#📙 നോവൽ #ലവ്സ്റ്റോറി രണ്ടാം താലി പതിയെ അകത്തേക്ക് കടന്നപ്പോഴേക്കുo കുഞ്ഞോൾ വന്നു തറയിൽ നിന്നു കൈ നീട്ടി.... മൃദു അതുവരെയുള്ള  കാര്യങ്ങൾ പൂർണമായും മറവിയിലേക്ക് തള്ളി കൊണ്ട് കുഞ്ഞോളെ വാരി എടുത്തു... " മിത്തു... മുട്ടായി കൊടുന്നോ... " അവൾ മൃദുലയുടെ ബാഗിൽ കൈ കടത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... " എന്റെ കുഞ്ഞോളെ... നീ ഇങ്ങനെ മിട്ടായി തിന്ന് നടന്നിട്ട് നിന്റെ പല്ല് മൊത്തo പുഴു കൊണ്ട് പോയില്ലേ... ഇനിയും നിനക്ക് ഇത് നിർത്താൻ ആയില്ലേ... മൃദു അവളുടെ മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. " അപ്പോൾ കൊണ്ട് വന്നില്ലേ മിത്തു.. അവൾ കരയാൻ ഉള്ള പുറപ്പാടിൽ ആണെന്ന് മൃദുവിന് തോന്നി... കരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നിർത്താൻ വല്ല്യ പാടാണ്... ആവശ്യം ഉള്ള. സാധനം കൊടുത്താലും നിർത്തില്ല...തേങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കും.... അന്നത്തെ ദിവസം പിന്നെ അവളെ മെരുക്കി എടുക്കാൻ നടക്കണം... " പൊന്നു കുഞ്ഞേ... കരയല്ലേ. മിത്തു മുട്ടായി കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ.. മൃദുല ബാഗിൽ കയ്യിട്ട് അവൾക്ക് ഒരു ചോക്ലേറ്റ് നീട്ടി.. ആ കുഞ്ഞി കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വിടർന്നു പുഴുപ്പല്ല് കാണിച്ചു അവളൊന്നു ചിരിച്ചു.. " ഐഷ്... പെണ്ണിന്റെ പല്ല് നോക്കണേ.. മൃദു അവളെ കളിയാക്കി.. " ഈ പല്ലും വെച്ചു നടന്നാൽ എനിക്ക് കല്യാണം കൈക്കാൻ ചെക്കനെ കിട്ടൂല എന്ന് പറഞ്ഞല്ലൊ അമ്മമ്മ..., ആണോ മിത്തു..അവൾ ആശങ്കയോടെ മൃദുവിനെ നോക്കി... " മിത്തുന്റെ മോള് പെട്ടെന്ന് കല്യാണം ഒന്നും കഴിക്കണ്ടാട്ടോ... നമുക്ക് പഠിച്ചു വല്ല്യ ആളാവണ്ടേ...മൃദു അവളുടെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... അവൾ തലയാട്ടി കൊണ്ട് ഇറങ്ങി ഓടി.. " കുഞ്ഞോളെ.. പതിയെ വീഴും.. മൃദു അവളുടെ ഓട്ടം നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... പതിയെ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി... ലക്ഷ്മി ഏട്ടത്തി ഉണ്ട് അടുക്കളയിൽ.. " വന്നോ നീ.. ലക്ഷ്മി പിന്നിൽ ആളനക്കം കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി... " നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ എടുക്കട്ടെ...? " " വേണ്ട ഏട്ടത്തി... ആദ്യം ഒന്ന് കുളിക്കണം.. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് കഴിക്കാം..." " അമ്മാ...