വന്നപാടെ കല്യാൺ അവന്തികയെ തേടിയെത്തി. മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കികൊണ്ട് എന്താടോ താൻ ഇന്ന് നേരത്തെ കിടന്നോ…? എന്ന് ചോദിച്ചു. അത് പിന്നെ ഒരു ചെറിയ തലവേദന പോലെ അതുകൊണ്ട് ഇത്തിരി നേരം കിടന്നു എന്നേ ഉള്ളൂ. അവന്തിക എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ ഭക്ഷണം എടുത്തു വയ്ക്കാം കുളിച്ച് വരൂ.. അവള് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അവൻ കുളിക്കാൻ കയറി. ബാത്ത്റൂമിൻ്റെ ഡോർ അടയ്ക്കുമ്പോൾ ഒരു അലർച്ച കേട്ടു അവൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവന്തിക അടുക്കളയിൽ ഒറ്റയ്ക്കാണ് അവനോടി പാഞ്ഞു ചെന്നു നോക്കുമ്പോൾ അവള് ബോധമില്ലാതെ അടുക്കളയിൽ ഫ്രിഡ്ജ്ന് അടുത്ത് കിടക്കുന്നു. അവൻ്റെ ഉള്ളൊന്നു ആന്തി. അവളെ എടുത്തു കൊണ്ട് അവൻ റൂമിലെത്തി കട്ടിലിൽ കിടത്തി മുഖത്ത് വെള്ളം തെളിച്ചിട്ടും അവള് ഉണർന്നില്ല. അവനു ടെൻഷൻ ആയി ആകെ വെട്ടി വിയർത്തു തുടങ്ങി. അപ്പോഴേക്ക് അവള് പതിയെ കൺ തുറന്നു. അവനു ശ്വാസം നേരെ വീണു. ഞാൻ ആകെ പേടിച്ച് പോയ്യല്ലോ ഡോ അവൻ അവളെ എഴുനേൽക്കാൻ സഹായിച്ചു. ഫ്രിഡ്ജ് ഓഫ് ആയിരുന്നു പാത്രം കഴുകിയ നനഞ്ഞ കൈകൊണ്ട് സ്വിച്ച് ഓൺ ആക്കിയപ്പോ ഒന്ന് എർത്ത് അടിച്ചത എന്നും പറഞ്ഞു അവള് കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് അവൻ അത് തടഞ്ഞത്. ഇന്നിനി ഒന്നും ചെയ്യണ്ട ഇവിടെ ഇരിക്ക് ഒക്കെ എനിക്ക് വിട്ടേക്ക് എന്നും പറഞ്ഞു അവൻ അടുക്കളയിൽ പോയി രാത്രിയിലേയ്ക്ക് ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി. പിന്നെ വന്നു കുളിച്ച് അവളെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയി. അവൾക്ക് അപ്പോളും ഒരു മൂകത ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞു സംസാരിക്കാം എന്ന് അവൻ കരുതി. അവൻ സംസാരിക്കാൻ കരുതി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി അവള് മുറിയിൽ തുണികൾ മടക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ വന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവള് തന്നെ സംസാരം തുടങ്ങി. "കല്യാണിന് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നുന്നില്ലേ… അവളുടെ ചോദ്യം അവനു തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതം ആയിരുന്നു. "എത്ര കാലം നമ്മൾ ഇങ്ങനെ വീട്ടുകാരെ പറ്റിച്ചു ജീവിക്കും..!? അവളുടെ വാക്കുകൾ കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. "എൻ്റെ അമ്മ തന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു ലെ". അവൻ എന്തോ മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ ചോദിച്ചു. അവൾക്ക് കള്ളം പറയാൻ തോന്നിയില്ല. "അമ്മയെ തെറ്റ് പറയാൻ പറ്റില്ല കല്യാൺ എല്ലാത്തിനും കരണക്കാരി ഞാനല്ലേ." എനിക്ക്….. അവൾക്ക് അത് പറയാൻ ധൈര്യം വരാതെ ആ വാക്കിനെ അങ്ങനെ തന്നെ അപ്പാടെ വിഴുങ്ങി… അവളുടെ മൂഡ് ഓഫ് ൻ്റേ കാരണം അവനു മനസ്സിലായി അവൻ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ അതിനി ചിന്തിക്കേണ്ട എന്ന താക്കീത് നൽകി