രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 22 മൃത്യുലോകത്തിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ ആകാശത്ത് കാലഭൈരവന്റെ അട്ടഹാസം മുഴങ്ങി. യമധർമ്മന്റെ പാശം ചാരമായതോടെ മൃത്യുലോകത്തെ ആത്മാക്കൾ ഭയന്ന് വിറച്ചു. പ്രണയത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ മരണത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കാൾ കരുത്തുള്ളതാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ട നിമിഷം... യമധർമ്മരാജൻ തന്റെ എരുമപ്പുറത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങി കാലഭൈരവന് മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു… "പ്രഭു അവിടുത്തെ ഭക്തൻ മരണത്തിന്റെ അതിരുകൾ ലംഘിച്ചിരിക്കുന്നു. നിയമങ്ങൾ തെറ്റിച്ചാൽ പ്രപഞ്ചം തകരും."... കാലഭൈരവൻ തന്റെ രൗദ്രരൂപം വെടിഞ്ഞ് ശാന്തനായി. "യമധർമ്മ നിയമങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് ജീവനെ നിലനിർത്താനാണ് പ്രണയത്തെ കൊല്ലാനല്ല. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ആത്മാവിന്റെ പകുതി രുദ്രാവതിക്കായി നൽകി കഴിഞ്ഞു. ഇനി അവർ രണ്ട് ശരീരമല്ല, ഒരേ ആത്മാവാണ്.".... കാലഭൈരവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച യമധർമ്മൻ ഇന്ദ്രജിത്തിനെയും രുദ്രാവതിയെയും അനുഗ്രഹിച്ചു…. ഇന്ദ്രജിത്ത്, കാലഭൈരവനേയും യമനേയും വണങ്ങിയിട്ട്, രുദ്രാവതിയെ തോളിലെടുത്ത് മൃത്യുലോകത്തിന്റെ പടവുകൾ കയറി. ഓരോ ചുവടിലും മരണത്തിന്റെ നിഴലുകൾ അവനെ പിന്നോട്ട് വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…. "നീ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകരുത്" ആത്മാക്കൾ നിലവിളിച്ചു. അവരുടെ അസ്ഥികൂടങ്ങൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ കാലുകളിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു…. പക്ഷേ, ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ കാലഭൈരവന്റെ ജ്ഞാനം മാത്രമല്ല സാക്ഷാൽ മഹാദേവന്റെ മൃത്യുഞ്ജയ മന്ത്രം മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ആ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചതും സ്മൃതി വനത്തിലെ കറുത്ത മരങ്ങൾ പച്ചപ്പായി മാറി. രുദ്രാവതിയുടെ ശൂന്യമായ കണ്ണുകളിൽ പ്രകാശം തിരിച്ചുവന്നു….. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നാം എവിടെയാണ്" അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു…. "നാം മരണത്തെ തോൽപ്പിച്ച് മടങ്ങുകയാണ് രുദ്രാവതീ."... മൃത്യുലോകത്തിന്റെ കവാടത്തിന് തൊട്ടടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, അപ്രത്യക്ഷമായെന്ന് കരുതിയ രക്തബിന്ദുവിന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഒരു കഷ്ണം അങ്ങേയറ്റത്തെ ക്രൂരതയോടെ വഴി തടഞ്ഞു. അത് ഒരു ഭീകരമായ വവ്വാലായി മാറി രുദ്രാവതിയുടെ കഴുത്തിന് നേരെ പാഞ്ഞു…. കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രജിത്ത് ഒരു നിമിഷം വൈകി. പക്ഷേ രുദ്രാവതിയുടെ ഉള്ളിലെ ഗംഗാ ചൈതന്യം ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നിരുന്നു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ വീശി. അവളുടെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട ജലധാരകൾ ആ വവ്വാലിനെ വായുവിൽ വെച്ച് മരവിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കയ്യിലുള്ള ശൂലം കൊണ്ട് ആ മഞ്ഞുകട്ടയെ തകർത്തു കളഞ്ഞു…. അസുരശക്തിയുടെ അവസാനത്തെ കണികയും അങ്ങനെ ഇല്ലാതായി…. മണികർണ്ണികാ ഘാട്ടിൽ മരവിച്ചു കിടന്ന രുദ്രാവതിയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് അവളുടെ ആത്മാവ് വീണ്ടും പ്രവേശിച്ചു…. അവൾ ദീർഘമായി ശ്വാസം എടുത്തു കണ്ണുതുറന്നു. ഇന്ദ്രജിത്ത് അവളുടെ അരികിൽ തളർന്നിരുന്നു. അവന്റെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ മാഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും അടഞ്ഞുതന്നെ കിടന്നു….. "ഇന്ദ്രജിത്ത്, നിന്റെ കാഴ്ച..." രുദ്രാവതി വേദനയോടെ ചോദിച്ചു….. "എനിക്ക് ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയുണ്ട് രുദ്രാവതീ. പുറത്തെ കാഴ്ചയെക്കാൾ തെളിച്ചം എനിക്കിപ്പോൾ ഉള്ളിലുണ്ട്. നമുക്ക് ലഭിച്ച ഈ പുനർജന്മം ലോകത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്.".... ബാലഭൈരവൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ അവസാനമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. "ഇന്ദ്രജിത്ത്, രുദ്രാവതീ... നിങ്ങൾ മരണത്തെ ജയിച്ചു. പക്ഷേ കലിയുഗം അതിന്റെ അന്ത്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്. ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന ശത്രുക്കൾ പുറത്തുള്ളവരല്ല മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിലെ തിന്മകളാണ്. ലോകം നിങ്ങളെ കാലരൂപികൾ എന്ന് വിളിക്കും. നിങ്ങൾ എന്നും ഈ നഗരത്തിന്റെ രഹസ്യ കാവൽക്കാരായിരിക്കും."..... ഭൈരവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ഗംഗാനദിയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. നദിയിലെ ജലം സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു…… വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, ഇന്നും കാശിയിലെ ഗംഗാ ആരതി കഴിഞ്ഞാൽ ഇരുളടഞ്ഞ ഒരു ഘാട്ടിൽ രണ്ട് രൂപങ്ങളെ കാണാം. ഒന്ന് ശാന്തമായി ഇരിക്കുന്ന അന്ധനായ ഒരു യുവാവ്, മറ്റൊന്ന് അവന്റെ കൈപിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന തേജസ്സുള്ള ഒരു യുവതി. അവർ സംസാരിക്കാറില്ല, പക്ഷേ അവരുടെ സാന്നിധ്യം ആ നഗരത്തിന് ഒരു സുരക്ഷാ കവചമാണ്. അധർമ്മം തലപൊക്കുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ നെറ്റിയിലെ ആ മൂന്നാം കണ്ണ് ഇന്നും നീറാൻ തുടങ്ങും. അന്ന് രാത്രികളിൽ കാശിയിലെ തെരുവുകളിൽ ഒരു നായയുടെ ഓരിയിടലും ശൂലത്തിന്റെ കിലുക്കവും കേൾക്കാം. തുടരും…. ✍️ സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