ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം...💕𝟬𝟳 ✍️Jamsheena വൈഗ... വൈഗാലക്ഷ്മി... ഓർമ വെച്ച നാൾ മുതൽ പിഴച്ചുണ്ടായവൾ.. അച്ഛനില്ലാത്തവൾ എന്ന് വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും മുദ്രകുത്തിയവൾ....ഒരു വയസ്സ് വരെ അമ്മയായ ലക്ഷ്മിയുടെ കൂടെ അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ ജീവിച്ചു... പിന്നെ മുത്തശ്ശിയുടെ അപ്രതീക്ഷിതമായുള്ള മരണത്തിൽ അവിടെ നിന്നും എന്നെന്നേക്കുമായി പടിയിറങ്ങേണ്ടി വന്നു... അല്ല പടിയിറക്കി വിട്ടു... ലക്ഷ്മിയുടെ അച്ഛനും ഒരേയൊരു ആങ്ങളയും അനിയത്തിയും കൂടെ... അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി എങ്ങോട്ട് പോകണം എന്നറിയാതെ വൈഗയുടെ അമ്മക്ക് മുന്നിൽ ദൈവ ധൂതനെ പോലെ ഒരു സ്ത്രീ വന്നു... അവരുടെ കാരുണ്യത്തിൽ ഒരു അനാഥാലയത്തിൽ ജോലിയും താമസവും റെഡി ആയി... അവിടെ നിന്നും നാളുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കയ്യിൽ കൂട്ടി വെച്ചതും ഓരോ നല്ല മനസ്സുകളുടെയും സഹായത്തോടെ ചെറിയൊരു കൂര വെച്ച് കുഞ്ഞ് വൈഗയുമായി ലക്ഷ്മി അങ്ങോട്ട താമസം മാറി... അവിടേയും ഭർത്താവില്ലാതെ ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണ് നേരിടുന്നതെല്ലാം അവരും നേരിട്ടു... അവിടെയൊന്നും തോൽക്കാതെ തന്റെ കുഞ്ഞുമായി ആരുടെ മുമ്പിലും അടിപതറാതെ മുന്നോട്ട് പോയി...വഴങ്ങി കൊടുക്കില്ല എന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ആളുകൾ പലതും പറഞ്ഞുണ്ടാക്കി... സ്കൂളിൽ പോയ്‌ തുടങ്ങിയ സമയം മുതൽ ആ സാഹചര്യങ്ങൾ വൈഗയും നേരിടാൻ തുടങ്ങി... ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ ഓരോരുത്തരിൽ നിന്നും കേൾക്കുമ്പോഴും കുഞ്ഞ് വൈഗക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല... പോകെ പോകെ കൂട്ടുകാരുടെ കളിയാക്കലുകൾ കൂടെ ആയപ്പോൾ സഹികെട്ട് അവൾ അമ്മയോട് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു....അന്നവൾക്ക് മുന്നിൽ തന്റെ അച്ഛൻ ആരാണെന്ന സത്യം അവൾക് മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തി... തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അദ്ധ്യാപകൻ ആണ് തന്റെ അച്ഛൻ എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ ഉരുൾകിടിലം സൃഷ്ടിച്ചു. തന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഉണ്ടായിട്ടാണോ താൻ ഇത്രയും നാൾ അച്ഛനില്ലാത്തവൾ പിഴച്ചു പെറ്റവൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകൾക് അർഹയായത്.... ഇന്ന് പോലും നിന്റെ അമ്മ പിഴച്ചു പെറ്റതാണ് നിന്നേ നീ ഞങ്ങളോട് കൂട്ട് കൂടേണ്ട എന്ന കൂട്ടുകാരുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ മറുപടി ഇല്ലാതെ തലകുനിച്ചു നിന്നവൾ അല്ലേ താൻ... അപ്പോഴും തന്റെ കരച്ചിൽ കണ്ട് സമാധാനിപ്പിച്ചതും ആശ്വാസം പകർന്നതും തന്റെ അച്ഛനെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞ അധ്യാപകനല്ലേ...എല്ലാം അറിയാമായിരിട്ടല്ലേ തന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക... എന്നിട്ടും എന്തേ ആളുകൾ കാൺകെ തന്നേ അംഗീകരിക്കാത്തത് എന്തായിരിക്കും... "മോളേ... നിന്റ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അമ്മക്കറിയാം.... മോള് കരുതുന്നത് പോലെ അദ്ദേഹത്തിനറിയില്ല മോള് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകളാണെന്ന്...."