ഒരു ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. എന്തോ മറന്ന പോലെ അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു അവളെ തൊട്ടു തൊട്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ മറികടന്ന് അവളുടെ മുറിയിലെ ടേബിളിൽ അവളെ എടുത്തു കൊടുന്ന് കിടത്തിയപ്പോൾ ഊരി വച്ച വാച്ച് എടുത്തിട്ട് അവൻ മുറി വിട്ടിറങ്ങി. അന്നാദ്യമായി അവൾക്ക് അവനോട് ദേഷ്യം തോന്നി. അതിൻ്റെ കാരണം അവള് പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ സ്ത്രീ അവനിൽ നിന്നും എന്തൊക്കെയോ പ്രതീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം തോന്നി. ഒരു തുറന്നു പറച്ചിലിൻ്റെ ശ്രമത്തെ അവൻ നേരത്തെ അപ്പാടെ പൊളിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ എന്നവൾ ഓർത്തു. അവളുടെ ശരീരം ഈ മുറിയിലും മനസ്സ് അവനൊപ്പം അവൻ്റെ മുറിയിലേക്കും പോയി. അന്ന് രാത്രി കല്യാൺ ഉറങ്ങാൻ പാട് പെട്ടു. ബോധം മറഞ്ഞു വീണ അവളെ എടുത്തപ്പോൾ അവനിൽ പടർന്ന അവളുടെ ഗന്ധം അവനിൽ അപ്പോഴും തങ്ങി നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവനു അനുഭവപ്പെട്ടു. ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ച പ്രണയം പുറത്ത് വരാൻ ചങ്ങല പൊട്ടിക്കുന്നതായി അവനു തോന്നി. അതെ സമയം അവനെ നിനച്ചു അവളും ഉറങ്ങാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് അവനെ കാണാൻ തോന്നി അവള് അവൻ്റെ മുറി ലക്ഷ്യം വച്ച് കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു. മുറി ലോക്ക് ചെയ്യുന്ന ശീലം അവനില്ല അവൾക് അതറിയാം. ഒന്ന് എത്തി നോക്കി പോരാൻ പോയതാ ഇരുട്ടും ചെയ്യുന്ന കാര്യത്തിൻ്റെ വഷളത്തരവും കൂടി അവളിൽ ഒരു തരം പരിഭ്രമം നിറച്ചിരുന്നൂ. മെല്ലെ കതക് തുറന്നു. അവനില്ല അവിടെ നിരാശയോടെ തിരിഞ്ഞതും അവൻ മുന്നിൽ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കൂട്ടിമുട്ടി. ചിരിക്കണോ മുറിയിലേക്ക് ഓടണോ...! അവള് നിന്ന് പരുങ്ങി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവനിൽ ഉടക്കി. അവളെ അവനിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്ന നോട്ടമായിരുന്നു അവൻ്റേത്. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. നേരം എത്രയായി എന്നറിയില്ല രാത്രിയുടെ ഏതോ യാമം. അരിച്ചിറങ്ങുന്ന നിലാവിൻ്റെ തരികൾ അവളുടെ മുഖത്ത് പതിച്ചു. മഴക്കാലം ആയിരുന്നിട്ടും അവർ വിയർ ത്തൊലിച്ചു. ഒരു നിമിഷം സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും ഭേദിച്ച് അവള് അവനോട് ചേർന്നു.അവളുടെ കൈകൾ അവനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. അവനിൽ ഒരു വികരാവേശം തിരതല്ലി. അവനിൽ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടായി പെട്ടെന്ന്. അൽപനേരം നിശബ്ദത നിശ്ചലരായി അവർ ഒരു ആലിംഗനത്തിൽ അലിഞ്ഞു നിന്നു. പെട്ടെന്ന്. എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അവള് അവനിൽ നിന്നും കുടഞ്ഞുമാറി ഒരു സോറിയും പറഞ്ഞു മുറിയിൽ കയറി കതക് അടച്ചു. അവനതറിയം അവൻ നിരാശയില്ലാതെ ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും എടുത്തു കൊണ്ട് വന്ന തണുത്ത വെള്ളം ഒരു കവിൾ കുടിച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. നിലവിൽ തിളങ്ങിയ അവളുടെ മുഖം അവനിൽ പ്രണയത്തിന് അപ്പുറത്തേക്ക് ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കിയത് അവൻ അറിഞ്ഞു. അവൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് മുഴങ്ങുന്ന കാതുകളുമായി അവന്തിക മുറിയിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു. എന്ത് അബദ്ധമാ കാണിച്ചെ എന്ന് അവൾക്ക് വെളിവ് വന്നില്ല. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ മുഴുവൻ അവൻ്റെ ദേഹത്തിൻ്റെ ചൂട് പടർന്നിരുന്നു. അന്ന് പുലരും വരെ അവർ രണ്ടാളും ഉറങ്ങാൻ പാട് പെട്ടു. രാവിലെ അവന്തിക എണീക്കും മുമ്പ് കല്യാൺ എണീറ്റിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ കയറി ചായ ഇട്ടു. രണ്ട് ഗ്ലാസിൽ പകർത്തി അവൻ അവളെ വിളിക്കാൻ പോയി. അവള് എഴുന്നേറ്റ് കുളി കഴിഞ്ഞ് പുറത്തുവരാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ആണവൻ ചെന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇന്നലത്തെ കാര്യം ആലോചിച്ചു അവൾക്ക് അവനെ എങ്ങിനെ ഫേസ് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവള് കതക് തുറക്കാതെ നിന്നു കുറച്ചു നേരം. കതക് തുറന്ന് അവള് വന്നപ്പോൾ കല്യാൺ അറിയാതെ ഇന്നലെ അവളിൽ കണ്ട മാറ്റത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് രണ്ട് വർഷം ആയിട്ടും അവള് ഇതുവരെ ഒരിക്കൽ പോലും അവനോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറിയിട്ടില്ല എന്ന കാര്യം അവൻ ഓർത്തു. അവൾക്ക് അവനോട് സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ട് അല്ല. അവളുടെ വീടുകാരോടുള്ള വാശി തീർക്കലാണ് അവൾക്ക് അവനോടുള്ള അകൽച്ചയുടെ കാരണം. കല്യാൺ വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി പോയതാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവളുമായി ഒരു ദാമ്പത്യ ജീവിതം ഇല്ലാത്തതിൽ അവനു മനോവിഷമവും തോന്നിയിട്ടില്ല. അവൾക്ക് നേരെ ചായ കപ്പ് വച്ച് നീട്ടുമ്പോൾ അവള് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് രാത്രി അവനോട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവൻ ഓർത്തു പോയി. ഒരിക്കലും എന്നിൽ നിന്ന് ഒരു നല്ല ഭാര്യയെ പ്രതീക്ഷിക്കരുത്. എനിക്ക് ഈ ജീവിതത്തിനോട് ഇനിയും പൊരുത്തപ്പെടാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം തരണം അതുവരെ ഒരു ശാരീരിക ബന്ധത്തിന് എന്നെ നിർബന്ധിക്കരുത്. അവൻ അതോർത്ത് പുറമെ ചിരിച്ചു. അവന്തിക ചോദിച്ച സമയം അവൻ ധാരാളം നൽകിയിരുന്നു. അവള് അവൻ്റെ കൂടെയുള്ള ജീവിതം ആഗ്രഹിച്ചു തുടങ്ങിയെന്ന് അവനു മനസ്സിലായി. അതിൻ്റെ പ്രധാന കാരണം ഒരു പക്ഷേ അവൻ്റെ അമ്മ തന്നെ ആണെന്നും അവനു തോന്നി. മകൻ്റെ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥനകളും വഴിപാടുകളുമായി അമ്മ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു വർഷം ആവാറായി കാണും എന്ന് അവൻ ഓർത്തു. അമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ അവർ ഒരിക്കലും ഒരു ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരെ പോലെ ജീവിച്ചിട്ടില്ല എന്ന വിവരം. