ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6v33kDM?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 13 താമരശ്ശേരി ചുരം. ഇടതൂർന്ന വനത്തിന് കുറുകെ ഉള്ള ആ പാതയിലൂടെ തരുണിന്റെ താർ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് കുതിച്ചു. ചുരം കയറി രണ്ടാമത്തെ ഹെയർ പിൻ വളവ് കഴിഞ്ഞതും, "അണ്ണാ!" ചോട്ടു പെട്ടെന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ തരുൺ ഞെട്ടിപ്പോയി. പെട്ടെന്നെന്തോ കണ്ടുപിടിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു അവന്റെ ഭാവാദികൾ. "എന്താടാ ?" "അണ്ണനറിയാവോ, നാല് കോടി രൂപ ഉണ്ടാർന്നു നമ്മടെ വണ്ടിയിൽ " അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് ചോട്ടു ഫോണെടുത്ത് കാല്ക്കുലേറ്ററിൽ എന്തൊക്കെയോ കൂട്ടിനോക്കാനാരംഭിച്ചു. "അങ്ങനെ നോക്കുവാണെങ്കിൽ, ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത് ഒരു ആറ് കിലോ സ്വർണ്ണമെങ്കിലും ഈ വണ്ടിയിൽ അവന്മാര് ഫിറ്റാക്കിയിട്ടുണ്ട്. വണ്ടിയുടെ അടിയിൽ ഓയിൽ ടാങ്ക്‌ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ബോക്സ് വെൽഡ് ചെയ്ത് പിടിപ്പിച്ചേക്കുവാ... എന്നട്ട് അതിന് ബ്ലാക്ക് പെയിന്റ് അടിക്കും " ചോട്ടു പറഞ്ഞപ്പോൾ തരുൺ കണ്ണുകൾ തുറിച്ച് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി... ഇതൊക്കെ ഈ ഇവനെങ്ങനെ അറിയാം എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ളിൽ. പിന്നെ കുറേ നേരത്തേക്ക് ചോട്ടു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. വണ്ടിയിൽ, തികഞ്ഞ നിശബ്ദത ഘനീഭവിച്ചു. ആദ്യം അതൊരു ആശ്വാസമായി തോന്നിയെങ്കിലും, ചുരം കയറി മുകളിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും തരുൺ ചോട്ടുവിന്റെ ഈ വിചിത്രമായ മൗനം ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ചോട്ടുവിന്റെ സ്വഭാവം വെച്ച്, എന്തോ കുരുത്തക്കേടായിരിക്കും ആലോചിച്ചു കൂട്ടുന്നതെന്ന് അവനുറപ്പായിരുന്നു. “ഡാ... പൂക്കോട് ലെയ്ക്ക്.” തരുൺ അവനെ തട്ടി വിളിച്ചു. ജസ്റ്റ് ഒന്നു കേറിയാലോ ?“ ”വേണ്ടണ്ണാ... ആദ്യം ഒരു റൂമെടുത്ത് രണ്ടെണ്ണം അടിച്ച് കെടന്നൊറങ്ങാം. വൈകിട്ട് നേരത്തെ എണീറ്റിട്ടു വല്ലോം വേണെങ്കി കറങ്ങാം.“ ”ഉം...“ ”ഈ വണ്ടീം കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ അധികം കറങ്ങുന്നതും സേഫല്ല അണ്ണാ.“ അവൻ പറയുന്നത് സത്യമാണെന്ന് തരുണിനും തോന്നി. പക്ഷേ ഒപ്പം തന്നെ ചോട്ടു ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഇത്ര പക്വമതിയായത് അവനെ ഒരൽപ്പം അസ്വസ്ഥനാക്കാതെയുമിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ, ഒരു മൂന്നു നാലു കിലോമീറ്റർ കൂടി മുൻപോട്ടു പോയതോടെ ക്ഷമ നശിച്ച തരുൺ വണ്ടി റോഡ് സൈഡിലേക്കൊതുക്കി. ചോട്ടു ഞെട്ടി നോക്കി. ”എന്താടാ നിന്റെ ഉദ്ദേശം ?