Part 20
" കണ്ണാ എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട് " : ഇപ്പോഴും ഗൗരി പോയിടം നിൽക്കുന്നവനെ സാബു വിളിച്ചു.
അത് കേട്ടതും ഒരു സംശയഭാവത്തിൽ കണ്ണൻ സാബുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
" എടാ ഗൗരി... "
സാബു എന്തോ പറയാൻ വന്നതും മുറ്റത് ഓട്ടോ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് രണ്ട് പേരുടെയും ശ്രദ്ധ അങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
_______________________________________
ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നവരെ കണ്ടതും രണ്ട് പേരുടെയും മുഖഭാവം മാറി. ഒരാളിൽ അനിഷ്ടം നിറഞ്ഞെങ്കിൽ മറ്റൊരാളിൽ തീർത്തും പുച്ഛം നിറഞ്ഞു.
ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് ആദ്യം ഇറങ്ങിയത് സതീശൻ ആണ് പിന്നാലെ തന്നെ ബാക്കി ഉള്ളവരും ഇറങ്ങി.
എല്ലാരും വീടും പരിസരവും കണ്ട് ആകെ മിഴിച്ച് നില്കുവാണ്. ഒരു പേടിപ്പെടുത്തുന്ന അന്തരീക്ഷം അവർക്ക് അതാണ് തോന്നിയത്.
" സരസ്വതി ഗൗരീടെ ബാഗും കൂടി എടുത്തോ ഇനീം മറക്കാൻ നിക്കണ്ട. " : നിരീക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് സതീശൻ ആണ് അത് പറഞ്ഞത്.
നേരത്തെ ഗൗരി വന്നപ്പോൾ ബാഗ് കൊടുക്കാൻ മറന്ന് പോയി അതാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
" ഹാ എടുക്കാം " : ഒരു ഉത്സാഹത്തോടെ അവർ മറുപടി നൽകി തിരിഞ്ഞ് ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് ബാഗ് എടുത്തു.
അത് കണ്ടതും സതീശൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അയാൾക്ക് പിന്നാലെ ആയി ബാക്കി ഉള്ളവരും.
സതീശൻ ഒഴികെ മറ്റ് മൂന്ന് പേരും ഏറെ സംതൃപ്തിയോടെ ആണ് നടക്കുന്നത്. സതീശന് പിന്നെ എന്ത് തന്നെ ആയാലും തനിക്ക് ഒന്നും ഇല്ല എന്ന ഭാവം ആണ്.
" ആഹാ സാബു ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ. ഹാ നിന്റെ ഓട്ടോയിൽ ആയിരിക്കും അല്ലെ ഇവർ വന്നേ. എന്ന നീ വിട്ടോ ഞായറാഴ്ച അല്ലെ ഓട്ടം കളയണ്ട. " : സാബുവിനെ അവിടെ കണ്ട ആശ്ചര്യം ഉണ്ടെങ്കിലും അവനെ എത്രയും പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞ് വിടാൻ ഉള്ള തിടുക്കം ആണ് സതീഷനിൽ മുന്നിട്ട് നിന്നത്.
അത് എന്തെന്നാൽ കണ്ണനും ആയിട്ടുള്ള ഇടപാട് സാബു അറിയാതെ ഇരിക്കാൻ തന്നെ ആയിരുന്നു. അത് അറിഞ്ഞാൽ താൻ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ കള്ളം ഇടിഞ്ഞ് വീഴുകയും തന്നെ മറ്റുള്ളവർ എത്തരത്തിൽ നോക്കും എന്നും സതീശൻ നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ട്.
" ഹാ ഞാൻ ആണ് ഇവരെ കൊണ്ട് വന്നത്. പിന്നെ കണ്ണൻ എന്റെ സുഹൃത്ത് കൂടി ആണ്. " : സാബു ഒരു താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ പറഞ്ഞു.
സാബുവിന് സതീശൻ തന്നെ പറഞ്ഞ് വിടാൻ തിടുക്കം കാണിച്ചപ്പോൾ തന്നെ ഗൗരി പറഞ്ഞ് അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ താൻ അറിയാതെ ഇരിക്കാൻ ആണ് എന്ന് മനസ്സിലായി.
അതുവരെ സതീശൻ എന്ന വ്യക്തിയോട് ഉണ്ടായിരുന്ന ബഹുമാനം അവന് ആ നിമിഷം നഷ്ടമായി. കൂടാതെ സതീശൻ എന്ന അച്ഛനോട് അടങ്ങാത്ത വെറുപ്പും നിറഞ്ഞു.
സതീശന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ചല്ല സാബു കണ്ണന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞതെ അയാൾ ആകെ വിളറി വെളുത്തു.
കൂടാതെ സാബുവിന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം അതിൽ നിന്ന് തന്നെ അവൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.
എന്നാൽ സാബു പറയുന്നത് കേട്ട് നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു നിൽക്കുവാണ് മറ്റ് മൂന്ന് പേർ. സാബുവിനെ പോലെ ഒരു വെക്തി കണ്ണന്റെ കൂട്ടുകാരൻ എന്ന് പറഞ്ഞതാണ് അതിന് കാരണം.
" ശെരി കണ്ണാ ഞാൻ എന്ന അങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങുവാ. പിന്നെ സമയം പോലെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങാം. എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കാൻ മറക്കണ്ട. " : അവിടെ നിൽക്കുന്നവരെ തീർത്തും അവഗണിച്ച് കൊണ്ട് സതീശനെ നോക്കി പുച്ചിച്ച് കൊണ്ട് പോകാൻ ആഞ്ഞതും കണ്ണൻ പിന്നിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു.
" ഡാ പോകുന്ന വഴി ഈ പോച്ച ഒക്കെ ചെത്താൻ ആരെയെങ്കിലും അറിയാവുന്നവർ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് വിട്. " : കണ്ണൻ പൊതുവെ ഉള്ള ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
" ഹാ ഡാ ഞാൻ നോക്കട്ടെ ഇന്ന് ഞായറാഴ്ച അല്ലെ എല്ലാരും അവധി എടുത്ത് വീട്ടിൽ ഇരുപ്പുണ്ടാകും. ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞ് വിടാം ഇല്ലെങ്കിൽ നാളെത്തേക്ക് പറഞ്ഞ് വെക്കാം. അത് പോരെ. " : സാബു
" ഹ്മ്മ് മതി. " : കണ്ണൻ
കണ്ണന്റെ മറുപടി വന്നതും അവനെ മാത്രം നോക്കി ഒന്ന് തല അനക്കി കൊണ്ട് സാബു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.
സാബു പോകുന്നതും നോക്കി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും ക്ഷണിക്കാതെ അവൻ വീടിന് ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു.
കണ്ണൻ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞതും ലെച്ചു ഒരു നിരാശയോടെ മുഖം ചുളിച്ചു. മുൻപ് കണ്ടത് പോലെ അല്ല ഇപ്പൊ അലപം തടി ഒക്കെ മുറിച്ചിട്ടുണ്ട്, മുടി ഇപ്പോഴും പഴയത് പോലെ തന്നെ.
തടി പകുതി പോയതും മുഖം ഒന്നും കൂടി തിളങ്ങിയത് പോലെ. നല്ല ഉയരവും നല്ല ഫിറ്റ് ബോഡിയും ആണ് അവൻ. മറ്റ് തെമ്മാടികളെ പോലെ ഉരുണ്ട ശരീരമോ കുടവയറോ ഒന്നും അവന് ഇല്ല.
താരതമ്യം ചെയ്താൽ സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് ശ്രീയെക്കാളും ഒരു പടി മുന്നിൽ തന്നെയാണ് കണ്ണൻ. ഇതുപോലെ ഒത്ത ഒരു പുരുഷനെ ഗൗരിക്ക് കിട്ടിയതിൽ നല്ല നീരസം ലെച്ചുവിന് ഉണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ നടപ്പ് ശെരിയല്ല എന്നതാണ് അവൾക്ക് ആകെ സമാധാനം.
