ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕𝟭𝟰 ✍️Jamsheena "എന്റെ അമ്മ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞെന്ന് കരുതി എന്റെ വീട്ടിൽ എന്റെ കൂടെ റാണിയായി വാഴമെന്നൊന്നും സ്വപ്നം കണ്ടോണ്ട് അങ്ങോട്ട എഴുന്നള്ളേണ്ട... ഞാൻ പറയുന്നത് തനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ..?"അവൾ അരികിൽ എത്തിയെന്നു കണ്ടതും അവൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. "അല്ലെങ്കിലും ഈ വൈഗക്ക് അങ്ങനെയുള്ള സ്വപ്നങ്ങളൊന്നും ഇല്ല സർ... ആർക്കും ഒരു ശല്യമാവാതെ ജീവിക്കണം അത്രയേയുള്ളൂ... പിന്നെ സാറിനോട് പൈസ വാങ്ങിച്ചത് കൊണ്ട് സാറിനൊരു ധാരണയുണ്ടാവും കാശിന് വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യുന്നവളാണ് ഈ വൈഗയെന്ന്... പക്ഷെ ഇതെല്ലാം വൈഗ ചെയ്യുന്നത് ഗതികേട് കൊണ്ടാണ്...ഇപ്പോൾ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതത്തിൽ അത്രക്കും   നിലനിൽപ്പ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട്..."പതിഞ്ഞതെങ്കിലും ദൃഢമായ ശബ്ദം... അവൻ അവളെയൊന്ന് നോക്കി... "തന്റെ ജീവിത കഥയൊന്നും എനിക്കറിയേണ്ട...ഞാൻ ആദ്യം പറഞ്ഞത് പോലെ തന്റെ കോൺട്രാക്ട് അവസാനിച്ചാൽ ബാക്കി പൈസ അപ്പോൾ തരും... അതിനുള്ളിൽ തനിക്ക് വേണ്ട എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും എന്നോട് പറയാം... ഒരു മടിയും കൂടാതെ.... പക്ഷെ എനിക്കൊരു കണ്ടീഷനേയുള്ളൂ ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം ഭംഗിയായി ചെയ്യണം... ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം അവസാനിച്ചിട്ടല്ലാതെ എന്റെ വീട്ടിൽ എന്റെ അരികിൽ നിന്നും എവിടേക്കും പോകാൻ തനിക്ക് അനുവാദം ഇല്ല... മനസ്സിലായോ..."അവൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അവളൊന്ന് മൂളി... അതിലുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ...അവളുടെ മിഴികോണിൽ ഒരു നീർതുള്ളി പൊടിഞ്ഞു... "നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള കോൺട്രാക്ട്  ഒരിക്കലും എന്റെ അമ്മ അറിയരുത്..."അവൻ കാറിലിരുന്ന് തങ്ങളെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന അമ്മയെയും ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്ന വൈഗയുടെ അമ്മായിയെയും ഒന്ന് നോക്കി അവളോട് പറഞ്ഞു... "എന്റെ വായിൽ നിന്നും സാറിന്റെ അമ്മയെന്നല്ല ആരും അറിയില്ല..."അവളുടെ തിരിഞ്ഞു നോട്ടവും അവരിലേക്കായി... "ഉം എങ്കിൽ മിസ്സ്‌ വൈഗാ ലക്ഷ്മി മിസിസ്സ് സിദ്ധാർഥൻ ആവാൻ തയ്യാറായിക്കോളൂ..."അവനൊരു ഗൂഢമായ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട്  പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഗ്ലാസ്‌ എടുത്ത് വെച്ചു... "സാറ് പറഞ്ഞതിൽ ഒരു തിരുത്തുണ്ട്..."അവൻ എന്താണെന്ന പോലെ അവളെ നോക്കി... "മിസ്സിസ് സിദ്ധാർഥ് ആവാൻ അല്ല എന്റെ വരവ്... മറിച് കൈലാസത്തിൽ സിദ്ധാർഥ്ന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുമായിട്ടാണ്..." ************************** "ഡി... ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാടി നീയെന്റെ മുറിയിൽ കയറിയത്..."വൈഗയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് സിദ്ധു അലറി... കൈ തുടയിൽ പിടിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് നന്നായി വേദനയെടുത്തു... അവൾ അവനിലെ പിടി അയക്കാൻ കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചു... "വിട്.. വിടാൻ..."എന്നാൽ അവളുടെ വാക്കുകളൊന്നും അവന്റെ ചെവിയിൽ കൊണ്ടില്ല... അവൻ അവളുടെ കൈ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അമർത്തി ഞെരുക്കി... "നിന്നോടാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്... എന്തിനാ എന്റെ മുറിയിൽ കയറിയതെന്ന്..."അവൻ പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് അവളോട് ചോദിച്ചതും ചുവന്നു കണ്ണുകളുമായി അവൾ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി... പറയെടി പുല്ലേ..."അവൻ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ട് കയ്യിലെ പിടി മുറുക്കി... അവന്റെ കയ്യിന്റെ മുറുക്കത്തിനനുസരിച്ചു അവളുടെ വേദനയുടെ ആഴവും കൂടി... "ഞാൻ അമ്മ പറഞ്ഞു ഇതാണ് മുറിയെന്ന്..."അവൾ വേദനക്കിടയിലും പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.. "നീ ആര് എന്ത് പറഞ്ഞാലും അത് പോലെ ചെയ്യുമോ..." "പ്ലീസ് സർ... ഇപ്പോൾ സാറിനോട് തർക്കിച്ചു നിൽക്കാൻ മാത്രമുള്ള മാനസികാവസ്ഥയിൽ അല്ല ഞാൻ... അതുകൊണ്ട് പ്ലീസ്... ഞാൻ ഈ മുറിയിൽ കയറിയതാണ് സാറിന്റെ പ്രശ്നമെങ്കിൽ ഞാൻ ഇനി കയറില്ല... കയ്യിൽ നിന്നും വിടൂ..."അവളുടെ ശബ്ദം ദയനീയമായിരുന്നു... അത് കേട്ടതും അവന്റെ കൈ അയഞ്ഞു... അല്ലെങ്കിലേ എല്ലാം കൂടെ ആലോചിച്ച് ആകെ ക്ഷീണിച്ച പോലെയാണ് വൈഗ... അതിന് പുറമെ ആണ് സിദ്ധുവിന്റെപ്രഹസനം കൂടെ... "ഇപ്പോൾ... ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങിക്കോണം... എന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ ഇനി എന്റെ മുറിയിൽ കയറിയാൽ..."വൈഗ പിന്നെ അവിടെ ഒരു നിമിഷം നിൽക്കാതെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി... അവളുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവൾ പുറത്തിറങ്ങിയതും അവൾക്ക് പിന്നിൽ അവൻ ആ വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചു... ************************** സിദ്ധു നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ച് അമർത്തി തിരുമ്മി തന്റെ ദേഷ്യത്തെ അടക്കി നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചു... അവളെ പെട്ടെന്ന് മുറിയിൽ കണ്ടപ്പോൾ കൈ വിട്ട് പോയതാണ്... വേണമെന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടല്ല... തന്റെ സയേഷ ഇരിക്കേണ്ട സ്ഥാനത്ത് വൈഗ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ തനിക്ക് ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... സയേഷ.... തന്റെ പ്രണയം... നമുക്കിടയിൽ നീ പറഞ്ഞ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കാനായുള്ള ആദ്യത്തേ ചുവട് ഞാൻ വച്ചു കഴിഞ്ഞു സയേഷ... നമുക്കൊരു കുഞ്ഞെന്ന യഥാർഥ്യത്തിനായി ഞാനിന്നൊരുവളെ താലി ചാർത്തി...