ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6zPnkZM?d=n&ui=v64j8rk&e1=cഋതുനന്ദനം... Part 143 കേട്ടതൊന്നും വിശ്വസിക്കുവാൻ കഴിയാതെ സ്തംഭിച്ചു നിന്ന് പോയി ചന്ദ്രശേഖരനും സാവിത്രിയും.. രവിയുടെ മരണം കൊലപാതകമായിരുന്നുവത്രെ അതും ദേവദത്തന്റെ കൈ കൊണ്ട്. ദേവന് ഇങ്ങനെയൊരു കൃത്യം നടത്തുവാൻ സാധിക്കുമോ. ഇനി മദ്യലഹരിയിൽ ദേവനങ്ങനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാവുമോ. അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുവാൻ കാരണം രവിയുടെ മരണവാർത്ത അറിയുമ്പോൾ ദേവനിവിടെയുണ്ട്. അങ്ങനെയൊരു കൃത്യം നടത്തിയിട്ട് ഒന്നുമറിയാത്തത് പോലെ അഭിനയിച്ചു കൊണ്ട് പെരുമാറാൻ ദേവന് സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..ഞെട്ടലിനിടയിലും ദേവദത്തൻ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിക്കുവാൻ കഴിയാതെ നിന്ന ചന്ദ്രശേഖരന്റെ മനസ്സിലൂടെ അന്നേ ദിവസത്തെ രംഗങ്ങളടക്കം ഓർമയിലൂടെ കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു... "ദേവാ... മോൻ പറഞ്ഞത് ഞങ്ങൾക്ക് വിശ്വസിക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ല. മോനത് പോലെയൊരു കൃത്യം ചെയ്യുവാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നില്ല. പിന്നെ അന്നാ വാർത്ത അറിയുമ്പോൾ മോനിവിടെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ട്. എല്ലാം ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചു അഭിനയിച്ചു കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ നിന്നങ്ങനെ പെരുമാറാൻ മോന് കഴിയുമെന്ന് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. മാത്രമല്ല ഇതൊക്കെ ചെയ്യുവാനായിരുന്നെങ്കിൽ നിനക്ക് മുമ്പേ തന്നെ കഴിയുമായിരുന്നു. ശ്രീക്കുട്ടിയുടെ സന്തോഷത്തിനു മങ്ങലേൽക്കുന്ന ഒന്നും നിനക്ക് ചെയ്യുവാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്കുറപ്പുണ്ട്. നിന്റെയൊരു തെറ്റിദ്ധാരണ ആണിതെന്ന് വിശ്വസിച്ചോട്ടെ ഞങ്ങൾ"... ഇടറിയ ശബ്ദത്തോടെ ചന്ദ്രശേഖരൻ ദേവദത്തനോട് തിരക്കി.... "അങ്കിൾ... എന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണ അല്ല. എന്റെ കൈ കൊണ്ട് തന്നെയാണത് സംഭവിച്ചത്. രവിയുടെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞ ആ ദിവസം ഞാനാണ് കാരണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. പിന്നീട് മൂന്നാല് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് എനിയ്ക്ക് മനസിലായത് ഞാനാണ് ആ മരണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദി എന്ന്. അതറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ പശ്ചാത്താപത്താൽ നീറിക്കൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെയും ലച്ചുവിന്റെയും മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നത്"... ദേവദത്തൻ ഗദ്ഗദത്തോടെ ചന്ദ്രശേഖരന് മറുപടി നൽകി... "ദേവാ...