ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം...💕𝟭𝟴 ✍️Jamsheena സിദ്ധു സയേഷയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി... മരുന്നുകളുടെ മനം മടുപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം... പുറത്ത് നിന്ന് ആര് വന്നാലും കയറാനൊന്ന് മടിക്കും...എന്നാൽ അവനത് ഇപ്പോൾ ഏറെ ഇഷ്ടമാണ്... തന്റെ പ്രണയത്തിനും ആ ഗന്ധമാണല്ലോ... മുറിയിൽ ഒരു ആശുപത്രിയിൽ എന്നപോലെ സജ്ജീകരിച്ച എല്ലാ മെഷീനുകൾക്കും വയറുകൾക്കും ഇടയിൽ ഒരു Tychemed Electrical  Function Hospital ബെഡിൽ മെലിഞ്ഞൊട്ടിയ ശരീരവുമായി ഒരു പെൺകുട്ടി... അതാണ് അവന്റെ സയേഷ... അവനൊരു നെടുവീർപ്പോടെ അകത്തേക്ക് കയറി... മുറിയിൽ കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ടതും ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന പെൺകുട്ടി തലചെരിച്ചു നോക്കി... മുറിയിൽ തന്നെ യുള്ള ഗ്ലാസ്സ് വിൻഡോ യിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു അവൾ... അവൾക്ക് പുറം ലോകവുമായി ആകെയുള്ള ബന്ധം ആ ഗ്ലാസ്സ് ഡോർ ആണ്... "സിദ്ധു..."സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും  വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ പതിയെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ഉച്ചരിച്ചു...മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ മൊട്ടിട്ടു... അവനായി എന്നും കാത്തിരിക്കുന്നത് പോലെ അവളുടെ ബെഡിനരികിൽ ഒരു ചെയർ ഉണ്ട്... അവൻ നടന്നു വന്നുകൊണ്ട് പതിയെ അതിലേക്കിരുന്നു... "സിദ്ധു..."അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചതും അവൻ ചുവന്നു കലങ്ങിയ മിഴികളോടെ അവളെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന പോലെ അവളുടെ തളർന്ന കൈകളെ തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ എടുത്തു പൊതിഞ്ഞു  പിടിച്ചു കൊണ്ട് അതിലേക്ക് മുഖമമർത്തി ഇരുന്നു... "സച്ചു... സോറി... I am really sorry...I wanted to see you.... But...I coud'nt... ബാക്കി പറയാൻ കഴിയില്ലെന്ന പോലെ അവനിൽ വേദന നിറഞ്ഞു... തന്നേ അത്രമേൽ പ്രണയിക്കുന്ന സച്ചുവിനോട് എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല... "സിദ്ധു... നോക്കിയേ... സിദ്ധു... എന്നേ നോക്ക്..."സച്ചു അവൻ തന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും അവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവളെ സംസാരിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പിക്കേണ്ടെന്ന് കരുതി അവൻ മുഖം തന്റെ ചുമലിൽ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് കൃത്രിമമായ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി... "നീയെന്തിനാ സിദ്ധു എന്നോട് സോറി പറയുന്നത്... ഞാനറിയാതെ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് നീ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ...?"ചിരിയോടെയുള്ള ചോദ്യം... നാളിതുവരെ സച്ചുവിനെ താൻ പുഞ്ചിരിയോടെയല്ലാതെ കണ്ടിട്ടില്ല... ഇന്നും എല്ലാ വേദനകൾക്കിടയിലും അവളുടെ മുഖത് മായാത്തൊരു പുഞ്ചിരിയുണ്ട്.. "സച്ചു... നീയെന്താ ഒന്നും അറിയാത്തത് പോലെ... ഞാൻ.. നീ പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ വൈഗയെ വിവാഹം കഴിച്ചത്... പക്ഷെ... എനിക്കിപ്പോൾ എന്തോ അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നില്ല... നിന്നോട് ഞാൻ വലിയൊരു തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് പോലെ... എപ്പോഴും മനസ്സിങ്ങനെ... എന്താ.. പറയുക... അത് ചിലപ്പോൾ നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകില്ല..." "വൈഗ... വൈഗ എന്നാണോ ആ കുട്ടിയുടെ പേര് "അവൻ പറയുന്നതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൾ ചോദിച്ചതും അവന്റെ മുഖത് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി... "Just listen to me... അല്ലാതെ.. മറ്റവളെ കുറിച്ചല്ല ചോദിക്കേണ്ടത്..."