അമ്മയുടെ വെളിപ്പെടുത്തലിൽ തകർന്ന് പോയ വൈഗ ഒരു താങ്ങിനെന്ന പോലെ കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയിൽ കൈകൾ അമർത്തി പിടിച്ചു.അവളുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... (Part 04 കൂടെ കഥയുടെ പൂർണ്ണതക്ക് വേണ്ടി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് ) അന്ന് രാത്രി ലക്ഷ്മി വൈഗയെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഒരുപാട് തവണ വിളിച്ചെങ്കിലും അവൾ കിടന്ന കിടപ്പിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റില്ല... എന്തോ ഒരു തരം വാശി അവളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു...ഇത്രയും നാൾ അമ്മ തന്നോട് തുറന്നു പറയാത്തത്തിൽ അവൾക്ക് അമ്മയോട് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത നീരസം ഉണ്ടായിരുന്നു...ആ മുറി വാതിൽക്കൽ നിന്നും ലക്ഷ്മി കണ്ണീരോടെയാണ് പിൻവാങ്ങിയത്...അന്ന് അമ്മയും മകളും മിണ്ടിയതും ഇല്ല അത്താഴവും കഴിച്ചില്ല... അന്ന് രാത്രി ആ വീട് മൂകമായി ഇരുട്ടിൽ മുങ്ങി നിന്നു... പിറ്റേന്ന് വൈഗ ഉണർന്നതും പതിവ് പോലെ അരികിൽ കിടക്കുന്ന അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ നോക്കി... എന്നാൽ ലക്ഷ്മി അരികിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... കണ്ണും തിരുമ്മി അവൾ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു അമ്മയെ തിരഞ്ഞു... ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തിന്റെ ഒരു അവശേഷിപ്പും അന്നേരം അവളുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അമ്മയുടെ ഇഷ്ടസ്ഥലമായ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു... എന്നാൽ അവിടെ അവളെ കാത്തിരുന്നത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു... കഴുക്കോലിൽ കുരുക്കിട്ട് ഒരു സാരി തുമ്പിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന തന്റെ അമ്മയുടെ നിശ്ചലമായ ശരീരം..... മനസ്സും ശരീരവും മരവിച്ചു പോയ നിമിഷം.... ഒന്ന് നിലവിളിക്കാൻ പോലും നാവുയരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല വൈഗക്ക്...തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിയ ആർത്തനാദത്തോടെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മിഴികളുമായി ചുമരോട് ചേർന്നിരുന്നു വൈഗ.... ഇപ്പോൾ വൈഗ തീർത്തും അനാഥമായി എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു.... ************************** Part 08 ലക്ഷ്മിയുടെ അടക്കം എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കൂടിയവരിൽ ചിലർ വൈഗയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ ഒരുങ്ങി...അമ്മ മരിച്ച ദുഃഖത്തിൽ ഇരുന്നിരുന്ന വൈഗ പുറത്ത് നടക്കുന്ന ചർച്ചകളൊന്നും അറിഞ്ഞതേയില്ല... ആരൊക്കെയോ വന്നു ചടങ്ങുകൾ നടത്തിയെന്ന് മാത്രം അറിയാം... ആരാ എന്താ എന്നൊന്നും അറിയില്ല...അന്വേക്ഷിക്കാനും പോയില്ല... ആരോരും ഇല്ലാത്തവർക്ക് ആരെങ്കിലും തുണയായി ഉണ്ടാവും... "മോളേ..."