ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/609wdnM?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 14 തരുൺ ശരവേഗത്തിൽ പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. സെക്കന്റുകൾക്കകം ഓടിക്കിതച്ച് ഗേറ്റിനരികിലേക്ക് ചെന്നെത്തിയെങ്കിലും താറിന്റെ പൊടി പോലും കാണാനില്ലായിരുന്നു. അരിശത്തോടെ പല്ലിരുമ്മിക്കൊണ്ട് മുഷ്ടി ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച് അവൻ നിലത്ത് ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. അല്പനേരത്തെ അന്ധാളിപ്പിനു ശേഷം തരുൺ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു. ഓടിച്ചെന്ന് മുറിക്കകത്തെ സകലതും വലിച്ച് വാരി താഴെയിട്ട് കൊണ്ട് തരുൺ എന്തോ പരതുകയായിരുന്നു. "എന്താ അണ്ണാ നോക്കുന്നെ ?" ചോദിച്ചതേ ചോട്ടുവിന് ഓർമ്മയുള്ളു. തരുൺ അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞ് കുത്തിനു പിടിച്ച് ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തിക്കൊണ്ട് അലറി. "എവിടെടാ പട്ടീ താറിന്റെ ചാവി??!" അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ചീറുകയായിരുന്നു തരുൺ. ചോട്ടുവിന്റെ കണ്ണിൽ ഭയം മിന്നിമറഞ്ഞു. "എ... എനിക്കറിയില്ല അണ്ണാ. ഞാനെങ്ങനെ കാണാനാ... ഞാൻ ഉറങ്ങുവല്ലാരുന്നോ " ചോട്ടു വിറയാർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ തരുൺ പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ട് അവനിലുള്ള പിടുത്തം അയച്ചു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വെരുകിനെ പോലെ അവൻ അല്പനേരം ആ മുറിയിൽ നെട്ടോട്ടം ഓടി നടന്നു. പെട്ടെന്നവൻ റൂമിന് വെളിയിലേക്കോടി. "എവിടെടാ ആ മാനേജർ! ?" ഇരുകൈകളും മേശയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ട് റിസപ്ഷനിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന പയ്യനോട് തരുൺ ആക്രോഷിച്ചു! "എ... എന്താ സർ പ്രശ്‌നം" ഭയന്നു പോയിരുന്നു ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ. "പ്രശ്‌നം അറിഞ്ഞാലേ നീയൊക്കെ മാനേജറിനെ വിളിക്കുവൊള്ളോ " വലം കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ട് ആ പയ്യന്റെ കോളറിൽ തരുൺ പിടുത്തമിട്ടു. "അണ്ണാ! എന്താ അണ്ണാ കാണിക്കുന്നത്. ശ്ശെ... വിടവനെ " ചോട്ടു ഓടിച്ചെന്ന് തരുണിന്റെ കരങ്ങളിൽ നിന്നും ആ റിസപ്ഷനിസ്റ്റിനെ മോചിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും രണ്ട് മൂന്ന് സ്റ്റാഫും അവർക്ക് ചുറ്റും ഓടി അടുത്തിരുന്നു. "ഇപ്പൊ… ദേ ഇപ്പൊ കാണണം എനിക്കവനെ! വിളി വിളി വിളി! ഞാനാരാ, ആരോടാ നിന്റെയൊക്കെ ഈ കളി എന്നൊന്നും നിനക്കറിയില്ല!" വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് തരുൺ അവർക്ക് നേരെ ഭീഷണി സ്വരം മുഴക്കി. പരിഭ്രമത്തോടെ ആ യുവാവ് ഫോണെടുത്ത് വേഗം ചെവിയോട് ചേർത്ത് വെച്ചു. ശബ്ദം കുറച്ച് എന്തല്ലാമോ അവൻ ഫോണിലൂടെ പറയുന്നത് തരുൺ നെറ്റിചുളിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ. സർ ഇപ്പൊ എത്തും " രണ്ട് നിമിഷത്തിന് ശേഷം ചോട്ടുവിന്റെ നേരെ നോക്കിയാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്. ചോട്ടു തരുണിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "അണ്ണൻ വന്നേ. പോലീസ് കേസ് ആയാലും പ്രശ്നവാ. അറിയാല്ലോ... കേരളമാണ്" ചോട്ടു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ ബോധോദയം വന്നപോലെ തരുൺ ചുറ്റിലുമൊന്ന് നോക്കി. കൂടി നിന്ന സ്റ്റാഫുകൾ എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം