ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6OZq4Xx?d=n&ui=v64j8rk&e1=cഎല്ലാരും ക്ഷമിക്കണം. എന്തോ ഒരു തരം ഭീകര വൈറൽ പനിയുടെ ആക്രമണത്തിലായിരുന്നു ഇത്ര കാലം. ഒന്നര ആഴ്ച്ചയോളമായി പടവെട്ട് തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇപ്പോഴാണ്‌ എണീറ്റു നടക്കാറായത്. ശിക്ഷാർഹം പാർട്ട്‌ 14 അഡ്വൊക്കേറ്റ് രമേഷ് അയ്യർ ഒരു പ്രത്യേക മനുഷ്യനായിരുന്നു. പുറമെ, വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കുന്ന, അതീവ ശാന്തനായൊരു മനുഷ്യനായി തോന്നിപ്പിക്കും. പക്ഷേ പരിചയപ്പെട്ട് പത്തു മിനിട്ടിനുള്ളിൽ മനസ്സിലാകും അയാൾ ഒരു കുറുക്കനെപ്പോലെ അതി സമർത്ഥനായൊരു വക്കീലാണെന്ന്. ആൽബിയെ വർഷങ്ങളായി പരിചയമുണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്. പക്ഷേ അതിന്റെ യാതൊരു പ്രത്യേകതയും മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. വളരെ ഔദ്യോഗികമായ ഭാഷയിൽ അദ്ദേഹം ആൽബിയോട് സംസാരിച്ചു. “ജയകുമാർ എന്റെ ഒരു ജൂനിയർ അഡ്വൊക്കേറ്റായിരുന്നു. ഏറ്റവും മിടുക്കൻ എന്നു വേണമെങ്കിൽ പറയാം. ഈ സ്ഥാപനത്തിനേറ്റ ഒരടിയാണിത്. സത്യം.” “ഞാൻ വന്ന കാര്യം പറയാം മിസ്റ്റർ അയ്യർ...” ആൽബിക്ക് മുഴുവനാക്കാനായില്ല. അയ്യർ കയ്യുയർത്തി തടഞ്ഞു. “മിസ്റ്റർ ആൽബർട്ട് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം. നമുക്കൊരു പൊളിസി ഉണ്ടിവിടെ. അതിൻ പ്രകാരം, ഇവിടെ ഒരാവശ്യത്തിനു വരുന്ന എല്ലാ കക്ഷികളുടേയും സ്വകാര്യവിവരങ്ങൾ തികച്ചും സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. പോലീസോ, പട്ടാളമോ, ആരു വന്നാലും ശരി. വീ ഡോണ്ട് കെയർ! ” “മിസ്റ്റർ അയ്യർ... ഇതൊരു കൊലപാതക കേസിന്റെ അന്വേഷണമാണ്.” “ആയ്ക്കോട്ടെ. എന്തു തന്നെയായാലും ഞാൻ പറഞ്ഞതിന് മാറ്റമില്ല. അതിനു വേണ്ടി മിസ്റ്റർ ആൽബർട്ട് നമ്മുടെ രണ്ടു പേരുടേയും സമയം വേസ്റ്റാക്കരുത്.” “ശരി... ജയനെപ്പറ്റി പറയൂ. അവന് എന്തെങ്കിലും വധഭീഷണികളോ മറ്റോ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതായി അറിയാമോ ? ” “വധ ഭീഷണികൾ സ്ഥിരമായി കിട്ടുന്നതാണ്. ഇപ്പൊ അതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് ശീലമായി. തനിക്കറിയാമോ, നമ്മൾ ഈ ഫേമിൽ, ഗുണ്ടകൾ, കൊട്ടേഷൻ ടീമുകൾ ഇവരെയൊന്നും കക്ഷികളായി സ്വീകരിക്കാറില്ല. പണ്ടു മുതലേ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അപ്പൊ സ്വഭാവികമായിട്ടും അറിയാമല്ലോ, ഭീഷണികൾക്ക് ഒരു പഞ്ഞവുമില്ല. നമ്മൾ അത് വകവെക്കാറില്ലെന്നു മാത്രം.“ ” അപ്പൊ അതൊക്കെ നിയമപ്രകാരം അത് നിങ്ങൾ പോലീസിനെ അറിയിക്കേണ്ടതല്ലേ ? “ ”ആദ്യമൊക്കെ ചെയ്തിരുന്നെഡോ. പക്ഷേ സ്ഥിരമായപ്പോൾ പിന്നെ ആർക്കാ അതിനൊക്കെ നേരം? “ അയ്യർ ചിരിച്ചു. ”മിസ്റ്റർ അയ്യർ... ഒരു പേരോ ഡീറ്റയിലോ തരാതെ ഇത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു നിർത്തിയാൽ അതു കൊണ്ട് എനിക്കൊരു പ്രയോജനവുമില്ല എന്നറിയാമല്ലോ.“ ” നന്നായി അറിയാം. താൻ പിന്നെ എന്തു പ്രതീക്ഷിച്ചാഡോ ഒരു വക്കീലോഫീസിൽ വന്നിരിക്കുന്നത് ? “ അയ്യർ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ”ഞങ്ങൾ തനിക്ക് തരുന്ന ഇൻഫർമേഷൻ പ്രിവിലേജ്ഡ് ആയിരിക്കും. താൻ ഇനി ഇതൊക്കെ പൊക്കിക്കൊണ്ടു കോടതിയിൽ വന്നാൽ കണ്ണുമടച്ചു നിഷേധിക്കും. പറഞ്ഞു തരണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ. സോ, ഒരു ജെനറൽ ഇൻഫർമേഷൻ എന്നുള്ള നിലക്ക് തനിക്ക് വല്ലതും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ചോദിക്കാം , മനസ്സിലാക്കാം. അത്ര മാത്രം.