മൗനത്തിന്റെ മുറിപ്പാടുകൾ - ഭാഗം 6
വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് താഴെയുള്ള ആഴക്കടലിലേക്ക് വീണ സിദ്ധാർത്ഥിന് ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടുമ്പോൾ വായുവിനായി അയാളുടെ ശ്വാസകോശം പിടയുകയായിരുന്നു. തണുത്തുറഞ്ഞ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് നീന്തി കരയ്ക്ക് കയറാൻ ശ്രമിച്ച അയാൾ കണ്ടത്, രാഹുൽ അല്പം അകലെ ബോധരഹിതനായി കിടക്കുന്നതാണ്. സിദ്ധാർത്ഥ് വേച്ചുപോയി രാഹുലിന്റെ അരികിലെത്തി. ഭാഗ്യത്തിന് അവന് ജീവനുണ്ട്.
തന്റെ ജാക്കറ്റിലെ വാട്ടർപ്രൂഫ് പോക്കറ്റിൽ പെൻഡ്രൈവ് സുരക്ഷിതമാണെന്ന് അയാൾ ഉറപ്പുവരുത്തി. പക്ഷേ അയാളുടെ മനസ്സിനെ വേട്ടയാടുന്നത് ആ മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു. 'തിരിഞ്ഞു നോക്കരുത്... ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്'. മരിച്ചുവെന്ന് താൻ ഉറപ്പിച്ച അനന്യയുടെ ഫോണിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഇങ്ങനെയൊരു സന്ദേശം വരും?
"സാർ..." രാഹുൽ ചുമച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുതുറന്നു. "നമ്മൾ... നമ്മൾ എവിടെയാണ്?"
"നമ്മൾ സുരക്ഷിതരാണ് രാഹുൽ. പക്ഷേ അധികനേരമില്ല. കമ്മീഷണറുടെ ആളുകൾ ഈ പുഴയോരം മുഴുവൻ അരിച്ചുപെറുക്കും."
സിദ്ധാർത്ഥ് ചുറ്റും നോക്കി. അതൊരു വിജനമായ തീരമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ദൂരെയൊരു ചെറിയ വെളിച്ചം അയാളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. ഒരു കാർ അവരെ ലക്ഷ്യമാക്കി വരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് തോക്ക് ചൂണ്ടി രാഹുലിനെ പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി. കാർ അവരുടെ അരികിൽ വന്ന് നിന്നു. അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടതും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൈയ്യിലെ തോക്ക് താഴെ വീഴാൻ പോയി.
അത് സ്റ്റേഷനിലെ കോൺസ്റ്റബിൾ നാസർ ആയിരുന്നു! പക്ഷേ അയാൾ യൂണിഫോമിലല്ല. കയ്യിൽ അത്യാധുനികമായ ഒരു കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ ഡിവൈസ് ഉണ്ട്.
"സാർ, വേഗം കയറൂ! സമയം ഒട്ടുമില്ല," നാസർ ആജ്ഞാപിച്ചു.
"നാസർ? നീ എങ്ങനെ ഇവിടെ? നീയും അവർക്കൊപ്പമാണോ?" സിദ്ധാർത്ഥ് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"അല്ല സാർ. ഞാൻ അവർക്കൊപ്പമായിരുന്നെങ്കിൽ സാർ ഇപ്പോൾ ജീവനോടെ ഇരിക്കില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. സാറിനെ സഹായിക്കാൻ ഒരാൾ കാത്തിരിക്കുന്നു. കയറൂ!"
കാറിനുള്ളിൽ വെച്ച് നാസർ ഒരു ലാപ്ടോപ്പ് സിദ്ധാർത്ഥിന് നൽകി. "സാർ ആ മെസ്സേജ് കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടില്ലേ? അത് അനന്യ അയച്ചതല്ല. പക്ഷേ അനന്യ ഒരുക്കി വെച്ചതാണ്. അവൾ ഒരു മികച്ച ഹാക്കർ കൂടിയായിരുന്നു എന്ന് സാറിന് അറിയില്ലായിരുന്നു അല്ലേ? താൻ കൊല്ലപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ അവൾ ഒരു 'ഡെഡ് മാൻ സ്വിച്ച്' പ്രോഗ്രാം സെറ്റ് ചെയ്തു വെച്ചിരുന്നു. സാറിന്റെ ലൊക്കേഷൻ ട്രാക്ക് ചെയ്ത്, സാർ അപകടത്തിലാകുന്ന നിമിഷം ആ മെസ്സേജ് ട്രിഗർ ചെയ്യപ്പെടും."