" നമ്മൾ എന്താ വലിഞ്ഞ് കേറി വന്നവർ ആണോ ഇങ്ങനെ തന്നെ നിർത്താൻ അവന് എന്താ നമ്മളെ ഒന്ന് അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചാൽ. " : കണ്ണൻ ഒന്നും പറയാതെ കയറിപോയത് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ ലത പറഞ്ഞു.
" ഓ ഈ അമ്മ, നമ്മൾ ഇനി വിളിച്ചിട്ട് ഒക്കെ വേണോ അകത്ത് കയറാൻ അതായിരിക്കാം അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തത്. ഇനി അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നമ്മൾ ഇവിടെ സംബന്ധം കൂടാൻ വന്നത് ഒന്നും അല്ലല്ലോ. " : സരസ്വതി ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.
" നിങ്ങൾ അതും ഇതും പറഞ്ഞ് നിൽക്കാതെ വാ നമ്മൾക്ക് അകത്തോട്ടു കയറാം. " : ഗൗരിയുടെ അവസ്ഥ അറിയാൻ തിടുക്കത്തോടെ ലെച്ചു അതും പറഞ്ഞ് ഉള്ളിലേക്കു നടന്നു.
അവൾക്ക് പുറകെ തന്നെ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് ബാക്കി ഉള്ളവരും അകത്തേക്ക് കയറി.
__________________________________________
അകത്തേക്ക് കയറിയ കണ്ണൻ ചുറ്റും നോക്കിയെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിച്ച ആളെ കാണാതെ വന്നതും നെറ്റി ഒന്ന് ചുളിഞ്ഞ് മുറിയിലേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്നവനെ കണ്ട് അവിടെ തന്നെ നിന്നു
ഗൗരിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചല്ല വീട് എല്ലാം ഒന്ന് നോക്കീം കണ്ടും വരുന്നതായിരിന്നു അവൾ.
ഇത്രയും നേരം ആരെങ്കിലും ഒക്കെ കൂട്ടിന് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ താനും ഇയാൾ ഈ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കാണ് എന്ന ബോധം വന്നതും ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് കുതിച്ച് ഉയർന്നു.
ഇപ്പൊ കരയും എന്ന അവസ്ഥ ആയിട്ടുണ്ട് അവൾ. കൂടാതെ അവളെ തന്നെ നോട്ടം ഇട്ട് നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഭയം ഒന്ന് ഏറി പോയി.
അവന്റെ നോട്ടം ഒഴിവാക്കാൻ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ പോകാൻ നിന്നപ്പോഴാണ് അകത്തേക്ക് കയറി വരുന്ന ലെച്ചുവിനെ അവൾ കണ്ടത്.
ലെച്ചുവിനെ അവിടെ കണ്ടതും ഒരു ആശ്വാസവും സന്തോഷവും അവളിൽ ഉടലെടുത്തതെങ്കിലും. അവർ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത് എന്ന ഓർമ വന്നതും അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ആ സന്തോഷം കെട്ട് പോയി.
ലെച്ചുവിന് പിന്നാലെ തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി വരുന്നവരെ കണ്ടതും അവൾ ഒരു മൂലയിലേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു.
ചെറിയമ്മയുടെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന തന്റെ ബാഗ് കണ്ടതും പതിയെ ചെറിയമ്മേടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അത് കയ്യിൽ വാങ്ങി.
" എന്താടീ നിനക്ക് കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോ തുണി ഒന്നും വേണം എന്ന് ഇല്ലേ. അതോ തുണി ഒന്നും ഉടുക്കാതെ നടക്കാൻ ആയിരുന്നോ ഉദ്ദേശം. അതാണോ ഇതൊന്നും എടുക്കാതെ ഇങ്ങ് പോന്നത്. " : കിട്ടിയ അവസരം മുതലാക്കിയ പോലെ ചെറിയമ്മ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ ഇത് കേട്ടതും ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ വിവസ്ത്രയായി നിൽക്കുന്നത് പോലെയാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്.
