✍मराठी साहित्य Images • Mazi_library1203 (@mazi

Mazi_library1203 - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

#✍मराठी साहित्य #🙂Positive Thought #🙂सत्य वचन #😇ट्रेंडिंग कोट्स ✒️ #👍लाईफ कोट्स अशाच पुस्तकांच्या पोस्टसाठी मला Instagram वर follow करा – @mazi_library1203 📚

✍मराठी साहित्य - खायला सुरुवात केली॰ येणारी जाणारी माणसं oln' बांधून आणलेली নিষ্ান্ধভ? लापशी तिला वेडी समजून हसत होतं, होती॰ तिच्याकडं कुणी कुणी तर बघत कुतूहलानं बाई निघून होतं. म्हणून वाईट नजरेनं बघत पुढं বথ লমু নন্ধী, कुणी নিন্ধর্ভ जात 3 एक क्षणभरसुद्धा थांबून तिला विचारत नव्हतं की॰ बस म्हणत होतं ; पण कुणीच कोण आहेस आन कुठून आलीस ? इथं का बसली आहेस ? ' नुसतं जग धावत होतं थांबून आपुलकीनं विचारपूस करणारी माणसं पण धावणाऱ्या जगात क्षणभर मा्त्र दिसत नव्हती. दिवस मावळायची वेळ झाली॰ दिवस तर कसाही घालवला; पण इथूनपुढच्या असंख्य रात्री कुठं काढायच्या , ह्य़ा विचारात ती गुरफटून चालली होती. दिवसभराची पायपीट अन् वणवण झाल्यामुळं तिच्या डोळ्यावर झापड येत होती॰ डोळ्यासमोर आई-बाप, लेकरं दिसत होती. घरातून असं अचानक নিমুন आल्यावर आई-बापाला किती दुःख झालं असंल , ह्याची तिला जाणीव होती. त्यांच्या आठवणीनं ती व्याकूळ होत होती. एकदा का बाईचं कुकू पुसलं गेलं, की तिच्या जिवाला कुनाचा हक्काचा आधार राहत नाह्यी हेच खरं॰ पारंबीच्या पाठीशी जोवर वड हाये, तव्हरच पारंबीचा रुबाब बाकी काह्यी खरं नाह्यी. असताय अशा असंख्य विचारांनी ती मनातल्या मनात कुढत होती॰ झुरत होती॰ कुणीतरी आसरा देईल , आशेसोबतच सूर्य मावळला. ह्या अंधार गडद होऊ लागला, तशी तिच्या मनात भीती दाटू लागली॰ ती % उठून नाशिकला जाणाऱ्या रस्त्याच्या कडेकडेनं 6 अंधारात लागली . লালুন मिणमिणत्या मोठ्या कंदिलाच्या प्रकाशाच्या दिशेनं आशेनं पुढं पुढं जाऊ लागली . उजेडाच्या जवळ गेली॰ नंदीवाले पालं ठोकून वस्तीला उतरले होते. तिची चाहूल लागल्यावर कुत्र्यांनी एकच गलका केला. पालाबाहेर बसलेली म्हातारी थोडीशी घाबरतच म्हणाली , बिनावार आलं का काय पघं रं अय कचरू काय जनावर जरा॰ देहाचा कुत्र्यांना हुसकावीत पुढे आला, धिप्पाड कचरू तेव्हा त्याला अंधारात एक माणूस दिसलं , तो पटकन म्हणाला, " कोन কাম? " #. हाय पारू घाबरत घाबरत पुटपुटली . तशी मऱ्हातारी पटकन म्हणाली , १७२ खायला सुरुवात केली॰ येणारी जाणारी माणसं oln' बांधून आणलेली নিষ্ান্ধভ? लापशी तिला वेडी समजून हसत होतं, होती॰ तिच्याकडं कुणी कुणी तर बघत कुतूहलानं बाई निघून होतं. म्हणून वाईट नजरेनं बघत पुढं বথ লমু নন্ধী, कुणी নিন্ধর্ভ जात 3 एक क्षणभरसुद्धा थांबून तिला विचारत नव्हतं की॰ बस म्हणत होतं ; पण कुणीच कोण आहेस आन कुठून आलीस ? इथं का बसली आहेस ? ' नुसतं जग धावत होतं थांबून आपुलकीनं विचारपूस करणारी माणसं पण धावणाऱ्या जगात क्षणभर मा्त्र दिसत नव्हती. दिवस मावळायची वेळ झाली॰ दिवस तर कसाही घालवला; पण इथूनपुढच्या असंख्य रात्री कुठं काढायच्या , ह्य़ा विचारात ती गुरफटून चालली होती. दिवसभराची पायपीट अन् वणवण झाल्यामुळं तिच्या डोळ्यावर झापड येत होती॰ डोळ्यासमोर आई-बाप, लेकरं दिसत होती. घरातून असं अचानक নিমুন आल्यावर आई-बापाला किती दुःख झालं असंल , ह्याची तिला जाणीव होती. त्यांच्या आठवणीनं ती व्याकूळ होत होती. एकदा का बाईचं कुकू पुसलं गेलं, की तिच्या जिवाला कुनाचा हक्काचा आधार राहत नाह्यी हेच खरं॰ पारंबीच्या पाठीशी जोवर वड हाये, तव्हरच पारंबीचा रुबाब बाकी काह्यी खरं नाह्यी. असताय अशा असंख्य विचारांनी ती मनातल्या मनात कुढत होती॰ झुरत होती॰ कुणीतरी आसरा देईल , आशेसोबतच सूर्य मावळला. ह्या अंधार गडद होऊ लागला, तशी तिच्या मनात भीती दाटू लागली॰ ती % उठून नाशिकला जाणाऱ्या रस्त्याच्या कडेकडेनं 6 अंधारात लागली . লালুন मिणमिणत्या मोठ्या कंदिलाच्या प्रकाशाच्या दिशेनं आशेनं पुढं पुढं जाऊ लागली . उजेडाच्या जवळ गेली॰ नंदीवाले पालं ठोकून वस्तीला उतरले होते. तिची चाहूल लागल्यावर कुत्र्यांनी एकच गलका केला. पालाबाहेर बसलेली म्हातारी थोडीशी घाबरतच म्हणाली , बिनावार आलं का काय पघं रं अय कचरू काय जनावर जरा॰ देहाचा कुत्र्यांना हुसकावीत पुढे आला, धिप्पाड कचरू तेव्हा त्याला अंधारात एक माणूस दिसलं , तो पटकन म्हणाला, " कोन কাম? " #. हाय पारू घाबरत घाबरत पुटपुटली . तशी मऱ्हातारी पटकन म्हणाली , १७२ - ShareChat