അതിജീവനം... Part 33 ശ്വേതയുടെ വിവരണം പകർന്ന ഞെട്ടലിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവളുടെ നേരെയൊന്ന് പാളി നോക്കി. ശ്വേതയെന്തോ ആലോചിച്ചു വിദൂരതയിലേക്ക് നോട്ടമിട്ടു കൊണ്ട് നിർന്നിമേഷയായ് ഇരിക്കുന്നത് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മിഴികളിൽ പതിഞ്ഞു... എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും വിധിയിവൾക്ക് എതിരാണല്ലോ. ഒരുപാട് കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം കഷ്ടപ്പെട്ടു തന്റെ മക്കളെ കണ്ടെത്തി അവർക്ക് ജീവിതത്തിൽ മുന്നേറുവാനുള്ള എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ചെയ്തു കൊടുത്തിട്ടും അവർ പോലും ശ്വേതയ്ക്ക് പകർന്നത് ദുരനുഭവങ്ങൾ ആയിപ്പോയല്ലോ...മകനോ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും വഴി പിഴച്ചു. ശ്വേത പ്രതീക്ഷയർപ്പിച്ച മകളും അവസാനം ചതിച്ചു. സ്വന്തം അമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാടും ത്യാഗങ്ങളുമൊന്നും മക്കൾ മനസ്സിലാക്കാതെ പോയല്ലോ... ശ്വേതയുടെ കാര്യമോർത്ത് അവളോടുള്ള സഹതാപം അർണ്ണവകല്ലോലങ്ങളായ് മനസ്സിൽ അലയടിച്ചുയർന്നപ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്ത് വിദൂരതയിലേക്ക് അലക്ഷ്യമായി നോട്ടമയച്ചു ഇരിക്കുന്ന ശ്വേതയുടെ കരം കവർന്നു.... ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കരം കവർന്നതറിഞ്ഞ ശ്വേത അയാളെയൊന്ന് നോക്കി. അവളുടെ തുടുത്ത കപോലങ്ങളിൽ അശ്രുകണങ്ങൾ ധാരയായി ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നത് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മിഴികളിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ അവളിത്രയും നേരം കരയുകയായിരുന്നു എന്നയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... പൊടുന്നനെ ശ്വേതയുടെ മിഴികളിൽ നിറഞ്ഞ നീർക്കണങ്ങളെ തൂത്തെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്തവളോട് കരയരുതെന്ന് ശിരസ്സ് കൊണ്ടാംഗ്യം കാണിച്ചു.... "ജിത്തേട്ടാ.... സ്വന്തം മക്കളെ നേർവഴിക്ക് നടത്തുവാൻ പോലും കഴിയാത്ത ഭാഗ്യം കെട്ടൊരമ്മയായിപ്പോയി ഞാൻ"...ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി വിതുമ്പലടക്കുവാൻ കഴിയാതെ ശ്വേത മൊഴിഞ്ഞു.... ശ്വേതയുടെ സങ്കടം കണ്ടു നിൽക്കുവാൻ സാധിക്കാതെ ഇന്ദ്രജിത്തവളുടെ ചുമലിലൂടെ കൈയിട്ടു തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു... "മഞ്ജൂ... കരയാതെടോ"...തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ച ശ്വേതയുടെ മിഴികളിലെ നീർക്കണങ്ങൾ വീണ്ടും തൂത്തെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്തവളോട് മൊഴിഞ്ഞു... ശ്വേത അയാളുടെ പ്രവൃത്തികളെ തുറിച്ചു നോക്കി... "മഞ്ജൂ....ഇക്കാര്യത്തിൽ തന്റെ ഭാഗത്തു തെറ്റെവിടെയാടോ ഉള്ളത്. മക്കളെ വളർത്തുവാൻ തനിയ്ക്ക് അവസരം ലഭിച്ചില്ലല്ലോ. തനിയ്ക്കതിനൊക്കെ അവസരം ലഭിച്ചിട്ടായിരുന്നു അവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നുമീ ചെയ്തികളെങ്കിൽ തനിയ്ക്ക് തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയെന്ന് കരുതാമായിരുന്നു. ഇതങ്ങനെ അല്ലല്ലോ..തന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതെല്ലാം താനവർക്ക് വേണ്ടി ചെയ്തിട്ടും അവരത് മനസ്സിലാക്കിയില്ലയെങ്കിൽ പിന്നെ താനെന്തിനു സ്വയം പഴിക്കുന്നു. തന്റെ മക്കൾ കൊച്ചു കുട്ടികൾ ഒന്നുമായിരുന്നില്ലല്ലോ. എന്നെങ്കിലും അവര് തന്നോട് ചെയ്തതോർത്ത് പശ്ചാത്തപിക്കും"...കുടുകുടെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ശ്വേതയുടെ മിഴികൾ തുടച്ചു കൊണ്ടവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് അനുതാപത്തോടെ അവളോട് മൊഴിഞ്ഞു.... ശ്വേത വീണ്ടും എങ്ങലടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു. ഇന്ദ്രജിത്തവളുടെ ശിരസ്സിൽ വാത്സല്യത്തോടെ അരുമയായ് തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു... അല്പനിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശ്വേത തന്റെ മിഴികൾ തുടച്ചു... "സോറി ജിത്തേട്ടാ.... ഞാനോരോന്ന് ഓർത്ത് ജിത്തേട്ടനെയും ബോറടിപ്പിച്ചു"...ശ്വേതയൊരു തിളക്കമില്ലാത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ നോക്കി മൊഴിഞ്ഞു.... "അതൊന്നുമില്ലെടോ....എനിക്കൊരു കുഴപ്പവുമില്ല..നമ്മുടെ അനുഭവങ്ങൾ അതിലേക്കിറങ്ങിച്ചെന്ന് വിവരിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ ചിലപ്പോൾ വികാരധീനരായി മാറുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. പിന്നെ ആരോടെങ്കിലും ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോൾ തനിയ്ക്കു ഒരാശ്വാസം കൂടിയല്ലേ"...ഇന്ദ്രജിത്തൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.... ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ശ്വേതയിൽ അല്പമാശ്വാസം നിറച്ചത് പോലെയായി... "എന്താടോ മകൾക്ക് സംഭവിച്ചത്"...? അല്പനിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശ്വേതയോട് ഇന്ദ്രജിത്ത് തിരക്കി.... "ജിത്തേട്ടാ.... അവളെ ഡിഗ്രിയ്ക്ക് ചേർത്തത് എന്റെ നാട്ടിലെ കോളേജിൽ ആയിരുന്നല്ലോ. ആ പയ്യന്റെ നാട് കാസറഗോഡ് ഭാഗത്ത് എവിടെയോ ആയിരുന്നു. അവൻ നാട്ടിലെ അമ്പലത്തിലെ ശാന്തിയായിരുന്നു. എന്നും അമ്പലത്തിൽ പോയ്ക്കണ്ടുള്ള പരിചയം പിന്നെ പ്രണയത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഞാനിതൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവളാ പയ്യന്റെ കൂടെയിറങ്ങിപ്പോകുന്നതിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പായിട്ട് ഞാൻ ലീവിന് നാട്ടിൽ പോയിരുന്നു. തിരിച്ചു കുവൈറ്റിലേക്ക് വന്ന് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചവിട്ടിയെന്ന പോലെയവളങ്ങനെ ചെയ്തത്"...വിവരിക്കുമ്പോൾ ശ്വേതയുടെ വാക്കുകളിൽ മകളിൽ താനർപ്പിച്ചിരുന്ന പ്രതീക്ഷകളത്രയും തകർന്നതിന്റെ ലാഞ്ഛനകൾ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു... "എന്നിട്ട്"...? പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് ശ്വേതയോട് തിരക്കി... "അവളിറങ്ങിപ്പോയ ശേഷം കുറേ കാലത്തേക്ക് എന്നെ വിളിക്കാറൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഏകദേശം ഒരു വർഷത്തോളം കഴിഞ്ഞ് ഗർഭിണിയായപ്പോഴാണ് അവളെന്നെ വിളിക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ആറാം മാസം ആവാറായപ്പോൾ ഞാൻ നാട്ടിൽ പോയി അവളുടെ ഭർത്താവിനെയും മറ്റും കാണുകയും മറ്റും ചെയ്തു. പിന്നെ പ്രസവത്തിനായി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് വരികയും അമ്മയെ ശുശ്രൂഷിക്കുവാൻ ഏൽപ്പിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്താണ് ഞാൻ തിരികെ വണ്ടി കയറിയത്. സംഭവിച്ചതിനെ കുറിച്ചോർത്ത് പിന്നെ പരിതപിക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ലെന്ന് തോന്നിയതിനാൽ ഒരമ്മ എന്ന നിലയിൽ ഞാനെന്നെക്കൊണ്ട് ആവുന്ന വിധത്തിലാ സമയത്തെ കടമകൾ നിറവേറ്റി"....