗ്രഹം കൂടി കൂടി വരാ...ഒരു സ്വാർത്ഥത😔" "എന്റെ പൊന്നുമോളെ...ആ സ്വാർത്ഥത അങ്ങ് മുളയിലേ നുള്ളിയേക്ക്..ഇതിന് കൂട്ടു നിന്നെന്ന് പറഞ്ഞു ഇനി നിന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ പടിയടച്ചു പിണ്ഡം വെക്കുമല്ലോടീ.." അശ്വതി പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല മോളെ..ആ ചെടി വളർന്നു മരമായി പൂവായി കായായി" "കൂട്ടുകാരി ആയിപ്പോയില്ലേ...ഇനീപ്പോ ആ മരത്തിനു വളം ഇടേണ്ടത് എന്റേം കൂടി കടമയാണല്ലോ😀" അശ്വതി പറഞ്ഞത് കേട്ട് രേണുക പുഞ്ചിരിച്ചു. രവിക്കും അവളെ ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു,പക്ഷേ..തന്നെപ്പോലൊരു സാധാരണക്കാരന് സ്വപ്നം കാണാൻ പോലും പറ്റാത്ത ആളാണ്‌ രേണുക,അച്ഛൻ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ശേഷം താനും അമ്മയും കൂലിപ്പണി ചെയ്താണ് ജീവിക്കുന്നത്,അത്തരമൊരു വീട്ടിലേക്ക് വരേണ്ടവളല്ല രേണുക.അർഹിക്കാത്തത് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തെറ്റാണ്.അവൻ സ്വയം സമാധാനിപ്പിച്ചു. ***** രേണുകക്ക് എന്തോ സങ്കടത്തെക്കാൾ കൂടുതൽ തോന്നിയത് ദേഷ്യമായിരുന്നു.അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്ന് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും...അവൻ😣 ഇവനൊക്കെ ഏതേലും പെണ്ണ് തേച്ചിട്ട് പോകണം,അപ്പോഴേ പഠിക്കൂ😤 അതിനു ശേഷം തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ പോവാറാണ് പതിവ്.അവൻ ചിലപ്പോ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കാണാം,നോക്കട്ടെ..നോക്കി വെള്ളമിറക്കട്ടെ😏അവൾക്ക് വാശിയായിരുന്നു. അവളുടെ അവഗണന കണ്ടപ്പോ രവിക്ക് ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നെന്ന് തോന്നി.എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അവള് മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ പോകുന്നത് കാണുമ്പോ തോന്നും നേരെ ചെന്ന് പിടിച്ചു നിർത്തി സിനിമ സ്റ്റൈലിൽ ഇഷ്ട്ടാന്ന് പറഞ്ഞാലോന്ന്,പക്ഷേ...ആ കാര്യത്തിൽ മാത്രം ആണത്തം അല്പം കുറവാണോന്നൊരു ഡൌട്ട്😉 അന്ന് രാവിലെ ബസിറങ്ങി വരുന്ന അവളെ കാണാൻ വേണ്ടി അങ്ങോട്ട്‌ വന്നപ്പോഴാണ് അവനാ ആൾകൂട്ടം കണ്ടത്,എന്തോ ആക്സിഡന്റ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.വെറുതെ അങ്ങോട്ട്‌ പാളിനോക്കിയ അവൻ ആൾക്കൂട്ടത്തിന് ഇടയിലൂടെ കുപ്പിവളകൾ അണിഞ്ഞ ഒരു കൈ കണ്ടങ്ങോട്ടേക്ക് കുതിച്ചു😱 ***** "താങ്കൾ കറക്ട് സമയത്ത് എത്തിച്ചത് കൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടു,പക്ഷേ ഇനി തലക്കൊരു ആഘാതമുണ്ടാവാതെ സൂക്ഷിക്കണം,അങ്ങനെ വന്നാൽ ചിലപ്പോ എന്നെന്നേക്കുമായി ഓർമ തന്നെ നഷ്ട്ടപ്പെട്ടെന്നു വരാം" ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ മെല്ലെ തലയാട്ടി. ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന അവളുടെ നേരെ അവൻ സഹതാപത്തോടെ നോക്കി,എന്തൊക്കെയോ പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും, അവളുടെ വീട്ടുകാർ വന്നപ്പോൾ പതുക്കെ അവൻ അവിടെ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറി. ****** കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം രേണുക വീണ്ടും കോളജിലേക്ക് വന്നു,ഗേറ്റിനരികിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന രവിയെ കണ്ടു. "ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്നാത്തിനാ എന്നെ രക്ഷിച്ചേ..😏" അവൾ കുറച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ അവളുടെ അരികിലേക്കു വന്നു. "അതോ..അതീ കഴുത്തിലൊരു മഞ്ഞചരട് കെട്ടാൻ😉" "ങേ...😮" അവളന്തം വിട്ടു,എന്താപ്പോ സംഭവം😰 പെട്ടെന്നാണ് അവൾക്ക് സംഗതി ഓടിയത്,അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കിയപ്പോഴേക്കും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയുമായി അവൻ നടന്നു മറഞ്ഞിരുന്നു😊 ****** എന്തായാലും അന്ന് വൈകിട്ട് കോളജ് വിട്ടു വരുമ്പോൾ ബസിൽ ഇരുന്നു തനിയെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോഴാണ് അടുത്താരോ വന്നിരുന്നത്,അശ്വതി ആണെന്ന് കരുതി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. "ദൈവമേ....😱" വേഗം മുഖം തിരിച്ചു പോയി.രവി😵 ഒന്നും പറയാൻ തോന്നിയില്ല,കാഴ്ചയും,കേൾവിയുമെല്ലാം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട പോലെയൊരു ഫീലിംഗ്😇 എപ്പോഴോ അവൻ എണീറ്റു പോയിട്ടും ആ വിറയൽ മാറാത്ത പോലെ തോന്നി. എന്തായാലും അതോടു കൂടി കണ്ടില്ലാന്നു നടിച്ചതെന്തോ അത് പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ചു വന്നു.രേണുക രേണുവും,രവി രവിയേട്ടനുമായി മാറാൻ അധിക കാലം വേണ്ടി വന്നില്ല. എല്ലാം മറന്നു സന്തോഷിച്ച കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ,പക്ഷേ വിധി അതിനും കണ്ണു വെക്കാൻ അധിക കാലം വേണ്ടി വന്നില്ല,വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞു,അതും വിനോദ് സാറിന്റെ പകയുടെ രൂപത്തിൽ😞അതോടു കൂടി പഠനവും,രവിയുമായുള്ള ബന്ധവും നിലച്ചു. ***** അവിടെ നിന്ന് താമസം മാറാൻ അച്ഛൻ തീരുമാനിച്ച വിവരം അറിഞ്ഞ രേണുക വേഗം അശ്വതി വഴി രവിയേട്ടനെ വിവരമറിയിച്ചു,അങ്ങനെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു സന്ധ്യയിൽ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഇടവഴിയിലേക്ക് അവളെ കാണാൻ വേണ്ടി രവി വന്നു. കണ്ടയുടൻ രേണുക കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരൊറ്റ കരച്ചിൽ ആയിരുന്നു. "വയ്യ രവിയേട്ടാ...എങ്ങോട്ടാണ് യാത്ര എന്നറിയില്ല,എന്നാണ് മടക്കവും എന്നറിയില്ല,എന്റെ താമസ സ്ഥലം മാറ്റിയെന്ന് കരുതി എന്റെ മനസ്സ് മാറ്റാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല😥" അവൾ തന്റെ കയ്യിലുള്ള ഡയറി അവന്റെ നേരെ നീട്ടി, "ഇതിൽ മുഴുവൻ നമ്മുടെ ഓർമകളാണ് രവിയേട്ടാ...ഇത് ഏട്ടൻ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കണം,ഞാൻ തിരികെ വരുവോളം" അത് അവന്റെ നേരെ നീട്ടി കണ്ണുതുടച്ചു കൊണ്ടവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. വീട്ടിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ദേഷ്യം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന അച്ഛനെ കണ്ടു. "രവിയേട്ടൻ വന്നിരുന്നു😒" അവളത് പറഞ്ഞതും അച്ഛന്റെ കൈ അവളുടെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞതും ഒപ്പമായിരുന്നു. ******* ഏകദേശം ഒരുമാസത്തോളം രേണുകയെ കുറിച്ചു ഒരു വിവരവും ഇല്ലായിരുന്നു,അന്വേഷിക്കാത്ത ഇടങ്ങളില്ലായിരുന്നു,എങ്കിലും അവൻ എന്നും ആ കോളജിന് മുന്നിൽ കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു,ഒരു പക്ഷേ....എന്നെങ്കിലും ബസിറങ്ങി തന്റെ രേണു വന്നാലോ😢 കാലം എന്ന വലിയ ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ ഓർമകളും മറവിയായി മാറി എന്ന് തോന്നി തുടങ്ങിയ ഒരു കാലത്താണ് രവി അന്ന് ഹോട്ടലിൽ വെച്ച് വെച്ച് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്,തൊട്ട് മുന്നിലുള്ള റോഡിലൂടെ നീങ്ങിയ കാറിൽ അവൾ തന്റെ രേണു😱 അവൻ പരിസരം മറന്നു പുറകെ പാഞ്ഞു എങ്കിലും നിരാശയായിരുന്നു ഫലം.പക്ഷേ അതോടു കൂടി തന്റെ രേണു തിരിച്ചു വന്നെന്ന് അവൻക്കുറപ്പായിരുന്നു,പിറ്റേന്ന് പഴയ പോലെ അവൻ വീണ്ടും ആ കോളജ് ഗേറ്റിനരികിൽ അവളെ കാത്തിരുന്നു. ബസിറങ്ങി വന്ന രേണുകയെ കണ്ടവൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് കുതിച്ചു. "രേണു....😊" പക്ഷേ അവൻ വിളിച്ചിട്ടും അപരിചിത ഭാവത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ നടന്നു മറഞ്ഞതു കണ്ടപ്പോൾ രവി പകച്ചുപോയി😱 ശ്രദ്ധിചില്ലായിരിക്കും എന്ന് കരുതി സമാധാനിച്ചത് വെറുതെയായെന്ന് പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ മനസ്സിലായി.കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ,വിളിച്ചിട്ടും വിളി കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ അവൾ നടന്നു മറഞ്ഞപ്പോ എന്താ ചെയ്യണ്ടെന്ന് അവൻക്കറിയില്ലായിരുന്നു,മനപ്പൂർവം ആണോ അതോ...അറിഞ്ഞേ പറ്റൂ... അന്ന് വൈകീട്ട് കോളേജ് വിട്ട് വരുന്ന രേണുവിനെ അവൻ വീണ്ടും ഫോളോ ചെയ്തു,പക്ഷേ പെട്ടെന്നാണ് രേണു അവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞത്. "ദേ...കുറെ കാലായി നിങ്ങൾ എന്റെ പുറകെ നടക്കുന്നു,ദേ...അടുത്ത ഞായറാഴ്ചയാണ് എന്റെ കല്യാണം ,ദയവു ചെയ്തു ശല്യം ചെയ്യരുത് പ്ലീസ്" അതും പറഞ്ഞു അവൾ വെറുപ്പോടെ മുൻപോട്ട് നടന്നപ്പോൾ രവി ഞെട്ടിപ്പോയി തന്റെ രേണു😱 ഇല്ല...