💞ദേവനന്ദിനി... Part 44💞 "പോടാ…ഭരണി.. കൊരങ്ങാ "…ഗൗരി ചൊടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ നേരെ കയ്യൊങ്ങി… രുദ്രൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു….. നടന്നു നടന്നു വൈകാതെ അവർ അടുത്ത ജംഗ്ഷനിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു…. ജംഗ്ഷനിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും ഗൗരി നന്നായി തളർന്നിരുന്നു. രുദ്രനും അവളും ഒരു ടീസ്റ്റാളിൽ നിന്നും ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… "ദേവേട്ടാ….ഈ ജംഗ്ഷനിൽ തന്നെയാണോ വർക്ഷോപ് "…..ചായ മൊത്തികുടിക്കുമ്പോൾ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു…. "അതൊക്കെ പറയാം…നീയാദ്യം ചായ കുടിയ്ക്ക് "….മറുപടി പറയുമ്പോൾ രുദ്രന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു…. ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് ജംഗ്ഷനിൽ നിന്നും കുറച്ചു മുന്നോട്ട് മാറി റോഡിന്റെ അരികിലായി പോയി നിന്നു. വർക്ഷോപ്പിലേക്ക് പോകാതെ അവിടെ തന്നെ നില്കുന്നത് ഗൗരിയിൽ അമ്പരപ്പുണർത്തി… "ദേവേട്ടാ…വർക്ഷോപ്പിൽ പോകുവാണെന്നും പറഞ്ഞു ഇവിടെ നിൽക്കുന്നതല്ലാതെ പോകുന്നില്ലല്ലോ…എന്താ ശരിക്കും മോന്റെ ഉദ്ദേശം "….ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു…. മറുപടിയായി രുദ്രൻ ഒന്നു ചിരിച്ചു… "ദേവേട്ടാ….എനിക്ക് ദേഷ്യം പിടിക്കുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. ഇന്നത്തെ പ്ലാനിനെ പറ്റി ചോദിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ദേവേട്ടന്റെ ഈ വളിച്ച ചിരിയല്ലാതെ ഒന്നും പറയുന്നില്ല ദേവേട്ടൻ "….ഗൗരിയൊന്നു ചൊടിച്ചു… "എന്റെ നന്ദുമോള് ഒന്നു ദേഷ്യം പിടിക്ക്‌…സേട്ടൻ ഒന്നു കാണട്ടെ….കുറെകാലമായി അതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് "…. അവളെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി… അപ്പോൾ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു മഹിന്ദ്ര ബൊലേറോ വന്നു നിന്നു. ഓപ്പൺ ടൈപ്പ് ആക്കി മോഡിഫൈ ചെയ്ത ആ വണ്ടി ഓടിച്ചത് തലയിൽ ടർബൻ കെട്ടിയ താടിയൊക്കെ വളർത്തിയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനാണ്. ഏകദേശം മുപ്പതു വയസ്സുണ്ടാകും… രുദ്രനെ കണ്ട അയാൾ രുദ്രന്റെ നേരെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ആഹ്ലാദത്തോടെ കൈ വീശി. രുദ്രൻ തിരിച്ചും കൈ വീശി. പെട്ടെന്ന് അയാൾ ചാടിയിറങ്ങി രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് രണ്ടു കയ്യും വിടർത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു വന്നു…. "ഓയ് ഓയ് ദേവ്….യാരാ….കീ ഹാല്"…..ആഹ്ലാദത്തോടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു അയാൾ രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് അടുത്തു… "ഓയെ ബല്ലൂ…..