ഭൂമിക 💗 4. . . അല്പം സമയത്തിനകം മുകളിലേക്കു വന്ന വ്യക്തിയെ കണ്ടു അവരൊന്നു ഞെട്ടി. "ബൈരവ്... " ഇവരുടെ അതെ അവസ്ഥയായിരുന്നു ബൈരവിനും സ്ത്രീകളെ പ്രവേശിപ്പിക്കില്ല എന്ന പറഞ്ഞിടത്തു തന്റെ സഹോദരിയെ കണ്ടന്നതിനേക്കാൾ അവരെ രണ്ടു പേരെയും ഒറ്റക്കു കണ്ടതാണ് അവനിൽ ഭയം നിറച്ചത്. എങ്കിലും അവനതു ഉൾക്കൊള്ളാത്തെ ഭൂമിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.. "ഭൂമി നീയെന്താ ഇവിടെ..." ചോദ്യം ഭൂമിക്കാണേലും കണ്ണ് പോയത് കിരണിന്റെ മേലെക്കായിരുന്നു.അതിനു കിരൺ രണ്ടു കയ്യും ഉയർത്തി കാണിച്ചതും ബൈരവ് തലയിൽ കൈ വച്ചു... "ഭൂമി.. എന്താ ഇത്.നീ എങ്ങനെ ഇവിടെ കയറി.." "അതു തന്നെയാ ഞാനും ചോദിച്ചത്.." "എന്ത്.. " അവളോടുള്ള ചോദ്യത്തിന് കിരണാണ് മറുപടി നൽകിയത്. ബൈരവ് സംശയോടെ അവനെ നോക്കിയതും. കിരൺ അവന്റെ കൈ വീണ്ടും ഉയർത്തി ഭൂമിയെ ഒന്ന് അർത്ഥം വച്ചു നോക്കി.അതോടെ അവൾ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചതും. കിരൺ കള്ളച്ചിരിയോടെ ഒന്നും അറിയാതെ രീതിയിൽ അവിടെ നിന്നു അപ്പുറത്തുള്ള കസേരയിൽ പോയിരുന്നു.. അവന്റെ പോക്ക് കണ്ടു ഒരുവിതം കാര്യങ്ങൾ ഊഹിച്ചെടുത്ത ബൈരവ്. ഭൂമിയുടെ ചെവിയിൽ ആയി പിടിത്തമിട്ടു.. "ഔ... എന്തുപറ്റി ഏട്ടാ..പിടി വിടന്നെ.. നോവുണ്ട്.. " "എന്താണന്നു നിനക്കറിയില്ലെ ഭൂമി.. ചെയ്യരുത് എന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യം ചെയ്യാൻ നിനക്ക് ഇത്ര തിടുക്കം ആണോ.." "കാണാൻ കൊതി ആയിട്ടല്ലേ.." ഭൂമിയുടെ മറുപടി കേട്ടു കലി കയറിയ ബൈരവ് അവളുടെ ചെവിയിൽ നിന്നു കയ്യെടുത്തു. അടുത്ത് കിടന്ന കുഞ്ഞി വടിയെടുക്കാൻ ആയി തിരിഞ്ഞു.. അവന്റെ പോക്ക് മനസ്സിലാക്കിയ കിരൺ പെട്ടന്ന് എഴുന്നേറ്റു ബൈരവിന്റെ അടുത്തേക്കൊടി. "ബൈരവ് വേണ്ടാ... നീ ഇങ്ങനെ കലിപ്പാകല്ലേ.. " "പിന്നെ കണ്ടില്ലേ അവളെന്തൊക്കെയാ ചെയ്യുന്നേ എന്ന്.." കിരൺ തടഞ്ഞു നിറുത്തിയെങ്കിലും കലിയോടെ ഭൂമിയെ അടിക്കാനായി ബൈരവ് ഒരുങ്ങിയത്തും കിരൺ ഭൂമിയെ അവനു പിറകേക്ക് നിറുത്തി. "ബൈരവ് നീ ഒന്ന് സമാധാനിക്ക് അതിനു മാത്രം ഒന്നും അവൾ ചെയ്തില്ലന്നോ..." "ചെയ്തില്ലന്നോ നീ കാണുന്നില്ലേ കിരണേ ഇവളുടെ കളി.എന്ത് ധൈര്യത്തില അവളിവിടേക്കു കയറി വന്നേ... എങ്ങാനും എന്റെ പകരം വേറെ ആരേലും ആണെലോ ഇവിടേക്ക് വന്നേ... ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്ക് എന്തുണ്ടാകും എന്ന്.അവരെന്തെല്ലാം പറഞ്ഞുണ്ടാകും. നിന്റെ അച്ഛന്റെ അടുത്തെങ്ങാനും ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം എത്തിയാൽ..!!