“ ”എന്ത് ?“ അവൻ അമ്പരന്നു. ”എന്താടാ നിന്റെ ഈ ഒടുക്കത്തെ ആലോചന ?“ ”അണ്ണനെന്താ പറ്റിയെ ?“ ചോട്ടുവിന്റെ മുഖത്ത് നിസ്സാരഭാവം. ”ഞാനൊരു ചെറിയ കണക്കു കൂട്ടി അങ്ങനെയങ്ങിരുന്നു പോയതല്ലേ ?“ ”ഉം...“ അമർത്തി ഒന്നു മൂളിക്കൊണ്ട് വണ്ടിയെടുക്കാനാഞ്ഞ തരുണിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ മൃദുവായിട്ടൊന്നു തൊട്ടു കൊണ്ട് ചോട്ടു ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്തോ പറയാനുള്ള ഒരു തുടക്കം പോലെ. ”അതായത്... അണ്ണാ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ ?“ വണ്ടി ഹാൻഡ് ബ്രേക്കിട്ട് തന്റെ ഇടതുകാൽ സീറ്റിലേക്കുയർത്തി വെച്ചു തരുൺ. ”പറ! കേക്കട്ടെ.“ തരുണിന്റെ അഡിദാസ് ഷൂസിലേക്കു നോക്കി ഒരു നിമിഷം ഒന്നാലോചിച്ചു ചോട്ടു. ഏതു നിമിഷം വേണമെങ്കിലും അവൻ ആ കാലൊന്നു വീശിയേക്കും എന്നവന്‌ നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. “പറയടാ!” തരുൺ ആവർത്തിച്ചു. “ഒന്നൂല്ല അണ്ണാ...” ചോട്ടു ചുമലുകളുയർത്തി. “കഴുവേറിക്ക മകനേ! വേണ്ടാത്ത വല്ല ചിന്തേം ഉണ്ടെങ്കി ഈ നിമിഷം അത് ഇവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചോണം. ഉള്ള കാര്യം ഞാൻ പറയാം. എന്റെ മാമനെപ്പോലെ ഒരാളോടൊന്നും ഉഡായിപ്പ് കാണിച്ച് ജയിക്കാമെന്ന് വിചാരിക്കരുത്. ചെതറിച്ചു കളയും അവർ. മനസ്സിലായോ ?” “അണ്ണാ... ഞാൻ പറയട്ടെ. നമുക്കിനി തിരിച്ച് നമ്മടെ നാട്ടീട്ട് പോകാൻ പറ്റുവോ ? ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ. മ്മളെന്തായാലും ഇനി സ്വന്തമായിട്ടൊരു ലൈഫ് തുടങ്ങിയേ ഒക്കൂ. അതിപ്പൊ ഏതു നാട്ടിലായാലും.” “അതുകൊണ്ട് ?” “ഈ വണ്ടി അങ്ങ് മുക്കുവാണെങ്കി... അണ്ണാ, ആറു കോടി രൂപയാണ്‌! ആജീവനാന്തം പിന്നെ നമ്മൾ സെറ്റിൽഡായി! കേരളത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരറ്റത്തു പോയി നമുക്ക് സുഖമായി ജീവിക്കാം.” "പട്ടി നായിന്റെ മോനേ!! നിന്നെ ഈ സംസ്ഥാനം കടക്കാൻ വിടൂല്ല ഞാൻ" തരുൺ ആക്രോശിക്കുകയായിരുന്നു! ചോട്ടു ഭയത്തോടെ പുറകോട്ടു വലിഞ്ഞു. ഭാഗ്യം കൊണ്ട് തരുൺ കാലു വീശിയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ പല്ലുകൾ നാലെണ്ണം ഇപ്പോൾ താഴെക്കിടന്നേനെ എന്നവനോർത്തു. "വിശ്വാസവഞ്ചന കാണിക്കാനോ. അതും എന്റെ മാമനോട്‌! " ദേഷ്യം സഹിക്കാനാവാതെ തരുൺ മുറുമുറുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. “മിണ്ടാതെയിരുന്ന് ആലോചിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പൊഴേ എനിക്ക് മനസ്സിലായതാ.പട്ടിക്കഴുവേറീടെ മനസ്സിൽ ഇതായിരിക്കുമെന്ന്.” "അണ്ണാ ക്ഷമിക്ക്. ഞാൻ വായിൽ തോന്നിയത് പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ളൂ. അല്ലാതെ കാര്യമായിട്ടല്ല... ജീവിതം തന്നെ അണ്ണന് വേണ്ടി ഉഴിഞ്ഞു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരാളാ ഞാൻ. അണ്ണന് താല്പര്യമില്ലാത്തതൊന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ലെന്നറിയില്ലേ." ചോട്ടു വിക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. തരുൺ ശ്വാസം നീട്ടി എടുത്ത് കൊണ്ട് സ്വയമൊന്ന് നിയന്ത്രിച്ചു. അല്പ നേരം ഇരുവരും മൗനം. "നീ എന്താ ചോട്ടു എന്റെ അമ്മാവനെ കുറിച്ച് ധരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് ? ഈ താറുമായി നമ്മളങ്ങ് മുങ്ങിയാൽ പുള്ളി നമ്മളെ കുറിച്ച് ഒരു വിവരവുമറിയാതെ വ്യസനിച്ച് കിടന്നുറങ്ങുമെന്നോ ?" തരുൺ 'വാത്സല്യത്തോടെ' ചോട്ടുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. "കേരളത്തിൽ എന്നല്ല. അങ്ങ് ജമ്മു കാശ്മീരിൽ പോയി നീ ഒളിച്ചാലും പുള്ളി നിശ്പ്രയാസം തൂക്കിയെടുത്തോണ്ട് പോരും. " തരുൺ പറഞ്ഞപ്പോൾ ചോട്ടു ജാള്യത മറച്ചു വെച്ച് കൊണ്ട് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “ഇനി അമ്മാവനല്ലെങ്ക്ലിൽ മൃദുല മതി. നിനക്കൊരു സത്യറിയോ ? നീ ഇങ്ങനൊരുത്തനാണെന്ന് അവൾ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ക്യാച്ച് ചെയ്താരുന്നു. നിന്നെ ഒഴിവാക്കണമെന്ന് അന്നുതന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞതാ. മനസ്സിലായോ ?“ ”സോറി അണ്ണാ... വിട്ടുകള.“ ചോട്ടു കൈകൾ കൂപ്പി. "അപ്പൊ അണ്ണൻ അറിയാതെ മോൻ അതിബുദ്ധിക്കൊന്നും ശ്രമിക്കല്ലേ.." താളത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തരുൺ ഒന്ന് തറപ്പിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ ചോട്ടു വിയർത്തു. തരുൺ നോട്ടം വെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് വണ്ടിയുടെ ഡോർ തുറന്നു. “ബാ. ഒന്നു പുകച്ചിട്ടു പോകാം. നീ ആ റിസോർട്ടിന്റെ ആളെ ഒന്നു വിളി.” “ഒക്കെ അണ്ണാ...” ബഹുമാനപുരസ്സരം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചാടി പുറത്തിറങ്ങിയ ചോട്ടുവിനെ തരുൺ സഹതാപത്തോടെ നോക്കി. ഉള്ളിലിരുപ്പ് ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും പഞ്ചപാവമാണ്‌ ചോട്ടു. വിരണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു പാവം. പുറത്തിറങ്ങിയ ചോട്ടു കുറേ ദൂരേയ്ക്കു മാറി നിന്നാണ്‌ ഫോണിൽ ഡയൽ ചെയ്യാനാരംഭിച്ചത്. വീണ്ടും തരുണിന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണു. ഇവൻ ഇത് ആരെയാണ്‌ വിളിക്കുന്നത് ? ഇവന്‌ ഈ നാട്ടിൽ ആരൊക്കെയോ ആയി ബന്ധങ്ങളുണ്ട്. എന്തൊക്കെയോ ദുരൂഹതകൾ ഉണ്ട് ചോട്ടുവിന്‌. തരുൺ ഉറപ്പിച്ചു. താഴ്വാരത്തിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പതിപ്പിച്ച്, എരിഞ്ഞു തീരാനായ സിഗരറ്റ് കുറ്റി ആഞ്ഞു വലിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോഴാണ് തരുൺ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. റോഡിന്റെ എതിർ വശത്തെ പെട്ടിക്കടയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ തങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുകയാണോ ? കറുത്ത പാന്റ്സും ഷർട്ടും, ജാക്കറ്റും ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ വ്യക്തി തലയിൽ ഹെൽമറ്റ് അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ ദൃഷ്ട്ടി തന്നിലേക്കും ചോട്ടുവിലേക്കും പിന്നെ ഈ താറിലേക്കും നീളുന്നുണ്ട്! പുകക്കുന്നതിനോടൊപ്പം തരുൺ കണ്ണ് കുറുക്കി ആ യുവാവിനെ അല്പ നേരം നോക്കി നിന്നു. "എന്താ അണ്ണാ.. " അവന്റെ നോട്ടം കണ്ട ചോട്ടു, തരുണിന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. "ആ വർക്ക് ഷോപ്പീന്ന് ഇറങ്ങിയത് തൊട്ട് നമ്മളെ ആരൊക്കെയോ സ്കെച്ച് ഇടുന്ന പോലെ. ഇപ്പൊ ദേ ആ കടയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന പയ്യനെ നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ ? അവൻ ഫോണിൽ നോക്കിയാണ് നിൽപ്പെങ്കിലും നമ്മളിലേക്കാ അവന്റെ കണ്ണ്." "എന്റെ പൊന്നണ്ണാ. നിങ്ങക്ക് ചുമ്മാ ഓരോന്ന് തോന്നുന്നതാ. വന്ന് വണ്ടിയേലോട്ട് കേറിയേ. നമുക്ക് പോകാം." ചോട്ടു സിഗരറ്റ് കുറ്റി ചവിട്ടി ഞെരിച്ചിട്ട് തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ആഞ്ഞതും അവന്റെ കരങ്ങളിൽ തരുണിന്റെ പിടുത്തം വീണു. "എന്താ അണ്ണാ ?" നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ചോട്ടു തലയുയർത്തി നോക്കുമ്പോൾ തരുണിന്റെ മിഴികൾ പക്ഷേ റോഡിന്റെ വലത് വശത്തേക്കായിരുന്നു. കുറച്ചകലെ ഒരു ക്രൂയ്‌സറിനോട്‌ ചേർന്ന്, പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഹാഫ് സാരി അണിഞ്ഞ ഒരു പെൺകുട്ടിയിലേക്ക്. കൂടെ വേറെയൊരു സ്ത്രീയുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ചോട്ടുവിന്റെ കണ്ണുകളും വികസിച്ചു. "അണ്ണാ അത് " "അതെ. മിശ്വ!!" കോട മൂടിയ കാരണം പകുതി കാഴ്ച്ചയും വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു. കയ്യിലുള്ള കുപ്പി വെള്ളം കൊണ്ട് മുഖം കഴുകി, തിരിച്ച് അവർ വാഹനത്തിലേക്ക് കയറാൻ ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായതും ചോട്ടുവിന്റെ കരങ്ങൾ വിട്ട് കൊണ്ട് തരുൺ ആ പെൺകുട്ടിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. "മിശ്വാ... " ഓടുമ്പോൾ തരുൺ ഉറക്കെ അലറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഓട്ടം കണ്ട ചോട്ടു കണ്ണ് മിഴിച്ച് അന്താളിച്ച് നിന്നു. തരുൺ ഓടിച്ചെന്ന് ആ പെൺകുട്ടിയെ പിടിച്ച് വലിച്ച് തിരിച്ച് നിർത്തി നോക്കി! എന്നാൽ അത് മിശ്വ ആയിരുന്നില്ല. മിശ്വയുടേത് പോലെ തന്നെ സമൃദ്ധമായ മുടിയും, ഹാഫ് സാരിയും അണിഞ്ഞ ഒരു മലയാളി പെൺകുട്ടി. "ആരാടോ താൻ.? " അവളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അമ്മ ആണെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞു. "സൊ… സോറി " തരുൺ കൈകൂപ്പിക്കാണിച്ചതിനുശേഷം വേഗം തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നിരാശ നിറഞ്ഞത് നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടാണ്‌. അത് മിശ്വ ആണെന്ന് തോന്നിയ ആ ഒരു നിമിഷ നേരം തന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷം കൊണ്ട് തുടിക്കുകയായിരുന്നു. ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും മറന്നു പോയിരുന്നു താൻ! " എന്താ അണ്ണാ ? വട്ടാണോ ? അത് മിശ്വ ഒന്നുമല്ലെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റില്ലേ. മിശ്വയുടെ പുറം ഭാഗം അങ്ങനെ അല്ല " നേരിയ പരിഹാസത്തോടെ പറയുന്ന ചോട്ടുവിനെ തരുൺ കനപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി. "നീ കേറ്. " ദേഷ്യം അടക്കി നിർത്തിക്കൊണ്ട് തരുൺ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി ഇരുന്ന് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. ഏകദേശം അരമണിക്കൂറിനു ശേഷം ആ വാഹനം ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെത്തി. ചോട്ടു വേഗം പോക്കറ്റ് പരതിക്കൊണ്ട് നേരത്തെ പരിചയപ്പെട്ട ആ മനുഷ്യൻ ഏല്പിച്ച കാർഡ് എടുത്ത് അതിലെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "മ്മ്? എന്താ പറഞ്ഞത് ? " അവൻ ഫോൺ വെച്ചതും തരുൺ ആരാഞ്ഞു. "നമ്മളോട് കയറിക്കോളാൻ. അയാൾ പറഞ്ഞേൽപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് " അതും പറഞ്ഞ് ചോട്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ചുറ്റിലും നോക്കികൊണ്ട് തരുണും. മലമുകളിൽ ഭംഗിയായി പണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ ആഡംബര റിസോർട്ടിലേക്ക് അവരുടെ മിഴികൾ എത്തി നിന്നു. റിസപ്ഷനിലേക്ക് കയറി ചെക്കിൻ ചെയ്യുമ്പോഴും തരുണിന്റെ മിഴികൾ മുന്നിലെ ചില്ലുജാലകത്തിനുള്ളിലൂടെ പുറത്ത് നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന താറിലേക്ക് നീളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ചോട്ടു അവിടുത്തെ മാനേജരെ കയ്യിലെടുത്തു. തരുൺ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് വിലക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൻ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത മട്ടിലായിരുന്നു. റൂം റെഡി ആയതും മാനേജർ തന്നെ അവരെ അങ്ങോട്ട് ആനയിച്ചു. ഒരു ഹാളും, വലിയൊരു ബെഡ്റൂമും, മനോഹരമായ ബാൽക്കണിയും കൂടാതെ ഒരു പ്രൈവറ്റ് പൂളും അടങ്ങിയതായിരുന്നു അവരുടെ പാക്കേജ്. മുറിയിൽ കയറി വസ്ത്രം മാറിയതും ചോട്ടു വേഗം ചെന്ന് പൂളിലേക്ക് ചാടി. ഒരു ഉല്ലാസ യാത്രക്ക് വന്ന മനോഭാവമായിരുന്നു ചോട്ടുവിന്. അവൻ കുളിച്ചും കളിച്ചും രസിച്ചു. തരുണിന്റെ മനസ്സിൽ മുഴുവനും പുറത്ത് പാർക്കിങ്ങ് ലോട്ടിൽ നിശബ്ദമായി ഉറങ്ങുന്ന ആറു കോടി രൂപ വിലയുള്ള ആ കറുത്തസ് വാഹനമായിരുന്നു. കുളിയും ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞ് ചോട്ടു ഒന്ന് മയങ്ങാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് മുറിക്കുള്ളിലെ കോളിങ്ങ് ബെൽ ഉയർന്ന് കേട്ടത്! അവൻ ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് കണ്ണ് തുറന്നു. മുന്നിൽ, സെറ്റിയിൽ ചാരി കണ്ണ് തുറന്ന് കിടക്കുകയായിരുന്ന തരുണിന്റെ നെറ്റിയും ചുളിഞ്ഞു. തരുൺ ജാഗ്രതയോടെ ചെന്ന് ഡോർ തുറന്നു. എന്നാൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യനെ കണ്ടതും തരുണിനെ തള്ളി മാറ്റിക്കൊണ്ട് ചോട്ടു അയാളെ വരവേറ്റു. "ചേട്ടനെന്താ വൈകിയത് " ചോട്ടു അയാളുടെ കയ്യിലെ കവർ കടന്നെടുത്ത് കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറ്റി. “അണ്ണാ... ഇത് നമ്മടെ സച്ചുവേട്ടൻ. വയനാടിന്റെ മുത്താണ്‌. ഈ പ്രദേശത്തെ റിസോർട്ടുകളൊക്കെ ഇങ്ങേരുടെ അണ്ടറിലാണ്‌.” ചോട്ടു പരിചയപ്പെടുത്തി. നിമിഷങ്ങൾക്കകം മുറിയിൽ കുപ്പിയും ഗ്ലാസും നിരന്നു. ചോട്ടുവിനോട് വാ തോരാതെ സംസാരിക്കുന്ന ആ വ്യക്തിയുടെ പേശിദാർഢ്യവും ശരീരഘടനയും ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു തരുൺ. വളരെ സൗഹൃദപരമായി ഇടപെടുന്ന എന്നാൽ അതീവഗൗരവക്കാരനായ ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നു സച്ചുവേട്ടൻ. തുടക്കത്തിൽത്തന്നെ തരുണിന്റെ മുഖഭാവം കൃത്യമായി വായിച്ചെടുത്തു അയാൾ. “തരുൺ ഭായ്...” അയാൾ അവനെ തട്ടി വിളിച്ചു. “എന്തു പറ്റി ? നല്ല ടെൻഷനിലാണല്ലൊ.” സ്ഫുടമായ കന്നടയിലാണ്‌ സച്ചുവേട്ടന്റെ ചോദ്യം. “എന്തു ടെൻഷൻ... നിങ്ങൾ മുന്നെ പരിചയക്കാരാണോ ? ഇവനെ അറിയുമോ ?” തരുൺ സംശയത്തോടെ കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി നോക്കി. “മ്മക്ക് ഒരാളെ പരിചയപ്പെടാൻ എത്ര നേരം വേണം ഭായ്.” സച്ചുവേട്ടൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “എന്തായാലും നിങ്ങൾ എഞ്ചോയ് ചെയ്തോളൂ. ‘വേറേ’ എന്തെങ്കിലും ‘ആക്ടിവിറ്റി’ വേണമെങ്കിൽ ആ മാനേജരോട് ഒന്നു സൂചിപ്പിച്ചാൽ മതി.” ഒന്നു കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചതിനുശേഷം സച്ചുവേട്ടൻ ചോട്ടുവിന്റെ തലമുടിയിൽ ഒന്നു തഴുകി പുറത്തേക്കു പോയി. തരുൺ ഒരു തുള്ളി പോലും മദ്യപിച്ചില്ല. പക്ഷേ, വെറും അര മണിക്കൂറുകൊണ്ട് ചോട്ടു തന്റെ കരുത്തു തെളിയിച്ചു. ഏതാണ്ട് മുക്കാൽ ലിറ്ററോളം മദ്യം അകത്താക്കിയ അവൻ ഉറക്കെ, തന്റെ പാട്ടു കച്ചേരി തുടങ്ങി. നേരം സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു. അല്പനേരം മുൻപ് പരിചയപ്പെട്ട മാനേജറേയും ചോട്ടു പോയി വിളിച്ച് കൊണ്ട് വന്നു. പാട്ടും ബഹളവും അധികരിച്ചപ്പോൾ തരുൺ റൂമിൽ നിന്നും ബാൽക്കണിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഇരുന്നു. ചോട്ടുവിന്റെ പാട്ട് ഉറക്കേ കേൾക്കാം. മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം വന്നവർ മടങ്ങിയതും തരുൺ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ഫിറ്റായി വെറും നിലത്ത് കിടന്നുറങ്ങുന്ന ചോട്ടുവിനെ കാണെ വലം കാല് വെച്ചൊരു തൊഴി കൊടുക്കനാണ് അവന് തോന്നിയത്! നാക്ക് മടക്കി കടിച്ച് രോഷം അടക്കിക്കൊണ്ട് തരുൺ ചെന്ന് ബെഡിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ഇടക്കിടെ ജനലിനരികിൽ പോയി നിന്ന് താർ നോക്കിയും, ശേഷം ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നും അവസാനം ശ്രമപ്പെട്ട് തരുണിന്റെ കണ്ണൊന്ന് അടഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവന്റെ ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്തത്. നിലത്ത് കിടക്കുകയായിരുന്ന ചോട്ടുവും ഉണർന്നു. 'അമ്മാവൻ' എന്ന് കണ്ടതും തരുൺ വേഗം ഫോണെടുത്ത് ചെവിയോട് ചേർത്തു. "എവിടെ എത്തി ? " മറുവശത്തു നിന്നും ഗൗരവം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം. "അത് അമ്മാവാ.. ഞങ്ങൾ പോന്നിട്ടില്ല. ഇന്ന് ഇവിടെ ഒരു റിസോർട്ടിൽ തങ്ങിയിട്ട് നാളെ അതിരാവിലെ…" “ങ്ഹേ!” അപ്പുറത്ത് അമ്മാവൻ നാടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നു വ്യക്തം. “അതെന്തു പണിയാണു മകാ നിങ്ങൾ കാണിച്ചത്. ബുദ്ധിമോശമായല്ലോ.” “ഇല്ലമ്മാവാ, ഞങ്ങൾ പുലർച്ചെ ഇവിടെ നിന്നു വിട്ടോളം. ഒരു പ്രശ്നോമില്ല. ചോട്ടുവിന്‌ പരിചയമുള്ള ഒരു റിസോർട്ടാണ്‌.” “അതെയോ ?” അമ്മാവന്റെ സ്വരത്തിൽ തീരെ തൃപ്തിയില്ലാത്തതു പോലെ. “അവനെ ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചോളണം കേട്ടോ തരുൺ... ഈ ബിസിനസ്സിൽ ആരേം അങ്ങനെ ചാടിക്കേറി വിശ്വസിക്കരുത്.” “ഉം...” “വണ്ടി സേഫല്ലേ ?” “അതെ മാമാ.” ആ നിൽപ്പിൽ തന്നെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയതും അവൻ സ്തബ്ധനായിപ്പോയി! പാർക്കിങ്ങ് ലോട്ടിൽ ആ ‘താർ’ കിടന്നയിടം ശൂന്യമായിരുന്നു!! തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!