#😭 നേരിട്ടത് കടുത്ത ഒറ്റപ്പെടൽ; കരയിക്കുന്ന വെളിപ്പെടുത്തലുമായി കിച്ചു സുധി ഒരു ദിവസം അച്ഛൻ എന്നോട് തീർത്തു പറഞ്ഞു, "ഷൂട്ടുണ്ട്, നീ വരണ്ട, അച്ഛൻ തനിച്ച് പൊയ്ക്കോളാം." സത്യത്തിൽ എന്നെ ഷൂട്ടിന് കൊണ്ടുപോകുന്നത് രേണു അമ്മയ്ക്ക് തീരെ താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു, അതിന്റെ പേരിൽ രൂക്ഷമായ തർക്കങ്ങൾ വരെ ഉടലെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ആർക്കും എന്നെ വേണ്ടാത്ത അവസ്ഥയിൽ മാനസികമായി ഞാൻ അത്രമേൽ തകർന്നുപോയിരുന്നു. എങ്കിലും ഏത് ഇരുട്ടിലും എനിക്ക് വിളിക്കാനും സങ്കടം പങ്കുവെക്കാനും അച്ഛനുണ്ടെന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസമായിരുന്നു എന്റെ ഏക പിടിവള്ളി. ആ ഷൂട്ടിന് പോയ രാത്രി അച്ഛൻ എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ നാല് മണിക്ക് എത്തുമെന്നും ചങ്ങനാശേരിയിൽ വന്ന് കൂട്ടണമെന്നും. കൃത്യം നാല് മണിക്ക് ഞാൻ അച്ഛനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചെങ്കിലും മറുപടിയുണ്ടായില്ല. ഷൂട്ട് കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ അച്ഛൻ തളർന്നുറങ്ങാറുള്ളത് പതിവായതുകൊണ്ട് ആ നിശബ്ദതയിൽ ഞാനും വീണ്ടും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. എന്നാൽ അല്പം കഴിഞ്ഞ് അമ്മ പരിഭ്രാന്തിയോടെ എന്നെ തട്ടിവിളിച്ച് അച്ഛന് എന്തോ ആപത്ത് സംഭവിച്ചെന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ അച്ഛനെ ബന്ധപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ നിശ്ചലമായിരുന്നു. ആളുകൾ വീട്ടിലേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്നത് കണ്ട് അസ്വസ്ഥനായി ഞാൻ അനൂപേട്ടനെ വിളിച്ചു. "രക്ഷിക്കാൻ പറ്റിയില്ലെടാ, സോറി" എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഫോൺ മുറിച്ചപ്പോൾ ലോകം കീഴ്മേൽ മറിയുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി, ആ വേദനയിൽ ഞാൻ ഫോൺ നിലത്തെറിഞ്ഞു. കാലിന്റെ നഖം മുതൽ ശരീരം ആകെ മരവിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്. എന്നെ വണ്ടിയിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകുമ്പോഴും ഇതെല്ലാം അനൂപേട്ടൻ എന്നെ കളിപ്പിക്കാൻ കെട്ടിയാടുന്ന നാടകമാണോ എന്ന് പോലും ഞാൻ സംശയിച്ചു. കൂടെയുള്ളവർ കാറിൽ ആഘോഷം നടത്തുമ്പോൾ, അനിയൻ റിഥപ്പന്റെ ഭാവിയും വരാനിരിക്കുന്ന ശൂന്യമായ ജീവിതവും ഓർത്ത് ഞാൻ ഉള്ളുരുകി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അതിനിടയിൽ അവർ ഒരു ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിൽ കയറി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഒരു തുള്ളി തുപ്പലിറക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അത്രയും കഠിനമായ വേദന എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ കടുത്ത ആഘാതത്തിൽ ഇന്നും ഒന്നിനോടും പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാത്ത മരവിപ്പിലാണ് ഞാൻ. ആശുപത്രിയിൽ എത്തുന്ന നിമിഷം വരെ ഇതെല്ലാം ഒരു 'പ്രാങ്ക്' ആയിരിക്കണേ എന്ന് ഞാൻ അതിതീവ്രമായി ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും, ടിവിയിൽ തെളിഞ്ഞ ആ വാർത്ത കയ്പ്പേറിയ സത്യം എന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. മോർച്ചറിയിലെ ആ തണുത്ത മുറിയിൽ അച്ഛന്റെ ശരീരം കണ്ടപ്പോൾ ഇനി എനിക്ക് ആരുണ്ടെന്ന ചോദ്യം എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി. അച്ഛന്റെ ഭൗതിക ശരീരം കൊല്ലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് ഞാൻ വാശിപിടിച്ചെങ്കിലും കൂടെയുള്ളവർ ക്രൂരമായി അതിനെ എതിർക്കുകയും എന്റെ ഫോൺ വരെ തട്ടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഒടുവിൽ അനൂപേട്ടൻ ശക്തമായി ഇടപെട്ടതുകൊണ്ടാണ് അന്ന് രാത്രി അച്ഛനെ കൊല്ലത്ത് എത്തിക്കാനായത്. ചടങ്ങുകളെല്ലാം അവസാനിച്ചപ്പോൾ അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ ഒരു ലക്ഷത്തി എൺപതിനായിരം രൂപയുടെ ബില്ല് എന്റെ കയ്യിൽ തന്ന് അത് ചാനലുകാരിൽ നിന്ന് ഈടാക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ അനൂപേട്ടന്റെ അശ്രാന്ത പരിശ്രമത്തിലൂടെയാണ് ആ തുക ലഭിച്ചത്. അച്ഛന്റെ മരണം കഴിഞ്ഞ് നിമിഷങ്ങൾക്കകം എല്ലാവരും എന്നെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിയുന്ന ആത്മസംഘർഷം കാരണം ഞാൻ മയക്കുമരുന്നിന്റെ ലോകത്തേക്ക് അഭയം തേടി. വീട്ടിൽ മിണ്ടാൻ പോലും ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ അർദ്ധരാത്രി കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നത്. എന്റെ പ്ലസ് ടു പഠനം പോലും അനിശ്ചിതത്വത്തിലായി. പിന്നീട് കൊല്ലത്ത് അച്ഛന്റെ കർമ്മങ്ങൾക്കായി പോയപ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹം എന്താണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ജോലിക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങിയ എന്നെ വീഡിയോ കോളിലൂടെ കണ്ട് ഹൃദയം തകർന്ന വല്യമ്മയാണ് എന്നെ കൊല്ലത്തേക്ക് തിരികെ വിളിച്ചത്. ഞാൻ കൊല്ലത്ത് നിന്ന് പഠിക്കുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ വീട്ടുകാർക്ക് ഒരൊറ്റ എതിർപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, കാരണം അത്രത്തോളം അവർ എന്നെ അവഗണിച്ചിരുന്നു. ചാനലുകാർ പിന്നീട് വീട് വെച്ച് തരാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ റിഥപ്പനും എനിക്കും വേണ്ടി അവർക്കൊപ്പം നിൽക്കാൻ തയ്യാറാകാതെ സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാനാണ് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചത്. കൊല്ലത്തെത്തിയതോടെ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി മാറി. ആത്മാർത്ഥതയുള്ള സുഹൃത്തുക്കളെ ലഭിച്ചതോടെ ലഹരിയുടെ കരാളഹസ്തങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി ഞാൻ സമാധാനം കണ്ടെത്തി. രേണു അമ്മയുമായി ഇപ്പോൾ വൈകാരികമായ ബന്ധമൊന്നുമില്ല, അവർ അവരുടെ വഴിയെ പോകുന്നു. എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ മാതാപിതാക്കൾ പോലും എന്നെ ഒരു മോശക്കാരനായി മുദ്രകുത്തുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഇതെല്ലാം തുറന്നു പറയാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച കൊടിയ വേദനകളുടെ വെറും ഇരുപത് ശതമാനം മാത്രമാണ് ഇപ്പോൾ പുറംലോകം അറിഞ്ഞത്. ഇത്രയും അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊണ്ട സ്ഥിതിക്ക് ഇനി ആരുടെയും സഹായമില്ലാതെ ധൈര്യത്തോടെ ഞാൻ മുന്നോട്ട് പോകും.