“ “തല്ക്കാലം നമുക്കതെല്ലാം വിടാം . ഞാൻ താങ്കളോട് മറ്റൊരു കാര്യം ചോദിക്കാനാണ് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ടു വന്നതു തന്നെ.” അയാളോട് തർക്കിക്കാൻ നിന്നിട്ട് പ്രയോജനമില്ലെന്ന് ആൽബിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. വർഷങ്ങളുടെ അനുഭവജ്ഞാനമുള്ള ഒരു സീനിയർ അഡ്വക്കേറ്റാണ്. സൂക്ഷിച്ചിടപെട്ടില്ലെങ്കിൽ അപകടമാണ്. “ഒരു മിസ്. ഡെയ്സി സെബാസ്റ്റ്യനെ അറിയുമോ താങ്കൾ ? ” ആൽബി പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലുള്ള യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും അയ്യരുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. “ഈ ചോദ്യം ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ആൽബർട്ട്. ജയനെപ്പറ്റി അന്വേഷിക്കാൻ വരുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും ഡെയ്സിയും ഒരു കഥാപാത്രമായേ തീരൂ. പ്രത്യേകിച്ച് ആൽബർട്ടും ജയനും തമ്മിൽ ഇത്ര ഫ്രണ്ട്സായിരിക്കുമ്പൊ.” അയ്യർ പുഞ്ചിരിച്ചു “ മിസ്. ഡെയ്സി ഒരു നല്ല ബിസിനസ്സുകാരിയാണ്. വളരെയേറെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു നല്ല സ്ത്രീ. അതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നുമറിയില്ല. അവരും ഈ സ്ഥാപനവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല ഇന്നു വരെ. പക്ഷേ...തന്റെ സുഹൃത്തുമായി അവർക്കെന്തൊക്കെയോ ഇടപാടുകളുണ്ട്. പ്രൈവറ്റായി.” “ജയനും ഡെയ്സിയുമായോ ? ” “യെസ്. പണ്ട് അവർ നമ്മളെ സമീപിച്ചതാണ്. ബാംഗ്ലൂരിലെ ഏതോ കമ്പനിയുമായി എന്തോ ഒരു മെർജർ സംസാരിക്കാൻ. പക്ഷേ എനിക്ക് ആ കേസെടുക്കാൻ പറ്റിയ സാഹചര്യമായിരുന്നില്ല. ഇവിടെ കോർപ്പറേറ്റ് ലോ പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്നത് ജയൻ മാത്രമായിരുന്നു . അവനെ അവർക്കു കൊടുത്താൽ എന്റെ ബാക്കി കേസുകൾ വെള്ളത്തിലാകും. സോ, ഞാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം നിരസിച്ചു. എന്നാൽ, ജയൻ ഞാനറിയാതെ അവരെ പോയി കണ്ട് എന്തൊക്കെയോ ഡീൽസ് ഉണ്ടാക്കി എന്നാണ് പിന്നീട് കേട്ടത്. ഏതാണ്ട് മൂന്നു മാസം അവൻ അവരുമായി ഇടപാടുകളുണ്ടായിരുന്നത്രേ. എന്റെ ഓഫീസിലെ സൗകര്യങ്ങളുപയോഗിച്ച് അവൻ പുറത്തൊരു കേസ് ഡീൽ ചെയ്തു തീർത്തു കൊടുത്തു. ഞാനറിയില്ലെന്നാണ് കരുതിയത്. പാവം. പക്ഷേ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല. അതിന്റെ പേരിൽ സംസാരിക്കാൻ പോയാൽ പിന്നെ അത് കൂടുതൽ കോമ്പ്ലിക്കേഷൻസ് ഉണ്ടാക്കും.” “സോ... ഇതല്ലാതെ മിസ്. ഡെയ്സി ഇവിടെ യാതൊരു വിധ ഇടപാടുകളും നടത്തിയിട്ടില്ല.