`രണ്ടാനമ്മ`
ഉമ്മ പോയതോടെ..,
ആ വീടിന്റെ വിളക്കും അണഞ്ഞു..,
പുതിയൊരാൾ വന്നെങ്കിലും,
സ്നേഹം മാത്രം കൂടെ വന്നില്ല..,
വിശക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ,
കണ്ണുരുട്ടി ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മുഖം..,
മറ്റുള്ളവർക്ക് വയറുനിറയെ വിളമ്പുമ്പോൾ,
ബാക്കി വരുന്നത് മാത്രമാണ് എനിക്കുള്ളത്..,
കരിഞ്ഞ ചോറിന് പോലും,
കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരസമാണ്..,
ചെറിയൊരു തെറ്റിന് പോലും,
ശരീരത്തിൽ ചൂരൽ പാടുകൾ വീഴ്ത്തും..,
ഉപ്പ വരുമ്പോൾ സ്നേഹം നടിക്കും
ഉപ്പ പോയാലോ, മറ്റൊരു രൂപമാണ്..,
അവരുടെ മക്കളെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കുമ്പോൾ,
അകറ്റി നിർത്തപ്പെട്ടവനാണ് ഞാൻ..,
രാത്രിയിൽ കീറപ്പായയിൽ കിടന്ന്,
അടക്കിപ്പിടിച്ച് കരയുമ്പോൾ..
ആരും കേൾക്കാതിരിക്കാൻ,
ഞാൻ മുഖം അമർത്തിപ്പിടിക്കും..,
ഇതൊക്കെ കാണാൻ,
എന്റെ ഉമ്മ തിരിച്ചു വന്നെങ്കിൽ..,
രണ്ടാനമ്മയെന്നാൽ,
രണ്ടാം തരം സ്നേഹം പോലുമില്ലാത്തവർ..,
അനാഥത്വത്തേക്കാൾ വലിയ വേദന,
സ്വന്തം വീട്ടിലെ ഈ അവഗണനയാണ്..!!
> മസ്നവി._ #📔 കഥ