ചങ്ക യാരാ "….. രുദ്രനും ആഹ്ലാദത്തോടെ അയൽക്കടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു ചെന്നു…. ഗൗരിയിതൊക്കെ ഒരത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. രണ്ട് പേരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് റോഡ് സൈഡ് ആണെന്ന് പോലും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നത് അവൾ നോക്കി നിന്നു…. രുദ്രൻ അയാളെയും കൊണ്ട് ഗൗരിയ്ക്കടുത്തേക്ക് വന്നു. ഗൗരി അയാളെ ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ബ്ലൂ ജീൻസും ടീ ഷർട്ടുമാണ് വേഷം. നല്ല വെളുത്തിട്ട് അത്യാവശ്യം തടിച്ച ശരീരം. പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞ മുഖം…..അപ്പോഴേക്കും അവർ അടുത്തെത്തി…. അയാൾ മുഖം കൊണ്ട് രുദ്രനോട് ഗൗരി ആരാണെന്ന ആംഗ്യത്തിലൂടെ തിരക്കി… "ബാബീ ഹേ തേരി യാരാ…..(നിന്റെ ചേട്ടത്തിയമ്മയാട ) ".... ഗൗരിയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ അയാൾക്ക് മറുപടി നൽകി… "നമസ്തേ ബാബിജി"… ചിരിച്ചു കൈ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് അയാൾ ഗൗരിയെ തൊഴുതു.. "നന്ദു …ഇത് ബൽക്കാർ സിംഗ്.. കൂടുതൽ ഡീറ്റെയിൽസ് ഒരു സ്ഥലത്തെത്തിയിട്ട് പറഞു തരാം….." അമ്പരന്നു നിൽക്കുന്ന ഗൗരി ശരിയെന്നു തലയാട്ടി… ബൽക്കാർ ഉടനെ രുദ്രന്റെ ബാഗെടുത്ത് വണ്ടിയ്ക്ക് നേരെ നടന്നു. രുദ്രനും ഗൗരിയും ബൽക്കാറിനെ അനുഗമിച്ചു…. രുദ്രൻ ബൽക്കാറിന്റെ കൂടെ മുൻപിൽ കയറി. ഗൗരി വണ്ടിയുടെ പിന്നിലും… വണ്ടി മുൻപോട്ടെടുത്തപ്പോൾ തൊട്ട് രുദ്രനും ബൽക്കാറും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ആ സംസാരം ഗൗരിയിൽ കൂടുതൽ അമ്പരപ്പുളവാക്കി. കാരണം ബൽക്കാർ പഞ്ചാബിയിൽ പറയുന്നതിന് രുദ്രൻ മറുപടി കൊടുക്കുന്നത് ഹിന്ദിയിൽ ആയിരുന്നു…. ഇങ്ങേരു എപ്പോൾ പഞ്ചാബിയൊക്കെ പഠിച്ചു. എട്ടു വർഷം മുൻപ് കണ്ട ദേവേട്ടന് മലയാളവും, ഇംഗ്ലീഷും അല്പം തമിഴും അറിയാമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ വേറെയും ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്നു….. ഗൗരി രുദ്രനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… രുദ്രന്റെ അറിവിൽ അഭിമാനവും അതിലേറെ അവനോടുള്ള പ്രണയവും അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവളവനെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു…. മിററിലൂടെ ബൽക്കാർ ഇത് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നു… "യാരാ…ബാബിജി ജ്യാദ ബോൽത്തി നഹി ലഗ് രഹി ഹേ…( എടാ…ചേട്ടത്തിയമ്മ അതികം സംസാരിക്കില്ലെന്നു തോന്നുന്നു)"... ബൽക്കാർ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു…. "യാർ തേരി ബാബി അഭി ഏക് ഹേരാനി കി ദുനിയാ മെ പഹൂംച് ഗയി ഹേ…തുജേ പഥ…ജബ് സേ നാസിക് സേ നികലെ ഹേ തബ് സേ മേരെ കാൻ കൊ സുകൂൻ നഹി ദിയാ ഹേ…. ശക് കെ ഊപ്പർ ശക്….( ഡാ.. നിന്റെ ബാബി ഇപ്പോൾ ഒരു അത്ഭുതലോകത്തെത്തിയിരിക്കുകയാ.. നിനക്കറിയാമോ നാസിക്കിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ടത് തൊട്ട് എന്റെ ചെവിക്ക് സ്വൈര്യം തന്നിട്ടില്ല. സംശയത്തിന്റെ മേലെ സംശയമാ നിന്റെ ബാബിക്ക്‌ ) "…. രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ബൽക്കാറിന് മറുപടി നൽകി…. പോടാ.. ഭരണി…ഇങ്ങേരുടെ ഒരു ഹേരാനി കി ദുനിയാ… ഞാൻ ചെവിയ്ക്ക് സ്വൈര്യം തരുന്നില്ല എന്ന് അല്ലെ… ഡാ കൊരങ്ങാ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ എവിടെയെങ്കിലും എത്തുമല്ലോ…അപ്പോൾ മോന് ഞാൻ കാണിച്ചു തരാംട്ടോ…..