ഇത് പാടില്ല. അവൻ വേഗം അവളുടെ അരികിലേക്കു ഓടി ചെന്നു,അവളെ തടഞ്ഞു നിർത്തി,അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു "രേണു...നീ..നീ എന്താ ഇങ്ങനെ😞?!" "കയ്യീന്ന് വിട്...കയ്യീന്ന് വിടാൻ😬" അവളതു പറഞ്ഞതും അവന്റെ മുഖമടക്കി ഒരടി കൊടുത്തതും ഒപ്പമായിരുന്നു.ഷോക്കേറ്റപോലെ നിൽക്കുന്ന അവനെ തനിച്ചാക്കി അവൾ വേഗത്തിൽ നടന്നു മറഞ്ഞു. ****** കവിളും പൊത്തി ആകെ തരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് പുറകിൽ നിന്നാരോ വിളിച്ചത് കേട്ടത്. "അവളുടെ ലോകത്തിൽ ഇപ്പൊ നമ്മളാരുമില്ല രവി...എന്തുപറ്റി എന്ന് അറിയില്ല,അവൾക്കാരേം ഓർമയില്ല" അശ്വതി പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ രവി അമ്പരന്നു,എവിടെയോ എന്തോ ഒരു...പന്തികേട്. അപ്പോഴാണ് അവന്ക് അന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ കാര്യം ഓർമ വന്നത്,അപ്പൊ അങ്ങനെയെന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്,അതറിഞ്ഞെ തീരൂ,അവൻക്ക് മുന്നിൽ ഒരേ ഒരു വഴിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. അവൻ വീണ്ടും ആ ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു,ഒരുപക്ഷെ അങ്ങോട്ട്‌ എങ്ങാനും..😦 ***** "ഉവ്വ്...ആ കുട്ടിയുമായി അവർ ഒരിക്കൽ കൂടി വന്നിരുന്നു,എന്തോ വാക്ക് തർക്കം ഉണ്ടായപ്പോൾ അയാൾ അവളെ കേറിയടിച്ചു,പക്ഷേ ആ വീഴ്ചയിൽ നിലതെറ്റി വീണ അവളുടെ തല തൂണിലോ മറ്റോ ഇടിച്ചവളുടെ ഓർമ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു,ട്രീറ്റ്‌മെന്റ് വഴി കുറേ ഒക്കെ റെഡി ആയി.പക്ഷേ അടുത്തകാലത്ത് നടന്നതൊന്നും അവൾക്ക് ഓർമയില്ല" അയാൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ രവിക്ക് ഏകദേശം സംഗതി മനസ്സിലായി. അപ്പൊ അതാണ്‌ സംഭവം.രേണുവിന്റെ കല്യാണത്തിന് ഇനി ദിവസങ്ങൾ മാത്രം,അതിനിടയിൽ ഓർമ തിരിച്ചു വന്നില്ല എങ്കിൽ പിന്നെ അവളെ തനിക്ക് എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടും. ***** പിറ്റേന്ന് ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോ തന്നെ ലക്ഷ്യമാക്കി വരുന്ന രവിയെ കണ്ടു രേണുകക്ക് വീണ്ടും ദേഷ്യം വന്നു. "തനിക്ക് കിട്ടിയതൊന്നും പോരെ😤" അവൾ വീണ്ടും അവനോട് ചോദിച്ചു. "ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ ശല്യപ്പെടുത്തില്ലെന്ന് പറയാനാ വന്നത്,പക്ഷേ അതിന് മുൻപ് നീ ഇത് വാങ്ങണം" അവൻ ഒരു ഡയറി അവളുടെ നേരെ നീട്ടി,ഒരു ശല്യം ഒഴിഞ്ഞു പോകട്ടേന്നു കരുതി അവളത് വാങ്ങി ബാഗിലിട്ടു. ***** രാത്രി വീട്ടിലെത്തി ബാഗ് തുറന്നപ്പോഴാണ് കണ്ടത്,പോട്ടെ,നാശം.അവളത് എടുത്തു അലസമായി എങ്ങോട്ടോ എറിഞ്ഞു😏 മറ്റന്നാൾ ആണ് വിവാഹം.അതിന്റെ തിരക്കിൽ അവൾ എല്ലാം മറന്നിരുന്നു.