ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6al5vZrb?d=n&ui=v64j8rk&e1 ((8)) റോഡിലിറങ്ങി ഒരു ഓട്ടോ കാബ് കൈ നീട്ടി വിളിച്ച് കരണിന്റെ നിർദ്ദേശ പ്രകാരം ഇരുവരും സ്കൈ ഹോട്ടലിലേക്ക് തിരിച്ചു. ദൂരം കുറച്ച് താണ്ടിയിട്ടും അശ്വിനി മൗനത്തില്‍ തന്നെയായിരുന്നു. ഒരു എതിര്‍പ്പും കാണിക്കാതെ കരണിനൊപ്പം എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ അവൾ യാത്ര തുടരുകയായിരുന്നു. തനിക്കെതിരെയോടുന്ന റോഡിനരികിലെ വിളക്ക് കാലുകള്‍ നോക്കി അവള്‍ സമയം കൊന്നു . അല്‍പ്പം മന്ദഹാസത്തോടെ കരണ്‍ അശ്വിനിയെ അടിമുടിയൊന്നു വീക്ഷിച്ചു. ഇവള്‍ക്കിത്രയൊക്കെ സൗന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നോ...?!! അവൻ സ്വയം ചോദിച്ചു. കാറ്റില്‍ പാറി കളിക്കുന്ന അവളുടെ ചെമ്പന്‍ മുടിയിഴകളില്‍ ചിലത് കരണിന്‍റെ മുഖത്ത് സ്പര്‍ശിച്ചു. മൗനത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്തു നിന്നും ഭയം പൂര്‍ണ്ണമായും മാഞ്ഞു പോയിട്ടില്ലയെന്ന് കരണ്‍ മനസ്സിലാക്കി . ചുരുട്ടി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അവളുടെ ഇടം കൈയ്യില്‍ അവൻ മെല്ലെയൊന്നു തൊട്ടു. "അശ്വിനി.. റിലാക്സ്.. ഇനിയൊന്നും പേടിക്കാനില്ല . . ഇപ്പോൾ ഞാനില്ലേ നിന്റെ കൂടെ..." കരണിന്‍റെ ആശ്വാസത്തിന് അവനെ നോക്കി അവൾ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു കാട്ടി. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പലതുമുണ്ടെന്ന് വായിച്ചെടുത്ത കരൺ ചോദിച്ചു : "എന്താ താന്‍ ചിരിച്ചത് ?! എന്നെ വിശ്വാസമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ?? ലുക്ക് അശ്വിനി , I am a...." "Your from RAW Intelligent department. I know that... " കരണ്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കുന്നതിന് മുന്നേ അശ്വിനി ഇടയ്ക്ക് കയറി പറയുകയായിരുന്നു. "𝗪𝗛𝗔𝗔𝗔... 𝗪𝗛𝗔𝗔𝗔𝗧...??!!" ഒന്നു നടുങ്ങി അവനവളെ നോക്കി. "ഞെട്ടണ്ട..!! നിങ്ങളുടെ പേര് കരണ്‍ എന്നാണെന്നും എനിക്കറിയാം..." ശാന്തമായി വളരെ ലാഘവത്തോടെയുള്ള അശ്വിനിയുടെ മറുപടി കേട്ട് കരണ്‍ വീണ്ടും ഒന്നു ഞെട്ടി. "How....??? How did You know that...??!" ഞെട്ടൽ മാറാതെ തന്നെ കരൺ ചോദിച്ചു. ഒന്നു നെടുവീർപ്പിട്ട് ഇരുന്നതല്ലാതെ അശ്വിനി ഒന്നും തന്നെ മിണ്ടിയില്ല. "കമോണ്‍ അശ്വിനി.. തനിക്ക് എന്നെ എങ്ങനെയറിയാം...??" അവൻ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു. "കരണ്‍.., ആ അദൃശ്യ ശക്തി തനിക്കൊപ്പം മാത്രമല്ല ഉള്ളത്..." അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു. അശ്വിനിയുടെ മറുപടി കേട്ട കരണ്‍ തന്‍റെ കൈ അവളില്‍ നിന്നും ഞെട്ടലോടെ പിൻ വലിച്ചു. അവളോട് അവൻ എന്തോ ചോദിക്കാന്‍ മുതിര്‍ന്നതും.... "സര്‍ ഹോട്ടലെത്തി..." കാബ് ഡ്രൈവർ ആ സംഭാഷണത്തിന്റെ ഇടയ്ക്ക് കയറുകയായിരുന്നു. ഇരുവരും കാറില്‍ നിന്നിറങ്ങി അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു . "എക്സ്ക്യൂസ്മി... ഒരു റൂം വേണമായിരുന്നല്ലോ..." റിസപ്‌ഷനിൽ നേരേ ചെന്ന് കരൺ ആവശ്യപ്പെട്ടതും റിസ്പഷനിസ്റ്റ് യുവതി കരണിനേയും അശ്വിനിയേയും അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി : "സിംഗിളോ., അതോ ഡബിളോ...??" "സിംഗിള്‍ റൂം മതി..." കരൺ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തനിക്ക് ചുറ്റും ശത്രുക്കൾ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ എന്നു വീക്ഷിച്ചു. "ഉം.. ഇതാ ഇവിടെയൊന്ന് സൈന്‍ ചെയ്യണം . കൂടാതെ ഒരാളുടെ പേഴ്സണല്‍ ഐഡിയും വേണം , കൂട്ടത്തില്‍ അഡ്വാന്‍സ് പേയ്മെന്‍റും..." "യെസ്... തീർച്ചയായും..." യുവതി ആവശ്യപ്പെട്ട തുകയും തന്റെ ഫേക്ക് ഐഡന്റിറ്റിയും കരൺ കൊടുത്തു. ശേഷം ചാവി വാങ്ങി ഇരുവരും തങ്ങളുടെ മുകളിലെ റൂമിലേക്ക് കയറി. "ഇന്നിപ്പോള്‍ തന്നോട് ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല അശ്വിനി . തനിക്കിപ്പോള്‍ വേണ്ടത് റെസ്റ്റാണ്.. നല്ല ക്ഷീണം കാണുന്നുണ്ട് തനിക്ക്. താന്‍ നന്നായിയൊന്ന് ഉറങ്ങ്. ഞാന്‍ താഴെ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടാകും. തനിക്ക് ഒരു സുരക്ഷ പോലെ.." അത്രയും പറഞ്ഞ് കരണ്‍ തിരിഞ്ഞു പോകാന്‍ തുനിഞ്ഞതും : "കരണ്‍...??" അശ്വിനി അവനെ വിളിച്ചു. കരൺ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "എനിക്ക് വിശക്കുന്നു കരൺ.." ദയനീയമായി അവൾ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. കരണ്‍ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു : "ദാ ആ ലാൻഡ് ഫോണിനരികില്‍ താഴെ ഹോട്ടലിലെ നമ്പര്‍ ഉണ്ടാവും . അവിടേക്ക് വിളിച്ച് എന്താന്നു വെച്ചാ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്ത് കഴിച്ചോളൂ.. ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.. പക്ഷെ ഇവിടെ നിന്നും താന്‍ ഇനിയും ഓടരുത് . പിന്നാലെയോടാന്‍ എനിക്കിനി വയ്യ..." കരണ്‍ കൈ കൂപ്പി അവളെ നോക്കി കളിയാക്കി. അതുകേട്ട് അവളൊന്നു ചിരിച്ചു. മനോഹരമായ ഒരു ചിരി. അവൾക്ക് ചുറ്റും അവളെ കൊല്ലാൻ വെറി പിടിച്ച ചെന്നായ്ക്കൾ അലയുകയാണെന് ആ ചിരി കണ്ടാൽ ആരും വിശ്വസിക്കില്ല. അത്രയ്ക്ക് തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു അതിനെന്ന് കരൺ കാണുകയായിരുന്നു. "ഏയ് ഇല്ല കരണ്‍.. ഞാന്‍ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ടാവും.." ചിരിയ്ക്കൊടുവിൽ അശ്വിനി മറുപടി കൊടുത്തു . "ശെരി... ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.. അപ്പോൾ ഗുഡ് നൈറ്റ്..." അത്രയും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന കരണിനെ അല്‍പ്പം മന്ദഹാസത്തോടെ നോക്കുകയായിരുന്നു അശ്വിനി. ********************************************************************************** അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ചെന്ന് കരൺ റൂം ഡോറിൽ തട്ടി വിളിച്ചു : "അശ്വിനി വേക്കപ്പ്..." അകത്തു നിന്നും യാതൊരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടായില്ല. "അശ്വിനി കമോണ്‍..., വേക്കപ്പ്..." കതകിൽ ആഞ്ഞു തട്ടി അവൻ ഉറക്കേ വിളിച്ചു. ഇല്ല.. യാതൊരു അനക്കവും കേള്‍ക്കുന്നില്ല. സംശയം തോന്നിയ കരൺ ഡോര്‍ ലോക്ക് ഒന്നു തിരിച്ചു നോക്കി. അകത്തു നിന്നും ലോക്ക് ചെയ്യാത്തതിനാല്‍ ഡോര്‍ തുറന്നു വന്നു . ഓരോ ചുവടും ജാഗ്രതയോടെ മുന്നോട്ട് വെച്ച് അവൻ അകത്തു കയറി. "അശ്വിനി താന്‍ ഇതെവിടെയാ...??!!" ചുറ്റുമൊന്ന് വീക്ഷിച്ച് അവൻ ചോദിച്ചു . ആ റൂമിലെ ഓരോ കോണും അവൻ ചെന്നു നോക്കി . ബാത്ത്റൂമിലും ബാല്‍ക്കണിയിലുമെല്ലാം നോക്കി. ഇല്ല.. അവിടെയെങ്ങും അശ്വിനിയില്ല..!! "ശ്ശേ.. അവള്‍ വീണ്ടും മുങ്ങിയോ ?? ഇവിടെ നിന്നും പോകില്ല എന്നല്ലേ അവള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞത്..? വീണ്ടും അവളെന്നെ ചതിച്ചോ..??!!" കരൺ തന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു. ശിരസ്സിൽ വിരലോടിച്ച് നിരാശയോടെ നിന്ന അവന്റെ മനസ്സില്‍ പെട്ടെന്നാണ് മിന്നല്‍ പോലെ അത് ഉദിച്ചു വന്നത്. ഈ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിൽ താന്‍ വിട്ടു പോയ മറ്റൊരു വ്യക്തി., എസ്ഐ ചന്ദ്രചൂഡന്‍. അയാളും അശ്വിനിയെ തേടി അലയുകയാണ്. എന്റെ പിന്നില്‍ അയാളുടെ കഴുകന്‍ കണ്ണുകളുണ്ട്. ഇനി അശ്വിനിയെ അയാളെങ്ങാനും...??!! അധികം ചിന്തിച്ചു നില്‍ക്കാതെ കരണ്‍ റൂമിന് വെളിയിലേക്ക് പാഞ്ഞിറങ്ങി . "അശ്വിനീ....?? അശ്വിനീ....??" ഹോട്ടലിനകം അവൻ അവളെ തേടുകയായിരുന്നു. ആ മുഖത്ത് പരിഭ്രമം നന്നായി നിഴലിച്ചു. "ഹേയ് ചേട്ടാ ആ റൂമിലൊരു പെണ്‍കുട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകുന്നത് ചേട്ടന്‍ കണ്ടായിരുന്നോ??!" റൂം സര്‍വ്വീസര്‍ ചേട്ടനോട് കരണ്‍ തന്‍റെ ആധിയും വെപ്രാളത്തോടെയും ചോദിച്ചു. "ഇല്ലല്ലോ.. ഞാൻ കണ്ടില്ല.." അയാള്‍ മറുപടി കൊടുത്തു . വീണ്ടും കരണ്‍ വേഗത്തിൽ അലയാന്‍ തുടങ്ങി . ഹോട്ടലിനകം പരിശോധിച്ച ശേഷം അവൻ വെളിയിലേക്കിറങ്ങി ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി. റോഡിൽ തിരക്കുകൾ ഏറി വരുന്നു. "ഞാന്‍ തോറ്റു പോയോ......??!!" നിരാശയോടെ അവൻ റോഡിലേക്കൊന്നു നോക്കി. "ഏയ് അങ്ങനെയല്ല, ദാ ഇങ്ങനെ...??" അപ്പോഴാണ് അശ്വിനിയുടെ ശബ്ദം അവന്റെ കാതുകളിൽ പാറി വന്നത്. വേഗത്തിൽ കരണ്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഹോട്ടലിലെ ലോബിയില്‍ അങ്ങേ തലയ്ക്കല്‍ ഏതാനും കുട്ടികളുമൊത്ത് കളി തമാശ പറയുന്ന അശ്വിനിയെ അവന് കാണാന്‍ സാധിച്ചു. ഹോ...!! വലിയൊരു ആശ്വാസം അവനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കൊഴുകി. ശേഷം അവളിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. കരണിന്‍റെ വരവില്‍ എന്തോ പന്തികേട് തോന്നിയ അശ്വിനി പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. "നിന്നോട് എവിടെ ഉണ്ടാവണമെന്നാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്...??" എത്തിയ പാടേ അവൻ കണ്ണുരുട്ടി ചോദിച്ചു. "അത്.. ഞാന്‍... കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോള്‍..." വല്ല വിധത്തിൽ അശ്വിനി വിക്കി പറഞ്ഞു. "കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോള്‍ അല്ലേ....??" അത്രയും ചോദിച്ച ശേഷം അശ്വിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്റെ ഇടം കൈ കൊണ്ട് കരൺ ആഞ്ഞടിക്കുകയായിരുന്നു. അടുത്തുള്ള സെറ്റിയിലേക്ക് അവള്‍ മുഖം പൊത്തി വീണു പോയി. "നിനക്കെന്താടി പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവില്ല എന്നുണ്ടോ...??" വല്ലാത്ത ദേഷ്യത്തിൽ കരൺ ഒച്ചയിട്ടു. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് അവൾ നടുങ്ങി നോക്കി. "എടീ നിന്‍റെ ജീവനാ അപകടത്തില്‍, അല്ലാതെ എന്‍റെയല്ല. ആദ്യം അത് നീ മനസ്സിലാക്ക്. ഹൗ..!! ഇങ്ങനെയൊരു ബുദ്ധ് ജന്മം.. ഈ ഹോട്ടല്‍ മുഴുവന്‍ നിന്നേ തേടി അലഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അനുഭവിച്ച ടെന്‍ഷന്‍ എന്താന്ന് നിനക്കറിയോ..?? വേറാര്‍ക്കുമല്ല എനിക്കിട്ടു തന്നെ ഞാൻ ആദ്യം തല്ലണം. ഒരു പരിചയം പോലുമില്ലാത്ത നിന്‍റെയൊക്കെ പുറകെ പട്ടിയെ പോലെ അലയുന്ന എന്നെ വേണം ആദ്യം തല്ലാന്‍ . ഇത്തിരി മനുഷ്യത്വം ഉണ്ടായി പോയതിന്‍റെ പ്രശ്നമാണിത്.. മതിയായി എനിക്ക്.. എല്ലാം മതിയായി . . പൊയ്ക്കോ എവിടേക്കാണെന്ന് വെച്ചാ പൊയ്ക്കോ.. ആരുടെയെങ്കിലും കത്തിക്ക് ഇരയാവനോ അല്ലെങ്കില്‍ വെടിയുണ്ട തല തുളച്ച് കയറി തീരാനോ ആയിരിക്കും നിന്‍റെയൊക്കെ വിധി..." കരണിന് തന്‍റെ കോപം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. അവൻ നിന്നു വിറച്ചു. മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞ് അശ്വിനി മുറിയിലേക്കോടി. കരണ്‍ ആ നില്‍പ്പ് അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു . കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് തന്‍റെ കോപം ഒന്നടങ്ങിയപ്പോള്‍ അവൻ പതിയെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു . കട്ടിലിലിരുന്ന് തല കുമ്പിട്ട് കരയുകയായിരുന്നു അവൾ. താൻ ചെയ്തു പോയതോർത്തും അശ്വിനിയുടെ കരച്ചിലും കണ്ട് വല്ലാത്ത അലിവ് തോന്നിയ കരണ്‍ മെല്ലെ അവളുടെ തോളില്‍ കൈ വച്ചു : "സോറി അശ്വിനി , ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് , അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തില്‍..." "ങ്ഹും..." കരണിന്‍റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി അവള്‍ പിന്നെയും കരഞ്ഞു. കരണ്‍ മെല്ലെ അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു. അപ്പോഴും അശ്വിനി തന്റെ കരച്ചിൽ നിർത്തിയില്ല. "ഏയ് അശ്വിനി , താന്‍ എന്‍റെ അവസ്ഥയൊന്ന് മനസ്സിലാക്ക്.. കുറച്ചു നാളുകളായി ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച അവസ്ഥ പോലെയാ എനിക്ക്. ഞാനും നീയും തമ്മിൽ ഒരു അദൃശ്യ ബന്ധമുണ്ട്. അതെന്താണെന്ന് കണ്ടെത്താനാണ് എന്റെ ശ്രമം.. ഈയൊരു കേസ് കാരണം എന്‍റെ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റില്‍ എനിക്കിപ്പോള്‍ നെഗറ്റീവ് ഷേഡാണ് . എന്‍റെ സീനിയര്‍ ഓഫീസറോട് പോലും എനിക്ക് കയര്‍ക്കേണ്ടി വന്നു . ഒരുപാട് നിര്‍ബന്ധിച്ചു എന്നോട് തിരിച്ചു വരാന്‍ . എന്നിട്ടും പോകാന്‍ പറ്റാതെ എന്തോ ഒന്ന് എന്നെ ഇവിടെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തുകയാ. ആരുടെയൊക്കെയോ നിയന്ത്രണത്തില്‍ പോകുന്നതു പോലെയാ ഞാനിപ്പോള്‍.. എനിക്കറിയാം ഞാന്‍ ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്ന് . ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ കൈ നീട്ടിയടിക്കുക എന്നു വെച്ചാൽ വളരെ വലിയ തെറ്റ് തന്നെയാ. അപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥയില്‍ പറ്റിപ്പോയി.. തനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെങ്കില്‍, എന്നെ പൂർണ്ണമായും താൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇവിടെ വെച്ച് പിരിയാം.. ഞാന്‍ തന്‍റെ പിന്നാലെ ശല്യമായി വരില്ല.." കരണ്‍ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞതും അശ്വിനി അവന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിത്തമിട്ടു. സംശയത്തോടെ അവനവളെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. തുളുമ്പി നിന്ന ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ധാരയായി ഇറങ്ങി. "ചോദിച്ചോളൂ കരണ്‍ . എന്തൊക്കെയാണ് നിങ്ങൾക്കറിയേണ്ടത് ?? Now I'm Ready..." അവൾ പറഞ്ഞു. കരണ്‍ നെടുതായി ഒന്നു ശ്വസിച്ചു. ********************************************************************************** "അശ്വിനി, ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരിലും ഒരേ അദൃശ്യ ശക്തി വന്നു പോകുന്നതിനാൽ അതൊരു ഗോസ്റ്റ് തന്നെയായിരിക്കും എന്ന അനുമാനത്തിലാണ് ഞാൻ. പൊതുവേ ഇത്തരം വിശ്വാസങ്ങൾ എനിക്കില്ല. എങ്കിലും അനുഭവങ്ങൾ ആണല്ലോ പല കാര്യത്തിലും മനുഷ്യരുടെ വിശ്വാസങ്ങളുടെ ബലം.." പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ഗരം സിഗരറ്റ് എടുത്ത് ചുണ്ടിൽ വെച്ചു കത്തിച്ച് പുക തള്ളിയ ശേഷമാണ് കരൺ അത് പറഞ്ഞത്. പുകയ്‌ക്കൊപ്പം കറുവപ്പട്ടയുടെ ഗന്ധം അശ്വിനിക്ക് ലഭിച്ചു. പുകവലിയുടെ നാറ്റം പൊതുവേ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത അശ്വിനി പക്ഷെ ആ കറുവപ്പട്ടയുടെ ഗന്ധം നെടുതായി ഒന്നാസ്വധിച്ചുകൊണ്ട് കരൺ പറഞ്ഞതിൽ അനുകൂലമായി ശിരസ്സനക്കി. "ഈ ഗോസ്റ്റ് ആരാണെന്ന് വല്ല സൂചനയുമുണ്ടോ തനിക്ക്...??" കരണ്‍ തന്‍റെ ചോദ്യം ആരംഭിച്ചു. "ഇല്ല കരണ്‍.. നിങ്ങൾ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ അന്ന് എന്നെ ആ ഷോപ്പില്‍ വച്ച് ഒരാള്‍ ബന്ദിയാക്കിയത് . അതിന് ഏതാനും നാളുകള്‍ മുമ്പ് എനിക്ക് ചില അനുഭവങ്ങളുണ്ടായി . ഞാന്‍ താമസിക്കുന്ന റൂമില്‍ ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരോ ഉള്ളതു പോലെയൊരു ഭയപ്പെടുത്തുന്ന തരം ഫീൽ. പിന്നീട് ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് എനിക്ക് പിന്നാലെ ഒരു ഗോസ്റ്റ് ഉണ്ടെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയത് . ആ സംഭവത്തിനു ശേഷമായിരുന്നു നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ അങ്ങനെയൊരു സിറ്റുവേഷനില്‍ ഷോപ്പില്‍ വച്ച് കാണാന്‍ ഇടയായത്.." അവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു. "അപ്പോള്‍ ഈ ഗോസ്റ്റ് ആരാണെന്നും എന്താണെന്നും തനിക്കറിയില്ല എന്നാണോ പറഞ്ഞു വരുന്നത്...?!" സിഗരറ്റ് വലിച്ച് കരൺ കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് അവളെ നോക്കി. "അതെ കരണ്‍..." "ഉം..." അവൻ ഒന്നു മൂളി.. "ശെരി താനെന്തിനാണ് അന്നു രാത്രി മുങ്ങിയത്...?" "അത്... എന്‍റെയൊരു ഊഹത്തിന്‍റെ പുറത്ത് ഞാന്‍ നടത്തിയ ചില എസ്കേപ്പുകളായിരുന്നു അതെല്ലാം.." സംശയത്തോടെ കരണ്‍ അവളെ നോക്കി. "അതെ കരണ്‍.. അന്ന് സബ് ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ ഷോപ്പില്‍ വന്നത്. അന്ന് ഒരു കാര്യം ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു..." "എന്തുകാര്യം..?? " "പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ എന്നോടും കരണിനോടും എസ്ഐ പിറ്റേന്ന് വരാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അത്രയും നാള്‍ ഒളിച്ചു നടന്ന ഞാന്‍ വെളിയിലാകുമെന്ന് ഭയന്നു. പക്ഷേ ആ ഭയം നേര് തന്നെയായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി.." "എങ്ങനെ...??" "അന്ന് എസ്ഐ ചന്ദ്രചൂഡന്‍ പോയതിലും വേഗത്തില്‍ ഷോപ്പിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുന്നത് ഞാന്‍ ഒളിച്ചിരുന്ന് വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു കരൺ. അന്നത്തെ അയാളുടെ തിടുക്കവും മറ്റും കണ്ട എനിക്ക് അയാള്‍ തേടി വന്നത് എന്നെ ആയിരുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി . പിന്നെ അവിടെ നിന്നുമുള്ള രക്ഷപ്പെടലിന്‍റേയും ഒളിച്ചു കളികളുടേയും നാളുകളായിരുന്നു.." "അപ്പോൾ ആരോ ഒരാള്‍ തന്നേ കുറിച്ച് ചന്ദ്രചൂഡന് ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ കൊടുത്തു എന്നു വേണ്ടേ ഇതിലൂടെ കരുതാന്‍..?" "അതെ കരണ്‍.." "ഉം... അതിരിക്കട്ടെ ഞാന്‍ കരണ്‍ ആണെന്നും എന്‍റെ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിനെ കുറിച്ചും തനിക്ക് വെളിപ്പെടുത്തി തന്നത് ഈ ഗോസ്റ്റാണോ...??" ഗരം സിഗരറ്റ് കരൺ പാതി വലിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "യെസ് കരണ്‍.. ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ . അന്ന് ഷോപ്പ് വിട്ട് പോയതിന്‍റെ പിറ്റേന്ന് ഈ ഗോസ്റ്റ് നിങ്ങളെ കുറിച്ച് ചില സൂചനകള്‍ തന്നിരുന്നു . നിങ്ങളുടെ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിനേ കുറിച്ചും നിങ്ങളുടെ പേരുമാണ് ആദ്യം തന്നത് . ശേഷം കരണ്‍ എന്‍റെ രക്ഷകനാണെന്നും പറഞ്ഞു . സോറി മതിലില്‍ എന്തോ ചോര പോലെയുള്ള ഒരുതരം കളര്‍ കൊണ്ട് എഴുതി കാണിച്ചു . ശരിക്കു പറഞ്ഞാല്‍ എന്‍റെ ബോധം പോയില്ലന്നേ ഉള്ളൂ . അത്രയ്ക്കും ഭയന്നിരുന്നു ഞാന്‍..." "Wait Wait Wait... എപ്പോഴാണ് ഇത് എഴുതിയതെന്നാ പറഞ്ഞത്...??!" ഇടയ്ക്ക് കയറി കരൺ ചോദിച്ചു. "പിറ്റേന്ന് രാത്രി . അതായത് എസ്ഐ നമ്മളോട് സ്റ്റേഷനില്‍ വരണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട ആ ദിവസത്തെ രാത്രി..." ഓർത്തെടുത്ത് കൊണ്ട് അശ്വിനി പറഞ്ഞു. ഉം.. കരണ്‍ ഒന്നു കനത്തിൽ മൂളി. "എന്തു പറ്റി കരണ്‍...??" "അന്നു രാത്രി തന്നെയാണ് താന്‍ സുനൈന അല്ലെന്നും അശ്വിനിയാണെന്നും ഈ ഗോസ്റ്റ് എന്നോട് വെളിപ്പെടുത്തിയത്. കൂടാതെ തന്നെ രക്ഷിക്കണമെന്നും മതിലില്‍ എഴുതി കാണിച്ചു. ദാറ്റ് മീന്‍ ഒരേ സമയം നമ്മള്‍ രണ്ടു പേരെയും കണക്ട് ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു ഈ അജ്ഞാത ഗോസ്റ്റ്...!! താന്‍ രേണുകയുടെ അടുത്തേക്കൊന്നും പോയില്ലേ ?? " "ഇല്ല കരണ്‍ . . കാരണം എന്‍റെ പിന്നാലെ ശത്രുക്കള്‍ ഇറങ്ങിയെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി . അതു കൊണ്ടാണ് രേണുകയോട് ഞാന്‍ അടുക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറിയത് . ഇതേ കാരണം കൊണ്ടു തന്നെയാ കരണ്‍ ആരെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഞാന്‍ കരണിനോട് എന്‍റെ പിന്നാലെ വരരുത് എന്നഭ്യര്‍ത്ഥിച്ച് കുറിപ്പെഴുതിയതും.." അശ്വിനിയുടെ മൊഴികളില്‍ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും കരണിന് കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ ആ മൊഴികള്‍ കണക്ട് ചെയ്ത് കുറച്ചു നേരം ആലോചനയില്‍ പൂണ്ടു. ശേഷം എരിഞ്ഞു തീർന്ന ഗരം സിഗരറ്റ് താഴെയിട്ട് ബൂട്ടുകൊണ്ട് ചവിട്ടി അണച്ച് അശ്വിനിയെ നോക്കി : "ഈ എസ്ഐ ചന്ദ്രചൂഡന് ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ കൊടുത്തത് ആരായിരിക്കും എന്ന സൂചന വല്ലതും തനിക്കുണ്ടോ ?? ഐ മീന്‍ , തനിക്കാരെയെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ അശ്വിനി..??" "ഉണ്ട് കരണ്‍. ഒരാളെ എനിക്ക് നല്ല സംശയമുണ്ട്..." അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവൾ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "ആരെ...??" കരൺ വേഗത്തിൽ ചോദിച്ചു. അശ്വിനി അല്‍പ്പ നേരം മൗനം പൂണ്ടു . ശേഷം കരണിന് മറുപടി കൊടുത്തു : "അത്.. അത്.. അതെന്‍റെ ചെറിയച്ഛനാണ് കരണ്‍...!!" "വാട്ട്‌...??" ഞെട്ടലോടെ കരണ്‍ അവളെ നോക്കി. "അതെ കരണ്‍ , ദാറ്റ്സ് ഹിം.. അയാളാണ് ഞാൻ മരിച്ചു വീഴാൻ ഏറെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ വ്യക്തി. എന്റെ സ്വന്തം ചെറിയച്ഛൻ.." "ഏയ് ഇത് ശരിയാവുന്നില്ലല്ലോ അശ്വിനി.. നമ്മള്‍ രണ്ടു പേരെയും ഒരുപോലെ പിന്തുടരുന്ന ആ ഗോസ്റ്റ് ആരാണെന്ന് നമുക്കറിയില്ല. തന്‍റെ ചെറിയച്ഛനാണ് തന്നെ അപായപ്പെടുത്താന്‍ നോക്കുന്നത് എന്നും താന്‍ പറയുന്നു . എവിടെയോ എന്തോ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ അശ്വിനി . താന്‍ എന്തോ മറച്ചു പിടിക്കുന്നതു പോലെ.." അംഗീകരിക്കാത്ത മട്ടിൽ കരൺ പറഞ്ഞു. "നോ കരണ്‍ . ഞാന്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണ് . ആ ഗോസ്റ്റ് ആരാണെന്നോ എന്താണെന്നോ എനിക്കറിയില്ല . . എന്നെ അപായപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് എന്‍റെ ചെറിയച്ഛന്‍ തന്നെയാണ് . പക്ഷേ........!" അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ ഒന്നു നിശ്ചലമായി. "എന്താ ഒരു പക്ഷേ...??!" കരൺ നെറ്റി ചുളിച്ചു. "ചിലപ്പോള്‍ ഈ ഗോസ്റ്റ് ശ്യാം ആയിരിക്കും കരൺ..." ഓർത്തെടുത്ത പോലെ അശ്വിനി പറഞ്ഞു. "ശ്യാമോ...??!! അതാരാ...??! അവനും ഞാനും തമ്മിൽ എന്താ ബന്ധം..??ഇതെന്തൊക്കെയാ അശ്വിനി ?? പുതിയ പുതിയ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഇതിലേക്ക് ഒഴുകി വരികയാണല്ലോ..." കരൺ തന്റെ ഈർഷ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ശേഷം അല്പ നേരം ഒന്നു മൗനത്തിലിരുന്ന് വീണ്ടും ഗരം സിഗരറ്റിന് തീ കൊളുത്തി അശ്വിനിയെ നോക്കി അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു : "ശരി.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ എനിക്ക് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടില്ല.. അതുകൊണ്ട് I Need Your Whole Story. എന്തിനാണ് തന്‍റെ ചെറിയച്ഛന്‍ തന്നെ കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് ?? ഗോസ്റ്റ് ശ്യാം എന്ന യുവാവാണെങ്കില്‍ എന്താണ് ഞാനും അയാളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ?? ശ്യാം എങ്ങനെ മരിച്ചു ?? ഇതൊക്കെ താന്‍ തന്നെ പറയണം.. തന്‍റെ മുഴുവന്‍ കഥയും പറയണം. എനിക്കത് അറിയണം..." ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അശ്വിനിയുടെ ഓർമ്മകൾ തന്‍റെ ഭൂതകാലത്തേക്ക് ചലിച്ചു. ***കൊല്ലം ജില്ല.. സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ അശ്വിനിയുടെ കൂട്ടു കുടുംബം.. അച്ഛന്‍ രാമേന്ദ്രന്‍.. ശ്യാമിനോടൊത്തുള്ള തന്‍റെ സന്തോഷ ദിനങ്ങള്‍.. ശ്യാമിന്‍റെ മരണം.. ക്രൂരമായ ചിരിയോടെയുള്ള ചെറിയച്ഛന്‍...*** എല്ലാം ഒരു മിന്നല്‍ പോലെ അശ്വിനിയുടെ തലച്ചോറില്‍ പാസ്സ് ചെയ്തു. "ഞാന്‍ പറയാം കരണ്‍ . . ഞാന്‍ ആരാണെന്നും എന്താണെന്നുമുള്ള എന്‍റെ സ്വന്തം കഥ.. കരൺ അതറിയണം.." അശ്വിനി തന്‍റെ കഥയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കാതുകള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ച് സിഗരറ്റ് വലിച്ച് കരണ്‍ തയ്യാറെടുത്തിരുന്നു. ((തുടരും)കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