ഗൗരി ഒരു പുച്ഛത്തോടെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു… എന്നാൽ ഇത് ശ്രദ്ധിച്ച ബൽക്കറിനു വല്ലാതെയായി….അവൻ രുദ്രന് നേരെ തിരിഞ്ഞു…. "ബാബിജി തോ പഹ്ലി ബാർ ഇത്നാ ദൂർ ബാഹർ നികൽത്തി ഹോംഗി തബ് ശക് തോ ഹോഗാ ഹി സരൂർ….ഇസ്മേ ഹസ്നേ കാ ബാത്ത് ക്യാ ഹേ ( ബാബി പുറത്തേക്ക് ഇത്ര ദൂരം വരുന്നത് ആദ്യമായിട്ടായിരിക്കും. അപ്പോൾ സംശയം തീർച്ചയായും വരും.. ഇതിലിത്ര ചിരിക്കാൻ എന്താണുള്ളത് )...." തുടർന്നു ബൽക്കാർ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു…. "ബാബിജി…യെ പാഗൽ ഐസ കുച് ബോലേഗ…ആപ് ഫികർ മത് കർന ( ബാബിജി…ഈ വട്ടൻ ഇങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും പറയും…ബാബിജി വിഷമിക്കരുത് )..." ഗൗരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തലയാട്ടി…. പിന്നെയും കുറച്ചു ദൂരം കൂടി വണ്ടി മുന്നോട്ട് പോയി. ഇപ്പോൾ അവർ ഒരു പത്തു കിലോമീറ്ററോളം മുന്നോട്ട് പോയിട്ടുണ്ടാവും. അല്പദൂരം മുന്നിട്ടപ്പോൾ ബൽക്കാർ വണ്ടി ഇടത്തോട്ട് തിരിച്ചു. അത്യാവശ്യം മരങ്ങൾ ഒക്കെ നിറഞ്ഞ നീണ്ട വിശാലമായ ഒരു അങ്കണത്തോട് കൂടിയ ഒരു ഒറ്റ നില കെട്ടിടത്തിന് അല്പം മാറി എത്തിച്ചേർന്നു അവരുടെ വണ്ടി…ചുറ്റും അത്ഭുതത്തോടെ വീക്ഷിച്ച ഗൗരിയ്ക്ക് അതൊരു ദാബയാണെന്ന് മനസ്സിലായി…. ഗൗരിയും രുദ്രനും വണ്ടിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 വണ്ടിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങിയ രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് ദാബയുടെ മുൻപിലേക്ക് നടന്നു. വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടയിടത്തു നിന്നും അമ്പത് മീറ്ററോളം ദൂരം കാണും ദാബ വരെ. പുറത്തു ഒന്നു രണ്ട് കയർ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു പലരും വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്…. ദാബയോട് അടുക്കാറായപ്പോൾ മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു അറുപതു വയസ്സൊളം തോന്നിക്കുന്ന വെള്ള കുർത്തയും പൈജാമയും തലയിൽ കറുത്ത തലപ്പാവുമണിഞ്ഞ ആജാനുബാഹുവായ ഒരു മനുഷ്യൻ നിൽക്കുന്നത് ഗൗരി കണ്ടു. അത്യാവശ്യം നല്ല തടിയും വയറുമുള്ള അങ്ങിങ് വെള്ളിവരകൾ വീണ താടി നീട്ടി വളർത്തിയ ഒരു സർദാർ… രുദ്രൻ ഉടനെ ആദ്ദേഹത്തെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ടടുത്തു. ഗൗരി കൂടെയുള്ളത് അവൻ മറന്നത് പോലെയായിരുന്നു….. "പാജീ "….. മുൻപോട്ട് വേഗം നടന്ന രുദ്രൻ കൈകൾ രണ്ടും വിടർത്തി വർദ്ധിച്ച സന്തോഷത്തോടെ സർദാറിന് അടുത്തേക്ക് അടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു…. ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കിയ സർദാർ രുദ്രനെ കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് ഉറ്റ ബന്ധുവിനെയാരെയോ കണ്ടത് പോലെയുള്ള ആമോദ ഭാവങ്ങൾ നിറഞ്ഞു…. "ദേവ്….ഓയ്… ഓയ്….