എന്താണ് മോനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ നടന്നത്"...? അത് വരെ മൗനം പൂണ്ട് നിന്ന സാവിത്രി ദേവദത്തനോട് ചോദിച്ചു... "അമ്മാ... ലച്ചുവിനെ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ചിന്തിക്കുവാൻ പോലും പറ്റില്ലെന്ന സാഹചര്യം കണക്കിലെടുത്തു അവളുടെ വിവാഹത്തിന്റെ രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ് ഒരു യാത്ര പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറെടുത്തിരുന്നു. അങ്കിളിനോട്‌ ഞാനത് പറഞ്ഞിരുന്നു"...ദേവദത്തൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി... ദേവദത്തൻ പറഞ്ഞത് അറിയാമെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ചന്ദ്രശേഖരനും സാവിത്രിയും തല കുലുക്കി... "അതിന് മുമ്പൊരു ദിവസമെനിയ്ക്ക് രവിയുടെ ഒരു കോൾ വന്നു. ഞങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കൾക്കെല്ലാം അവന്റെ വകയൊരു പാർട്ടി ഉണ്ടെന്നും എന്നോടാ ദിവസമവിടേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരുവാനുമവൻ നിർബന്ധിച്ചു. വല്ല വിധേനയും ഒഴിവ് കഴിവുകൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടാ പരിപാടിയിൽ പോകാതിരിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും ആ ദിവസം രാവിലെ വീണ്ടുമവൻ എന്നെ വിളിച്ചു. അവന്റെ നിരന്തരമായുള്ള നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി എനിയ്ക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു"... ദേവദത്തനൊന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തി... "പിന്നെന്താണുണ്ടായത്"...? ദേവദത്തൻ പറയുന്നത് വളരെ ഉദ്വേഗത്തോടെ കേട്ടു നിന്ന ചന്ദ്രശേഖരന് പിന്നീടു നടന്നതറിയാൻ തിടുക്കമായി. സാവിത്രിയുടെ മുഖത്തും അതേ ഭാവമായിരുന്നു... "അങ്കിൾ... എന്നാൽ അവനെന്നെ വിളിച്ചത് മറ്റ് പലതും പറയാനായിരുന്നു. അവിടെ വച്ചവൻ എന്നെയും ലച്ചുവിനെയും അപമാനിക്കുന്ന രീതിയിൽ സംസാരിച്ചു. ലച്ചുവിനെ കുറിച്ചു പറഞ്ഞത് എനിയ്ക്ക് സഹിച്ചില്ല. ലച്ചുവിനെ കുറിച്ചവൻ സംസാരിച്ചത് അത്രയും മോശമായിട്ടായിരുന്നു. അതെല്ലാം കൂടി മദ്യലഹരിയിൽ തികട്ടി വന്നപ്പോൾ അറിയാതെ ഞാനാ പാതകം ചെയ്തു. അവന് വീണ്ടും ഞാൻ മദ്യം ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു . അതിന് ശേഷമാ രാത്രി ബൈക്കും കൊണ്ട് പോയതിലൂടെയാണ് അവന് ആക്സിഡന്റ് പറ്റുന്നതും മരണമടയുന്നതും"...ദേവദത്തൻ നടന്നത് വിവരിച്ചു... "ശ്രീക്കുട്ടിയെ കുറിച്ചു അവനെന്താണ് പറഞ്ഞത്"...? ദേവദത്തൻ നിർത്തിയതും സാവിത്രി അവനോട് തിരക്കി... "അമ്മേ... ലച്ചുവിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് അത്രയ്ക്ക് അറപ്പ് നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. പുറത്ത് പറയുവാൻ കൊള്ളാത്തത്"...സാവിത്രിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകിയ ദേവദത്തൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വിവരിച്ചു. ദേവദത്തന്റെ വിവരണങ്ങളെ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ശ്രവിച്ച ചന്ദ്രശേഖരന്റെയും സാവിത്രിയുടെയും മുഖങ്ങൾ അവൻ സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു ... "അങ്കിൾ.... മദ്യലഹരിയിൽ ആണെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റ് തന്നെയാണ്. ലച്ചുവിന് എത്രയും വേഗം ഭേദമാകണമെന്നത് എന്റെ ആവശ്യമാണ്‌. ലച്ചുവിന് ഭേദമായതിനു ശേഷം അവളോടെല്ലാമെനിക്ക് തുറന്ന് പറയണം. അവൾ നീട്ടുന്ന എന്ത് ശിക്ഷയും അതിനി നിയമപ്രകാരമുള്ളതായാലും ഏറ്റു വാങ്ങുവാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. നിയമപ്രകാരം എനിക്കെതിരെ തെളിവുകൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എന്റെ മനസാക്ഷിക്കോടതിയിൽ ഞാൻ കുറ്റക്കാരനാണ്. ഇത്തരമൊരു ഹീനകൃത്യം ചെയ്ത് ലച്ചുവിനിത് പോലൊരു ദുര്യോഗം സമ്മാനിച്ചതിനു അങ്കിളും അമ്മയും എന്നോട് പൊറുക്കണം".... ക്ഷമാപൂർവ്വം കൈകൾ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് നീരണിഞ്ഞ മിഴികളോടെ ദേവദത്തൻ മൊഴിഞ്ഞു.... സംഭാഷണമവസാനിപ്പിച്ച ദേവദത്തനൊരു കുറ്റവാളിയേ പോലെ തകർന്ന മനസ്സോടെ ചന്ദ്രശേഖരന്റെയും സാവിത്രിയുടെയും മുമ്പിൽ ശിരസ്സ് കുനിച്ചു നിന്നു... നിമിഷങ്ങളോളം മൂവർക്കുമിടയിൽ മൗനം കളിയാടി നിന്നു.... "മോനെ ദേവാ"... അല്പ നേരത്തെ മൗനത്തിനു വിരാമമിട്ട് കൊണ്ട് ചന്ദ്രശേഖരൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി... ദേവദത്തൻ നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ ഇരുവരുടേയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... "ദേവാ... നീ ചെയ്തത് തെറ്റാവാം പക്ഷേ മോൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ചു രവിയുടെ മനസ് ദുഷിച്ചതാണ്. ഇക്കാര്യത്തിൽ നീയൊരിക്കലും കള്ളം പറയില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്കുറപ്പുണ്ട്. അവന്റെ കൂടെയുള്ള ശ്രീക്കുട്ടിയുടെ ജീവിതം എത്രത്തോളം ദുരിതപൂർണ്ണമായിരിക്കുമെന്ന് ആലോചിക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല. അവനെപ്പോലെയൊരുത്തന്റെ ഭാര്യയായി ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദം മരണമാണ്. ആ വിവാഹം നടന്നിരുന്നു എങ്കിലൊരു പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് പിന്നീട് ശ്രീക്കുട്ടിയെ എന്നന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടേനെ. അതിലും എത്രയോ ഭേദമാണ് അവളുടെ ഈയവസ്ഥ. അവളിപ്പോൾ ജീവനോടെയെങ്കിലും ഉണ്ടല്ലോ. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് നീയൊരിക്കലും അങ്ങനെയൊരു കൃത്യം ചെയ്യില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. ഇനി ഇങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിയ്ക്കാതെയാണ് ശ്രീക്കുട്ടിയ്ക്ക് ഈ ദുരവസ്ഥ വരുന്നതെങ്കിൽ പോലും നീയിത് പോലെ തുണയായി നിൽക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്കുറപ്പുണ്ട്. ഒരർത്ഥത്തിൽ മോനവളെ രക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അറിയാതെ നീ ചെയ്ത് പോയ ഈ തെറ്റിന് മാപ്പ് നൽകുവാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയും"... ചന്ദ്രശേഖരൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തോടെ ദേവദത്തനോട് മൊഴിഞ്ഞു.. "അങ്കിൾ"....