ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6B4rWp0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബൊമ്മലാട്ടം ((8)) പട്ടേലിനൊപ്പം കാറില്‍ അശ്വിനിയും ശിവാനിയും താല്‍ക്കാലിക വസതിയിലെത്തി. രണ്ടു നിലകളില്‍ തീര്‍ത്ത വലിയൊരു ബംഗ്ലാവ് തന്നെയായിരുന്നുവത്. കാറിലിരുന്നുകൊണ്ട് തന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ അതിശയത്തോടെ വികസിപ്പിച്ച് അശ്വിനി ബംഗ്ലാവ് നോക്കി. ചുറ്റും പേരിനു പോലും മറ്റു വീടുകള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരുതരം ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതീധി! "എന്തിനാണ് സര്‍ ഇത്ര വലിയ ബംഗ്ലാവ്?! അതും ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേര്‍ക്ക് താമസിക്കാന്‍!!" കാറില്‍ നിന്നിറങ്ങി പട്ടേലിന്‍റെ മുഖത്ത് അശ്വിനി നേരിട്ടു നോക്കി ചോദിച്ചു. അദ്ധേഹം ഭംഗിയായി പുഞ്ചിരിച്ചു : "അശ്വിനി, നീയിപ്പോള്‍ പ്രമാധമായ കേസ് അന്വേഷിക്കുന്ന ഒരു ഓഫീസറുടെ ഭാര്യയാണ്. നിന്‍റെ സുരക്ഷ കരണ്‍ എന്നെയാണ് പൂര്‍ണമായും ഏല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവന് കൊടുത്ത വാക്ക് എനിക്ക് പാലിച്ചേ മതിയാവൂ..." പട്ടേലിന്‍റെ വാക്കുകളില്‍ തന്‍റെ സംശയം തീര്‍ത്തും മാറിയിട്ടില്ലെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവള്‍ നെറ്റി ചുളിച്ചു. അത് മനസ്സിലാക്കിയെന്നോണം അവള്‍ക്കു മുന്നില്‍ നിന്നും വഴി മാറി അകത്തേക്ക് കടക്കാന്‍ അദ്ധേഹം നിര്‍ദ്ധേശിച്ചു. വെള്ളി നിറത്തിലെ വലിയ ഗേറ്റ് തനിയെ തുറക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട് ശിവാനി വിസ്മയിച്ചു നിന്നു. അശ്വിനി തന്‍റെ മകളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഗേറ്റ് കടന്ന് നടന്നു. ഒപ്പം പട്ടേലും. ബംഗ്ലാവിന് മുന്നില്‍ ഇരു ഭാഗത്തും വലിയ പൂന്തോട്ടം. പല പൂക്കളാല്‍ നിറങ്ങള്‍ വാരി വിതറിയ മനോഹാരിത. അഴകി മിനുക്കി അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ക്രമാചാരുതയോടെ തീര്‍ത്ത പുല്‍ത്തകിടി. "അശ്വിനി, നിന്‍റെ ഭര്‍ത്താവ് വലിയൊരു ദൗത്യമാണ് ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നത്. അതിന്‍റെ സീരിയസ്സ് നീയും മനസിലാക്കണം. ഇതൊരു സാധാരണ വീടല്ല. ഇവിടെ കയറി ശത്രുക്കള്‍ നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാന്‍ വന്നാല്‍ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള പല സംവിധാനങ്ങളും ഇതിനകത്തു തന്നെയുണ്ട്." പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പട്ടേല്‍ ഒരു പൂച്ചട്ടിയുടെ താഴെ അമര്‍ത്തിയതും ബംഗ്ലാവിന്‍റെ വലിയ വാതില്‍ തനിയേ തുറക്കപ്പെട്ടു. വീണ്ടും ശിവാനിയുടെ കണ്ണുകളില്‍ വിസ്മയം.!! "ഇത് പ്രത്യേക രീതിയില്‍ പണി കഴിപ്പിച്ചതാണ്. ഇതിനകത്ത് ഒരുപാട് സീക്രട്ട് റൂമുകളും ആയുധങ്ങളും