തുസി കദോ ആയെ യൊ (നീ എപ്പോൾ വന്നു ) "… ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈകൾ വിടർത്തി അദ്ദേഹം രുദ്രന് നേരെ അടുത്തു…. രുദ്രനും സർദാറും അടുക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കൈകളും ശരീരവും കൊണ്ടുള്ള വിക്ഷേപങ്ങൾ കണ്ട ഗൗരിയുടെ മിഴികളിൽ അമ്പരപ്പ് നിറഞ്ഞു… രണ്ട് പേരും കൂടി ചിലപ്പോൾ ഈ നിമിഷം ഭാങ്ഗ്ര കളിച്ചേക്കുമെന്നു അവൾക്ക് തോന്നി. അത് കണ്ട അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരേ സമയം അമ്പരപ്പും ചിരിയും നിറഞ്ഞു…. അപ്പോഴേക്കും അവർ രണ്ട് പേരും പരസ്പരം കയ്യകലത്തിൽ എത്തിയിരുന്നു…. "സത്ശ്രീ അകാൽ പാജി "…. എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രുദ്രൻ സർദാറിന്റെ കാലിൽ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു…. "സത്ശ്രീ അകാൽ പുത്തർ…..കീ ഹാല്"….അദ്ദേഹം തിരിച്ചഭിവാദ്യം ചെയ്തു കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു… "ചങ്ക പാജി…. കിത്തെയോ മേരെ ബേബേ ( സുഖം പാജി.. എവിടെ എന്റെ അമ്മ ) "... ആദ്ദേഹത്തോട് രുദ്രൻ മറുപടി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…. "അന്തർ രസോയി മെ ഹോഗി .. ജാകേ മിൽന പുത്തർ ( അകത്തു കിച്ചനിൽ ഉണ്ടാകും…ചെന്ന് കാണു ) ".... സർദാർ മറുപടി നൽകി… രുദ്രൻ ഗൗരിയെ അടുത്തോട്ടു വിളിച്ചു… "ഗൗരി…ഇത് ഗുർപ്രീത് പാജി…" രുദ്രൻ ഗൗരിയെ സർദാറിനും തിരിച്ചും പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു. ഗുർപ്രീത് ഗൗരിയോട് പലതും ചോദിച്ചറിഞ്ഞു… "പാജി… ബേബേയുടെ അടുത്ത് പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ ഇവളെ "…. (രുദ്രൻ) "ചെല്ല്….ചെല്ല് "…ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗുർപ്രീത് രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു… രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് ദാബയുടെ അകം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി… "നന്ദു…നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ബേബേയെ ആണ് കാണാൻ പോകുന്നത് "…… (രുദ്രൻ) "ബേബേ എന്ന് വച്ചാൽ "…ഗൗരി സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു… "ബേബേ എന്ന് വച്ചാൽ പഞ്ചാബിയിൽ അമ്മ എന്നർത്ഥം "…രുദ്രന്റെ മറുപടി.. "ദേവേട്ടനെപ്പോഴാ പഞ്ചാബിയൊക്കെ പഠിച്ചത്"…. (ഗൗരി) "അതൊക്കെ നിനക്ക് ഞാൻ പിന്നെ പറഞ്ഞു തരാം. ബേബേയെ കാണുമ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് നോക്കുക. എന്നിട്ട് അത് പോലെ പായി ലാഗു ബേബേ എന്ന് പറഞ്ഞു കാല് തൊട്ട് വന്ദിക്കുക "….. രുദ്രൻ ഗൗരിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു… "ഇതിന്റെയൊക്കെ അർത്ഥം എന്താ ദേവേട്ടാ"…. (ഗൗരി) "ഒക്കെ ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പറഞ്ഞു തരാം "…. (രുദ്രൻ) രുദ്രൻ ഗൗരിയേയും കൊണ്ട് അടുക്കള ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. നിമിഷങ്ങൾക്കകം അവർ അടുക്കളയിൽ എത്തി…. അവിടെ പണിക്കാർക്ക് നിർദേശം കൊടുക്കുന്ന പ്രൗഡയായ, സൽവാർ കമ്മീസണിഞ്ഞ, മധ്യവയസ്കയായ ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടു…. രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് അവരുടെയടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയി… "ബേബേ "….രുദ്രൻ അവരെ വിളിച്ചു… "ദേവ്…. തുസ്സി കിത്തൂ ഥി മേരി പുത്തർ ( നീ എവിടെയായിരുന്നു എന്റെ മോനെ ) ".... ആ സ്ത്രീ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ രുദ്രനെ നോക്കി നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു….. "പായീ ലാഗു ബേബേ "….