അങ്ങനെ കല്യാണതലേന്ന് വന്നെത്തി,കുറെ നേരത്തെ ചമയത്തിനും,പ്രദർശനത്തിനും ശേഷം ആളൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ അർഥ രാത്രിയോടെ അവൾ തന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ തിരിച്ചെത്തി. ഇന്നും കൂടി താനിവിടെ,നാളെ മുതൽ താൻ..😳രേണുകക്ക് സന്തോഷം കലർന്നൊരു പരിഭ്രമം തോന്നി.അപ്പോഴാണ് ഫോൺ അടിച്ചത്. നാളെ തന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവേണ്ട ആളാ😚 "ഹലോ...അരുണേട്ടാ..." "എന്തായി പെണ്ണേ...ഫ്രീ ആയോ?!" "ഒന്നും പറയണ്ട,ഇപ്പൊ ഒന്ന് ഫ്രീ ആയതേയുള്ളൂ...ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി.ഇനി ഈ കഴുത്തിലും കയ്യിലും ഉള്ളത് കൂടിയുണ്ട്." അവൾ തന്റെ കയ്യിലെ വളകൾ ഊരിമാറ്റിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നൊരു വള താഴെ വീണുരുണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അടിയിലേക്ക് പോയത്,കുനിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരുപാട് അകാലത്തായി വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടു,ഇനി കമിഴ്ന്നു കിടന്നു നുഴഞ്ഞു എടുക്കുകയേ വഴിയുള്ളൂ😊 "അരുണേട്ടാ ഞാനിപ്പോ വിളിക്കാം" അവൾ ഫോൺ വെച്ച് ആ കട്ടിലിന്റെ അടിയിലേക്ക് നീങ്ങി,കൈ നീട്ടി.അപ്പോഴാണ് അവളതു കണ്ടത്,അന്ന് താൻ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ആ ഡയറി,അവളത് മെല്ലെ കൈനീട്ടിയെടുത്തു. അതിൽ പറ്റിപിടിച്ചിരുന്ന പൊടിയും മറ്റും നീക്കി അവളത് തുറന്നു നോക്കി. ****** പിറ്റേന്ന് ആരൊക്കെയോ വരുന്നു പോകുന്നു,പക്ഷേ രേണുക മറ്റൊരു ലോകത്തായിരുന്നു,ഒരു കൂട്ടം പെണ്ണുങ്ങൾ വന്നു ചമയിച്ചൊരുക്കുന്നുണ്ട്.ഇടക്കാരോ വന്ന് വരൻ എത്തിയെന്നു പറയുന്നത് കേട്ടു,താലി കെട്ടാൻ നേരമായിരിക്കുന്നു, "വാ രേണു" മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ആനയിക്കാൻ ആരൊക്കെയോ വന്നു വിളിക്കുന്നുണ്ട്.പക്ഷേ അവൾ പ്രതിമ പോലെ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു, "വാ മോളെ..." ബലം പ്രയോഗിച്ചു കയ്യിൽ പിടിച്ചത് അമ്മയാണ്. "എനിക്കെന്റെ രവിയേട്ടനെ കാണണം" അവൾ പറഞ്ഞത് പെട്ടെന്നാണ്. "രേണു...." ഞെട്ടലോടെ അമ്മ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടു,അവളാ കൈകൾ അടർത്തിമാറ്റി പുറത്തേക്കു കുതിച്ചു,നേരെ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങിചെന്നു മുന്നിൽ കണ്ട ഓട്ടോയിൽ കൈ കാണിച്ചു അതിലേക്ക് കയറി.