മറ്റുമുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ഈ കാണുന്ന പൂന്തോട്ടത്തിലും നിരവധി കാര്യങ്ങള്‍ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്." പട്ടേല്‍ ആദ്യം അകത്തു കയറി. പിന്നാലെ അമ്മയും മകളും. പട്ടേല്‍ തുടരുകയായിരുന്നു : "എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങള്‍ എവിടെയൊക്കെയാണുള്ളതെന്ന വിശദ വിവരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ നിനക്ക് സമ്മാനിക്കാം." പട്ടേല്‍ തന്‍റെ അടുത്തുള്ള സെറ്റിയുടെ കാലിന്‍റെ താഴെ ഭാഗം അമര്‍ത്തിയതും ഭിത്തിയിലെ ഒരു കോണില്‍ നിന്നും അദൃശ്യമായി നില കൊണ്ട കുഞ്ഞു വാതില്‍ തുറക്കപ്പെട്ടു. ഏകദേശം ഒരു കിളിക്കൂടിന്‍റെ അത്രയും വലിപ്പമുള്ളത്. അതില്‍ നിന്നും സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള കടലാസ്സ് ചുരുളെടുത്ത് പട്ടേല്‍ അശ്വിനിക്കു നേരേ നീട്ടി : "ഇത് ഈ ബംഗ്ലാവിന്‍റെ സീക്രട്ട് പ്രിന്‍റ് ആണ്. അദൃശ്യമായ ഏതെല്ലാം കാര്യങ്ങള്‍ എവിടെയൊക്കെയുണ്ടെന്ന് അറിയാന്‍ ഇത് നിന്നെ സഹായിക്കും. ഇതൊരിക്കലും നീ നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്..... കരണിനെ പോലെ തന്നെയാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അവന്‍റെ ഭാര്യയും മകളും." "ബട്ട് സര്‍.. ഇതൊക്കെ അല്‍പ്പം കൂടി പോയില്ലേ? ഇത്രയും സെക്യൂരിറ്റി ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആവശ്യമാണോ??" അശ്വിനി പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു. വീണ്ടും മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി പട്ടേലിന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ വിടര്‍ന്നു : "പിന്നല്ലാതെ.. ഞാന്‍ നേരത്തേ പറഞ്ഞുവല്ലോ, കരണ്‍ ഏറ്റെടുത്ത മിഷന്‍റെ സീരിയസ്സ് അത്രത്തോളം വലുതാണ്. നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ താമസിച്ചേ മതിയാവൂ." അവള്‍ നിശബ്ദം നിന്നു. ഓവര്‍ക്കോട്ടിന്‍റെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു ഫോണെടുത്ത് പട്ടേല്‍ അശ്വിനിക്ക് കൈമാറി : "ഇതൊരു സാറ്റലൈറ്റ് ഫോണ്‍ ആണ്. കരണ്‍ ഇതില്‍ വിളിച്ചായിരിക്കും നിങ്ങളെ അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കുക. ഏതു നേരത്തൊക്കെയാണ് അവന്‍ വിളിക്കുക എന്നതിന് എന്‍റെ പക്കല്‍ വ്യക്തമായ ഒരു ഉത്തരമില്ല." "ബട്ട് സര്‍, ഇക്കാര്യമെല്ലാം കരണിന്......" "അറിയാം.. എല്ലാം അവനറിയാം.." പട്ടേല്‍ ഇടയില്‍ കയറി പൂര്‍ത്തിയാക്കി. "ഈ വീടിന്‍റെ സീക്രട്ട് സംവിധാനം വരെ കരണിന് അറിയാം. അതെല്ലാം മുന്‍കൂട്ടി ഞാന്‍ കരണിന് അയച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു. കരണിന്‍റെ നിര്‍ദേശ പ്രകാരം കൂടിയാണ് നിങ്ങളെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടു വന്നത്." അശ്വിനി തലയാട്ടി. അപ്പോഴായിരുന്നു അവളുടെ കൈയ്യിലെ സാറ്റലൈറ്റ് ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചത്. "പരിഭ്രമിക്കണ്ട, ഇത് അവനാണ്. കരണ്‍.." പട്ടേല്‍ പറഞ്ഞു. ഫോണിന്‍റെ ആന്‍റിന വലിച്ചു നിവര്‍ത്തി ആ കോള്‍ അശ്വിനി അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തു : "കരണ്‍??" "അശ്വിനി.. നിങ്ങള്‍ സേഫ് ആയി വീട്ടിലെത്തിയോ?!" തന്‍റെ ടീം അംഗങ്ങളോടൊപ്പം കാറില്‍ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു കരണ്‍. "ഹാ കരണ്‍.. ബട്ട്.. എന്തിനിത്ര വലിയ ബംഗ്ലാവ്?! എന്തിനിത്ര സെക്യൂരിറ്റി?!" "അശ്വിനി, നീ എതിര്‍പ്പൊന്നും പറയരുത്. ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തില്‍ ആ വീട് തന്നെയാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് സുരക്ഷിതം." "ബട്ട് കരണ്‍.. വീടിന്‍റെ വലിപ്പം കൂടുംതോറും മനസിലെ ഭയവും വര്‍ദ്ധിക്കും..!" "അതൊക്കെ നിന്‍റെ തോന്നലാണ് അശ്വിനി. തല്‍ക്കാലം നിങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും ഇവിടെ താമസിച്ചേ പറ്റൂ." അവള്‍ തലയാട്ടി. അവനത് മനസ്സിലാക്കി. "ശിവാനി??" "അടുത്തുണ്ട്.. കൊടുക്കണോ?!" "വേണ്ട.. എന്‍റെ മനസ് ശരിയല്ല. ഇപ്പോള്‍ അവളോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാന്‍ എനിക്കാവില്ല.." ഉം.. അവളൊന്നു മൂളി. "അശ്വിനി..??" ഉം..? "I Miss You.." "I Miss You Too Karan..!" "ഞാൻ വേഗമെത്തും.. നീ ഭയപ്പെടരുത്.. Take Care.." അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ ബീപ് ശബ്ദം കേട്ടു. അശ്വിനി ഒന്നു നിശ്വസിച്ചു. "ഇത്രയും സെക്യൂരിറ്റിയുടെ രണ്ടാം ഭാഗമാണ്. ആദ്യ ഭാഗം ഞാനിതുവരെ അശ്വിനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നില്ല. വരൂ.." പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പട്ടേല്‍ ആദ്യം പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കണ്ണുകള്‍ ചുരുക്കി അശ്വിനി പിന്നാലെയും. ഉരുക്കു പോലത്തെ രണ്ട് ഓഫീസര്‍സ്. ഇരുവരും ബ്ലാക്ക് സ്യൂട്ടും സണ്‍ഗ്ലാസ്സും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ചെവിയില്‍ ചേര്‍ത്തു വച്ചിരിക്കുന്ന ബഗ്ഗുകളുടെ വയര്‍ കണക്ഷന്‍ ഓവര്‍ കോട്ടിന്‍റെ അകത്തേക്ക് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായും അവള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. "മീറ്റ് മിസ്റ്റര്‍ റാം അന്‍ഡ് ഫിലിപ്പ്. ഇരുവരും ഇവിടെ കാവല്‍ ഉണ്ടാവും." അശ്വിനി വീണ്ടും രണ്ടു പേരെയും ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇരുവരുടെയും അരയുടെ ഇടതു ഭാഗത്ത് ഗണ്‍ തിരുകിയിരിക്കുന്നു. "ഇവരില്‍ ഒരാളെയെങ്കിലും കൂട്ടാതെ നിങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും പുറത്തേക്ക് പോകരുത്. വേണമെങ്കില്‍ രണ്ടു പേരെയും കൂടെ കൂട്ടാം. അത് അശ്വിനിയുടെ ചോയ്സ്.!" "Oh! Thank