വികാരരഹിതമായ ഭാവഭേദങ്ങളോടെ ശ്വേത മറുപടി നൽകി... ശ്വേതയുടെ മറുപടി ശ്രവിക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മനസ്സിലുമാ വികാരരാഹിത്യം നിറഞ്ഞു നിന്നു... "മഞ്ജൂ...എന്നിട്ട് അമ്മു അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെയും കൊച്ചിന്റെയുമൊപ്പം സുഖമായിട്ടിരിക്കുന്നോ"...? ശ്വേതയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ വിദൂരങ്ങളിൽ നോട്ടമിട്ട് കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് ചോദിച്ചു.. "കൊച്ചിന് രണ്ട് വയസ്സ് തികയാറായപ്പോൾ അവളാ ബന്ധം വേർപിരിഞ്ഞു"...തീർത്തും വികാരരഹിതമായി ശ്വേത ഇന്ദ്രജിത്തിന് മറുപടി നൽകി... ശ്വേതയുടെ മറുപടി കേട്ട ഇന്ദ്രജിത്തൊരു ഞെട്ടലോടെ അവളുടെ നേരെ നോട്ടമയച്ചു... തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത ചെറിയ പ്രായത്തിലൊരാളെ ഇഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ പല പെൺകുട്ടികളും പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാറില്ല. പലപ്പോഴും പ്രണയകാലത്തുള്ളതല്ല യാഥാർഥ്യമെന്ന വസ്തുത പ്രണയിതാക്കൾ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കാറില്ല. ഇവിടെയും ചിലപ്പോൾ അതായിരിക്കും സംഭവിച്ചത്... ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഇന്ദ്രജിത്ത് ചിന്തിച്ചു... "എന്ത് പറ്റിയെടോ തന്റെ മകളുടെ ജീവിതത്തിൽ"...? ഒരു മടിയോടെ ഇന്ദ്രജിത്ത് ശ്വേതയോട് തിരക്കി.... "വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പുതുമോടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഇടയ്ക്കിടെ അവളും ഭർത്താവും തമ്മിൽ വഴക്കുകൾ ഉണ്ടാവാറുണ്ടായിരുന്നു. ചില സമയങ്ങളിൽ അവനവളെ ഉപദ്രവിക്കുമായിരുന്നു..എന്നാൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വളരെ സ്നേഹവും. അവന്റെയാ സ്വഭാവത്തിൽ സ്വന്തം വിധിയാണെന്നും പഴിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൻ ചില ഗുളികകൾ എന്നും കഴിക്കുന്നതവൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്... ആദ്യമൊക്കെ അവളെറിയാതെയായിരുന്നു. എന്നാലൊരു ദിവസം അവളത് കണ്ടപ്പോൾ നടുവേദന ഉണ്ടെന്നും അതിനുള്ള മരുന്നുകളാണതെന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിശദീകരണം. എന്നാൽ പലപ്പോഴും അവന്റെ സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെയുള്ള പെരുമാറ്റവും ഉപദ്രവവും കണ്ട് സംശയം തോന്നിയ അവളാ മരുന്നിന്റെ ഫോയിലിന്റെ ചിത്രവും പേരും എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നു"...ശ്വേതയാ സാഹചര്യം വിവരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... "ആ മെഡിസിൻസ് എന്തുനുള്ളതായിരുന്നു"...? ഇന്ദ്രജിത്തിന് അതറിയുവാനുള്ള തിടുക്കത്തോടെ ചോദിച്ചു... "കുവൈറ്റിൽ ഉള്ള ചിലർ വഴി ഒരു ഡോക്ടറെ കാണിച്ചപ്പോൾ ആ മരുന്നുകൾ സൈക്യാട്രിക്ക് പേഷ്യന്റുകൾക്ക് കൊടുക്കുന്ന മെഡിസിൻസ് ആയിരുന്നെന്നാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്...