അതിജീവനം... Part 37 ഇന്ദ്രജിത്തും ശ്വേതയും സാമുവലിന്റെ കാറിൽ കയറിയപ്പോൾ ജോയും സിനിയും അവരുടെ വണ്ടിയിലും കയറി. സാമുവൽ തന്റെ വണ്ടിയെ പിന്തുടരാൻ നിർദേശിച്ചിരുന്നതിനാൽ ജോ തന്റെ വണ്ടിയെടുത്ത് അപ്രകാരം ചെയ്തു.... സാമുവൽ വണ്ടിയിൽ തങ്ങളെയും കൊണ്ട് പോകുന്നത് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്കാകുമെന്ന് ശ്വേത കരുതിയെങ്കിലും സാമുവൽ തങ്ങൾക്ക് പോകേണ്ടതിന്റെ വിപരീതദിശയിലേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചപ്പോൾ അവളൊന്ന് അമ്പരന്നു. എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് ശ്വേത സാമുവലിനോട് തിരക്കിയപ്പോൾ അതൊക്കെ സർപ്രൈസ് ആണെന്ന് അയാൾ മറുപടി നൽകി.... ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കരത്താൽ ശ്വേതയുടെ കരം കവർന്നു കൊണ്ട് അവളെയൊന്ന് നോക്കി. ശ്വേതയ്ക്ക് പിന്നീടൊന്നും ചോദിക്കുവാൻ തോന്നിയില്ല... അനംഗവിശിഖങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മിഴികളാൽ ശ്വേത ഇന്ദ്രജിത്തിന് നേരെ തന്റെ നോട്ടമെറിഞ്ഞു.... നാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോഴും തന്റെ കഥകൾ മുഴുവൻ വിവരിക്കുമ്പോഴും ജിത്തേട്ടൻ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോഴും താനൊരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല താൻ ജിത്തേട്ടന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചു നടക്കുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ താൻ ജിത്തേട്ടന്റെ സ്വന്തമായിരിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും തന്റെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ജിത്തേട്ടന്റെ കരുതൽ താനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവോ എന്തോ...ഒരാത്മനിർവൃതിയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ചുമലിലേക്ക് തന്റെ ശിരസ്സർപ്പിക്കുമ്പോൾ ശ്വേത ചിന്തിച്ചു.... ഇന്ദ്രജിത്തവളുടെ ചുമലിലൂടെ കൈകൾ ചേർത്ത് തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചപ്പോൾ ശ്വേത അയാളിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്ന് ഇരുന്നു... ഇതെല്ലാം റിയർ വ്യൂ മിററിലൂടെ കണ്ട സാമുവലിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചെറു ചിരി വിരിഞ്ഞു... ================================== കുറച്ച് ദൂരം മുന്നിട്ട ശേഷം സാമുവലിന്റെ വണ്ടിയൊരു അമ്പലത്തിന്റെ പരിസരത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ശ്വേതയൊന്ന് അമ്പരന്നു.. സാറെന്തിനാവും അമ്പലത്തിന്റെ പരിസരത്തേക്ക് തങ്ങളെയും കൊണ്ട്പോകുന്നത്. ഇപ്പോൾ നടയെല്ലാം അടച്ചു കാണില്ലേ... അമ്പരപ്പോടെ ശ്വേത മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു... അമ്പലത്തിന്റെ മുന്നിലെന്നവണ്ണം കാർ നിർത്തിയ ശേഷം സാമുവൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനോടും ശ്വേതയോടും ഇറങ്ങാൻ നിർദേശിച്ചു... ഇരുവരും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും സിനിയും ജോയും കാറുമായി അവിടെയെത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു.... പുറത്തിറങ്ങിയതും റെയ്ച്ചൽ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്നുമെന്തോ എടുക്കുന്നത് ശ്വേതയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു... ഒരു ജ്വല്ലറി കവറിൽ പൊതിഞ്ഞ താലി മാല എടുത്തു റെയ്ച്ചൽ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ നേരെ പുഞ്ചിരിയോടെ നീട്ടി... ഇതെല്ലാം കണ്ട ശ്വേതയുടെ മനസ്സ് അമ്പരപ്പാൽ വീർപ്പു മുട്ടി... "മോളെ... നിയമപരമായി നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരുമൊന്നായിക്കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ആചാരപരമായിട്ട് അത് നടന്നിട്ടില്ലല്ലോ. നടയടച്ചെങ്കിലും അതിനുള്ളിൽ കുടിയിരിക്കുന്ന ഈശ്വരന് മുന്നിൽ മംഗല്യസൂത്രമണിയിക്കുക എന്ന ചടങ്ങ് കൂടിയങ്ങു നടക്കട്ടെ"...ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സാമുവൽ ശ്വേതയോട് മൊഴിഞ്ഞു.... താനും ജിത്തേട്ടനും നാട്ടിലെത്തിയിട്ടും ഒരുമിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടും രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ മാത്രമേ ആയിട്ടുള്ളൂ. ഈയൊരു ഷോർട്ട് നോട്ടിസിൽ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ സാമുവൽ സാറും റെയ്ച്ചലമ്മച്ചിയും എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അതും മംഗല്യസൂത്രമടക്കമുള്ള ഒരുക്കങ്ങളോടെ..എല്ലാം കാണുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്തത് പ്രകാരമാണോ നടക്കുന്നതെന്ന് പോലും ചിന്തിച്ചു പോകുന്നു... സാമുവൽ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ശ്വേതയുടെ മനസ്സിൽ ചിന്തകൾ കുമിഞ്ഞു കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു... ശ്വേതയുടെ മനസ്സ് ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കവേ സാമുവൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനോട് അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി അണിയിക്കുവാൻ നിർദേശിച്ചു... ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്വേതയേ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്തവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. താലി മാലയുടെ തണുപ്പ് തന്റെ കഴുത്തിൽ പടരവേ മിഴികളടച്ച ശ്വേതയുടെ മനസ്സിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്ന തന്റെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളുടെ ഓർമ്മകൾ ഓടിയെത്തി... അന്ന് തനിക്കൊട്ടും ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഒരാൾ താലി ചാർത്തുമ്പോൾ ഒരുപാട് സ്വപ്‌നങ്ങൾ കണ്ടിരുന്ന തന്റെ ജീവിതം തകർന്നു പോയെന്ന് ചിന്തിച്ചെങ്കിൽ ഇന്ന് വീണ്ടും മറ്റൊരു പുരുഷൻ താലി ചാർത്തുമ്പോൾ എവിടെയൊക്കെയോ പ്രതീക്ഷയുടെ പുൽനാമ്പുകൾ വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് മനസ്സ് നീന്തവേ ശ്വേതയുടെ അടഞ്ഞ മിഴികൾ അവളറിയാതെ സജലമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു... പൊടുന്നനെ തന്റെ നിറഞ്ഞ മിഴികളിലെ അശ്രുകണങ്ങൾ തൂത്തെറിയുന്നത് അറിഞ്ഞ ശ്വേത കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ കണ്ടത് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ മിഴികൾ തുടയ്ക്കുന്ന ഇന്ദ്രജിത്തിനെയായിരുന്നു.... അയാളെ നോക്കി അവളൊന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു.... "മോളെ...ദൈവം നിനക്ക് നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളത് ഇതാണ്. നിങ്ങൾ തമ്മിലായിരുന്നു ചേരേണ്ടിയിരുന്നത്. അതിലോട്ടെത്താൻ അൽപ്പം വൈകിയെന്ന് മാത്രം. പഴയതെല്ലാം മറന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പുതിയ ഈ ജീവിതത്തെ സ്വീകരിച്ചു മുന്നേറുക"...ശ്വേതയുടെ മുഖഭാവങ്ങൾ കണ്ട റെയ്ച്ചൽ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണമവളോട് മൊഴിഞ്ഞു... തുടർന്ന് ഇന്ദ്രജിത്തും ശ്വേതയും സാമുവലിന്റെയും റെയ്ച്ചലിന്റെയും കാലിൽ തൊട്ട് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി... "ദീർഘസുമംഗലിയായിരിക്കട്ടെ മോളെ"....ശ്വേതയേ തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവളുടെ കവിളിലൊരു ചുംബനം നൽകിക്കൊണ്ട് റെയ്ച്ചൽ മൊഴിഞ്ഞു... "ഇനി മോളോടൊരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ"...ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ സാമുവലെന്തോ പറയുവാനൊരുങ്ങി...