God! ഒരു ചോയ്സെങ്കിലും എനിക്ക് നല്‍കിയല്ലോ!" അശ്വിനി ചിരിച്ചു പോയി. പട്ടേലും പുഞ്ചിരിച്ചു. "ശരി, നിങ്ങള്‍ക്ക് സഞ്ചരിക്കാനുള്ള വാഹനവും ഇവിടെ തയ്യാറാണ്. ഇവര്‍ രണ്ടു പേരും ഈ മുറ്റത്ത് സദാ സമയവും ഉണ്ടാവും. എന്തെങ്കിലും നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ ഇവര്‍ തന്നാല്‍ അശ്വിനി അനുസരിക്കാതിരിക്കരുത്." അവള്‍ ഗൗരവത്തോടെ തലയാട്ടി. "എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ ലാന്‍റ് ഫോണ്‍ വഴി അശ്വിനിക്ക് എന്‍റെ ലാണ്‍ ഫോണിലേക്ക് വിളിക്കാം. നിങ്ങളുടെ മുറിയില്‍ ഒരു ലാന്‍റ് ഫോണുണ്ട്. അതിനു താഴെ കുറച്ചു നമ്പരുകള്‍. ഞാന്‍ എവിടെയുണ്ടോ അവിടെയൊക്കെയുള്ള ലാന്‍റ് നമ്പരുകളാണവ. ഓഫീസ്, വീട്, ബാര്‍ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവ. ഒരിക്കലും മുബൈല്‍ ഉപയോഗിക്കരുത്. അത് അപകടത്തെ ഇങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചു വരുത്തലാണ്. ഞാന്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെ..." "മനസിലായി സര്‍.. എല്ലാം എനിക്കു മനസിലായി..." ഇടയ്ക്കു കയറി അവള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി. "ഗുഡ്..! എങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇറങ്ങുന്നു..." റാമിനെയും ഫിലിപ്പിനെയും അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ച് പട്ടേല്‍ സാബ് വേഗത്തില്‍ അപ്രത്യക്ഷമാവുകയായിരുന്നു. "മാഡം.. അകത്തു പോയി വിശ്രമിച്ചോളൂ.. ഒന്നുകൊണ്ടും ഭയപ്പടേണ്ട..." റാം തന്‍റെ ഇടിമുഴക്കം പോലെയുള്ള ശബ്ദത്തില്‍ അറിയിച്ചതും ഇരുവരേയും നോക്കി ഒരു ദീര്‍ഘ നിശ്വാസമെടുത്ത് അശ്വിനി അകത്തേക്ക് പോയി മറയുകയായിരുന്നു. "മമ്മാ.. ഡാഡി ഇനിയും വരാന്‍ വൈകുമോ? ഡാഡി ഇതെവിടെ പോയതാ.??" അശ്വിനിയുടെ അരക്കെട്ടില്‍ ചുറ്റി നീല മിഴികളോടെ ശിവാനി നോക്കി. അവള്‍ക്കു മുന്നില്‍ അശ്വിനി മുട്ടിലിരുന്ന് മന്ദഹസിച്ചു : "എന്‍റെ മുത്തേ.. എന്തൊക്കെ ഭ്രാന്താ നിന്‍റെ ഡാഡി സുരക്ഷിതം എന്ന പേരില്‍ കാണിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്! അനുസരിക്കാതെ നിവൃത്തിയില്ല. ഇല്ലെങ്കില്‍ ആ ദിവ്യകോപം മമ്മയ്ക്ക് താങ്ങാനാവില്ല." ശിവാനിയുടെ നെറ്റിയില്‍ വീണ മുടിയിഴകളെ ചെവിയ്ക്ക് പിന്നിലായി ചേര്‍ത്ത് വെച്ചു കൊടുത്ത് അശ്വിനി തുടര്‍ന്നു : "വരും.. നിന്‍റെ ഡാഡി ഉടനെയെത്തും.. അതും വിജയ കൊടി പാറിച്ചു കൊണ്ട്.. നീ ആഗ്രഹിച്ച പോലെ ഒരു സൂപ്പര്‍ ഹീറോ ആയി." ആ വാക്കുകള്‍ കൊച്ചു ശിവാനിക്ക് ഉണര്‍വേകി. അവള്‍ തന്‍റെ അമ്മയെ കഴുത്തിലൂടെ കെട്ടി പുണര്‍ന്ന് കവിളില്‍ ഉമ്മ കൊടുത്തു. ********************************************************************************** ********************* കരണും ടീമും വടക്കോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു. വ്യവസായിക നഗരമായ ഗാസിയാബാദിലേക്കെത്താന്‍ ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ മാത്രം. "സര്‍.. പട്ടേല്‍ സാബ് ഒരു മെസ്സേജ് തന്നിട്ടുണ്ട്. `കൃഷ്ണ ഹോട്ടല്‍´ എന്നു മാത്രമാണത്." സഞ്ജന തന്‍റെ മുബൈല്‍ നോക്കി മുന്‍സീറ്റിലിരിക്കുന്ന കരണിനെ അറിയിച്ചു. റസാഖ് അഹമദ് ആയിരുന്നു കാര്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത്. "എന്താണ് സര്‍ കൃഷ്ണ ഹോട്ടല്‍?!" സഞ്ജനയോടൊപ്പമിരിക്കുന്ന ഹിമേഷ് നെറ്റി ചൊറിഞ്ഞ് സംശയിച്ചു. "അത് നമുക്ക് പോകേണ്ടയിടമാണ്. അവിടെ നമ്മളെ കാത്ത് ആരോ ഉണ്ട്." മെസേജ് ഉള്ളടക്കത്തിന്‍റെ ആഴം എത്രത്തോളമെന്ന് വിലയിരുത്തിയ കരണ്‍ മറുപടി കൊടുത്തു. മൂവരും ഒരുപോലെ തലയാട്ടി. ഉത്തര്‍പ്രദേശില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഗാസിയാബാദ് എന്ന വലിയ പട്ടണത്തില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ രാത്രിയിലേക്ക് കടന്നിരുന്നു. നിരത്തുകള്‍ തിരക്കിലും ബഹളങ്ങിലും മുങ്ങി. അതിന്‍റെ ഓരത്തു കൂടി ബൊലേറോ സാവധാനം ചലിച്ചു. ഗാസിയാബാദിന്‍റെ നിഷാഭംഗിയെ സഞ്ജന തന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടും ഫോണ്‍ ക്യാമറ കൊണ്ടും ഒപ്പിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. "സര്‍ അവിടെ..!" പിന്‍സീറ്റിലിരിക്കുന്ന ഹിമേഷ് പുറത്തേക്ക് ചൂണ്ടി കരണിനെ വിളിച്ചു. കൃഷ്ണ ഹോട്ടല്‍.! പട്ടേല്‍ സാബിന്‍റെ കോഡ്. റസാഖ് അഹമദ് പറ്റിയിടം നോക്കി വണ്ടിയൊതുക്കി നിര്‍ത്തി. കരണും മൂവരും കൃഷ്ണ ഹോട്ടലിന്‍റെ മുന്നിലെത്തി നിന്നു. റോഡ് നിരത്തുകളിലും തിരക്കുകളിലുമൊക്കെ കരണിന്‍റെ നോട്ടം പായുകയായിരുന്നു. ഹോട്ടലിന്‍റെ മുന്നില്‍ തന്നെ ഒരു അര്‍ദ്ധ വൃദ്ധന്‍ വണ്ടിക്കടയില്‍ ചാട്ടുകളുണ്ടാക്കി വില്‍പ്പന നടത്തുന്നതും കരണ്‍ ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്‍റെ കസ്റ്റമറിലും വിഭവങ്ങളിലും മാത്രമാണ് അയാളുടെ ശ്രദ്ധ. മറ്റൊന്നിലും അയാള്‍ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നില്ല. സംശയത്തോടെ നില്‍ക്കുന്ന കരണിനെ ഉണര്‍ത്തിയത് സഞ്ജനയുടെ വിളി ആയിരുന്നു. അവര്‍ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനിടയില്‍ തങ്ങളുടെ ഗണ്‍സ് പുറത്തേക്ക് വെളിവാകുന്നില്ലെന്ന് റസാഖും ഹിമേഷും ഉറപ്പു വരുത്തി. "സാബ് അവിടെ ഇരുന്നോളൂ..." കൊച്ചു പയ്യന്‍ കരണിനെ നോക്കി ഒഴിഞ്ഞ ടേബിളില്‍ ചൂണ്ടി. അപ്രകാരം അതേ ടേബിളില്‍ തന്നെ അവര്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. അപ്പോഴും കരണിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ ഹോട്ടലിലെ മുഴുവന്‍ ദൃശ്യങ്ങളിലും പായുകയായിരുന്നു. ഫ്രണ്ട്സുമായി എത്തിയവര്‍, കുടുംബത്തോടൊപ്പം വന്നവര്‍, പാചകക്കാര്‍, വിളമ്പുകാര്‍, ക്യാഷ് കൗണ്ടറിലെ മര്യാദ കുട്ടപ്പന്‍. എല്ലാം തന്‍റെ മനസ്സിലേക്ക് കരണ്‍ ഒപ്പിയെടുത്ത് വെച്ചു. "സാബ്., കഴിക്കാന്‍ എന്താണ് വേണ്ടത്?!" മുപ്പത് അടുക്കെ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന സുമുഖന്‍ കൈയ്യില്‍ നോട്ട് പാഡും പേനയുമായെത്തി ചോദിച്ചു. നീല ജീന്‍സും കറുത്ത ബനിയനും തലയില്‍ യെല്ലോ കളര്‍ തൊപ്പിയുമാണ് അയാളുടെ വേഷം. ആ വന്നയാളെയും കരണ്‍ വല്ലാതെ നോക്കിയുഴിഞ്ഞു. "എനിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ട്. നാല് പൂരിയും കിഴങ്ങു കറിയും ഒരു ഗ്ലാസ് ഇളും ചൂട് മില്‍ക്കും കിട്ടിയാല്‍ പരമാനന്ദം.!" സഞ്ജന ആര്‍ത്തിയോടെ പറഞ്ഞതില്‍ ചിരി പൊട്ടിയെങ്കിലും ഗൗരവം കൈവെടിയാതെ കരണ്‍ ഇരുന്നു. റസാഖും ഹിമേഷും തങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ട വിഭവം പറയുമ്പോള്‍ കരണ്‍ ചായ മാത്രം പറഞ്ഞത് മൂവരേയും നിശബ്ദമാക്കി. "Hey Don't Get Upset.. നിങ്ങള്‍ കഴിച്ചോളൂ. എനിക്ക് തീരെ വിശപ്പില്ല." കരണ്‍ പറഞ്ഞതും വിഭവങ്ങള്‍ കുറിക്കാന്‍ വന്ന അയാള്‍ കരണിനെ ഒന്നു പാളി നോക്കി തലയാട്ടി തിരിഞ്ഞു പോയി. കരണിന്‍റെ ചായ ആവശ്യം ഒരു സീക്രട്ട് കോഡ് ആയിരുന്നുവെന്ന് മൂവര്‍ക്കും മനസിലായില്ല. അല്‍പ്പ സമയത്തിനകം തങ്ങള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട വിഭവങ്ങള്‍ അതേ ആള്‍ കൊണ്ടു വന്നു. കരണിന്‍റെ ചായ കപ്പ് അയാള്‍ സ്വയമെടുത്ത് നീട്ടി. "ഈ പ്രത്യേക ചായ നിങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രം ഉള്ളതാണ്." കരണ്‍ തലയാട്ടി വാങ്ങിയതും വീണ്ടും അയാള്‍ അപ്രത്യക്ഷമായി. ചായ കപ്പിനടിയില്‍ ഒട്ടിച്ചു വെച്ച കുറിപ്പ് എടുത്ത് കരണ്‍ വായിച്ചു ; `ആയുഷ്മാന്‍ ലോഡ്ജ്.! ഫസ്റ്റ് ലെഫ്റ്റ്.!´ എല്ലാം മനസിലായെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ കരണ്‍ ചെറുതായി ശിരസനക്കി കുറിപ്പ് തന്‍റെ പോക്കറ്റില്‍ തന്നെ തിരുകി വെക്കുകയായിരുന്നു. ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് തിരികെ കാറില്‍ കയറിയപ്പോഴാണ് ഹോട്ടലിലെ സുമുഖന്‍ തനിക്ക് കുറിപ്പെഴുതി തന്ന കാര്യം കരണില്‍ നിന്നും മൂവരും അറിയുന്നതു തന്നെ. ഇതൊക്കെ എപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചുവെന്ന മട്ടില്‍ സഞ്ജന അമ്പരപ്പോടെയിരുന്നു. ഇത്തവണ ഹിമേഷ് കാര്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. ഒഴിയാത്ത തിരക്കുകളെ വകവെക്കാതെ ബൊലേറോ സാവധാനത്തില്‍ ചലിക്കുകയായിരുന്നു. `ആയുഷ്മാന്‍ ലോഡ്ജ്´ കരുതിയ പോലെ തുക്കടാ ആയിരുന്നില്ല. രണ്ടു നിലകളില്‍ തീര്‍ത്ത വലിപ്പമുള്ള വെളുത്ത കെട്ടിടം. പുറത്തു നിന്നു നോക്കിയാല്‍ അകത്തെ മുറികളിലെ ചിട്ടയും വൃത്തിയും മനസിലേക്ക് പതിയും. അത്രത്തോളം നീറ്റ് ആന്‍ഡ് ക്ലീന്‍. റിസപ്ഷന്‍ കൗണ്ടറിലെ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ കണ്ടതിനാല്‍ ആയിരിക്കണം റസാഖ് അഹമദ് മുന്നോട്ടു ചെന്ന് തങ്ങളുടെ മുറിയുടെ കാര്യം തിരക്കിയത്. "രണ്ടാം