തങ്ങളിലേക്കാണ്. തരുൺ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. പെട്ടെന്നാണ്‌ ഒരു ബുള്ളറ്റിന്റെ പടപടശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങിയത്. ഞെട്ടി നോക്കിയ അവർ ഗേറ്റ് കടന്ന് കയറി വരുന്ന ആ എൻഫീൽഡ് ഹിമാലയ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സച്ചുവേട്ടനാണ്‌. ഒരു ഇരയെ കടിച്ചുപിടിച്ച് നടന്നടുക്കുന്ന പുലിയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു ആ മുഖം. “എവിടെ ആ കന്നഡിക പട്ടികൾ ?” ബുള്ളറ്റ് നിർത്തിയതും, റിസപ്ഷനിലേക്ക് നോക്കി ഒരൊറ്റ അലർച്ചയായിരുന്നു അയാൾ! *** *** *** മിശ്വ പതിയെ കണ്ണ് തിരുമ്മി തുറന്നു. മലർന്ന് കിടന്ന് സീലിങ്ങിലേക്ക് നോക്കിയ അവൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ചുറ്റിലും നോക്കുകയായിരുന്നു. സ്വയം എവിടെയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ തന്നെ അവൾക്ക് രണ്ട് നിമിഷം വേണ്ടി വന്നു. ഹർഷന്റെ ബംഗ്ലാവിലെ മൂന്നാമത്തെ നിലയിലെ അതിമനോഹരമായ മുറി! താൻ കിടന്നുറങ്ങിയ പതുപതുത്ത ആ മെത്തയിലേക്ക് അവളൊന്ന് തല തിരിച്ച് നോക്കി. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഇത്രയും നല്ലൊരിടത്ത് ഉറങ്ങുന്നത്. എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ... മിശ്വയുടെ മിഴികൾ മുറിയുടെ ഒരു വശത്ത് ഭംഗിയായി സെറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന കൗച്ചിന് മുന്നിലെ കുഞ്ഞു ടേബിളിൽ എത്തി നിന്നു. പ്രഭാതഭക്ഷണം അവിടെ തയ്യാറായിരുന്നു. അവൾ പുരികം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ഡോറിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. പക്ഷേ അത് അടഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. മിശ്വ മെല്ലെ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. ആ വലിയ മുറിയുടെ അങ്ങേ അറ്റത്തെ ഡ്രെസ്സിങ്ങ് ഏരിയയും കഴിഞ്ഞുള്ള ബാത്‌റൂമിനരികിലേക്ക് അവൾ നടന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രി മുറി പരിചയപ്പെടുത്തി തരുമ്പോൾ ഹർഷൻ കാണിച്ചു തന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ താനീ ബാത്ത് റൂം തിരഞ്ഞു കണ്ടുപിടിക്കാൻ തന്നെ മണിക്കൂറുകൾ എടുത്തേനേ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു. ബാത്ത് റൂമിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് നോക്കിയ മിശ്വ, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അമ്പരന്ന് പോകുകയായിരുന്നു! കല്ലഹള്ളിയിലെ തങ്ങളുടെ വീടിന്റെ മുഴുവൻ ഭാഗമെടുത്താലും ഈ ബാത്‌റൂമിന്റെ പകുതി വരില്ല. അവൾ അതിനുള്ളിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെച്ചു. വാഷ് ഏരിയയിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുൻപിൽ ചെന്ന് അവൾ അല്പനേരം സ്വന്തം പ്രതിബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു... നാളുകൾക്ക് ശേഷം നല്ലൊരു ഉറക്കം ലഭിച്ചതിന്റെ സംതൃപ്തി ഉണ്ട് മുഖത്ത്. പക്ഷേ, നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ചിന്തകൾ കടിഞ്ഞാണ് പൊട്ടിയ കടിഞ്ഞാൺ പൊട്ടിയ ഒരു കുതിര കണക്കെ പായാനാരംഭിച്ചു. സത്യമാണോ മിഥ്യയാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കാത്ത സാഹചര്യങ്ങൾ... ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് വാഷ്ബേസിന്റെ താഴെയുള്ള ഡ്രോയർ അവളൊന്ന് വലിച്ചു നോക്കി. ഹോൾഡറിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഇലക്ട്രിക്ക് ടൂത്ത് ബ്രഷ് കണ്ട് മിശ്വയുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു പോയി. അതെടുത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി അല്പനേരം നിന്നു അവൾ. ജീവിതത്തിലാദ്യമായാണ് അങ്ങനെ ഒരു സാധനം അവൾ കാണുന്നത്. ഓൺ ചെയ്യാതെ സാധാരണ ബ്രഷ് കൊണ്ട് പല്ല് തേക്കുന്ന പോലെ അത് വെച്ച് അവൾ തേച്ചു. ചില്ല് കൂട്ടിനുള്ളിലെ ടോയ്ലറ്റ് ഏരിയയിലേക്കും അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾക്ക് ശേഷം തിരിച്ച് മുറിയിലേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ മരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പായിരുന്നു അതിനുള്ളിൽ. മിശ്വ വിറച്ചു. ഓണായി കിടക്കുന്ന എസിയിലേക്ക് നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കിനിൽക്കാനേ അവൾക്കായുള്ളൂ. അതിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എങ്ങനെയാണെന്നൊന്നും അവൾക്കൊരു പിടിയുമില്ല. തണുപ്പ് സഹിക്കാനാവാതെ ഇരുകൈകളും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്ന ബെഡിലേക്ക് മിശ്വയുടെ കണ്ണുകൾ ചെന്നെത്തി നിന്നത്. അവൾ ചെന്ന് വിരിപ്പ് വൃത്തിയാക്കി വെച്ചു. തന്നേക്കാൾ ഇരട്ടി ഭാരം വരുന്ന ബ്ലാങ്കറ്റ് ഒന്നുയർത്താൻ പോലും ആയില്ല അവൾക്ക്. മടക്കാൻ സാധിക്കില്ലെന്ന് മനസ്സിലായതും അത് ഉരുട്ടി ഒരു പന്ത് പരുവത്തിൽ ആക്കിക്കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്തേക്ക് നീക്കി വെച്ചു. ശേഷം കൗച്ചിനരികിലെ ഭക്ഷണത്തിനരികിലേക്ക് നടന്നു. നന്നായി വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു മിശ്വക്ക്. ധനേഷ് രാജയെ എതിർത്ത് പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ പോലും തനിക്കിത്ര വിശപ്പനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് അവളോർത്തു. ടേബിളിൽ ഭംഗിയായി സെർവ്വ് ചെയ്ത് വെച്ചിരിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിലേക്കവൾ നോക്കി. ടോസ്റ്റ് ചെയ്ത ബ്രെഡിനൊപ്പം വെച്ചിരിക്കുന്ന സണ്ണി സൈഡ് അപ്പ് കണ്ട അവൾക്ക് ഓക്കാനമാണ് വന്നത്! മിശ്വ ചുണ്ട് പിളർത്തി. പ്ലേറ്റിനരികിൽ അടച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ ഗ്ലാസിലെ ഓറഞ്ച് ജ്യൂസിലേക്ക് കണ്ണ് പാളിയപ്പോൾ അത് എടുത്ത് അവൾ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു. ഒപ്പം, അതിനരികിൽ ബൗളിൽ പകർന്നു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഫ്രൂട്ട്സ് സാലഡും എടുത്ത് കഴിച്ചു. കൈകാലുകൾ തണുത്ത് വിറക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോകാൻ മിശ്വക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ല. അവൾ മുറിക്കുള്ളിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു. അപ്പോഴാണ്, മുറിയുടെ വടക്കു ഭാഗത്തുള്ള വലിയ ഒരു ജാലകം അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. അവൾ അങ്ങോട്ട് നടന്ന് അതിന്റെ കുറ്റി അഴിച്ച് മലർക്കേ തുറന്നു. മിശ്വയുടെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി! ഒരു മനോഹര ക്യാൻവാസിലെ ഛായാ ചിത്രം പോലെ, ആ വീടിന്റെ കോമ്പൗണ്ട് അതിസുന്ദരമായിരുന്നു. അങ്ങിങ്ങായി വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള അലങ്കാര വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് സമൃദ്ധമായ, പച്ചപ്പുൽമേടുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കൃതമായ, അറ്റമില്ലാത്ത ഗ്രൗണ്ട്... പൂത്ത് നിൽക്കുന്ന പല നിറത്തിലുമുള്ള പുഷ്പ്പങ്ങൾക്ക് മീതെ കിളികളും ചിത്രശലഭങ്ങളും