ദേവദത്തൻ ചന്ദ്രശേഖരന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് തുളുമ്പുന്ന മിഴികളോടെ ശബ്ദത്തോടെ വിളിച്ചു.. "ദേവാ... ഇക്കാര്യം നമ്മൾ മൂന്ന് പേരും മാത്രമറിഞ്ഞാൽ മതി. മൂന്നാമതൊരാൾ അറിയരുത്"... ദേവദത്തന്റെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചന്ദ്രശേഖരൻ മന്ത്രിച്ചു... "അങ്കിൾ... ലച്ചുവിനോട് പറയാതിരുന്നാൽ ഞാൻ നീറി നീറി ഇല്ലാതെയാവും"...ദേവദത്തൻ ഗദ്ഗദത്തോടെ ചന്ദ്രശേഖരന് മറുപടി നൽകി... "വേണ്ട... ശ്രീക്കുട്ടി ഒരിക്കലും ഇതറിയരുത്. ഇതറിഞ്ഞാൽ അവൾ നിന്നെയൊരു പക്ഷെ എന്നന്നേക്കുമായി വെറുത്തേക്കും. നാളെ ഞങ്ങൾക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലും അവളീ ലോകത്ത് ഒറ്റപ്പെടാൻ പാടില്ല. തുണയായി നീയെന്നുമുണ്ടാവണമെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് നിർബന്ധമുണ്ട്. മൂടി വയ്ക്കേണ്ട സത്യങ്ങൾ മൂടി വയ്ക്കുക തന്നെ വേണം ദേവാ... അത് കൊണ്ട് ഇതൊരിക്കലും ശ്രീക്കുട്ടി അറിയരുത്"... ചന്ദ്രശേഖരൻ ദേവദത്തനോട് മൊഴിഞ്ഞു... "അത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെയൊരു സംഭവം നടന്നിട്ടുമില്ല നമ്മൾക്കാർക്കും അറിയുകയുമില്ല. നമ്മളീ വിഷയം സംസാരിച്ചിട്ടുമില്ല. ഈ രഹസ്യം നമ്മൾ മൂന്ന് പേരോടും കൂടി മണ്ണടിയട്ടെ"...ചന്ദ്രശേഖരനൊന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തി... ദേവദത്തൻ നിറമിഴികളോടെ സാവിത്രിയെ നോക്കി. എല്ലാം ശരി വയ്ക്കുന്ന ഭാവമായിരുന്നു അവരുടെ മുഖത്തും.... ദേവദത്തൻ താൻ പിടിച്ച ചന്ദ്രശേഖരന്റെ കൈകളിലേക്ക് തന്റെ ശിരസ്സ് മുട്ടിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണീർ വാർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു... ദേവദത്തനും തന്റെ അച്ഛനമ്മമാരുമായുള്ള ആ സംഭാഷണരംഗങ്ങൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ വായിച്ചു തീർത്ത ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മിഴികളിൽ നിന്നും നീർക്കണങ്ങൾ ഇടതടവില്ലാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു... തന്റെ അച്ഛനമ്മമാർക്ക് എല്ലാമറിയാമായിരുന്നു എന്നവളൊരിക്കലും വിദൂരമായി പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല... തന്നോടെല്ലാം തുറന്ന് പറയാൻ തീരുമാനിച്ച ദേവേട്ടനെ തന്റെ അച്ഛനമ്മമാർ പിന്തിരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. രവിയെ മദ്യം അളവിലധികം കുടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു എന്നു കഥയിൽ പറഞ്ഞെങ്കിലും ദേവേട്ടൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് തീർച്ചയായും തന്റെ അച്ഛനമ്മമാരോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. എല്ലാമറിഞ്ഞു കൊണ്ടായിരുന്നു അച്ഛനും അമ്മയും ദേവേട്ടനെ തനിയ്ക്കായി കണ്ടു വച്ചത്. അവർ മാപ്പ് നൽകണമെങ്കിൽ ദേവേട്ടന്റെ അടുത്തെന്തോ ന്യായം ചെറുതായിട്ടെങ്കിലും ഉണ്ടെന്ന് മനസിലായത് കൊണ്ടാവില്ലേ...നീരണിഞ്ഞ മിഴികളോടെ ശ്രീലക്ഷ്‌മിയോർത്ത് കൊണ്ടിരുന്നു... ദേവേട്ടനെയും തന്നെയും അപമാനിക്കുന്ന രീതിയിൽ രവിയുടെ ഭാഗത്തു നിന്നുണ്ടായ സംസാരത്തിൽ പ്രകോപിതനായ ദേവേട്ടൻ മദ്യലഹരി കൂടിയായപ്പോൾ ആ കൃത്യം നടത്തിയതെന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദേവേട്ടനെയിത്ര പ്രകോപിതനാക്കുവാൻ മാത്രമെന്താവും രവി പറഞ്ഞിരിക്കുക...