ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dAGz68?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമരുമകൾ 62 എന്റെ പ്രസവം കഴിഞ്ഞു പതിനെട്ടിന്റെ അന്നായിരുന്നു മീനുവിന്റെ engagement. എനിക്ക് പോകാൻ ഒത്തില്ല. അതിൽ എന്നെക്കാൾ വിഷമം ആയിരുന്നു അവൾക്ക്. തലേന്ന് രാത്രി എട്ട് ഒൻപത് മണി വരെ എന്റെ കുഞ്ഞിമണിയേം കയ്യിൽ വച്ച്, എനിക്ക് പങ്കെടുക്കാൻ പറ്റാത്തതിലെ സങ്കടവും പറഞ്ഞിരുന്നവളെ, 'കല്യാണം നമുക്ക് ഗ്രാൻഡ് ആക്കാ' മെന്ന് പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിച്ചു ഉന്തി തള്ളി വിടാൻ ഞാൻ പെട്ട പാട് എനിക്കെ അറിയൂ..... അമ്മയാണേൽ ഇരു മനസ്സിലാണ് നിൽപ്പ്. എന്നെയും മോനെയും ഇവിടെ ആക്കീട്ട് പോകാനും വയ്യ. എൻഗേജ്മെന്റ്ന് പോകാതിരിക്കാനും വയ്യ. അപ്പൂപ്പൻ വരുമല്ലോ? എത്ര കാലമായി അമ്മ അപ്പൂപ്പനെ കണ്ടിട്ട്. കാണാൻ കൊതി ആകുന്നുണ്ടാകും.... അതിനേക്കാട്ടിലും ഈയൊരു കൂടിക്കാഴ്ച കൊണ്ട് ഇത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന പിണക്കവും പരിഭവവും ഒക്കെ മാറിയാലോ എന്ന ചിന്തയുമുണ്ട് അമ്മയ്ക്ക്. അച്ഛമ്മ ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നെ സഹായിക്കാനുള്ള ആവതൊന്നും ഇല്ലല്ലോ? എന്റെ അമ്മായി ആണേൽ വീട്ടിലേക്ക് വന്ന ശേഷം കുഞ്ഞിനെ കാണാൻ കൂടി വന്നിട്ടേയില്ല. അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരാള് ഇങ്ങനെ ഒരാവശ്യം പറഞ്ഞാൽ വരാൻ പോണോ? മീനൂന്റെ engagement അവരേം വിളിച്ചിരുന്നു. മാമനും മാമീം കൂടി ഹരിയേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ പോയാണ് വിളിച്ചത്. എൻഗേജ്മെന്റ്ന് പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞു കേട്ടില്ല എന്നാ ഹരിയേട്ടൻ ഇന്ന് വന്നപ്പോഴും പറഞ്ഞത്. പോകില്ലായിരിക്കും.... എന്റെ ബന്ധുക്കൾ അല്ലെ? അപ്പൊ അവർക്ക് ശത്രുക്കൾ ആയിരിക്കുമല്ലോ? ഒടുവിൽ അമ്മ engagement ന് പോയി വരും വരെ ഞങ്ങടെ അയൽക്കാരി ഗീത മാമി എനിക്ക് കൂട്ട് നിൽക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഹരിയേട്ടനും വരും.... എൻഗേജ്മെന്റ്നുള്ള ഹാൾ ഇവിടുന്നു അധികം ദൂരെയല്ല. ബൈക്കിൽ ആണേൽ ഒരു പത്തു മിനിറ്റ്.... അത് കൊണ്ട് ജാതകം കൊടുക്കലിനുള്ള സമയം ആകുമ്പോ ഹരിയേട്ടൻ ഒന്ന് പോയി വരാമെന്നാണ് പറയുന്നത്. അങ്ങനെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി engagement ന് പോയി. അപ്പൂപ്പൻ അമ്മയെ കാണുമ്പോ എങ്ങനെ റിയാക്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും എന്ന് ഓർത്തിട്ട് അവര് വരും വരെ എനിക്കാകെ ടെൻഷൻ ആയിരുന്നു. അത്രേം ആളുകളുടെ മുന്നിൽ വച്ച് അപ്പൂപ്പൻ അമ്മയോട് മോശമായി പെരുമാറിയിട്ടുണ്ടാകുമോ, അതോ ഇനി അപ്പൂപ്പൻ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാതെ ഇറങ്ങി പോയിട്ടുണ്ടാകുമൊ എന്നൊക്കെയായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത. ഹരിയേട്ടൻ പോകുമ്പോ അറിയാല്ലോ എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഗീത മാമീടെ മോളുടെ കുഞ്ഞ് അവരുടെ മുറ്റത്ത് വീണു നെറ്റി പൊട്ടിയത്. ഗീത മാമിയും മോളും കൂടി ആ കുഞ്ഞിനെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോയത് കൊണ്ട് ഹരിയേട്ടൻ എൻഗേജ്മെന്റ്ന് പോകണ്ട എന്ന് വച്ചു. ഒടുവിൽ അവരൊക്കെ തിരികെ വരും വരെ എനിക്കാകെ ടെൻഷനായി ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. പക്ഷെ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ അമ്മ കയറി വന്നപ്പോ എന്നിലെ ആശങ്കകളൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞു പോയി. അപ്പൂപ്പൻ ആദ്യമൊക്കെ ബലം പിടിച്ചു നിന്നെങ്കിലും അമ്മ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോഴേ ആ കരിങ്കല്ല് അലിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്രേ.... അമ്മയ്ക്ക് പിന്നെ അപ്പൂപ്പനെ കണ്ടപ്പോഴേ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും വിട്ട് പോയെന്ന്... അപ്പൂപ്പനെ ഓടിച്ചെന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചൂന്നോ, കരഞ്ഞു വിളിച്ചൂന്നൊ ഒക്കെയാണ് അറിഞ്ഞത്. അമ്മേടെ കരച്ചിൽ കണ്ടതോടെ അപ്പൂപ്പന്റെ ഫ്യൂസ് പോയി.... പിന്നെ രണ്ടാളൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരച്ചിലായിരുന്നു ത്രേ... Engagement കാണാൻ വന്നവര് അത് പോലും കാണാതെ ഇവരുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ കണ്ട് നിക്കാരുന്നു എന്നാണ് മധു പറയുന്നത്. " ആ ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാര് പെയ്യന്റേം പെണ്ണിന്റേം ഫോട്ടോ എടുത്തോ ആവോ? അവന്മാരുടെ ക്യാമറ ഫുൾ ടൈം ഫോക്കസ് ഇവരുടെ നേർക്കാരുന്നേ... " എന്ന് മധു പറഞ്ഞപ്പോ.... " ഓഹോ...? എന്റേം കണ്ണേട്ടന്റേം ഫോട്ടോ എടുത്തില്ലേൽ ആ വാൽമാക്രി പോലിരുന്ന മുടിയൻ മരമാക്രീടെ അന്ത്യം എന്റെ കൈ കൊണ്ട് തന്നെ ആകും " എന്നായി മീനു... അങ്ങനെ, രാത്രി എട്ട് മണിയൊക്കെയായി ഹരിയേട്ടൻ പോകാൻ ഇറങ്ങും വരെയും engagement ന്റെ വിശേഷം പറച്ചിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു ഞങ്ങള്. അതിൽ ഹൈലൈറ്റ് അമ്മേടേം അപ്പൂപ്പന്റേം പിണക്കം മാറിയതും...! അമ്മേടെ മുഖം ഒന്ന് കാണണമായിരുന്നു. ഏതാണ്ട് പൂത്തിരി കത്തിച്ചത് പോലെ.... ഇങ്ങനെ ഒരു കൂടിച്ചേരലിന് അമ്മ എത്രയേറെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആ തിളക്കം വിളിച്ചോതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അച്ഛൻ അല്ലെ? മറന്നൂന്ന് കരുതിയാലും മറക്കാൻ പറ്റുവോ? ഇത് പോലെ തന്നെയാകും ഹരിയേട്ടനും... അമ്മയും അച്ഛനും തെറ്റാണെന്ന് പറയുമ്പോഴും അവരെ വിട്ട് മാറാൻ കഴിയാത്തത്, അവരാളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ആയത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. അമ്മയും അച്ഛനും.... അവരെന്ത്‌ കാണിച്ചാലും അമ്മയും അച്ചനും അല്ലാതാകില്ലല്ലോ? 