“ ”ഇല്ല. അവർ ഒരു നല്ല സുഹൃത്താണ്. വളരെ ഡീസന്റായി ഇടപെടുന്ന ഒരു നല്ല സ്ത്രീ. അവരുടെ ആ കാണുന്ന ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യമെല്ലാം അവൾ ഒറ്റക്ക് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തതാണ്. എനിക്ക് വളരെ റെസ്പക്റ്റ് തോന്നിയിട്ടുള്ള ഒരു പേഴ്സണാലിറ്റിയാണവരുടെ. പക്ഷേ ജയൻ അവരുടെ ഓഫീസിൽ ചെന്ന് ഒരല്പ്പം പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയാണ് പോന്നത്. “ “എന്തു പ്രശ്നം ? ” ആൽബി അയ്യരോട് അൽപ്പം കൂടി അടുത്തു നിന്നു. എന്തോ രഹസ്യം പറയാൻ പോകുന്ന മുഖഭാവമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. “ഒരല്പ്പം സെൻസിറ്റീവാണ്. ഞാനിതു പറഞ്ഞത് നമുക്കിടയിൽ മാത്രം നിർത്താൻ ശ്രമിക്കണം പ്ലീസ്. ജയനൊരു കുടുംബമുള്ളതാണ്. അവർ സമാധാനമായിരുന്നോട്ടെ.” സംസാരം കേട്ടിട്ട് എന്തോ അവിഹിത വിഷയമാണ് അയ്യർ പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്നുറപ്പായിരുന്നു. ആൽബി അസ്വസ്ഥതയോടെ കാതോർത്തു. “ജയൻ ഞാനറിയാതെയാണ് അവരുമായി ഡീൽ ചെയ്തിരുന്നതെന്നു പറഞ്ഞല്ലോ. അതേതാണ്ട് 3 മാസത്തോളം നീണ്ടു. അവരുടെ കമ്പനി മെർജർ ഒക്കെ ഭംഗിയായി അവൻ തീർത്തു കൊടുത്തു. ഞാൻ ഒന്നുമറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഒരു ദിവസം രാത്രി എന്നെ ഡെയ്സി വിളിച്ചു. ജയനും അവരുടെ ഒരു സെക്രട്ടറിയും തമ്മിൽ ഒരു അഫയർ ഉണ്ടായത്രേ. രാത്രിയിൽ എന്തോ ആവശ്യത്തിന് ഓഫീസിൽ ചെന്ന അവർ അതു കയ്യോടെ പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു ജയൻ പ്രൈവറ്റായിട്ടാണ് വർക്ക് ചെയ്യുന്നതെന്ന്. ഉടനെ തന്നെ എന്നെ വിളിച്ചു കമ്പ്ലെയ്ന്റ് ചെയ്തു. ഇനി മുതൽ ജയന്റെ സേവനം അവർക്കാവശ്യമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. സത്യമായിട്ടും ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി ആൽബർട്ട്. ജയനെപ്പറ്റി ഒരിക്കലും അങ്ങനെ കരുതിയിരുന്നില്ല ഞാൻ. പ്രൈവറ്റ് ക്ലയന്റ്സ് ഉണ്ടെന്നെനിക്കറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരു അഫയർ... അതെനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ കൂടി പറ്റുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ... It is what it is ! ” ആൽബിയും നടുക്കത്തോടെയാണ് അത് കേട്ടു നിന്നത്. പക്ഷേ പെട്ടെന്നു തന്നെ അവന്റെ മനസ്സിൽ തികട്ടി വന്നിരുന്ന ഒരു വലിയ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം തെളിഞ്ഞു. ഡെയ്സിയും താനുമായുള്ള ബന്ധം കേട്ടതും ജയൻ വയലന്റാകാനുണ്ടായ കാരണം ആൽബിക്ക് മനസ്സിലായി. ആൽബി അവരുമായി അടുത്താൽ, തന്റെ അവിഹിതം വെളിപ്പെടുമെന്ന ഭയമായിരുന്നു ജയന്. അതാണ് അവൻ അന്ന് അത്ര രൂക്ഷമായി പെരുമാറിയത്. ആൽബിയുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പു തോന്നി. താൻ വെറുതെ ഡെയ്സിയെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. ആ ഒരു നിമിഷം വരെ ജയന്റെ മരണത്തിനു പിന്നിൽ ഡെയ്സിയുണ്ടാകുമെന്നൊരു ധാരണ അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. “അപ്പൊ ആൽബി... ഇതൊക്കെയാണ് എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്. താൻ ഞെട്ടിപ്പോയിക്കാണും. എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ താനൊരു പോലീസ് ഓഫീസറാണ്. ഞാനൊരു വക്കീലാണ്. നമുക്കു രണ്ടു പേർക്കുമറിയാം പുറത്തു കാണുന്ന പോലൊന്നുമല്ല ആളുകളുടെ സ്വകാര്യ ജീവിതം. ശരിയല്ലേ ? ” അയ്യരുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറുചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമായിരുന്നു ആൽബിയുടെ മറുപടി. “പിന്നെ ഈ കേസ്... എങ്ങനെയാണ് അത് പ്രൊസീഡ് ചെയ്യുന്നത് ? ആ ഡ്രൈവറെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തില്ലേ ? ” “യെസ്. അൽപ്പം മുൻപ് തുടങ്ങിയതേയുള്ളൂ. ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല.” “അഥവാ തീരുമാനിച്ചാലും, ഒരു വക്കീലിനോട് പറയാൻ പറ്റുമോ അല്ലേ ? എനിക്കു മനസ്സിലാകും.” മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ആൽബി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി അവിടെ നിന്നുമിറങ്ങി. അടുത്ത ആളെ കാണാൻ പോകുന്നതിനു മുൻപ്, കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പോലീസുകാരെയെല്ലാം ആൽബി സ്റ്റേഷനിലേക്ക് തിരിച്ചയച്ചു. ഡെയ്സിയെ കാണാൻ പോകേണ്ടതിനാൽ അയാൾ ബുള്ളറ്റിലായിരുന്നു വന്നിരുന്നത്. നഗരാതിർത്തി കടന്ന് ഡെയ്സിയുടെ വീടും ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിക്കുമ്പോൾ, കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം തോന്നിയതു പോലുള്ള അസ്വസ്ഥത തനിക്കില്ലെന്ന് ആൽബി ഓർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. അഡ്വക്കേറ്റ് അയ്യരുമായി സംസാരിച്ചതിനു ശേഷം, മനസ്സിൽ അല്പ്പമെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്ന സംശയം പാടേ മാറിപ്പോയിരുന്നു. ഡെയ്സിയെപ്പറ്റി പറയുമ്പോൾ അയ്യരുടെ മുഖത്തു തെളിഞ്ഞ ബഹുമാനം താൻ ശ്രദ്ധിച്ചതാണ്. ഗേറ്റിലെത്തിയപ്പോൾ, ആൽബിയെ പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നവണ്ണം നിന്നിരുന്ന സെക്യൂരിറ്റി അയാളെ അകത്തേക്ക് ആനയിച്ചു. ആ മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടം, ഫൗണ്ടൻ... എല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ ആൽബിയുടെ മനസ്സിൽ കഴിഞ്ഞ തവണയുണ്ടായ ആ സുന്ദര അനുഭവം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വന്നു. എന്തുകൊണ്ടോ, ഈ പ്രാവശ്യം കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഒരു കണിക പോലുമുണ്ടായിരുന്നില്ല അയാളിൽ. എന്തൊക്കെയോ ദുരൂഹതകളുണ്ടെന്നു താൻ കരുതിയ ഡെയ്സി, സത്യത്തിൽ നിരപരാധിയായിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോഴുണ്ടായ സൈക്കളോജിക്കൽ എഫക്റ്റ് ആയിരിക്കണം. ആൽബി വാതില്ക്കലെത്തിയതും അത് തനിയെ മലർക്കെ തുറന്നു. “ഗുഡ് മോണിങ്ങ് ആൽബി...” ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത ആ കൊല്ലുന്ന പുഞ്ചിരി. “ഡെയ്സി കുറേ നേരമായി എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതു പോലുണ്ടല്ലോ.” ആൽബി പുഞ്ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് കയറി. വീടിനുള്ളിലെ സുഗന്ധം അയാളെ വീണ്ടും വീണ്ടും പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. “അപ്പോ, അന്നു ഞാൻ ചോദിച്ചതിനുള്ള ഉത്തരമായി. എന്നെ മറക്കാൻ അൽപ്പം ബുദ്ധിമുട്ടാണ് അല്ലേ ? ” ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടു കൂടി ഡെയ്സി നേരേ ബാർ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. “ഇന്ന് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാതെ ഇവിടെ നിന്നു വിടില്ല ഞാൻ.” “സോറി ഡെയ്സി... ഞാൻ ഡ്യൂട്ടിയിലാണ്. മാത്രമല്ല. ഒഫീഷ്യൽ കപ്പാസിറ്റിയിലുള്ള വിസിറ്റ് ആണിത്. തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.” അവളെ പിൻതുടർന്നപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ദിശയറിയാതെ ഉഴറി. ഓരോ അടി വെക്കുമ്പോഴും, ആ ഗൗണിനുള്ളിൽ തുളുമ്പുന്ന മനോഹര മേനി, രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്കു മുൻപ് തനിക്ക് സ്വന്തമായിരുന്ന ആ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ അയാളുടെ മനസ്സിൽ വേലിയേറ്റം സൃഷ്ടിച്ചു. “ഒഫീഷ്യൽ കപ്പാസിറ്റി...” തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണിരുന്നു. “മനസ്സിലായില്ല ആൽബി. എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചത് ? ” “നതിങ്ങ് റ്റു വറി എബൗട്ട്. എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞാൽ മാത്രം മതി. മാക്സിമം 20 മിനിറ്റ്സ്. ഞാൻ ഫോണിൽ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ.” “ഓക്കെ. എങ്കിൽ അതു കഴിഞ്ഞിട്ടു കഴിക്കാം നമുക്ക്. പിന്നെ, 20 മിനിറ്റ്സ് ഒക്കെ അവിടെ നില്ക്കട്ടെ. എനിക്കും ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്.” അവർ ഇൻഫോർമൽ ഏരിയായിലെ സോഫകളിലൊന്നിൽ ഇരുന്നു. ആൽബി അവൾക്കെതിർവശത്തായി ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ പതിയെ തന്റെ അരികിലെ സോഫയിൽ പതിയെ തട്ടി. “ഇവിടെ വന്നിരിക്കൂ ആൽബി. ഇതിനേക്കാളൊക്കെ എത്ര അടുത്തിരുന്നിട്ടുള്ളതാണ് നമ്മൾ.” വീണ്ടും ആ കള്ളച്ചിരി. ആൽബി ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ഡെയ്സിയുടെ മുഖത്തേക്കു തന്നെ നോക്കി ഒരു നിമിഷം നിന്നു. “ഓ... ബൈ ദ വേ. ഞാൻ മറന്നു. അയാം റിയലി സോറി എബൗട്ട് യുവർ ഫ്രണ്ട്. കേട്ടോ. എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ജയകുമാറിനെ. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഒരു ചെറിയ പ്രൊജക്റ്റിൽ വർക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.” ആൽബിയുടെ മനസ്സിൽ കരടു വീണു. “ജയൻ എന്റെ ഫ്രണ്ടാണെന്ന് ഡെയ്സിക്കെങ്ങനെ അറിയാം ? ” “ഓ... അത്...” ഡെയ്സി നന്നായി പതറുന്നത് ഒരല്പ്പം നിരാശയോടെയാണ് ആൽബി നോക്കി നിന്നത്. “ഞാൻ ചടങ്ങുകൾക്കു വന്നിരുന്നു. ആൽബിയുടെ വൈഫിനെ അവിടെ കണ്ടു.” “ഓ. ഓക്കെ.” ആ മറുപടി അയാൾക്കത്ര തൃപ്തികരമായി തോന്നിയില്ല. ഡെയ്സി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ തീർച്ചയായും താൻ കാണാതിരിക്കുമോ ? “ഓക്കെ. ചോദിക്കൂ. ആൽബിക്കെന്താണ് അറിയാനുള്ളത് ? ” “ചടങ്ങുകൾക്കു വരാനും മാത്രം ജയനുമായി നിങ്ങൾ-” “മൂന്നു മാസം ജയൻ എന്റെ ഓഫീസിൽ വർക്ക് ചെയ്തിരുന്നു ആൽബി. അതും വളരെ ഇമ്പോർട്ടന്റ് ആയ ഒരു മെർജർ ശരിയാക്കി തന്നത് അയാളാണ്. ഞങ്ങൾ സാമാന്യം വളരെ അടുപ്പത്തിലായിരുന്നു.” “ഓക്കെ... എനിക്കെല്ലാം ആദ്യം മുതൽ ഒന്നു കേൾക്കണം. ജയനുമായി നിങ്ങൾ പരിചയപ്പെട്ട അന്നു മുതൽ.” ഡെയ്സിയുടെ മുഖം മാറിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. “ഇതെന്താണ് ആൽബി ചോദ്യം ചെയ്യാൻ വന്നതാണോ ഇവിടെ ? ഒരു പോലീസ് ഭാഷയൊക്കെ.” “അങ്ങനെയല്ല ഡെയ്സി...” ആൽബി ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചതിനു ശേഷം അവൾക്കരികിലേക്കിരുന്നു. “ പേഴ്സണലായി അവന്റെ മരണവും ഞാനും തമ്മിൽ ഒരു കണക്ഷനുണ്ട്. പക്ഷേ ഡെയ്സിയല്ലാതെ മറ്റാരോടും ഒരിക്കലും എനിക്കതു പറയാൻ പറ്റില്ല. ” അവൾ ആൽബിയുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയിരിപ്പാണ്. “ഞാൻ എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു ഡെയ്സി. നമ്മൾ തമ്മിലുണ്ടായത്...” “വാട്ട്! ! ” ഡെയ്സി ഞെട്ടിയെണീറ്റു. “എന്തിന് ? വേറെ ആർക്കൊക്കെ അറിയാം ഇത് ? ” “അവൻ മാത്രം. അവനോട് ഒരിക്കലും ഒന്നും മറച്ചു വെക്കാനാവില്ലായിരുന്നു എനിക്ക്. അത്ര അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്നു ജയൻ.” “എന്നിട്ട് ? ” “അവൻ വല്ലാതെ വയലന്റായി. ഡെയ്സിയെ അവനറിയാമെന്നു പറഞ്ഞു. അപകടകാരിയാണ് ഡെയ്സി എന്നു പറഞ്ഞ് എനിക്കു പറയാനുള്ളതൊന്നും കേൾക്കാതെ ഇറങ്ങി ഓടുകയായിരുന്നു അവൻ.” “വാട്ട് ദ ഹെൽ മാൻ! ” ഡെയ്സി അമ്പരന്നിരിക്കുകയാണ്. “അന്നു മുതൽ എന്റെ മനസ്സിൽ ദഹിക്കാതെ കിടക്കുന്ന വിഷയമാണ്. സോ, എനിക്കെല്ലാം അറിയണം. ജയനെ ഡെയ്സിക്കെങ്ങനെ അറിയാം. തുടക്കം മുതൽ പറയണം.” “എന്നാണ് ജയൻ മരിച്ചത് ? സോറി. കൃത്യം ഡേറ്റ് എനിക്കോർമ്മയില്ല അതാണ്.” “അന്നു രാത്രി. എന്നെ കണ്ട് ഗാന്ധി പാർക്കിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ജയൻ പിന്നെ...” മുറിയിൽ നിശബ്ദത തളം കെട്ടി. ഡെയ്സിയുടെ മുഖത്താകെ ഒരു വല്ലായ്മ പടർന്നിരുന്നു. “പറയൂ ഡെയ്സി...” ഒടുവിൽ ആൽബി അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു. “ഞാനൊന്നു ചോദിക്കട്ടെ ആൽബി. അയാളോട് താൻ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും തുറന്നു പറയാറുണ്ട്. അയാളും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നോ ? ആൽബിയോട് മുൻപ് എന്നെപ്പറ്റി വല്ലതും പറഞ്ഞിരുന്നോ ? ” “ഇല്ല. കാരണം നിങ്ങൾ അയാളുടെ ക്ലയന്റ് ആണല്ലോ. അതായിരിക്കും. പക്ഷേ പേഴ്സണൽ വിഷയങ്ങളൊന്നും അയാൾ എന്നിൽ നിന്നും മറക്കാറില്ലായിരുന്നു എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.” ഡെയ്സിയിൽ നിന്നും ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമുയർന്നു. “നൈലയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിരുന്നോ അയാൾ ? എന്റെ സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന നൈല ശിവരാമൻ ? ” ആൽബി മുഖമുയർത്തി. അയ്യർ പറഞ്ഞ ജയന്റെ അവിഹിത കഥ ? “ആൽബിയോട് പറഞ്ഞിരിക്കാനിടയില്ല. കാരണം, അയാളൊരു വക്കീലാണ്. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തിനോടു പോലും പറയുന്നത് ഭാവിയിൽ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കിയേക്കുമെന്ന് അയാൾക്കറിയാം. നൈല, എന്റെ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു. മിടുക്കിക്കുട്ടി. എന്റെ കൂടെ 4 വർഷം വർക്ക് ചെയ്തു. എനിക്കു വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു അവളെ. തന്റെ സുഹൃത്ത് എന്റെ കൂടെ കൂടുന്നതു വരെ. ഒരു ദിവസം ഞാൻ അവരെ രണ്ടു പേരെയും എന്റെ ഓഫീസിൽ വെച്ച് പിടികൂടിയതാണ്. അന്ന് വാണിങ്ങ് കൊടുത്തു വിട്ടു. പക്ഷേ അവർക്ക് പരസ്പരം മറക്കാനാകില്ലായിരുന്നു. വീണ്ടും പലപ്പോഴും പലയിടത്തും വെച്ച് അവർ കൂടിക്കാണുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ നിവൃത്തിയില്ലാതെ രണ്ടു പേരെയും എനിക്ക് ഒഴിവാക്കേണ്ടി വന്നു ആൽബി.” ഡെയ്സി ഒന്നു നിർത്തി മുഖമുയർത്തി ആൽബിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്കു തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്. “ഇങ്ങനെയൊരു ചരിത്രം ജയൻ എപ്പൊഴെങ്കിലും ആൽബിയോട് പറഞ്ഞിരുന്നോ ? ” ആൽബി നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ പതിയെ തലയാട്ടി. “ഡെയ്സി എങ്ങനെയാണ് അപകടകാരിയായതെന്ന് ആൽബിക്ക് മനസ്സിലായോ ? എങ്ങാൻ നമ്മൾ തമ്മിൽ അടുത്താൽ, അവനും നൈലയുമായുള്ള ബന്ധം ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തിയാൽ... മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ ? അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ ഒരു അപകടകാരിയാകുന്നത്. ചതിയൻ! മരിച്ചു പോയവരെപ്പറ്റി പറയാൻ പാടില്ലാത്തതാണ്. പക്ഷേ ഇപ്പൊ അവനാ ആക്സിഡന്റ് ഉണ്ടായത് നന്നായി എന്നു തോന്നുന്നുണ്ടെനിക്ക്. കാരണം, അത്രമാത്രം അവനെ ഞാൻ ഹെല്പ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ഓഫീസിൽ ഒരു പെർമനന്റ് പൊസിഷൻ വരെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതാണ്. പക്ഷേ... അവസാനമായി അവൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ അപകടകാരിയാണെന്ന്! ! നിനക്കറിയാമോ അവൻ എനിക്കു വരുത്തിയ നഷ്ടം ? ആ പെൺകുട്ടി പോയതോടെ എന്റെ ബിസിനസ് മൊത്തം താളം തെറ്റി. എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് വീണ്ടും എല്ലാം ഒന്ന് ട്രാക്കിലാക്കി കൊണ്ടുവന്നതെന്നറിയാമോ.” “Calm Down Daisy. എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ.” ആൽബി എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “അയാം റിയലി അപ്സറ്റ് ആൽബി. ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ഞാനിത്.” ഡെയ്സിയുടെ തൊണ്ടയിടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ചിലപ്പൊ തോന്നും, എല്ലാവരും എനിക്കെതിരേ എന്തോ യുദ്ധത്തിലാണെന്ന്. ഒന്നു ശരിയാക്കി വരുമ്പോൾ, മറ്റൊന്ന്. എത്ര ശ്രമിച്ചാലും, പിടി തരുന്നില്ല ലൈഫ്. Even You... ഉപയോഗം കഴിഞ്ഞ് ഒരു പ്രോസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുന്നതു പോലെയല്ലേ ആൽബി അന്ന് പോയത് ? ഞാനൊരു മനുഷ്യ സ്ത്രീയാണെന്നുള്ള പരിഗണനയെങ്കിലും തന്നോ എനിക്ക് ? എന്നെ മറക്കാനാകുമോ എന്നൊരു ചോദ്യത്തിനു പോലും ഒരു ഉത്തരം തന്നില്ലെനിക്ക്. തന്റെ കുടുംബമുപേക്ഷിച്ച് എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വരാനല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്. ഐ ജസ്റ്റ് ഫെല്റ്റ് ലൈക്ക്, യൂ ആർ എ ഗുഡ് ഫ്രണ്ട് ആൽബി. “ ”I am your friend Daisy…I really am.“ ആൽബി അവൾക്കഭിമുഖമായി നിന്നു. “Really ? You mean it ? ” ആൽബി പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഇനി എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുമോ അന്നത്തെപ്പോലെ ? ” “ഡെയ്സി... ഞാൻ...” ആൽബിക്ക് പൂർത്തിയാക്കാനായില്ല. ഡെയ്സിയുടെ ചൂണ്ടു വിരൽ അവന്റെ ചുണ്ടിലമർന്നു. “വാ... ഞാൻ ഒരു സാധനം കാണിച്ചു തരാം.” അവൾ തിരിഞ്ഞ് സ്റ്റെയറിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കാനാരംഭിച്ചു. ആൽബി അവിടെത്തന്നെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നതേയുള്ളൂ. “കമോൺ ആൽബി...” കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഓടിക്കയറിയ ഡെയ്സി ഇപ്പോൾ മുകളിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. പണ്ട് ഡെയ്സി പറഞ്ഞത് ആൽബി