ചിന്തകൾ മനസ്സിൽ കുന്നുകൂടിയ ശ്രീലക്ഷ്മി ആകാംഷയോടെ കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി... കുറച്ചു സമയമെടുത്ത് അശ്രുക്കളൊഴുകുന്ന മിഴികളോടെ ശ്രീലക്ഷ്മി വായിച്ചു തീർത്തു... എന്ത് കൊണ്ട് ദേവേട്ടനാ കൃത്യം ചെയ്തുവെന്ന് പറയുന്നില്ല. ശ്രീലക്ഷ്മിയും മക്കളുമിനി തിരിച്ചു വരുമോയെന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്ത ചാരുദത്തൻ വളരെയധികം വേദനയോടെ എല്ലാം താൻ ചെയ്തതിന്റെ പാപഫലമാണെന്ന് ചിന്തിച്ചു തീർത്ഥാടനത്തിനു ഇറങ്ങുന്നതായി കാണിച്ചു കൊണ്ടാണ് കഥ അവസാനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്...പുസ്തകമടച്ചു മിഴികളടച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി ചിന്തിച്ചു... ഈ കഥയ്ക്ക് ദേവേട്ടന് അവാർഡ് കിട്ടിയതെന്ന് പറയുന്നു എന്നാലീ കഥയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല. എന്ത് കൊണ്ടാവും ദേവേട്ടനത് മറച്ചു വച്ചത്. കഥ വായിച്ച ആർക്കും ഈ സംശയം തോന്നിയിട്ടില്ലേ... ചിലപ്പോൾ അതിന് ദേവേട്ടനെന്തെങ്കിലും മറുപടി കൊടുത്തു കാണും...കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ ശിരസ്സതിലേക്ക് ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് ചിന്തിച്ചു.... മുമ്പൊരു ദിവസം അസ്ഥിത്തറയ്ക്ക് അടുത്ത് നിന്നും വരുമ്പോൾ ദേവദത്തൻ ദേഷ്യത്തോടെ തന്റെ അച്ഛനമ്മമാരുടെ ശാപം തനിയ്ക്കു മേൽ വീഴാതിരിക്കുവാൻ പ്രാർത്ഥിയ്ക്കുവാൻ തന്നോട് മൊഴിഞ്ഞത് ശ്രീലക്ഷ്മിയോർത്തു... തനിയ്ക്ക് തോന്നിയ സംശയങ്ങൾക്ക് മറുപടി തരുവാൻ കഴിയുന്ന മൂന്ന് പേരിൽ രണ്ട് പേരിപ്പോൾ ജീവനോടെയില്ല. തനിയ്ക്കുത്തരം തരുവാൻ കഴിയുന്നത് ദേവേട്ടന് മാത്രമാണ്... അല്പനേരം ആലോചനകളിൽ മുഴുകിയ ശ്രീലക്ഷ്മി ഹാളിൽ ദേവദത്തന്റെയും മിത്രയുടെയും ചിരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച പോലെ ബെഡിൽ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റു... ================================== തനിയ്ക്ക് തോന്നിയ സംശയങ്ങളെ കുറിച്ച് ദേവദത്തനോട് തിരക്കുവാനായി ഹാളിലേക്ക് വന്ന ശ്രീലക്ഷ്മി അഭിരാമി വന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് നിന്നു... അഭിരാമിയുടെ മുഖം പതിവിലും വലിഞ്ഞു മുറുകിയത് പോലെ ശ്രീലക്ഷ്മിയ്ക്കുളവായി... അഭിരാമിയുടെ മുഖഭാവത്തിൽ ദേവദത്തനും മിത്രയും ഒന്നമ്പരന്നു... "അച്ഛാ... അമ്മയും ഇവിടെ ഉണ്ടായത് നന്നായി. എനിയ്ക്ക് അച്ഛനോട് ചില കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുവാനുണ്ട്"...അഭിരാമിയൊരു നിർവികാരമനോഭാവത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ സ്വരം ദൃഡമായിരുന്നു... ദേവദത്തൻ എന്താണെന്ന അർത്ഥത്തിൽ മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആംഗ്യം കാണിച്ചു.... ശ്രീലക്ഷ്മിയും മകൾക്കെന്താണ് പറയുവാനുള്ളതെന്നോർത്ത് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... "അച്ഛാ... അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും പിണക്കവും അതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ അകൽച്ചയും കാരണം നഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായത് ഞങ്ങൾക്കാണ്. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ അകൽച്ചയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് ഒരച്ഛനും അമ്മയും കൂടി നൽകേണ്ടിയിരുന്ന സ്നേഹവും വാത്സല്യവുമാണ്. അച്ഛനും അമ്മയും പരസ്പരം ഇപ്പോഴും ഇഷ്ടത്തിൽ ആണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. നിങ്ങളിരുവരും പഴയത് പോലെ ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കുന്നത് കാണുവാൻ മക്കളെന്ന നിലയിൽ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു"... അഭിരാമി അതീവ ഗൗരവത്തോടെ ഒന്ന് പറഞ്ഞൂ നിർത്തി.. ദേവദത്തനും ശ്രീലക്ഷ്മിയും മകൾ എന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്നറിയാൻ തങ്ങളുടെ കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ചു നിന്നു... "അച്ഛാ... എല്ലാറ്റിനും കാരണം അച്ഛന്റെ അന്നത്തെയാ വെളിപ്പെടുത്തൽ ആണല്ലോ. അച്ഛനറിഞ്ഞു കൊണ്ടങ്ങനെയൊരു പാതകം ചെയ്യുവാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്കുറപ്പുണ്ട്. ഒന്നുകിൽ അച്ഛന് പറ്റിയ ഒരബദ്ധം അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛന് വന്നൊരു തെറ്റിദ്ധാരണ ആയിരുന്നു അതെന്നാണ് ഞങ്ങളിപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നത്. അച്ഛനെല്ലാം വെളിപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് നടന്നതെന്ന് അച്ഛൻ കഥയിലോ ഞങ്ങളോടോ ഇത് വരെ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അന്ന് നടന്നതെന്താണെന്ന് അറിയുന്ന ഒരാൾ അച്ഛൻ മാത്രമാണ്. ഇനിയെങ്കിലും അച്ഛനെല്ലാമൊന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിക്കൂടെ"...അഭിരാമിയത് പറയുമ്പോൾ മിത്രയുടെ മുഖഭാവങ്ങൾ ചേച്ചിയുടെ വാദത്തെ ശരി വയ്ക്കുന്ന പോലെയായിരുന്നു.... താൻ ചോദിക്കുവാൻ വന്ന കാര്യമാണല്ലോ അഭിരാമി ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്ന് ശ്രീലക്ഷ്മി അത്ഭുതത്തോടെ ചിന്തിച്ചു... ശ്രീലക്ഷ്മി ചിന്തകളിൽ മുഴുകവേ അഭിരാമി തന്റെ സംഭാഷണം ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. "അച്ഛാ.... ഇനിയെങ്കിലും പറയൂ... അച്ഛന്റെ കൈകളാണോ രവീന്ദ്രനാഥിന്റെ മരണത്തിന് പിന്നിൽ"....? അഭിരാമി അതീവ ഗൗരവത്തോടെ അച്ഛനോട് തിരക്കി... അല്പനിമിഷം അവിടെ മൗനം നിറഞ്ഞു... "അതേ... ഞാൻ തന്നെയാണ് അത് ചെയ്തത്"... അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിനു വിരാമമിട്ട് കൊണ്ട് ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി... ദേവദത്തന്റെ മറുപടിയിൽ അഭിരാമി പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവഭേദമൊന്നുമില്ലാതെ നിന്നപ്പോൾ മിത്രയുടെ മുഖത്തൊരു ഞെട്ടൽ പ്രകടമായി.... ദേവദത്തന്റെ മറുപടിയിൽ തന്റെ ശരീരം തളരുന്നത് പോലെയുളവായ് ശ്രീലക്ഷ്മിയ്ക്ക്... തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