അന്തം വിട്ടു നിൽക്കുന്ന ഡ്രൈവറോട് അവൾ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുക്കാൻ കല്പ്പിച്ചു. ******* എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ തളർച്ചയോടെ,ഇനി ഒരു പ്രതീക്ഷയില്ലെന്ന മട്ടിൽ ഉമ്മറത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് രവി ആ കാഴ്ച കണ്ടത്, തന്റെ നേരെ കല്യാണ വസ്ത്രത്തോടെ ഓടി വരുന്ന രേണുക, എന്തെങ്കിലും ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിയുന്നതിനു മുൻപേ അവളോടി വന്നു കരഞ്ഞു കൊണ്ടവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മറ്റൊരു വാഹനത്തിൽ അവളുടെ അച്ഛനും മറ്റാരൊക്കെയോ വന്നിറങ്ങി, എവിടെ നിന്നോ വന്ന ധൈര്യത്തിൽ രേണുക അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നു. "രവിയേട്ടന് ഇല്ലാത്തത് പണമല്ലേ അച്ഛാ ..അതു നമുക്കില്ലേ...അച്ചൻ കൈ പിടിച്ചു തരണമെന്നാ എന്റേം ആഗ്രഹം അല്ലാതെ😭" അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ***** അവസാനം എല്ലാവരുടെയും സമ്മത പ്രകാരം രവി,രേണുകയുടെ കഴുത്തിൽ തന്നെ താലി ചാർത്തി. മടങ്ങാൻ നേരം അരുൺ പതിയെ രവിയുടെ അടുക്കലേക്കു വന്നു. "എടാ...എന്റെ നിർബന്ധപ്രകാരം ആണ് അവരീ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചത്,നല്ലോണം നോക്കിക്കോണേ..എന്നെ പറയിപ്പിക്കരുത്😉" രവി നന്ദിയോടെ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ***** അന്ന് രാത്രി രവി മുറിയിലേക്കു വന്നപ്പോൾ രേണുക ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നില്കുന്നത് കണ്ടു,താൻ വന്നത് അറിഞ്ഞ മട്ടൊന്നുമില്ല, അവൻ പതുക്കെ ചെന്ന്,അവളുടെ അരയിൽ ചുറ്റിപിടിച്ചു😉പക്ഷേ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞ രേണുക ഞെട്ടലോടെ അവനെ തള്ളിമാറ്റി😱 "നിങ്ങളാരാ...എന്റെ അരുണേട്ടൻ എവിടേ?!" അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് രവിയാകെ പകച്ചുപോയി. "രേണു..ഇത്..ഞാ...😵" അവൻ പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞതും രേണുക പൊട്ടിചിരിച്ചതും ഒപ്പമായിരുന്നു. "ടീ..നിന്നെ😤" അവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പിടുത്തമിട്ടു. "അയ്യോ...അമ്മാ...ഓടിവരണേ..😀" രേണുക നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. "പൊന്നുമോളെ...ഞാൻ നിർത്തി..ദയവു ചെയ്തു നാറ്റിക്കല്ലേ😨" "എന്നോട് കളിച്ചാൽ ഇങ്ങനെയിരിക്കും😉" "ശരി മാഡം😊" രവി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ നേരെ കൈ നീട്ടി. അവസാനം...വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന സിന്ദൂര ചുവപ്പ് പടർന്ന നെറുകിൽ ആലസ്യത്തോടെ അവൻ നൽകിയ ചുംബനവും ഏറ്റു വാങ്ങി നിർവൃതിയോടെ കിടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ മറന്ന ഒരു പ്രണയ കഥയായിരുന്നു,'ഒരു ഡയറി പറഞ്ഞ കഥ😊' (അവസാനിച്ചു)
58.3k കണ്ടവര്‍
11 ദിവസം
മറ്റു ആപ്പുകളില്‍ ഷെയറാം
Facebook
WhatsApp
ലിങ്ക് കോപ്പി ചെയ്യാം
ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം
Embed
ഞാന്‍ ഈ പോസ്റ്റ്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ കാരണം.....
Embed Post