മിഴിനിറയാതെ .. പാർട്ട്‌ 3 കാറിന്റെ ഹോൺ ശബ്ദം കേട്ടതും, വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ആലിയയുടെ അനിയത്തിയായ അഞ്ജന പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു. ​"വന്നല്ലോ വനമാല! എവിടെയായിരുന്നു?" മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അഞ്ജലിയോടും ചേച്ചി ആലിയയോടും നോക്കിക്കൊണ്ട് അഞ്ജന തമാശയോടെ ചോദിച്ചു. ​ആലിയയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് കടുത്തിരുന്നു. അവൾ ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ, അനിയത്തിയെ തള്ളിമാറ്റി അകത്തേക്ക് കയറി, നിമിഷങ്ങൾക്കകം ദേഷ്യത്തിൽ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ​"മേടം ഭയങ്കര ചൂടിലാണല്ലോ, അമ്മേ?" ചേച്ചി പോകുന്നതും നോക്കി അഞ്ജന, അമ്മയായ അഞ്ജലിയോട് ചോദിച്ചു. ​"Ohh, അതൊക്കെ വലിയൊരു കഥയാ," അഞ്ജലി സോഫയിൽ ഇരുന്നു കാൽ നീട്ടി. കൈയ്യിലെ ഷാൾ കൊണ്ട് വീശി, കിതപ്പടക്കി. ....,.... ​ ​ആലിയ റൂമിൽ എത്തിയതും വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു. ​അവൾ കട്ടിലിന് മുകളിലേക്ക് ചാടി. തലയിണയെടുത്ത് മുഖത്തോട് ചേർത്ത് അമർത്തി. ആലിയയുടെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും  ദേവിന്റെ മുഖം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി നിറഞ്ഞു... ​"ഇവനെ എവിടെയോ ഇതിന് മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്... മെട്രോയിൽ വെച്ചല്ലാതെ വേറെ എവിടെയാ? എവിടെയാ ഓർമ്മ കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ!" അവൾ നെറ്റി ചുളിച്ചു, തലയിൽ കൈവെച്ച് ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ​അവൾ എഴുന്നേറ്റ് റൂമിന്റെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു, ആ ഓർമ്മയുടെ നൂലിഴകൾ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ​പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ അവൾ ഷെൽഫിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ബുക്ക് എടുത്തു. പഴയ ആൽബത്തിന്റെ  താളുകൾ അവൾ ധൃതിയിൽ മറിച്ചു നോക്കി. ​അവസാനം അവൾ തേടിയത് കൈയ്യിൽ കിട്ടി. ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ! ​അവളുടെ മുഖത്ത് പുച്ഛത്തിന്റെ ഭാവം വിരിഞ്ഞു. ആ ഫോട്ടോയിലെ ഒരു പരിചിതമായ മുഖത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: "അപ്പൊ എനിക്ക് തെറ്റിയില്ല!" ​പുതിയ കെണിയൊരുക്കിയാണോ അവന്റെ വരവ്... അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു  ​പെട്ടെന്നാണ് ആരോ വാതിലിൽ മുട്ടിയത്. അവൾ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഞെട്ടിയുണർന്നു. അവൾ ആ ഫോട്ടോ ആ ബുക്കിൽ തന്നെ വെച്ച്, ബുക്ക് പഴയ സ്ഥാനത്ത് വെച്ചു. ​ഡോർ തുറന്നു... മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സെർവന്റിനെ കണ്ടതും അവൾ "എന്താ" എന്ന ഭാവത്തിൽ നോക്കി. ​"മോളെ, ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ 'അമ്മ വിളിക്കുന്നു," സെർവന്റ് വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. ​"എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വേണ്ട," അതും പറഞ്ഞ് അവൾ ശക്തിയിൽ ഡോർ വലിച്ചടച്ചു. ​ .................................... ​"ഡീ പെണ്ണെ, പതിയെ..." അഞ്ജലി വേദനയോടെ പറഞ്ഞു. ​"എന്റമ്മേ... ഞാൻ പതിയെ തന്നെയാ ചെയ്യുന്നേ, അത് പിന്നെ തിരുമ്മുമ്പോൾ ചെറിയ വേദന ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കും," അഞ്ജന വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. ​"Ohh, ശരി... നീ ചെയ്യ്..." അഞ്ജലി കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ​ "അമ്മേ, എന്നിട്ട് എന്താ ഉണ്ടായത്?" ബാക്കി പറ." ​"എന്നിട്ട് എന്താ? അവൾ (ആലിയ) മര്യാദയ്ക്ക് ഒരു താങ്ക്സ് പോലും പറയാൻ സമ്മതിച്ചില്ല..." അഞ്ജലി വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു. ​"അയ്യോ, മോശമായിപ്പോയല്ലോ..." അഞ്ജനയ്ക്ക് വിഷമം തോന്നി. ​"അത് പറയാനുണ്ടോ..." അവർ ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു. ​"എന്നാലും ചേച്ചിയുടെ ഒരു മാറ്റം... ചില സമയത്ത് സംസാരിക്കാൻ പോലും പേടിയാ. പണ്ടത്തെ ചേച്ചിയെ വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു," അഞ്ജന പറഞ്ഞു. ​"മ്മ്," ദീർഘ ശ്വാസമെടുത്ത് അവർ ഒന്ന് മൂളി. അവർ കണ്ണുകൾ അടച്ച് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "അവളെ ഒരിക്കലും കുറ്റം പറയാൻ ആവില്ല. അതേ അവസ്ഥയിൽ കടന്നുപോയ ആരായാലും ഇങ്ങനെ മാറും." ​അപ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി. ​ ​.......... ​"സുപ്രഭാതം ദേവ്, സുപ്രഭാതം! സുപ്രഭാതം ദേവ്, സുപ്രഭാതം!" വിക്രം ദേവിനെ തട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ​"ഡാ നാറി! ഇത് ബിഗ്‌ബോസ് അല്ല! ഇറങ്ങി പോടാ!" ദേവ് ദേഷ്യത്തിൽ വിക്രമിനെ തള്ളിമാറ്റി. ​"അതെ, നിനക്കുള്ള കെണിയുമായി അവൾ വന്നിട്ടുണ്ട്," വിക്രം ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ കട്ടിലിനരികിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു.. ​"ആര്?" ദേവ് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ് ചോദിച്ചു. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