ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6MQ4Gnd?d=n&ui=v64j8rk&e1=cMISSION ((12)) ചെറിയ ഒരു രുദ്രാക്ഷമായിരുന്നു അത് . ആ രുദ്രാക്ഷം സ്വര്‍ണ്ണ വലയങ്ങളാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു . "ഇതാരുടേതാ അശ്വിനി....??" ചോദ്യത്തോടെ കരണ്‍ അവളെ നോക്കി. "എന്‍റെ ചെറിയച്ഛന്‍ രവീന്ദ്രന്‍റേതാണിത് . പുള്ളിയുടെ കൈയ്യില്‍ കെട്ടി കൊണ്ടു നടക്കുന്ന രുദ്രാക്ഷമാണിത്." അശ്വിനി പറഞ്ഞു. "ഇതുപോലെ ഒരുപാട് രുദ്രാക്ഷങ്ങള്‍ മാർക്കറ്റിൽ കിട്ടില്ലേ. പിന്നെങ്ങനെ ഇത് തന്‍റെ ചെറിയച്ഛന്‍റേതാണെന്ന് ഇത്ര കൃത്യമായി ഉറപ്പിക്കും..?" "എനിക്കത് സാധിക്കും കരണ്‍." " എങ്ങനെ ?? " "ശ്യാമിന്‍റെ മരണത്തിന് ശേഷം ചെറിയച്ഛന്‍റെ കൈയ്യില്‍ ഈ രുദ്രാക്ഷം കണ്ടില്ല . അതില്‍ നിന്നും ഇത് ചെറിയച്ഛേന്‍റേതാണെന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.." "ശരി സമ്മതിച്ചു . ശ്യാമിന്റെ കൊലപാതകം നേരില്‍ കണ്ട ദൃക്സാക്ഷിയാണല്ലോ താന്‍. തീര്‍ച്ചയായും പോലീസ് ഇന്‍ക്വസ്റ്റ് തന്നിലേക്കും എത്തും. താന്‍ ഈ രുദ്രാക്ഷത്തിന്‍റെ കാര്യം അവരോട് പറഞ്ഞില്ലേ...??!!" "ഞാന്‍ പറയുന്നത് പൂര്‍ണ്ണമായും കേള്‍ക്കൂ കരണ്‍...." അശ്വിനിയുടെ ആവശ്യപ്രകാരം കരണ്‍ കൈ കെട്ടി ഇരുന്നു . "Ok Shoot It.." അശ്വിനി തുടര്‍ന്നു : "ശ്യാം മരിക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ബിസിനസ്സ് സംബന്ധമായി ഫ്ളോറിഡയില്‍ ആയിരുന്നു. ദൃക്സാക്ഷിയെന്ന നിലയില്‍ പോലീസിന്‍റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ എന്നിലേക്ക് അമ്പുകള്‍ പോലെ വന്നപ്പോഴും ഈ രുദ്രാക്ഷത്തിന്‍റെ കാര്യം ഞാന്‍ അവരില്‍ നിന്നും മനഃപൂർവ്വം മറച്ചു വച്ചു. കാരണം എനിക്ക് ചെറിയച്ഛന്‍റെ നീക്കങ്ങൾ അറിയണമായിരുന്നു... മുഖം മൂടി ധരിച്ച ഒരാൾ ഓമ്നി വാനിൽ വന്നിറങ്ങി ശ്യാമിനു നേരെ വെടിയുതിര്‍ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ഞാന്‍ പോലീസിന് മൊഴി കൊടുത്തു . Bcoz I'm Very Scared.. ഫ്ളോറിഡയില്‍ നിന്നും തിരിച്ചെത്തിയാല്‍ എനിക്കുണ്ടായ സംശയങ്ങളെല്ലാം അച്ഛനോട് നേരിട്ട് പറയാമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതി . ബട്ട് അന്ന് എന്നെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു ആ രംഗം ഞാന്‍ കണ്ടത് . ചെറിയച്ഛനും സ്ഥലം സീഐ യും സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു . . എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ ശ്യാമിന്‍റെ കേസ് നെക്സലേറ്റുകളിലേക്കാണ് ചെന്നെത്തുന്നത് എന്ന പച്ചക്കള്ളം പുഞ്ചിരിയോടെ പറയുകയായിരുന്നു ആ പോലീസ് ഏമാന്‍..!! എല്ലാവരും തമ്മിലുള്ള ഒത്തുകളിയാണ് ഇതൊക്കെയെന്ന് ഞെട്ടലോടെയും അതിലുപരി ഭീതിയോടെയും ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി . ഇനി അടുത്ത ഇര ഞാന്‍ തന്നെ എന്നും ഉറപ്പിച്ചു . അന്നേരം രുദ്രാക്ഷത്തിന്‍റെ കാര്യം ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്‍റെ അവസ്ഥ എന്താകുമെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു.... അതു കഴിഞ്ഞ് കൃത്യം നാലാം നാള്‍ അത് സംഭവിച്ചു കരണ്‍..." "എന്ത് ??" കരൺ കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി. "ഫ്ളോറിഡയില്‍ വെച്ചുണ്ടായ ഒരു ഗ്യാങ് വാറിനിടയില്‍പ്പെട്ട് എ.. എന്‍റെ അ.. അച്ഛന്‍.. കൊല്ലപ്പെട്ടു