ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6d4GKB8?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 77💞 ബ്രഹ്മദേവന്റെ സന്നിധിയിലെ ഖാതത്തിൻ തോയവീചികളിൽ തങ്ങളുടെ പ്രണയനിമിഷങ്ങളെ പങ്കിട്ടു കൊണ്ടിരുവരും പരസ്പരം മിഴികളിലേക്ക് നോക്കി ചക്രാംഗങ്ങളായി ചെലവഴിച്ചു...... "നന്ദൂ"... പ്രണയത്തിൻ പാരാവാരവീചികൾ അലയടിക്കുന്ന ഗൗരിയുടെ സരസിജനയനങ്ങളിലേക്ക് പ്രണയാർദ്രമായൊരു നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ വിളിച്ചു... പ്രണയഭരിതയായ ഗൗരി വിളി കേട്ടു... "നന്ദൂ... ഇനി പതിയെ നമുക്ക് ബ്രഹ്മദേവന്റെ ഈ സന്നിധിയിൽ നിന്നും വിട വാങ്ങാം"...രുദ്രൻ ശാന്തനായി ഗൗരിയോട് മൊഴിഞ്ഞു... "ദേവേട്ടാ... നമ്മളിനി അജ്മീറിലെ സ്റ്റേ വരെ നനഞ്ഞു കൊണ്ട് പോകണ്ടേ"...? ഗൗരി വിഷാദഛവി കലർന്ന വാക്കുകളോടെ തന്റെ സംശയം രുദ്രനോടുണർത്തിച്ചു... "അതിനൊക്കെ വഴിയുണ്ടാക്കാമെടോ"...അതും പറഞ്ഞു രുദ്രൻ മൂക്കു പിടിച്ചു ഒന്ന് മുങ്ങിയെഴുന്നേറ്റു... രുദ്രന്റെ പ്രവൃത്തിയെ ഒരമ്പരപ്പോടെ ഗൗരി നോക്കി നിന്നുവാ ഖാതത്തിൻ ജലവീചികളിൽ... മുങ്ങിയെഴുന്നേറ്റ രുദ്രൻ കാണുന്നത് തന്റെ പ്രവൃത്തിയെ അമ്പരപ്പോടെ നോക്കിക്കാണുന്ന ഗൗരിയെയാണ്. താൻ ചെയ്തത് പോലെ ചെയ്യാനവൾക്ക് എന്തോ മടിയുള്ളത് പോലെ രുദ്രനുളവായി ആ നോട്ടത്തിൽ... "എന്താ നന്ദൂ.. താനിങ്ങനെ അന്തം വിട്ട് നോക്കുന്നത് "...? ഒരു ചെറുചിരിയോടെ രുദ്രൻ ചോദിച്ചു.... "ദേവേട്ടാ.... ദേവേട്ടൻ ചെയ്തത് പോലെ ചെയ്യാൻ എനിക്കും ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല. പക്ഷേ ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ മനസ്സ് കൊണ്ടുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് ഞാൻ നടത്തിയിട്ടില്ലല്ലോ. പിന്നെ വെള്ളത്തിൽ തല നനച്ചു കഴുഞ്ഞാൽ നമുക്കാണേൽ ഒരുപാട് ദൂരം ബൈക്കിൽ യാത്ര പോകാനുള്ളതല്ലേ...അത് കൊണ്ട് ".... മടിച്ചു മടിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ ആ സംഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം അവൾ വിക്കിപ്പോയി... "ഹ ഹ... നന്ദൂ... അതിന് താനൊരു കാര്യം ചെയ്യ്. മുഖവും ചെവിയും കഴുകി അല്പം ജലത്തുള്ളികൾ എടുത്ത് നിറുകയിലൂടെ പതിയെ തൊട്ട് വിടൂ.... എന്നാൽ തന്നെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതിന് തുല്യമായി. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോയാൽ നമ്മൾ തീർത്ഥത്തിൽ അതായത് ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കൈകാലുകൾ ശുദ്ധി വരുത്തി മുഖത്തും പിന്നെ നിറുകയിലൂടെയും ജലത്തുള്ളികൾ ഒന്നോടിച്ചു കൊണ്ട് പോകാറില്ലേ. അത് തന്നെ".... രുദ്രൻ ഗൗരിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു... "ദേവേട്ടാ... ദേവട്ടനിപ്പോൾ പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഓർത്തത്. ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാൽ അവിടെ തീർത്ഥക്കുളത്തിൽ ശുദ്ധി വരുത്തുന്നതിനെ കുറിച്ച് പ്രത്യേകിച്ച് എന്തെങ്കിലും സങ്കല്പങ്ങളുണ്ടോ"....? ഗൗരി തനിയ്ക്ക് തോന്നിയൊരു സംശയം രുദ്രനോട്‌ പങ്കുവച്ചു... "ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കയറുന്നതിനു മുമ്പ് ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കൈകാലുകൾ ശുദ്ധി വരുത്തുന്നതിനെ കുറിച്ച് പ്രത്യേകിച്ചെന്തെങ്കിലും സങ്കൽപ്പമുണ്ടോ എന്നറിയില്ല പക്ഷെ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും പൂജാരി തരുന്ന തീർത്ഥം നെറുകയിലൂടെ ഓടിക്കുന്നതിന്റെയും അത് കുടിക്കുന്നതിന്റെയും പിന്നിൽ ഒരു സങ്കൽപ്പമുണ്ട് ".... രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി.. എന്താണാ സങ്കൽപ്പം... ഗൗരി ചോദിച്ചു.. "ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും പകരുന്ന തീർത്ഥജലത്തെ ഗംഗാ ജലമായാണ് കരുതുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിൽ കയറുന്നതിനു മുമ്പ് കൈകാലുകൾ കഴുകി ദേഹത്തിന്റെ പുറത്ത് നമ്മൾ ശുദ്ധി വരുത്തുന്നത് പോലെ നമ്മുടെ ശരീരത്തിനകവും പിന്നെ ആത്മാവും തീർത്ഥജലമായ ഗംഗാ ജലം സേവിച്ചു ആത്മശുദ്ധി വരുത്തുന്നതായാണ് സങ്കല്പം"...രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ സംശയദുരീകരണം ചെയ്ത് കൊടുത്തു.... "നന്ദു മോളെ... ഈ ജലത്തിൽ നിന്നു കൊണ്ട് താന്ത്രിക ചർച്ചകൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ മതിയോ... പോകണ്ടേ"...? രുദ്രനൊരു ചിരിയോടെ ഗൗരിയോട് തിരക്കി.... മറുപടിയായി ഗൗരിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. തുടർന്നിരുവരും വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങി നിൽക്കുന്ന പടികളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. പടികൾ കയറിയവർ കോൺക്രീറ്റ് പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ എത്തി. അവിടെ നിന്നും ഘാട്ടിന്റെ പ്രവേശനഭാഗത്തേക്ക്‌ നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി.... "ദേവേട്ടാ.... ദേവേട്ടൻ ഇത്രയും നേരം പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ തോന്നിയ ഒരു സംശയം ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ".....? മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരിയണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു... "നന്ദൂ.... താൻ ചോദിക്കെടോ".... ഗൗരിയുടെ ആവശ്യം രുദ്രന്റെ ഉള്ളിൽ ചിരിയുണർത്തിയെങ്കിലും ഗൗരിയുടെ പ്രതികരണം എപ്രകാരമാവുമെന്ന് നിശ്ചയമില്ലാത്തതിനാൽ രുദ്രനത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഗൗരിയോട് മൊഴിഞ്ഞു.. "ദേവേട്ടാ.... ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുരുഷന്മാർ മേൽവസ്ത്രമിടാതെ കയറുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ സങ്കല്പമെന്താ"...? ഗൗരി തന്റെ സംശയത്തെ രുദ്രനോടുണർത്തിച്ചു... "നന്ദൂ.... യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകുന്നത് എന്തിനാണ് "...? രുദ്രൻ ഗൗരിയോടൊരു മറുചോദ്യമുന്നയിച്ചു... "ആത്മശാന്തിക്കാണെന്നാണ് എന്റെ ഊഹം"....ഗൗരി മറുപടി നൽകി... "നന്ദൂ... താൻ പറഞ്ഞത് ഒരു പരിധി വരെ ശരിയാണ്. മറ്റ് മതസ്ഥരുടെ ആരാധനാലയങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി നമ്മൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകുന്നതിലൂടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഇതാണ്. പൂജാകർമ്മങ്ങളാൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹങ്ങളിലേക്ക് ആവാഹനം ചെയ്യപ്പെട്ട അനുകൂലാത്മകം അല്ലെങ്കിൽ പോസിറ്റീവ് എനർജിയായ ചൈതന്യത്തെ നമ്മിലേക്ക്‌ ആഗിരണം ചെയ്യുകയാണ് ക്ഷേത്ര ദർശനത്തിലൂടെ യഥാർത്ഥതിൽ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അതിൽ കണ്ണുകൾ വിഗ്രഹ ദർശനത്തിലൂടെയും, നാസികകൾ കർപ്പൂരം, ചന്ദനം തുടങ്ങിയ പൂജാദ്രവ്യങ്ങൾ കത്തുന്നതിലൂടെ പകരുന്ന സുഗന്ധത്തിലൂടെയും, കാതുകൾ ശംഖൊലി കീർത്തനാലാപനം സോപാന സംഗീതം തുടങ്ങിയവയിലൂടെയും, ചർമ്മങ്ങൾ നമ്മളണിയുന്ന ഭസ്മം ചന്ദനം ചെവിയിൽ വയ്ക്കുന്ന പുഷ്പങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെയും, നാവ് തീർത്ഥജലം പായസം നിവേദ്യം എന്നിവ സേവിക്കുന്നതിലൂടെയും ചൈതന്യത്തെ നേടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം...." "വിഗ്രഹങ്ങൾ വികിരണം ചെയ്യുന്ന ചൈതന്യം വശങ്ങളിലേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്നു എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തൊഴുമ്പോൾ ശ്രീകോവിലിനു വശങ്ങളിൽ നിന്നു കൊണ്ട് തൊഴണം എന്ന് നിഷ്കർഷിക്കുന്നത് "..... രുദ്രനൊന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തി.... രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവളാകെ അമ്പരന്ന് നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് രുദ്രന് ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി... "നന്ദൂ... താനെന്താടോ കണ്ണും മിഴിച്ചിരിക്കുന്നത്"....? രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു... "എങ്ങനെ മിഴിച്ചു പോകാതിരിക്കും..ദേവട്ടനിപ്പോൾ ഒരു പ്രഭാഷണമല്ലേ നടത്തിയത്. ദേവേട്ടനിതൊക്കെ എങ്ങനെ അറിയാം"...ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നുമമ്പരപ്പ് വിട്ട് മാറിയിരുന്നില്ല.... "ഹ ഹ... അതൊക്കെ പഠിച്ചെടുത്തു... ഇനി താൻ ചോദിച്ച പുരുഷന്മാർ മേൽവസ്ത്രമിടാത്തതിനെ കുറിച്ചു പറയാം"...രുദ്രനൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ ഗൗരിയോട് മൊഴിഞ്ഞു... "ദേവേട്ടൻ പറ".... ഗൗരി ആകാംക്ഷഭരിതയായി... "കുളിച്ചു ഈറനോടെയോ അല്ലാതെയോ പോകുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ നെഞ്ചിലൂടെയാണ് വിഗ്രഹം വികിരണം ചെയ്യുന്ന ഈശ്വരചൈതന്യം ആഗിരണം ചെയ്യുന്നത്. അപ്പോൾ മേൽവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചാൽ അതൊരു തടസമായി മാറും..." രുദ്രൻ വിവരിച്ചു.. "നന്ദൂ... അപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് സ്വാഭാവികമായൊരു സംശയം തോന്നിയേക്കാം ഈ നിയമം സ്ത്രീകൾക്ക് എന്ത് കൊണ്ടാണ് ബാധകമല്ലാത്തത് എന്ന്...ശരിയല്ലേ".... രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് തിരക്കി... "ദേവേട്ടാ....ഞാനത് ചോദിക്കുവാൻ നിൽക്കുവായിരുന്നു".... ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു... "ഇനി ആ സംശയവും തീരത്തേക്കാം"... രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി... "പുരുഷന്മാരുടെ നെഞ്ചിലൂടെയാണ്‌ ചൈതന്യം ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതെങ്കിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് അത് നെറ്റിയുടെ പുരികമദ്ധ്യഭാഗം, കഴുത്ത് എന്നിവിടങ്ങളിലൂടെയാണെന്നാണ് സങ്കല്പം. പിന്നെ പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് അവരുടെ ശരീരത്തിലെ ലൈംഗികപരമായ അന്തര്‍ഗ്രന്ഥി സ്രാവങ്ങൾ കാരണം വക്ഷോജവിജ്രംഭനങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നത് കൊണ്ട് കൂടിയാണ് സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്‌ക്കേണ്ടി