ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6QjpjRw?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബ്ലൂ ഐസ് (പാർട്ട് 41) WARNING! EXPLICIT SEXUAL / VIOLENT CONTENT! READER DISCRETION IS STRONGLY ADVISED! മുന്നറിയിപ്പ് ! ഈ ഭാഗം വളരെ വയലന്റും സെക്ഷ്വലും ആണ്. സൂക്ഷിച്ച് വായിക്കുക. അങ്കമാലി അടുത്തുള്ള ഇളവൂർ എന്ന സ്ഥലം, ഏതാണ്ട് ഒന്നര മണിക്കൂർ മുൻപ്... അവിടെ, ഹൈവേയിൽ നിന്നും ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയാൽ, സമാന്തരമായി ഒഴുകുന്ന ഒരു കനാൽ കാണാം. അതിന്റെ ഇരു വശത്തും ടാറിട്ട റോഡുകളാണ്. ഒരു വശത്ത് നിരനിരയായി പെട്ടിക്കടകളും, മറുവശത്ത് റോഡരികിലായി വീടുകളുമാണ്. അതിലൊരു വീടിനോടു ചേർന്ന് ചെറിയൊരു ഷെഡ്ഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു. പഴയ കാലത്തെ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഷീറ്റ് കൊണ്ട് മേൽക്കൂര തീർത്തിരുന്ന ആ ഷെഡ്ഡിന് റോഡിൽ നിന്നും നേരിട്ടിറങ്ങാവുന്ന വിധത്തിൽ നേർത്ത ഒരു വാതിലുണ്ടായിരുന്നു. അതിനുള്ളിൽ... ഒരു മരക്കസേരയിൽ കൈകാലുകൾ ബന്ധിച്ചിരുത്തി, ആ കസേരയോടെ മറിച്ചു കിടത്തിയിരിക്കുകയാണാ മനുഷ്യനെ. വായിൽ ഒരു ബാൾ ഗാഗ് കെട്ടി തലക്കു പുറകിലേക്ക് നന്നായി മുറുക്കിക്കെട്ടിയിരുന്ന ആ മനുഷ്യൻ, ആ പ്രദേശത്തെല്ലാം സുപരിചിതനായ ‘തങ്കച്ചായി’യായിരുന്നു. നന്നേ മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള, എന്നാൽ ആരോഗ്യവാനായ തങ്കച്ചായി ആ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനുള്ള തീവ്ര ശ്രമത്തിലാണ്. പക്ഷേ കൈകാലുകൾ ആ കസേരയോടു ചേർത്ത് അനേകയാവർത്തി ഒരു തരം ടേപ്പുകൊണ്ട് വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരിക്കുകയാണ്. അയാൾ ഓരോ തവണ അനങ്ങുമ്പോഴും ആ കെട്ടുകൾ കൂടുതൽ മുറുകിയതേയുള്ളൂ. ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഷീറ്റ് ഉറപ്പിച്ചിരുന്ന സ്റ്റീൽ ഫ്രെയിമിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട സീ എഫ് എൽ ബൾബ് തുങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു. അതിനു ചുവട്ടിൽ... കൈകളില്ലാത്ത ബനിയൻ ധരിച്ച രണ്ടുപേർ ഇരുന്ന് ഒരു പ്ലേറ്റിൽ എന്തോ മിശ്രിതം തയ്യാറാക്കുകയാണ്. കറുത്ത നിറമുള്ള ഒരു ഒരു ദ്രാവകത്തിലേക്ക് ടർപെന്റൈൻ പോലെ രൂക്ഷഗന്ധമുള്ള എന്തോ ഒഴിച്ച് നേർപ്പിക്കുകയാണവർ. ആ കൊഴുത്ത ദ്രാവകം തയ്യാറായതും, അതിലൊരുത്തൻ ആ പ്ലേറ്റെടുത്ത് ഒന്നു മണപ്പിച്ചു നോക്കി. അയാളുടെ മുഖത്ത് വികൃതമായൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവരെ രണ്ടുപേരെയും കണ്ടാൽ ഇരട്ടകളാണെന്നേ തോന്നൂ. ഒരേ ശരീരപ്രകൃതിയാണ് ഇരുവർക്കും. കണ്ണാടി പോലെ മിനുസമാം വിധം തല ഷേവ് ചെയ്തിരുന്ന അവർ രണ്ടുപേരുടേയും ശരീരം പേശീനിബദ്ധമായിരുന്നു. വെറുതേ കൈവിരലുകൾ ചലിപ്പിക്കുമ്പോൾ പോലും, മസിലുകൾ വെട്ടി വിറയ്ക്കുന്നതു കാണാമായിരുന്നു. (ഇവന്മാരെ മുൻപ് പരിചയമുള്ളവർ കമന്റിൽ വാട്ടോ. എത്ര പേരു ശ്രദ്ധിച്ചു വായിക്കുന്നുണ്ടെന്നറിയാല്ലോ. മുന്നെ ഒരു ചാപ്റ്ററിൽ ഇവന്മാരുണ്ടായിരുന്നു.) ആ പ്ളേറ്റ്, അവിടെ കണ്ട ഒരു ചെറിയ സ്റ്റൂളിനു മുകളിലേക്ക് വെച്ച് രണ്ടുപേരും നിവർന്നു നിന്നു. അതോടെ തങ്കച്ചായിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭീതി നിറഞ്ഞു. അയാളുടെ പിടച്ചിലുകളുടെ ആക്കം കൂടി. മരക്കസേരയുടെ കിരുകിരാ ശബ്ദങ്ങൾ ഇരട്ടിച്ചു. മൊട്ടത്തലയന്മാരിലൊരാൾ, സാവധാനം തന്റെ ബൂട്ടിട്ട കാലുകളിലൊന്നുയർത്തി തങ്കച്ചായിയുടെ നെറ്റിയിലമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അനങ്ങാതെ കിടക്കാൻ ആംഗ്യം കാട്ടിക്കൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ച അയാളുടെ കോമ്പല്ലുകൾ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ തങ്കച്ചായിയുടെ വിഭ്രാന്തി ഇരട്ടിച്ചതേയുള്ളൂ. ഞെരക്കവും മൂളലും ഉച്ചത്തിലായതും, മൊട്ടത്തലയൻ കുനിഞ്ഞിരുന്ന് തങ്കച്ചായിയുടെ മൂക്കു പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. “കൊല്ലാൻ വന്നതല്ല... പക്ഷേ ഇങ്ങനെ ബഹളം വെച്ചാൽ പിന്നെ ഞങ്ങക്ക് കൊല്ലുവല്ലാണ്ട് വേറേ വഴിയൊണ്ടാകില്ല. അനങ്ങാതെ കിടക്ക്. വേദനയറിയാതെ ഒപ്പിച്ചു തരാം.” ആ ഭീകരൻ പിറുപിറുത്തു. അടങ്ങുകയല്ലാതെ തങ്കച്ചായിക്ക് വേറേ വഴിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. മൂക്കിലെ പിടി അയച്ചതും അയാൾ മരണവെപ്രാളത്തോടെ ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കെടുത്തു. “അനങ്ങാതെ കിടക്കുമോ ?” മൊട്ടത്തലയൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. തങ്കച്ചായി ബദ്ധപ്പെട്ട് ഉമിനീരിറക്കിക്കൊണ്ട് തലകുലുക്കി. “വാങ്ങുമ്പൊ നിന്നോട് ഞങ്ങളു പറഞ്ഞാർന്നു, പറ്റുന്ന പണിക്കേ പോകാവൂ എന്ന്. ഇല്ലേ തങ്കച്ചാ ?” തങ്കച്ചന്റെ മുഖം ദയനീയമായി. കണ്ണുകൾ രണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകി. “ഇപ്പൊ, സാധനോമില്ല, പൈസേമില്ല.” ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം കേട്ടു. “കൊല്ലില്ല തങ്കച്ചാ... അങ്ങനെ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാന്ന് നീ വിചാരിക്കരുത്. ഞങ്ങള് ഓരോ ആഴ്ച്ചേം വന്ന് ഓരോ പാർട്ട്സായിട്ട് വെട്ടിക്കൊണ്ടു പോകും. അത്രേയുള്ളൂ.” അയാൾ ചിരിച്ചു. “ദേ, അവൻ ഡോക്ടറാ. എല്ലാം നല്ല ഭംഗിയായിട്ട് ചെയ്തോളും. തങ്കച്ചൻ കണ്ണടച്ചു കിടന്നോ.” മറ്റേ മൊട്ടത്തലയൻ ഈ സമയം ഒരു സിറിഞ്ചിൽ, വളരെ സൂക്ഷ്മതയോടെ ‘ക്സൈലോകെയ്ൻ’ നിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. മരവിപ്പിക്കാനുള്ള ആ മരുന്ന് ഒരു ഫുൾ ഡോസ് നിറച്ചതിനുശേഷം അയാൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു പേനയെടുത്ത് തങ്കച്ചായിയുടെ വലതു കാലിൽ, പാദത്തിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് നാലിഞ്ചുയരത്തിലായി ചുറ്റി ഒരു വൃത്തം വരച്ചു. എന്നിട്ട് ആ സിറിഞ്ചിലെ മരുന്ന് അഞ്ചു പ്രാവശ്യമായി ആ വൃത്തത്തിൽ ഇഞ്ചെക്റ്റ് ചെയ്തു തീർത്തു. തുടർന്ന് ഭിത്തിയിലെ പ്ലഗ് പോയിന്റിൽ നിന്നും ഒരു എക്സറ്റൻഷൻ കോർഡ് കുത്തി ചുരുളുകളെല്ലാം വിടുവിച്ച്, അതിന്റെ സ്വിച്ച് ബോർഡ് തങ്കച്ചായിയുടെ വയറിനു മുകളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് നിവർന്ന അയാൾ, നിലത്തു തുറന്നു വെച്ചിരുന്ന ഒരു കറുത്ത ബാഗിൽ നിന്നും ചെറിയ ഒരു കട്ടിങ്ങ് മെഷീൻ പുറത്തെടുത്തു. അത് പ്ലഗ്ഗിൽ കുത്തിയതും, ഉച്ചത്തിൽ ഒരു സീല്ക്കാര സ്വരം പുറപ്പെട്ടു. തങ്കച്ചായി ഞെട്ടിത്തെറിച്ചുപോയി. ‘ഡോക്ടർ’ തിടുക്കത്തിൽ അത് ഓഫ് ചെയ്ത് തങ്കച്ചായിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് വെച്ചു. പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ടേപ്പ് കൂടി എടുത്ത് ആ പാവത്തിന്റെ വലതു കാൽ, കസേരക്കാലുമായി ഒരു വട്ടം കൂടി ചുറ്റി ഉറപ്പിച്ചതിനു ശേഷം, അയാൾ ആ വൃത്തത്തിൽ രണ്ടുമൂന്നിടത്ത് നഖമമർത്തി, ക്സൈലോക്കെയ്ൻ പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങി എന്നുറപ്പു വരുത്തി. എന്നിട്ട്, പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫൈബർ ഗ്ലാസ്സ് ഗോഗിൾസ് എടുത്ത് കണ്ണുകളിൽ ധരിച്ച ശേഷം, അയാളാ കട്ടിങ്ങ് മെഷീൻ കയ്യിലെടുത്തു. തിരിഞ്ഞ് വാതിൽക്കലേക്കൊന്നെത്തിനോക്കി ആരുമില്ലെന്നുറപ്പുവരുത്തിയതിനുശേഷം കുനിഞ്ഞ അയാൾ, യാതൊരു ഭാവഭേദവും കൂടാതെ, മെഷീൻ ആ വൃത്തത്തിലേക്ക് ചേർത്തു വെച്ച് സ്വിച്ചമർത്തി. വെറും സെക്കൻഡുകൾ! നേർത്ത ഒരു സീൽക്കാരശബ്ദത്തോടെ കറങ്ങിത്തുടങ്ങിയ, മൂർച്ചയേറിയ ആ ബ്ലേഡ് വെറും സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ ആ കാൽത്തണ്ട മുറിച്ച് വേർപെടുത്തി! നിലത്തു വീണു പിടഞ്ഞ ആ കഷണം, തെറിച്ചു പോകാതിരിക്കാനെന്നവണ്ണം ചവിട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, അയാൾ തന്റെ ഗോഗിൾസിലേക്ക് തെറിച്ച രക്തം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി. ചീറ്റിത്തെറിച്ച ചോര മുകളിൽ ആസ്ബസ്റ്റോഷ് ഷീറ്റിൽ വരെ എത്തിയിരുന്നു. മരവിപ്പിക്കാനുള്ള മരുന്ന് ഫലിച്ച മട്ടില്ല, തങ്കച്ചായി അമറിക്കൊണ്ട് കുതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റവൻ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ കാലമർത്തിപ്പിടിച്ച് ചലനങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള കഠിന ശ്രമത്തിലായിരുന്നു. അതിനുശേഷം, ‘ഡോക്ടർ’ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ചൂയിങ്ങ് ഗം എടുത്ത് വായിലിട്ടതിനുശേഷം അതിന്റെ കവർ സൂക്ഷ്മതയോടെ തന്റെ ഷോർട്ട്സിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്കിട്ടു. എന്നിട്ട്, സ്റ്റൂളിനു മുകളിലിരുന്ന ആ ദ്രാവകമെടുത്ത് നിലത്തിറക്കിവെച്ചു. തുടർന്ന് രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് തങ്കച്ചായിയെ, ആ കസേരയോടു കൂടെ നിവർത്തിവെച്ചു. ‘ഡോക്ടർ’ ആണെന്നു പറഞ്ഞവൻ, പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു സിഗരറ്റ് ലൈറ്ററെടുത്ത് ആ പ്ലേറ്റിനു മുകളിലൊന്നു കാണിച്ചതും നീല നിറത്തിലുള്ള ജ്വാല ഒരു പാളി പോലെ ആ പ്ലേറ്റിനു മുകളിൽ പരന്നു. തുടർന്ന് ആ പ്ളേറ്റ് വെറും കൈ കൊണ്ട് എടുത്തുയർത്തിയ ആ മനുഷ്യൻ, തങ്കച്ചായിയുടെ കാലിന്റെ - അപ്പോഴും ചോര ചീറ്റിയൊഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന - മുറിഞ്ഞ ഭാഗം ആ പ്ലേറ്റിലെ അഗ്നിയിലേക്കമർത്തി. ‘ശ്ശ്...’ എന്നൊരു ശബ്ദത്തോടെ അഗ്നി അപ്രത്യക്ഷമായി. തങ്കച്ചായിയുടെ ചലനങ്ങൾ നിലച്ചു. മറ്റവൻ കഴുത്തിൽ തൊട്ടു നോക്കുന്നതു കണ്ടു. അയാളുടെ ഭാവം മാറി. തങ്കച്ചായി ‘അനഫലക്ടിക്ക് ഷോക്കിൽ’ ആയിരിക്കുന്നു! ചാടിയെഴുന്നേറ്റ ‘ഡോക്ടർ’ അയാളെ വീണ്ടും മറിച്ചു കിടത്തി, വയറിൽ കയറിയിരുന്ന് നെഞ്ചിൽ പലയാവർത്തി ഇടിച്ചുകൊണ്ട്, മൂക്കിലൂടെ കൃത്രിമശ്വാസം കൊടുത്തുകൊണ്ട് അയാളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാനുള്ള പ്രയത്നമാരംഭിച്ചു. ഏതാണ്ട് പത്തു മിനിറ്റെടുത്തു ആ പ്രക്രിയ. ഒടുവിൽ, തങ്കച്ചായി തല പുറകോട്ടു ചായ്ച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്തതോടെ തന്റെ പരാക്രമങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ച് ‘ഡോക്ടർ’ സംതൃപ്തിയോടെ എഴുന്നേറ്റു. മുറിച്ചെടുത്ത കഷണവും, ആ കറുത്ത ദ്രാവകത്തിൽ മുക്കി, രക്തസ്രാവം നിർത്തിയതിനുശേഷം, ഒരു പോളിത്തീൻ കവറിനുള്ളിലേക്കിട്ട് നന്നായി പൊതിഞ്ഞ് തന്റെ പണിയായുധങ്ങളോടൊപ്പം ബാഗിലിട്ട് ഭദ്രമായി അടച്ചതിനുശേഷം അയാൾ തന്റെ കൂട്ടാളിയെ നോക്കി ആംഗ്യം കാണിച്ചു. തങ്കച്ചായിയെ സ്വതന്ത്രനാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളായിരുന്നു