എന്താവുമയാൾ പറയാൻ പോകുന്നതെന്നോർത്ത് ശ്വേത തന്റെ കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ചു.... "മോളിപ്പോൾ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും നിങ്ങളൊരുമിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതിനിടയിലെ ഈ ചെറിയൊരു സമയത്തിനുള്ളിൽ ഞാനും അമ്മച്ചിയും ഇവിടെങ്ങനെ എത്തിച്ചേർന്നെന്നും മറ്റുമൊക്കെ. ഞങ്ങൾ വന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ മുതലുള്ള മോൾടെ മുഖഭാവങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾക്കത് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്"... സാമുവലൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി... ശരിയാണ്... താൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചതെന്താണോ അതാണ് സാറിപ്പോൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്... ശ്വേത മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു... "മോള് ഒരുപക്ഷേ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും ഇതൊക്കെ മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയതാണോ എന്നൊക്കെ.... ശരിയാണ്... നാട്ടിലോട്ടുള്ള മോൾടെ വരവും ഒരേ ഫ്ലൈറ്റിലെ യാത്രയുമൊക്കെ ഇവന്റെ പ്ലാൻ ആയിരുന്നു"...ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ നേർക്ക് കൈ ചൂണ്ടി ശ്വേതയെ നോക്കിയൊരു ചിരിയോടെ സാമുവൽ മൊഴിഞ്ഞു... സാമുവൽ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ശ്വേതയൊന്ന് ഞെട്ടിത്തരിച്ചു.... "മോൾക്കും ഇവനും കൂടി അടുത്തടുത്തുള്ള സീറ്റുകൾ ബുക്ക്‌ ചെയ്തത് ഇവനാണ്. എന്നിട്ട് നിനക്ക് തരുവാനായി അതെന്നെയേൽപ്പിക്കുകയായിരുന്നു"...സാമുവൽ പറഞ്ഞൊന്ന് നിർത്തി... ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ നോക്കിയ ശ്വേതയുടെ മുഖഭാവങ്ങളാകെ മാറി മറിഞ്ഞു. അവളുടെയുള്ളിൽ എന്തായിരിക്കുമവൾ ചിന്തിക്കുന്നതെന്നറിയാതെ ഇന്ദ്രജിത്ത് പകച്ചു നിന്നു.... "മോളെ...ഇക്കാര്യത്തിൽ നിനക്കിവനോട് ദേഷ്യമൊന്നും തോന്നേണ്ട കേട്ടോ. നിന്നെയിഷ്ടമാണെന്നും വിവാഹം കഴിക്കുവാനാഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യവും എന്നോടും അമ്മച്ചിയോടുമാണിവൻ ആദ്യമായ് പറയുന്നത്. ഇവന് മോളോടുള്ള ഇഷ്ടം ആത്മാർത്ഥത നിറഞ്ഞതാണെന്ന് ഉറപ്പായതു കൊണ്ടാണ് ഞാനും ഇതിനൊക്കെ കൂട്ട് നിന്നത്. നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യം ചിന്തിക്കുവാൻ പോലുമിവന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. എത്ര കാലമെന്ന് വച്ചാണ് മോളെ നീയിങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്നത്. നിനക്കൊരു നല്ല ജീവിതം ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചവരാണ് ഞാനും നിന്റെ അമ്മച്ചിയും. ഇവൻ നിന്നെ പൊന്നു പോലെ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്കുറപ്പുണ്ട്. അതിനാൽ നിങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയതായിരുന്നു എല്ലാം.. കൂട്ടത്തിലീ സിനിയും ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിന്നു"....സാമുവൽ ശ്വേതയോടെല്ലാം വിവരിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ സംഭാഷണമവസാനിപ്പിച്ചു.... ശ്വേതയൊരു വല്ലാത്ത ഭാവത്തോടെ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി...അവസാനമവളുടെ നോട്ടം സിനിയിലവസാനിച്ചു... "ചേച്ചി.... ചേച്ചി ക്ഷമിക്കണം... ജിത്തേട്ടൻ ഇടയ്ക്ക് ചേച്ചിയുടെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം എന്നോട് തിരക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ചേട്ടന്റെ ഇഷ്ടത്തിൽ സത്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടാണ് ഞാനും ഇതിനൊക്കെ കൂട്ട് നിന്നത്"...ശ്വേതയുടെ നോട്ടത്തെയൊരു പകപ്പോടെ നേരിട്ട സിനി ചെറിയൊരു ഭയം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ ശ്വേതയോട് മൊഴിഞ്ഞു... മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ശ്വേത സിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു.... തുടർന്നവൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മുമ്പിലേക്ക് വന്നു...