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അവൻ്റെ മുഖഭാവങ്ങൾ കണ്ട് അവന്തികയ്ക്ക് അവളെ കളിയാക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവള് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഉള്ളത് തുറന്ന് പറയാൻ തീരുമാനിച്ചു. കല്യാൺ ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ.... എനിക്ക്.... അവള് വിക്കി വിക്കി നിന്നു. അപ്പോളാണ് അവൾക്ക് ഒരു ഐഡിയ തോന്നിയത് നാളെ അവരുടെ രണ്ടാമത് വിവാഹ വാർഷികം ആണ്. അതൊരു സർപ്രൈസ് ആയി ആഘോഷിക്കാം ഒപ്പം അവൾക്ക് പറയാൻ ഒള്ളത് പറയും ചെയ്യാം എന്നവൾ ഉറപ്പിച്ചു. താനത് മറന്നോ അവന്തി ഞാൻ നിന്നെ തെറ്റായി ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല. നീ എൻ്റെ പെണ്ണല്ലേ എനിക്കറിയാം. നീ എനിക്ക് വരച്ച ലക്ഷ്മണ രേഖ നിയായി തന്നെ മായ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. കല്യാണിൻ്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് ആശ്വാസമായി. അവള് അവൻ്റെ കൈ പിടിച്ചു.അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു അവനോട് പറയാൻ വച്ചതെല്ലാം. അവൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് തലോടി കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവനെ തെല്ലു നേരം നോക്കി നിന്നു അവളും അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അവളുടെ മനസ് മുഴുവൻ നാളത്തെ ദിവസം എങ്ങനെ ആയിരിക്കണം എന്നായിരുന്നു. രാവിലെ അവൻ ഓഫീസിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അവൾക്ക് ആകെ ഒറ്റപ്പെട്ട പോലെ തോന്നി. രാത്രി അവൻ വരുന്ന വരെ അവൾ എങ്ങനെ ഒക്കെയോ സമയം കളഞ്ഞു. കല്യാൺ വന്നതോടെ അവൾക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. അവൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ മാനിക്കാതിരുന്നതിൽ അവൾക്ക് അവളോട് തന്നെ ഈർഷ്യ തോന്നി. പൊട്ട ബുദ്ധി തന്നെ അവള് ഓർത്തു. ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കല്യാണത്തിന് അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി പിടിച്ച നിർബന്ധമാണ് ഇതിങ്ങനൊക്കെ ആക്കിയത്. പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞ.... അല്ലേ...😒 അപ്പോ കൊറച്ച് വാശിയൊക്കെ ആവാം. എന്നാലും ഞാൻ ചെയ്തത് ഇത്തിരി കടുത് പോയിലെ,😣 അവനു വേണ്ടി ഭക്ഷണം എടുത്തു വയ്ക്കുമ്പോൾ അവള് അരിശത്തോടെ പിറുപിറുത്തു. കല്യാൺ കുളിച്ച് വന്നതും അവർ ഒന്നിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവനെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ആ ചോദ്യം അവളിൽ നിന്നും വന്നത്. കിച്ചു... നമുക്ക് ഒന്ന് പുറത്ത് പോയാലോ..? ഒന്ന് കൊണ്ടവോ എവിടേക്കേലും.. ഇത്തവണ ഉത്തരം പറയാൻ അവൻ വിക്കി. കല്യാണിൻ്റെ വിളിപ്പേരാണ് കിച്ചു. വീട്ടിൽ എല്ലാവരും