അവൻ അമർഷത്തോടെ പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് ചിരിച്ചു... "Cool down... സിദ്ധു..cool down... I understand what you are saying.ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണല്ലോ നീ അങ്ങനൊരു തീരുമാനം എടുത്തത്... എനിക്കിപ്പോൾ ഒത്തിരി സന്തോഷം തോന്നുന്നുണ്ട്...ഇനി നീ പറ... അവളെ കുറിച്ച്... നിന്റെ വൈഗയെ കുറിച്ച്..." "സച്ചു...Stop, there is a limit to patience.ഞാൻ ഇത്രയും ദിവസം എങ്ങനെ കഴിച്ചു കൂട്ടി എന്ന് എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ..." "നിന്റെ മുൻകോപം മാറ്റിവെക്ക് ആദ്യം...നമുക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ...ഈ തളർന്നു കിടക്കുന്ന എനിക്ക് നിനക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ പോലും നൽകാൻ കഴിയില്ല... പിന്നെ നമ്മൾ വിവാഹം കഴിച്ചു ജീവിക്കുന്നതിൽ എന്ത് അർത്ഥമാണുള്ളത്.. " "പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ തമ്മിൽ വിവാഹം കഴിച്ചു ജീവിക്കുന്നതിൽ ഒരു കുഞ്ഞിന് പ്രാധാന്യം ഉണ്ടോ സച്ചു... നിനക്ക് ഞാനും എനിക്ക് നീയും അത്‌ പോരേ ഡി... ഇതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു... ഇതിപ്പോൾ ആ കുട്ടിയുടെ കൂടെ ശാപം ഞാൻ മനഃപൂർവം ഏറ്റ് വാങ്ങുന്നത് പോലെയാണ്..."അവന് വൈഗയുടെ കാര്യം ആലോചിച്ച് എന്തോ ഉൾകുത്തു തോന്നി.. പാവം ഗതികേട് കൊണ്ടായിരിക്കില്ലേ...അവളോട് ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടതോർത്തു അവന് വിഷമം തോന്നി... "പറയാൻ എളുപ്പമാണ് സിദ്ധു... പക്ഷെ പ്രണയിക്കുമ്പോഴുള്ള ജീവിതം ആയിരിക്കില്ല അതൊരു വിവാഹത്തിൽ എത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ... അവിടെ കളിയും ചിരിയും അതിലേറെ വഴക്കും ബഹളവും ആവുമ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞ് വേണമെന്ന ചിന്തയൊക്കെ വന്ന് തുടങ്ങും...ഒരു പക്ഷെ ആ സാഹചര്യത്തിലേക്കെത്തുമ്പോൾ നീയെന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കില്ല സിദ്ധു... പ്രണയവും ദാമ്പത്യ ജീവിതവും തമ്മിൽ ഒരുപാട് അന്തരങ്ങളുണ്ട്.."അവൾ അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. അതവനോട് പ്രണയമോ സ്നേഹമോ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല...ഇപ്പോഴുള്ളതിനെക്കളേറെ അവനോട് പ്രണയവും ഇഷ്ടവും ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്... അത്രമേൽ ജീവനാണ് സച്ചുവിന് സിദ്ധുവിനെ... "എന്നാലും... സച്ചു... നമുക്ക് വിവാഹം കഴിച്ച് ഒരു കുഞ്ഞിനെ അടൊപ്റ്റ് ചെയ്താൽ പോരായിരുന്നോ... ഇതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു..." "നമ്മൾ അടൊപ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന കുഞ്ഞ് നമ്മുടെ സ്വന്തം കുഞ്ഞവുമോ സിദ്ധു... എത്രയൊക്കെ സ്നേഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും നമ്മുടെ മനസ്സിൽ അത് മറ്റൊരാളുടെ കുഞ്ഞ് തന്നെയായിരിക്കും... ഇതാവുമ്പോൾ നിന്റെ രക്തത്തിൽ പിറന്ന കുഞ്ഞ്... ആ കുഞ്ഞിൽ അവകാശം നമുക്ക് മാത്രമാകുമ്പോൾ... അതല്ലേ ഏറ്റവും നല്ലത്..."സിദ്ധു അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു... തന്റെ സച്ചുവിന് എങ്ങനെ ഇങ്ങനെയെല്ലാം ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്നാണ് അവൻ ആലോചിച്ചത്... ഒരു ആക്‌സിഡന്റ് അവളെ ഈ അവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു... അല്ലെങ്കിലും ഈ അവസ്ഥയിലും താൻ തയ്യാറായിരുന്നു അവളെ കൂടെ കൂട്ടാൻ... പക്ഷെ അവളാണ് സമ്മതിക്കാതിരുന്നത്...