ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6rxnGqG?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -7💚🌺 ഭാമ മുറ്റത്തായി കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും ബുള്ളറ്റിന്റെ താക്കോലുമായി നന്ദൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു ....... ഒതുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്യുന്ന കണ്ടതും അവളൊന്ന് ഞെട്ടി ..... ദെയിവമേ .....ഇതിലാണോ പോകുന്നത് ..... അവൾ അറിയാതെ മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു ..... ഇന്നുവരെ ആരുടെ ബൈക്കിലും കയറിയിട്ടില്ല ..... എങ്ങനെ കയറണമെന്നോ എങ്ങനെ ഇരിക്കണമെന്നോ പോലും അറിയില്ല..... ഇപ്പോ ഇതിൽ കയറാൻ പറഞ്ഞാൽ ആകെ നാണക്കേടാകുമല്ലോ എന്റെ കൃഷ്‌ണാ ....... അവൾ അറിയാതെ വിളിച്ചുപോയി ...... 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 നന്ദൻ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് ഭാമ നിൽക്കുന്നിടത്തായി കൊണ്ടുവന്ന് നിർത്തി ...... ശേഷം ഇരുകാലുകളും നിലത്ത്‌ ഊന്നി അവൾക്ക് കയറാൻ ബാലൻസ് ചെയ്തു നിന്നു ...... നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും അവൾ കയറുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും അവൻ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി ...... ഭാമ നിന്ന് പരിഭ്രമിക്കുകയാണ് ..... അത് കണ്ടതും അവൻ നെറ്റിചുളിച്ചു ...... കയറുന്നില്ലേ ? അവൻ അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു .... കയറ് മോളെ നട അടയ്ക്കുന്നതിനു മുൻപ് എത്തണ്ടെ നിങ്ങൾക്ക്? ദേവകിയമ്മ ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് ഒരോർമ്മപ്പെടു ത്തലോടെ ചോദിച്ചു... അത് കേട്ട് തലയാട്ടിക്കൊണ്ടവൾ മനസ്സിൽ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് വണ്ടിയുടെ സൈഡിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു..... കൃഷ്ണാ ..... ആദ്യായിട്ടാണേ വീഴല്ലേ ..... മനസ്സിൽ പ്രാർഥിച്ചു കൊണ്ടവൾ സ്റ്റാൻഡിൽ ചവിട്ടി ഒരു സൈഡ് ചരിഞ്ഞ് കയറി .... വീഴാതിരിയ്ക്കാൻ പെട്ടന്ന് നന്ദന്റെ ഷോൾടറിലും മുറുക്കി പിടിച്ചാണ് ഇരുന്നത് ..... ഭാമയുടെ ഈ പ്രവർത്തികളോരോന്നും കണ്ടപ്പോ തന്നെ അവൾ ആദ്യമായിട്ടാണ് വണ്ടിയിൽ കയറുന്നതെന്ന് നന്ദന് മനസ്സിലായി ...... തോളിൽ പിടിച്ച കൈ മാറ്റിയെങ്കിലും...... വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഷർട്ടിന്റെ തുമ്പറ്റത്തായൊന്ന് മുറുക്കെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഷർട്ട് പിന്നിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വലിയുന്നത് കണ്ടപ്പോ അവനത് മനസ്സിലായി .... നന്ദൻ തിരിഞ്ഞ് ഉമ്മറത്തേയ്ക്കൊന്നു നോക്കി ... ദേവകിയമ്മ അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുകയാണ് . ശേഷം അവൻ വണ്ടി മുന്നിലേക്കെടുത്തു . ഭാമ തിരിഞ്ഞ് അമ്മയെ നോക്കി കൈ വീശി.... അവരും അത് കണ്ട് തിരിച്ചു കൈ വീശികാണിച്ച് ഒരു ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് നടന്നു . ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ അര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഇരുവരും ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി..... ഇങ്ങോട്ടുള്ള യാത്രയിലുടനീളം രണ്ടുപേരും പരസ്പരം സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല ...... ഭാമയുടെ ഷർട്ടിലെ പിടി ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിയതിന് ശേഷമാണ് അവൾ മാറ്റിയത് നന്ദനത് മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു. ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കയറാൻ ചെറിയൊരു കയറ്റമുണ്ട് ..... മുകളിൽ വരെയും സ്റ്റെപ്പുകളാണ് ..... ഇരുവരും ചെരുപ്പൊരു സ്റ്റെപ്പിൽ അഴിച്ചു വച്ച് മുകളിലേക്ക് കയറി..... ആദ്യം നടന്ന് കയറിയത് ഭാമയാണ് .... മുണ്ടിന്റെ തുമ്പൊന്ന് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് പിന്നാലെ നന്ദനും കയറി...... ഭാമയൊരു പുളിയിലക്കരയുള്ള സെറ്റും മുണ്ടുമാണ് ഉടുത്തിരുന്നത് ...... കട്ടിയുള്ള നീണ്ട മുടി പുറകിൽ കുളിർപ്പിന്നൽ തെറ്റിയിട്ടിരിക്കുന്നു ..... എപ്പോ കാണുമ്പോഴും ഒരു ശാലീന ഭംഗിയുണ്ടാകാറുണ്ട് ഭാമയ്ക്ക് ..... ഈ വേഷത്തിൽ അത് അവോളമാണ്... മുന്നേ നടക്കുന്ന ഭാമയെ നോക്കി പിന്നിൽ നിന്നും സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറുമ്പോൾ അവനോർത്തു ..... ഭാമ പടികളോരോന്നും കയറി മുകളിലേക്കെത്തിയതും ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തായി പൂക്കൾ വിൽക്കുന്ന പ്രായം ചെന്നൊരു സ്ത്രീ അവളെ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു ..... ഒരു നിമിഷമൊന്നു നിന്നെങ്കിലും അവൾ പതിയെ അവർക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു ..... നന്ദൻ കയറി ഇങ്ങ് എത്തിയിട്ടില്ല ... പൂവ് വാങ്ങീട്ടു പോ മോളെ ....... മുല്ലയും പിച്ചിയും അരളിയും ....കണ്ണന് ചാർത്താനുള്ള തുളസി മാല വരെയുണ്ട് ..... അവർ അവളുടെ കൈപിടിച്ച് അതിലേക്ക് ഒരു പിടി കെട്ടിയ മുല്ലപ്പൂക്കൾ വച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു ....... പ്രധീക്ഷിക്കാതെ കൈയിലേക്ക് വച്ച് തന്നത് എന്ത് ചെയ്യണ മെന്നറിയാതെ അവളൊരു നിമിഷം നിന്നു ..... എനിക്ക്.......എനിക്കിത് വേണ്ടമ്മാ.......... അവൾ പൂക്കൾ തിരിച്ചു നൽകാൻ നീട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു മുടിയിൽ ചൂടിക്കോ മോളെ ...... ഇത്രേം നല്ല മുടിയിൽ പൂവ് വയ്ക്കാതെ അതിനെന്ത് ഭംഗി ഉണ്ടാകാനാ ...... ഞാൻ........ഞാൻ പൈസയൊന്നും എടുത്തിട്ടില്ല .......... എനിക്ക് വേണ്ടമ്മേ ......... അവളത് വീണ്ടും തിരിച്ചു നൽകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും .... മുന്നിലേക്ക് ഒരു കൈ നീണ്ടുവന്നു ....... എത്രയായി ...... പിന്നിൽ നന്ദന്റെ സ്വരം നീട്ടിപ്പിടിച്ച കൈയിൽ നൂറ് രൂപയുടെ ഒരു നോട്ടുമുണ്ട് ........ മോളുടെ ഭർത്താവാണോ ..... അവർ ഒരു ചോദ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി ........ അവൾ മെല്ലെ തലയാട്ടി ...... നന്ദനത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല..... അവർ ബാക്കി നൽകിയതും അത് വാങ്ങിയവൻ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കയറി . ഭാമയാ മുല്ലപ്പൂ ഒരു നിമിഷം കൈയിൽ തന്നെ വച്ച് അകത്തേക്ക് കയറുന്ന നന്ദനെ നോക്കി നിന്നു ...... ശേഷം ഒരു നറു ചിരിയോടെ പൂവ് തലയിൽ ചൂടി ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലേക്കു കയറി ....... ഭാമ അകത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോ നന്ദൻ കണ്ണന് മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പി നിൽക്കുകയാണ് ........ താനും മുന്നിലേക്ക്‌ വന്ന് നന്ദന്റ അടുത്തു നിന്നു..... ശേഷം കണ്ണനെ നോക്കി ഉള്ളിലെ സന്തോഷങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും ആവലാതികളുമെല്ലാം പങ്കുവച്ചു ....... തൊഴുതു കഴിഞ്ഞ് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനമായിരുന്നു ...... ശേഷം തിരിച്ചു പോകാനായി വണ്ടിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ആദ്യത്തെ അത്ര ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയില്ലെങ്കിലും ......കുഴപ്പമില്ലാതെ കയറിയിരുന്നു ..... ഷർട്ടിന്റെ തുമ്പിലുള്ള വിരലുകൾ കൊണ്ടുള്ള മുറുക്കിപ്പിടി അപ്പോഴും അതുപോലെ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു ..... ❤️❤️ വീട്ടിലേക്കു പോകുന്ന വഴിയിലേക്ക് എത്തിയതും നന്ദൻ അതുവഴി കയറാതെ മറ്റൊരു വഴിയിലേക്കാണ് വണ്ടി തിരിച്ചത് . അത് കണ്ടതും സംശയത്തോടെയവൾ നെറ്റിചുളിച്ചു . കുറച്ച് കൂടി മുന്നിലേക്ക്‌ പോയതിനു ശേഷം ഒരേക്കറോളം നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഒരു നെൽപ്പാടത്തിനരികിലായ് അവൻ ബുള്ളറ്റ് നിർത്തി ...... ഇറങ്ങ് ...... നന്ദൻ പിന്നിലേക്ക് തലചരിച്ച് കൊണ്ട് അവളോടായി പറഞ്ഞു ...... ഇവിടേക്ക് എന്തിന് വന്നു എന്ന സംശയത്തോടെ അവൾ ഇറങ്ങി ...... വാ ........ വണ്ടി ഒതുക്കി വച്ച് അവളേയും വിളിച്ചു കൊണ്ടവൻ മുന്നിലേക്ക്‌ നടന്നു ........ കുറച്ച് നടന്ന്......പാടത്തിനരികിലായുള്ള തണൽ മരത്തിനടുത്തായി ഇരുവരും ചെന്ന് നിന്നു...... രാവിലെ ആയതു കൊണ്ട് തന്നെ വയലിൽ തത്തകളുടെ ഒരു കൂട്ടം പറന്നു നടക്കുന്നുണ്ട്....... കൂടാതെ ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള നേർത്ത നാമ്പിൽ സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള കതിരുകൾ തല കുമ്പിട്ടു നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച വല്ലാത്ത ഭംഗിയായിരുന്നു ......... അവയെ നോക്കി അല്പനേരം നിന്ന ശേഷം നന്ദൻ ഭാമയെ നോക്കി ....... എനിക്കല്പം സംസാരിക്കാനുണ്ട് .... നന്ദൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...... അവൾ പെട്ടന്ന് അവനെ നോക്കി.... തന്നോട് ഇന്നലെ സംസാരിക്കാനിരുന്ന തായിരുന്നു......പക്ഷേ ഞാൻ വന്നപ്പോഴേക്കും ഭാമ ഉറങ്ങിയിരുന്നു..... അതാ ഇന്നിവിടെ ഇറങ്ങിയത്..... അവനത് പറഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖം നിറയെ നന്ദൻ എന്താണ് പറയാൻ പോകുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള ആകാംഷയായിരുന്നു...... നമ്മൾ രണ്ടു പേരും ഒട്ടും പ്രധീക്ഷിക്കാതെ യാണ് ഈ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നത് അല്ലേ...... അവൻ ഒരു ചോദ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി അവൾ അതേയെന്ന പോലെ തല ചരിച്ചു... എന്റെ ഏട്ടൻ കാരണം ഇങ്ങനെയൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നതല്ല.... ഏട്ടൻ ചതിച്ചെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം അമ്മയ്‌ക്കൊ എനിക്കോ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു....... അമ്മയെ ദിക്കരിച്ച് ശീലമില്ല..... കുഞ്ഞിലേ മുതലേ അങ്ങനെയാണ് കൂടാതെ അമ്മയെ ജീവനുമാണ്...... ഈ കാര്യത്തിൽ എതിർത്തെങ്കിലും അമ്മയുടെ വാക്കിന് മുന്നിൽ അവസാനം വഴങ്ങിക്കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. അവനൊരു നിശ്വാസത്താലേ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു നിർത്തി മഹിയേട്ടന്റ വിവാഹം കഴിയാതെ എന്റെത് ഉണ്ടാകില്ല എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് വിവാഹത്തേക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല... പെട്ടന്നൊരു വിവാഹം ഉൾക്കൊള്ളാനും പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞ് വന്നത്...... ഈ ഒരു രീതിയിൽ ഒട്ടും പ്രധീക്ഷിക്കാതെ നടന്ന വിവാഹമായതുകൊണ്ട്..... തന്നെ മനസ്സുകൊണ്ട് അംഗീകരിക്കാൻ സമയം വേണം..... പെട്ടന്നൊരു സുപ്രഭാത്തിൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഭാര്യയായി കാണാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല...... തന്റെ മനസ്സിലും ഇതുപോലെ തന്നെയാകും എന്നെനിക്കറിയാം..... എന്തായാലും നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്കും സമയം വേണം..... പരസ്പരം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാണ് നമ്മളൊരു ലൈഫ് തുടങ്ങുന്നതെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല..... മനസ്സിൽ വച്ച് നടന്ന് ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ടാക്കേണ്ട എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ സംസാരിച്ചത്...... ഭാമയുടെ അഭിപ്രായം എന്തായാലും എന്നോട് പറയാം...... നന്ദൻ പറയുന്നതെല്ലാം വ്യക്തമായി കേൾക്കുകയായിരുന്നവളോടായ് അവൻ പറഞ്ഞു നന്ദേട്ടൻ ഇപ്പോ പറഞ്ഞത് തന്നെയായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിലും...... സമയം വേണം....... മനസ്സിലാക്കാനും അടുത്തറിയാനും ഒരു ദാമ്പത്യം തുടങ്ങാനുമെല്ലാം നമുക്ക് സമയം വേണം....... നന്ദേട്ടനോട് അതിനെക്കുറിച്ച് തുറന്ന് സംസാരിക്കണമെന്ന് എനിക്കും തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷേ അതിനുള്ള അവസരം കിട്ടിയില്ല..... കാത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്...... അത് കേട്ടതും നന്ദന് മനസ്സിലൊരു സമാധാനം തോന്നി..... അവൾ താൻ പറഞ്ഞത് അതേ രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കിയെന്നുള്ള സമാധാനം...... ഇനി മുന്നോട്ടുള്ളവയെക്കുറിച്ച് കുറച്ച് നേരം കൂടി ഇരുവരും സംസാരിച്ച ശേഷമാണ്‌ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചത്..... അങ്ങോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ ഇരുവരുടെയും മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നു..... 🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋 തിരികെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ പാറുവും അമ്മയും അച്ഛനും പോകാനിറങ്ങിയിരുന്നു മറ്റൊരു ദിവസം അവരുടെ വീട്ടിലേക്കും വിരുന്നിനു ചെല്ലാൻ ക്ഷണിച്ചതിന് ശേഷമാണ് അവർ പോയത്...... 🦋🦋🦋🦋🦋🦋 ഇരുവരും രാവിലത്തെ ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോഴാണ് ദേവകിയമ്മ അരികിലേക്ക് വന്നത്....... രണ്ടു പേരും ഉച്ചയാകുന്നതിനു മുൻപ് ഭാമയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങ് കേട്ടോ...... പോയിട്ട് ഇന്നൊരു ദിവസം നിന്ന് രാവിലെ വന്നാൽ മതി..... പെട്ടന്ന് നന്ദൻ മുഖമുയർത്തി.... ഇന്ന് പോയിട്ട് വൈകിട്ട് തന്നെ തിരിച്ചു വരാം അമ്മേ....അമ്മയിവിടെ ഒറ്റക്കല്ലേ..... അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല...... രണ്ടു പേരും ഇന്ന് നിന്നിട്ട് വന്നാൽ മതി..... അമ്മേ...... നന്ദേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ വൈകിട്ട് തിരിച്ചു വരാം...... ഭാമയും അമ്മ ഒറ്റക്കാണെന്ന ചിന്തയോടെ പറഞ്ഞു.... വേണ്ട.... രണ്ടു പേരും ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ടാൽ മതി...... ഇന്നത്തെ ദിവസം നിന്നിട്ട് വാ...... പിന്നീട് നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ദിവസം പോയാൽ മതി....... ദേവകിയമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും.... ഇരുവരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നന്ദൻ പുറത്തേക്ക് പോയിരുന്നു...... ഭാമ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകാനുള്ളവ എടുത്ത് വയ്ക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു പിന്നീട്... അവളുടെ രണ്ടു ജോഡി വസ്ത്രങ്ങൾ അവളെടുത്ത് വച്ചു... നന്ദന്റെത് എടുക്കാണോ വേണ്ടയോ എന്നുള്ള സംശയത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴായിരുന്നു നന്ദൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നത്.... തുടരും. 💚🌺 നന്ദനേയും ഭാമയേയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടോ? വലിയ വലിയ ബഹളങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു കഥണ് കേട്ടോ...... എല്ലാവരും അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതണേ... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ .