തങ്കകിനാവ് Part 3 പെട്ടെന്ന് ഒരോട്ടോ അവർക്ക് മുമ്പിൽ വന്നു നിർത്തി മക്കളെ എങ്ങോട്ട് പോകുവാ ?? എന്തിനാ കരയുന്നത് ?? ഓട്ടോക്കാരൻ ചോദിച്ചു. ഞങ്ങൾ അമ്മമ്മയുടെ വീട്ടിൽ പോകുവാ.. അപ്പു കണ്ണുനീരോടെ പറഞ്ഞു. അപ്പു കരയുന്നത് കണ്ട് ചുണ്ട് പിളർത്തി കരയാൻ തുടങ്ങുകയാണ് പാറു എവിടെയാ അമ്മമ്മയുടെ വീട്?? ഓട്ടോക്കാരൻ ചോദിച്ചു അറിയില്ല... അപ്പുവിന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി. നിങ്ങളുടെ കൂടെ ആരുമില്ലേ?? ഇല്ല. ഞാനും പാറുവും ബസിലാ വന്നത്, ബസ്സ് ഇറങ്ങിയിട്ട് അമ്മമ്മയുടെ വീട് കണ്ടില്ല. മക്കൾ വീട്ടിൽ നിന്നും പോരുന്നത് ആരും കണ്ടില്ലേ ?? ങ്‌ഹൂം... അവൻ ഇല്ലെന്നു തലയാട്ടി. നിങ്ങൾ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറൂ. മാമൻ അമ്മമ്മയുടെ വീട്ടിൽ ആക്കി തരാം. അയാൾ പറഞ്ഞു. കുട്ടികൾ ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി. ഓട്ടോ അതിവേഗം അവിടെനിന്നും പാഞ്ഞുപോയി. ഇതിനോടകം കുഞ്ഞുങ്ങളെ കാണാനില്ലെന്ന് പേരിൽ അവരുടെ ഫോട്ടോയും വെച്ച് ഒരുപാട് പോസ്റ്റുകൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെ കറങ്ങി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബസ്റ്റാൻഡിൽ എത്തി ചായ കുടിക്കാൻ കയറിയ കണ്ടക്ടർ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോഴാണ് കുട്ടികളുടെ ഫോട്ടോയും വച്ച് കാണാനില്ല എന്ന വാർത്ത കണ്ടത്. അയ്യോ...ഇവർ ബസിൽ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ, അയാൾ വേഗം അത് അടുത്തിരുന്നു ചായ കുടിക്കുന്ന ഡ്രൈവറെ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. എടാ... ഈ കുട്ടികൾ നമ്മുടെ ബസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.കൂടെ ഒരു സ്ത്രീയും ഉണ്ടായിരുന്നു ആ സ്ത്രീ ഇറങ്ങിയ ഒപ്പം തന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങളും ഇറങ്ങിയല്ലോ. അവർ വേഗം ആ ഫോട്ടോയ്ക്ക് താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചുകാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. കുട്ടികൾ ഇറങ്ങിയ സ്ഥലവും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അതിൻപ്രകാരം പോലീസ് അവിടെത്തി അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും കുട്ടികളെ കണ്ടെത്താനായില്ല. ആ പ്രദേശവാസി തന്നെയായിരുന്ന, കുട്ടികൾക്കൊപ്പം ബസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീയെ കണ്ടെത്തി ചോദ്യം ചെയ്തെങ്കിലും, കുഞ്ഞുങ്ങൾ അവർക്കരുകിൽ സീറ്റിൽ വന്നിരുന്നതാണെന്നും കുട്ടികളുടെ അച്ഛൻ പിന്നിലിരിപ്പുണ്ടെന്നാണ് ആൺകുട്ടി പറഞ്ഞതെന്നും ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു ആ സ്ത്രീ വല്ലാതെ ഭയന്നു പോയിരുന്നു അവർ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കയറുന്നത്. കുട്ടികൾ നിങ്ങൾക്കൊപ്പം അല്ലേ ഇറങ്ങിയത് എന്ന് ചോദ്യത്തിന്, അവർ ഇറങ്ങുന്നത് താൻ കണ്ടിരുന്നു എന്നാൽ അവരുടെ അച്ഛൻ കൂടെയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് താൻ പിന്നീട് അവരെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ലെന്നും, ജോലി സ്ഥലത്തേക്ക് വേഗം പോവുകയായിരുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു. ബസ്സിലെ ക്യാമറ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് മനസ്സിലായി.ആ സ്ത്രീയുടെ അരികിലേക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾ വന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ ഇറങ്ങിയ സ്ഥലത്തെ സിസിടിവി ക്യാമറയിൽ നിന്നും കിട്ടിയ വിവരങ്ങൾ വച്ച്, കുട്ടികളോട് സംസാരിച്ച് അവരെ കയറ്റിക്കൊണ്ടുപോയ ഓട്ടോറിക്ഷക്കാരനെ കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണം തുടങ്ങി. ഓട്ടോയുടെ നമ്പർ മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു,അതുകൊണ്ട് തന്നെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്താനാവുമെന്നറിയാതെയവർ കുഴങ്ങി. അത്രയും രാവിലെ, അതും അത്രയേറെ തിരക്കുള്ള സമയത്ത് പൊതുനിരത്തിലൂടെ നമ്പർ മറക്കപ്പെട്ട രീതിയിൽ ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ പോയിട്ടും ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടില്ലേ എന്നുള്ള ചിന്ത അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. നമ്പർ മറക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ തീർച്ചയായുംഎന്തെങ്കിലും കള്ളത്തരം കാണിച്ചിട്ടാവാം ആ ഓട്ടോക്കാരൻ വന്നിട്ടുള്ളത്. പത്തുകിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിൽ നിന്നാണ് കുട്ടികളെ കാണാതായിരിക്കുന്നത്. വിപിൻ കുട്ടികളെ തിരഞ്ഞു പോയിരിക്കുകയാണ്, അനുപമ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. വിപിന്റെ ബന്ധുക്കൾ വന്നിട്ടുണ്ട്. അനുപമയ്ക്ക് അമ്മ മാത്രമേയുള്ളൂ.. കുട്ടികൾക്ക് അമ്മമ്മയെ വലിയ കാര്യമാണ്. വെക്കേഷനായാൽ കുട്ടികളെ രണ്ടുപേരെയും അനുപമ അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കാറുണ്ട്. സ്നേഹവും പരിചരണവും ഒക്കെ ധാരാളമായി അമ്മമ്മയിൽ നിന്നും കിട്ടുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് അമ്മമ്മയെയാണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം. അവർ താമസിക്കുന്ന ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും ഏകദേശം എൺപതു കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് അമ്മമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് രണ്ട് കുട്ടികളെയും കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്ത് പോകാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൊണ്ട് അനുപമ വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ മിക്കവാറും ബസ്സിലാണ് പോകുന്നത് ആ ഓർമ്മ വെച്ചിട്ടാണ് കുട്ടികൾ ബസ്സിൽ കയറിയത്. പക്ഷെ എവിടാണ് വീടെന്നോ, ഏത് ബസ്സിലാണ് കയറേണ്ടതെന്നോ ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. കേവലം ആറ് വയസ്സുമാത്രമുള്ള അപ്പു അത്രയൊന്നും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. അവന്റെ വിചാരം ബസിൽ കയറി ഇറങ്ങിയാൽ അമ്മമ്മയുടെ വീടെത്തി എന്നാണ്. കുട്ടികളെ കാണാനില്ലെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ് അനുപമയുടെ അമ്മ ഭാരതി അവിടേക്കു വന്നു. അവർ ആകെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടിക്കൊണ്ടാണ് വന്നത് അവരുടെ ജീവനായിരുന്നു ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾ. ഓരോ വെക്കേഷനുമാവാൻ കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു അവർ. കുട്ടികൾ ചെല്ലുമ്പോഴാണ് ആ വീടുണരുന്നത്. പാടത്തും തൊടിയിലുമെല്ലാം അമ്മമ്മക്കൊപ്പം നടക്കുന്നതും, അമ്മമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കഥകൾ കേട്ടുറങ്ങുന്നതും കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ഒത്തിരിയിഷ്ട്ടമായിരുന്നു. വിപിനേക്കാളും അനുപമയേക്കാളും കുട്ടികൾക്ക് പ്രിയം അമ്മമ്മയോടായിരുന്നു. 💚💚💚💚💚💚💚💚 സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം കുഞ്ഞുങ്ങളെ അന്വേഷിച്ചു നടന്നിരുന്ന വിപിൻ നിരാശയോടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തിരികെ വന്നു. വിപിന്റെ വീട്ടുകാർ അനുപമയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കുട്ടികൾ അൽപ്പം മുതിരുന്നത് വരെ ഇവൾക്ക് ജോലി വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാമായിരുന്നല്ലോ,സർക്കാർ ജോലി ഒന്നുമല്ലല്ലോ. അപ്പോൾ അതുങ്ങളെ നോക്കാൻ മടി. അതെങ്ങനാ ഇപ്പോഴത്തെ പെണ്ണുങ്ങൾ മക്കളെ നോക്കുമോ?? കുഞ്ഞുങ്ങൾ അല്പം വളരുന്നത് വരെ അമ്മമാരുടെ പരിചരണം ആവശ്യമാണ്. ആരൊക്കെ നോക്കിയാലും അമ്മ നോക്കുന്നത് പോലെ ആകുമോ. കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ ഏറി വന്നു അനുപമ അതിനൊന്നും മറുപടി പറയാൻ പോയില്ല. അവളുടെ ഉള്ളം മുഴുവനും മക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള ആധി ആയിരുന്നു. അവർ എവിടെയാകും ??ആരെങ്കിലും ഉപദ്രവിച്ചിരിക്കുമോ?? അവർ അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചു കരയുന്നുണ്ടാകുമോ?? ഈശ്വരാ... എന്റെ മക്കൾ... അവൾ ആർത്തലച്ച് കരഞ്ഞു. കുട്ടികളെ സൂക്ഷിക്കാതെ ഇപ്പോൾ കിടന്നു മോങ്ങിയിട്ട് എന്ത് കാര്യം. ബന്ധുക്കൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. അതുകൂടി കേട്ടതോടെ വിപിൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കാമോ നിങ്ങൾക്ക് കുറ്റപ്പെടുത്തി രസിക്കാനുള്ളതല്ല ഈ സമയം. കാണാതായത് ഞങ്ങടെ മക്കളെയാണ്. ഒറ്റയെണ്ണത്തിനേം ഇവിടെ കാണരുത് ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങിക്കോളണം എല്ലാവരും.. അവൻ അലറി... അവനെ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവന്റെ ആ ഭാവവും, ദേഷ്യപ്പെടലും കണ്ട് എല്ലാവരും ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി. അവൻ വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു. വിപിനും, അനുപമയും, ഭാരതിയും മാത്രം അവിടെ അവശേഷിച്ചു. നേരം ഇരുണ്ടു തുടങ്ങി... അമ്മേ ഇവളെ നോക്കിക്കോളണം, എന്റെ സുഹൃത്ത് വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്, അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം. ശരി.. വിപിൻ താഴേക്ക് പാഞ്ഞു. ദൈവമേ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കിട്ടിക്കാണണം. അത് പറയാൻ ആയിരിക്കണമേ വിളിക്കുന്നത്‌. ഭാരതി കൈകൾ തൊഴുതു പ്രാർത്ഥിച്ചു. 💚അച്ചു #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ 💚💚💚💚 തുടരും.