തന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കാറ് കല്യാണത്തിന് ശേഷം അവന്തികയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും അടക്കം. ഇന്നുവരെ അവന്തിക കല്യാൺ എന്നല്ലാതെ അവനെ കിച്ചു എന്ന് വിളിച്ചിട്ടേയില്ല. കിച്ചു എന്നുള്ള പേര് പോലും അവൻ വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ മാത്രേ കേൾക്കാറും ഉള്ളൂ. അവനത് ഓർത്തപ്പോൾ ഉള്ളിൽ കുളിര് കോരി. അവളോട് റെഡി ആയിക്കോളാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അവനും റെഡി ആവാൻ പോയി. ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ കാറിൽ പിൻസീറ്റിൽ മുഖം ചുളിച്ച് മാത്രം കയറിയിരുന്ന അവന്തിക നിറ ചിരിയോടെ കാറിൻ്റെ മുന്നിൽ സീറ്റിൽ തന്നെ കേറി ഇരുന്നു. കല്യാണിൻ്റെ അങ്കലാപ്പ് അതോടെ കൂടുകയായിരുന്നു. കല്യാണത്തിന് മാത്രം സാരിയുടുത്ത് അവൻ അവളെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. ഇന്നിപ്പോ രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷമാണ് അവളെ സാരി ഉടുത്തു കാണുന്നത്. അവൻ അവളെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി. അവരുടെ കാർ ബീച്ചിലേക്ക് നീങ്ങി. കടലോരത്ത് തിരയെണ്ണി ഇരുന്നതല്ലാതെ. രണ്ടാളും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. നേരം എത്രയോ കഴിഞ്ഞു. അവനു ശെരിക്കും ഒരു മടുപ്പ് തോന്നി. മഴ വരും മുമ്പ് പോകാടോ അവന്തി വായോ എന്നും പറഞ്ഞു അവൻ എണീറ്റ് അവൾക്ക് എണീക്കാൻ കൈ കൊടുത്തു. കതിർ മണ്ഡപത്തിൽ താലി കെട്ടിന് ശേഷം അഗ്നിസാക്ഷിയാക്കി വലം വയ്ക്കാനായി അവളുടെ അച്ഛൻ അവളുടെ കൈ എന്നന്നേക്കുമായി അവൻ്റെ കൈയിൽ വച്ച് കൊടുത്ത ആ നിമിഷത്തിൽ മാത്രമാണ് അന്ന് ആദ്യമായി അവന്തികയുടെ കരങ്ങൾ അവൻ സ്പർശിച്ചത്. അതിനു ശേഷം ഇപ്പോളാണ് അവളെ ഒന്നു തൊടുന്നതെന്ന് അവൻ ഓർത്തു. മഴ അപ്പോഴേക്ക് വന്നു ആർത്തലച്ചു. വരുന്നവർക്ക് ഇരിക്കാൻ നിർമിച്ചിട്ടുള്ള കൂടാരം പോലുള്ള ഒന്നിലേക്ക് അവൻ അവളെയും വലിച്ചു കൊണ്ട് ഓടി. മഴ തോരും വരെ ഇവിടെ നിക്കാമെന്ന് അവന്തിക പറഞ്ഞു. അവൻ അത് സമ്മതിച്ചു. മഴനോക്കി നിന്ന് അവസാനം അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി. ആകെ നനഞ്ഞ് ഒട്ടിയ ആകാശ നീല സാരിയിൽ അവൾ പ്രകാശിക്കുന്ന പോലെ അവനു തോന്നി. ഞാൻ ഇവളെ ഇതിനുമുമ്പ് കണ്ടട്ടില്ലേ..? വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നത് ഇവളല്ലാർന്നോ..? അവനു തൻ്റെ ഓർമയ്ക്ക് എന്തോ പിശക് പറ്റിയ പോലെ തോന്നി. ഒന്ന് തലകുടഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ്റെ മുടിയിലെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് തെറിച്ചു. അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. സോറി അവന്തി... അത് സാരല്യ കിച്ചു... അപ്പോഴാണ് അവളും അവനെ നേരെ കാണുന്നത്. ഇയാള് ഇത്ര ജിമ്മനായിരുന്നോ...? അവനിട്ടിരുന്ന പിസ്ത ഗ്രീൻ ഷർട്ട് അവൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ മടക്കുകളിൽ ഒട്ടി കിടന്നു. അത്രയ്ക് ഫിറ്റ് ബോഡി ആയിരുന്നു കല്യാണിൻ്റെയെന്ന് ഇന്നലെ രാത്രി വെപ്രാളത്തിൽ കെട്ടിപിടിച്ചപ്പോൾ പോലും തനിക്ക് തോന്നിയില്ലല്ലോ എന്ന് അവള് വിചാരിച്ചു. മഴ തോർന്നില്ല തകർത്തു പെയ്തു. ഡ്രസിലെ നനവും മഴയുടെ തണവും കൂടി അവന്തിക വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇയാൾക്ക് എന്നെ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചൂടെ... അവന്തിക മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു മുരടൻ! ഇങ്ങേർക്ക് പ്രേമം ഒന്നും തോന്നുന്നില്ലേ ആവോ. അല്ല എനിക്കിത് വേണം ഞാനും കൊറേ ജാഡ ഇട്ടതല്ലേ. അവൾ അവളെ തന്നെ ക്രോസ് വിസ്താരം നടത്തികൊണ്ടിരിക്കെ പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 കല്യാൺ അവളെ വാരി പുണർന്നു. മനപൊരുത്തം തന്നെ എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി സന്തോഷത്തോടെ അവള് അവൻ്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് നിന്നു. അവൻ മുഖമുയർത്തി അവളെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അതുവരെ കാണാത്ത ഭാവം. അവൻ വികാര വിവശനായി. അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവളിലേക്ക് അടുത്തുപോയി. അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ അവൻ്റെ കൈ മുറുകി. അവൾക് ശരീരമാകെ ചൂട് അനുഭവപെട്ടു. വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങാതെ ആ നിമിഷം നീണ്ടു പോയി. അവരുടെ അധരങ്ങൾ പരസ്പരം ഒരു മധുര സ്വകാര്യം കൈമാറി. ശരീരത്തിൻ്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്ക് ഇനി എത്ര നാൾ.... അവർ രണ്ടുപേരും അതേ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചാണ് തിരിച്ച് കാറിലേക്ക് നടന്നത്. അവളുടെ ഉള്ളിൽ മുഴുവൻ ഒരുലോഡ് പൂമ്പാറ്റകൾ പാറി പറക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി രണ്ടു രണ്ടു മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ശൂന്യത തോന്നി. അവളുടെ മുറിയിൽ കയറി ഒരു തോർത്ത് എടുത്ത് വന്നു അവള് അവൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. കല്യാൺ ഷർട്ട് അഴിക്കുകയായിരുന്നു. ഊരിയ ഷർട്ട് അവള് വാങ്ങി തോളിൽ ഇട്ടു. അവനു തല തോർത്തി കൊടുക്കാൻ അവനെ അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയായി അവൻ തലകുനിച്ചു നിന്ന് കൊടുത്തു. നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തോർത്ത് അവളിൽ നിന്നും താഴെ വീണു. അതെടുക്കാൻ കുനിഞ്ഞു എണീറ്റപ്പോൾ അവൻ അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപിടിച്ചു. അവൻ നേരത്തെ മുറിയിലെ കണ്ണാടിയെ മറച്ചാണ് അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്നത്. ആ കണ്ണാടിയിൽ അവർ അവരെ കണ്ടു. അവൻ അവളുടെ വെള്ളം ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന മുടിയിഴകളിൽ മുഖം ചേർത്തു. മുടി വകഞ്ഞു മുന്നിലേക്ക് ഇട്ടു. കുറച്ച് മുമ്പ് അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ പാറിക്കളിച്ച പൂമ്പാറ്റ അവളുടെ പിൻകഴുത്തിൽ തത്തി കളിക്കുന്ന പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വികാരത്തിൻ്റെ വേലിയേറ്റങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അവൻ തന്നെ സംയമനം പാലിച്ചു. അഴിഞ്ഞു വീണ സാരി തലപ്പ് നേരെ ഇട്ടിട്ട് അവൻ അവൾക്ക് നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ നൽകി. അവളിൽ നിന്നു പിൻവാങ്ങി. I Love you kichu... Sorry...