കരണ്‍.." അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ അല്‍പ്പ നേരത്തേക്ക് തേങ്ങിയിരുന്നു. കൈകൾ കെട്ടി ഇതെല്ലാം കേട്ടിരിക്കുകയാണ് കരണ്‍. കുറച്ചു നേരത്തെ ഏങ്ങലിനൊടുവില്‍ അശ്വിനി തുടര്‍ന്നു : "അച്ഛനും പോയതോടെ ഞാന്‍ തീര്‍ത്തും ഒറ്റപ്പെട്ടു കരൺ.. കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ രേണുകയോട് ഞാന്‍ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തുറന്നു പറഞ്ഞു.. ഒരു ദിവസം രാത്രിയില്‍ ഏതാനും ഗുണ്ടകളുടെ ആക്രമണത്തില്‍ നിന്നും ഭാഗ്യം കൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഞാന്‍ രക്ഷപ്പെട്ടത്.... പിന്നെ എനിക്ക് ആ നാട്ടിലും വീട്ടിലും നില്‍ക്കാന്‍ തീർത്തും ഭയമായിരുന്നു . രേണുകയുടെ തീരുമാന പ്രകാരം ഞാന്‍ കൊച്ചിയിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു.." കുറച്ചു നേരം കരണ്‍ മൗനം പാലിച്ചിരുന്നു . എന്തൊക്കെയോ മനസ്സിലായത് പോലെ അവനൊന്നു ഊറി ചിരിച്ചു. "ഏതാണ്ട് ഒരു വര്‍ഷത്തില്‍ അധികം ആയില്ലേ അശ്വിനി ആ നാട് വിട്ടിട്ട്.! എന്തുകൊണ്ട് തന്നെ കാണ്മാനില്ലെന്ന് പത്രത്തിലും മറ്റും വന്നില്ല...??!!" കരൺ ചോദിച്ചു. "വന്നു കരണ്‍ . രണ്ടു മൂന്ന് തവണ പത്രത്തില്‍ വന്നിരുന്നു . ബട്ട് അപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ ഒളിവിലായി കഴിഞ്ഞു..." "പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിലും മറ്റും നല്ല സ്വാധീനമുള്ള ഒരാളണല്ലോ തന്‍റെ ചെറിയച്ഛന്‍ . അങ്ങനെയുള്ള ആള്‍ക്ക് ഒരു വര്‍ഷത്തോളം തന്നെ കണ്ടെത്താനായില്ല എന്നുള്ളത് തന്നെ വലിയ അതിശയകരമായ കാര്യമാണ് . തന്‍റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടായ രേണുകയെ പിടിച്ചൊന്നു കുടഞ്ഞാല്‍ തീര്‍ച്ചയായും താന്‍ ചെറിയച്ഛന്‍റെ പിടിയിലായേനെ..." "ഞാന്‍ ഒളിവിലായ ശേഷം രേണുകയുടെ നിലയും വഷളായിരുന്നു . എന്നെ കുറിച്ച് മറ്റൊന്നും അറിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് അവള്‍ സ്ട്രോങ്ങായി തന്നെ നിന്നു.." "അശ്വിനി തന്‍റെ കഥകൾ കേട്ട് ഇനി ഞാന്‍ എന്റെയൊരു തിയറി പറയാം. ഇത് പൂർണ്ണമായും സത്യമാകണമെന്നില്ല.." എന്താണ് കരണ്‍ പറയാന്‍ പോകുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ കേള്‍ക്കുകയായിരുന്നു അശ്വിനി . കരണ്‍ തുടര്‍ന്നു : "എന്‍റെ നിഗമനത്തില്‍ തന്‍റെ ചെറിയച്ഛനല്ല കഥയിലെ വില്ലന്‍ . അതുപോലെ എന്നേയും തന്നേയും വേട്ടയാടുന്ന ആ ഗോസ്റ്റ് ഒരിക്കലും ശ്യാമല്ല..." "ᴡʜᴀᴛ....??!!" കണ്‍ഫ്യൂഷനോടെ അശ്വിനി കരണിനെ നോക്കി. "അതെ അശ്വിനി . ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ ഇറ്റ്സ് ജസ്റ്റ് എ തിയറി. സത്യമാകണം എന്നില്ല . എന്നാല്‍ സത്യമാകാന്‍ ചാന്‍സ് വളരെ കൂടുതലുമാണ്..." കരണ്‍ കസേരയില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് തുടര്‍ന്നു : "പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിലും മറ്റും നല്ല സ്വാധീനമുള്ളയാളാണ് തന്‍റെ ചെറിയച്ഛന്‍ . അങ്ങേര്‍ക്ക് തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ വെറും നിസ്സാര സമയം മാത്രം മതി . ഈ നെടുനീളന്‍ ഒരു വര്‍ഷമൊന്നും വേണ്ട . താന്‍ രേണുകയുടെ സംരക്ഷണത്തിലാണെന്നും മറ്റും തന്‍റെ ചെറിയച്ഛന് നന്നായി അറിയാം... ദാറ്റ് മീന്‍ അശ്വിനിയെന്ന പെണ്‍കുട്ടിയെ രവീന്ദ്രന്‍ ചെറിയച്ഛൻ ഇത്രയും നാളും