ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aKzzJ3b?d=n&ui=v64j8rk&e1=c🦋 മരുമകൾ 🦋 44 റെക്കോർഡ് ചെയ്തു എന്നെങ്ങാനും ഇവരറിഞ്ഞാൽ ഇപ്പോ കാണിക്കുന്നതിന്റെ ഇരട്ടി പ്രകടനം കാണിക്കും ഇവർ. ആലോചിച്ചിട്ട് എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും പോലെ തോന്നി. കണ്ണുകൾ പിന്നെയും നിറഞ്ഞൊഴുകി. ഹരിയേട്ടൻ അവിടിരുന്ന് 'ഇതിപ്പോ എന്തിനാടി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്?' എന്ന ഭാവത്തിൽ എന്നെ നോക്കുന്നത് അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ടെനിക്ക്. പക്ഷെ ഞാൻ എന്തെയ്യാനാ? ചിലതൊക്കെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞല്ലേ മനുഷ്യന് സാമാന്യ ബോധം എന്നൊരു സാധനം വരൂ... ആ ബോധം ഇല്ലായ്മയാണല്ലോ പല കുടുംബങ്ങളിലും പല പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഹേതുവാക്കുന്നതും.... ഹരിയേട്ടൻ ഇത്തിരി നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. എങ്ങനെ പറയും എന്നാലോചിക്കുന്നതാകും.... മനസ്സിൽ ഇപ്പൊ എന്നെ പ്രാകുന്നുമുണ്ടാകും. ഉണ്ടായ പ്രശ്നം തീർക്കുന്നതിന് പകരം പുതിയ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയെന്ന് കരുതുന്നുണ്ടാകും. അമ്മായി അപ്പോഴും വെട്ടിക്കൊല്ലും പോലെ കരച്ചിൽ തന്നെ. അതിനിടയിലും 'പറയെടാ പറയെടാ' എന്നും പറഞ്ഞ് ഹരിയേട്ടനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. അമ്മാവനാണേൽ ഒരു കത്തി കിട്ടിയാൽ എന്നെയിപ്പോ കുത്തിക്കൊല്ലും എന്ന മട്ടിൽ ഇരിപ്പാണ്. അങ്ങേരുടെ കണ്ണിൽ ഞാനാണല്ലോ ഭാര്യയെ കരയിപ്പിച്ചത്. അതിന്റെ കലിപ്പാണ്. " ദേവു പറഞ്ഞത് നേരാ.... ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും കേട്ടിട്ടുണ്ട് അമ്മ അവളേം അവളുടെ വീട്ടുകാരും കുറിച്ച് കുറ്റം പറയുന്നത്. അതും വളരെ മോശമായിട്ട്.... " ഹരിയേട്ടൻ പതിയെ, തീർത്തും ശാന്തനായിട്ടാണ് പറഞ്ഞത്. എങ്കിലും അമ്മായിയും കൂടെ അമ്മാവനും നന്നായി ഞെട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഒപ്പം ഞാനും.... ഹരിയേട്ടൻ അങ്ങനെ പറയുമെന്ന് ഞാൻ പോലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ആശ്വാസം തോന്നി. പക്ഷെ അതൊക്കെ കേട്ടത് എങ്ങനെ ആണെന്ന് പറയുമ്പോ അമ്മായി ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്ന ഭൂകമ്പത്തെപ്പറ്റി ഓർക്കവേ, വന്ന സമാധാനം ഇരട്ടി സ്പീഡിൽ വന്ന വഴിയേ തന്നെ ഇറങ്ങി ഓടിക്കളഞ്ഞു. " കുറച്ചു ദിവസം മുൻപാ.... ഞാനും ഇവളും കൂടി പുറത്ത് പോകാൻ വേണ്ടി ഇവിടുന്നിറങ്ങി മുകളിൽ എത്തിയപ്പോ ചാറ്റൽ മഴ തുടങ്ങി. ബൈക്ക് അവിടെ വച്ചിട്ട് കുട എടുക്കാൻ തിരികെ വന്നതാ ഞങ്ങള്.... നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടി ഇവളെയും ഇവളുടെ വീട്ടുകാരെയും പറ്റി എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നത് പുറത്തെത്തിയപ്പോഴേ ഞങ്ങൾ കേട്ടു.... കുറച്ചു നേരം പുറത്ത് നിന്നിട്ട് ചാറ്റൽ മഴ മാറിയിട്ടാ തിരികെ പോയത്. അന്നേരം കയറി വന്നൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ഇവള് തന്നെയാ പറഞ്ഞത് അമ്മയോട് അതൊന്നും ചോദിച്ചൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കേണ്ട എന്ന്. " ഹരിയേട്ടൻ പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോഴും അമ്മയും അച്ഛനും ഞെട്ടി ഇരിപ്പുണ്ട്. റെക്കോർഡ് ചെയ്ത കാര്യം ആള് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. കള്ളം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു....! എനിക്ക് വേണ്ടി.... എനിക്കാ മനുഷ്യനോട് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര ഇഷ്ടം തോന്നി. സന്തോഷം തോന്നി. ചിരി വന്നു. കരച്ചിലിനിടയിൽ തെളിഞ്ഞ ചിരിയായത് കൊണ്ടാകും എന്റെ ചുണ്ട് താഴേയ്ക്ക് കോടിപ്പോയത്. " എന്തിനാ അമ്മാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നത് ? നമ്മള് ഇവിടെ നാല് പേരല്ലേ ഉള്ളൂ? സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞൂടെ നമുക്ക്? സ്നേഹത്തോടെ കഴിഞ്ഞൂടെ? " അമ്മയോടുള്ള ചോദ്യം ആ മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നാണെന്ന് തോന്നി. പാവം തോന്നി എനിക്ക് ഹരിയേട്ടനോട്.... " കൊള്ളാടാ... ഇവള് പറയണതാണല്ലേ നിനക്കിപ്പോ വിശ്വാസം? എനിക്കറിയാം... നീ ഒന്നും കേട്ടിട്ടൊന്നും ഇല്ലാന്ന്... ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതൊക്കെ നിന്നോട് ഇവള് പറഞ്ഞു തന്നതാവും. എന്നേം നിന്നേം തെറ്റിക്കാൻ.... " ആദ്യത്തെ പകപ്പ് മാറിയപ്പോ അമ്മ കരച്ചിലിന്റെ അകമ്പടിയോടെ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും അവരതൊക്കെ പറഞ്ഞു എന്ന് സമ്മതിച്ചു തരാൻ തയ്യാറായില്ല. " എന്നിട്ട് എനിക്കെന്ത് കിട്ടാനാ അമ്മാ? " ഞാൻ ഇരുന്നിടത് നിന്നെഴുന്നേറ്റു. " ഞങ്ങളെ തമ്മിൽ തെറ്റിച്ചാൽ അല്ലെ ഇവനേം വിളിച്ചോണ്ട് നിനക്ക് നിന്റെ വീട്ടിലോട്ട് താമസം മാറ്റാൻ പറ്റൂ? എന്നാലല്ലേ എന്റെ ചെറുക്കൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കണ പൈസയൊക്കെ കൊണ്ട് നിനക്ക് ആഡംബരം കാണിക്കാൻ പറ്റൂ? ഞങ്ങടെ ചെലവും ഒഴിഞ്ഞു കിട്ടുവല്ലോ? " അവരെന്റെ നേർക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി അലറി. ഞാൻ സ്തംഭിച്ചു നിന്ന് പോയി. മനസ്സിൽ പോലും കരുതിയിട്ടില്ല ഇതൊന്നും.... " അമ്മാ... മതിയമ്മാ... മതിയാക്ക്.... വേണ്ടാത്തതതൊക്കെ പറഞ്ഞു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കല്ലേ അമ്മാ.... " ഇത്തവണ ഹരിയേട്ടന്റെ സ്വരത്തിൽ അപേക്ഷയാണ്. അക്ഷമയാണ്. ഇനിയും ഒന്നും കേൾക്കാൻ വയെന്നത് പോലെ... ഞാനും എന്തോ പറയാനൊരുങ്ങിയതാണ്. പക്ഷെ, ഒന്നും പറയല്ലേ എന്നത് പോലുള്ള ദയനീയമായ ഹരിയേട്ടന്റെ നോട്ടത്തിന് മുന്നില് നിശബ്ദയായിപ്പോയി. പിന്നെയൊരു സംസാരത്തിന് നിൽക്കാതെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ആദ്യം നമ്മുടെ ഭാഗം പറഞ്ഞു നോക്കണം, അത് കൊണ്ട് പ്രയോജനം ഇല്ലെന്ന് തോന്നിയാൽ പിന്നെ അവിടെ നിർത്തിയേക്കണം. അതൊരിക്കലും തോറ്റു കൊടുക്കലോ, പരാജയമോ ആവില്ലല്ലോ? പറയുന്നത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവരോട് നാവിട്ടടിച്ചു നമ്മുടെ എനർജി കളയുന്നതെന്തിന്? മുറിയിൽ കയറി കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. കരച്ചിലും വരുന്നില്ല. ആകെയൊരു മരവിപ്പ് പോലെ..... കല്യാണ തലേന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മ വന്നു. " എന്റെ കുട്ടി ഇത്രേം നാളും വിഷമിച്ചില്ലേ? ഇനി സന്തോഷം മാത്രേ ഉണ്ടാവൂ... അവര് നല്ല ആൾക്കാരാ മോളെ. അതല്ലേ അഞ്ച് പൈസ സ്ത്രീധനം പോലും വാങ്ങാത്തെ? ഇല്ലേൽ ഇക്കാലത്ത് ഒരു കോളേജ് അദ്ധ്യാപകന് എത്ര സ്ത്രീധനം കിട്ടും എന്നാ? അത്യാഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവരാ... അപ്പൊ ഉള്ള് നിറയെ സ്നേഹോം കാണും. " അമ്മ അന്ന് പറഞ്ഞതൊക്കെ ഓർക്കെ എനിക്ക് ഈ അവസ്ഥയിലും ചിരി വന്നു..... പുറം ചട്ട നോക്കി ഒരു ബുക്കിനെ ജഡ്ജ് ചെയ്യരുത് എന്ന് പറയാറില്ലേ? മനുഷ്യരും അത് പോലെ തന്നെ.... പുറമെ കാണുന്നതൊന്നുമല്ല ഒരു മനുഷ്യനും..... ഒപ്പം ജീവിച്ചാൽ പോലും ആരെയും ആർക്കും പൂർണമായും മനസ്സിലാക്കാൻ ഒന്നും ആവില്ലന്നേ.... അതിനി അമ്മായിയായാലും ഭർത്താവായാലും സ്വന്തം മക്കളായാലും...! എന്തിന് ചിലപ്പോ നമ്മളെപ്പോലും നമുക്ക് മനസ്സിലാവാറില്ലല്ലോ? അമ്മായി ഈ നാട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും വളരെ നല്ലവരാണ്. ഞാൻ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വന്ന സമയത്ത് ഒരിക്കൽ ഇവിടെ തേങ്ങ വെട്ടാൻ വരുന്ന മാമൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇവിടേക്ക് വരാനായത് എന്റെ ഭാഗ്യമാണെന്ന്. ഇവിടുത്തെ അച്ഛനും അമ്മയും പാവങ്ങൾ ആണെന്ന്.... അന്ന് ഞാനത് വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ ഇന്നോ? ഇന്നയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കോ? ആ മാമൻ മാത്രമല്ല, പലരും എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഇവിടെ വന്നത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ഉണ്ടായ ഭാഗ്യത്തേക്കുറിച്ച്... ഇതിലും വലിയൊരു ഭാഗ്യം എനിക്കിനി വരനുണ്ടോ അല്ലെ? ഒരു പുച്ഛച്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിരിയുമ്പോഴും കണ്ണീരൊഴുകി ഇറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ സംസാരം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. തലയണയിൽ മുഖം അമർത്തി കണ്ണടച്ച് കിടന്നു. കുറച്ചു സമയം കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് ഹരിയേട്ടൻ മുറിയിലേക്ക് വന്നത്. കട്ടിലിലേക്കിരുന്ന് ഇരു വശത്തും കൈ കുത്തി തല കുനിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. ഞാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ബെഡിൽ നിന്നും നിരങ്ങി നീങ്ങി ഹരിയേട്ടനടുത്തായിട്ടിരുന്നു. " സോറി.... " ഹരിയേട്ടൻ ഇരിക്കുന്നത് പോലെ തല കുനിച്ചിരുന്നു പതിയെ പറഞ്ഞു. ഹരിയേട്ടൻ എന്നെ തല ചരിച്ചു നോക്കി. ശേഷം ആദ്യം ഇരുന്നത് പോലെ നിലത്തു നോക്കി ഇരുന്നു. എനിക്ക് പേടി തോന്നി. ഞാൻ കാരണമാണ് ഇന്നത്തെ പ്രശ്നം ഉണ്ടായത് എന്ന് കരുതി എന്നോട് പിണങ്ങുമോ? ദേഷ്യം കാണിക്കുമോ? ഇന്ന് അച്ഛനും അമ്മയും ഹരിയേട്ടനും തമ്മിൽ മുഷിഞ്ഞു സംസാരിക്കേണ്ടി വന്നില്ലേ? അതും ആദ്യമായിട്ട് ? രാജേഷ് ചേട്ടന്റെ മുന്നിൽ നാണം കെടേണ്ടി വന്നില്ലേ? എല്ലാം എന്റെ തെറ്റാണെന്ന് പറയുമോ? " ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ഉണ്ടാവുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല.... അമ്മ എന്നെക്കുറിച്ച് നാട്ടികാരോടും കുറ്റം പറയുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോ.... ഞാൻ ഒക്കേം അറിഞ്ഞു എന്ന് മനസ്സിലായാൽ അമ്മ ഇനി എങ്കിലും കുറ്റം പറയുന്നത് നിർത്തുമല്ലോ എന്ന് കരുതിയാ... സോറി... " കണ്ണ് നിറച്ച് വീണ്ടുമാ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. എന്നാൽ ഞാൻ പോലും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഹരിയേട്ടൻ തിരിഞ്ഞെന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു എന്റെ തോളിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് വച്ചു. പതിയെ ആ ചുണ്ടുകൾ " സോറി " എന്ന് മൊഴിയുമ്പോൾ എന്റെ കഴുത്തിടുക്കിൽ ആ മനുഷ്യന്റെ കണ്ണീർ നനവ് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു സമയം അങ്ങനെ ഇരുന്ന് പോയി ഞാൻ. എന്നെ വഴക്ക് പറയുമെന്ന് കരുതിയിടത്താണ് സോറി പറയുന്നത്. ഈയൊരു ചെറിയ കാര്യത്തിന് പോലും തകർന്ന് പോകുന്നൊരു മനുഷ്യൻ. നെഞ്ചിലൊരു നേർത്ത നൊമ്പരം കൂട് കൂട്ടി. അമ്മ ഇടയ്ക്കിടെ അഭിമാനത്തോടെ പറയാറുള്ളതോർത്തു. " അവനെ ഞാൻ ഒരു വിഷമോം അറിയിച്ചിട്ടില്ല. അവനെക്കൊണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ഒന്നും ശീലിപ്പിച്ചിട്ടില്ല..... " അതേ.... ശീലിപ്പിച്ചിട്ടില്ല... അതാണല്ലോ ഒരു ചെറിയ ജീവിതപ്രശനം പോലും നേരിടാനാകാതെ ഇവിടെ വന്നിങ്ങനെ തളർന്നിരിക്കുന്നത്....? പക്ഷെ ഇനി ശീലിച്ചോളും... പലതും... എന്നെപ്പോലെ.... കഴിഞ്ഞ പത്ത് മാസത്തിനുള്ളിൽ എനിക്കുണ്ടായ മാറ്റം പോലെ ഹരിയേട്ടനും മാറും. ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളോളം മികച്ച അദ്ധ്യാപകരുണ്ടോ? പലതും പഠിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.... കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് മുഖം അമർത്തി തുടച്ച് ഹരിയേട്ടൻ നിവർന്നിരുന്നു. " പണ്ട് മുതൽക്കേ ഞാൻ ഇങ്ങനാ... പെട്ടെന്ന് ഇമോഷണൽ ആയിപ്പോകും. " പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു നെടുവീർപ്പുതിർത്തു ആള്. " എന്തിനാ എന്നോട് സോറി പറഞ്ഞത്? " " അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി.... " " അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി ഹരിയേട്ടൻ എന്തിനാ പറയുന്നത്? " " അമ്മ പറയില്ല എന്നറിയുന്നത് കൊണ്ട്... " പിന്നീട് കുറച്ചു നേരം ഇരുവരും നിശബ്ദരായി. ഉതിർന്ന് വീഴുന്ന നെടുവീർപ്പുകൾ മാത്രം സംവദിച്ചു. " ദേവൂ.... ഇനി ഒന്നും പഴയത് പോലെ ആവൂന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. അമ്മ ഇനി എങ്ങനെ നിന്നോട് പെരുമാറുമെന്ന് എനിക്ക് അറിഞ്ഞൂടാ.... എനിക്ക്.... എനിക്കറിയില്ല എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന്. നമ്മളൊക്കെ ഒരുമിച്ച്..... സന്തോഷത്തോടെ.... അങ്ങനെ ഒക്കേ ചിന്തിച്ചിട്ടുള്ളൂ.... ഇത് പോലൊരു പ്രശ്നം ഒന്നും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ആലോചിച്ചിട്ടില്ല ഞാൻ. ഇന്നത്തെ പ്രശ്നത്തിന് കാരണം അമ്മയും അച്ഛനും ആണെന്ന് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല. അതാണ്‌ അവിടെ നിന്ന് അവരെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ നോക്കിയത്. എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും മനസ്സിലാവണ്ടേ? ഞാൻ നേരിൽ കേട്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും കൂടി സമ്മതിച്ചു തരുന്നില്ല. റെക്കോർഡ് ചെയ്‌തെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നേൽ ഇപ്പോഴത്തേന്റെ ഇരട്ടി പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയേനെ അമ്മ. അത് കൊണ്ടാണത് പറയാതെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. ഇത്രേം ചെറിയൊരു പ്രശ്നം ഇത് പോലെ വലുതാക്കിയ അമ്മ ഇനി എന്തൊക്കെ കാണിച്ചു കൂട്ടുമോ? " മുടിയിലൂടെ വിരൽ കടത്തി കുനിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് ഹരിയേട്ടൻ. വല്ലാതെ ടെൻസ്ഡ് ആണെന്ന് കണ്ടാൽത്തന്നെ അറിയാം. " എന്നെങ്കിലും അമ്മ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു കളയാൻ പറഞ്ഞാൽ ഹരിയേട്ടൻ എന്ത് ചെയ്യും? " ഹരിയേട്ടന് അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്ന് അത് ചോദിക്കുമ്പോ, ഇന്നത്തെ പ്രശ്നം ഒരു തുടക്കമായി കണ്ട് അമ്മായി ഇതിലും വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും എന്നെന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരാളോട് ചോദിക്കാൻ പറ്റുന്ന ചോദ്യം അല്ല എന്നറിയാം. എന്നാലും അതിന്റെ ഉത്തരമായിരുന്നു എനിക്ക് വേണ്ടത്. " കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് മുതൽ, എന്റെ മരണം വരെ നീയെന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവണം എന്നേ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടുള്ളൂ... ആ എന്നോടാണോ ദേവൂ? " ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ വന്ന മറുപടിയിൽ അത് വരെ മനസ്സിനെ ഞെരിച്ചിരുന്ന സങ്കടവും ആശങ്കയും മറന്ന് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു. " എന്നാൽ ഒരു ഉറപ്പ് തരാം. ഞാനായിട്ട് ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പോവില്ല. പിന്നെ..... " ഞാനൊന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. " അമ്മ പറഞ്ഞതൊക്കെ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് മറന്ന് കളയാനൊന്നും പറ്റില്ല. അങ്ങനെ എല്ലാം മറന്ന് എല്ലാം സഹിച്ച് ജീവിക്കാനൊക്കെ സിനിമയിലും സീരിയലിലും ഒക്കെയുള്ളവർക്കേ പറ്റൂ.... മനസിലെ ദേഷ്യം പുറത്ത് കാണിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ നോക്കാം. അപ്പഴും അമ്മ നേരിട്ട് വല്ലതും പറഞ്ഞാൽ എത്രത്തോളം കേട്ടില്ല എന്ന് നടിക്കാൻ പറ്റും എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. ചിലപ്പോ ഞാൻ തിരികെ വല്ലതും പറഞ്ഞു പോവും.... " എന്തിനാണ് വെറുതെ ഞാൻ എല്ലാം സഹിച്ചു നിന്നോളാം എന്നൊരു കപട വാഗ്ദാനം കൊടുക്കുന്നത്? " പറഞ്ഞോ..... പക്ഷെ, അത് ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തരുത്. നീയോ അവരോ എന്നൊരു ഓപ്ഷൻ വരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ കൂടി പറ്റില്ല. നിനക്ക് അമ്മേ വെറുക്കാം. അമ്മയ്ക്ക് നിന്നേം... പക്ഷെ എനിക്കോ? എനിക്ക് നിങ്ങള് എല്ലാരും വേണ്ടേ? ആരെയും എനിക്ക് വെറുക്കാൻ പറ്റില്ലാലോ? അവരുടെ മനസ്സും ചിന്തകളും ഒന്നും ശെരിയല്ല. സമ്മതിക്കുന്നു. എന്നാലും അവരെന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അല്ലാതാവുമോ? അവരെയും സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് എന്റെ കടമയാണെന്ന് എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റുമോ? " ദയനീയമായാണ് ഹരിയേട്ടൻ എന്നെ നോക്കിയത്. ഞാൻ ആ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. " ഹരിയേട്ടൻ എന്നെ പരിഗണിക്കുന്നിടത്തോളം ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഞാൻ എങ്ങും പോവില്ല. അല്ലെങ്കിലും ഹരിയേട്ടനെ വിട്ടിട്ട് പോവാൻ ആര് പറഞ്ഞാലും എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റുകയൊന്നുമില്ല. " ആ തോളിൽ ഒന്ന് തൊട്ട് പറഞ്ഞതും ആളെന്നെ പിന്നെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു പരസ്പരം തോളുകളിൽ തല താങ്ങി എത്ര നേരം ഇരുന്നു എന്നറിയില്ല. രണ്ട് മനസ്സുകളും ഒന്ന് തണുക്കുന്നത് വരെ അങ്ങനെയേ ഇരുന്നു ഞങ്ങൾ..... 🦋 🦋 🦋 🦋 🦋 അഭിപ്രായം മറക്കല്ലേ.... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