നമ്മുടെ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത് എത്തും വരെ അവളായിരിക്കും എന്റെ ഭാര്യ... ഞാൻ നിനക്കരികിലേക്ക് വരും അവളുമായി... അന്ന് അവളുടെ ഉദരത്തിൽ എന്റെ കുഞ്ഞും ഉണ്ടാകും... അല്ല എന്റെയല്ല... നമ്മുടെ കുഞ്ഞ്... ഭൂമിയിൽ നമുക്ക് അവകാശിയാവുന്ന നമ്മുടെ കുഞ്ഞ്... ************************** ഇന്നായിരുന്നു വൈഗയുടേയും സിദ്ധുവിന്റെയും വിവാഹം. വൈഗയുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും അമ്മായിയും തനുവും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. സിദ്ധുവിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും അവന്റെ അമ്മയും അമ്മാവനും ഭാര്യയും പിന്നെ രണ്ട് കസിൻസും. വേറാരും ഇല്ല... അവരെല്ലാം കെട്ട് കഴിഞ്ഞതേ അമ്പലത്തിൽ നിന്നും തന്നെ പിരിഞ്ഞു പോയി... വൈഗക്ക് അമ്മായിയോടും തനുവിനോടും യാത്ര പറയുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല... അല്ലെങ്കിലും ഓർമയിൽ സൂക്ഷിച്ചു സങ്കടപ്പെടാൻ മാത്രമുള്ള ഓർമകളൊന്നും അവിടെ ഇല്ലല്ലോ... സിദ്ധുവിന്റെ വീട്ടിൽ വലത് കാൽ വെച്ച് വന്ന് കയറിയതും ഒരു മൂകത തോന്നി... ഒരു ഒറ്റപ്പെടൽ... എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ടായിട്ടും ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന അവസ്ഥ പോലെ...സിദ്ധു ഇറങ്ങുക പോലും ചെയ്യാതെ ആ കാറിൽ തന്നെ പോയിരുന്നു... ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് താനെന്നൊരാളെ അവൻ പരിഗണിച്ചില്ല... സീതലക്ഷ്മിയമ്മ കുറച്ചു നേരമൊക്കെ സംസാരിച്ചിരുന്നു... പിന്നെ ശരീരത്തിന് തളർച്ച തോന്നിയപ്പോൾ ജോലിക്ക് നിൽക്കുന്ന ചേച്ചി മുറിയിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തുവായിരുന്നു..പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും എന്നറിയാതെ തിരിഞ്ഞു കളിച്ചപ്പോൾ ആണ് ജാനകി ചേച്ചി സിദ്ധുവിന്റെ മുറി കാണിച്ചു തന്നത്... അത് ഇങ്ങനേയും ആയി... ഹ്മ്.. അവളിലൊരു നെടുവീർപ്പുയർന്നു... അവൾ പതിയെ താഴേക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി അടുക്കള ലക്ഷ്യം വെച്ച് നടന്നു... ************************** "ചേച്ചി... "അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്ന ജാനകി വിളി കേട്ടതും തിരിഞ്ഞു നോക്കി... മുന്നിൽ പുഞ്ചിരിയുമായി വൈഗ നിൽക്കുന്നു... ആള് കുളിച്ച് വേഷം മാറിയാണ് നിൽക്കുന്നത്... "മോൾക്ക് ചായ എടുക്കട്ടെ..."ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന വൈഗയോട് ജാനകി ചോദിച്ചതും അവളൊന്ന് മൂളി... മനസ്സാകെ കലുഷിതമാണ്... ഒരു ഉൾപ്രേരണയിൽ എടുത്ത ഈ തീരുമാനം തെറ്റായി പോയോ എന്ന് മനസ്സ് മന്ത്രിക്കും പോലെ...