മൂളിപ്പറന്ന് ഉല്ലസിക്കുന്നു... വർണ്ണശളഭമായ ആ പൂന്തോട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ഉലാത്തുന്ന മയിലുകൾ, കുറുകി വിളിക്കുന്ന പ്രാവുകൾ, അതിന്റെ ഒരു വശത്തായുള്ള കൃത്രിമ അരുവിയിൽ തട്ടിപ്പിടയുന്ന അരയന്നങ്ങൾ... മിശ്വയുടെ മിഴികൾ കുളിർന്നു പോയി. താൻ മരിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ടോ എന്ന് പോലും അവൾ സംശയിച്ചു പോയി. കോമ്പൗണ്ടിൽ നിന്നും അല്പം മാറിയുള്ള കുഞ്ഞൊരു മൊട്ടക്കുന്നിന്റെ ഒത്തനടുക്കായി നിലത്ത് വരഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭീമകാരൻ 'H' ലേക്കും മിശ്വയുടെ മിഴികൾ സഞ്ചരിച്ചു. അതെന്തിനുള്ളതാണ് ? ഇതേതു സ്ഥലമാണ് ? ഇത്രയും മനോഹാരിത നിറഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങളും ഈ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടോ ? മുറിയിലെ തണുപ്പ് അസ്സഹനീയമായി തോന്നിയതും, വലതു വശത്ത് കണ്ട ബാൽക്കണിയിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്ന് മിശ്വ വേഗം അങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി നിന്നു. ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ചുറ്റിലുമുള്ള കാഴ്ച്ച ആസ്വദിക്കുമ്പോഴാണ് മിശ്വയുടെ മിഴികൾ താഴേക്ക് പാഞ്ഞത്. ഒന്നാം നിലയിലെ സ്വിമ്മിംഗ് പൂൾ അവിടെ നിന്നും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. തെളിഞ്ഞ് സ്ഫടികസമാനമായ, തീർത്തും നിശ്ചലമായ വെള്ളം . അതിന്റെ മധ്യഭാഗത്തായി ഒരു ഡോൾഫിന്റെ പ്രതിമയും, അതിന്റെ വായിൽ നിന്നും മുകളിലേക്കുയരുന്ന ജലസ്തംഭവും അവളിൽ കൗതുകമുണർത്തി. ആ വെള്ളം പോയി വീഴുന്നത് മറ്റൊരു ചെറിയ പൂളിലാണ്‌. ഏതു ദിശയിൽ നോക്കിയാലും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ മനോഹര കാഴ്ച്ചകളാണ്‌. വിരലുകൾ, ബാല്ക്കണിയുടെ കൈവരിയിൽ ഇറുക്കെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് മിശ്വ കണ്ണുകളടച്ചു. ഇതെന്തൊക്കെയാണീശ്വരാ ഈ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ? ആ സാധു പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകാനാരംഭിച്ചു... കൺപോളകൾ സാവധാനം തന്നെ പുറകോട്ടു തള്ളുന്നതായി തോന്നി അവൾക്ക്. തല പുറകോട്ടു ചെരിഞ്ഞു പോകുന്നു...കണ്ണുകൾ പുറകിലേക്ക് മറിഞ്ഞു പോകുന്നു.. കൈവരിയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വിരലുകൾ ഏതു നിമിഷവും വിർട്ടുപോകാം എന്ന അവസ്ഥയിലാണ്‌. അർദ്ധബോധാവസ്ഥയിലായിരിക്കുന്നു മിശ്വ ഇപ്പോൾ. പെട്ടെന്ന്! താഴെ നിന്നും കേട്ട എന്തോ ഒരു ശബ്ദമാണ്‌ അവളെ ഉണർത്തിയത്. മുഖത്ത് ഒരടി കിട്ടിയതുപോലെ ഞെട്ടി കണ്ണുകൾ തുറന്ന മിശ്വ താഴേക്ക്, സ്വിമ്മിങ്ങ് പൂളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ, ആ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും ചാടിയതെന്നോണം, ഒരു പെൺകുട്ടി മുങ്ങാംകുഴിയിട്ട് താഴേക്ക് പോകുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ഉയരത്തിൽ ചിതറിച്ചെറിച്ച വെള്ളത്തുള്ളികൾ മിശ്വയുടെ മുഖം കുളിർപ്പിച്ചു. ചടുല ചലനങ്ങളോടെ ആ പെൺകുട്ടി, ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ മുകളിലേക്കുയർന്നു വന്ന് ജലപ്പരപ്പിനു മുകളിലേക്കെത്തി, എന്നിട്ട് മലർന്നു നീന്താനരംഭിച്ചു. നന്നായി കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾ. മിശ്വ കണ്ണ് ചുരുക്കി ഒന്നുകൂടി നോക്കി. കറുത്ത സ്വിമ്മിംഗ് സ്യൂട്ടിൽ മെയ്വഴക്കത്തോടെ വെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് വെള്ളത്തിൽ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന ആ രൂപം മിശ്വയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കരിംപൂച്ചയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ഓർമ്മ ഞൊടിയിടയിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ തന്നെ ഒരു ഭാഗം ആയിരുന്ന തന്റെ വളർത്തുപൂച്ചയിലേക്ക്! 