എനിക്ക് മിത്തു മുട്ടായി കൊണ്ട് വന്നു തന്നല്ലോ... "കുഞ്ഞോൾ ഓടി ലക്ഷ്മിയുടെ സാരീ തുമ്പിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.. " മൃദു... നീ ഈ പെണ്ണിന് ഇത് ഇങ്ങനെ വാങ്ങി കൊടുത്തു ശീലമാക്കണ്ടട്ടോ.. ലക്ഷ്മിയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് കുഞ്ഞോളുടെ മുഖം വീർത്തു... " കുഞ്ഞല്ലേ ഏട്ടത്തി... മൃദു കുഞ്ഞോളുടെ ഭാഗം ചേർന്നു... " എങ്ങനെ പിന്നെ കുടുംബം നന്നാവാ... വെള്ള സാരിയും ചുറ്റി രണ്ടെണ്ണം അല്ലെ കുടുബം മുടിക്കാൻ ഉള്ളത്.... തല വരയില്ലാത്ത രണ്ടെണ്ണം.... അടുക്കളയിലേക്ക് കടന്ന അമ്മയുടെ കൂരമ്പ് പോലെയുള്ള സംസാരo ഇരുവരുടെയും ചെവിയിൽ തറഞ്ഞു... മൃദുവിന്റെ മുഖത്തു പ്രത്യേകിച്ചു ഒരു മാറ്റവും പ്രകടമായില്ല.. പക്ഷെ അന്നേരം കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു... കുഞ്ഞോൾ ഓടി ചെന്ന് ലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി... അവൾ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു... " അച്ചമ്മ... ചീത്തയാ... " കുഞ്ഞ് വിരലുകൾ കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് അച്ഛമ്മയെ നോക്കി പറഞ്ഞു... " ഞാനല്ല ചീത്ത... ഇവളാ... നീ ഈ മിത്തു മിത്തു എന്ന് പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഇവള്... ഇവളാ നിന്റെ അമ്മയെ വെള്ള സാരി ഉടുപ്പിച്ചേ.. ഇവള് കാരണമാ എന്റെ മോൻ പോയത്.. നിന്റെ മിത്തു തന്നെയാ നിന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നത്.... " അത് വരെ തളരാത്ത അവളുടെ മെയ്യും മനസും ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ ആടി ഉലഞ്ഞു... മൃദു തളർന്നു...!! പെറ്റമ്മ തന്നെ വേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു എന്നെ തളർത്താൻ..!! മൃദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂകി... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ ക്രൂരമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മുറിവുണ്ടാക്കി അമ്മ അമ്മയുടെ വഴിക്ക് പോയി..ഇനിയും വരും അമ്മ... ആ മുറിവിന്റെ ആഴം അളക്കാൻ... മുറിക്കൂടുമ്പോൾ പിന്നെയും മുറിപ്പെടുത്താൻ... പതിയെ ലക്ഷ്മി ഏട്ടത്തിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു തരം മരവിപ്പ് ആയിരുന്നു.. " ഏട്ടത്തിക്കും തോന്നുണ്ടോ.. ഞാൻ കാരണമാണ് ഏട്ടൻ.. ചോദ്യം മുഴുവനാക്കും മുന്നേ ലക്ഷ്മി അവളെ തോളിലേക്ക് ചായ്ച്ചിരുന്നു... " ഏട്ടന് പകരം ആയി ഏട്ടത്തി ഉണ്ടാവും എല്ലാ കാലത്തും നിനക്ക് കൂട്ടായി... ഒരിക്കലും എന്റെ നാവു കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ തള്ളി പറയില്ല...ലക്ഷ്മിയുടെ വാക്കുകൾ ഉറച്ചത് ആയിരുന്നു... മൃദു പൊട്ടി വന്ന കരച്ചിൽ അടക്കി നിറുത്തി. ഇനിയും വയ്യാ കരയാൻ... ഒരു ആയുഷ്കാലം ഉള്ള കരച്ചിലൊക്കെ ഒഴുക്കി തീർത്തത് അല്ലെ...അവൾ അവളെ തന്നെ ശാസിച്ചു... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ കുള കടവിൽ അല്പം നേരം ഇരുന്നു..ഒന്ന് മുങ്ങി കുളിക്കണം എന്ന് തോന്നി... ഒരിക്കലും പൊങ്ങി വരാതെ ഒന്ന് മുങ്ങി കുളിച്ചാലോ എന്ന് പോലും.. പക്ഷെ എന്റെ ലക്ഷ്മി ഏട്ടത്തി... കുഞ്ഞോൾ.... ആ മുഖങ്ങൾ... ഏട്ടൻ അവസാന ശ്വാസം എടുക്കുമ്പോൾ പറഞ്ഞു ഏല്പിച്ചിട്ട് പോയത് ആണ് അവരെ നോക്കിക്കോളണെ എന്ന്. ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിനു പുറത്തു അല്ലെ മൃദു ഇന്ന് ജീവിക്കുന്നത്..! പതിയെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ഒരു വസന്തകാലം ഓടി വന്നു... പൊടുന്നനെ അതെ വസന്തകാലത്തിന്റെ ജീർണിച്ച അവശേഷിപ്പുകളുടെ ഗന്ധവും... ഉള്ളിൽ അവൻ നിറഞ്ഞു... സൂരജ്... സൂരജേട്ടൻ...!!  മൃദുലയുടെ അച്ചു ഏട്ടൻ.. കണ്ണിൽ നിറയെ പ്രണയവും നിറച്ചു സൂരജിന് പിന്നാലെ നടന്ന നാളുകൾ.. തിരിച്ചു ഒരു നോട്ടം പോലും തരാതെ അവഗണന കൊണ്ട് മൂടിയ നാളുകൾ.. " എവിടെയാണ് നീ... ഞാൻ ഈ തുരുത്തിൽ കിടന്ന് ശ്വാസം മുട്ടി പിടയുന്നത് നീ അറിയുന്നില്ലേ അല്ലെങ്കിലും ആട്ടി അകറ്റിയത് ഞാനല്ലേ... ഒരുപാട് വേദനിച്ചല്ലേ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പടി ഇറങ്ങി പോയത്... " ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അവൾ പഴയ മൃദുവായി...ഓർമ്മകൾ അലകൾ തീർത്തു.. ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ " നീ ഇന്നും വൈകിയല്ലേ മൃദു... നിന്നെ ഇങ്ങനെ കാത്തു നിന്നിട്ടാ എനിക്കും കൂടെ ടീച്ചറുടെ വഴക്ക് കേൾക്കുന്നത്... നിമ പരിഭവിച്ചു... ഓടി കിതച്ചു വന്ന മൃദു നെഞ്ചത്ത് കൈ വെച്ചു കൊണ്ട് ഒന്ന് ദീർഘ നിശ്വാസം എടുത്തു... കിതപ്പടക്കാൻ കഴിയാതെ നിൽക്കുന്നവളെ നോക്കി കൊണ്ട് നിമ ബാഗിനുള്ളിലേ വെള്ളം നിറച്ച കുപ്പി മൃദുവിന് നേരെ നീട്ടി... ആർത്തിയോടെ ഒരു വായ എടുക്കാൻ നേരം വെള്ളം പുറത്തേക്ക് തുളുമ്പി... യൂണിഫോമിൽ ആയി... " എന്റെ പൊന്നു മൃദു... നീ കിതപ്പ് ഒന്ന് അടങ്ങിയിട്ട് കുടിക്ക്... ഇന്നും നേരം വൈകിയത് തന്നെ... ആദ്യത്തെ പിരിയഡ് ഇനി ആ ജാനകി ടീച്ചർ ക്‌ളാസിൽ കേറ്റത്തില്ല കേട്ടോ... നിമ വേഗത്തിൽ നടന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... ഇട്ടിരിക്കുന്ന ബാഗ് ഒന്നൂടെ വലിച്ചിട്ടു കൊണ്ട്... പകുതി അഴിഞ്ഞ മുടി ഒന്നൂടെ പിന്നിയിട്ട് കൊണ്ട് മൃദു നിമക്ക് പിന്നാലെ ഓടി... " സോറി... സോറി... നാളെ മുതൽ നേരത്തെ വന്നേക്കാം... മൃദു നിമയുടെ തലയിലേക്ക് കൈ നീട്ടവേ നിമ അത് തട്ടി എറിഞ്ഞു.. " പൊന്നു മൃദു... കുറച്ച് കാലം കൂടെ ജീവിക്കണം.... നീ ഇങ്ങനെ ഭാരിച്ച സത്യങ്ങൾ ഒന്നും ചെയ്യാതെ...... നിമ കപട ദേഷ്യം കാണിച്ചു മൃദുവിനെ നോക്കി... " അഞ്ചു ഇന്നും ലീവ് ആണല്ലോ നിമേ... നമുക്ക് വൈകീട്ട് വരുമ്പോൾ അഞ്ചുവിനെ കണ്ടിട്ട് പോവാട്ടോ... അവളുടെ പനി കുറവുണ്ടോ എന്ന് അറിയാലോ... മൃദു അഞ്ചുവിന്റെ വീടിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... " വൈകീട്ട് പോയിട്ട് അഞ്ചുവിനെ കാണാനാണോ.. അതോ അഞ്ചുവിന്റെ ഏട്ടനെയോ...? ചോദിക്കുമ്പോൾ നിമയിൽ മൃദുവിന്റെ കള്ളത്തരം കയ്യോടെ പൊക്കിയ ഒരു ഭാവം ആയിരുന്നു... മൃദു ഒരു ചെറിയ ചമ്മലോടെ മുഖം താഴ്ത്തി കളഞ്ഞു... തുടരും സൂര്യകാന്തി അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നു ❤️