ആത്മാനുതാപം ചാവറ കുര്യാക്കോസച്ചൻ അഗ്നിക്കായ് വെട്ടപ്പെടും വൃക്ഷശാഖകൾതന്നെ ഭഗ്നകന്മാർക്കു തണൽ കൊടുക്കും പത്രങ്ങളാൽ അന്നപാനവും തേനും പാലാദിപാനങ്ങളും പന്നഗം കൈപ്പിച്ചീടും തന്നുടെ വിഷത്തിനാൽ എന്നപോൽ നരശ്രേഷ്‌ഠരാകുന്ന പുണ്യന്മാരെ ഇന്നവർ വേഷിച്ചതും സ്മരിച്ചീടാതെ കണ്ടു പരമദേവൻ പൈതൽ ദുരിതമിച്ചിച്ചത്രെ പരരായ നമുക്കിവരെന്നോർത്തു തോഷിച്ചവർ താമസിരാത്രൗ അവർ പുറപ്പെട്ടതുനേരം തമിസ്രം നീക്കി രശ്‌മ്യാൽ സഹസ്രദൈവദൂതർ ചെന്നവർ ഗോഷ്‌ഠാനത്തിൽ പൂക്കതുനേരമുടൻ മന്ദിരം സ്വർഗ്ഗപുരിയെന്നപോൽ പ്രകാശിച്ചു സൂര്യാടെ സോമൻ പാദേ ഋഷമകുടധാരി വീര്യവാൻ ഭർത്താവിനെ സൂക്ഷിച്ചു ചൊന്നാളപ്പോൾ രാത്രിയുമകാലമായി. ഗാത്രവും ബഹുക്ഷീണം നേത്രമെങ്കിലുമടച്ചീടണമിനി ഭവാൻ എന്നതുകേട്ടു പുണ്യൻ മാറിയങ്ങൊരു സ്ഥലേ മരുത്തിന്നായത്തമായ് സ്തു‌തിച്ചു സർവ്വേശനെ വന്നൊരു ദുഃഖമൊക്കെ മറന്നെന്നതുപോലെ ഖിന്നമൊക്കെയും പോയി തെളിഞ്ഞു തന്റെ ചിത്തം സന്തോഷപ്പെരുപ്പത്തിൽ സംഗതി തിരിയാതെ സലിലം വാർത്തു കൺകൾ മീദിയെന്നതുപോലെ അത്തെളിവോടെ സർവ്വനാനനെ പാർത്തുകൊണ്ടു ഉൾക്കുരുന്നലിഞ്ഞുള്ള ജപത്തെ കാഴ്‌ചവച്ചു. #📋 കവിതകള്‍ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #✝ ബൈബിള്‍ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