🦋 സിസേറിയൻ ആയിരുന്നല്ലോ? അത് കൊണ്ട് മുപ്പത്തിയഞ്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരു ദിവസം നൂല് കെട്ട് വയ്ക്കാമെന്ന് അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവരും അത് അംഗീകരിച്ചു. അതിന് മുന്നേ ഒരു ദിവസം അമ്മായി വാവേ കാണാൻ വന്നു. ഹരിയേട്ടൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അമ്മായിയും അമ്മാവനും കൂടി ഓട്ടോയിലാണ് വന്നത്. അന്നേരം ഞങ്ങൾ മുറ്റത്ത് ഷീറ്റ് വിരിച്ച് കണ്ണനെ കുളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ അമ്മയാണ് കുളിപ്പിക്കുന്നത്. ഞാൻ ചുമ്മാ നോക്കി ഇരിക്കും. തിരികെ പോകും മുന്നേ തനിയെ കുളിപ്പിച്ച് ശീലിക്കണം.... അമ്മായി ഓട്ടോയിൽ നിന്നിറങ്ങി വന്ന് കൊച്ചിനെ കണ്ട പാടേ " അയ്യയ്യോ... കൊച്ചങ്ങു ചൊട്ടിച്ചു പോയല്ലോ? " എന്നൊരു പറച്ചില്. " നല്ലോണം പാല് കൊടുക്കണം കൊച്ചിന്. ഇപ്പഴത്തെ പെൺപിള്ളേരുണ്ട്.... സൗന്ദര്യം പോവൂന്നും പറഞ്ഞു കൊച്ചുങ്ങൾക്ക് പാല് കൊടുക്കൂല... എല്ലാം ഇതേപോലെ സിസേറിയൻ തന്നെ അല്ലെ? കൊച്ചിന്റോടെ അത്രയ്ക്ക് അത്രേ കാണോള്ളൂ.... " പഴയ ഡയലോഗ് അവര് പിന്നേം റിപ്പീറ്റ് അടിച്ചു. എനിക്കങ്ങു ദേഷ്യം വന്ന് കേറി... എത്രയാന്ന് വച്ചാ സഹിക്കുന്നേ....? " അത് നേരാ അമ്മാ... സുഖപ്രസവം ആയിരുന്നേല് ഞാൻ എന്റെ കൊച്ചിന് മൂന്ന് നേരം ബിരിയാണീം മസാലദോശയും മട്ടനും ചിക്കനും ഒക്കെ കൊടുത്ത് വണ്ണം വയ്പ്പിച്ചേനെ...... ഇതിപ്പോ സിസേറിയൻ ആയോണ്ടാ... സ്നേഹം ഇല്ലല്ലോ? അത് കൊണ്ട് പാല് മാത്രേ കൊടുക്കണുള്ളൂ.... എന്നും വച്ച് ഇവന് എട്ട് മാസം ആവുമ്പഴേ ഇവന്റെ പാല് കുടി കാരണം എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റണില്ല എന്നും പറഞ്ഞു പാല് കുടി നിർത്താനൊന്നും പോണില്ല കേട്ടോ.... " എന്റെ അവസാനത്തെ ഡയലോഗിൽ അമ്മായീടെ വായടഞ്ഞു. ഇവളിത് എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു എന്നൊരു ഭാവം ആ മുഖത്തുണ്ടോ? എന്തായാലും പിന്നീട് കുഞ്ഞിന് പാല് കൊടുക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവരൊരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല. സംഗതി എന്താണെന്നല്ലേ? കുഞ്ഞിനെ കാണാൻ ഇടയ്ക്ക് കുഞ്ഞമ്മയും അമ്മുവും കൂടി വന്നിരുന്നു. അന്ന് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചിരുന്ന കൂട്ടത്തിൽ കുഞ്ഞമ്മ പറഞ്ഞതാണ്. " എന്റെ പൊന്ന് മോളേ.... കൊച്ചിന് ഏഴെട്ട് മാസം ആവുമ്പോ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ പറ്റണില്ല എന്നും പറഞ്ഞു പാല് കുടി ഒന്നും നിർത്തിയേക്കല്ലേ? നിന്റെ അമ്മായിയെപ്പോലെ... അത് മാത്രോ.... ഇരുപത്തിയെട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പഴേ അതിന് കൂരവും കുറുക്കി കൊടുക്കാൻ തൊടങ്ങി. അതാവുമ്പം അത് പിന്നേ വിശന്നു കരയൂല്ലല്ലോ? വല്ലപ്പോഴും പേരിന് പാല് കൊടുത്താ പോരെ....? " അന്ന്... അവർക്ക് മകനോട് കുഞ്ഞ് നാളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം അറിഞ്ഞു ഞാൻ താടിക്ക് കൈ കൊടുത്തു ഇരുന്ന് പോയി! അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തവരാണ് ഇപ്പൊ കുഞ്ഞിനോടുള്ള സ്നേഹത്തേക്കുറിച്ച് പ്രസംഗിക്കുന്നത് എന്നോർക്കണം. 