🔥എന്റെ രാവണൻ🔥 പാർട്ട്‌ 43 ആൻവി ____________________________________ അമ്മയും അച്ഛമ്മയും സംസാരം നിർത്താൻ വേണ്ടി.. ഞാൻ അമ്മയെ വിളിക്കാൻ നിന്നതും ആദി എന്റെ വാ പൊത്തി.. അവൻ അവരുടെ സംഭാഷണം കാതോർത്തു..അവൻ എന്നെ ഒന്ന് അനങ്ങാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ പിടിച്ചു...എന്നെ കൊണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല.. ........................................................................... "ശിക്ഷയോ... നിനക്ക് ഇത് വരെ നീ ചെയ്തതിനുല്ല ശിക്ഷ കിട്ടിയിട്ടില്ല...പാപി ആണ് നീ.. " അച്ഛമ്മ അമ്മക്ക് നേരെ ശബ്ദമുയർത്തി.. "അമ്മേ...ഇത്ര വർഷം ആയിട്ടും ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്കാൻ മനസ്സ് കാണിച്ചില്ലല്ലോ..എന്താ എന്നെ മനസിലാക്കാത്തത്.. " "ഹ്മ്മ് 😏.. നിന്നെ മനസിലാക്കിയിടത്തോളം മതിയായി...നീ കാരണം എന്റെ മകൻ.. " അച്ഛമ്മയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. "അല്ല അമ്മേ ഞാൻ അല്ല അത് ചെയ്തത്...ഞാൻ ഒരുപാട് തെറ്റുകൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.എല്ലാം എന്റെ തെറ്റിദാരണ യുടെ പേരിൽ ആയിരുന്നു.. പക്ഷെ അന്നത്തെ ആക്‌സിഡന്റ് ഞാൻ അല്ല അതിന് പിന്നിൽ...എന്നെ ഒന്ന് വിശ്വസിക് അമ്മേ...അമ്മ എന്നോട് ക്ഷെമിക്കാതെ എന്റെ അമ്മ എന്നോട് മിണ്ടില്ല..എത്ര നാളായി എന്റെ അമ്മയും വീട്ടുകാരും എന്നോട് ഒന്ന് ശെരിക് സംസാരിച്ചിട്ട്.. എല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന്റെ പേരിൽ.. " അമ്മ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അത് പറയുമ്പോഴും അച്ഛമ്മ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി.. "നീ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയണ്ട നിർമലേ...ഇപ്പൊ നീ ഇവിടെ എന്റെ മകന്റെ ഭാര്യ ആയി എന്റെ മുന്നിൽ നിക്കുന്നത് എന്റെ ഗോവിന്ദ് നെ എനിക്ക് സങ്കടപെടുത്താൻ വയ്യാത്തതു കൊണ്ടാണ്..എന്റെ മകനും ഭർത്താവും നിന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു. എങ്കിലും നീ എന്നിൽ ഉണ്ടാക്കിയ മുറിവ് ഉണങ്ങില്ല എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാലും അത് അങ്ങനെ തന്നെ നിക്കുന്നു..." എന്നും പറഞ്ഞു അച്ഛമ്മ അമ്മയെ പിടിച്ചു ഉന്തി.. "നിന്റെ കണ്ണീരിനോട് പോലും എനിക്ക് പുച്ഛം തോന്നുന്നു നിർമലേ...എന്റെ മകൻ നഷ്ടപെട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഉണ്ടായ വേദനയുടെ അത്രത്തോളം ഒന്നും വരില്ല നിന്റെ കണ്ണുനീർ.. എന്റെ മകനെ എന്നന്നേക്കുംമായി നീ അവനെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തി ഇപ്പൊ അവന്റെ കുഞ്ഞിനേയും എന്നിൽ നിന്നും അകറ്റി..അവനു ഇപ്പൊ ഞാൻ ഒരു ശത്രു ആയി എല്ലാത്തിനും നീ ഒറ്റ ഒരുത്തി ആണ് കാരണം...കുഞ്ഞിനെ ഗോവിന്ദ് വളർത്തിക്കോളാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ തടയതിരുന്നത്.. അവന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞതോണ്ട..