ആലോചിച്ചു നോക്ക് കിരണേ..അയാൽ തീയിട്ടു കൊല്ലും നമ്മളെ.. അതെല്ലാം പോട്ടെ.കല്യാണം കഴിക്കാനായ ഒരു പെൺകുട്ടി അല്ലെ അവൾ. ഇങ്ങനെ ഒക്കെ നടന്നിട്ട് നാളെ ഒരു നല്ല ആലോചന വന്നാൽ നാട്ടുകാർ എന്തെല്ലാം പറയും.. എടാ ഞാൻ..!!ഞമ്മൾക്ക് ആകെ ഉള്ളൊരു പെൺ തരിയാടാ. അങ്ങനെ എന്തേലും പറ്റിയാൽ സഹിക്കില്ലടാ..." പറഞ്ഞു അവസാനിക്കുമ്പോയേക്കും അവന്റെ ശബ്ദം മുറിഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. "എടാ അങ്ങനെ ഒന്നും സംഭവി..!!" "ക്ഷമിക്കേട്ടാ... ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഇനി ചെയ്യത്തില്ല..." കിരണിന്റെ വാക്ക് പാതി മുറിച്ചു കൊണ്ട് ഭൂമി വിതുമ്പി കൊണ്ട് മുന്നോട്ടു പയ്യെ നടന്നു വന്നു. അവളുടെ ആ അവസ്ഥ കണ്ടു ഇനിയും വഴക്കു പറയാൻ മുതിരാതെ ബൈരവ് അവളെ ചേർത്ത് നിറുത്തി കൊണ്ട് തയെക്ക് ഇറങ്ങി പോയി. "സാരല്ലടോ..ഞാൻ കുഞ്ഞിനെ നോവിക്കാൻ കരുതി ചെയ്തതല്ല.. വേദനിച്ചോ..." "അതു പ്രശ്നം ഇല്ല.. ഇനി നുള്ളാത്തിരുന്ന മതി. നല്ല നോവുണ്ടെ..." "ഇങ്ങനെ കുസൃതി കളിച്ചിട്ടല്ലേ.. നീയും കേൾക്കുന്നില്ലേ നാട്ടുകാരുടെ സംസാരം.." പരസ്പരം എന്താല്ലാമോ സംസാരിച്ചു റൂമുവിട്ടു അവർ ഇറങ്ങി പോയതും കിരൺ ആകെ വെല്ലാണ്ടായി. ഭൂമി പോയതിനല്ല.ഞാൻ തന്റെ സ്വന്തം കൂട്ടുകാരനെ ചതിക്കാണ് എന്ന തോന്നൽ.എവിടെയോ ഒരു നോവ് എന്തോ കൊത്തിവലിക്കും പോലെ.. എല്ലാം അവനോടു തുറന്നു പറയണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അവൻ എന്ത് കരുതും. പക്ഷെ പറഞ്ഞല്ലേ പറ്റു അതിനു മുന്നേ എല്ലാം എന്റെ വീട്ടുകാരോട് തുറന്നു പറയണം.. അച്ഛൻ അറിയണം..!! .............. അടുത്ത ദിവസം. അമ്മ തയിച്ച ഉടുപ്പ് ചിത്രച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ കൊടുത്തു തിരികെ വരുന്ന സമയം ആണ്. പുഴ കടവിൽ എന്തെല്ലാമോ ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്ന കിരണിനെ ഭൂമി കാണുന്നത്. പയ്യെ ഒരു കുസൃതി തോന്നി അവന്റെ പിറകിൽ പയ്യെ പോയി നിന്നതും. ഒന്നും അറിയാതെ ചിന്തയിൽ മുഴുകി ഇരിക്കായിരുന്നു അവൻ. "കിച്ചേട്ടാ..!!!" പെട്ടന്നവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും അവനൊന്നു ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു. അതു അവളാണെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.. "എന്താ ഇവിടെ.. എന്ത് പറ്റി... " "ഒന്നുമില്ല ഞാൻ ചുമ്മാ... കാണാൻ." അവൻ കള്ളം പറയാണ് എന്ന് അവനെ ഒറ്റ നോട്ടം നോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്കു മനസ്സിലായിരുന്നു. മുഖമെല്ലാം വെല്ലാണ്ടിരിക്കുന്നു.. "ചുമ്മാ കള്ളം പറയല്ലേ.. എന്താ മുഖം വെല്ലാണ്ടിരിക്കുന്നെ.. എന്ന പ്രശ്നം.." അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൻ ദൃഷ്ടി ദൂരോട്ടു പതിപ്പിച്ചു. ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം അയച്ചു.. "ഭൂമി വീട്ടിൽ കല്യാണ അലജോണകൾ വരുന്നുണ്ടല്ലേ.." അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു അവളൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു... "അതെ.. പക്ഷെ എന്നെ ഇപ്പോൾ തന്നെ കെട്ടിച്ചു വിടേണ്ട എന്ന അവരുടെ തീരുമാനം.ഞാൻ പഠിക്കട്ടെ എന്ന്.." "പക്ഷെ... നല്ലൊരു ആലോചന വന്നാൽ അവർ തീരുമാനിക്കില്ലേ.. ആരായാലും അവരുടെ മകളുടെ നല്ലതല്ലേ ചിന്തിക്കു.." അവന്റെ സംസാരത്തിൽ ആകെ ആവാലാത്തി നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവളെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം. "എന്തിനാ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്നേ..." "അങ്ങനെ അല്ല ഭൂമി.ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വീട്ടിൽ അറിയിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിക്ക. ഇനിയും വെഴുകിക്കേണ്ട. എനിക്ക് നല്ലൊരു ജോലി ആയി. നിനക്ക് വയസ്സും തികഞ്ഞു.പഠിക്കാൻ കല്യാണം കഴിഞ്ഞും പറ്റും.." അവന്റെ സംസാരം കേൾക്കെ ഭൂമിയുടെ നെഞ്ചോന്നു കാളി.. "ഭൂമി... നീ പേടിക്കേണ്ട ഈ മനസ്സിൽ ഈ ഭൂമി അല്ലാതെ ഒരാൾക്കും സ്ഥാനം ഇല്ലെടോ.. അതിനി ഉണ്ടാകാനും പോകുന്നില്ല.. " ........ പെട്ടന്നൊരു റിങ് ശബ്ദം കേട്ടാണ് കിരൺ കണ്ണുകൾ തുറന്നത്.പാർട്ടി ഹൌസ്സിലാണ് എല്ലായിടവും തകർന്നടിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.. പയ്യെ എല്ലാം ഓർത്തെടുത്തെപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നു കണ്ണുനീർ ഒഴുകി ഇറങ്ങി. പയ്യെ പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന സാധങ്ങളുടെ അടിയിൽ നിന്നു റിങ് ചെയ്യുന്ന കുഞ്ഞി ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു ചെവിയോട് ചേർത്തു. "മോനെ.. എവിടെയാ നീ. ഇങ്ങു തിരിച്ചു വാടാ..എന്തിന ഈ വാശി. ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ മോൻ കേൾക്കില്ലേ.?.." "അമ്മേ... ഈ കിരണിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പെണ്ണെ ഉള്ളമ്മേ അതു ഭൂമിയെ.." "എന്തൊക്കെയാ.. നീ വിളിച്ചു പറയുന്നേ.?. അച്ഛനെ ധിക്കരിച്ചു നീ ആ കൊച്ചിനെ കെട്ടുവോ??.. പറയെടാ.. കെട്ടുവോന്നു.. അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ചെയ്യണേൽ നീ ഈ പടി കയറേണ്ട കിച്ചു.. ഇങ്ങനെ ഒരു മകനില്ല എന്ന് കരുതും ഞാൻ.." അത്രയും പറഞ്ഞു കാൾ വെക്കുമ്പോൾ തളർന്നു പോയിരുന്നു കിരൺ.സങ്കടവും ദേഷ്യവും സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ കയ്യിലെ മൊബൈൽ താഴെ എരിഞ്ഞു ഉടച്ചവൻ. പൊട്ടി കരഞ്ഞു പോയി.. ഇതേ അവസ്ഥയായിരുന്നു സുമിത്രക്കും.തന്റെ മുന്നിലിരുന്നു മുറുക്കാൻ നുറുക്കുന്ന മഹാദേവിന് അവർ ഭയത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. അതു കണ്ടു പുച്ഛത്തോടെ വെറ്റില വായിലിട്ടായാൾ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. "മഹാദേവൻ ഒരു കാര്യം ഉദ്ദേശിച്ച അതു നടന്നിരിക്കും.. നടത്തിയിരിക്കും ഞാൻ.." ................ മനസ്സ് വെല്ലാതെ കിടന്നു പിടഞ്ഞതും എന്തെല്ലാമോ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. അക്കരെ പോകണം.. അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ ആളെ കെട്ടേണ്ടി വരും.അമ്മയെ ധിക്കരിച്ചു ഭൂമിയെ മംഗളം കഴിക്കാൻ പറ്റില്ല.ഭൂമിയെ ഇവിടൂന്നു കൊണ്ട് പോകാനും വയ്യ.. ഇനി അവരെ ദിക്കരിച്ചു കെട്ടിയാൽ ഇനി അവരെ അച്ഛനെന്തെലും ചെയ്താലോ.. സഹിക്കില്ല എനിക്ക് അവിടെ ഒരു കൂട്ടുകാരാനുണ്ട്.സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടുന്ന ഓർമ്മയുണ്ട്.കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുന്ന ഒരച്ഛനും.. വയ്യ അവരെ നോവിക്കേണ്ട.. മരിക്കാൻ പേടിയാണ്. ഇനിയാകെ ഒരു വഴിയേ ഒള്ളു അക്കരെ പോകണം തിരിച്ചു ഇനി നാട്ടിലേക്കില്ല. അവളുടെ മുന്നിലൂടെ വേറെ ഒരാളെ കൊണ്ട് പോകാൻ കഴിയത്തില്ല.അവൾ വേറൊരുത്തന്റെ കൂടെ പോകുന്നതും കാണേണ്ട.. കരയിലെ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ തോണി കാണെ അവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ വയ്യ.വിഡ്ഢിത്തരം ആണെന്നറിയാം പക്ഷെ വയ്യ.. തോണിയിലേക്കായി ഇറങ്ങാൻ പടിയിലേക്ക് കയറിയവൻ അടുത്ത മറക്കഷണത്തിൽ പിടിച്ചൊന്നു നിശ്വസിച്ചു.കാല് തോണിയിലേക്ക് നീട്ടി.. "കിച്ചേട്ടാ....!!!" പെട്ടന്ന് പിറകിൽ നിന്നുള്ള വിളി കേട്ടു ആവിശ്വാസനീയം ആയി കിരൺ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ആവലാതിയോടെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്ന ഭൂമിയെ കാണെ അവന്റെ നെഞ്ചോന്നു ആളി. "എവിടെക്കാ.?.." നേരം ഏറെ ഇരുട്ടിയിരുന്നു.അവളെങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് ഇത് വരെ വന്നു.. "ഭൂമി നീ എന്താ ഇവിടെ.?." "കിച്ചേട്ടാ... കാര്യം മാറ്റല്ലേ എവിടെക്കാ.. എന്താ ആകെ വെല്ലാണ്ടിരിക്കുന്നെ.. കിച്ചേട്ടൻ കരഞ്ഞോ.. വീട്ടിൽ പറഞ്ഞോ ഏട്ടൻ.." അവളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നു കിരണിന്റെ അടുത്ത് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ.. ഇനി തിരിച്ചു വരത്തില്ലേ.. എന്ന എന്നെ കൂടെ കൊണ്ട് പോ..!!" അവളുടെ വാക്കുകൾ തീരും മുന്നേ കിരണവളെ വലിച്ചു നെഞ്ചിലേക്കിട്ട്.അവളുടെ കുഞ്ഞി കവിൾ കയ്യിൽ കോരിയെടുത്തു നെറുകിലായി ഒന്ന് ചുംബിച്ചു.. നിറഞ്ഞു തൂവുന്ന കണ്ണുകൾ പാടുപെട്ടു മറച്ചു അവൻ അവളെ നോക്കിയൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.. "നീ എന്റെ കൂടെ വരാനോ.. അമ്മ അച്ഛൻ ചേട്ടൻ എന്ത് പറയും. സ്നേഹിച്ചു ചങ്കിലിട്ടു നടക്കുന്ന അവരെ നമ്മൾ എന്തിനാ ചുമ്മാ.. ഭൂമി വീട്ടിലേക്കു പൊക്കോ.." "പറ്റത്തില്ല.. " "പോണം.. ഭൂമി പോണം പോയെ പറ്റു.. എനിക്ക് വേണ്ടി എങ്കിലും ഭൂമി പോണം..." ദൂരെ നിന്നു ആരോ നടന്നു വരുന്നത് പോലെ തോന്നിയത്തും അവളെ തള്ളിമാറ്റി കിരൺ പെട്ടന്ന് വഞ്ചിയിലേക്ക് കയറി.. "വരത്തില്ലേ... ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.. " അതിനു സമ്മതം പറയാനോ വാക്ക് കൊടുക്കാനോ നിൽക്കാതെ വഞ്ചി നീങ്ങി.വഞ്ചി ദൂരേക്കു മറയും വരെ ഭൂമി അങ്ങനെ നോക്കി നിന്നു.. തിരിച്ചു വരും എന്ന വിശ്വാസത്താലേ.. (അവസാനിച്ചു 🥲) 📢 അറിയിപ്പ്: ഈ കഥ നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ അവസാനിച്ചില്ല അല്ലെ.. 🥹. പക്ഷെ ഈ കഥയുടെ അവസാനം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു gyss 🥲. ഈ കഥ ഞാൻ 10 ക്ലാസ്സ്‌ പടിക്കുന്ന സമയത്തു എഴുതിയത. അന്ന് ഞാൻ കഥ എഴുതിയിരുന്ന പഴയ ബുക്ക്‌ തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ അതിൽ നിന്നു കിട്ടിയതാണ്. " ഭൂമിക." കണ്ടപ്പോൾ നിങ്ങളും ആയി പങ്കു വെക്കാം എന്ന് കരുതി. ഇനി ഞാൻ ഒരു s2 എഴുതിയിട്ടുണ്ട്,. ചിലപ്പോൾ നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ച തുടക്കമോ ഒടുക്കമോ ആയിരിക്കില്ല അതിനു, സമ്മതം ആണോ എന്ന് പറയു..എങ്കിൽ ഞാൻ അത് നാളെ മുതൽ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാം എന്ന് സ്നേഹ പൂർവ്വം serin 💗 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #വായനമുറി