അയാളുടെ മിഴികളിലേക്ക് അവളൊന്ന് ചൂഴ്ന്ന് നോക്കി.... "മഞ്ജൂ.... തന്നെയെനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തുവാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നെടോ. അത്രയ്ക്ക് തന്നെ ഞാനിഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി"...തന്റെ നേരെ നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന ശ്വേതയോട് ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇടറുന്ന സ്വരത്തിൽ മൊഴിഞ്ഞു... കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ ഇന്ദ്രജിത്തിലേക്ക് നോട്ടമയച്ചു നിന്ന ശ്വേത പൊടുന്നനെ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇരു കൈകളാലും ശക്തിയായി ഇടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. തുടർന്നൊരു ഏങ്ങലോടെയവൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിലേയ്ക്ക് ചാഞ്ഞു. ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇരുകൈകളാലും അവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു.... ഇതിനെല്ലാം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു നിന്ന സാമുവലടക്കമെല്ലാവരുടെയും മുഖങ്ങളിൽ ആനന്ദത്തിന്റെ അനന്തസാഗരകല്ലോലങ്ങൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി... "എടാ... ഇനിയെന്റെ മോളെ കരയിപ്പിച്ചാൽ നീ വിവരമറിയും. അവൾക്ക് ചോദിക്കുവാനും പറയുവാനും ആരുമില്ലെന്ന് കരുതരുത്"...സ്നേഹം കലർന്നൊരു ശാസനാസ്വരത്തിൽ സാമുവൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനോട് മൊഴിഞ്ഞു.... സാമുവൽ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തിയ ശ്വേതയ്ക്ക് താനത് വരെയെല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വച്ച് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ആലിംഗനത്തിലകപ്പെട്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന യാഥാർഥ്യമപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്. അയാളിൽ നിന്നുമകന്നു മാറുവാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഇന്ദ്രജിത്തവളുടെ ചുമലിലൂടെ കൈയിട്ടു തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. മന്ദാക്ഷമുഖിയായ ശ്വേത മുഖം കുനിച്ചൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ കപോലങ്ങളിൽ കുങ്കുമഛവി പടർന്നിറങ്ങി... "അതൊക്കെ പോട്ടെ... ചേച്ചിയേ ഇനിയാ മാളിലേക്ക് ജിത്തേട്ടൻ വിടുമോ"...? എല്ലാമൊന്നടങ്ങിയപ്പോൾ സിനി ഇന്ദ്രജിത്തിനോടായി ചോദിച്ചു... "അതൊക്കെ തന്റെ സന്തൂർ മമ്മിയുടെ തീരുമാനം പോലെ"....ഒരു ചെറുചിരിയോടെ സിനിയ്ക്ക് മറുപടി കൊടുത്തിട്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് ശ്വേതയെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കി... ശ്വേത ഉടനെ ഇന്ദ്രജിത്തിന് നേരെ കണ്ണുരുട്ടിയൊന്ന് നോക്കിയ ശേഷമയാളുടെ കൈത്തണ്ടയിലൊന്ന് ആഞ്ഞു നുള്ളി.... ശ്വേതയുടെ പ്രതികരണം കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും ചിരിച്ചു... അൽപനേരം അമ്പലപ്പരിസരത്ത് ചെലവിട്ട ശേഷം എല്ലാവരും അവിടെ നിന്നും പിരിഞ്ഞു... ചടങ്ങുകൾ സമാപിച്ചതിന് പിന്നാലെ എല്ലാവർക്കുമായി അടുത്തുള്ളൊരു ആഡംബരഹോട്ടലിൽ വച്ച് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെയും ശ്വേതയുടെയും വക അതിഥികൾക്കായ് ചെറിയൊരു പാർട്ടി നടന്നു... ഉച്ചയോടെ വന്നവരെല്ലാം പിരിഞ്ഞു പോയപ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്തും ശ്വേതയും തങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നീങ്ങി... ================================== ഫ്ലാറ്റിലെത്തിയ ശേഷം വൈകുന്നേരത്തോടെ ഇന്ദ്രജിത്തും ശ്വേതയും കൂടി കുറച്ച് പർച്ചേസിങ്ങിനും മറ്റുമായി പുറത്തേക്കിറങ്ങി... രണ്ട് മൂന്നാഴ്ച്ചത്തേക്ക് കൂടി ശ്വേതയുടെ ലീവ് നീട്ടിയ കാര്യം സാമുവൽ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു... ഇന്ദ്രജിത്ത് ശ്വേതയേയും