അല്ലാതെ നിന്നോട് ഉള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് അല്ല..പക്ഷെ അവനെ നിനക്ക് വിട്ട് തന്നത് വലിയ തെറ്റായി എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.. " കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞു.. "അമ്മേ ഇനിയും അങ്ങനെ പറയരുത്...ഞാൻ അവനെ എന്റെ ജീവനേക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്..എന്റെ മോൻ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല... " "മതി നിർത്തിക്കോ...വളർത്തമ്മ ഒരിക്കലും പെറ്റമ്മ ആവില്ല.. ഞാൻ അവനോട് സത്യം പറയാത്തത് എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മനസ്സ് വേദനിക്കുംഎന്ന് കരുതി ആണ്.. എത്ര സ്നേഹം വാരി കോരി കൊടുത്താലും നിനക്ക് അവനു കൊടുക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നുണ്ട്.. നീ കാരണം ജീവൻ നഷ്ടപെട്ട എന്റെ ആദിയുടെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും... ഇനിയും എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു അഭിനയിക്കാതെ ഇറങ്ങി പോടീ..." എന്നും പറഞ്ഞു അച്ഛമ്മ അമ്മയെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക് തള്ളി... അമ്മ ചെന്ന് വീണത് വാതിലിന് പുറത്ത് എല്ലാം കേട്ട് നിന്ന ആദിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക്.. ആദിയെയും രാധുനെയും കണ്ടപ്പോൾ അച്ഛമ്മക്കും അമ്മയ്ക്കും ഒരുപോലെ ഷോക്ക് ആയി... അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും പുറത്തേക് വരാൻ വെമ്പി നിക്കുന്ന കണ്ണുനീര് കണ്ടതും അവർക്ക് നെഞ്ച് പൊട്ടി പോവുന്ന പോലെ തോന്നി.. "മോ.. മോനെ.. ആദി.. " എന്നും പറഞ് അവർ അവന്റെ മുഖത്തു തൊടാൻ കൈ ഉയർത്തിയതും.. ____________________________________ "വേണ്ട... " ആദി പതിൻ മടങ്ങു ശബ്ദത്തോടെ അമ്മയെ തടഞ്ഞു.. അവന്റെ ദേഷ്യം കലർന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു.. അവൻ അറിയരുത് എന്ന് വിചാരിച്ചത് അവൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു... അമ്മയും അച്ഛമ്മയും പറയുന്ന ഓരോ വാക്കുകളും അവനെ വല്ലാതെ തളർത്തി എന്നത് അവനോട് ചേർന്ന് നിന്നപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസിലായി... അവന്റെ ഹൃദയം പതിവിലും വേഗത്തിൽ മിടിച്ചിരുന്നു... എല്ലാം നിസഹായമായി നോക്കി നിക്കാനെ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞൊള്ളൂ.. "എല്ലാരും കൂടെ എന്നെ പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ...എന്നെ വിഡ്ഢി വേഷം കെട്ടിക്കുകയായിരുന്നു...ഞാൻ വെറും മണ്ടൻ...എന്നാലും അമ്മേ.. നിങ്ങളും എന്നേ... " ദേഷ്യവും സങ്കടവും സമ്മിശ്രമായ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ അവൻ അമ്മയെ നോക്കി കണ്ണു നിറച്ചു.. അത് എന്നേ വല്ലാതെ തളർത്തി..ഇതുവരെ ആ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല... "നിങ്ങൾ എന്റെ അമ്മയല്ലേ...ഞ... ഞാൻ ഒരു അനാഥൻ ആണല്ലേ..." "അങ്ങനെ അല്ല.. മോനെ നീ എന്റെ... " അമ്മ എന്തോ പറയാൻ വന്നതും ആദി തടഞ്ഞു.. "മതി.. ഇനി ഒന്നും പറയണ്ട.. എല്ലാം ഞാൻ കേട്ടു...ഇനി എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട..ഇനിയും ആരും എന്റെ മുന്നിൽ അഭിനയിക്കണ്ടാ... " അത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ അവിടെന്ന് പോയി.. എനിക്ക് അവനെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... ഞാൻ ആകെ തരിച്ചു നിന്ന് പോയി... ഒരു സന്തോഷവാർത്ത പറയാൻ വേണ്ടി വന്നപ്പോൾ അവനെ തളർത്തുന്ന മറ്റൊരു വാർത്ത കേൾക്കേണ്ടി വന്നു.. എന്റെ ആദിക്ക് ഇത് ഒരിക്കലും സഹിക്കില്ല.. അമ്മയും അച്ഛമ്മയും അവന്റെ പിന്നാലെ ഓടി... ഞാൻ ചുമരിലൂടെ ഊർന്ന് താഴെ ഇരുന്നു... _____________________________________ ചങ്ക് പൊട്ടുന്ന വേദനയോടെ ആണ് ഞാൻ അവിടെന്ന് ഇറങ്ങിയത്.. പിന്നാലെ അവർ വന്നെങ്കിലും ഞാൻ നിന്നില്ല...ഹാളിൽ ആന്റിമാരും മുത്തശ്ശിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.. എന്റെ ഭാവം കണ്ട് അവർ എന്താ എന്ന് ചോദിച്ചതും ...ഞാൻ എല്ലാരേയും ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി കാറിൽ കേറി മാക്സിമം സ്പീഡിൽ തന്നെ എങ്ങോട്ട് എന്നില്ലാതെ ഓടിച്ചു.. ഓർക്കും തോറും നെഞ്ചിൽ കത്തികൊണ്ട് കുത്തി ഇറക്കുന്ന പോലെ അനുഭവ പെട്ടു.... പെട്ടന്ന് ഞാൻ കാർ നിർത്തി.. steeringൽ തലവെച്ചു കിടന്നു.. പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു എല്ലാരും... ഞാൻ ഒന്നുമറിയാത്ത പൊട്ടൻ...സ്വന്തം എന്ന് അഹങ്കാരം കാണിച്ച ആരും എന്റെ അല്ല.. ഈ നിമിഷം ഭൂമി പിളർന്നു ഞാൻ താഴേക്ക് പോയിരുന്നു എങ്കിൽ... _____________________________________ "എന്താ... എന്താ എന്റെ കുട്ടി ദേഷ്യത്തിൽ പോയത് അവനു എന്ത് പറ്റി.. " ആദി പോയപ്പോൾ മുത്തശ്ശി നിർമലയോട് ചോദിച്ചു.. നിർമല ദയനീയമായി മുത്തശ്ശി നോക്കി.. അച്ഛമ്മ അവരോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.. അത് കേട്ട് എല്ലാവരും തരിച്ചു നിന്നു പോയി..ഇത്രയും കാലം ആര് ഒന്നും അറിയരുത് എന്ന് കരുതിയോ അവൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു... തളർന്നു കൊണ്ട് മുത്തശ്ശി സോഫയിൽ ഇരുന്നു... ഓഫീസിൽ നിന്നും വന്ന ഗോവിന്തും അശോകനും ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും മാറി മാറി നോക്കി... അവിടം ആകെ നിശബ്ദത തളം കെട്ടിനിന്നു.. "എന്താ എല്ലാരും ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്..ആദി എവിടെ രാത്രി ഫങ്ക്ഷന് വേണ്ടി അറേഞ്ച്മെന്റ്സ്സ് എല്ലാം അവനല്ലേ ഏറ്റെടുത്തത്... എന്നിട്ട് എവിടെ...?? " അശോക് അവരോട് ചോദിച്ചു.. "ശെരിയാ ആദിയും രാധുവും എവിടെ...ദേ സ്വീറ്സ് ഒക്കെ കൊടുന്നു..ഞങ്ങളെ അശോക്ന്റെ ഫ്രണ്ട് കാര്യം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. . നീ എന്താ നിമ്മി ഇങ്ങനെ നിക്കുന്നത് നിന്റെ തെമ്മാടിചെക്കൻ അച്ഛനാവാൻ പോകല്ലേ..ഇന്ന് എല്ലാം കൂടെ celebrate ചെയ്യണം.. " ഗോവിന്ദ് പറയുന്നത് കേട്ട് നിർമല പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.. "എന്റെ ആദി... അവൻ.. " നിർമല വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിഷമിച്ചു.. അത് കണ്ട് വിമല കാര്യം പറഞ്ഞു.. ഗോവിന്ദ് ദേഷ്യത്തോടെ അച്ഛമ്മയെയും നിർമലെയും മാറി മാറി നോക്കി.. "നിങ്ങളോട് എത്ര തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് പഴയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഒരു പ്രശനം ഉണ്ടാകരുത് എന്ന്.. നിങ്ങൾ അമ്മായിഅമ്മയുംമരുമകളും കാരണം എന്റെ മോൻ തിരിച്ചു വന്നില്ലെങ്കിൽ.... " ഗോവിന്ദ് ശബ്ദമുയർത്തി.. "എന്നിട്ട് രാധു എവിടെ..?? " അശോക് അവരോടു ചോദിച്ചു.. "മോളിൽ ഉണ്ട്.." അത് കേട്ടതും അശോക് അവളുടെ അടുത്തേക് പോയി.. ഇതെല്ലാം കണ്ട് ചിരിക്കുകയായിരുന്നു സുനിത _____________________________________ "രാധു... " ഏട്ടന്റെ വിളികേട്ടാണ് ഞാൻ തലഉയർത്തി നോക്കിയത്... "ഏട്ടാ.. എന്റെ ആദി.. " അത്രയും പറയാനെ കഴിഞ്ഞൊള്ളൂ...കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ഏട്ടനെ നോക്കി . "ഏയ്‌ കരയല്ലേ... ആദി അവൻ വന്നോളും...അവന്റെ രാധു ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ അവന് വരാതെ ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ല..." ഏട്ടൻ എന്റെ കണ്ണു തുടച്ചു തന്നു.. "അവനു സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല... നിങ്ങൾ ആരും അവന്റെ സ്വന്തം അല്ലെന്ന്.. ഒരുപാട് ഇഷ്ടാണ് നിങ്ങളെ..." "രാധു... നീ ടെൻഷൻ ആവല്ലേ..നിന്നെ നോക്കിയ ഡോക്ടർ എന്നെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു ഇപ്പൊ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ടൈം ആണ്..കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു ഞങ്ങടെ ജൂനിയർ ആദിക്ക് ഒന്നും വരുത്തല്ലേ...." ഏട്ടൻ എന്നേ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞു.. എന്നാലും എനിക്ക് സ്വസ്ഥത ഇല്ല.. ആദി എങ്ങോട്ടാ പോയത് എന്നറിയാതെ എങ്ങനെ സമാധാനിക്കാൻ കഴിയും... "രാധു നീ ഇവിടെ ഇരിക്കാതെ..പോയി ഒന്ന് മുഖം കഴുകി വാ... " "ഏട്ടാ... ആദി.. " "മോള് വിഷമിക്കാതെ..ഞാൻ പോയി നോക്കാം.. നീ ചെല്ല്... " ഏട്ടൻ എന്നേ റൂമിലേക്ക്‌ പറഞ്ഞയച്ചു.. _____________________________________ Stearingഇൽ തല വെച്ച് കുറച്ച് നേരം കണ്ണടച്ചു.. ഇപ്പോഴും അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു... ആരാ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും...അമ്മ എന്താ ചെയ്തത്?? ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞ് തരാൻ ഒരാൾക്കു മാത്രമേ കഴിയൂ... ഞാൻ കാർ തറവാട് ലക്ഷ്യം വെച്ചു.. കാർ വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌ എത്തിയതും... ശബ്ദം കേട്ട് ഗ്രാൻഡ്പ്പ പുറത്തേക് വന്നു.. ഞാൻ വേഗം ചെന്ന് ഗ്രാൻഡ്പ്പയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.. പെട്ടന്നുള്ള പ്രവർത്തി ആയത് കൊണ്ട് ഗ്രാൻഡ്പ്പ ഒന്ന് ഞെട്ടി.. "ആദി.. മോനെ നീ എന്താ ഇവിടെ.. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാൻ നിക്കുവാ... " ഗ്രാൻഡ്പ്പ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട് ഞാൻ അതൊന്നും കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല.. "എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ആരാ ഗ്രാൻഡ്പ്പ.. " പെട്ടന്നുള്ള എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഗ്രാൻഡ്പ്പ ഒന്ന് പകച്ചു.. "നീ... നീ എന്താ മോനെ ചോദിക്കുന്നത്..നിന്റെ ഡാഡി.. " "വേണ്ട...ഇനിയും എന്നേ ആരും പൊട്ടനാക്കാൻ നോക്കണ്ട.. ഇത്ര നാളും അഭിനയിച്ചത് മതി ...പറ ആരാ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും...അവർ എവിടെ?? " ഞാൻ ഗ്രാൻഡ്പ്പയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. ഗ്രാൻഡ്പ്പഎന്റെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു നിന്നു.. "എനിക്ക് ആരും ഇല്ലേ..?? " ഞാൻ അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഗ്രാൻഡ്പ്പ എന്റെ വാ പൊത്തി.. "അരുത്... നിനക്ക് ഞങ്ങൾ എല്ലാരും ഇല്ലേ..അപ്പൊ എങ്ങനെയാ എന്റെ മോൻ ആരും ഇല്ലാത്തവൻ ആവുന്നത്... നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്ന ഡാഡിയും അമ്മയും ഏട്ടനും ഇല്ലേ.. " "ഒന്ന് നിർത്ത് ഗ്രാൻഡ്പ്പ...എനിക്ക് ഇതൊന്നും കേൾക്കണ്ട..ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് മറുപടി പറ..." ഞാൻ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചതും... ഗ്രാൻഡ്പ്പ എന്റെ തലയിൽ തലോടി.. "നിന്റെ ഈ വരവ് എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.. നീ ആരുമില്ലത്തവൻ ഒന്നും അല്ല.. നീ എന്റെ മകന്റെ മകൻ ആണ്..." "മകൻ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ..?? " ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.. ഗ്രാൻഡ്പ്പ എന്നേ ഹാളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി... അവിടെ ചുമരിൽ പതിച്ച ചെറിയച്ചന്റെയും ചെറിയമ്മയുടെയും ഫോട്ടോ ക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി ഗ്രാൻഡ്പ്പ എന്നേ നോക്കി.. "ഇതാണ് നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും.. ഗോപിനാധും ഗായത്രിയും.. " ഗ്രാൻഡ്പ്പ പറയുന്നത് കേട്ട് എന്റെ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി..കണ്ണുനീർ അനുസരണ ഇല്ലാതെ ഒഴുകി... ഒരിക്കൽ ഏതോ വിശേഷ ദിവസം ഗ്രാൻഡ്പ്പ ഇവർക്കു വേണ്ടി എന്നോട് അവരുടെ മകന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ബലിയിടാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ നിരസിച്ചത് ഓർത്തപ്പോൾ ഞാൻ സ്വയം ഇല്ലാതാവുന്നത് പോലെ തോന്നി... *എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ചിട്ടില്ല എന്നേ കൊണ്ട് പറ്റില്ല.. * എന്നും പറഞ്ഞ് ഇവിടുന്നു ഇറങ്ങി പോയതും ഇപ്പൊ എന്നിൽ വലിയ നോവ് സൃഷ്ടിച്ചു.. ആ ഫോട്ടോക്ക് മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്ന് പൊട്ടികരഞ്ഞു.. "ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലാലോ.. നിങ്ങൾ ആണ് എനിക്ക് ജന്മം തന്നത് എന്ന്...എത്ര തവണ ഈ ഫോട്ടോ കണ്ണിൽ പെട്ടിട്ടുണ്ട് ഒരിക്കൽ പോലും ഞാൻ ശെരിക്ക് നോക്കിയിട്ടില്ല.." ആ ഫോട്ടോ നോക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു... പെട്ടന്ന് ഒരു കാര്യം ഓർത്തപ്പോൾ ഞാൻ ഗ്രാൻഡ്പ്പക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.. "ഇവർ എങ്ങനെയാ മരിച്ചത്?? അമ്മക്ക് ഇതുമായി എന്താ ബന്ധം..?? " "മോനെ അത്..അത് പിന്നെ.. " "പറ ഗ്രാൻഡ്പ്പ. എനിക്ക് അറിയണം..എല്ലാം അറിയണം... ഇനിയും ഒന്നും അറിയാത്തവനെ പോലെ ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ " "ഹ്മ്മ് പറയാം.. " ഞാൻ ഗ്രാൻഡ്പ്പയുടെ മുഖത്തേക് നോക്കി.. "അവര് ഒരു ആക്‌സിഡന്റ്ൽ ആണ് മരിച്ചത്... ഗായത്രിയുടെ ഡെലിവറി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ എത്തിയതിനു ശേഷം ആണ് അവൾക്കു വീണ്ടും എന്തോ അസ്വസ്ഥത തോന്നി ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോയത്.. അന്ന് നിന്നെ നിന്റെ അച്ഛമ്മയുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ച ആണ് പോയത്.. ഗോപിയും അവളും കൂടെ ആണ് പോയത്...ആ യാത്രയിൽ ആണ് എതിരെ വന്ന ലോറി.. " കണ്ണു നിറച്ചു ഗ്രാൻഡ്പ്പ എന്നേ നോക്കി.. "ആ ആക്‌സിഡന്റ് അറിഞ്ഞു ആകെ തളർന്നത് നിന്റെ അച്ഛമ്മയാണ്...മറ്റുമക്കളെക്കാളും അവൾക് പ്രിയം നിന്റെ അച്ഛനേ ആയിരുന്നു...എല്ലാവർക്കും അവനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു.. ആക്‌സിഡന്റ് പോലീസ് കേസ് ആയപ്പോൾ ലോറി ഡ്രൈവറെ കണ്ടുപിടിച്ചു ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞത് ഇത് ചെയ്യിപ്പിച്ചത് നിർമല ആണെന്നാ " ഗ്രാൻഡ്പ്പ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചപോലെ എനിക്ക് തോന്നി... ഇല്ല എന്റെ അമ്മ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.. അത്രക്ക് പാവം ആണ്.. "എന്തൊക്കെയാ.. ഗ്രാൻഡ്പ്പ.. പറയുന്നത്.. എന്റെ.. എന്റെ അമ്മ അത്രക് ദുഷ്ട ഒന്നുമല്ല.. സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമേ ആ പാവത്തിന് അറിയൂ.. ഞാൻ ഇത് ഒരിക്കലും വിശ്വാസിക്കില്ല.." അത്രയും പറഞ്ഞു ഞാൻ എണീക്കാൻ നിന്നതും ഗ്രാൻഡ്പ്പ എന്നേ പിടിച്ചു വെച്ചു.. "ഞാനും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല ആദി... അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്യും എന്ന്..