വാത്സല്യത്തോടെയുള്ള വിളിയിൽ കൽമുട്ടിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരുന്ന വൈഗ തലയുയർത്തി നോക്കി... അപരിചിയായ ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ അമ്മയോളം പ്രായം വരും... എവിടെയും കണ്ട് പരിചയം ഇല്ല... അർ തന്നെ നോക്കി ചിരിയോടെ നിൽക്കുകയാണ്... "മോളേ... ഞാൻ രേഖ... മോൾടെ അമ്മേടെ വകയിലൊരു അനിയത്തിയാണ്... മോൾടെ എന്റെ കൂടെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോരാൻ സമ്മതമാണോ..."അവർ അലിവോടെ ചോദിച്ചതും എന്ത് മറുപടി നൽകണം എന്നവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല... കാരണം മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീ തികച്ചും അപരിചിതയാണ്... "പുറത്ത് കൂടിയ ആളുകൾ എല്ലാം മോൾടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കുകയാണ്... അനാഥാലയത്തിൽ ആക്കാമെന്നോകെ ചിലർ പറയുന്നുണ്ട്... അതിലും നല്ലതല്ലേ അമ്മായിയുടെ കൂടെ വരുന്നത്... അവിടാകുമ്പോൾ അമ്മായിയും ഒരു ഏട്ടനും ഒരു കുഞ്ഞനിയത്തിയും എല്ലാം ഉണ്ട്... പോരുന്നോ...?" അവിടെ നിന്നും വൈഗ തനിക്ക് വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ എല്ലാം എടുത്ത് രേഖയുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി... അവരുടെ കൂടെ ഒരു ഇരുപതോളം വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന പയ്യനും ഉണ്ടായിരുന്നു... അജയൻ...അവന്റെ മുഖത് തന്നെ തന്നോടുള്ള അനിഷ്ടം എടുത്തു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... എന്ത് തന്നെയായാലും വേണ്ടില്ല എന്ന് കരുതി അന്നവരുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി തിരിച്ചതാണ്... ഇന്നാ ജീവിതം ഇവിടെ വരെ എത്തി നിൽക്കുന്നു....അതിനിടയിൽ കുറെ അനുഭവിച്ചു... ആദ്യമൊക്കെ നല്ല സ്നേഹം ആയിരുന്നു അമ്മായിക്ക് ക്ക്... പിന്നെ പിന്നെ സ്വഭാവം മാറി തുടങ്ങി... അവിടെ നിന്നും പോരുമ്പോൾ ആരൊക്കെയോ ഏതൊക്കെയോ പേപ്പറിൽ അവരെ കൊണ്ട് ഒപ്പിടിപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നേ എവിടേയും കൊണ്ട് കളയാനും കഴിയാത്ത അവസ്ഥ... അതിനിടയിൽ അജയന്റെ ശല്യം... തന്റെ ശരീരത്തിനോട് മാത്രമുള്ള അവന്റെ അതിയായ ആർത്തി...പിന്നെ തന്റെ കുഞ്ഞനിയത്തി തനു.... ജന്മം കൊണ്ട് സ്വന്തം അല്ലെങ്കിലും കർമം കൊണ്ട് അവളെനിക്ക് അനിയത്തിയും മോളും എല്ലാമാണ്... അവളിലൂടെ മാത്രം സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയ നിമിഷങ്ങൾ.... ഒരിക്കൽ സ്കൂളിൽ നിന്നും വന്നത് ആകെ വാടി കുഴഞ്ഞു കൊണ്ടാണ്... വന്നതും ഉമ്മറത്ത് തന്നെ വീണു... പിന്നെ ആ വീഴ്ചയിൽ നിന്നും തനു എഴുന്നേറ്റില്ല... എട്ട് വർഷമായി വീലചെയറിൽ... ഒരുപാട് ചികിത്സകൾ...വരവ് കുറവും ചിലവ് കൂടുതലും... അതിനിടയിൽ ചിറ്റയുടെ മുറുമുറുപ്പുകൾ... തന്നേയും കൂടെ തീറ്റി പോറ്റുന്ന കണക്ക് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ജോലി അന്വേഷിച്ചിറങ്ങി.... കഴിയുന്ന ജോലികൾ എല്ലാം ചെയ്തു... തന്റെ തനുവിന് വേണ്ടി...ഇന്നും അവൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് തന്റെ ജീവിതം പണയം വെക്കുന്നത്... അതും ഒരു വിവാഹ ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പ് വെച്ചു കൊണ്ട്... ************************** #💔 നീയില്ലാതെ #📙 നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #തുടർകഥ