സിദ്ധാർത്ഥ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അനന്യ വെറുമൊരു അനാഥാലയത്തിലെ ടീച്ചർ മാത്രമല്ല. അവൾ തന്റെ മരണശേഷവും പോരാടാൻ തയ്യാറെടുത്ത ഒരു പോരാളിയായിരുന്നു.
കാർ നഗരത്തിലെ ഒരു പഴയ ഗോഡൗണിന് മുന്നിൽ നിന്നു. അവിടെ സിദ്ധാർത്ഥിനെ കാത്തിരുന്നത് നഗരത്തിലെ പ്രമുഖ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ് ഡോക്ടർ ലക്ഷ്മി ആയിരുന്നു. അനന്യയുടെ മൃതദേഹം പരിശോധിച്ച അതേ ഡോക്ടർ!
"സിദ്ധാർത്ഥ്, നിനക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുണ്ട്," ഡോക്ടർ ലക്ഷ്മി ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. "അനന്യ കൊല്ലപ്പെട്ട രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഒരു കാര്യം നിന്നോട് മറച്ചുവെച്ചു. കമ്മീഷണറുടെ ഭീഷണി കാരണമായിരുന്നു അത്."
ഡോക്ടർ തന്റെ ടാബ്ലറ്റിൽ അനന്യയുടെ പോസ്റ്റ്മോർട്ടം റിപ്പോർട്ടിന്റെ യഥാർത്ഥ കോപ്പി കാണിച്ചു. "അനന്യ കൊല്ലപ്പെട്ടത് റെയിൽവേ ട്രാക്കിൽ വെച്ചല്ല. അവളെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടതാണ്. അതിനുമുൻപ് അവളെ ഒരു ലബോറട്ടറിയിൽ വെച്ച് ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് വിധേയയാക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രധാന അവയവം അവർ നീക്കം ചെയ്തിരുന്നു. അത് അവളുടെ കിഡ്നിയോ ലിവറോ ആയിരുന്നില്ല..."
ഡോക്ടർ നിർത്തി. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.
"പിന്നെന്തായിരുന്നു ഡോക്ടർ?"
"അവളുടെ ഗർഭപാത്രം! അവൾ ഗർഭിണിയായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ ആ കുഞ്ഞിനെ അവർ ശസ്ത്രക്രിയയിലൂടെ പുറത്തെടുത്തു. അതൊരു അബോർഷൻ ആയിരുന്നില്ല സിദ്ധാർത്ഥ്. ആ കുഞ്ഞിനെ അവർക്ക് വേണമായിരുന്നു. കാരണം... ആ കുഞ്ഞ് ഈ നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഒരു അധികാര കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഏക അവകാശിയായിരുന്നു!"
സിദ്ധാർത്ഥ് തകർന്നുപോയി. അനന്യയുടെ മരണം വെറുമൊരു കൊലപാതകമല്ല, ഒരു കുഞ്ഞിനെ തട്ടിയെടുക്കാൻ വേണ്ടി നടന്ന ക്രൂരമായ ഗൂഢാലോചനയാണ്. ആ കുഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ എവിടെയുണ്ടാകും?
പെട്ടെന്ന് നാസറിന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു അലേർട്ട് വന്നു. "സാർ, നമ്മുടെ ലൊക്കേഷൻ കണ്ടുപിടിച്ചു! അവർ വരുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഇത്തവണ പോലീസല്ല... വിദേശത്ത് നിന്നുള്ള പ്രൊഫഷണൽ കില്ലേഴ്സ് ആണ്!"
പുറത്ത് ഒരു സ്നൈപ്പർ റൈഫിളിന്റെ വെടിയൊച്ച മുഴങ്ങി. ഗോഡൗണിന്റെ ജനൽചില്ലുകൾ തകർന്നു. ഡോക്ടർ ലക്ഷ്മി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് തറയിലേക്ക് വീണു.
സിദ്ധാർത്ഥ് പെൻഡ്രൈവ് മുറുകെ പിടിച്ചു. അനന്യയുടെ നീതിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഈ യാത്രയിൽ ഇനി ഒരു പിൻവാങ്ങലില്ല.
അനന്യയുടെ കുഞ്ഞിനെ ആർക്കാണ് വേണ്ടത്? ആ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛൻ ആരാണ്? നാസർ ശരിക്കും ആരാണ്?
#കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #വിരഹം