അതിനെ തുടർന്ന് രഹസ്യമായി അവൻ കാണിക്കുന്ന ഡോക്ടറെ കണ്ടെത്താനും ഇതിനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാനും ഞാൻ അമ്മുവിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു"....ശ്വേത ഇന്ദ്രജിത്തിന് മറുപടി നൽകി... "എന്നിട്ടാ ഡോക്ടറെ തന്റെ മകൾ കണ്ടെത്തിയോ"...? ഇന്ദ്രജിത്ത് ശ്വേതയോട് ചോദിച്ചു... "ഉവ്വ്... അമ്മു അവളുടെ ഭർത്താവ് അറിയാതെ അവൻ കാണിക്കുന്ന ഡോക്ടറെ കണ്ടെത്തി. അയാളൊരു സൈക്യാട്രിസ്റ്റ് ആയിരുന്നു. അയാളോട് സംസാരിച്ചപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത് ഇവൻ അയാളുടെ പേഷ്യന്റ് ആയിരുന്നെന്ന്... ആദ്യമൊന്നും ഡോക്ടർ അവനെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ നൽകുവാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. പിന്നെ അമ്മു താൻ നേരിടുന്ന ഉപദ്രവങ്ങളെ കുറിച്ചൊക്കെ വിവരിച്ചപ്പോഴാണ് അയാൾ എല്ലാം തുറന്ന് പറയാൻ തയ്യാറായത്. വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് തന്നെയവനാ ഡോക്ടറുടെ ട്രീറ്റ്മെന്റിൽ ആയിരുന്നത്രെ..." "തുടർന്ന് അമ്മുവെന്നെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. അവൾക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന ഉപദ്രവങ്ങളെ കുറിച്ചും അപ്പോഴാണവൾ എന്നോടും പറയുന്നത്"...ശ്വേത മറുപടി പറഞ്ഞു നിർത്തി... ശ്വേതയുടെ മറുപടിയൊരു ഞെട്ടലോടെയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത് കേട്ടത്.... "ശ്വേതയ്ക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരാളെ വിവാഹം ചെയ്തത് കൊണ്ട് ഉപദ്രവങ്ങളേൽക്കേണ്ടി വന്നെങ്കിൽ ശ്വേതയുടെ മകൾക്ക് വീണ്ടു വിചാരമില്ലാതെ സ്വയം എടുത്ത് ചാടിയതിലൂടെ ദുരിതപർവങ്ങൾ ഏറേണ്ടി വന്നു"...ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ശ്വേതയുടെ നേരെ നോട്ടമയച്ച ഇന്ദ്രജിത്തിന് തന്റെ പ്രതീക്ഷകളൊക്കെ തകർന്നടിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുഖമായിരുന്നു കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞത്... അത് വരെ തന്റെ കരതലത്തിലമർന്ന ശ്വേതയുടെ പാണിയിൽ ഇന്ദ്രജിത്തൊന്ന് കൂടിയമർത്തിപ്പിടിച്ചു... "സാമുദായികപമായി ഒരുപാട് അന്തരമുണ്ടായിട്ടും ആ പയ്യന്റെ വീട്ടുകാർ അമ്മുവും അവനുമായുള്ള വിവാഹത്തിന് എതിർപ്പ് പറയാതിരുന്നതിൽ എനിക്ക് അമ്പരപ്പായിരുന്നു. എന്നാൽ ഡോക്ടറിൽ നിന്നുമറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ വച്ച് അവന്റെ വീട്ടുകാർ ദൂരസ്ഥലത്തേക്ക് നാട് കടത്തുകയായിരുന്നുവെന്നും എനിക്കൂഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.. ഊഹമല്ല യാഥാർഥ്യം തന്നെയായിരുന്നു അത്"...ഇന്ദ്രജിത്ത് ആവശ്യപ്പെടാതെ തന്നെ യാന്ത്രികമായി തുടർന്ന ശ്വേത ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... "മഞ്ജൂ... അമ്മു അവളുടെ ഭർത്താവുമായി വേർപിരിഞ്ഞെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ അപ്പോൾ അവളുടെ കൊച്ച് ആരുടെ കൂടെയാ...അവളുടെ കൂടെയാണോ"...? ശ്വേതയുടെ മിഴികളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് ചോദിച്ചു... "അവളുടെ കൊച്ച് അവന്റെ കൂടെയാ...ഒരു മാനസികരോഗിയായ അവന്റെ കൂടെ ജീവിക്കുവാനൊരു വിധത്തിലും സാധ്യമല്ലെന്നും അവൾക്ക് ഡിവോഴ്സ് വേണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ കൊച്ചിനെ അവന്റെ കൂടെ വിട്ടാൽ മാത്രമേ ഡിവോഴ്സ് കൊടുക്കൂ എന്നവൻ ശഠിച്ചതിനാൽ കൊച്ചിനെ അവന്റെ കൂടെ വിടേണ്ടി വന്നു"...