രുദ്രൻ കുനിഞ്ഞു അവരുടെ കാൽ തൊട്ട് വന്ദിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ജീത്തെ രഹോ പുത്തർ….ജീത്തെ രഹോ (നന്നായിരിക്കട്ടെ മോനെ ) "..... അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ബേബേ രുദ്രനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു കവിളിൽ പിടിച്ചു അവന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി നെറ്റിയിൽ ഒന്നു ചുംബിച്ചു… തുടർന്നു രുദ്രൻ ബേബേയുടെ ചുമലിലൂടെ കയ്യിട്ട് തന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു…. ഗൗരി ഇതെല്ലാം കണ്ടു അന്തം വിട്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെയുള്ളിൽ കൗതുകവും ആമോദവും നിറഞ്ഞു… "ബേബേ….. ആപ്കെ ലിയെ മെ ബഹു ലേക്കെ ആയെ ഹെ" ( അമ്മേ.. അമ്മയ്ക്ക് ഞാൻ മരുമകളെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു )...ബേബേയുടേം രുദ്രന്റെയും സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ കണ്ടു പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കുന്ന ഗൗരിയെ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് രുദ്രൻ പറഞ്ഞു…. "പായീ ലാഗു ബേബേ "… രുദ്രൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത പോലെ ഗൗരി ബേബേയുടെ കാല് തൊട്ട് വന്ദിച്ചു… "ജീത്തെ രഹോ ബേട്ടി "… നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ ബേബേ ഗൗരിയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തി… "നാലായക്…തൂനേ അപ്നി ബേബേ കൊ ബിനാ ബതാകേ ശാദി കീ ( കുരുത്തം കെട്ടവനെ… നീ നിന്റെ അമ്മയോട് പറയാതെ കല്യാണം കഴിച്ചോ ) ".... അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ബേബേ രുദ്രന്റെ കവിളിൽ ഒന്നു കൊടുത്തു… "ബേബേ.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞില്ല…ഈ യാത്ര കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു അവിടെയെത്തിയാൽ കല്യാണം ഉണ്ടാവും. എന്റെ ബേബേയോട് പറയാതെ ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കുമോ"….രുദ്രൻ ഒന്നു പരിഭവിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "അങ്ങനെയാണോ….സാരമില്ല…കിട്ടിയ അടി മോനെന്തായാലും വച്ചേക്കു. കൊല്ലത്തിൽ ഒരിക്കലൊക്കെയല്ലേ മോൻ എന്നെ കാണുന്നത് "…. ബേബേ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ കവിളിൽ തല്ലിയ ഭാഗത്തു തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. "എനിക്കിഷ്ടായി എന്റെ മോളെ "…ഗൗരിയെ തന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു വാത്സല്യത്തോടെ അവളുടെ തലയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു….. "മോനെ…..മോളെയും കൊണ്ട് നിന്റെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് പോയിട്ട് ഒന്നു ഫ്രഷ് ആയി വാ "….. ബേബേ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു…. രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് പോകാമെന്നു കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു… രുദ്രനും ഗൗരിയും അവർക്കായൊരുക്കിയ താമസസ്ഥലത്തേക്ക് നടന്നു…. തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