നിലയിലാണ് സര്‍. രണ്ട് മുറികള്‍." സുന്ദരി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. റസാഖ് ഭംഗി കുറയ്ക്കാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു. "എന്താ പേര്?" "ഗീത..." സുന്ദരിയും മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇനിയും റസാഖിനെ തുടരാന്‍ അനുവദിച്ചാല്‍ ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ഹിസ്റ്ററിയും ബയോളജിയും വരെ റസാഖ് കവര്‍ന്നെടുക്കും. അതും കരണ്‍ സര്‍ കൂടെയുണ്ടെന്ന് ഓര്‍ക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ. കാര്യങ്ങള്‍ കുഴയുമെന്ന് കണ്ട ഹിമേഷ് റസാഖിന്‍റെ തോളില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ച് തന്നിലേക്ക് ചേര്‍ത്ത് മുന്നോട്ട് നടത്തിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴും കരണ്‍ ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. ആ പുഞ്ചിരിയെ കണ്ടതാവട്ടെ സഞ്ജന മാത്രം! രണ്ടാം നിലയില്‍ തങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടിയുള്ള മുറി. രണ്ടും അടുത്തടുത്തായുള്ളത്. "സഞ്ജന, ആ മുറി തനിക്ക് ഉപയോഗിക്കാം." ഇടതു ഭാഗത്തെ മുറി ചൂണ്ടി കരണ്‍ പറഞ്ഞു. "Take Some Rest.. നാളെ മുതല്‍ വീണ്ടും നമ്മള്‍ ഫീല്‍ഡില്‍ ഇറങ്ങും." കരണും മറ്റു രണ്ടു പേരും വലതു ഭാഗത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയായിരുന്നു. കരണിന്‍റെ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചു. അവനത് അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തു. "പട്ടേല്‍ സ്പീക്കിംഗ് കരണ്‍..." "കരണ്‍ സ്പീക്കിംഗ് സര്‍.!" "കാര്യങ്ങളൊക്കെ?!" "ഞങ്ങള്‍ ആയുഷ്മാന്‍ ലോഡ്ജിലുണ്ട് സര്‍." "ഉം.. ഗുഡ്..!" "സര്‍..! എന്തായി ആ കോഡ് നമ്പറിന്‍റെ കാര്യം? വല്ല ലീഡും കിട്ടിയോ സര്‍?!" കരണ്‍ നെറ്റി ചുളിച്ചു. "ഗൂഢലേഖനാവിദ്യയിലെ അവിനാഷ് എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു കരണ്‍. അദ്ധേഹത്തിനും കാര്യമായതൊന്നും പിടി കിട്ടുന്നില്ല. എങ്കിലും ഇതൊരു കോണ്‍ടാക്ട് നമ്പര്‍ ആവാനാണ് സാധ്യത. അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റെന്തോ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ദി സീക്രട്ട് നമ്പര്‍.!" ഉം.. കരണ്‍ ശിരസ്സാട്ടി. "പക്ഷേ മറ്റൊരു കാര്യവും അവിനാഷ് പറയുന്നുണ്ട്." "എന്താണത്?" "ഈ നമ്പര്‍ പ്രകാരം അതായത് 52726 ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമാല ചേര്‍ത്തു വച്ചാല്‍ കിട്ടുന്നത് EBGBF ആണ്." "EBGBF??!!" "അതെ..! Earl B. Gilliam Bar Foundation. ഇതൊരു ചാരിറ്റബിള്‍ ഓര്‍ഗനൈസേഷന്‍റെ ഫോം ആണ്. അതും മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂതര്‍ കിംഗ് ജൂനിയറിന്‍റെ സിവില്‍ റൈറ്റ്സ് ഫോം.!" "ഇതൊക്കെയുമായി ഈ കേസിന് എന്ത് 🔥 തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