കൊണ്ട് എറണാകുളത്തെയൊരു പ്രമുഖമാളിലേക്ക് പോയി. അവിടെ അയാളുടെ കൈ പിടിച്ച് കൊണ്ട് നടക്കുമ്പോഴും മറ്റും ശ്വേതയുടെ മനസ്സ് അനിർവചനീയമായ ആനന്ദത്താൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ഓരോ കാര്യങ്ങളും ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്നോട് വിവരിക്കുമ്പോൾ ശ്വേതയുടെ മിഴികളിൽ അയാളോടുള്ള പ്രണയം അകൂപാരവീചികളായി അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവളുടെ മിഴികളിൽ നിന്നുമുതിരുന്ന മലരമ്പുകൾ തന്റെ ഹൃത്തടത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്തും എല്ലാം ആസ്വദിച്ചു. മാളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അയാളവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അപ്പോഴൊക്കെ അവളൊന്ന് കൂടി അയാളിലേക്ക് ഇഴുകിച്ചേർന്നു.... മാളിലെ കഫെറ്റീരിയയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പരസ്പരം പകർന്നു കൊണ്ട് കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്വേതയിൽ ആദ്യാനുഭവത്തിന്റെ അനുഭൂതി നിറഞ്ഞപ്പോളതവളുടെ മിഴികളിലും വദനത്തിലും പ്രകടമായി... പ്രണയജോഡികളായി കുറെയേറെ സമയം ചെലവിട്ട ശേഷമിരുവരും സന്ധ്യയോടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.... ================================== രാത്രി ഭക്ഷണം പുറത്ത് നിന്നും വരുത്തിക്കഴിച്ച ശേഷം സ്വർണ്ണക്കസവണിഞ്ഞ വെള്ളപ്പുടവയും ചാർത്തി കൈയിലൊരു ഗ്ലാസ് പാലുമായി തങ്ങളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ശ്വേതയുടെ മനസ്സ് എന്തിനെന്നില്ലാതെ അതിദ്രുതമായി തുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... ഈ പുടവ തന്നെ താനിന്ന് അണിയണമെന്നത് ജിത്തേട്ടന്റെ നിർബന്ധമായിരുന്നു. സിനിയുടെ കല്യാണത്തിന്റെ തലേദിവസം ഇടാനായി ഇതെടുത്തു വയ്ക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊരു വഴിത്തിരിവ് താനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല...മുറിയിലേക്ക് കയറുവാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ ശ്വേത മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.... ശ്വേത മുറിയിൽ കയറിയപ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ അവിടെ കണ്ടില്ല.... ജിത്തേട്ടൻ എവിടെപ്പോയാവോ...? ചിലപ്പോ വാഷ്റൂമിൽ എങ്ങാനും പോയിക്കാണും...ഇന്ദ്രജിത്തിനെ മിഴികളാൽ അവിടെയൊക്കെ തിരഞ്ഞ ശ്വേതയുടെ മനസ്സിൽ ചോദ്യവും അതിന് ഉത്തരവും ഒരേ സമയം നിറഞ്ഞു.... മുറിയിലെ ഡ്രസ്സിങ് ടേബിളിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയ ശ്വേത പാൽ ഗ്ലാസ് അവിടെ വച്ച ശേഷമതിലെ കണ്ണാടിയിലെ തന്റെ രൂപത്തിലേക്കവളൊന്ന് നോട്ടമയച്ചു..... കണ്ണാടിയിലെ തന്റെ രൂപത്തിലേക്ക് അടിമുടിയൊന്ന് നോക്കിയ അവളുടെ നോട്ടം സീമന്തരേഖയിലണിഞ്ഞ സിന്ദൂരത്തിലെത്തി.... ഒമ്പത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഇത് പോലെ സിന്ദൂരം അതും വല്ലപ്പോഴും പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ മാത്രം അണിയുമ്പോൾ തന്റെ നെറ്റിയിലത് പൊള്ളൽ പകരുന്നത് പോലെയൊരു പ്രതീതിയായിരുന്നു... ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ശ്വേത ചിന്തിച്ചു... സിനിയുടെ വിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കുവാനായി പുറപ്പെടുമ്പോൾ താൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല നാട്ടിൽ വന്ന് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ നടക്കുമെന്ന്... ഇന്ന് സുമംഗലിയായ് താനൊരാളുടെ പത്നിയായിരിക്കുന്നു. അതുമൊരുപാട് തവണ മനപ്പൂർവം അകറ്റി നിർത്തിയ ആളുടെ...കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് നിന്ന ശ്വേത തന്റെ കഴുത്തിലെ താലിമാലയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി... തുടരും #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