ഒരു ഉപകാരവും അവളെ കൊണ്ട് തനിക്ക് ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു അവളാണ് വാശി പിടിച്ചത്... ഇന്ന് താൻ എടുത്തിട്ടുള്ള ഈ ഒരു തീരുമാനത്തിനും അവളാണ് കാരണം...തന്റെ രക്തത്തിൽ പിറന്ന ഒരു കുഞ്ഞ്.. അതവൾക്ക് വേണം.. എങ്കിൽ തന്റെ ഭാര്യയാവാം... അല്ലെങ്കിൽ തയ്യാറല്ല... അതിനുള്ള വഴിയും അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞു തന്നു... ഏതെങ്കിലും പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെ കുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിക്കുക.. ഒരു ഉടമ്പടിയും... വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഒരു കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകുന്നത് വരെ തന്റെ ഭാര്യയായി തുടരണം...അത് കഴിഞ്ഞാൽ ഉടമ്പടി പ്രകാരം പറഞ്ഞ കാശും വാങ്ങിച്ചു പോകാം... എല്ലാം കൂടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞതും അവൻ ഇരുന്നിടത് നിന്നും പൊടുന്നനെ എഴുന്നേറ്റു.. എന്ത് പറ്റി സിദ്ധു... അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ഞെട്ടിയെന്ന പോലെ സച്ചു ചോദിച്ചതും അവൻ അവളിലേക്കടുത്തു അവളുടെ മെലിഞ്ഞൊട്ടിയ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു നിറുകിൽ ചുണ്ടമർത്തി.. "ഞാൻ പിന്നെ വരാം.. ഇറങ്ങട്ടെ..."അവളുടെ കവിളൊന്ന് തട്ടി യാത്ര പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ അവളെ നോക്കാതെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുനിഞ്ഞതും അവൾ പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു.. "സിദ്ധു..." അവൻ എന്താണെന്ന പോലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... "ഇനി വരുമ്പോൾ ആ കുട്ടിയെ കൂടെ കൊണ്ട് വരണേ..."അവൾ പറഞ്ഞതും അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും പോയി... ആ ശബ്ദത്തിൽ അവളൊന്ന് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി.... പിന്നെ മിഴികൾ തുറന്നപ്പോഴേക്കും അവളുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരുന്നു... പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ട് മമ്മ വന്നതും അവളൊന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... "സിദ്ധു പോയോ..." "മ്മ്"അവളൊന്ന് മൂളി... അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ അവരുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു... കണ്ണിന് ഇരുവശത്തൂടെയും കണ്ണുനീര് ചാലിട്ടോഴുകുന്നുണ്ട്.. അത് തുടച്ചു മാറ്റാൻ പോലും അവൾക്ക് സാധിക്കില്ല... "മോളേ.. സച്ചു... ഇത്രക്കും സങ്കടമുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ മോളെന്തിനാ അവനെ മറ്റൊരു വിവാഹത്തിന് നിർബന്ധിപ്പിച്ചത്... മമ്മക്കിത് സഹിക്കുന്നില്ലെടി..."അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ നന്നേ സങ്കടം തളം കെട്ടി... കൈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങിയ കണ്ണുനീര് തുടച്ചു കൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു... "എനിക്ക് സങ്കടമൊന്നുമില്ല മമ്മ... ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇതിന് മുതിർന്നില്ലെങ്കിൽ അവൻ എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കും... എനിക്ക് വേണ്ടി അവന്റെ ജീവിതം ഒന്നുമല്ലാതായി തീരുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല മമ്മ...അത്രക്കും അവനെന്റെ ജീവനാണ്...ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രാർത്ഥനയെ എനിക്കുള്ളൂ അവനൊരു കുഞ്ഞ് പിറക്കും മുൻപ് തന്റെ പ്രാണൻ അങ്ങ് എടുത്താൽ മതിയെന്ന്...." ************************** #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #തുടർകഥ #💔 നീയില്ലാതെ #തുടർകഥ