വരുന്നതെന്നൊരു സങ്കൽപ്പം കൂടിയുണ്ട് " .... രുദ്രനൊന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തി.... "നന്ദു മോളെ.... നമ്മുടെ പൈതൃകത്തെ പറ്റിയും സംസ്‌കൃതിയെ കുറിച്ചുമൊക്കെ ഒറ്റയിരുപ്പിൽ പറഞ്ഞാൽ തീരില്ലെടോ. ഒരു മഹാസമുദ്രമാണത്.... അത് കൊണ്ട് ഇനിയും സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കുവാൻ നിന്നാൽ നമ്മളിങ്ങനെ നനഞ്ഞു നിൽക്കും"... രുദ്രൻ ഗൗരിയെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... "പോടാ ഭരണീ.... വെള്ളത്തിലേക്കിട്ട് നനച്ചിട്ട് ഞാനിപ്പോൾ സംശയം ചോദിക്കുന്നതായി കുറ്റം"... ഗൗരിയൊരു പുച്ഛത്തോടെ രുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "നന്ദുമോൾ നടക്ക്... എത്രയും പെട്ടെന്ന് നമ്മുടെ സ്റ്റേയിൽ എത്താൻ നോക്കാം"...രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് നിർദേശിച്ചു.. "സ്റ്റേയിലേക്ക് പോകാനോ...മാർക്കറ്റിൽ നിന്നും വാങ്ങാനുള്ളതെല്ലാം തിരിച്ചു പോകുന്ന വഴി വാങ്ങിക്കാമെന്ന് ദേവേട്ടൻ പറഞ്ഞതെന്തിനായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഇവിടെ നിന്നുമൊന്നും വാങ്ങാൻ പറ്റില്ല അല്ലെ...ദേവേട്ടൻ സ്റ്റേയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ വെള്ളത്തിലിറങ്ങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുമായി വരുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നു സാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നു".... ഗൗരി പരിഭവത്തോടെ പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു.... ഗൗരി പറഞ്ഞതെല്ലാം രുദ്രൻ കൈയും കെട്ടി നോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു.... "നന്ദൂ.. കഴിഞ്ഞോ തമ്പുരാട്ടിയുടെ പ്രസംഗം"....? രുദ്രൻ വാക്കുകളിൽ അല്പം പുച്ഛം കലർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... "കഴിഞ്ഞു.... എന്തേ"...? ഗൗരിയും പുച്ഛത്തോടെ മറുചോദ്യമുന്നയിച്ചു... "എന്നാലെന്റെ കരിമ്പനയക്ഷി വന്നാട്ടെ"....ഗൗരവത്തോടെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു കൊണ്ട് മുമ്പോട്ടു നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി.... നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടവർ ബ്രഹ്മഘാട്ടിന്റെ പ്രവേശനഭാഗത്തെത്തി. രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് അല്പദൂരം കൂടെ മുന്നോട്ട് പോയി തങ്ങൾ പാദരക്ഷകളും ബാഗും കൊടുത്തിടത്തെത്തി.... രുദ്രൻ ഷൂസുകളും ബാഗും വാങ്ങി ഗൗരിയുടെ അടുത്തെത്തി. അവൻ ഗൗരിയെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. രുദ്രൻ ബാഗ് തുറന്ന് അതിൽ കയ്യിട്ട് ക്യാമറ ബാഗ് എടുത്ത് അവളുടെ നേരെ നീട്ടി.... ഗൗരി അത് വാങ്ങി അമ്പരപ്പോടെ അവനെ നോക്കി നിന്നു... ഗൗരി നോക്കി നിൽക്കെ രുദ്രൻ ബാഗന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു കവർ എടുത്തു. അതവൻ ഗൗരിയ്ക്ക് നേരെയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ നീട്ടി. കണ്ണ് മിഴിച്ചു നിന്ന ഗൗരിയത് അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങി തുറന്നു നോക്കി.... അതിൽ രുദ്രനും ഗൗരിയ്ക്കുമുള്ള റൗണ്ട് നെക്ക് ഷർട്ടുകളും ടവലുകളും ഗൗരി അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.... എന്നും ക്യാമറ ബാഗും തന്റെ വാനിറ്റി ബാഗും മാത്രമെടുക്കുന്നതിനു വിപരീതമായി ഇന്ന് എല്ലാം തന്റെ ലാപ്ടോപ് ബാഗ് എടുക്കാൻ രുദ്രൻ നിർബന്ധം പിടിച്ചത് ഗൗരിയൊരു നിമിഷമോർത്തു... ക്യാമൽ റൈഡിങ് നടത്തുമ്പോൾ ക്യാമറ ബാഗ് തൂക്കിയിടുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുമെന്നും അത് ചിലപ്പോൾ ഡാമേജ് ആവുമെന്നുമൊക്കെയായിരുന്നു ദേവേട്ടൻ തന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നത്. അതെങ്ങനെ എന്ന് താനും ചിന്തിച്ചിരുന്നു പക്ഷേ ഉദ്ദേശ്യം ഇതായിരുന്നു.... സ്റ്റേയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ നേരം രുദ്രന്റെ നിർദേശങ്ങളോർത്തപ്പോൾ ഗൗരിയുടെ ചൊടിയിലൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.... "ദേവേട്ടാ.... ദേവേട്ടൻ ഞാനറിയാതെ എല്ലാം പ്ലാൻ ചെയ്തു വച്ചിരുന്നല്ലേ"....? ഗൗരി രുദ്രന് മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. "പിന്നെ നന്ദു മോളെന്ത് കരുതി... ഒരു ബോധവുമില്ലാതെ ഞാൻ തന്നെ വെള്ളത്തിൽ മുക്കിയതാണെന്നോ.. നിനക്ക് വൈൻ ഞാനറിയാതെ ഒളിപ്പിച്ചു ഇത്രയും ആയിരം കിലോമീറ്ററോളം ദൂരം കൊണ്ട് വരാമെങ്കിൽ പതിമൂന്ന് കിലോമീറ്റർ താനറിയാതെ ഇത് കൊണ്ട് വരാൻ എനിക്കാണോ പാട് ".... രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ നേരെ കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "എന്തായാലും കൊള്ളാം എന്റെ കലിപ്പൻ"...ഗൗരി രുദ്രനെ പ്രശംസിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "ഞാനാരാ മുതല്... എന്നാൽ നന്ദുമോൾ സ്ത്രീകൾക്കുള്ള ആ വാഷ്റൂമിൽ പോയിട്ട് നനവൊക്കെ തുടച്ചു ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി വാ....ഞാനിവിടെ കാത്തു നിൽക്കാം അപ്പോഴേക്കും".... കുറച്ചപ്പുറത്തുള്ള വാഷ്റൂം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു... ഗൗരി പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി..... തുടർന്ന് അവനിടാനുള്ള ഡ്രസ്സും തുവർത്താനുള്ളതും കവറിൽ നിന്നുമെടുത്ത് കൊടുത്തിട്ട് ഗൗരി വാഷ്റൂമിന്റെ നേരെ നടന്നു.... അവൾ പോകുന്നത് ഒരു ചിരിയോടെ രുദ്രൻ നോക്കിനിന്നു... 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 കുറച്ച് സമയങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഡ്രസ്സ്‌ മാറി ഗൗരി വരുമ്പോഴേക്കും രുദ്രൻ പോകുവാൻ തയ്യാറായി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഗൗരിയെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ തിരികെ നടക്കുവാനാരംഭിച്ചു.... തിരിച്ചു മാർക്കറ്റ് റോഡിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ പോകുന്ന സമയത്ത് ഗൗരി ആവശ്യപ്പെട്ട രാജസ്ഥാനി കരകൗശല വസ്തുക്കളും രാജസ്ഥാനി പരമ്പരാഗത ആഭരണങ്ങളും ഫാൻസി ആഭരണങ്ങളുമെല്ലാം വാങ്ങുവാൻ രുദ്രനും കൂടെ കൂടി..... എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഇരുൾ വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു. തിരിച്ചു ബൈക്കെടുത്ത് പുറത്ത് നിന്ന്‌ കഴിക്കുവാനുള്ള ഭക്ഷണവും വാങ്ങി സ്റ്റേയിൽ എത്തി ഇരുവരും ഫ്രഷ് ആയി.... ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ ഗൗരി കഴിഞ്ഞതെല്ലാം ഓർത്തു. രുദ്രനെയും തേടി ഘോട്ടിയിൽ എത്തിയത്, രുദ്രൻ മിണ്ടാതെ നടന്നത്, ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ നിന്നു പോയ തങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിന് വീണ്ടും ജീവൻ വച്ചത്, യാത്ര തുടങ്ങിയത്, കടന്നു വന്ന സ്ഥലങ്ങളും എല്ലാം ആസ്വദിച്ചതും ഇടയ്ക്ക് എല്ലാമർത്ഥത്തിലും തങ്ങളൊന്നായതും, തനിയ്ക്ക് പറയുവാനുള്ളതെല്ലാം പറഞ്ഞതും എല്ലാമവളുടെ മനസ്സിലൂടെ മിന്നി മാഞ്ഞു... ഒന്നായ നിമിഷമോർത്തപ്പോൾ വ്രീളയിൽ പൊതിഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയവളുടെ ചൊടിയിൽ വിരിഞ്ഞു.... "നന്ദൂ".... തന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടക്കുന്ന ഗൗരിയെ രുദ്രൻ പ്രണയപുരസരം വിളിച്ചു... "ദേവേട്ടാ".... വിളി കേട്ട് കൊണ്ട് ഗൗരി തന്റെ മുഖമുയർത്തി രുദ്രന്റെ നേരെ നോക്കി... "താനെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്"...? രുദ്രനവളോട് ചോദിച്ചു... "ഒന്നുമില്ല ദേവേട്ടാ.... ഞാൻ ദേവേട്ടനെ കാണുവാൻ വന്നപ്പോൾ മുതൽ ഇപ്പോൾ വരെയുള്ള കാര്യങ്ങളോർക്കുവായിരുന്നു"....ഗൗരി പുഞ്ചിരിയോടെ രുദ്രന് മറുപടി നൽകി... മറുപടിയായി രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ നെറ്റിയിലൊന്ന് ചുംബിച്ചു... "ദേവേട്ടാ... അങ്ങനെ നമ്മുടെ സ്വപ്നം പൂർത്തിയാക്കിയല്ലേ"....? ഗൗരി രുദ്രന്റെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "ഒരു വിധം.... നിന്നെ കാർത്തിക പൗർണമിയ്ക്ക് ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നാലേ മനസ്സ് കൊണ്ടെനിക്ക് നമ്മുടെ ആഗ്രഹം പൂർത്തിയാവൂ"... രുദ്രൻ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.... "അത് സാരമില്ല ദേവേട്ടാ... നമ്മുടെ സ്വപ്നം ഇത് പോലെയെങ്കിലും സാധിക്കുന്നതിനായി നമ്മളെന്തൊക്കെ സഹിച്ചു. ഒരിക്കൽ ഈ യാത്ര നമുക്കൊരു നഷ്ടസ്വപ്നമായിരുന്നില്ലേ"... ഗൗരി രുദ്രന്റെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു.... മറുപടിയായി രുദ്രാനൊന്ന് മന്ദഹസിച്ചു.... "ബൈ ദി ബൈ... എന്താ മിസ്റ്റർ രുദ്രദേവിന്റെ അടുത്ത പ്ലാൻ".....? രുദ്രനെ നോക്കിയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഗൗരി ചോദിച്ചു... "പ്ലാൻ ഇതാണ്.... തിരിച്ചു ഘോട്ടിയിൽ ചെന്നിട്ട് എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഈ ഗൗരി നന്ദിനിയുടെ കഴുത്തിലൊരു താലിയും സീമന്തരേഖയിൽ സിന്ദൂരവുമണിയിച്ചു ഈ ശിവന്റെ സീമന്തിനിയാക്കണം... അതായത് ഒഫീഷ്യലായി ഗൗരി നന്ദിനി രുദ്രദേവ് ആക്കണം"... രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ മൂക്കിൽ തന്റെ മൂക്കുരസിക്കൊണ്ട് ഒരു കൊഞ്ചലോടെ മൊഴിഞ്ഞു... ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചുംബനം കൊടുത്ത് ഗൗരി രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. രുദ്രനവളെ ആഞ്ഞു പുൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു... തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം സാധിച്ച സന്തോഷത്തിൽ വൈകാതെയിരുവരും നിദ്രാദേവിയുടെ സമക്ഷമണഞ്ഞു.... തുടരും NB : ഈ പാർട്ടിന്റെ ആദ്യഭാഗം കുറച്ച് താന്ത്രികവും താത്വികവുമായോ എന്നൊരു സംശയമുണ്ട്. എല്ലാവർക്കും അതിഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നും അറിയില്ല... 🙂 കമന്റിൽ ചില ചിത്രങ്ങൾ ഞാനിട്ടിട്ടുണ്ട്.... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