പക്ഷെ തെളിവുകൾ അവൾക് എതിരെ ആയിരുന്നു...അവളും ഗായത്രിയും എപ്പോഴും വഴക്ക് ആയിരുന്നു..ഗായത്രിയോട് ദേഷ്യം ആയിരുന്നു.. അതിന്റ കാരണം ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ല...പക്ഷേ പിന്നീട് അവൾ ഗായത്രിയോട് സ്നേഹത്തിൽ ആയിരുന്നു പെരുമാറിയത്...നിന്റെ ഡാഡിയും ഞാനും കൂടി ആണ് അവളെ കേസിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കിയത്.. കേസ് ക്ലോസ് ചെയ്യിപ്പിച്ചു.. പക്ഷെ നിന്റെ അച്ഛമ്മ അവളെ വെറുത്തു..ആ ആക്‌സിഡന്റ്ന്റെ പിന്നിൽ നിർമല ആണെന്ന് തന്നെ ആണ് അവൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് അത് കൊണ്ടാണ് ഇപ്പഴും നിർമലയെ വെറുക്കുന്നത്... നിന്നെ ഗോവിന്ദ് വളർത്തിക്കോളാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നിന്റെ അച്ഛമ്മ എതിർത്തതാണ് പക്ഷേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് അവൾ സമ്മതിച്ചത്... " ഗ്രാൻഡ്പ്പ പറയുന്നതൊക്കെ ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു... എന്റെ അമ്മ അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.. "ആദി...എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചു വെച്ചത് നീ ഒറ്റപ്പെടരുത് എന്ന് കരുതിയിട്ട...എല്ലാവർക്കും നിന്നോട് ഇഷ്ടമേ ഒള്ളൂ.... " "വേണ്ട.. എല്ലാ ഇഷ്ടവും സഹതാപത്തിന്റെ പേരിൽ ആണ്... " "അല്ല മോനെ... നിന്റെ അമ്മ നിന്നെ കാണാതെ ടെൻഷൻ അടിച്ചു കാണും.. വാ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു പോകാം.. " ഗ്രാൻഡ്പ്പ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചതും ഞാൻ കൈതട്ടി മാറ്റി.. "ഇല്ല ഞാൻ എങ്ങോട്ടും ഇല്ല..എനിക്ക് ആരെയും കാണണ്ട..." ഞാൻ ചെയറിൽ മുഖം പൊത്തിയിരുന്നു..എന്നേ ശല്ല്യം ചെയ്യണ്ട എന്ന് കരുതി ഗ്രാൻഡ്പ്പ അവിടെന്ന് പോയി എത്ര നേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നു എന്നറിയില്ല... തോളിൽ ആരോ കൈ വെച്ചപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ മുഖം മാറ്റിയത്...പെട്ടന്ന് വന്നു തൊട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ ദേഷ്യം വന്നു...അല്ലെങ്കിലേ പ്രാന്തു പിടിച്ച് നിക്കാ..ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും.. "രാധു.. " തുടരും...... ഒത്തിരി തിരക്കുകൾക്ക് ഇടയിൽ എഴുതിയത് ആണ്.. എന്തായോ എന്തോ..ബോർ ആണെങ്കിൽ ക്ഷെമിക്കണം... പിന്നെ ഒരുകാര്യം നെക്സ്റ്റ് പാർട്ട്‌ നാളെ ഉണ്ടാവില്ലട്ടോ 😜.. . എല്ലാവർക്കും എന്റെ ഓണം ആശംസകൾ 😘😍😍 #📙 നോവൽ
47.9k കണ്ടവര്‍
1 മാസം
മറ്റു ആപ്പുകളില്‍ ഷെയറാം
Facebook
WhatsApp
ലിങ്ക് കോപ്പി ചെയ്യാം
ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം
Embed
ഞാന്‍ ഈ പോസ്റ്റ്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ കാരണം.....
Embed Post