ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/69d8AAG?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -9💚🌺 അമ്മയെ തിരക്കി നടന്ന് കാണാതെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പോകാൻ തിരിയുമ്പോഴായിരുന്നു നന്ദൻ കുളികഴിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത്...... ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി തോളിൽ കിടന്ന ടൗവൽ കൊണ്ട് തലയുടെ ഒരു വശം തോർത്തിക്കൊണ്ട് കയറി വരുന്നവനെ കണ്ടതും ഒരു നിമിഷമവൾ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിപ്പോയി. പേശികളുറഞ്ഞ് വല്ലത്തൊരു പൗരുഷത്തോടെ കാണുന്ന അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും....... തലതോർത്തുമ്പോൾ ഉരുണ്ടുയരുന്ന കൈയിലെ മസിലും ദേഹമാകെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളും, ഒരുനിമിഷമവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിനെ തെറ്റിച്ചു..... 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 അകത്തേക്ക് കയറി വന്നതും തന്നെത്തന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്ന നവ്യയേയാണ് നന്ദൻ കാണുന്നത് പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൻ ടൗവൽ നേരെ ഇട്ടുകൊണ്ട് ദേഹം മറച്ചു. അത് കണ്ടതും ഒരു പരുങ്ങലോടെ നവ്യ നോട്ടം മാറ്റി ശേഷം നന്ദനെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു.... ഇടക്കൊക്കെ അവളെ കണ്ടിട്ടുള്ളതു കൊണ്ട് ഭാമയുടെ അനിയത്തിയാണെന്ന് അറിയാം അതിനാൽ അവനുമൊന്നു ചിരിച്ചു..... വാതിൽക്കൽ നിന്ന് വഴി മാറികൊടുത്തതും അവളെ കടന്ന് നന്ദൻ അകത്തേക്ക് പോയി..... ഒരു നിമിഷം നവ്യക്ക് ആകമാനമൊരു പരവേശം തോന്നി....... ഇതുവരെ നന്ദനെ ഇങ്ങനെ സാധിച്ചിട്ടില്ല ഇത്രേം ഭംങ്ങിയുണ്ടായിരുന്നോ ഇയാൾക്ക്? അവൾ മനസ്സാലെ ഓർത്തു.... 🌼🌼🌼🌼 രാത്രി എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നാണ് അത്താഴം കഴിച്ചത്..... ഭാമയും കാവ്യയും കൂടിയാണ് എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പിയത്..... നന്ദന്റെ ഇഷ്ട വിഭവമായതിനാൽ അവനത് ആസ്വദിച്ചാണ് കഴിക്കുന്നത്‌....... കഴിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും നവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ നന്ദനെത്തേടി പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... എന്നാൽ എല്ലാവരിൽ നിന്നും അവളത് വിദഗ്ധമായ് മറച്ചു. ❤️❤️ കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് നന്ദൻ കുറച്ച് നേരം സിറ്റൗട്ടിൽ വന്നിരുന്നു..... വേണുവും അതുപോലെ അരികെ വന്നിരുന്നെങ്കിലും ഷുഗറിന്റെയും പ്രെഷറിന്റെയും മരുന്നുകൾ കഴിക്കാനുള്ളത് കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നതിന് ശേഷം അയാൾ നന്ദനോട് പറഞ്ഞ് കിടക്കാനായി പോയിരുന്നു. വന്നപ്പോ അമ്മയെ വിളിച്ചു വച്ചതാണ്... അവനൊരു ആലോചനയോടെ ഫോൺ എടുത്ത് അമ്മയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. ഇതുവരെയും അമ്മയെ ഒറ്റക്കാക്കി ഇങ്ങനെ മാറി നിന്നിട്ടില്ല. അതിന്റെ ഒരു ടെൻഷൻ മനസ്സിലുണ്ട്. ആദ്യത്തെ റിങ്ങിൽ തന്നെ അമ്മ ഫോൺ എടുത്തിരുന്നു. ആഹ്ഹ് .... നിന്നെക്കുറിച്ച് ഞാനിപ്പോ ആലോചിച്ചതേയുള്ളു...... ഫോൺ എടുത്തതും ദേവകിയമ്മ പറഞ്ഞു. ഹ്മ്മ്മ്...... നന്ദനൊന്നു മൂളി കഴിച്ചോ അമ്മേ..... കഴിക്കാൻ പോകുവാടാ ഇനിയാണോ കഴിക്കുന്നത്‌?? എത്ര നേരമായെന്നാ വിചാരം..... ഗുളികകഴിക്കാൻ ഉള്ളതല്ലേ അത് മറന്നോ? ഇല്ലടാ മോനേ....... കഴിക്കാനെടുത്ത് ഇരുന്നപ്പോഴാ വിരുന്ന് കാര് വന്നത്..... ദേവകിയമ്മ പറഞ്ഞു.... വിരുന്ന് കാരോ? ഈ രാത്രിയിലോ..... നന്ദൻ നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. മ്മ്മ് കുറച്ച് നേരം ആയി വന്നിട്ട്..... ആരാ വന്നേ? അത് നീ വരുമ്പോ കാണ്...... പറയമ്മേ...... നീ വരുമ്പോ കാണ് നന്ദാ..... എന്തായാലും ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നുള്ള നിന്റെ പരാതി തീർന്നല്ലോ...... അമ്മയൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു..... ഹ്മ്മ്മ്..... അവനൊന്നു മൂളി..... ഭാമമോള് എവിടെപ്പോയി....... ഇവിടുണ്ടമ്മേ.... അകത്താ..... മ്മ്മ്മ്...... ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ..... മ്മ്മ് കഴിച്ചു...... എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നാ കഴിച്ചേ...... ഹാ..... ശെരിയെന്ന വയ്ക്കുവാ ഞാൻ ..... ഹ്മ്മ്..... ശെരി വച്ചോ. അമ്മ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തതും അവനൊരു ആലോചനയോടെ ഇരുന്നു...... ആരായിരിക്കും വന്നിട്ടുണ്ടാവുക? 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 അപ്പയ്ക്ക് മരുന്നെടുത്തു കൊടുത്ത ശേഷം ഭാമ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു...... അപ്പയ്ക്ക് എന്നും മരുന്നെടുത്തു കൊടുക്കുന്നത് താനായിരുന്നു........ കഴിഞ്ഞ ദിവസം മുതൽ അത് കാവ്യയെ ഏൽപ്പിച്ചു....... പക്ഷേ ഇന്ന് ഇന്ന് താൻ തന്നെ എടുത്ത് നൽകി...... ഇനി വല്ലപ്പോഴുമല്ലേ ഇതിനൊക്കെ സാധിക്കൂ..... അവളൊരു നെടുവീർപ്പോടെ ഓർത്തു. അപ്പ വളരെ സന്തോഷത്തിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു..... നന്ദേട്ടനെ പുള്ളിക്ക് നന്നായി പിടിച്ച മട്ടുണ്ട്..... മരുന്നെടുത്തു കൊടുക്കുമ്പോഴും കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴുമൊക്കെ നന്ദേട്ടനെ ക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അതൊക്കെ കേട്ടിരുന്നു...... അമ്മായിക്ക് അതൊന്നും പിടിക്കുന്നില്ലെന്ന് മുഖം കണ്ടാലേ അറിയാം..... അങ്ങോട്ടേക്ക് താനും അധികം ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. വന്ന നേരം മുതൽ അടുക്കളയിൽ എനിക്കിട്ട് പണി തരുന്നുണ്ട്...... അവരെ തിരുത്താൻ പറ്റില്ല..... എന്നോടുള്ള മനോഭാവവും മാറുകയുമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആ ഭാഗത്തേക്ക്‌ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. അപ്പ കിടന്നതും നേരെ റൂമിലേക്ക്‌ വന്നു നന്ദേട്ടൻ എത്തിയിട്ടില്ല..... ഷീറ്റെല്ലാം കുടഞ്ഞു വിരിച്ച് വൃത്തിയാക്കി പുതിയ രണ്ട് ഷീറ്റുകൂടി അലമാരയിൽ നിന്ന് എടുത്ത് വച്ചു...... ചെറിയ കട്ടിലാണ്.... ചേർന്നു കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ രണ്ടുപേർക്ക് സുഖമായ് ക്കിടക്കാം........ പക്ഷേ..... അതിനുള്ള അടുപ്പം താനും നന്ദനും തമ്മിൽ ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല...... അതാആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് നന്ദൻ റൂമിലേക്ക്‌ കയറി വന്നത്...... ഷീറ്റും പിടിച്ച് എന്തോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ടുള്ള തന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോഴേ നന്ദൻ തന്നെയൊന്ന് നോക്കി...... ഇടം കണ്ണിട്ട് അത് കണ്ടതും പതിയെ അലമാരയുടെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് പോയി...... എന്തോ എടുക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ അതിനകത്തു നോക്കി തപ്പിത്തടഞ്ഞു നിന്നു..... നന്ദൻ അപ്പോഴേക്കും കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്തേക്ക് കയറി കിടന്നിരുന്നു....... അത് കണ്ടതും കിടക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി ഒന്നും സംസാരിക്കേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ എന്ന സമാധാനത്തിൽ അലമാരക്കുള്ളിൽ നിന്ന് മടക്കി വച്ചിരുന്ന ഒരു സാരിയെടുത്ത് നാളെ കൊണ്ട് പോകാനുള്ള ബാഗിലേക്ക് വച്ചു..... ഇത്രയും നേരം അതിനകത്ത് തപ്പിക്കളിച്ചിട്ട്‌ നന്ദേട്ടൻ കാണേ വെറുതെ തിരിയുന്നത് ശെരിയല്ലല്ലോ എന്ന ചിന്തയോടെ യായിരുന്നു അങ്ങനെ ചെയ്തത് ......... നന്ദൻ മലർന്ന് കിടന്ന് കണ്ണിനുമുകളിൽ വലതു കൈത്തണ്ട വച്ച് മറച്ചാണ് കിടക്കുന്നത്...... മുന്നിലേക്ക്‌ ചെന്ന് വാതിലടച്ച് മുറിയിലെ ലൈറ്റും ഓഫ് ചെയ്തു...... ആകെ ഇരുൾ പരന്നതും..... മുറിയിലെ ടേബിൾ ലൈറ്റ് അവൾ ഓൺ ചെയ്തു... നേരിയ മഞ്ഞ വെളിച്ചം ആ മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞു...... ശേഷം കട്ടിലിലേക്ക് വന്നിരുന്നു...... കൈകൂപ്പിയൊന്ന് കണ്ണടച്ചു...... പുറത്തേക്കു വരതെ ചുണ്ടിനുള്ളിൽ തങ്ങി നിന്ന പ്രാർത്ഥനകളിൽ ഇന്ന് നന്ദേട്ടനെക്കുറിച്ച് കൂടി ചേർത്തിരുന്നു. എന്നും പത്തുമിനിറ്റ് ഈ പ്രാർത്ഥന പതിവാണ്..... ശേഷം അവനരികിലേക്ക് പതിയെക്കിടന്നു. തന്റെ അടുത്തവൾ കിടന്നതറിഞ്ഞതും അവൻ കണ്ണിനു നേരെ മറച്ചിരുന്ന കൈ മാറ്റി കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൾക്ക് നേരെ ചരിഞ്ഞു കിടന്നു.... താൻ തോള് ചേർന്ന് കിടന്നതു കൊണ്ടാകുമോ അവൻ ചരിഞ്ഞു കിടന്നത് എന്ന ചിന്തയോടെ പെട്ടന്നവൾ തലചരിച്ചു നോക്കിയതും....... നന്ദൻ തന്നെ തന്നെ നോക്കികിടക്കുകയാണ്..... മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ നേർത്ത മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അത് വ്യക്തമായികാണാം..... ഭാമ കുഞ്ഞു നാൾ മുതലേ ഇവിടെയായിരുന്നോ? കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞതും അവനൊരു ചോദ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി ഇപ്പോ ഇങ്ങനൊരു ചോദ്യം പ്രധീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല..... ഒരു നിമിഷം ആ മുഖത്തേക്ക് അവൾ നോക്കി..... ശേഷം അതിനുത്തരം നൽകി. ഹ്മ്മ്മ്മ്..... ഒരു പത്തു വയസ്സ് മുതൽ....... അച്ഛനും അമ്മയും എങ്ങനെയാ? അവനൊരു ചോദ്യത്തോടെ നിർത്തി...... അച്ഛൻ ഞാൻ ജനിച്ച് കുറച്ച് മാസങ്ങൾ ആയപ്പോ മരിച്ചു..... ജോലിക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലുണ്ടായ ഒരാക്സിഡന്റ്..... പിന്നീട് അമ്മ ഒറ്റയ്ക്കാ എന്നെ വളർത്തിയെ...... അച്ഛനും അമ്മയും സ്നേഹിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചവരായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ബന്ധുക്കളാരും കൂടെ നിന്നിരുന്നില്ല...... വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോ...... അമ്മയ്ക്കും അസുഖങ്ങൾ വന്നുതുടങ്ങി....... ആദ്യമാദ്യം മാറുമെന്ന് തന്നെയാ കരുതിയെ പതിയെ പതിയെ അത് കൂടാൻ തുടങ്ങി...... ക്യാൻസർ അവസാന സ്റ്റേജിൽ ആയിരുന്നു...... കുറച്ച് നാള് കഴിഞ്ഞപ്പോ മരിക്കുകയും ചെയ്തു...... അന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ് കുറച്ച് ബന്ധുക്കൾ വന്നിരുന്നു..... തിരിച്ചു പോരുമ്പോ ആരും എന്നേക്കൂട്ടാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല ..... ഞാനൊരു പെൺകുട്ടിയല്ലേ ബാധ്യത ആകുമെന്ന് പേടിച്ചിട്ടാകും....... അപ്പോഴായിരുന്നു അപ്പ വന്നത്..... എല്ലാം കണ്ടപ്പോ അപ്പ എന്നെ കൂടെക്കൂട്ടി.... അവളൊരു നിശ്വാസത്താലെ പറഞ്ഞുനിർത്തി..... നന്ദൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കികിടക്കുകയിരുന്നു........ അമ്മായിക്ക് ഇഷ്ടായിരുന്നോ തന്നെ..... അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു...... ആദ്യമൊക്കെ ഇഷ്ടായിരുന്നു..... പിന്നീട്..... മക്കൾക്കുള്ളത് എനിക്ക് വീതിച്ചു തരുന്നു എന്നുള്ള ചിന്ത വന്നപ്പോ....... ഹ്മ്മ്മ്മ്...... അവനതു കേട്ട് മൂളി.... ഇപ്പോഴും വല്യ ഇഷ്ടമില്ലല്ലേ..... അത് കേട്ടതും അവൾ അവനെത്തന്നെ നോക്കി..... എങ്ങനെ മനസ്സിലായി? ഇടയ്ക്ക് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു..... അപ്പോ മനസ്സിലായി..... അവരങ്ങനെയാ..... മാറാൻ പോകുന്നില്ല..... പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ മുഖം നേരെ വച്ചു...... കുറച്ച് നേരം ഇരുവരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല മെല്ലെ അവളുടെ കണ്ണുകളടഞ്ഞു തുടങ്ങി...... നന്ദൻ വീണ്ടുമെന്തോ ചോദിച്ചതും കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്ന് അതിനുത്തരം പറഞ്ഞു...... കുറച്ച് നിമിഷം കഴിഞ്ഞതും...... ഉറക്കത്തിലേക്ക് അവൾ വീണുപോയി.... നന്ദന് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല..... ഭാമയോട് വീണ്ടുമെന്തിനെക്കുറിച്ചോ സംസാരിക്കാൻ വരുമ്പോഴായിരുന്നു...... അവൾ ഉറങ്ങിയത് കണ്ടത്....... നന്ദൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ കുറച്ച് നേരം നോക്കിക്കിടന്നു...... മുറിയിലെ മഞ്ഞവെട്ടത്തിൽ മിഴികളടച്ചു കിടക്കുന്നവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയുണ്ടെന്നവന് തോന്നി. എന്തുകൊണ്ടോ സ്വയമറിയാതെ ആ ഭംഗി അവന്റെ മനസ്സിലേക്കും കൊത്തി വച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു അപ്പോൾ. തുടരും... 💚🌺 ലൈക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതണേ..... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