വീടിലെ അഥിതി.. ഹുസ്‌ബെന്റിന്റെ വീട്ടിലെ ആ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ അനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഭയമായിരുന്നു. ആദ്യമായല്ല അവൾ ആ പടിയിറങ്ങുന്നത്. പക്ഷേ, ഓരോ തവണ മടങ്ങി വരുമ്പോഴും കേൾക്കേണ്ടി വന്ന പരിഹാസങ്ങളും 'നിന്റെ കുഴപ്പം കൊണ്ടല്ലേ' എന്ന വീട്ടുകാരുടെ ചോദ്യങ്ങളും അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസം തകർത്തിരുന്നു. ​ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആദ്യം കണ്ടത് അയൽവാസി സുുമതിയെയാണ്. "നീ വീണ്ടും പിണങ്ങി വന്നോ കൊച്ചേ?" അവരുടെ ചുണ്ടിലെ പരിഹാസച്ചിരി ഒരു കൂരമ്പു പോലെ അനുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു. ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ച്, തല താഴ്ത്തി അവൾ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ​വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ആരും അവളെ സ്വീകരിച്ചില്ല. അച്ഛൻ പത്രം വായന തുടർന്നു, അമ്മ അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കഴുകി. "ഇനിയിവിടെ എത്ര ദിവസം?" എന്ന ചോദ്യം ആ മുറികളിലെ നിശബ്ദതയിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സഹോദരന്റെയും നാത്തൂന്റെയും നോട്ടത്തിൽ അവൾ ഒരു അധികപ്പറ്റായിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും അവഹേളനങ്ങൾക്കും ഒറ്റപ്പെടുത്തലിനും ഇടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്നുറപ്പിച്ചു—ഇനിയൊരു മടക്കമില്ല. ​മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി അവൾ ഫാനിൽ സാരി കൊണ്ട് കുരുക്കിട്ടു. കസേരയ്ക്ക് മുകളിൽ കയറി നിന്ന് ആ കുരുക്കിലേക്ക് മുഖം നൽകി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഒരു നിമിഷം... മരണം തൊട്ടടുത്തെത്തിയ ആ നിമിഷം പെട്ടന്ന് ​മുറിയുടെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അച്ഛനും അമ്മയും അകത്തേക്ക് വന്നു. അമ്മ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "എന്തിനാ മോളെ ഇത് ചെയ്തത്? മറ്റുള്ളവർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും നിനക്ക് കൂട്ട് ഞങ്ങൾ ഇല്ലേ? നീ ഇവിടെ ഇങ്ങ് നിന്നോ, നിന്നെ ഞങ്ങൾ എങ്ങും വിടില്ല." അച്ഛൻ അവളുടെ തലയിൽ തലോടി ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ സ്നേഹം, ആ കരുതൽ... അനുവിന്റെ ഉള്ളം കുളിർത്തു. അവൾ ആദ്യമായി സമാധാനത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ​പെട്ടെന്നാണ് അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നത്. ​ചുറ്റും ആരുമില്ല. നിശബ്ദമായ ആ അടഞ്ഞ മുറി മാത്രം. അച്ഛന്റെ സ്നേഹവും അമ്മയുടെ കരച്ചിലും വെറുമൊരു നിമിഷത്തെ സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നുവെന്ന് അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ലോകത്ത് തനിക്ക് വേണ്ടി ആരുമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് ആ സെക്കൻഡിൽ അവളുടെ ഉള്ളിലെ അവസാന പ്രതീക്ഷയും കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു. ​സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും അനുഭവിച്ച ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മയിൽ, അവൾ കാൽക്കീഴിലെ കസേര തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു. ആ മുറിയിലെ ഫാൻ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇത്തവണ അവിടെ ഒരു മൗനം ബാക്കിയായിരുന്നു—ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാത്ത വിധം യാത്രയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ നിശബ്ദത. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