മറുപടി നൽകുമ്പോൾ ശ്വേതയിലൊരു നെടുവീർപ്പുയർന്നു... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഒന്നും പറയാതെ ശ്വേതയുടെ കരത്തിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് മൗനം പൂണ്ട് ഇരുന്നു... "തുടർന്ന് അമ്മു ഭർതൃഗൃഹത്തിൽ നിന്നും എന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വന്നു. ഞാനും അപ്പോഴേക്കും നാട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നു. പിന്നെ ഞാൻ തിരിച്ചു കയറി വന്ന ശേഷം എന്റെ അമ്മയുമായി വഴക്കായി"...മൗനം പൂണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രജിത്തിനോട് ശ്വേത മൊഴിഞ്ഞു.... "അമ്മു ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നെടോ"...? സംഭാഷണം നിർത്തിയ ശ്വേതയോട് ഇന്ദ്രജിത്ത് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു... "അമ്മയുമായി വഴക്കിട്ടു കഴിയുന്നതിനിടയിലൊരു പത്രത്തിലെ പരസ്യം കണ്ട് കണ്ണുരുള്ളൊരു കമ്പനിയിലവൾ ജോലിയ്ക്ക് കയറി. അവിടെ കൂടെ ജോലി ചെയ്ത ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് അവളെ കണ്ടിഷ്ടപ്പെടുകയും തന്റെ മകന് വേണ്ടി വിവാഹമാലോചിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൾ തന്റെ കാര്യമെല്ലാം മുമ്പ് തന്നെയവരോട് തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. അവർക്കതൊന്നുമൊരു പ്രശ്നമല്ലാത്തതിനാൽ അമ്മുവിനുമാ ആലോചനയോട് സമ്മതക്കുറവൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന് ദുബായിൽ ജോലിയായിരുന്നു. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അവനും ഇഷ്ടമായി. അങ്ങനെ അവർ തമ്മിലുള്ള വിവാഹവും നടന്നു"...ശ്വേത മറുപടി നൽകി.... "അമ്മുവിപ്പോൾ സുഖമായിരിക്കുന്നോ"...? ഇന്ദ്രജിത്ത് ഒരാശ്വാസഭാവത്തോടെ ശ്വേതയോട് തിരക്കി.... "അവളിപ്പോൾ സുഖമായിരിക്കുന്നു"...ശ്വേത മറുപടി നൽകുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തുമൊരു ആശ്വാസത്തിന്റെ നേർക്കണികകൾ നിറഞ്ഞു നിന്നു.... "അതായത് മകളുടെ കാര്യമോർത്ത് തനിയ്ക്ക് വേവലാതികളൊന്നും ഇല്ലെന്ന് സാരം...അല്ലെടോ"..? ഒരു ചെറുചിരിയോടെ ഇന്ദ്രജിത്ത് ശ്വേതയോട് തിരക്കി.... "ഒരർത്ഥത്തിൽ ഇല്ലെന്ന് പറയാം.. എന്നാൽ ഞാനവളുടെ ജീവിതം ഇങ്ങനെയൊന്നും ആയിരുന്നില്ല പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. പഠിക്കുവാൻ മിടുക്കിയായിരുന്ന അവൾ എനിക്ക് നേടുവാൻ കഴിയാതെ പോയ എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങളെല്ലാം നേടിയെടുക്കുമെന്ന് വൃഥാ ഞാനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതൊന്നും നടക്കണമെന്നില്ലല്ലോ. മുകളിലുള്ളയാൾ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ നമ്മൾ മനുഷ്യർക്ക് തിരുത്തുവാൻ സാധ്യമല്ലല്ലോ"...ഒരു ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകുമ്പോഴും ചെറിയൊരു നിരാശ ശ്വേതയുടെ സ്വരത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ ഇന്ദ്രജിത്തിനുളവായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.... പൊടുന്നനെയൊരു അന്നൗൺസ്‌മെന്റ് വരാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ ഇരുവരുടെയും ശ്രദ്ധയങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു.... തുടരും #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