#🚹உளவியல் சிந்தனை அவர் இறந்து 39 ஆண்டுகளாகிவிட்டன. இன்றும் தமிழகத்தில் சட்டசபைத் தேர்தல் நெருங்கும் போதெல்லாம் 'எம்.ஜி.ஆர்' என்ற பெயரை உச்சரிக்கத் துவங்கிவிடுகிறார்கள். அவரோடு சமகாலத்தில் வாழ்ந்து மறைந்துபோன தலைவர்களை அரசியல்வாதிகள் மேடைகளில் மக்களுக்கு நினைவுபடுத்துகிறார்கள். ஆனால் எம்.ஜி.ஆரை மட்டும் மக்கள் நினைவில் எப்போதுமே நிறுத்திவைத்திருக்கிறார்கள். இது எப்படி நடக்கிறது? நான் கல்லூரியில் முதலாமாண்டு படித்துக் கொண்டிருந்த போது அவர் இறந்தார். என்னுடைய ப்ளஸ் டூ காலக்கட்டத்தில் அவர் சிகிச்சைக்காக அமெரிக்கா ப்ரூக்ளின் மருத்துவமனையில் இருந்தார். ஆண்டிப்பட்டியில் அங்கிருந்தபடியே வெற்றியும் பெற்றார். நாடுதிரும்பி அவர் மீண்டும் முதல்வராகப் பதவியேற்ற போது அவரால் பேச இயலவில்லை. தனி அறையில் அன்றைய ஆளுநர் குரானா அவருக்குப் பதவிப்பிரமாணம் செய்துவைத்தார். அது விமர்சனத்துக்கு உள்ளானது. பேச இயலாத அவர் எப்படி உறுதிமொழி ஏற்றுக்கொண்டார்? என்ற கேள்வி வந்தது. அவரை 'ஊமையன்' என்று பலரும் எள்ளி நகையாடியதை நானே கேட்டிருக்கிறேன். அந்தச் சொல் அவரைச் சென்றடைந்திருக்க வேண்டும். அவரது உயில் அதைத்தான் உணர்த்துகிறது. நான் புகைப்படம் எடுக்கத்துவங்கிய ஆரம்பகாலத்தில் இராமவரம் தோட்டத்தில் உள்ள அவரது வீட்டிற்கும், பேச இயலாத, செவித்திறன் குறைபாடு உள்ள குழந்தைகளுக்கான கல்வி நிலையத்திற்கும் செல்ல நேர்ந்தது. அங்கு சில புகைப்படங்களை எடுத்தேன். உண்மையில் மனது கலங்கியிருந்தேன். ஆனால் அங்கு பயின்ற பலர் மென்பொருள் நிறுவனங்களில் நல்ல வேலையில் இருப்பதாக தகவல் கேட்டறிந்தேன். அவர்களால் அந்த வேலையில் திறனுடன் பணிபுரிய முடிவதாக பள்ளியின் ஆசிரியை சொன்னார். எம்.ஜி.ஆரை குறித்த பாடலொன்றை அந்த ஆசிரியை காலை வணக்கத்தின் போது பாடுகிறார். அந்தக் குழந்தைகள் அதை அவர்களுக்கான குறியீட்டு மொழியில் பின்தொடர்கிறார்கள். அந்தப் பாடலின் பொருள் எம்.ஜி.ஆரை, அந்தக் குழந்தைகளின் தந்தை என்று குறிப்பதாக இருக்கிறது. குழந்தைப் பேறு இல்லாத அந்த மனிதர், இன்று பல குழந்தைகளின் தந்தை என்ற நிலையிலிருந்து அவர்களின் எதிர்காலத்திற்கான பாதையை வகுத்துத் தருகிறார். காலம் அவரை மக்கள் மனதில் அழியாத இடத்தில் அதனாலேயே வைத்திருக்கிறது! -இரா.குண அமுதன்.