'വല്ലി' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോഴേക്കും എവിടെ നിന്നായാലും തന്നിലേക്ക് ഓടിയടുക്കാറുള്ള തന്റെ പൂച്ച. മിശ്വയുടെ ചുണ്ടിൽ അവൾ പോലുമറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. നാളുകൾക്കു ശേഷം! പൂളിലെ പെൺകുട്ടിക്ക് വല്ലിയുടെ ഭാവാദികളാണ്‌. ഒരിക്കൽ വല്ലിയും ഇതുപോലെ ഹേമാവതി പുഴയിൽ വീണിരുന്നു. അവളും ഇതുപോലെ തന്നെ വെട്ടിപ്പിടഞ്ഞു നീന്തി തന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നത് ഓർമ്മ വന്നു മിശ്വയ്ക്ക്. പെടുന്നനെയാണ് ആ പെൺകുട്ടി മുകളിലേക്ക് തലയുയർത്തിയത്. മിശ്വ വേഗം ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അധികരിച്ചിരുന്നു. ഉയർന്നു പൊങ്ങിയ ശ്വാസഗതിയൊന്ന് നേർമ്മയിലായതും നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും, താഴേക്ക് എത്തി നോക്കി. ആ രൂപം അതേ പോസിൽ ആ വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മിശ്വ വിളറിച്ചിരിച്ചു. തിരികെ ലഭിച്ചത് മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു. ഒരു പൂച്ചകുഞ്ഞിന്റെ മുഖഭാവം പോലെ ഓമനത്തം തുളുമ്പുന്ന, സുന്ദരിയായ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ മിഴികളിൽ പക്ഷേ, ഒരു കടുവയുടെ ശൗര്യം ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതായി മിശ്വക്ക് തോന്നി... "ഹായ്... " പുഞ്ചിരിയോടെ ആ പെൺകുട്ടി മിശ്വക്ക് നേരെ കൈ വീശി. മിശ്വയും മെല്ലെ കയ്യുയർത്തി. "ആരാ...?" വീണ്ടും അവളുടെ സ്വരമുയർന്നു. മിശ്വക്ക് ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു. എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവൾ പതുക്കെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു. രണ്ട് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം വീണ്ടും ആ പൂളിലേക്ക് കണ്ണെത്തിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അവിടം ശൂന്യമായിരുന്നു. ചുറ്റിലും നോക്കിയെങ്കിലും ആ പെൺകുട്ടി അവിടെ നിന്നും എങ്ങോ അപ്രത്യക്ഷമായ പോലെ മിശ്വക്ക് തോന്നി. "ഹൂയ് " പെട്ടെന്നാണ് മുറിയിൽ നിന്നുമൊരു സ്വരം കേട്ടത്. ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും മിശ്വ അകത്തേക്ക് കയറി നോക്കി. പൂളിൽ കണ്ട അതേ പെൺകുട്ടി ബെഡിലിരിക്കുന്നു! മനം മയക്കുന്ന അവളുടെ പുഞ്ചിരിയിൽ മിശ്വയും തിരികെ പുഞ്ചിരിച്ചു. നനഞ്ഞോറ്റിയിരിക്കുന്ന അവളുടെ മുടിയിലേക്ക് മിശ്വ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. "എന്തൊരു തണുപ്പാ ഇവിടെ " അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ മിശ്വ ഒന്ന് പരുങ്ങി. "എന്താ പേര് ? " അവൾ എഴുന്നേറ്റ് മിശ്വക്കരികിലേക്ക് നടന്നു. "മിശ്വ " മിശ്വ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഹൃദ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "ആ... ആരാ ?" മിശ്വ പതർച്ചയോടെ ചോദിച്ചു. "ഞാൻ വല്ലി " ആ പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞപ്പോൾ മിശ്വ ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി! തുടരും 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!