ഇനിയങ്ങോട്ട് തന്റെ ജീവിതം സിദ്ധാർഥ് തീരുമാനിക്കും പോലെയാണ്... എന്തെന്നറിയില്ല... എന്നാലും താൻ ഏറ്റെടുത്ത ഈ ജോലി വാടക ഗർഭപാത്രം എന്ന ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയേ മതിയാകൂ... ഇങ്ങനെ അമ്മയാകാൻ ആവും തന്റെ യോഗം... പ്രതിഫലം വാങ്ങിയ ജോലി അവർക്ക് ഭംഗിയായി നിറവേറ്റി കൊടുത്തേ മതിയാകൂ...ഇതിൽ നിന്നും തനിക്ക് ഇനി പിന്നോക്കം ഒരടി വെക്കാൻ കഴിയില്ല... സിദ്ധാർഥ് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾക്കെല്ലാം തനിക്ക് പൂർണ്ണ സമ്മതമാണെന്ന് അവനെഴുതി ചേർത്ത ഏതാനും പേപ്പറുകളിൽ തന്റെ കയ്യൊപ്പിനാൽ അവനുമായി ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പ് വെച്ചതാണ്...ഇനി അതിൽ നിന്നും പിന്മാറാൻ തനിക്ക് സാധിക്കില്ല... നിലയില്ലാ കയത്തിൽ അകപ്പെട്ടത് പോലെ... എങ്ങനെ നോക്കിയാലും ഒരു കര കാണാത്തത് പോലെ... ഇനി എന്ത് തന്നെ ആയാലും വരുന്നിടത്തു വെച്ച് കാണാം... "ദാ... മോളേ.."ജാനകി ചായ പകർന്ന കപ്പ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞതും ആലോചനയോടെ നിന്ന വൈഗ പെട്ടെന്നൊന്ന് ഞെട്ടി... "എന്താ കുഞ്ഞേ ഒരു ആലോചന... വീട്ടിലുള്ളവരെ കുറിച്ചാണോ..."ചായ കയ്യിലേക്ക്കൊടുക്കും നേരം അവർ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "അതിന് മാത്രം ആലോചിക്കാൻ എനിക്ക് അത്രകങ്ങോട്ട് ബന്ധമുള്ളവരൊന്നും അവിടില്ല ചേച്ചി... ഒരു അനിയത്തിയുണ്ട് അത്ര തന്നെ..."നിർവികാരതയോടെ അവൾ പറഞ്ഞതും അവളുടെ കഥകളൊക്കെ കുറച്ച് സീതലക്ഷ്മിയമ്മയിൽ നിന്നും അറിഞ്ഞ ജാനകിക്ക് അവളോട് സഹതാപം തോന്നി... "വിഷമിക്കേണ്ട മോളേ... സ്നേഹിച്ചാൽ ചങ്ക് പറിച്ചു തരുന്ന ഒരു അമ്മ ഇവിടുണ്ട്... പിന്നെ സിദ്ധു മോനും അങ്ങനെയാ... അത് പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരേണ്ട കാര്യം മോൾക്കില്ലല്ലോ.."അവരെന്തോ അർത്ഥം വെച്ചെന്ന പോലെ പറഞ്ഞതും അത് മനസ്സിലായെന്ന പോലെ അവളൊന്ന് ചെറുതായി ചിരിച്ചു കൊടുത്തു... "ചായ കുടിക്ക്... അല്ലെങ്കിൽ തണുത്ത് പോകും.."അത്രയും പറഞ്ഞു അവർ വീണ്ടും ബാക്കി വെച്ചിട്ട അവരുടെ ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു... "അമ്മയുടെ മുറി എവിടാ ചേച്ചി..."ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് വൈഗ ചോദിച്ചു. "ഇവിടെ നിന്നും ഹാളിലേക്ക് പോയാൽ രണ്ടാമത്തെ മുറി.."അവർ പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് മൂളി സീതലക്ഷ്മിയമ്മക്കരികിലേക്ക് നടന്നു... ഹാളിലേക്ക് എത്തിയതും പെട്ടെന്ന് തന്റെ മുന്നിലൂടെ കാറ്റ് പോലെന്തോ പോയതും അവൾ പേടിച്ചെന്ന പോലെ രണ്ടടി പിറകിലേക്ക് വെച്ചു. പുറത്ത് കാറിന്റെ ഡോർ ശക്തിയിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും അത് സിദ്ധുവാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല... ************************** ഇഷ്ടമാകുന്നുണ്ടോ... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #തുടർകഥ #💔 നീയില്ലാതെ #തുടർകഥ