പിന്നീട്. വായിലെ ബോൾ ഗാഗ് ഊരിയെടുത്തതും, മറ്റവൻ അയാളുടെ വായ് പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. തങ്കച്ചായി ഉറക്കെ അലറുമെന്നു കരുതിക്കാണും. പക്ഷേ മൃതപ്രായനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആ മനുഷ്യൻ ഒന്നു ഞെരങ്ങിയതുപോലുമില്ല. ആ കാൽ നന്നായി ‘ഡ്രെസ്സ്’ ചെയ്ത്, ഏതാനും കോഴ്സ് ആന്റിബയോട്ടിക്ക്സ് ഇഞ്ചെക്റ്റ് ചെയ്തതിനു ശേഷം - “തനിക്കു ഷുഗർ ഉണ്ടോഡോ?” ഡോക്ടർ ചോദിച്ചു. തങ്കച്ചായി തല വെട്ടിച്ചു. “ഷുഗറുണ്ടെങ്കിൽ സൂക്ഷിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടാഴ്ച്ച റെസ്റ്റെടുത്താൽ മതി.” പുഞ്ചിരിയോടെ വിശദീകരിച്ച ഡോക്ടർ ഒരു വെള്ളപ്പേപ്പറിൽ ഏതാനും മരുന്നുകളുടെ പേരെഴുതി തങ്കച്ചായിയുടെ പോക്കറ്റിലിട്ടുകൊടുത്തു. “പെയിൻ കില്ലേഴ്സ് ആണ്. ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം കഴിച്ചാൽ മതി.” നിസ്സഹായനായ തങ്കച്ചായി തലയാട്ടി. “രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിയുമ്പൊ, ഞങ്ങളൊന്നോടെ വരും. അപ്പൊഴത്തേനും, പൈസ റെഡിയാക്കി വെച്ചാ” അയാൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു തുടർന്നു. “ഇടത്തേ കൈ പോകാതെ രക്ഷപ്പെടും. മനസ്സിലായോ?” അതും, പാവം തങ്കച്ചായി തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. തുടർന്ന്, അവിടെ നിന്നുകൊണ്ടു തന്നെ പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, രക്തം പുരണ്ട പഴയവ നിലത്തിട്ട് അഗ്നിക്കിരയാക്കിയതിനുശേഷം അവർ രണ്ടുപേരും നേർത്ത ഇരുമ്പു വാതിൽ തുറന്ന് റോഡിലേക്കിറങ്ങി. തങ്കച്ചായിയുടെ കാൽ അടങ്ങിയ ആ കറുത്ത ബാഗ് എടുക്കാൻ മറന്നില്ല ഡോക്ടർ. കനാലിനു കുറുകെയുള്ള പാലം ക്രോസ്സ് ചെയ്ത് ഹൈ-വേയുടെ സർവ്വീസ് റോഡിൽ പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന തങ്ങളുടെ ബി എം ഡബ്ല്യു എക്സ് 5 ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള നടപ്പാരംഭിച്ചതും ‘ഡോക്ടറുടെ’ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കാനാരംഭിച്ചിരുന്നു. അവർ നടന്ന് കാറിനരികിലെത്തിയിട്ടും ആ ഫോൺ സംഭാഷണം തീർന്നിരുന്നില്ല. മറ്റവൻ കൗതുകത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാർ അൺലോക്ക് ചെയ്ത് അകത്തു കയറിയിരുന്നതും, ആ കോൾ കാറിന്റെ ബ്ലൂടൂത്ത് സംവിധാനത്തിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫറായി. “മെയിൽ ചെക്ക് ചെയ്യൂ. ഞാൻ ഈ പറഞ്ഞ ഡീറ്റയിൽസ് എല്ലാം കമ്പൈൽ ചെയ്ത് അയച്ചേക്കാം.” അപ്പുറത്ത് കോൾ കട്ടായി. “ബഡി അല്ലാർന്നോ അത്?” മറ്റവൻ ചോദിച്ചു. “യെസ്!” ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെയായിരുന്നു ഡോക്ടറുടെ മറുപടി. “ബഡി ഈസ് ഇൻ സീരിയസ് ട്രബിൾ!” “എന്തു പറ്റി?” മറുപടിയുണ്ടായില്ല. ഡോക്ടർ ഗാഢമായ എന്തോ ആലോചനയിലായിരുന്നു. “റോബി!” ക്ഷമ നശിച്ച മറ്റവൻ അയാളെ തട്ടിവിളിച്ചു. കുറേ നേരം കൂടി, തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു തന്നെ നോക്കി ആലോചന തുടർന്നതിനു ശേഷം മാത്രമാണ് ‘റോബി’ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്. “റെജീ... നിനക്ക് ഒരു ‘ചെല്ലി മത്തായിയെ’ അറിയുമോ?” മറ്റവൻ അറിയില്ല എന്നു തലവെട്ടിച്ചു. “എന്നാ... അങ്ങനെ ഒരുത്തനുണ്ട്. നമ്മുടെ അടുത്ത ടാർഗറ്റ് ആയിരുന്നു. പുതിയതായിട്ട് തുടങ്ങിയതാ.” “പേയ്മെന്റ് പെൻഡിങ്ങാണോ?” “പേയ്മെന്റ് അല്ല, അവൻ മൊത്തത്തിൽത്തന്നെ പെൻഡിങ്ങായി. ഇന്നലെ രാത്രി ആരോ കക്ഷിയെ തട്ടിക്കളഞ്ഞു.” “അയ്യോ! അപ്പൊ നമ്മടെ സ്റ്റഫ്?” “പൊലീസ് കൊണ്ടോയി. 75 ലിറ്റർ!!” “ഷിറ്റ്!!” “നോ... തുടങ്ങീട്ടേ ഉള്ളൂ. അതു കഴിഞ്ഞ് ഇന്നു രാവിലെ നമ്മടെ വേറേ ഏതോ ഒരു പിക്ക്-അപ്പ് ലൊക്കേഷനിൽ റെയ്ഡുണ്ടായെന്ന്. മൂന്ന് ബാരൽ പോയി അവിടുന്ന്. സോ, നമ്മുടെ തങ്കച്ചന്റെ രണ്ട് ബാരലടക്കം കണക്കു കൂട്ടുകയാണെങ്കിൽ, ഇതുവരെ എറൗണ്ട് 500 ലിറ്റേഴ്സ് ആർ ഗോൺ!” മറ്റവന്റെ മുഖം ആശങ്കാകുലമായി. “തീർന്നട്ടില്ല. നമ്മടെ, വിൻസന്റിനെ പൊലീസ് ഐഡന്റിഫൈ ചെയ്തു. അവന്റെ കമ്പ്ലീറ്റ് ഡീറ്റയിൽസ് എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന്.” “ദൈവമേ! ഇതൊക്കെ എപ്പൊ സംഭവിച്ചു?” മറ്റവന്റെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളി. ‘ഓപ്പറേഷൻ ’ബ്ലൂ ഐസ്’ എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു ക്രൈം ബ്രാഞ്ച് ടീം ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാം അവരുടെ കളികളാണെന്നാണ് ’ബഡി’ പറയുന്നത്. നാലു പേരുണ്ട്. എത്രയും പെട്ടെന്ന് എലിമിനേറ്റ് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ എല്ലാം കുട്ടിച്ചോറാകും. ഇക്കണക്കിനു പോയാൽ, നമ്മുടെ ബഡിക്ക് അധികം ആയുസ്സുണ്ടാകാൻ വഴിയില്ല. “ ”ക്രൈം ബ്രാഞ്ച് ടീം വന്ന് ഒരാളെ തട്ടിക്കളയുമോ? “ ”ഏയ്, അത് വേറേ എന്തോ കളികളാണ്. എല്ലാം ആകെ കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു. വണ്ടി എടുക്കല്ലേ. ബഡി ഒരു ഈ-മെയിൽ അയച്ചിട്ടുണ്ട്. നോക്കട്ടെ. “ കാറിന്റെ പിൻ സീറ്റിൽ നിന്നും ലാപ്ടോപ്പ് എടുത്ത് നിവർത്തിയ ‘റോബി’ പാസ്വേർഡ് അടിച്ചതും, നേരേ ‘ഒണിയൻ ടോർ’ എന്ന വെബ് ബ്രൗസറിലേക്കാണ് പോയത്. ‘ഡാർക്ക് വെബ്’ ലെ ‘ടോർ ബോക്സ്’ എന്ന ഈ-മെയിൽ സർവ്വീസ് ഓപ്പൺ ചെയ്ത അയാളുടെ വിരലുകൾ കീബോർഡിലൂടെ പാഞ്ഞു നടന്നു. ‘യൂ ഹാവ് എ ന്യൂ മെയിൽ!’ എന്ന നോട്ടിഫിക്കേഷൻ തെളിഞ്ഞതും അവൻ അതിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു. ‘ബഡി’ അല്ല മെയിൽ അയച്ചിരിക്കുന്നത്. ‘@meri08027 എന്നൊരു ഐഡിയിൽ നിന്നാണത് വന്നിരിക്കുന്നത്. റോബിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. താഴെ, നാലു പേർ ഒരുമിച്ച് നില്ക്കുന്ന ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനു താഴെ ’ഓപ്പറേഷൻ ബ്ലൂ ഐസ്‘എന്ന് നീല അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതി ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. “ദാ, ഇയാളാണ് കഥാനായകൻ. ’ധിലീഷ് പോത്തൻ!‘. ക്രൈം ബ്രാഞ്ച് - മേജർ ക്രൈംസ് ഡിവിഷൻ ഹെഡ് ആണ്. ഡി. വൈ എസ് പി റാങ്ക്. മൊത്തം ഇയാളുടെ തലയാണ്. സോ, ഇയാളെ ഏറ്റവുമൊടുവിലേ തീർക്കാവൂ. സ്ലോ ആൻഡ് പെയിൻഫുൾ ആയിരിക്കണം.” സ്ക്രീനിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് റോബി വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. “ഇനി ഇവൻ” രൂപേഷിന്റെ ചിത്രം ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് അയാൾ തുടർന്നു. “രൂപേഷ് രവീന്ദ്രൻ. ഫോറൻസിക്ക് എക്സ്പേർട്ട്. പാവമാണ്. അപകടകാരിയല്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, വീ കാൻ ലീവ് ഹിം എലോൺ.” റെജി തലയാട്ടി . “ഇനി… “താഴേക്കു സ്ക്രോൾ ചെയ്തപ്പോൾ, കരാട്ടേ യൂണിഫോം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരാളുടെ ചിത്രം കാണപ്പെട്ടു. “ഇയാളുടെ പേര് ജെയിംസ് ജോസഫ്! എക്സ്ട്രീംലി ഡേഞ്ചറസ്! ക്ലോസ് എൻകൗണ്ടർ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. മാർഷ്യൽ ആർട്ട്സ് എക്സ്പെർട്ടാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നമ്മളല്ല ഇയാളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുക. ആ പണി ഡിഫോൾട്ടായിട്ട് വിൻസെന്റിലേക്കു പോയി. സോ, ഫോർഗെറ്റ് ജെയിംസ്. വീ ആർ നോട്ട് ടച്ചിങ്ങ് ഹിം! “ ”ഉം. “ ”ദാറ്റ് ലീവ്സ് അസ്...“സ്ക്രീനിൽ ആൽബിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. ”ആൽബർട്ട് സാമുവൽ! ഈ ടീമിൽ പുതിയ ആളാണ്. ഇവനാണ് നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ ടാർഗറ്റ്! “ ”ഓക്കേ! ഇനി ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ? “ റോബി തലകുലുക്കി. ”ഈ ആൽബർട്ടിനെയും, രൂപേഷിനെയും നമ്മൾ മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. “ ”റിയലി? “സംശയം തോന്നിയ റോബി അവരുടെ രണ്ടുപേരുടേയും ഫോട്ടോകൾ ഒരുമിച്ചു ചേർത്തുവെച്ചു നോക്കി. ”ഓ യാ... ഇവരെയല്ലേ അന്ന് നമ്മൾ ആ ടീച്ചർക്കിട്ടു കൊടുത്തത്. കൂത്താട്ടുകുളത്തു വെച്ച്. “ ”എക്സാക്റ്റ്ലി! “ ‘ഡോക്ടർ’ ആലോചനയോടെ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി. അയാളുടെ മുഖഭാവം ഗൗരവത്തിലായി. ”എളുപ്പപ്പണിയാണെന്നു കരുതണ്ട. ദേ ആർ സൂപ്പർ സ്മാർട്ട് പീപ്പിൾ! വിത്ത് ഹെവി പൊലീസ് ബാക്കപ്പ്!