സംരക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു... തന്‍റെ അച്ഛന്‍റെ കൊലപാതകത്തിനു പിന്നിലും ശ്യാമിന്‍റെ കൊലപാതകത്തിനു പിന്നിലും ഇപ്പോൾ ദാ തന്നെ കൊല്ലാൻ നടക്കുന്നതും ഒരേയൊരാൾ!! ആ ആളെ രവീന്ദ്രന് നന്നായി അറിയാം . അയാളെ രവീന്ദ്രൻ നല്ലപോലെ ഭയക്കുന്നുമുണ്ട്.. അതിനാലാണ് അവരിൽ നിന്നുമൊക്കെ രവീന്ദ്രൻ തന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നത്...." കരൺ തീർത്തു പറഞ്ഞു. "അപ്പോൾ ഈ രുദ്രാക്ഷമോ കരണ്‍...??!!" സംശയത്തോടെ അശ്വിനി കരണിനെ നോക്കി. "അതാണ് എന്നേയും കുഴപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യം . ശ്യാമിനെ കൊല്ലുന്ന സംഭവ സ്ഥലത്ത് എങ്ങനെ ഈ രുദ്രാക്ഷം വന്നു എന്നുള്ളത്...!!! ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഒരു തിയറി മാത്രമാണല്ലോ.. സത്യം അതാണ് എന്നുറപ്പിക്കാനും വയ്യ!! "ശെരി.. ഈ കൊലയാളി എന്തിനാണ് ശ്യാമിനെ കൊല്ലുന്നത് കരണ്‍. എന്നേയും അച്ഛനേയും അല്ലേ കൊല്ലേണ്ടത്...??" "യെസ് അങ്ങനെ തന്നെയാണ് വേണ്ടത് . പക്ഷെ ശ്യാമിനെയും തന്‍റെ അച്ഛനേയും കൊന്നതിന് ശേഷമാണ് കൊലയാളി തന്നെ ടാര്‍ഗറ്റ് ചെയ്തത് . ഇതില്‍ നിന്നും വളരെ ലളിതമായി ഒരു കാര്യം നമുക്ക് ഊഹിക്കാം . കാരണം ശത്രുവിന് ആവശ്യം തന്‍റെ പേരിലുള്ള സ്വത്ത് മാത്രം ആയിരുന്നില്ല . ആയിരുന്നെങ്കില്‍ പണ്ടേ താന്‍ പടം ആയേനെ.. സ്വത്ത് ആണ് ആവശ്യമെങ്കില്‍ തന്‍റെ ചെറിയച്ഛന്‍ തന്നെ നേരത്തേ കൊന്നു കഴിഞ്ഞേനെ!! ശ്യാമിനെയൊന്നും കൊല്ലാന്‍ മുതിരില്ലായിരുന്നു . തനിക്ക് പുറകെയുള്ള കൊലയാളിയെ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതു കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ശ്യാമിനെ അന്ന് അവർ വകവരുത്തിയത് . അപ്പോൾ അശ്വിനിയെ വകവരുത്തേണ്ട ആവശ്യമില്ല . അതിനു ശേഷം കൊലയാളി വെയിറ്റ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു ." "എന്തിന്....??!!" "അതാണ് നമുക്ക് കണ്ടെത്തേണ്ടത്.. എന്തിനായിരിക്കും അയാള്‍ തന്നെ കൊല്ലാതെ ശ്യാമിനെ വകവരുത്തിയത് ?? തന്റെയച്ഛൻ രാമേന്ദ്രനെ കൊന്നത് ഇതേ കൊലയാളി തന്നെ ആയിരിക്കുമോ ?? " "ശ്യാമല്ല ഈ ഗോസ്റ്റ് എന്ന് കരണിന് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി....??!!" "ഇറ്റ്സ് സിമ്പിള്‍ അശ്വിനി. ശ്യാമിനെ എനിക്ക് ഇതുവരെ ഒരു പരിചയം പോലുമില്ല. എന്റെ ഓർമ്മ ശരിയെങ്കിൽ ശ്യാമിന് എന്നെയും അറിയില്ല. ഐ തിങ്ക്.., അന്നു രാത്രിയോ മറ്റോ ശ്യാമിനൊപ്പം വേറെയാരോ കൂടി കൊലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നെയും തന്നെയും തന്റെ കുടുംബത്തെയും നന്നായി അറിയുന്ന ഒരു അജ്ഞാതൻ!! അയാൾക്ക് തന്റെ പിന്നിലുള്ള ആ കൊലയാളിയെയും തീർച്ചയായും അറിയാം. അയാളാണ് ഒരു അദൃശ്യ ശക്തിയായി നമ്മളെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നത്. അതാരെന്ന് കണ്ടെത്തണം.." "അപ്പോൾ കരണ്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത് അച്ഛനും ശ്യാമും പിന്നെ ഈ ഗോസ്റ്റും തമ്മില്‍ ബന്ധമുണ്ടെന്നാണോ ??" "അങ്ങനെയല്ല അശ്വിനി. ചിലപ്പോള്‍ തന്‍റെ അച്ഛനും ഗോസ്റ്റും തമ്മിലാവും പരിചയം . അല്ലെങ്കില്‍ ശ്യാമും ഗോസ്റ്റും തമ്മിലാവും ബന്ധം . അതായത് മരിച്ചു പോയ ഈ അദൃശ്യ വ്യക്തി രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഒരു പോലെ അറിയാവുന്ന ആളല്ല എന്നാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത്... ഇനി