കണ്ണ് ഒക്കെ നിറഞ്ഞു വന്നു. അത് മറ്റാരും കാണാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടി കയ്യിൽ ബാഗും പിടിച്ച് തല കുനിച്ച് നിന്നു.
ഇതൊക്കെ കണ്ട് അവരെ എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ നേരത്തെ ഗൗരി ഇറങ്ങി വന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറി.
" എടി പെണ്ണെ പോയി ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും ഒരു ഗ്ലാസ് ചായയോ വെള്ളമോ എന്താന്ന് വെച്ചാൽ കൊണ്ട് വാ. " : കണ്ണൻ പോയി എന്ന് കണ്ടതും ലത അതും പറഞ്ഞ് അടുത്ത് കണ്ട കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
പിന്നാലെ തന്നെ മറ്റുള്ളവരും അവിടെ ഉള്ള പഴയ സെറ്റിയിലും കസേരയിലും ഓംകെ ആയി ഇരുന്നു.
" അ.. അത് പിന്നെ അമ്മമ്മേ ഇവിടെ അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല. നേരത്തെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കയറിയപ്പോൾ ഒന്നും കണ്ടില്ല. " : നന്നേ അടഞ്ഞ് പോയ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടതും ലതയും സരശ്വതിയും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി ഊറി ചിരിച്ചു.
സതീഷനും ലെച്ചുവും ആ വീട് മുഴുവൻ പഠിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.
അൽപ സമയത്തിന് ഉള്ളിൽ തന്നെ കണ്ണൻ തിരികെ വന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പൊതിയും കുറച്ച് പേപ്പറും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവനെ കണ്ടതും ഗൗരി ഒന്നും കൂടി പതുങ്കി മതിലിനോട് ചേർന്ന് നിന്നു.
അവളെ ഒന്ന് നോക്കി അവൻ മറ്റുള്ളവരുടെ അടുത്തായി വന്ന് നിന്നു.
എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം അവന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന പൊതിയിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. അത് തങ്ങൾക്കുള്ള പണം ആണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് അവരിൽ അഹങ്കാരവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു.
" ഇന്നാ ഇതിൽ നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും ഒപ്പ് വേണം. " : പെട്ടന്ന് അവിടെ കണ്ണന്റെ ഗൗരവമാർന്ന ശബ്ദം ഉയർന്നതും അത് വരെ ആർത്തിയോടെ അവന്റെ കയ്യിലെ പൊതിയും നോക്കി നിന്നവരുടെ നെറ്റി ഒന്ന് ചുളിഞ്ഞു.
" ഓപ്പോ? എന്തിന്? ഞങ്ങളുടെ ഒപ്പ് ലഭിക്കാൻ മാത്രം ഇതിൽ എന്താ ഉള്ളത്? " : കണ്ണൻ നീട്ടി പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് ഒരു പ്രമാണം ആണെന്ന് കണ്ടതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ സതീശൻ ആണ് അത് ചോദിച്ചത്.
അയാളുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൻ തല ചെരിച്ച് ഇപ്പോഴും തലയും താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നവളെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
" ഈ നിൽക്കുന്ന ഗൗരി നന്ദ എന്ന പെണ്ണിനെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ച് തന്നത് നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും പൂർണ സമ്മതത്തോടെ ആണെന്നും, കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ നിങ്ങൾ എന്നിൽ നിന്ന് എട്ട് ലക്ഷം കൈ പറ്റുന്നു എന്നും അതോടു കൂടി നിങ്ങളും ഇവളും ഞാനും ആയി യാതൊരു വിധ ബന്ധവും ഇല്ല എന്നും. നാളെ ഒരു കാലത്ത് നിങ്ങൾ ഇത് എന്റെ മോൾ ആണ് മരുമോൻ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞ് വരില്ല
എന്നെല്ലാം ആണ് ഈ പ്രമാണത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഇതിൽ ഒപ്പിട്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഈ പണവും ഞാൻ തരും. "
തുടരും......
#നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral #trending
