ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/609wwz0?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#തരള_സംഗീത_മന്ത്രം ((75)) ഉള്ളിലെ വിഷമങ്ങൾ പറഞ്ഞ് മുത്തശ്ശി മാവിന്റെ വേരിലിരിക്കുന്ന പ്രസാദിനെ റിൻസി അലിവോടെ നോക്കി : "അങ്ങനെ അല്ലടാ പ്രസാദേ.. നീ നിന്റെ കാര്യം മാത്രമേ ചിന്തിക്കുന്നുള്ളൂ. ഊഹിക്കുന്നുള്ളൂ.. ആ അമ്മയുടേയും അനുജത്തിയുടേയും അവസ്ഥ നീ ഒന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ. സ്വന്തം മകൾ ഒരു അപരിചതയെ പോലെ അവരുടെയൊക്കെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും സഹിക്കാൻ കഴിയോ? നാളെ നിന്റെ മകൾക്കാണ് ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥ വന്നാൽ നിനക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുമോ.? റിൻസിയുടെ ആ ചോദ്യം പ്രസാദിനെ ഒന്നുണർത്തി. ശിരസുയർത്തി അവനവളെ നോക്കി. "അതാ ഞാൻ പറയുന്നത് ഭദ്രയുടെ ആ ഓർമ്മകൾ തിരികെ വരണം. ദേവയാനിയിൽ നിന്നും അവൾ ഭദ്രയാവണം. എന്നോ അറിയാതെ നീ ചെയ്ത തെറ്റ്., അതിന് ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നത് അവൾ മാത്രമല്ല ഒരു കുടുംബം മുഴുവനുമാണ്. എന്തിനാടാ ആ പാപം നിന്റെയും നമ്മുടെ കുഞ്ഞിയുടെയുമൊക്കെ തലയിൽ വന്നു ഭവിക്കുന്നത്. അഴിയിക്കൽ മാധവൻ എന്നു പറയുന്ന നിന്റെ അച്ഛൻ പോലും നീ ഈ പറയുന്നത് കേട്ടാൽ അംഗീകരിക്കില്ല. അംഗീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനാവില്ല." പ്രസാദ് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. റിൻസി അവന്റെ ചുമലിൽ മെല്ലെയൊന്നു തൊട്ടു. "ഭദ്ര തിരിച്ചു വരട്ടെ. അതിനു ശേഷം എല്ലാം നമുക്ക് അവളോട് തുറന്നു പറയാം. നീ അവളെ വണ്ടി തട്ടിയതും അതിനു ശേഷം സംഭവിച്ചതും പിന്നെ നിന്റെ ഇഷ്ടവുമൊക്കെ എല്ലാം എല്ലാം പറയാം. തീർച്ചയായും ഭദ്രയ്ക്ക് അതെല്ലാം മനസ്സിലാവും. കേട്ടിടത്തോളം അങ്ങനെയൊരു പെണ്ണാണ് ഭദ്ര. അവൾക്ക് വിശാലമായ ഹൃദയവും മനസ്സുമുണ്ട്. കാര്യങ്ങൾ വേഗം തിരിച്ചറിയാനും പ്രവർത്തിക്കാനുമുള്ള ബുദ്ധിയുണ്ട്. നിനക്ക് അവകാശപ്പെട്ടത് ആണെങ്കിൽ അവളെ നിനക്ക് തന്നെ ദൈവം നൽകും പ്രസാദ്. കാരണം അത്രയേറെ അവൾക്ക് വേണ്ടി നീ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നിന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലയൊരു ഭാഗം പോലും ഇവിടെ വന്ന് അവളുടെ കടം വീട്ടുവനായി നീ ദാനം ചെയ്തുവെങ്കിൽ ആ മനസ്സിനെ ദൈവം കാണാതിരിക്കില്ലടാ." താൻ ചെയ്തു പോയതിൽ കുറ്റബോധം വന്ന് നിർന്നിമിഷനായി അവൻ നിന്നു. ശെരിയാണ്., റിൻസി പറയുന്നതാണ് ശെരി. പാപത്തിൽ നിന്നും മഹാപാപത്തിലേക്ക് പോകണമെന്ന് ചിന്തിച്ച നിമിഷങ്ങളെ അവൻ ഉള്ളുകൊണ്ട് ശപിച്ചു. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ ഇരുവരും മൗനം പൂണ്ടവേ കുടിക്കാൻ ഓറഞ്ചു ജ്യൂസുമായി ഭദ്ര അവിടെയെത്തി. തന്റെ കണ്ണീര് അവൾ കാണാതെ പ്രസാദ് തുടച്ചു നീക്കി. "എന്താ രണ്ടു പേരും വലിയ ചർച്ചയിൽ? എന്നോടും കൂടി പറയാൻ പറ്റുന്ന കാര്യമാണോ?!" തമാശയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു. "ഏയ്‌, നിന്നോട് ഒളിക്കാൻ മാത്രമുള്ള ചർച്ച ഇവിടെയില്ല ദേവയാനി. ഞാൻ അഭില ഡോക്ടറുമായി സംസാരിച്ചു. മെഡിസിൻ മാറ്റുന്ന കാര്യത്തെ കുറിച്ചാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്. ആ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നു സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ." ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ഓറഞ്ചു ജ്യൂസ് എടുത്തു പിടിച്ച് റിൻസി പറഞ്ഞു. പ്രസാദ് അപ്പോഴും മിണ്ടിയില്ല. "ഏട്ടനും പറഞ്ഞായിരുന്നു ആ കാര്യം. എനിക്ക് മാറ്റമൊന്നും കാണുന്നില്ല. ചില കാര്യങ്ങൾ ഏട്ടൻ പറയുമ്പോഴാ ഞാൻ ഓർക്കുന്നത് തന്നെ. നമുക്ക് മെഡിസിൻ മാറ്റാം." ഭദ്ര പുഞ്ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു. കുഞ്ഞിയുടെ വിളി ഉറക്കേ കേൾക്കുന്ന ഭദ്ര ഇപ്പോൾ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് തിരികെ തറവാട്ടിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. "നീ എന്തായാലും അങ്ങനെ ഒരു നുണ പറഞ്ഞത് നന്നായി." പ്രസാദ് റിൻസിയെ പ്രശംസിച്ചു. "നുണകൊണ്ട് തീർത്ത നൂൽപ്പാലത്തിലൂടെയുള്ള യാത്രയല്ലേ ഇത്. അപ്പോൾ അതിലിത്ര കാര്യമൊന്നുമില്ല." ജ്യൂസ് കുടിച്ചുകൊണ്ട് റിൻസി പറഞ്ഞു. പ്രസാദ് വീണ്ടും മൗനം പാലിച്ചു. "ഇവിടെ എത്തിയിട്ട് നീ വല്ലതും കണ്ടു പിടിച്ചോ പ്രസാദ്..? ഭദ്രയെ ഭദ്രയാക്കി മാറ്റുവാനുള്ള എന്തെങ്കിലും നിനിക്കിവിടെ നിന്നും കിട്ടിയോ?" റിൻസിയുടെ ചോദ്യം അവനെ ഒന്നുണർത്തി. ആ കണ്ണുകൾ വിടരുന്നത് അവൾ നേരിൽ കണ്ടു. റിൻസിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അവൻ വേഗം നോക്കി : "തരള സംഗീത മന്ത്രം.!" അവൻ പറഞ്ഞു. "തരള സംഗീത മന്ത്രം...??!! അന്ന് അഭിലയുടെ അടുത്തേക്ക് നമ്മൾ പോയപ്പോൾ ഭദ്ര ഇങ്ങനെ ഒരെണ്ണം ഉച്ചരിച്ചത് നമ്മൾ കേട്ടതല്ലേ.?! എന്താണത്.? തരള സംഗീത മന്ത്രം കൊണ്ട് ഭദ്ര എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്??!!" വേഗത്തിലായിരുന്നു റിൻസിയുടെ ചോദ്യം. "റിൻസി അതൊരു പുസ്തകമാണ്. തരള സംഗീത മന്ത്രം എന്ന പേരിലാണ് ആ പുസ്തകം എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. അതാരാണ് രചിച്ചതെന്നോ., ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ മുന്നിൽ നിന്നും പോയ സാക്ഷാൽ ഭദ്ര തന്നെ." ആവേശത്തോടെ പ്രസാദ് പറഞ്ഞു. "വാട്ട്‌...???!!!" റിൻസിയുടെ കണ്ണുകൾ തള്ളി. "അതെ റിൻസി.. ഞാൻ പറയുന്നത് നേരാണ്. തരള സംഗീത മന്ത്രം എന്ന പേരിൽ ഭദ്ര ഒരു പുസ്തകം രചിച്ചു. പക്ഷെ അതവൾക്ക് പബ്ലിഷ് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പുറം ലോകം കാണാതെ ഈ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ വീർപ്പ് മുട്ടി കഴിയുകയാണ് ആ കഥയിലെ ഓരോ കഥാപാത്രവും. എനിക്കത് നൽകിയതാവട്ടെ ഭദ്രയുടെ അനുജത്തി അരുണയും. ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് ഞാൻ ആ പുസ്തകം മുഴുവൻ വായിച്ചു തീർത്തു. വൗ!! എന്താ ആ ശൈലി. എഴുത്തിന്റെ ആ ഒഴുക്ക് വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറമാണ്.... ഇനി ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യം കേട്ടാൽ ശെരിക്കും നീ വണ്ടറടിക്കും." അത്യാവേഷത്തോടെ പ്രസാദ് പറഞ്ഞു. എന്താ എന്നർത്ഥത്തിൽ റിൻസി നോക്കി. "ദേവയാനി, അവളുടെ ഭർത്താവ് പ്രകാശൻ, മകൾ മാളു എന്നുവേണ്ട സകല കഥാപാത്രങ്ങളും ഭദ്ര രചിച്ച ഈ തരള സംഗീത മന്ത്രം പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. അതായത് ആ കഥാപാത്രങ്ങളെയൊക്കെയാണ് അവൾ ഇപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരിലൂടെ കാണുന്നത്. മെയിൻ കഥാപാത്രമായ ദേവയാനിയായി ഭദ്ര സ്വയം കാണുന്നു." "വാട്ട്‌...???!!!" റിൻസിയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തള്ളി നിന്നു. "എന്തിനേറെ പറയുന്നു, ആ പുസ്തകത്തിൽ ദേവയാനിയും ഭർത്താവും വീട്ടിലെ മുകൾ നിലയിലുള്ള മുറിയിലാണ് കഴിയുന്നത്. യഥാർത്ഥത്തിലും അവൾ അതുപോലെയല്ലേ പ്രവർത്തിച്ചത്. അഴിയിക്കൽ തറവാട്ടിലെ മുകളിലെ നിലയിലുള്ള എന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഒരു അനുവാദമോ കൂടാതെയല്ലേ ദേവയാനി കയറി പോയത്." ഏതാണ്ട് അൽപ്പ നേരം റിൻസി തരിച്ചു നിന്നു. ശേഷം പ്രസാദിന്റെ മുഖത്തു നോക്കി : "ഇട്സ് ഇൻട്രെസ്റ്റിംഗ്.. അപ്പോൾ.. അപ്പോൾ അവൾ രചിച്ച ആ സാങ്കൽപ്പിക കഥാപാത്രമാവുകയായിരുന്നു അവൾ. വൗ!! ഇതൊക്കെ ആദ്യത്തെ അനുഭവമാണ്. നമുക്ക് അഭിലയെ ഒന്നു കോൺടാക്ട്റ്റ് ചെയ്ത് കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാം." റിൻസി തന്റെ ഫോണെടുത്തു കോൾ ചെയ്ത് ലൗഡ് സ്പീക്കർ ഓൺ ചെയ്തു. "വൗ..!! ഇത് വളരെ ഇൻട്രെസ്റ്റിംഗ് ആയിരിക്കുന്നല്ലോ...." എല്ലാം കേട്ട അഭില ഡോക്ടറുടെ റിയാക്ഷനായിരുന്നുവത്. "ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ സാധാരണ കണ്ടു വരുന്നത് സിനിമാ നടൻ നടീമാരിലുമാണ്. അവർ സിനിമയിൽ ചെയ്യുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ വിട്ടു പോവാതെ വ്യക്തി ജീവിതത്തിലും കുറേ നാൾ കൊണ്ടു നടക്കും. മാനസികമായി അത് അവരെ കുറേ അലട്ടുകയും ചെയ്യും. മിക്ക അഭിനേതാക്കളും ഒരു നല്ല ഡോക്ടറെ കാണുകയാണ് പതിവ്. മൂന്നോ നാലോ കോഴ്സ്സിനുള്ളിൽ തിരിച്ചു സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് അവർ വരികയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുള്ള പേർസണൽ ചേഞ്ചിന് ഏറ്റവും ഉദാഹരണമാണല്ലോ ബാറ്റ്മാൻ സിനിമയിൽ ജോക്കർ ആയി അഭിനയിച്ച ബിൽ ഫിഞ്ചർ. ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം ആത്മഹത്യയ്ക്ക് കീഴടങ്ങി." അഭില പറഞ്ഞു. റിൻസിയും പ്രസാദും കേട്ട ശേഷം പരസ്പരം മുഖത്തു നോക്കി. "ഇതിന് ഒരു പ്രതിവിധിയില്ലേ ഡോക്ടർ.? തരള സംഗീത മന്ത്രം എന്ന പുസ്തകം ദേവയാനിക്ക് വായിക്കാൻ കൊടുത്താൽ അതൊരുപക്ഷെ ഗുണകരമാവില്ലേ..?" പ്രസാദ് ചോദിച്ചു. "അൽപ്പം റിസ്ക്കാണ് അത്. ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ, ദേവയാനി സ്വയം അത് ചിന്തിച്ചു വരണം. അവളിലെ ഭദ്ര സ്വയം മുന്നോട്ട് വരണം. അതുനുവേണ്ടിയുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ നമ്മൾ ക്രിയേറ്റ് ചെയ്യുകയാണ് വേണ്ടത്. പുസ്തകം വായിച്ച് അതിനുള്ളിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ താൻ തന്നെയാണെന്ന് ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഭദ്ര മനസ്സിലാക്കിയാൽ ഗുണമോ ദോഷമോ ഉണ്ടാവാം. നമുക്കിതിൽ ഒരു ചാൻസ് എടുക്കാൻ കഴിയില്ല." പ്രസാദ് മൂളി. "ഇപ്പോൾ ഏതു വിധത്തിലാണ് ഭദ്രയുടെ ഈ ഭ്രമം പോയിരിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് വളരെ വ്യക്തമായ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി നമ്മുടെ പ്ലാനുകൾ മാറ്റേണ്ടതുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ മെഡിസിൻസും. ഞാൻ പറയുന്ന മെഡിസിൻസ് വേണം ഇനി ഭദ്രയ്ക്ക് കൊടുക്കാൻ. വളരെ വേഗം തന്നെ ഭദ്ര ദേവയാനിയിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വരുമെന്ന് തന്നെയാണ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്." മനസ്സിലായപോലെ റിൻസിയും പ്രസാദും തലയാട്ടി. കോൾ കട്ട്‌ ചെയ്ത ശേഷം റിൻസി പ്രസാദിനെ നോക്കി : "എന്താ ഇനി നിന്റെ പ്ലാൻ?? "പ്ലാൻ ആയി ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിട്ടില്ല. ദേവയാനി ഇന്നലെ മുതൽ കയറ് പൊട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. തിരിച്ച് അഴിയിക്കൽ പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞ്. കുഞ്ഞിയും അതേ സ്റ്റാൻഡ് തന്നെ. അച്ഛമ്മയേയും അച്ഛാച്ഛനേയും കാണാതെ അവൾക്കും വീർപ്പ് മുട്ടൽ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ദേവയാനിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ മാനസിക നില വെച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഇവിടെയുള്ള സ്വന്തം അമ്മയും അനുജത്തിയും അവൾക്കാരുമല്ലല്ലോ. എത്രയാന്ന് വെച്ചാ ഓരോ നുണകൾ പറഞ്ഞ് രണ്ടു പേരെയും ഞാനിവിടെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത്.?" "അതൊരു കുഴപ്പമാണ്. തിരിച്ചു പോകാൻ കുഞ്ഞിയും വാശി കാണിച്ചാൽ ഭദ്രയ്ക്ക് അനുസരിക്കുകയേ നിവൃത്തി ഉള്ളൂ. പക്ഷെ സ്വന്തം നാട്ടിലെ സ്ഥലങ്ങളും മറ്റുമൊക്കെ കണ്ടാലേ മരുന്ന് പോലെ പ്രധാനമുള്ളൂ. ഇവിടെ നിന്നും വീണ്ടും തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോയാൽ ദേവയാനിയിലെ ഭദ്രയ്ക്ക് വീണ്ടും അപരിചിതമായിരിക്കില്ലേ?" റിൻസി സംശയിച്ചു. "വേറെ പോം വഴി ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് കാണുന്നില്ല റിൻസി. കൂടിപ്പോയാൽ ഒരു രണ്ടു ദിവസം കൂടി മാത്രമേ ദേവയാനിയെയും കുഞ്ഞിയേയും എനിക്ക് ഇവിടെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ കഴിയൂ. അതിനകം ദേവയാനിയുടെയുള്ളിൽ എന്തെങ്കിലും സ്പാർക്ക് കിട്ടുമോ എന്നു നോക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ തിരിച്ച് അഴിയിക്കലിലേക്ക് പോകാം." ഒടുവിൽ പ്രസാദ് തന്റെ തീരുമാനം പറയുകയായിരുന്നു. ഒരുപാട് നിർബന്ധിച്ചിട്ടും അന്നൊരു ദിവസം മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ തറവാട്ടിൽ കഴിയാതെയാണ് റിൻസി