ഓർത്തു. തന്റെ തലക്കുള്ളിലെ ബ്രെയിനല്ല ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. എത്ര ശ്രമിച്ചാലും, തനിക്കിറങ്ങിപ്പോകാനാകില്ല. ഡെയ്സി അതർഹിക്കുന്നുമില്ല. ഈ കുറ്റകൃത്യത്തിൽ താനും ഡെയ്സിയും ഒരു പോലെ ശിക്ഷാർഹരാണ്. അയാൾ യാന്ത്രികമായി ആ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറാൻ തുടങ്ങി. ഡെയ്സി ബെഡിലിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കൈകളിൽ സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു വലിയ ബെല്റ്റ്. “ഓർമ്മയുണ്ടോ ഇത് ആൽബി ? ” അവൾ വീണ്ടും കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. മനോഹരമായ ആ ആഭരണത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം അവളുടെ നീണ്ട കോമ്പല്ലുകളിൽ തിളങ്ങി. “ഇതാണ് മോഷണം പോയ എന്റെ അരപ്പട്ട. ഇത് കണ്ടു പിടിക്കാനാണ് ആൽബിയെ ഞാൻ വിളിച്ചു വരുത്തിയത്. ഓർമ്മയില്ലേ ? ” അവൾ ചിരി നിർത്തുന്നില്ല. “ആൽബിക്കു കാണണോ ഞാൻ ഇതിട്ടു നില്ക്കുന്നത് ? ” ആൽബിക്ക് തന്റെ ഹൃദയം വായിലൂടെ പുറത്തേക്കു വരുന്നതു പോലെ തോന്നി. “ദാ, ഒന്നു കെട്ടിത്തരൂ...” ഡെയ്സി ആ അരപ്പട്ട അവന്റെ കൈയിലേല്പ്പിച്ച് തന്റെ തൂവെള്ള ഗൗൺ പതിയെ മുകളിലേക്കുയർത്തി. അടുത്ത നിമിഷം ആൽബിയുടെ പോക്കറ്റിൽ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. “ആൽബി... അതെടുക്കരുത്... പ്ലീസ്.” ഡെയ്സി അവനോട് ചേർന്നു നിന്നു. അവളുടെ നിശ്വാസം അയാളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു. “സോറി... എന്റെ എസ്. ഐ. ആണ്. ഒരു ഇമ്പോർട്ടന്റ് കാര്യത്തിനു വിട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരൊറ്റ മിനിറ്റ് പ്ലീസ്.” ആല്ബി അവളെ മൃദുവായി തള്ളിയകറ്റി ഫോൺ കാതോടു ചേർത്തു. “സർ! സർ ഇപ്പൊ എവിടെയാ ? ” എസ്. ഐ. ശിവകുമാറിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്നു തന്നെ എന്തോ അപകടമുണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. “പറയഡോ... എന്താ പ്രശ്നം ? സന്തോഷിനെ കിട്ടിയില്ലേ ? ” “സർ... ഒരു വിഷയമുണ്ട്.ഇവിടെ ചേറൂർ റെയിൽവേ ക്രോസിൽ നിന്നൊരു ബോഡി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ട്രെയിൻ തട്ടീതാ. സന്തോഷാണോന്നൊരു സംശയം!.” “വാട്ട്! ! ” ആൽബി വിറങ്ങലിച്ചു പോയി. “സർ ഉടനെ ഇങ്ങോട്ടു വരണം പ്ലീസ്. സ്യൂയിസൈഡ് നോട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ബോഡി റിക്കവറിങ്ങ് തുടങ്ങാൻ പോകുകയാണ്.” “ഓക്കേ! ഞാൻ ഇപ്പൊ എത്താം. നിങ്ങൾ തുടങ്ങിക്കോളൂ.” ആൽബി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഒരു നിമിഷം ഇതികർത്തവ്യാമൂഢനായി നിന്നു. “എന്തുപറ്റി ആൽബി ? Do you have to leave ? ” മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ആൽബി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അയാൾ. “ആൽബി! ! ! ” ഡെയ്സിയുടെ ഒരൊറ്റ വിളിയിൽ അയാൾ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നിന്നു. “What the hell are you doing ? " ”I don't know what to do Daisy... മരണങ്ങളാണ് എന്റെ ചുറ്റും. ഞാൻ ഇടപെടുന്നവരെല്ലാം എന്റെ ചുറ്റും മരിച്ചു വീണു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ! “ തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