ഞാന്‍ പറയുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ അശ്വിനി ശ്രദ്ധയോടെ ഒന്നു കേള്‍ക്ക് . എന്നിട്ട് തനിക്കെന്തെങ്കിലും ഊഹം കിട്ടുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഒന്നു നോക്ക് . ആര്‍ യു റെഡി...??!" "യെസ് കരണ്‍..." "Good.. Here Is The Questions... ഒരു വര്‍ഷത്തോളം തന്‍റെ ചെറിയച്ഛന് എന്തുകൊണ്ട് തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല...?? ഇനി വില്ലന്‍ ചെറിയച്ഛനല്ലായെങ്കില്‍ ആരാണത്..?? ചെറിയച്ഛന്‍ തന്നെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ നോക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത്രയ്ക്കും അപകടകാരി ആയിരിക്കും കൊലയാളി. ചെറിയച്ഛന്‍ പോലും ഭയക്കുന്ന ആ കൊലയാളി ആര്...?? എങ്ങനെ ആ രുദ്രാക്ഷം ശ്യാം മരിച്ച സംഭവസ്ഥലത്ത് വന്നു...?? ഒരു പരിചയം പോലുമില്ലാത്ത ശ്യാം അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ആരാണ് ഈ ഗോസ്റ്റ്...??!!" കരണിന്‍റെ ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം കേട്ട് ഉത്തരം മുട്ടിയിരിക്കുകയാണ് അശ്വിനി : "No Karan I can't..!! എനിക്ക് ഇതിനൊന്നും മറുപടിയില്ല.." അവൾ നിസ്സഹായത പോലെ പറഞ്ഞു. കരൺ എന്തോ പറയാൻ പോയതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു കതകിൽ ആരോ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ഇരുവരും ഒന്നു ഞെട്ടി പരസ്പരം നോക്കി : "ആരായിരിക്കും...??!" പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ കരണ്‍ അശ്വിനിയോട് ചോദിച്ചു. അറിയില്ലെന്ന മട്ടിൽ അവൾ തോളുകൾ ഉയർത്തി താഴ്ത്തി. വീണ്ടും ഡോര്‍ തട്ടി. പിന്നാലെ ശബ്ദവും : "സര്‍ റൂം സര്‍വ്വീസ്.." ഒന്നു നെടുവീർപ്പിട്ട് കരണ്‍ ജാഗ്രതയോടെ ചെന്ന് കതക് തുറന്നു. മുന്നില്‍ അതാ ചന്ദ്രചൂഡൻ എസ്ഐ ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്നു!! കരൺ ഒന്നു പതറി. അയാള്‍ ചൂണ്ടിപ്പിടിച്ച ഗണ്ണുമായി അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോള്‍ ഇരു കൈകള്‍ മേലോട്ട് ഉയര്‍ത്തി കരണ്‍ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു. "ഹ ഹ ഹ ഹ എന്താടോ കൃഷ്ണാ സുഖമല്ലേ...??" ചോദ്യത്തോടെ അയാള്‍ കതക് പൂട്ടി ലോക്ക് ചെയ്തു. "നീ എന്തുകരുതിയെടാ പന്നേ.., എനിക്കിട്ട് ഒണ്ടാക്കിയിട്ട് ഇവളേയും കൂട്ടി കടന്നു കളയാമെന്നോ? നീ മുംബൈയില്‍ ബിസിനസ്സ് നടത്തുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ അല്ല. നീ വേറെയെന്തോ അസാധാരണക്കാരനാണ്. പതിനെട്ടടവും പയറ്റി തെളിഞ്ഞ ഒരു അസാധാരണക്കാരന്‍. സത്യം പറ നീ ആരാണ് ?? കൊച്ചിയില്‍ വന്നതിന്‍റെ യഥാര്‍ത്ഥ ഉദ്ധേശമെന്താണ് നിന്റെ..??" ചന്ദ്രചൂഡന്‍റെ ഗണ്‍ പോയിന്‍റിന് മുന്നില്‍ മൗനം പാലിച്ച് കരണ്‍ നിന്നു . ഭീതിയോടെ അശ്വിനി ഇരുവരുടേയും മുഖത്ത് നോക്കി . ചന്ദ്രചൂഢന്‍ തുടര്‍ന്നു : "ശരി നീ ആരാണെന്നും എന്താണെന്നും പറയണ്ട . ഞാനത് വഴിയേ അറിഞ്ഞോളാം. പക്ഷേ ഇവളെ.. ഇവളെ എനിക്കു വേണം .." അശ്വിനിയുടെ കൈയ്യില്‍ അയാള്‍ പിടിത്തമിട്ടു. "ഏയ്..." കരണ്‍ മുന്നോട്ടാഞ്ഞതും അയാള്‍ ഗണ്‍ വീണ്ടും കരണിനു നേരെ ബലമായി ചൂണ്ടി. "അ അ അ..!! അതുവേണ്ട അതുവേണ്ട.. ഇവളെ എനിക്ക് എത്തിക്കേണ്ടിടത്ത് എത്തിച്ചേ പറ്റൂ കൃഷ്ണാ.. കുറുകെ ചാടിയാല്‍ നിന്‍റെ തൊണ്ട ഞാന്‍ തുളച്ചു കളയും..." ഭീഷണി മുഴക്കി