“ റെജി മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു. ”എനിവേ, നാലുപേരെയും ഒരുമിച്ച് കാണാൻ പോയി പണി വാങ്ങണ്ട. നമുക്ക് തൽക്കാലം ഇവരെ തമ്മിൽ പിരിക്കാനുള്ള എന്തെങ്കിലും ഒരു ഓപ്ഷൻ നോക്കണം. എന്നിട്ട് ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്കു ചെന്ന് പൂശാം. എ ഡിവൈഡ് ആൻഡ് കോൺക്വെർ അപ്പ്രോച്ച്! “ റെജി തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു റോബി ഈ-മെയിൽ താഴേക്കു സ്ക്രോൾ ചെയ്തു. ”ആൽബിക്ക് ആറു വയസ്സുള്ള ഒരു മോളുണ്ട്. ‘മെലിൻഡ’. വൈഫ് ‘ആൻസി’ അയാളുമായി പിണങ്ങിക്കഴിയുകയാണ്. അവരിവിടെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെ. കോതമംഗലത്താണ് താമസം. “ഇന്ററസ്റ്റിങ്ങ്...” റെജി പിറുപിറുത്തു. താഴെ ഒരു ചിത്രം കൂടിയുണ്ടെന്നുകണ്ട റോബി സ്ക്രീൻ ഒരു വട്ടം കൂടി താഴേക്ക് സ്ക്രോൾ ചെയ്തു. അതി സുന്ദരിയായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരിയുടെ ചിത്രമായിരുന്നു ഏറ്റവുമൊടുവിലെ ചിത്രം. പൂർണ്ണ നഗ്നയായിരുന്നു അവൾ! ഒരു ഗ്രീക്ക് ദേവതയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ഉടലഴകാണവൾക്ക്! കൈകൾ രണ്ടും മടക്കി ശരീരത്തോടു ചേർത്തു വെച്ച് നാണം മറച്ച് മലർന്നു കിടക്കുകയാണവൾ... പിറകിൽ തൂവൽ നിറച്ച വെളുത്ത ബെഡിൽ അവളുടെ ബോബ് ചെയ്ത മുടിയിഴകൾ ചിതറിക്കിടന്നു. ‘വെൻ യൂ ആർ ഡൺ! കം... മീറ്റ് മീ... ഐ വിൽ ബീ ഹിയർ... വെയ്റ്റിങ്ങ്... “ (നിങ്ങളുടെ ജോലി കഴിയുമ്പോൾ, എന്നെ വന്നു കാണൂ... ഞാനിവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും...) ആ വരികളോടെ ഈ-മെയിൽ അവസാനിക്കുകയാണ്. “നൗ ദാറ്റ്... മൈ ഫ്രണ്ട്, ഈസ് കോൾഡ് മോട്ടിവേഷൻ!” റെജി ഉറക്കെച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാഹനം സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. “നമുക്കു പോയി ആൻസിയേയും, മെലിൻഡ മോളെയും ഒന്നു വിസിറ്റ് ചെയ്യാം.” (TBC) ‘മുന്നറിയിപ്പ് കണ്ടപ്പൊ ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷിച്ചു. പക്ഷേ ഇതിൽ വയലൻസ് മാത്രല്ലേ ഉള്ളൂ . സെക്ഷ്വൽ എവിടെഡോ ? ചുമ്മാ ആളെ പറ്റിക്കുന്നോ ? എന്നായിരിക്കും ഒരു ശരാശരി വായനക്കാരന്റെ ചിന്ത...’ ല്ലേ ? ഹ്ം! ടിപ്പിക്കൽ മലയാലീസ്... 😝😝😝😝😝😝😝 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