🦋 ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം അമ്മായീടെ ഫുൾ കോൺസൻട്രേഷനും അമ്മ കുഞ്ഞിനെ കുളിപ്പിക്കുന്നതിലായി. കൊച്ചിനെ അങ്ങനെ കുളിപ്പിക്കണം, ഇങ്ങനെ കുളിപ്പിക്കണം, ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പാടില്ല... എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഒരു നൂറായിരം കുറ്റമായിരുന്നു എന്റെ അമ്മയ്ക്ക്.... പക്ഷെ എന്റെ അച്ഛമ്മ വന്ന് രണ്ട് ഡയലോഗ് അടിച്ചപ്പോ ആള് വായും പൂട്ടി എണീറ്റ് സ്ഥലം വിട്ട് കളഞ്ഞു. അമ്മായിയെക്കാൾ വലിയ കാരണവത്തി ആണേ എന്റെ അച്ഛമ്മ. ചില കാര്യങ്ങളിൽ രണ്ടാളെയും ഒരു നുകത്തിൽ കെട്ടാം എങ്കിലും അച്ഛമ്മയോട് പിടിച്ച് നിൽക്കാനുള്ള കെൽപ്പൊന്നും അമ്മായിക്ക് ഇനിയും ആയിട്ടില്ല.... മുൻപ് ആയിരുന്നേൽ അമ്മായീടെ കൂടെ കൂടി എന്റെ അമ്മേ കുറ്റം പറയാനേ ആള് നിൽക്കുള്ളായിരുന്നു. പക്ഷെ അന്ന് വയ്യാതായ ശേഷം അച്ഛമ്മയ്ക്ക് എന്റെ അമ്മയോട് ഭയങ്കര സ്നേഹം ആണെന്നേ.... അമ്മയെ ആര് കുറ്റം പറയുന്നതും അച്ഛമ്മയ്ക്ക് പിടിക്കില്ല... അച്ഛമ്മ ഒഴിച്ച്...! 🦋 പ്രസവം കഴിഞ്ഞിട്ട് കൃത്യം മുപ്പത് ദിവസം ആയിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് ഇനി കുഞ്ഞിന് കൂരവ് കൊടുത്തു തുടങ്ങണമെന്നായി അടുത്തത്.... അത് മാത്രമോ? പശുവിൻ പാലും ഇപ്പൊ മുതൽ കൊടുക്കണമത്രേ....! ഹരിയേട്ടന് അമ്മായി അങ്ങനെ ആയിരുന്നു ചെയ്തത് എന്ന്.... അമ്മായി പശുവിൻ പാലും കൂരവും നിറയെ കൊടുത്തിരുന്നത് കൊണ്ട് ഹരിയേട്ടന് നല്ല വണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇതൊന്നും കൊടുത്തില്ലേൽ എന്റെ കുഞ്ഞ് മെലിഞ്ഞുണങ്ങി പോകുമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. മെലിഞ്ഞിരുന്നാലും എന്റെ കുഞ്ഞ് ആരോഗ്യവാനായിരുന്നാൽ മതി.... ആവശ്യത്തിന് breastmilk ഉള്ളപ്പോ എന്തിനാണ് ഞാൻ ഇപ്പോഴേ പശുവിൻ പാല് കൊടുക്കുന്നത്? എനിക്ക് എന്തായാലും കുഞ്ഞിനോട് സ്നേഹം ഇല്ലല്ലോ? സിസേറിയൻ ആയിരുന്നില്ലേ? അത് കൊണ്ട് കുഞ്ഞിന് ഒരു നാലഞ്ച് മാസം ( ഡോക്ടർ ആറു മാസമാണ് പറഞ്ഞത്) ആകും വരെ breastmilk മാത്രം കൊടുക്കാനാണ് തീരുമാനം എന്ന് പറയാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോ എന്റെ അമ്മ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു. ഒന്നും പറയരുത് എന്ന് കണ്ണ് കൊണ്ട് വിലക്കി. അമ്മായീടെ സ്വഭാവം അമ്മയ്ക്ക് ഏതാണ്ടൊക്കെ പിടികിട്ടി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ ടെൻഷൻ ആ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണാം.... അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്റെ വായ മൂടികെട്ടി. പോകുന്നത് വരെയും ഇങ്ങനെ അവര് ഓരോന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ടേയിരുന്നു.... കുഞ്ഞിനെ കാണാനാണോ കുറ്റം കണ്ട് പിടിക്കാനാണോ അവര് വന്നത് എന്ന് വരെ എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി . അച്ഛൻ പിന്നെ വന്നത് മുതൽക്കേ കുഞ്ഞിനോട് ഓരോരോ കിന്നാരവും കളിയും പറഞ്ഞിരിപ്പാണ്.... 🦋 🦋 🦋 🦋 🦋 കഥ ഒരു 70 പാർട്ടിനുള്ളിൽ തീർക്കണം എന്നാണ്. തീരുമോ എന്തോ? 🙄 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