തിരിച്ചു പോയത്. പ്രസാദ് പല വിധത്തിലും ചിന്തിച്ചു. ചെയ്ത തെറ്റിനെ ഓർത്ത് പശ്ചാത്തപിച്ചു. ഇനിയെന്ത് എന്ന ചോദ്യം അവന്റെയുള്ളിലെ രാകി പറക്കുകയായിരുന്നു. മാളവിക തമ്പുരാട്ടിയോടും അരുണയോടും അവൻ കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. ഇനിയും അധിക നാൾ ഭദ്രയെ ഇവിടെ നിർത്താൻ കഴിയില്ലെന്നും അത് കൂടുതൽ കുഴപ്പങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുമെന്നും അവന് തുറന്നു പറയേണ്ടി വന്നു. വീണ്ടും ഭദ്രയെ പിരിഞ്ഞ് കഴിയണമല്ലോ എന്ന സങ്കടം ഇരു മുഖത്തും കാണാമായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അരുണ ആ കാര്യം പ്രസാദിനോട് പറഞ്ഞത് : "ചേട്ടാ കോളേജിലെ എന്റെ ഗ്യാങ്ങിലുള്ള മോഹിനിയുടെ വിവാഹമാണ് അടുത്തയാഴ്ച. കൊച്ചിയിലാണ് വിവാഹം നടക്കുന്നത്. ഭദ്രേച്ചിയെ ഏതു വിധത്തിലും ചേട്ടൻ ആ വിവാഹത്തിന് കൊണ്ടു വരണം. ഒരുപക്ഷേ എന്റെ കൂട്ടുകാരികളെ കാണുമ്പോഴോ അവരുമായി സംസാരിക്കുമ്പോഴോ ചേച്ചിയുടെ ചില ഓർമ്മകൾ പതിയെ പുറത്തേക്ക് വന്നാലോ. അത് നല്ല കാര്യമായിരിക്കില്ലേ.?" പ്രസാദ് ഒന്നു നെടുതായി ശ്വസിച്ചു. "ഭദ്ര പഴയ ഭദ്രയാവുന്ന ഏത് സാഹചര്യവും നമുക്ക് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരാം. അവൾ ആ വിവാഹത്തിന് വരുമോ എന്നറിയില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ ശ്രമിക്കാം. മാക്സിമം അവളെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരാൻ നോക്കാം." അവൻ ഉറപ്പ് പറഞ്ഞു. "രണ്ടു ദിവസത്തെ ചടങ്ങുകളും മറ്റുമൊക്കെയുണ്ട് മോഹിനിയുടെ വിവാഹത്തിന്. മൂന്നാം നാൾ ആണ് താലികെട്ട്. വൈകീട്ട് റിസപ്‌ഷനും ഉണ്ട്. ഇവയിൽ എല്ലാത്തിലും ചേച്ചി പങ്കെടുക്കണം. ചേച്ചിയുടെ ഈ കണ്ടീഷനും മറ്റുമൊക്കെ ഞാൻ അവരോടൊക്കെ അവതരിപ്പിച്ചോളാം. ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടാവാതെ നോക്കാം." അരുണ പറഞ്ഞു. പ്രസാദ് ശിരസ്സാട്ടുക മാത്രം ചെയ്തു. എന്തു പറയണമെന്നോ ചെയ്യണമെന്നോ അറിയാതെ തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മാളവിക തമ്പുരാട്ടിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് പ്രസാദ് നിന്നു : "അമ്മയുടെ മാനസികാവസ്ഥ എനിക്ക് മനസ്സിലാവും. ഭദ്രയെ എത്രയും വേഗം തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമമാണ് എന്റേത്. തീർച്ചയായും അവൾ വരും. അമ്മയുടെ പ്രാർത്ഥന അവൾക്കൊപ്പം ഉണ്ടായാൽ മാത്രം മതി." നിറ കണ്ണുകളോടെ ഒരു നോട്ടം. അത്രമാത്രമായിരുന്നു മാളവികയുടെ മറുപടി. ഒടുവിൽ രണ്ടു നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രസാദ് ഭദ്രയും കുഞ്ഞിയുമൊത്ത് തിരികെ അഴിയിക്കൽ തറവാട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ അമ്മയും അനുജത്തിയും വിതുമ്പുകയായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥ ഒരു അമ്മയ്ക്കും വരുത്തല്ലേ എന്ന് ആ തമ്പുരാട്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുക പോലും ചെയ്തു. ((തുടരും)) രചന : കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