🥺 അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചാലിട്ടൊഴുകി വീണു. I love you too അവന്തി... സോറി ഒക്കെ ന്തിനാ നമുക്ക് ഇടയിൽ അത് വിട്. കല്യാൺ അവളുടെ കണ്ണീർ കണങ്ങൾ വീണ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നാലേ എൻ്റെ കിച്ചുന് നാളെ ഞാൻ ഒരു.... അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട നാളെ അറിഞ്ഞ മതി. ഏയ് അതുപറ്റില്ല ഇപ്പോ പറയ് പറയാതെ നിന്നെ വിടില്ല ഞാൻ കല്യാൺ വാശി പിടിച്ചു. അവള് നനഞ്ഞു ഭാരം തൂങ്ങിയ സാരിയും വലിച്ചിഴച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ ബെഡ്ഡിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടിട്ട് കുതറിയോടി.... കല്യാണിൻ്റെയും അവന്തികയുടെയും വെഡ്ഡിംഗ് ആനിവേഴ്‌സറി ദിവസം രാവിലെ അങ്ങ് ആലപ്പുഴയിൽ കല്യാണിൻ്റെ വീട്ടിൽ. 🌸💮🌸💮🌸💮🌸💮🌸💮🌸💮🌸💮🌸 അമ്മേ.... അമ്മേ.... മോൻ്റെ സ്നഗ്ഗി ടെ പാക്കറ്റ് കണ്ടാർന്നോ..? നീയല്ലേ ഇന്നലെ അതൊക്കെ പെട്ടിയിൽ എടുത്തുവച്ചത് എന്നിട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ എങ്ങനെ കിട്ടാനാ കാർത്തു. രാവിലെ തന്നെ ആകെ ബഹള മയം അഞ്ചൽ പിറുപിറുത്തു. കാർത്തു നിന്നേം അമ്മയെയും അവിടെ കിച്ചുവിൻ്റെ അടുത്ത് വിട്ടിട്ട് വേണം എനിക്ക് കോഴിക്കോട് ആ സൈറ്റ് നോക്കാൻ പോകാൻ. അഞ്ചൽ ഭാര്യയെ കണ്ണുരുട്ടി. ഈ കോലാഹലങ്ങൾ കേട്ടു കൊണ്ട് ആണ് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ സന്ധ്യ അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്. അനിതേച്ചി... രാവിലെ നല്ല മേളം ആണല്ലോ.. എങ്ങോട്ടാ യാത്ര.!? സന്ധ്യ വിശേഷം തിരക്കി. കിച്ചുവിൻ്റെ അടുത്തേക്ക... സന്ധ്യേ... അമ്മയോട് പറഞ്ഞോളോ. ഞങ്ങള് ഇനി ഒരാഴ്ച കഴിയും വരാൻ. മരുമോൾക്ക് വിശേഷം വല്ലതും ആയോ ചേച്ചി...? ഏയ് ഇല്ല. ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടിയോളല്ലേ. കൊറച്ചും കൂടി കഴിഞ്ഞട്ട് മതിന്നാ അവർക്ക്. എന്നാലും ഇപ്പൊ കൊല്ലം രണ്ട് മൂന്ന് ആവാറായില്ലേ ചേച്ചി. ഇതൊക്കെ വച്ച് താമസിപ്പിക്കാമോന്നെ. വയസ്സ് കൂടികഴിഞ്ഞ പിന്നെ പെണ്ണിന് പേറൊക്കെ വല്യേ ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ... വന്ന വരവിൽ സന്ധ്യ അനിതയെ എരി പിരി കേറ്റി. അനിത ഒന്ന് ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി. ഇതാ ഹേമയുടെ മക്‌സിയാണ് മോളെ നീ ഇതൊന്നു കൊടുത്തേക്ക്. നാളേക്ക് മതിന്ന് പറഞ്ഞതാ ഞാൻ പോകുന്നത് കൊണ്ട് ഇന്നലെ തന്നെ ഇത് തയ്ച്ചു. സന്ധ്യ അവളുടെ ചുരിദാറും ഹേമയുടെ മാക്സിയും വാങ്ങിയിട്ട് യാത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് പോയി. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/48162/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