#✍🏽 माझ्या लेखणीतून #🎑जीवन प्रवास #🤩जीवनाबद्दल कोट्स 📝 #✍मराठी साहित्य #👍लाईफ कोट्स वाचाल तर वाचाल *`✨ माणुसकी`* ➖➖➖➖➖ काल संध्याकाळी ऑफिसवरून येताना पुण्याच्या एका प्रसिद्ध केक शॉपमध्ये गेलो होतो. बायकोचा वाढदिवस होता म्हणून केक घ्यायचा होता. दुकानात चांगलीच गर्दी होती, लोक ५००-१००० रुपयांचे फॅन्सी केक न बघता ऑर्डर करत होते. एसीच्या थंड हवेत आणि केकच्या गोड वासात सगळं वातावरण प्रसन्न होतं. तेवढ्यात दुकानाचा काचेचा दरवाजा लोटून एक मध्यमवयीन गृहस्थ आत आले. अंगावर सिमेंट-वाळूचे डाग पडलेले मळकट कपडे, पायात तुटकी स्लीपर आणि चेहऱ्यावर प्रचंड संकोच. ते बांधकाम मजूर असावेत हे बघूनच कळत होतं. त्यांचा तो अवतार बघून दुकानातली काही लोकं नाकाला रुमाल लावून बाजूला सरकली. सिक्युरिटी गार्ड सुद्धा डोळे मोठ्ठे करून बघत होता, पण मी खुणेने त्याला गप्प केलं. ते काका काऊंटरवर गेले आणि एकदम हळू आवाजात विचारलं, "साहेब, सर्वात स्वस्त केक कितीला आहे?" सेल्समनने उत्तर दिलं, "केक ४०० पासून आहेत काका. आणि पेस्ट्री (Cake Slice) ५० रुपयाला." त्या काकांनी आपल्या खिशात हात घातला आणि १०-२० च्या चुरगळलेल्या नोटा आणि काही चिल्लर काढून मोजू लागले. त्यांचे ते थरथरणारे हात आणि मोजताना चेहऱ्यावर येणारी हतबलता बघून मला राहवलं नाही. त्यांचे पैसे पूर्ण भरत नव्हते. ते खजील होऊन म्हणाले, "नको साहेब, ४०० वाला नको. ती ५० वाली एक वडी (Pastry) द्या. पोरीचा वाढदिवस आहे आज. तिला फक्त मेणबत्ती लावून कापायचा आहे, चव तीच असते ना?" त्यांचं हे वाक्य ऐकलं आणि माझं काळीजच हललं. ज्या बापाकडे पूर्ण केक घ्यायला पैसे नाहीत, तो आपल्या मुलीच्या आनंदासाठी स्वतःचा स्वाभिमान बाजूला ठेवून एका तुकड्यासाठी विनवणी करत होता. एका बापाची ही लाचारी बघून डोळ्यात पाणी आलं. आपण हजारो रुपये पार्ट्यांवर उधळतो, पण कोणासाठी तरी छोटासा केक पण स्वप्न असतं. मी पटकन पुढे गेलो आणि सेल्समनला थांबवलं. त्याला सांगितलं, "यांना तो डिस्प्लेमधला छानसा चॉकलेट केक द्या आणि सोबत एक मोठं चॉकलेटचं बॉक्स पण द्या." काका घाबरले, म्हणाले, "साहेब, माझ्याकडे एवढे पैसे नाहीत." मी त्यांचे हात पकडले आणि म्हणालो, "काका, हे पैसे नका देऊ. हे त्या ताईसाठी माझ्याकडून गिफ्ट समजा. तिला सांगा, एका मोठ्या भावाने पाठवलंय." केक हातात पडल्यावर त्या राकट मजुराच्या डोळ्यातून घळाघळा अश्रू वाहू लागले. त्यांनी माझे पाय धरण्याचा प्रयत्न केला, मी त्यांना मिठी मारली. जाताना ते इतकंच म्हणाले, "साहेब, आज पोरीला रिकाम्या हाताने जावं लागेल की काय अशी भीती होती, पण तुम्ही देवमाणूस भेटलात." ते गेले, पण मला खूप मोठी शिकवण देऊन गेले. जगात कितीही महागाई वाढली तरी 'बापाचं प्रेम' कधीच महाग होत नाही, फक्त कधीकधी परिस्थितीसमोर ते हतबल होतं. कोणाचे कपडे बघून त्यांची लायकी ठरवू नका. कधीकधी फाटक्या खिशात सुद्धा जगातलं सर्वात मोठं आणि श्रीमंत प्रेम दडलेलं असतं. जिथे शक्य असेल तिथे, अशा एखाद्या चेहऱ्यावर हसू आणण्याचा प्रयत्न नक्की करा. तो आनंद लाखमोलाचा असतो. - राहुल रंजन आरेकर (काल्पनिक) *`🔰 पुणेकरांनो नक्की सर्वांना शेअर करायला विसरू नका...`* ➖➖➖➖➖