അശ്വിനിയുടെ കൈയ്യില്‍ അയാള്‍ ബലമായി പിടിച്ചു വലിച്ചു. "ഏയ് എന്തായിത്.. എന്നെ വിടൂ.. എന്നെയെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നെ..??" ബലിഷ്ടമായ അയാളുടെ കൈയ്യില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് അശ്വിനി കുതറി രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഫലം കണ്ടില്ല. "ഹ അടങ്ങടീ പെണ്ണെ. നിന്നെ എത്തിക്കേണ്ട സ്ഥലത്ത് എനിക്ക് എത്തിച്ചേ മതിയാവൂ.. അതാണ് ഞാൻ ഏറ്റെടുത്ത കൊട്ടേഷൻ.. നീ വാ..." അശ്വിനിയെ ബലമായി അയാള്‍ വലിക്കുകയായിരുന്നു. മൗനമായി നിൽക്കുന്ന കരൺ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കി. തന്നെ രക്ഷിക്കണമെന്ന അവളുടെ ആ ദയനീയ നോട്ടം അവന്റെ നെഞ്ചില്‍ വേദനയോടെ കൊളുത്തി വലിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്രയും ദിവസം താന്‍ അലഞ്ഞത് വെറുതെ ആയി പോവുകയായിരുന്നോ എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കരണ്‍ ആലോചനയിൽ പൂണ്ടു. ഇപ്പോൾ അശ്വിനിയെ വിട്ടാൽ താൻ അന്വേഷിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നും ഉത്തരങ്ങൾ ഇല്ലാതാവും. പാടില്ല.. ഞാന്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ഇവളെ ഒരു അപകടത്തിലേക്കും തള്ളിവിടാന്‍ പാടില്ല. കരണിന്‍റെ മനസ്സ് ഉറപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു. അവനും അവളും തമ്മിൽ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കോർത്തു. ചന്ദ്രചൂഡന്‍ കതകിന്‍റെ ലോക്ക് തുറക്കാന്‍ തിരിഞ്ഞതും... "𝗛𝗘𝗬......!!!??" പെട്ടെന്നായിരുന്നു കരണിന്‍റെ ഇടിമുഴക്കം പോലെയുള്ള അലർച്ച. ഒന്നു നടുങ്ങി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ചന്ദ്രചൂഡൻ അന്താളിച്ചു നില്‍ക്കേയായിരുന്നു കരണിന്‍റെ ആ പ്രകടനം! തനിക്ക് നേരെ ചൂണ്ടിയ ഗണ്ണില്‍ പിടിത്തമിട്ട് ആ കൈ കരണ്‍ പിന്നിലേക്ക് തിരിച്ചതും അശ്വിനിയെ അയാളില്‍ നിന്നും തള്ളി മാറ്റിയതും മിന്നല്‍ വേഗത്തിലായിരുന്നു. കൈ പിന്നിലേക്ക് തിരിച്ചപ്പോള്‍ കുനിഞ്ഞു പോയ ചന്ദ്രചൂഢന്‍റെ തലയിലേക്ക് കരണ്‍ ആഞ്ഞ് ചവിട്ടി. ചവിട്ട് കൊണ്ട് അയാള്‍ നിലം പതിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഗണ്‍ കരണിന്‍റെ കൈയ്യില്‍.! "ഈ തുക്കടാ ഗണ്ണുമായി കളത്തിലിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷം ആലോചിക്കണ്ടേ സാറേ എതിരാളിയുടെ ശക്തി..." കരൺ പരിഹസിച്ചു. ചന്ദ്രചൂഡന്‍ പതിയെ തറയില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റു നിന്നുകൊണ്ട് അപേക്ഷിച്ചു : "കൃഷ്ണാ നീ അബദ്ധമൊന്നും കാണിക്കരുത്. ഇവളെ എനിക്കേല്‍പ്പിച്ച് നീ എവിടെയാന്ന് വെച്ചാ പൊയ്ക്കോ. ആരും നിന്‍റെ പുറകില്‍ വരില്ല. ഇവളെ മാത്രം മതിയെനിക്ക്. "അതു പറ്റില്ലല്ലോ സാറെ. ഞാനിവള്‍ക്ക് രക്ഷിക്കാമെന്ന വാക്ക് കൊടുത്തുപോയി. അതെനിക്ക് നിറവേറ്റിയേ പറ്റൂ.." കരൺ ഉറച്ചു പറഞ്ഞു. "കൃഷ്ണാ., ഈ കളി നിന്നെക്കൊണ്ട് കൂട്ടിയാല്‍ കൂടില്ല. നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും വലിയ അപകടമാണ് ഇത് . ഈ നരുന്ത് പെണ്ണിനൊപ്പം നിന്നാല്‍ നിന്‍റെ ജീവനും കൂടി അപകടത്തിലാവും. അതുകൊണ്ട് എനിക്കൊപ്പം കൂടുന്നതാണ് നിനക്ക് നല്ലത്. കിട്ടുന്ന ലാഭത്തിന്റെ പകുതി ഞാൻ നിനക്ക് തരാം. ആദ്യമേ ഉറപ്പിച്ച തുകയിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും ഈ ചന്ദ്രചൂഡൻ വാക്ക് മാറില്ല.." "അതൊന്നും വേണ്ട സാറേ.. എല്ലാം ഈ ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം. കളി തുടങ്ങിവര്‍ വേറെ ആരൊക്കെയോ ആണ് . പക്ഷേ കളി അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് ഈ ഞാനായിരിക്കും . അതുകൊണ്ട് കരുക്കള്‍ എവിടെ വെക്കണം എങ്ങോട്ട് നീക്കണം എന്നൊക്കെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം..." താൻ എന്തു പറഞ്ഞിട്ടും കരൺ പിൻവാങ്ങുന്നില്ലെന്ന് കണ്ട ചന്ദ്രചൂഡൻ വലിയൊരു ആക്രോശത്തോടെ കരണിന്‍റെ കൈയ്യിൽ വേഗത്തിൽ പിടിത്തമിട്ട് അവന്‍റെ വയറ്റില്‍ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. അടിപതറിയ കരണ്‍ തറയിലേക്ക് വീണപ്പോള്‍ ഗണ്‍ കട്ടിലിനടിയിലേക്ക് തെറിച്ചു. ചന്ദ്രചൂഢന്‍ ഗണ്ണെടുക്കാന്‍ പോയതും അതേ കിടപ്പിൽ ഒന്നു കറങ്ങി അയാളുടെ കാലിൽ കരണ്‍ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. ചവിട്ടു കൊണ്ട് നിലം പതിച്ച ചന്ദ്രചൂഢന്‍റെ ദേഹത്ത് കരണ്‍ വലിഞ്ഞു കയറി അയാളുടെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞിടിച്ചു. "അശ്വിനി ആ ഗണ്ണെടുക്ക് അശ്വിനി..." കരൺ ഉറക്കേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ഇരുവരുടെയും സംഘട്ടനം കണ്ട് വിറച്ചു നില്‍ക്കുന്ന അശ്വിനി വേഗം കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് എത്തിയതും ചന്ദ്രചൂഢന്‍ അവള്‍ നില്‍ക്കുന്ന കാര്‍പ്പെറ്റ് ആഞ്ഞ് വലിച്ചതോടെ അടി പതറി അടുത്തുള്ള ടേബിളിലേക്ക് അവള്‍ അലച്ചു വീഴുകയായിരുന്നു. പുറകെയുള്ള കരണിനെ മുട്ടുകൈ കൊണ്ട് അയാള്‍ ആഞ്ഞിടിച്ചു. പിടി വിടാതെ ഇരുവരും എഴുന്നേറ്റതും കരണിന്‍റെ വലം കൈ അയാള്‍ പിന്നോട്ട് തിരിച്ചു വയറ്റില്‍ മുട്ടുകാല്‍ കൊണ്ട് ആഞ്ഞു കുത്തി. വയറ് പൊത്തി ചുമച്ചുകൊണ്ട് അല്‍പ്പം പിന്നിലേക്ക് മാറിയ കരണ്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് വായുവിൽ ഒന്നുയര്‍ന്ന് ചാടി ചന്ദ്രചൂഡനെ ഇരു കാലുകള്‍ കൊണ്ട് ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. കരണ്‍ തറയിലേക്ക് മുതുക് തല്ലി വീണു. ചവിട്ടു കൊണ്ട ചന്ദ്രചൂഢനാവട്ടെ വീണത് കട്ടിലിനടുത്തും.!! ഒരു കൊലച്ചിരി വിടർത്തി സമയം പാഴാക്കാതെ ചന്ദ്രചൂഢന്‍ തന്‍റെ ഗണ്ണ് കട്ടിലിനടിയില്‍ നിന്നെടുത്ത് നേരായി നിന്നതും കൊടുങ്കാറ്റ് വേഗതയിലാണ് കരണ്‍ പാഞ്ഞു ചെന്നത്. തന്‍റെ തോളുകൊണ്ട് കരൺ അയാളെ സർവ്വ ശക്തിയിൽ ആഞ്ഞിടിച്ചു. ഇരുവരും കുളിമുറിയുടെ കതക് തകര്‍ത്ത് ബാത്ത്ടബ്ബിലേക്ക് ഒരുപോലെ വീഴുകയായിരുന്നു. ഗണ്‍ പിടിച്ച അയാളുടെ കൈ ബേസിനില്‍ മൂന്നാല് തവണ കരണ്‍ ആഞ്ഞിടിച്ചു. എല്ലൊടിയുന്ന തരത്തിൽ ശക്തമായ വേദന തോന്നിയിട്ടും ഗണ്ണിൽ നിന്നും പിടി വിടാതെ കടുവയെ പോലെ ഗര്‍ജ്ജിക്കുകയായിരുന്നു ചന്ദ്രചൂഢന്‍.! ഠേ...!! ആദ്യത്തെ വെടിയുണ്ട പൈപ്പില്‍ തട്ടി വെള്ളം ചീറ്റി. വീണ്ടും ഇരുവരും ബാത്ത്റൂമില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അപ്പോഴും ഗൺ പിടിച്ച ആ കൈയ്യിൽ നിന്നും കരൺ വിട്ടിരുന്നില്ല. ഒരു ശ്രമമെന്നോണം അയാളുടെ കൈ വിരൽ അവൻ തിരിച്ചൊടിച്ചതും വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചുപോയ ചന്ദ്രചൂഡൻ ഗണ്ണിൽ നിന്നും പിടി വിടുകയായിരുന്നു. സമയം പഴക്കാതെ അവൻ ഗൺ കാലുകൊണ്ട് തട്ടി മാറ്റി. അത് നേരേ പോയത് അശ്വിനിയുടെ നേർക്ക്. "അശ്വിനി.. ഗൺ എടുക്ക് അശ്വിനി.." വീണ്ടും കരൺ അലറി. വെറി പിടിച്ച ചന്ദ്രചൂഡൻ തന്റെ ശിരസ്സ് കൊണ്ട് കരണിന്റെ ശിരസ്സിൽ ആഞ്ഞിടിച്ചു. അയാളിൽ നിന്നും അവൻ പിടി വിട്ട് പിന്നോട്ട് മാറി. ശിരസ്സ് ആകെ തരിപ്പ് പിടിച്ച അവസ്ഥയിൽ അവൻ നിന്നു. അശ്വിനി താഴെയുള്ള ഗൺ എടുക്കാൻ കുനിഞ്ഞതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു ചന്ദ്രചൂഡൻ അവളെ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചത്. തൊഴി കിട്ടി വലിയൊരു നിലവിളിയോടെ അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് തെറിച്ചു പോയി വീണു. തന്റെ ശിരസ്സിലെ തരിപ്പ് വിട്ട് ഒന്നു കുടഞ്ഞു നോക്കിയ കരൺ കണ്ടത് ഗൺ എടുക്കാൻ പോകുന്ന ചന്ദ്രചൂഡനെ. സമയം പാഴാക്കാതെ അവൻ അയാളുടെ നേർക്ക് ഉയർന്നു ചാടി വീണു. എങ്കിലും അയാൾ ഗൺ കരസ്ഥമാക്കിയിരുന്നു. വീണ്ടും വെടി പൊട്ടി : ഠേ...!! അശ്വിനിയുടെ പുറകിലുള്ള പൂച്ചട്ടിയിൽ വെടിയുണ്ട തറച്ച് അവൾ നടുങ്ങി പോയി. ഗൺ പിടിച്ച കൈ ലോക്ക് ചെയ്ത് മേശപ്പുറത്തെ കനമുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് പുസ്തകമെടുത്ത് ചന്ദ്രചൂഡന്റെ കഴുത്തിൽ കരൺ ആഞ്ഞു കുത്തി. അയാൾ ഒന്നു പതറി പോയ ആ നിമിഷം പുസ്തകം കഴുത്തിൽ നിന്നും മുഖത്തു വെച്ചു കൊണ്ട് തുടരെ തുടരെ കരൺ ആഞ്ഞിടിച്ചു. അവസാന ശ്രമമെന്നോണം ചന്ദ്രചൂഢന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ കരണ്‍ ആഞ്ഞ് ചവിട്ടിയതും അയാള്‍ വീണ്ടും ബാത്ത്ടബ്ബിലേക്ക് വീഴുകയായിരുന്നു. "അശ്വിനി കമോണ്‍..." അശ്വിനിയെ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച് കരണ്‍ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങുന്ന ആ സമയം ചന്ദ്രചൂഢന്‍ വീണ്ടും വെടിയുതിര്‍ത്തു. ഠേ...!! പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും കരണ്‍ കതക് പൂട്ടി ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നു. ശര വേഗത്തില്‍ കരണും അശ്വിനിയും താഴേക്കിറങ്ങി. കതക് ലോക്കാണെന്ന് മനസ്സിലായ ചന്ദ്രചൂഢന്‍ വല്ലാത്ത അരിശത്തോടെ മുറിയിൽ മൊത്തം നോക്കി. പിന്നെ താമസിച്ചില്ല ജനല്‍ ചില്ല് തകര്‍ത്ത് സാഹസികമായി അയാൾ സണ്‍സൈഡിലേക്ക് ചാടി. അപ്പോഴേക്കും അശ്വിനിയും കരണും റോഡ് ക്രോസ്സ് ചെയ്ത് അപ്പുറം എത്തിയിരുന്നു. "ഏയ് കൃഷ്ണാ അവളേം കൊണ്ട് നീ പോകരുത്..." അലര്‍ച്ചയോടെ സണ്‍സൈഡില്‍ നിന്നും ചന്ദ്രചൂഢന്‍ താഴേക്ക് ചാടി. വേഗത്തിൽ അയാൾ റോഡ് ക്രോസ്സ് ചെയ്യാന്‍ തുനിഞ്ഞതും പെട്ടെന്ന് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു കണ്ടൈനര്‍ പാഞ്ഞു വന്ന് അയാളെ ഇടിച്ചു തെറുപ്പിച്ച് ദൂരേക്കിടുകയായിരുന്നു..!! ആ കാഴ്ച്ച കണ്ട് ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് കരണും അശ്വിനിയും ഒന്നു നടുങ്ങി. വലിയൊരു അപകടം കണ്ടതോടെ നാട്ടുകാര്‍ അവിടെ തടിച്ചു കൂടി : "ഇത് എസ്ഐ ചന്ദ്രചൂഢനല്ലേ...??!" ആരോ ഒരാൾ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രക്തം വാര്‍ന്ന് ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു ചന്ദ്രചൂഡൻ. "വാ.. വാ.. ഒന്നു പിടിച്ചേ..." ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് അയാളെ പൊക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടു പോയി. അശ്വിനിയും കരണും ആ രംഗമെല്ലാം കണ്ട് അവിടെ നിന്നും വേഗത്തിൽ എസ്കേപ്പ്..!! ********************************************************************************** "ഇതുകൊണ്ടൊക്കെയാ കരണ്‍ ഞാന്‍ തന്നോട് ഇതില്‍ ഇടപെടണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞത്. എനിക്കൊപ്പം നിന്നാല്‍ തന്‍റെ ജീവനും ആപത്തിലാവും. അതാണ്‌ എന്റെ അനുഭവം. എന്റെ വിധി.." അശ്വിനി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ദൂരെ മാറി ഒരു മൈതാനത്ത് മരത്തിന് കീഴെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഇരുവരും. അശ്വിനിയുടെ മുഖത്തു നോക്കി കരണ്‍ ഒന്നു നെടുതായി ശ്വസിച്ച് മന്ദഹസിച്ചു. "എന്തിനാ അശ്വിനീ വെറുതേ വിധിയെ നമ്മൾ പഴിക്കുന്നത്..?? ഏത് നിമിഷവും എന്തും സംഭവിക്കാം എന്ന രീതിയിലാണ് എന്നെ പോലെയുള്ള ഓരോ സീക്രട്ട് ഏജന്‍റും ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പിന്നില്‍ നിന്നും ഒരു ആക്രമണം പ്രതീക്ഷിക്കാം. അത് ഒരുപാട് തവണ എനിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ തന്‍റെ ഈ കേസ് എനിക്ക് അല്പം നിസ്സാരമാണ്... ഇപ്പോഴും ഒരുപാട് ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരങ്ങള്‍ എനിക്കോ നിനക്കോ കിട്ടിയിട്ടില്ല. അതൊക്കെ കിട്ടാതെ പിന്മാറാന്‍ എനിക്ക് തോന്നുന്നുമില്ല." കണ്ണീരോടെ അശ്വിനി അവനെ ശിരസ്സുയർത്തി നോക്കി : "അപ്പോൾ ഇനിയെന്തു ചെയ്യണമെന്നാ കരണ്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത്...??" "ഒരുപാട് മിഷനുകള്‍ ഞാന്‍ ഏറ്റെടുത്ത് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.. അതൊക്കെ വിജയിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ശത്രുക്കളെ അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് അറ്റാക്ക് ചെയ്യലാണ് എന്‍റെ ഒരു സ്റ്റൈൽ. വെറുതേ കേറി അറ്റാക്ക് ചെയ്യുകയല്ല . വ്യക്തമായ പ്ലാനിങോടെ കൃത്യതയോടെ എയിമോടെയാണ് ആ അറ്റാക്ക് ചെയ്യുക . അപ്രതീക്ഷിതമായ എന്‍റെയും കൂട്ടാളികളുടേയും വരവില്‍ ശത്രുക്കള്‍ ഒന്നു അടി പതറുമ്പോള്‍ ആ സെക്കന്‍റില്‍ എന്‍റെ ആദ്യ വെടി പൊട്ടിയിരിക്കും. നേരെ മറിച്ച് ശത്രുക്കള്‍ ഒരു മുന്നറിയിപ്പും ഇല്ലാതെ ഇങ്ങോട്ട് ആക്രമിച്ചാല്‍ ഒരു നിമിഷം ഞാനും ബഡ്ഡികളും അടി പതറും. പിന്നെയുള്ള വഴി തിരിഞ്ഞോടുക എന്നുള്ളതാണ് . അങ്ങനെ ഓടിയാല്‍ ആ ഓട്ടം എങ്ങും എത്താതെ പോകും . ഓരോരുത്തരായി വീണു കൊണ്ടേയിരിക്കും.. അതുകൊണ്ട് എപ്പോഴും നമ്മൾ ശത്രുക്കളെ അങ്ങോട്ട് അറ്റാക്ക് ചെയ്യുക.." കരണ്‍ എന്താണ് ഉദ്ധേശിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ അശ്വിനി നോക്കി. "അതെ അശ്വിനി.. നീ ഇങ്ങനെ ഓടാന്‍ നിന്നാല്‍ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീ ഓടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് നമ്മള്‍ ശത്രു കോട്ടയില്‍ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലും. കൃത്യമായ പ്ലാനോടെ. അവസരം കിട്ടിയാല്‍ തിരിച്ചടിക്കുകയും ചെയ്യും..." "യൂ മീന്‍...??!!" അശ്വിനി നെറ്റി ചുളിച്ചു. "യെസ് അശ്വിനി.. നമ്മള്‍ നിന്‍റെ നാട്ടില്‍ ചെല്ലുന്നു. മേലെടത്ത് തറവാട്ടില്‍ കഴിയുന്നു. ശത്രുക്കളെ ഓരോന്നായി ഒതുക്കുന്നു..." കരൺ തീരുമാനം പറഞ്ഞു. "വാട്ട്‌....??!!" വിടർന്ന കണ്ണുകളാൽ നടുക്കത്തോടെ അശ്വിനി അവനെ നോക്കുമ്പോള്‍ എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ച് ചിരിക്കുകയായിരുന്നു കരണ്‍. ((തുടരും)) രചന : കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